Forwarded from اتچ بات
🔹 رهایی از تله پوپولیسم 🔹
✍ شانمو گاراتنام: معاون نخست وزیر سنگاپور
ما در سنگاپور وقتی که مردم به سیاست مدارانی که می گویند: هیچ راه حل کوتاه مدتی وجود ندارد و باید از راه حل های بلند مدت حمایت کرد اعتماد می کنند و بر عکس وقتی که مردم به سیاست مدارانی که وعده های کوتاه مدت می دهند اعتماد نمی کنند، آن گاه است که می توانیم بگوییم که فرهنگی داریم که بزرگ ترین سرمایه ما برای آینده است. این فرهنگ همیشه در سنگاپور روال مرسوم نبوده، بلکه ما به مرور آن را توسعه داده و به آن رسیده ایم. امروز در سنگاپور نمی توانید وعده های پوچ و کوتاه مدت بدهید چون مردم به دیده تردید به شما می نگرند، و فرقی هم نمی کند مال کدام حزب باشید. ما ناگزیریم که تمام تلاش مان را به کار گیریم که این فرهنگ بنیادین را حفظ کنیم. از طریق آموزش جوانان، به کارگیری قابلیت رسانه ها و جامعه مدنی و از مسیر سیاست های مان
منبع: معماری توسعه، علی اشرف افخمی
@solati_mehran
#توسعه
#سنگاپور
✍ شانمو گاراتنام: معاون نخست وزیر سنگاپور
ما در سنگاپور وقتی که مردم به سیاست مدارانی که می گویند: هیچ راه حل کوتاه مدتی وجود ندارد و باید از راه حل های بلند مدت حمایت کرد اعتماد می کنند و بر عکس وقتی که مردم به سیاست مدارانی که وعده های کوتاه مدت می دهند اعتماد نمی کنند، آن گاه است که می توانیم بگوییم که فرهنگی داریم که بزرگ ترین سرمایه ما برای آینده است. این فرهنگ همیشه در سنگاپور روال مرسوم نبوده، بلکه ما به مرور آن را توسعه داده و به آن رسیده ایم. امروز در سنگاپور نمی توانید وعده های پوچ و کوتاه مدت بدهید چون مردم به دیده تردید به شما می نگرند، و فرقی هم نمی کند مال کدام حزب باشید. ما ناگزیریم که تمام تلاش مان را به کار گیریم که این فرهنگ بنیادین را حفظ کنیم. از طریق آموزش جوانان، به کارگیری قابلیت رسانه ها و جامعه مدنی و از مسیر سیاست های مان
منبع: معماری توسعه، علی اشرف افخمی
@solati_mehran
#توسعه
#سنگاپور
Telegram
attach 📎
👍27❤2
🔹 چرا روحیه میهن دوستی در میان ایرانیان ضعیف شده است؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
#اپیزود_یکم: دکتر مجتهدی (مدیر دبیرستان البرز): دانش آموز سابقم که پس از تحصیل در رشته پزشکی در امریکا به کشور بازگشته بود در آغوش گرفتم و گفتم: خوشحالم از دو جهت؛ اول این که حتما در تخصص تان پیشرفت کرده اید و دوم این که مملکت تان را ول نکردید و در نیویورک به آن خوبی و با آن همه امکانات نماندید!
#اپیزود_دوم: استاد رضا قلی (جامعه شناس): بعد از انقلاب که در وزارت نفت بودم متوجه شدم خصلت میهن پرستی ایرانی ها ضعیف است. تمدن جدید به وطن دوستی و ترجیح منافع ملی بر منافع شخصی نیازمند است در حالی که این ویژگی در میان ما ایرانیان ضعیف است. بنابراین ما برای تمدن جدید ساخته نشده ایم!
✅ شکاف تاریخی؛ دولت- ملت: مطابق نظریه کاتوزیان، حکومت در ایران از آن جا که متکی بر طبقات اجتماعی نبوده و در آن اراده پادشاه تنها منبع قانون گذاری و تنظیم روابط سیاسی تلقی می شده است نتوانسته به مشارکت شهروندان در نصب، نقد و عزل حاکمان بینجامد (دموکراسی). شکاف تاریخی؛ دولت- ملت نیز زاییده چنین شرایطی است که توانسته با نابود کردن اعتماد عمومی به افول حس میهن دوستی در میان ایرانیان منجر شود.
✅ پیدایش دوگانه؛ امت- ملت: انقلاب ۵۷ مبتنی بر خوانش سیاسی از اسلام و با داعیه عدالت گستری و ظلم ستیزی از طریق صدور انقلاب به پیروزی رسید. از آن پس بود که این دوگانه شکل گرفت و آرمان رهایی امت اسلامی از چنگال امپریالیسم جهانی در قانون اساسی نظام نوبنیاد جمهوری اسلامی تجلی یافت. اینک اما چهاردهه است که دوگانه غیرکارکردی؛ امت- ملت نه تنها نتوانسته به آرمان نخستین خود جامه عمل بپوشاند بلکه با کمرنگ کردن همبستگی ملی موجب کند شدن روند توسعه و افول احساس وطن دوستی شده است.
✅ تداوم روابط؛ غارتی- غنیمتی: جامعه شناسانی مانند علی رضا قلی کوشیده اند تا تاریخ ایران را براساس وجود ایلات و با محوریت روابط غارتی- غنیمتی توضیح دهند. مناسباتی که نقش ماندگار خود را بر تارک فرهنگ این دیار زده و مدام در صورت های مختلف بازتولید شده اند. در این میان حاکمیت دولت رانتی مبتنی بر اقتصاد نفتی هم به تشدید این امر انجامیده است. نفت در دستان دولت های مختلف به منبع جدیدی برای غارت رانت جویان تبدیل شده است که کوشیده اند با ترجیح مصالح شخصی خود بر منافع ملی از غنائم جدید به نحو گشاده دستانه تری بهره جویند.
✅ ناکامی در تلفیق میان سه فرهنگ: ایرانیان از دو سده پیش تا کنون میراث دار؛ ایرانیت، اسلامیت و مدرنیت به عنوان فرهنگ های نهادینه شده در ضمیر جمعی خود محسوب می شوند. حکومت ها در این میان اما به جای مجال دادن به مردم برای ایجاد سازگاری میان این سه فرهنگ کوشیده اند تا برخی را به نفع یکی مصادره و از عرصه عمومی حذف نمایند. تلاش هایی که در دوران پهلوی و جمهوری اسلامی انجام گرفت و به نتایجی متضاد با خواست حاکمان انجامید. برای ملت بی پناه اما؛ شیزوفرنی فرهنگی، افول میهن دوستی و بی اعتمادی عمومی تنها ارمغان نامبارک این بی تدبیری ها بوده است.
🔹 نکته پایانی: اگر چه برخی از نظریه پردازان، ناسیونالیسم را پدیده ای مدرن می دانند ولی پرواضح است که می توان آن را یکی از الزامات توسعه در جهان امروز نیز به شمار آورد. روحیه ای که با القای همبستگی، کوشندگی و فداکاری در راه میهن موجبات توسعه یافتگی بسیاری از کشورهای شرق آسیا در دوران پس از جنگ جهانی دوم را فراهم آورده است. مع الاسف دست ما کوتاه و خرما بر نخیل...
@solati_mehran
#وطن_دوستی
#توسعه
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
#اپیزود_یکم: دکتر مجتهدی (مدیر دبیرستان البرز): دانش آموز سابقم که پس از تحصیل در رشته پزشکی در امریکا به کشور بازگشته بود در آغوش گرفتم و گفتم: خوشحالم از دو جهت؛ اول این که حتما در تخصص تان پیشرفت کرده اید و دوم این که مملکت تان را ول نکردید و در نیویورک به آن خوبی و با آن همه امکانات نماندید!
#اپیزود_دوم: استاد رضا قلی (جامعه شناس): بعد از انقلاب که در وزارت نفت بودم متوجه شدم خصلت میهن پرستی ایرانی ها ضعیف است. تمدن جدید به وطن دوستی و ترجیح منافع ملی بر منافع شخصی نیازمند است در حالی که این ویژگی در میان ما ایرانیان ضعیف است. بنابراین ما برای تمدن جدید ساخته نشده ایم!
✅ شکاف تاریخی؛ دولت- ملت: مطابق نظریه کاتوزیان، حکومت در ایران از آن جا که متکی بر طبقات اجتماعی نبوده و در آن اراده پادشاه تنها منبع قانون گذاری و تنظیم روابط سیاسی تلقی می شده است نتوانسته به مشارکت شهروندان در نصب، نقد و عزل حاکمان بینجامد (دموکراسی). شکاف تاریخی؛ دولت- ملت نیز زاییده چنین شرایطی است که توانسته با نابود کردن اعتماد عمومی به افول حس میهن دوستی در میان ایرانیان منجر شود.
