من گمان می کنم هر کسی در ته قلبش یک باغی دارد که پناهگاه اوست. هیچ کس از آنجا خبر ندارد. کلیدش فقط در دست صاحبش است. آنجا آدم هر تصور ممنوعی دلش بخواهد می کند. عشق های محال ، هر آرزوی ناممکن و هر خواب و خیال خوش ، هر چیز نشدنی ، آنجا شدنی است، یک بهشت... یا شاید جهنم... خودمانی و صمیمی که هر کس برای خودش دارد.
این باغ اندرونی چه بسا از دید باغبانش هم پنهان است. اما یک روزی و یک جوری آن را کشف می کند.

#گفتگو_در_باغ
#شاهرخ_مسکوب
@ShafiAzad