#نامه_های_گلورینا

نامه اول .

👆👆👆👆👆👆

⏹ فلیسه نازنینم...
تازگی از من در موردِ برنامه‌ها و آینده‌ام پرسیده بودی. تعجب کردم از این سؤال...
معلوم است که هیچ برنامه و چشم‌اندازی ندارم، نمی‌توانم به آینده بروم.
می‌توانم به آینده پرتاب شوم، در آینده غلت بزنم، در آینده سکندری بخورم.
در بهترین حالت می‌توانم از جایم تکان نخورم.
اما به‌واقع برنامه و چشم‌اندازی ندارم.
حالم خوب باشد، کاملاً از لحظه پُرم.
حالم بد باشد، همین لحظه را هم نفرین می‌کنم، آینده که جای خود دارد.


⏹من ناراحت نمی‌شوم ،
تو هم لازم نیست ناراحت شوی !
داشتن اعتقاد متفاوت
نباید موجب جدایی
آدم‌های باشعور بشود ...

✍فرانتس کافکا
#نامه به فلیسه

@shafiAzad

⏹بیا فلیسه عزیزم، بازهم با تو هستم..
هیچ چیز خودت را از من دریغ نکن، حتی شکایت‌هایت را؛
بطور تمام و کمال با من باش عزیزم.

آنطور که هستی برای من باش.
نمی‌خواهم یک تار موی تو حرکتی جز حرکت خودش داشته باشد.
وقتی سرحال نیستی خودت را شاد نشان نده
برای شادمانی تصمیم و اراده کافی نیست، شرایط خوش هم لازمه‌ی آن است.
اگر جذاب‌تر از این هم به نظر بیایی، من جذاب‌تر از این هم نمی‌توانم تو را ببینم.
تو برای من همیشه همین‌قدر دلپذیر خواهی بود که الان هستی.

نزدیکی و صمیمیتی که نسبت به تو احساس می‌کنم عظیم‌تر از آن است که تغییر حال و تغییر شکل تو تأثیری در ارتباط من با تو به وجود بیاورد.
من فقط موقعی غمگین خواهم بود که تو غمگین باشی.

✍فرانتس کافکا
#نامه به فلیسه

@shafiAzad

عزیزترین، عزیزترین!

تا زمانی که آنقدر لطف و محبت در دنیا پیدا می‌شود نباید هراس داشت، نباید نگران نبود..
ای عزیزترین! آیا واقعا حالا می‌توانم از بابت تو خاطرجمع باشم؟
◾کلمه‌ی "شما" مثل اسکیت سُر می‌خورد، ممکن است در فاصله‌ی بین دو نامه ناپدید شده باشد.آدم باید به کمک کلمات و فکر، صبح و ظهر و شب به دنبالش سرگردان باشد،
◾ولی "تو" در جای خود محکم پابرجاست؛ اینجا، مثل نامه‌ی تو که هر چه می‌بوسمش حرکت نمی‌کند و برقرار ایستاده است.

ولی چه دنیایی است!
هیچ چیز نمی‌تواند دو نفر آدم را به این کاملی باهم یکی کند، به خصوص که مانند من و تو، دار و ندارشان فقط کلمات باشد.
#نامه_به_فلیسه
✍فرانتس کافکا

@shafiAzad

من، عزیزِ دلم، از تو جدا بشوم؟ من که اینجا پشتِ میزم در آرزوی روی تو مشرف به #مرگ هستم؟ امروز موقعی که بیرون، توی راهروی تاریک، دستم را می‌شستم چنان در فکرِ تو دست‌و‌پا می‌زدم که برای آرام کردنِ خودم نزدیک بود در اثرِ تاریکی هوا به بیرونِ پنجره قدم بگذارم.
این است حال و روزِ من.

✍فرانتس کافکا
#نامه به فلیسه

@shafiAzad

عزیزم
وقتی می‌پرسم چه پیش خواهد آمد، به فکر خودم نیستم.
من لحظات بدتری را گذرانده‌ام و کم و بیش هنوز هم زنده هستم.

اگر برای خودم ننویسم، وقتِ بیشتری خواهم داشت که برای تو بنویسم، و از نزدیک بودن به تو لذت ببرم، نزدیک بودنی که با فکر کردن، نوشتن و جنگیدن با تمام وجودم به دستش آورده‌ام. ولی تو، تو دیگر قادر نخواهی بود مرا دوست داشته باشی. نه برای اینکه دیگر نمی‌خواهم بنویسم بلکه به این دلیل که این ننوشتن، مرا به آدمی درمانده‌تر، نامتعادل‌تر و بی‌پناه‌تر تبدیل خواهد کرد که احتمالاً تو نمی‌توانی دوستش داشته باشی.

عزیز دلم، اگر بچه‌های فقیر خیابان را خوشحال می‌کنی مرا هم خوشحال کن، من کمتر از آنها درمانده نیستم.
تو هیچ نمی‌توانی تصور کنی که من چه شباهت زیادی به فروشنده‌ی پیری دارم که شب با اجناس فروش نرفته‌اش به خانه می‌رود.

بنابراین همان رفتاری را با من داشته باش که با چنین آدم‌های خواهی داشت.

✍فرانتس کافکا
#نامه به فلیسه

@shafiAzad

⏹ من همه‌جا دنبال تو هستم.
یک حرکت مختصر دست و سر از جانب هر نوع آدمی در خیابان تو را بخاطرم می‌آورد..

✍فرانتس کافکا
#نامه به فلیسه

@shafiAzad

⏹ فلیسه خیلی عزیز
دلهره‌ای که در حال حاضر مرا از تو دور نگه‌میدارد و نیز نمی‌گذارد آرزو کنم کاش به سوی پراگ در حرکت بودی قابل توجیه است،
ولی توجیه دیگری هم برای این دلهره عظیم من، خیلی بیش‌تر از آن یکی، وجود دارد که اگر هر چه زودتر باهم نباشیم عشق من به تو که اجازه ورود هیچ نوع فکر دیگری را به مغزم نمی‌دهد به جانب فکری واهی، به سوی توهماتی اسرارآمیز، به طرف چیزی کلاً دست‌ نیافتنی و در عین حال به کلی و همواره اجتناب ناپذیر سوق داده خواهد شد و اگر اینطور شود احتمالا کفایت خواهد کرد که دستم را از این دنیا کوتاه کند.
همینطور که می‌نویسم دستم می‌لرزد
پس بیا، فلیسه بیا..

✍فرانتس کافکا
#نامه به فلیسه

@shafiAzad