✅ پیدایش دوگانه؛ امت- ملت: انقلاب ۵۷ مبتنی بر خوانش سیاسی از اسلام و با داعیه عدالت گستری و ظلم ستیزی از طریق صدور انقلاب به پیروزی رسید. از آن پس بود که این دوگانه شکل گرفت و آرمان رهایی امت اسلامی از چنگال امپریالیسم جهانی در قانون اساسی نظام نوبنیاد جمهوری اسلامی تجلی یافت. اینک اما چهاردهه است که دوگانه غیرکارکردی؛ امت- ملت نه تنها نتوانسته به آرمان نخستین خود جامه عمل بپوشاند بلکه با کمرنگ کردن همبستگی ملی موجب کند شدن روند توسعه و افول احساس وطن دوستی شده است.
✅ تداوم روابط؛ غارتی- غنیمتی: جامعه شناسانی مانند علی رضا قلی کوشیده اند تا تاریخ ایران را براساس وجود ایلات و با محوریت روابط غارتی- غنیمتی توضیح دهند. مناسباتی که نقش ماندگار خود را بر تارک فرهنگ این دیار زده و مدام در صورت های مختلف بازتولید شده اند. در این میان حاکمیت دولت رانتی مبتنی بر اقتصاد نفتی هم به تشدید این امر انجامیده است. نفت در دستان دولت های مختلف به منبع جدیدی برای غارت رانت جویان تبدیل شده است که کوشیده اند با ترجیح مصالح شخصی خود بر منافع ملی از غنائم جدید به نحو گشاده دستانه تری بهره جویند.
✅ ناکامی در تلفیق میان سه فرهنگ: ایرانیان از دو سده پیش تا کنون میراث دار؛ ایرانیت، اسلامیت و مدرنیت به عنوان فرهنگ های نهادینه شده در ضمیر جمعی خود محسوب می شوند. حکومت ها در این میان اما به جای مجال دادن به مردم برای ایجاد سازگاری میان این سه فرهنگ کوشیده اند تا برخی را به نفع یکی مصادره و از عرصه عمومی حذف نمایند. تلاش هایی که در دوران پهلوی و جمهوری اسلامی انجام گرفت و به نتایجی متضاد با خواست حاکمان انجامید. برای ملت بی پناه اما؛ شیزوفرنی فرهنگی، افول میهن دوستی و بی اعتمادی عمومی تنها ارمغان نامبارک این بی تدبیری ها بوده است.
🔹 نکته پایانی: اگر چه برخی از نظریه پردازان، ناسیونالیسم را پدیده ای مدرن می دانند ولی پرواضح است که می توان آن را یکی از الزامات توسعه در جهان امروز نیز به شمار آورد. روحیه ای که با القای همبستگی، کوشندگی و فداکاری در راه میهن موجبات توسعه یافتگی بسیاری از کشورهای شرق آسیا در دوران پس از جنگ جهانی دوم را فراهم آورده است. مع الاسف دست ما کوتاه و خرما بر نخیل...
@solati_mehran
#وطن_دوستی
#توسعه
👍33❤5👎2
🔹 چرا گشت های ارشاد بازگشتند؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
در یکی دو روز گذشته رویدادهایی در سطح تهران اتفاق افتاد که گمانه بازگشت گشت های ارشاد را تقویت می کرد. ضبط یک ویدئوی ارعاب آمیز که در آن افرادی ناشناس زنان مخالف با حجاب اجباری را به برخورد سخت در صورت قانون شکنی تهدید می کردند در کنار حضور پراکنده برخی از ون های معروف از این جمله بودند. امروز اما سخنگوی فراجا رسما اعلام کرد که؛ از یکشنبه ۲۵ تیرماه گشت های خودرویی و پیاده پلیس در تمام شهرستان ها مستقر شده، با زنان بد حجاب برخورد کرده و پرونده آنان را به قوه قضاییه می فرستد.
همین سه ماه پیش بود که فرمانده نیروی انتظامی اعلام کرد که از شنبه ۲۶ فروردین ماه برخورد با بی حجابی وارد فاز عملیاتی شده و پلیس با بهره گیری از فن آوری های شناخت چهره عزم جزم خود را در این زمینه به نمایش می گذارد. اما هر چه جلوتر آمدیم به نظر می رسید که به دلیل در پیش بودن انتخابات مجلس از یک سو و فراگیری حضور زنان مخالف حجاب اجباری در سطح کلان شهرها از سوی دیگر فعلا نظام سیاسی نوعی مدارای هوشمندانه را در پیش گرفته است. حال اما ورود رسمی گشت ارشاد به خیابان ها آیا از سیاست جدیدی در بالاترین سطوح حکومت خبر می دهد؟
✅ فرصت طلایی ماه محرم: در حالی که تنها چند روز به آغاز محرم باقی مانده است به نظر می رسد که بهنگام ترین زمان برای ورود پلیس فرارسیده است. آیینی که می تواند برخورد با زنان مخالف با حجاب اجباری را مشروعیت بخشیده و هر گونه رفتار متفاوت زنان را به ضدیت با ارزش های عاشورایی منتسب کند. از سوی دیگر حداقل در دهه اول محرم خیابان ها از سوی مذهبی ها تسخیر و هر گونه خیزش احتمالی معترضان توسط مردم عزادار کنترل خواهد شد. به عبارت دیگر هر گونه پیامد اعتراض به برخورد گشت ارشاد در این فرصت طلایی می تواند کنترل و خنثی شود.
✅ دلجویی حکومت از رادیکال ها: در حالی که مصلحت اندیشی نظام سیاسی بعد از فروکش کردن جنبش زن، زندگی، آزادی بسیاری از حامیان انقلابی حکومت را به خشم آورده و احتمال برخوردهای خودسرانه و هزینه زای آنان را افزایش داده بود مجموعه سران قوا کوشیدند تا با تصویب قوانین جدید مقابله با بی حجابی آبی بر آتش پرلهیب مخالفان بریزند. اقدامی که اگر چه تا حدی موثر بود ولی نتوانست پایان بخش مناقشه جاری باشد. اما اکنون به نظر می رسد حکومت به دلیل جنبه هویتی محرم برای رادیکال ها چاره ای جز بازگشت گشت های ارشاد نداشته است.
✅ اوج گیری روند خالص سازی: یکدست سازی حکومت برخی از زخم های کهنه در میان خودی ها را گشود و به شکاف های بالقوه در میان آن ها فعلیت بخشید. بیشترین فاصله نیز اکنون میان حامیان قالیباف و جبهه پایداری مشهود است. جبهه پایداری با تاکید بر اهمیت خالص سازی نیروهای انقلابی در صدد پیروزی در انتخابات مجلس و حذف طیف قالیباف است حال آن که قالیباف هم با ارزیابی افول بی سابقه محبوبیت رییسی در افکار عمومی اسب خود را برای رقابت با او در انتخابات ۱۴۰۴ زین کرده و مایل است که دوران صدارت خود بر مجلس را تا آن زمان تمدید نماید.
🔹 نکته پایانی: به جز مفروضات ذکر شده به نظر می رسد که اطمینان نسبی حکومت از دور بودن لحظه مهسایی، پرهزینه بودن جنبش پاییز گذشته، افول قدرت نمایی براندازان، فروکش کردن فعالیت خارج نشینان و افزایش تنگناهای معیشتی در تصمیم برای احیای گشت های ارشاد نقش داشته است. تاریخ اما نشان داده است که خطیرترین مواجهه با جامعه ای جنبشی، مطالبه گر و رشید، همراه با خواست های انباشت شده و فریادهای شنیده نشده، تکیه بر آرامش موقت آن است.
@solati_mehran
#فراجا
#گشت_ارشاد
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
در یکی دو روز گذشته رویدادهایی در سطح تهران اتفاق افتاد که گمانه بازگشت گشت های ارشاد را تقویت می کرد. ضبط یک ویدئوی ارعاب آمیز که در آن افرادی ناشناس زنان مخالف با حجاب اجباری را به برخورد سخت در صورت قانون شکنی تهدید می کردند در کنار حضور پراکنده برخی از ون های معروف از این جمله بودند. امروز اما سخنگوی فراجا رسما اعلام کرد که؛ از یکشنبه ۲۵ تیرماه گشت های خودرویی و پیاده پلیس در تمام شهرستان ها مستقر شده، با زنان بد حجاب برخورد کرده و پرونده آنان را به قوه قضاییه می فرستد.
همین سه ماه پیش بود که فرمانده نیروی انتظامی اعلام کرد که از شنبه ۲۶ فروردین ماه برخورد با بی حجابی وارد فاز عملیاتی شده و پلیس با بهره گیری از فن آوری های شناخت چهره عزم جزم خود را در این زمینه به نمایش می گذارد. اما هر چه جلوتر آمدیم به نظر می رسید که به دلیل در پیش بودن انتخابات مجلس از یک سو و فراگیری حضور زنان مخالف حجاب اجباری در سطح کلان شهرها از سوی دیگر فعلا نظام سیاسی نوعی مدارای هوشمندانه را در پیش گرفته است. حال اما ورود رسمی گشت ارشاد به خیابان ها آیا از سیاست جدیدی در بالاترین سطوح حکومت خبر می دهد؟
✅ فرصت طلایی ماه محرم: در حالی که تنها چند روز به آغاز محرم باقی مانده است به نظر می رسد که بهنگام ترین زمان برای ورود پلیس فرارسیده است. آیینی که می تواند برخورد با زنان مخالف با حجاب اجباری را مشروعیت بخشیده و هر گونه رفتار متفاوت زنان را به ضدیت با ارزش های عاشورایی منتسب کند. از سوی دیگر حداقل در دهه اول محرم خیابان ها از سوی مذهبی ها تسخیر و هر گونه خیزش احتمالی معترضان توسط مردم عزادار کنترل خواهد شد. به عبارت دیگر هر گونه پیامد اعتراض به برخورد گشت ارشاد در این فرصت طلایی می تواند کنترل و خنثی شود.
✅ دلجویی حکومت از رادیکال ها: در حالی که مصلحت اندیشی نظام سیاسی بعد از فروکش کردن جنبش زن، زندگی، آزادی بسیاری از حامیان انقلابی حکومت را به خشم آورده و احتمال برخوردهای خودسرانه و هزینه زای آنان را افزایش داده بود مجموعه سران قوا کوشیدند تا با تصویب قوانین جدید مقابله با بی حجابی آبی بر آتش پرلهیب مخالفان بریزند. اقدامی که اگر چه تا حدی موثر بود ولی نتوانست پایان بخش مناقشه جاری باشد. اما اکنون به نظر می رسد حکومت به دلیل جنبه هویتی محرم برای رادیکال ها چاره ای جز بازگشت گشت های ارشاد نداشته است.
✅ اوج گیری روند خالص سازی: یکدست سازی حکومت برخی از زخم های کهنه در میان خودی ها را گشود و به شکاف های بالقوه در میان آن ها فعلیت بخشید. بیشترین فاصله نیز اکنون میان حامیان قالیباف و جبهه پایداری مشهود است. جبهه پایداری با تاکید بر اهمیت خالص سازی نیروهای انقلابی در صدد پیروزی در انتخابات مجلس و حذف طیف قالیباف است حال آن که قالیباف هم با ارزیابی افول بی سابقه محبوبیت رییسی در افکار عمومی اسب خود را برای رقابت با او در انتخابات ۱۴۰۴ زین کرده و مایل است که دوران صدارت خود بر مجلس را تا آن زمان تمدید نماید.
🔹 نکته پایانی: به جز مفروضات ذکر شده به نظر می رسد که اطمینان نسبی حکومت از دور بودن لحظه مهسایی، پرهزینه بودن جنبش پاییز گذشته، افول قدرت نمایی براندازان، فروکش کردن فعالیت خارج نشینان و افزایش تنگناهای معیشتی در تصمیم برای احیای گشت های ارشاد نقش داشته است. تاریخ اما نشان داده است که خطیرترین مواجهه با جامعه ای جنبشی، مطالبه گر و رشید، همراه با خواست های انباشت شده و فریادهای شنیده نشده، تکیه بر آرامش موقت آن است.
@solati_mehran
#فراجا
#گشت_ارشاد
👍80❤4👎2
Forwarded from Ashkan
*فراخوان ویژه تهیه بسته های غذایی ۷۰ خانواده دارای معلول یکی از محروم ترین نقاط کشور*
(اوضاع معیشتی و مالی این خانواده ها نگران کننده ست اکثر آنها سه وعده غذا نمی خورند و در فقر مطلق به سر میبرند، چند خانواده هم دارای دو فرزند معلول هستند که نیاز بیشتری به حمایت دارند)
*همه همت کنیم در حد وسع سبب شادی این خانواده ها شویم.*
برآورد تهیه هر بسته غذایی
۱/۷۰۰/۰۰۰ هزار تومان است.
شماره کارت نزد بانک کشاورزی به نام موسسه پایکار آدلان تاراز:
*۶۰۳۷۷۰۷۰۰۰۳۷۴۶۴۹*
*شبا:ir۹۷۰۱۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۹۹۹۵۱۸۳۸۹*
*شماره حساب*
*۹ ' ۹۹۵۱۸۳۸ ' ۹*
شماره تماس جهت دریافت اطلاعات بیشتر و ارسال فیش واریزی:۰۹۹۳۹۴۳۳۹۵۰
آدرس:خوزستان-شهرستان اندیکا-قلعه خواجه-روبروی اداره شیلات
*لطفا فراخوان را در گروه ها و فضای مجازی که در اختیار دارید انتشار دهید.*
(اوضاع معیشتی و مالی این خانواده ها نگران کننده ست اکثر آنها سه وعده غذا نمی خورند و در فقر مطلق به سر میبرند، چند خانواده هم دارای دو فرزند معلول هستند که نیاز بیشتری به حمایت دارند)
*همه همت کنیم در حد وسع سبب شادی این خانواده ها شویم.*
برآورد تهیه هر بسته غذایی
۱/۷۰۰/۰۰۰ هزار تومان است.
شماره کارت نزد بانک کشاورزی به نام موسسه پایکار آدلان تاراز:
*۶۰۳۷۷۰۷۰۰۰۳۷۴۶۴۹*
*شبا:ir۹۷۰۱۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۹۹۹۵۱۸۳۸۹*
*شماره حساب*
*۹ ' ۹۹۵۱۸۳۸ ' ۹*
شماره تماس جهت دریافت اطلاعات بیشتر و ارسال فیش واریزی:۰۹۹۳۹۴۳۳۹۵۰
آدرس:خوزستان-شهرستان اندیکا-قلعه خواجه-روبروی اداره شیلات
*لطفا فراخوان را در گروه ها و فضای مجازی که در اختیار دارید انتشار دهید.*
❤9👍1
🔹 چرا زنان آماج حملات هستند؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ هر روزی که می گذرد تنگناهای زنان در ایران ابعاد نگران کننده تری پیدا می کند. قانون حجاب اجباری با تنگ نظرانه ترین تفسیر ممکن در حال تصویب است و فرآیند سخت گیری بر جوانان و هنرمندان هر روز گسترده تر می شود. فعالیت گشت ارشاد نیز به بهای نفی کرامت زنان به طور رسمی احیا شده و روندهای آسیب زای گذشته ادامه یافته است. به رغم نارضایتی گسترده شهروندان و احتمال زبانه کشیدن آتش زیر خاکستر اعتراضات اما جای شگفتی است که هم چنان شاهد تداوم رویه های موجود هستیم. اما چرا زنان تا این حد آماج حملات هستند و چه دلایلی برای تداوم شیوه های ناصواب گذشته در مواجهه با ایشان وجود دارد؟
✅ تداوم مناسبات مرد سالارانه: اگر چه ایران تحولات عمیقی را در عرصه جنسیتی سپری کرده و مفهوم برابری جنسیتی به نحوی ژرف در اذهان بسیاری از جوانان رسوخ کرده است ولی ساخت قدرت هم چنان صبغه ای مرد سالار و تبعیض آمیز دارد. گواه روشن آن هم فقدان مشارکت سیاسی زنان در نهادهای سیاسی همچون ریاست جمهوری، مجلس خبرگان و شورای نگهبان است. در کل کشور هم حضور زنان در مدیریت های سیاسی از ۳.۵ درصد فراتر نمی رود. این در حالی است که مطابق برخی از پژوهش ها بین میزان مشارکت اجتماعی زنان با افزایش رشد اقتصادی کشورها رابطه مستقیم وجود دارد.
✅ کنترل بدن زن به مثابه ابزار سلطه: در خوانش سنتی از اسلام زنان تحت مالکیت مردان، جنس درجه دوم و ملک طلق همسران خود تلقی می شوند. در این نگاه سراسر بدن زن به مثابه عورتی تلقی می شود که باید از نگاه های نامحرم مصون بماند. هم چنین زنان متهم اصلی عرصه اغواگری و به انحراف کشاندن مردان تلقی شده و از همین رو باید از دیدگان پنهان بمانند. به دلیل همین مفروضات است که کنترل بدن زنان از جمله نوع پوشش، نحوه بستن موی سر، زیور آلات، نحوه خروج از خانه، و ورود به برخی اماکن عمومی از قبیل استادیوم ها مورد سخت گیری های شدید قرار می گیرد.
✅ جلوگیری از پرورش نسلی متفاوت: زنان به دلیل ارتباط نزدیک با کودکان در سال های نخست زندگی از بیشترین میزان تاثیرگذاری بر تربیت فرزندان خود برخوردارند. از همین رو هر گونه قبض و بسط در باورهای آنان می تواند بر نحوه پرورش نسل های آینده تاثیر گذار باشد. از آن جایی که به دلیل افول وجوه مردسالارانه تربیت اکنون این زنان هستند که واجد نقشی ممتاز در تعیین سرنوشت فرزندان خود شده اند، حکومت می کوشد تا با تبلیغ خانه داری، همسرداری، و فرزند آوری به عنوان وظایف اصلی زنان هم چنان به تربیت نسلی اطاعت پذیر و وفادار نسبت به ارزش های سیاسی خود امیدوار باشد.
✅ توقف پیشرفت همه جانبه زنان: جهان به جز اندکی استثناء از همه سو شاهد افزایش حضور اجتماعی زنان است، به طوری که برخی از ایده زنانه شدن جهان و تلطیف مناسبات خشن کنونی سخن می گویند. در ایران هم بعد از زنانه شدن دانشگاه اکنون برخی از زنانه شدن شهر (نعمت الله فاضلی)، و تغییر روابط اجتماعی آن حرف می زنند. حتی در بعضی از کشورهای توسعه یافته اینک زنان در عرصه اشتغال گوی سبقت را از مردان ربوده اند. حال با این اوصاف می توان نتیجه گرفت که تهاجمات اخیر صبغه ای دن کیشوت وار یافته و صرفا موجب اتلاف منابع و منافع بیشتر خواهد شد. بی تردید حضور توفانی زنان همه موانع را از سر راه برخواهد داشت...
@solati_mehran
#زنان
#گشت_ارشاد
#مرد_سالاری
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ هر روزی که می گذرد تنگناهای زنان در ایران ابعاد نگران کننده تری پیدا می کند. قانون حجاب اجباری با تنگ نظرانه ترین تفسیر ممکن در حال تصویب است و فرآیند سخت گیری بر جوانان و هنرمندان هر روز گسترده تر می شود. فعالیت گشت ارشاد نیز به بهای نفی کرامت زنان به طور رسمی احیا شده و روندهای آسیب زای گذشته ادامه یافته است. به رغم نارضایتی گسترده شهروندان و احتمال زبانه کشیدن آتش زیر خاکستر اعتراضات اما جای شگفتی است که هم چنان شاهد تداوم رویه های موجود هستیم. اما چرا زنان تا این حد آماج حملات هستند و چه دلایلی برای تداوم شیوه های ناصواب گذشته در مواجهه با ایشان وجود دارد؟
✅ تداوم مناسبات مرد سالارانه: اگر چه ایران تحولات عمیقی را در عرصه جنسیتی سپری کرده و مفهوم برابری جنسیتی به نحوی ژرف در اذهان بسیاری از جوانان رسوخ کرده است ولی ساخت قدرت هم چنان صبغه ای مرد سالار و تبعیض آمیز دارد. گواه روشن آن هم فقدان مشارکت سیاسی زنان در نهادهای سیاسی همچون ریاست جمهوری، مجلس خبرگان و شورای نگهبان است. در کل کشور هم حضور زنان در مدیریت های سیاسی از ۳.۵ درصد فراتر نمی رود. این در حالی است که مطابق برخی از پژوهش ها بین میزان مشارکت اجتماعی زنان با افزایش رشد اقتصادی کشورها رابطه مستقیم وجود دارد.
✅ کنترل بدن زن به مثابه ابزار سلطه: در خوانش سنتی از اسلام زنان تحت مالکیت مردان، جنس درجه دوم و ملک طلق همسران خود تلقی می شوند. در این نگاه سراسر بدن زن به مثابه عورتی تلقی می شود که باید از نگاه های نامحرم مصون بماند. هم چنین زنان متهم اصلی عرصه اغواگری و به انحراف کشاندن مردان تلقی شده و از همین رو باید از دیدگان پنهان بمانند. به دلیل همین مفروضات است که کنترل بدن زنان از جمله نوع پوشش، نحوه بستن موی سر، زیور آلات، نحوه خروج از خانه، و ورود به برخی اماکن عمومی از قبیل استادیوم ها مورد سخت گیری های شدید قرار می گیرد.
✅ جلوگیری از پرورش نسلی متفاوت: زنان به دلیل ارتباط نزدیک با کودکان در سال های نخست زندگی از بیشترین میزان تاثیرگذاری بر تربیت فرزندان خود برخوردارند. از همین رو هر گونه قبض و بسط در باورهای آنان می تواند بر نحوه پرورش نسل های آینده تاثیر گذار باشد. از آن جایی که به دلیل افول وجوه مردسالارانه تربیت اکنون این زنان هستند که واجد نقشی ممتاز در تعیین سرنوشت فرزندان خود شده اند، حکومت می کوشد تا با تبلیغ خانه داری، همسرداری، و فرزند آوری به عنوان وظایف اصلی زنان هم چنان به تربیت نسلی اطاعت پذیر و وفادار نسبت به ارزش های سیاسی خود امیدوار باشد.
✅ توقف پیشرفت همه جانبه زنان: جهان به جز اندکی استثناء از همه سو شاهد افزایش حضور اجتماعی زنان است، به طوری که برخی از ایده زنانه شدن جهان و تلطیف مناسبات خشن کنونی سخن می گویند. در ایران هم بعد از زنانه شدن دانشگاه اکنون برخی از زنانه شدن شهر (نعمت الله فاضلی)، و تغییر روابط اجتماعی آن حرف می زنند. حتی در بعضی از کشورهای توسعه یافته اینک زنان در عرصه اشتغال گوی سبقت را از مردان ربوده اند. حال با این اوصاف می توان نتیجه گرفت که تهاجمات اخیر صبغه ای دن کیشوت وار یافته و صرفا موجب اتلاف منابع و منافع بیشتر خواهد شد. بی تردید حضور توفانی زنان همه موانع را از سر راه برخواهد داشت...
@solati_mehran
#زنان
#گشت_ارشاد
#مرد_سالاری
👍65❤4👎3
Forwarded from ایران و توسعه
🔹 ده تفاوت میان چین و ایران در مسیر توسعه یافتگی
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
چهل سال پیش محسن امین زاده؛ معاون وزیر خارجه در دولت اصلاحات، با مرحوم هاشمی رفسنجانی راهی چین می شوند و آن جا در دیدار با رییس جمهور چین، از عزم این کشور برای ورود به عرصه توسعه جهت جبران عقب ماندگی های خود با همسایه دیرینه شان ژاپن می شنوند. در دوران بعد از انقلاب اما چین کشور دوست و برادر ایران بوده و حتی در مقطعی هیاتی از طرف حزب موتلفه به آن سرزمین می رود تا آیین و رموز حکمرانی را از چشم بادامی های فعال در حزب کمونیست چین بیاموزد.
امین زاده در برشی از سخنرانی خود (کلیپ پیوست) تاسف می خورد که چرا ایرانیان حرکت در مسیر توسعه را از چینی ها نیاموختند و تصریح می کند که نمی داند چرا ایران توسعه نیافته است؟ اگر چه پرواضح است که قوانین توسعه ثابت ولی مدل های آن بر اساس ویژگی های فرهنگی- اجتماعی کشورهای مختلف متفاوت می باشند، اما تفاوت های چین و ایران در این بازه چهل ساله چه بوده است؟
✅ چهل سال پیش چین دریافت که تعامل سازنده با جهان شرط لازم برای توسعه است ولی ایران به دنبال انقلاب ۵۷ تقابل با جهان را تمرین می کرد!
✅ چهل سال پیش چین نظم حاکم بر جهان را پذیرفت (اقتصاد پیش شرط سیاست است) ولی ایران به دنبال آفرینش نظم جدیدی در جهان بود!
✅ چهل سال پیش چین اختلافات داخلی خود در حزب کمونیست را برای گذار به توسعه کنار گذاشت ولی ایران به دنبال انقلاب ۵۷ شاهد اوج گرفتن اختلافات داخلی بود!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که رشد اقتصادی بر عدالت اجتماعی مقدم است (عدالت بدون رشد همان توزیع عادلانه فقر است) ولی در ایران هنوز هم نسبت میان این دو روشن نیست!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که اگر چه رابطه با امریکا توسعه نمی آورد ولی چالش با امریکا قبل از تبدیل شدن هر کشوری به یک ابر قدرت اقتصادی قطعا ضد توسعه است!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که ابتدا اقتصاد خود را بسازد و سپس بر جهان تاثیر بگذارد ولی ایران ابتدا می خواست جهان را تغییر دهد و سپس خود را بسازد!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که سیاست خارجی باید به اقتصاد داخلی یارانه پرداخت کنند ولی در ایران هنوز هم اقتصاد داخلی به سیاست خارجی یارانه پرداخت می کند!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که اصول توسعه در سراسر جهان مشترک ولی مدل های آن متفاوت است ولی در ایران نه تنها اصول توسعه پذیرفته نشده بلکه موجودیت آن نیز همچنان مورد اختلاف است!
✅ چهل سال پیش چینی ها تاریخ گذشته خود را رها کردند تا آینده ای بهتر را بسازند ولی در ایران به گذشته تاریخی خود آویختند تا توجیهی برای کاستی های آینده خود بسازند!
✅ چهل سال پیش چین شجاعانه اشتباهات خود را پذیرفت تا به توسعه دست یابد ولی در ایران چهل سال است که انکار یا توجیه اشتباهات ما را رها نمی کند!
@solati_mehran
#توسعه
#ایران
#چین
#بازنشر
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
چهل سال پیش محسن امین زاده؛ معاون وزیر خارجه در دولت اصلاحات، با مرحوم هاشمی رفسنجانی راهی چین می شوند و آن جا در دیدار با رییس جمهور چین، از عزم این کشور برای ورود به عرصه توسعه جهت جبران عقب ماندگی های خود با همسایه دیرینه شان ژاپن می شنوند. در دوران بعد از انقلاب اما چین کشور دوست و برادر ایران بوده و حتی در مقطعی هیاتی از طرف حزب موتلفه به آن سرزمین می رود تا آیین و رموز حکمرانی را از چشم بادامی های فعال در حزب کمونیست چین بیاموزد.
امین زاده در برشی از سخنرانی خود (کلیپ پیوست) تاسف می خورد که چرا ایرانیان حرکت در مسیر توسعه را از چینی ها نیاموختند و تصریح می کند که نمی داند چرا ایران توسعه نیافته است؟ اگر چه پرواضح است که قوانین توسعه ثابت ولی مدل های آن بر اساس ویژگی های فرهنگی- اجتماعی کشورهای مختلف متفاوت می باشند، اما تفاوت های چین و ایران در این بازه چهل ساله چه بوده است؟
✅ چهل سال پیش چین دریافت که تعامل سازنده با جهان شرط لازم برای توسعه است ولی ایران به دنبال انقلاب ۵۷ تقابل با جهان را تمرین می کرد!
✅ چهل سال پیش چین نظم حاکم بر جهان را پذیرفت (اقتصاد پیش شرط سیاست است) ولی ایران به دنبال آفرینش نظم جدیدی در جهان بود!
✅ چهل سال پیش چین اختلافات داخلی خود در حزب کمونیست را برای گذار به توسعه کنار گذاشت ولی ایران به دنبال انقلاب ۵۷ شاهد اوج گرفتن اختلافات داخلی بود!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که رشد اقتصادی بر عدالت اجتماعی مقدم است (عدالت بدون رشد همان توزیع عادلانه فقر است) ولی در ایران هنوز هم نسبت میان این دو روشن نیست!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که اگر چه رابطه با امریکا توسعه نمی آورد ولی چالش با امریکا قبل از تبدیل شدن هر کشوری به یک ابر قدرت اقتصادی قطعا ضد توسعه است!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که ابتدا اقتصاد خود را بسازد و سپس بر جهان تاثیر بگذارد ولی ایران ابتدا می خواست جهان را تغییر دهد و سپس خود را بسازد!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که سیاست خارجی باید به اقتصاد داخلی یارانه پرداخت کنند ولی در ایران هنوز هم اقتصاد داخلی به سیاست خارجی یارانه پرداخت می کند!
✅ چهل سال پیش چین دریافت که اصول توسعه در سراسر جهان مشترک ولی مدل های آن متفاوت است ولی در ایران نه تنها اصول توسعه پذیرفته نشده بلکه موجودیت آن نیز همچنان مورد اختلاف است!
✅ چهل سال پیش چینی ها تاریخ گذشته خود را رها کردند تا آینده ای بهتر را بسازند ولی در ایران به گذشته تاریخی خود آویختند تا توجیهی برای کاستی های آینده خود بسازند!
✅ چهل سال پیش چین شجاعانه اشتباهات خود را پذیرفت تا به توسعه دست یابد ولی در ایران چهل سال است که انکار یا توجیه اشتباهات ما را رها نمی کند!
@solati_mehran
#توسعه
#ایران
#چین
#بازنشر
Telegram
attach 📎
👍25❤2
Forwarded from اتچ بات
🔹 روایتی قابل توجه از حادثه عاشورا!
درکنار روایت های شریعتی، مطهری و صالحی نجف آبادی، مرحوم احمد قابل هم تفسیری از این رویداد تراژیک به دست داد که بیش از بقیه گواهی بر مظلومیت و اصلاح گری حسین(ع) بود. ببینید 🙏
@solati_mehran
#مهران_صولتی
درکنار روایت های شریعتی، مطهری و صالحی نجف آبادی، مرحوم احمد قابل هم تفسیری از این رویداد تراژیک به دست داد که بیش از بقیه گواهی بر مظلومیت و اصلاح گری حسین(ع) بود. ببینید 🙏
@solati_mehran
#مهران_صولتی
Telegram
attach 📎
👍8👎3
Audio
⬛سخنان شنیدنی زنده یاد استاد دکتر داود فیرحی
✔️ تحت عنوان عاشورا وبحران خلافت,
✍️ محمد فاضلی :
🖊 این سخنرانی شایسته میلیونها بار شنیدهشدن است.
✅ سخنرانیهای بسیار کمتری هستند که به غیر از شیعیان و علاقمندان به امام حسین، بتوانند از آن بیاموزند و حادثهای اسلامی-شیعی را در بستر نظریههای علوم اجتماعی، و در چارچوبی مفید برای کل بشریت تحلیل کنند.
✅ سخنرانی دکتر داود فیرحی، از آن معدود سخنرانیهاست که علیرغم کوتاه بودن، توضیحی عمیق از شرایط اجتماعی و سیاسی منجر به پیدایش حادثه عاشورا ارائه میکند. چند خصیصه این سخنرانی، آنرا به محتوایی ارزشمند برای شنیدن بدل میکند.
✅ بهکار گرفتن نظریات علوم سیاسی و جامعهشناسی برای توضیح شرایط اجتماعی منجر به پیدایش واقعه عاشورا
🔹تبیین سازوکارهای پیدایش فساد سیستماتیک در جامعه
🔹تبیین نسبت جامعه رانتی و کردار و اخلاق حاکمان
🔹فراتر بردن حادثه عاشورا از چارچوبی اسلامی-شیعی، و قرار دادن آن در چارچوب دولتپژوهی و ..
🔹ذکر سخنانی از حسین ع در آخرین فراز سخنرانی که در آن امام ، منطق خود برای پا نهادن به میدان عاشورا را تشریح میکنند.
✔️ تحت عنوان عاشورا وبحران خلافت,
✍️ محمد فاضلی :
🖊 این سخنرانی شایسته میلیونها بار شنیدهشدن است.
✅ سخنرانیهای بسیار کمتری هستند که به غیر از شیعیان و علاقمندان به امام حسین، بتوانند از آن بیاموزند و حادثهای اسلامی-شیعی را در بستر نظریههای علوم اجتماعی، و در چارچوبی مفید برای کل بشریت تحلیل کنند.
✅ سخنرانی دکتر داود فیرحی، از آن معدود سخنرانیهاست که علیرغم کوتاه بودن، توضیحی عمیق از شرایط اجتماعی و سیاسی منجر به پیدایش حادثه عاشورا ارائه میکند. چند خصیصه این سخنرانی، آنرا به محتوایی ارزشمند برای شنیدن بدل میکند.
✅ بهکار گرفتن نظریات علوم سیاسی و جامعهشناسی برای توضیح شرایط اجتماعی منجر به پیدایش واقعه عاشورا
🔹تبیین سازوکارهای پیدایش فساد سیستماتیک در جامعه
🔹تبیین نسبت جامعه رانتی و کردار و اخلاق حاکمان
🔹فراتر بردن حادثه عاشورا از چارچوبی اسلامی-شیعی، و قرار دادن آن در چارچوب دولتپژوهی و ..
🔹ذکر سخنانی از حسین ع در آخرین فراز سخنرانی که در آن امام ، منطق خود برای پا نهادن به میدان عاشورا را تشریح میکنند.
👍13❤1
🔹 آن چه درباره حسین (ع) گفته نمی شود!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🖤 شهادت حسین یک تراژدی بود. مظلومیت قتل عام گروهی از پاکبازترین و آزاده ترین انسان ها در نبردی نابرابر با جباریت! جلوه ای از ماندن بر سر اصول، تا پای جان باختن خود و خانواده، رخدادی تراژیک برای انسانیت که متاسفانه در مرزهای عقیدتی اسلام باقی ماند و به اندازه کافی ابعاد جهانی نیافت. حسین با ما و جان ما کاری کرد که می توان متدین نبود، می توان مسلمان نبود، ولی نمی توان او را تحسین نکرد و دوست نداشت، شاید به دلایل زیر؛
🔹 حسین متفاوت بود و هزینه تفاوت و همنوایی نکردن با دیگران را پرداخت. در روزگاری که همگان در قبال جباریت، با تطمیع یا تهدید زبان در کام کشیده بودند، حسین به ما آموخت که هزینه زیست اصیل انسانی، مرگی " دردناک " و " تراژیک " است. حسین آموزگار بزرگ" ایستادن "در مقابل تمام چیزهایی بود که انسان و انسانیت را به تباهی می کشاند. از همین رو بود که قدرت تمامیت طلب همگان را در مقابل یک انتخاب قرار داده بود؛ تسلیم، یا مرگ!
🔹 حسین آزاده بود و به آزادی دیگران نیز احترام می گذاشت. آزادی انتخاب در "بودن" یا" نبودن " با او. حسین در هیچ زمانی، بودن با خود را به دیگران تحمیل نکرد. برای او کرامت انسان نه در تبعیت، بلکه در انتخاب است که می تواند تجلی یابد. انتخابی که می تواند زندگی یا مرگ را برگزیند. از همین رو در منازل مختلف سفر، پایان ماجرا را بارها به همراهان یادآوری و بر پرهیز از تحمیل خواست خود بر دیگران تاکید می ورزید.
🔹 حسین بزرگ بود، ولی نه آن قدر که دیگران را قربانی خود بخواهد. در قیاس با نسلی از رهبران جهان که مردم را ابزاری برای دست یابی به قدرت و فدایی خود می پسندند، حسین برای تحقق آرمان هایش هزینه ای سنگین پرداخت؛ هزینه ای از جنس خانواده و فرزندان. حسین به ما آموخت که " انسان فی نفسه هدف است نه وسیله" (کانت)، و از همین رو تا انتها می کوشید تا از وقوع این حادثه ناگوار پرهیز کند.
🔹 حسین زندگی را دوست داشت و به آن عشق می ورزید. برای او سویهی مقابل زندگی ذلت بار نه مرگ، بلکه رهایی بود. این دشمن بود که او را مجبور به انتخاب میان تسلیم یا مرگ کرد. برای حسین شهادت گزینه نخست نبود. از همین رو از انجام مذاکره با دشمن ابایی نداشت. حسین آموزگار بزرگ زندگی توام با کرامت و ارزش های بلند اخلاقی است.
🔹 حسین اصلاح گری بزرگ بود که اصلاح امت جدش برای او اولویتی کاستی ناپذیر داشت (به عمر سعد گفته بود که حاضر است از مرزهای خلافت یزید خارج شود ولی هرگز از امر به معروف دست نمی کشد). پدرش هم در این مسیر از مشاوره دادن به خلفای پیش از خود دریغ نمی ورزید. مسئولیت پذیری او در قبال جامعه برای پیروانش درس آموز است؛ تاثیر بگذار حتی به اندازه یک واژه!
🔺 نکته پایانی: مناسکی شدن عاشورا اگر چه روندی اجتناب ناپذیر است ولی از امکان زیادی برای تقلیل دادن ابعاد انسانی این رخداد به فرآیندی تکراری و غفلت آمیز برخوردار است. به نظر می رسد شناخت ارزش های اخلاقی بعضا به فراموشی سپرده شده این حادثه به تلاش های تئوریک بیشتری نیازمند است.
@solati_mehran
#حسین
#عاشورا
#شهادت
#بازنشر
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🖤 شهادت حسین یک تراژدی بود. مظلومیت قتل عام گروهی از پاکبازترین و آزاده ترین انسان ها در نبردی نابرابر با جباریت! جلوه ای از ماندن بر سر اصول، تا پای جان باختن خود و خانواده، رخدادی تراژیک برای انسانیت که متاسفانه در مرزهای عقیدتی اسلام باقی ماند و به اندازه کافی ابعاد جهانی نیافت. حسین با ما و جان ما کاری کرد که می توان متدین نبود، می توان مسلمان نبود، ولی نمی توان او را تحسین نکرد و دوست نداشت، شاید به دلایل زیر؛
🔹 حسین متفاوت بود و هزینه تفاوت و همنوایی نکردن با دیگران را پرداخت. در روزگاری که همگان در قبال جباریت، با تطمیع یا تهدید زبان در کام کشیده بودند، حسین به ما آموخت که هزینه زیست اصیل انسانی، مرگی " دردناک " و " تراژیک " است. حسین آموزگار بزرگ" ایستادن "در مقابل تمام چیزهایی بود که انسان و انسانیت را به تباهی می کشاند. از همین رو بود که قدرت تمامیت طلب همگان را در مقابل یک انتخاب قرار داده بود؛ تسلیم، یا مرگ!
🔹 حسین آزاده بود و به آزادی دیگران نیز احترام می گذاشت. آزادی انتخاب در "بودن" یا" نبودن " با او. حسین در هیچ زمانی، بودن با خود را به دیگران تحمیل نکرد. برای او کرامت انسان نه در تبعیت، بلکه در انتخاب است که می تواند تجلی یابد. انتخابی که می تواند زندگی یا مرگ را برگزیند. از همین رو در منازل مختلف سفر، پایان ماجرا را بارها به همراهان یادآوری و بر پرهیز از تحمیل خواست خود بر دیگران تاکید می ورزید.
🔹 حسین بزرگ بود، ولی نه آن قدر که دیگران را قربانی خود بخواهد. در قیاس با نسلی از رهبران جهان که مردم را ابزاری برای دست یابی به قدرت و فدایی خود می پسندند، حسین برای تحقق آرمان هایش هزینه ای سنگین پرداخت؛ هزینه ای از جنس خانواده و فرزندان. حسین به ما آموخت که " انسان فی نفسه هدف است نه وسیله" (کانت)، و از همین رو تا انتها می کوشید تا از وقوع این حادثه ناگوار پرهیز کند.
🔹 حسین زندگی را دوست داشت و به آن عشق می ورزید. برای او سویهی مقابل زندگی ذلت بار نه مرگ، بلکه رهایی بود. این دشمن بود که او را مجبور به انتخاب میان تسلیم یا مرگ کرد. برای حسین شهادت گزینه نخست نبود. از همین رو از انجام مذاکره با دشمن ابایی نداشت. حسین آموزگار بزرگ زندگی توام با کرامت و ارزش های بلند اخلاقی است.
🔹 حسین اصلاح گری بزرگ بود که اصلاح امت جدش برای او اولویتی کاستی ناپذیر داشت (به عمر سعد گفته بود که حاضر است از مرزهای خلافت یزید خارج شود ولی هرگز از امر به معروف دست نمی کشد). پدرش هم در این مسیر از مشاوره دادن به خلفای پیش از خود دریغ نمی ورزید. مسئولیت پذیری او در قبال جامعه برای پیروانش درس آموز است؛ تاثیر بگذار حتی به اندازه یک واژه!
🔺 نکته پایانی: مناسکی شدن عاشورا اگر چه روندی اجتناب ناپذیر است ولی از امکان زیادی برای تقلیل دادن ابعاد انسانی این رخداد به فرآیندی تکراری و غفلت آمیز برخوردار است. به نظر می رسد شناخت ارزش های اخلاقی بعضا به فراموشی سپرده شده این حادثه به تلاش های تئوریک بیشتری نیازمند است.
@solati_mehran
#حسین
#عاشورا
#شهادت
#بازنشر
👍26👎10
Forwarded from اتچ بات
🔹 آن چه درباره حسین(ع) گفته نشده است!
نویسنده: مهران صولتی
خوانش: پروین نقیبی
@solati_mehran
#حسین
#پروین_نقیبی
نویسنده: مهران صولتی
خوانش: پروین نقیبی
@solati_mehran
#حسین
#پروین_نقیبی
Telegram
attach 📎
👍9👎5❤2
Forwarded from ایران و توسعه
🔹 پیام های نوحه خوانی در یزد!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ چند سالی است که نوحه خوانی های مردم یزد در شبکه های اجتماعی سروصدا برپا کرده و مورد استقبال جامعه قرار گرفته است. نوحه هایی که پا به عرصه انتقاد سیاسی نهاده و از آسیب های یک جامعه دینی سخن به میان آورده اند. در حالی که تا کنون بحث از آلوده شدن عزاداری ها به مداحی های لس آنجلسی بود، گویا از این به بعد باید منتظر رادیکالیزه شدن هر چه بیشتر این عرصه باشیم. از همین رو به نظر می رسد شکل گیری این سبک جدید از نوحه خوانی می تواند حاوی نشانه ها و پیام هایی از تحولات جامعه باشند:
✅ بیان آسیب های جامعه دینی به آموزه های عصر مشروطه باز می گردد. در دوران قبل و بعد از انقلاب اسلامی هم روشنفکران دینی از اهمیت پالایش جامعه دینی از این آفات سخن به میان آورده بودند. تلاش هایی که البته با مخالفت شدید برخی از روحانیون مواجه شده و نتوانست به گفتمان غالب کشور تبدیل شود. به نظر می رسد هم اکنون افول سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی جامعه نسبت به خوانش رسمی از دین، آن چنان برخی از دینداران را بی تاب کرده که لاجرم آنها را به سوی واگویه کردن دردهای های خود در قالب چنین نوحه هایی سوق داده است!
✅ یکی از کارکردهای مهم دین پشتیبانی از اخلاق در میان دینداران است. از همین رو در شرایط عادی می توان انتظار داشت که هر چه جامعه دینی تر باشد به طور طبیعی اخلاقی تر نیز خواهد بود. اما واقعیت موجود در ایران امروز از حضور پررنگ اخلاق در مناسبات اجتماعی حکایت نمی کند! وجود مظاهری از ریاکاری، نفاق و تظاهر، در کنار رشد فزاینده خرافه گرایی و قشری نگری که حتی می توان جلوه هایی از آن را در برخی از برنامه های صدا و سیما نیز مشاهده کرد بر سقوط سرمایه دینی، دین گریزی و اخلاق ستیزی به ویژه در بخشی از جمعیت جوان کشور افزوده است. در چنین وضعیتی رادیکالیزه شدن بخشی از فضاهای عزاداری در واکنش به چنین آسیب هایی در جامعه دینی اجتناب ناپذیر به نظر می رسد!
✅ در حالی که جامعه ایران با رقم زدن سه نهضت انقلابی در طول یکصد سال، پویایی فوق العاده ای از خود نشان داده است، در سال های اخیر نشانه های نگران کننده ای از وجود کرختی و بی حسی در قبال رشد فزاینده فساد، خشونت و تضییع حقوق شهروندی در جامعه مشاهده می شود. در چنین فضایی از ناامیدی که برخی از آن به " فرسایش تمدنی" ایران زمین تعبیر کرده اند، استقبال گسترده جامعه از نوحه خوانی های رادیکال در شهرهایی مانند یزد می تواند نشانه امید بخشی از زنده بودن جامعه تلقی شود. پدیده ای که می تواند به عنوان پژواک یافتن خوانشی اصیل از دین قلمداد شده و پشتوانه ای نوین برای احیای اخلاق اسلامی و انسانی در جامعه ایران محسوب شود!
🔹 نکته پایانی: بدترین مواجهه با پدیده ای مانند نوحه خوانی های یزد می تواند ایجاد محدودیت و اعمال سانسور در متن نوحه ها یا حرکت به سوی استحاله چنین حرکت های احیاگرانه ای باشد. اقدامی که می تواند موجب افزایش سرعت فرسایش جامعه ایرانی و رها شدن آن در برهوتی از پریشانی، ناامیدی و بی پناهی باشد!
#نوحه_خوانی
#جامعه_دینی
#روشنفکران_دینی
#سرمایه_اجتماعی
@solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ چند سالی است که نوحه خوانی های مردم یزد در شبکه های اجتماعی سروصدا برپا کرده و مورد استقبال جامعه قرار گرفته است. نوحه هایی که پا به عرصه انتقاد سیاسی نهاده و از آسیب های یک جامعه دینی سخن به میان آورده اند. در حالی که تا کنون بحث از آلوده شدن عزاداری ها به مداحی های لس آنجلسی بود، گویا از این به بعد باید منتظر رادیکالیزه شدن هر چه بیشتر این عرصه باشیم. از همین رو به نظر می رسد شکل گیری این سبک جدید از نوحه خوانی می تواند حاوی نشانه ها و پیام هایی از تحولات جامعه باشند:
✅ بیان آسیب های جامعه دینی به آموزه های عصر مشروطه باز می گردد. در دوران قبل و بعد از انقلاب اسلامی هم روشنفکران دینی از اهمیت پالایش جامعه دینی از این آفات سخن به میان آورده بودند. تلاش هایی که البته با مخالفت شدید برخی از روحانیون مواجه شده و نتوانست به گفتمان غالب کشور تبدیل شود. به نظر می رسد هم اکنون افول سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی جامعه نسبت به خوانش رسمی از دین، آن چنان برخی از دینداران را بی تاب کرده که لاجرم آنها را به سوی واگویه کردن دردهای های خود در قالب چنین نوحه هایی سوق داده است!
✅ یکی از کارکردهای مهم دین پشتیبانی از اخلاق در میان دینداران است. از همین رو در شرایط عادی می توان انتظار داشت که هر چه جامعه دینی تر باشد به طور طبیعی اخلاقی تر نیز خواهد بود. اما واقعیت موجود در ایران امروز از حضور پررنگ اخلاق در مناسبات اجتماعی حکایت نمی کند! وجود مظاهری از ریاکاری، نفاق و تظاهر، در کنار رشد فزاینده خرافه گرایی و قشری نگری که حتی می توان جلوه هایی از آن را در برخی از برنامه های صدا و سیما نیز مشاهده کرد بر سقوط سرمایه دینی، دین گریزی و اخلاق ستیزی به ویژه در بخشی از جمعیت جوان کشور افزوده است. در چنین وضعیتی رادیکالیزه شدن بخشی از فضاهای عزاداری در واکنش به چنین آسیب هایی در جامعه دینی اجتناب ناپذیر به نظر می رسد!
✅ در حالی که جامعه ایران با رقم زدن سه نهضت انقلابی در طول یکصد سال، پویایی فوق العاده ای از خود نشان داده است، در سال های اخیر نشانه های نگران کننده ای از وجود کرختی و بی حسی در قبال رشد فزاینده فساد، خشونت و تضییع حقوق شهروندی در جامعه مشاهده می شود. در چنین فضایی از ناامیدی که برخی از آن به " فرسایش تمدنی" ایران زمین تعبیر کرده اند، استقبال گسترده جامعه از نوحه خوانی های رادیکال در شهرهایی مانند یزد می تواند نشانه امید بخشی از زنده بودن جامعه تلقی شود. پدیده ای که می تواند به عنوان پژواک یافتن خوانشی اصیل از دین قلمداد شده و پشتوانه ای نوین برای احیای اخلاق اسلامی و انسانی در جامعه ایران محسوب شود!
🔹 نکته پایانی: بدترین مواجهه با پدیده ای مانند نوحه خوانی های یزد می تواند ایجاد محدودیت و اعمال سانسور در متن نوحه ها یا حرکت به سوی استحاله چنین حرکت های احیاگرانه ای باشد. اقدامی که می تواند موجب افزایش سرعت فرسایش جامعه ایرانی و رها شدن آن در برهوتی از پریشانی، ناامیدی و بی پناهی باشد!
#نوحه_خوانی
#جامعه_دینی
#روشنفکران_دینی
#سرمایه_اجتماعی
@solati_mehran
Telegram
attach 📎
👍38❤3
🔹 توطئه اندیشی ایرانیان از کجا آمده است؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
نظریه توطئه در میان ایرانیان همواره طرفدار داشته است. اگر روزگاری کاراکتر دایی جان ناپلئون نمایش طنزآمیز هراس از نقشه های پنهان انگلیسی ها محسوب می شد اما این روزها نیروهای سیاسی داخلی نیز در مظان اتهام قرار گرفته اند؛ اصلاح طلبانی که قرار است عامل تداوم وضع موجود و سوپاپ اطمینان نظام باشند، عدالت خواهانی که می خواهند اذهان را از واقعیت های جامعه پرت کنند، و معترضانی که وابسته به دلارهای بیگانگان هستند. حال اما جای این پرسش خالی است که توطئه اندیشی ایرانیان از کجا آمده است؟
✅ رقابت های استعماری بلندمدت: ایران برای مدت های طولانی صحنه رقابت استعماری روسیه و انگلیس بوده است. پدیده استعمار اگر چه در کنار غارت منابع توانست به نضج گیری حاکمیت قانون و بوروکراسی کارآمد در برخی از مستعمرات (هند و کره) کمک نماید ولی ایران بیشتر به گوشت قربانی نزاع میان دو قدرت تبدیل شده بود. روسیه و انگلیس نه تنها تصمیم گیری مستقل را از حاکمان کشور ستانده بودند بلکه مسیر هر گونه حرکت اصلاحی از جنس امیر کبیر را با موانع جدی روبرو ساخته بودند.
✅ خیال پردازی درباره قدرت لویاتان: توماس هابز دولت را ضرورتی برای وضعیت طبیعی می داند که در آن انسان ها گرگ یکدیگر بوده و تهدیدی برای هم به شمار می روند. در چنین شرایطی آدمیان می پذیرند که بخشی از حقوق و آزادی های خود را به دولتی واگذارند که در قامت هیولایی اسطوره ای به نام لویاتان تجلی یافته است. در ایران اما اگر چه از زمانه های دور دولت به معنای امروزین آن وجود نداشته و بیشتر مناسبات قبیله ای رایج بوده است ولی ایرانیان همواره آن را پرهیمنه، اسرار آمیز و توطئه آفرین می پنداشته اند.
✅ سیکل معیوب قدرت مندی و بی قدرتی: سیر تاریخ ایران معاصر برای ایرانیان دیالکتیکی میان احساس قدرت و بی قدرتی بوده است. مردمی که از یک سو با آفرینش دو انقلاب تمام عیار قدرت بسیج و سازماندهی خود را به رخ کشیده اند و از سوی دیگر بعد از پیروزی با اعتماد تام به رهبران، زمام تصمیم گیری را به نظام جدید واگذار کرده اند. فرآیندی که در آن دولت شیئیت یافته و به پدیده ای مستقل تبدیل شده است. به بیان دیگر در فقدان تشکل یافتگی جامعه، و تقدس یافتگی رهبران، مردم بی قدرت و ناتوان در مواجهه ای پارادوکسیکال از یک طرف همه چیز را از دولت طلب می کنند و از طرف دیگر انواع توطئه ها را به آن نسبت می دهند.
✅ شکاف فزاینده دولت - ملت: انقلاب ها در ایران معاصر اگر چه موجبات نزدیکی و همدلی موقت میان حکومت و جامعه را فراهم آورده اند ولی به دلیل فقدان زیر ساخت های مشارکت آفرین بعد از مدت کوتاهی و بر خلاف انتظار پیشین باعث افزایش شکاف دولت - ملت شده اند. تجربه جمهوری اسلامی هم نشان داده است که کاهش تدریجی نقش آفرینی ملت در سیاست گذاری ها موجب سقوط سرمایه اجتماعی و افول اعتماد عمومی شده و زمینه های ایجاد بدبینی مردم نسبت به کارنامه حکومت و پررنگ شدن نظریه توطئه را فراهم می آورد.
@solati_mehran
#نظریه_توطئه
#جمهوری_اسلامی
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
نظریه توطئه در میان ایرانیان همواره طرفدار داشته است. اگر روزگاری کاراکتر دایی جان ناپلئون نمایش طنزآمیز هراس از نقشه های پنهان انگلیسی ها محسوب می شد اما این روزها نیروهای سیاسی داخلی نیز در مظان اتهام قرار گرفته اند؛ اصلاح طلبانی که قرار است عامل تداوم وضع موجود و سوپاپ اطمینان نظام باشند، عدالت خواهانی که می خواهند اذهان را از واقعیت های جامعه پرت کنند، و معترضانی که وابسته به دلارهای بیگانگان هستند. حال اما جای این پرسش خالی است که توطئه اندیشی ایرانیان از کجا آمده است؟
✅ رقابت های استعماری بلندمدت: ایران برای مدت های طولانی صحنه رقابت استعماری روسیه و انگلیس بوده است. پدیده استعمار اگر چه در کنار غارت منابع توانست به نضج گیری حاکمیت قانون و بوروکراسی کارآمد در برخی از مستعمرات (هند و کره) کمک نماید ولی ایران بیشتر به گوشت قربانی نزاع میان دو قدرت تبدیل شده بود. روسیه و انگلیس نه تنها تصمیم گیری مستقل را از حاکمان کشور ستانده بودند بلکه مسیر هر گونه حرکت اصلاحی از جنس امیر کبیر را با موانع جدی روبرو ساخته بودند.
✅ خیال پردازی درباره قدرت لویاتان: توماس هابز دولت را ضرورتی برای وضعیت طبیعی می داند که در آن انسان ها گرگ یکدیگر بوده و تهدیدی برای هم به شمار می روند. در چنین شرایطی آدمیان می پذیرند که بخشی از حقوق و آزادی های خود را به دولتی واگذارند که در قامت هیولایی اسطوره ای به نام لویاتان تجلی یافته است. در ایران اما اگر چه از زمانه های دور دولت به معنای امروزین آن وجود نداشته و بیشتر مناسبات قبیله ای رایج بوده است ولی ایرانیان همواره آن را پرهیمنه، اسرار آمیز و توطئه آفرین می پنداشته اند.
✅ سیکل معیوب قدرت مندی و بی قدرتی: سیر تاریخ ایران معاصر برای ایرانیان دیالکتیکی میان احساس قدرت و بی قدرتی بوده است. مردمی که از یک سو با آفرینش دو انقلاب تمام عیار قدرت بسیج و سازماندهی خود را به رخ کشیده اند و از سوی دیگر بعد از پیروزی با اعتماد تام به رهبران، زمام تصمیم گیری را به نظام جدید واگذار کرده اند. فرآیندی که در آن دولت شیئیت یافته و به پدیده ای مستقل تبدیل شده است. به بیان دیگر در فقدان تشکل یافتگی جامعه، و تقدس یافتگی رهبران، مردم بی قدرت و ناتوان در مواجهه ای پارادوکسیکال از یک طرف همه چیز را از دولت طلب می کنند و از طرف دیگر انواع توطئه ها را به آن نسبت می دهند.
✅ شکاف فزاینده دولت - ملت: انقلاب ها در ایران معاصر اگر چه موجبات نزدیکی و همدلی موقت میان حکومت و جامعه را فراهم آورده اند ولی به دلیل فقدان زیر ساخت های مشارکت آفرین بعد از مدت کوتاهی و بر خلاف انتظار پیشین باعث افزایش شکاف دولت - ملت شده اند. تجربه جمهوری اسلامی هم نشان داده است که کاهش تدریجی نقش آفرینی ملت در سیاست گذاری ها موجب سقوط سرمایه اجتماعی و افول اعتماد عمومی شده و زمینه های ایجاد بدبینی مردم نسبت به کارنامه حکومت و پررنگ شدن نظریه توطئه را فراهم می آورد.
@solati_mehran
#نظریه_توطئه
#جمهوری_اسلامی
👍32👎2
Forwarded from اتچ بات
🔹 چرا گزافه گویی در نظام های ایدئولوژیک پاداش دارد؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
#اپیزود_یکم: حجت عبدالملکی وزیر کار پیشین و دبیر کنونی مناطق آزاد کشور با اشاره به درگیر شدن اتاق های بازرگانی کشورهایی مانند چین و امارات برای سرمایه گذاری خارجی در ایران تصریح کرده است؛ امارات برای سرمایه گذاری ۱۰۰ میلیارد دلاری (معادل بودجه یک سال ایران) در کشور اظهار آمادگی کرده است!
#اپیزود_دوم: محمد فاضلی، جامعه شناس توییت کرده است؛ بدبختی فقط این نیست که شخص عبدالملکی در سالیان گذشته حرف های مضحک گفته و دائم پاداش گرفته است. به نظر می رسد این کم و بیش خصیصه ساختار حکمرانی شده که هر که حرف های نامعقولانه تری بگوید پاداش می گیرد. عجیب است!
✅ گزافه گویی به مثابه جبران ناکارآمدی: نظام های ایدئولوژیک از آن جا که واقعیت ها را به رسمیت نشناخته و به دنبال تحمیل ذهنیت ها بر عینیت ها هستند ذاتا دچار نارسایی می باشند. همان حکومت هایی که از یک سو داعیه مدیریت جهان و تغییر مناسبات حاکم بر آن را دارند و از سوی دیگر در انجام وظایف اولیه خود همچون ایجاد امنیت، تامین رفاه، و تکریم شهروندان ناتوان اند. در فقدان این توانمندی، نظام های ایدئولوژیک می کوشند تا با ایجاد نوعی فضای احساسی و شعارزده، گزافه گویان را برای القای حس کارآمدی به جامعه بر صدر نشانند.
✅ گزافه گویی به مثابه تولید روایت: نظام های ایدئولوژیک با بی اعتنایی به واقعیت ها، عرصه های داخلی و خارجی را جلوه ای از جنگ روایت ها می بینند که در آن دشمنان می کوشند با تولید و انتشار هدفمند روایت های مغرضانه توان و انگیزه مردم را دچار فرسایش سازند. برای جبران این کاستی چنین حکومت هایی می کوشند تا به جای اصلاح شیوه حکمرانی، گزافه گویی را به عنوان وجهی از تولید روایت به نفع جبهه خودی مورد حمایت قرار دهند.
✅ گزافه گویی به مثابه غیریت سازی: نظام های ایدئولوژیک عرصه روابط بین الملل را مشحون از توطئه چینی های دشمنان و نبردهای نابرابر رسانه ای می بینند. در چنین شرایطی هویت بخشی به نیروهای خودی بیش از ایجاد کارآمدی برای حکومت اولویت داشته و موجب ترجیح اقلیت بر اکثریت می شود. از همین رو غیریت سازی در عرصه گفتمانی به یک استراتژی تبدیل شده و گزافه گویی ها به عنوان سوخت تبلیغاتی جبهه خودی مورد تشویق و پاداش قرار می گیرند.
✅ گزافه گویی به مثابه تولید رانت: نظام های ایدئولوژیک از آن جا که مبتنی بر خط کشی خودی - غیر خودی، بسیج وفاداران، و ایجاد تبعیض های چند جانبه میان شهروندان هستند به منبعی برای تولید و اعطای رانت تبدیل می شوند. در حقیقت رانت ها به مثابه امتیازی برای پیوستن شهروندان به جبهه خودی عمل کرده و وفاداری آن ها به سیستم را خریداری می کند. در همین راستا گزافه گویی ها می توانند به عنوان سند معتبری برای دریافت رانت و پاداش از نظام سیاسی به کار آیند.
@solati_mehran
#عبدالملکی
#گزافه_گویی
#رانت
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
#اپیزود_یکم: حجت عبدالملکی وزیر کار پیشین و دبیر کنونی مناطق آزاد کشور با اشاره به درگیر شدن اتاق های بازرگانی کشورهایی مانند چین و امارات برای سرمایه گذاری خارجی در ایران تصریح کرده است؛ امارات برای سرمایه گذاری ۱۰۰ میلیارد دلاری (معادل بودجه یک سال ایران) در کشور اظهار آمادگی کرده است!
#اپیزود_دوم: محمد فاضلی، جامعه شناس توییت کرده است؛ بدبختی فقط این نیست که شخص عبدالملکی در سالیان گذشته حرف های مضحک گفته و دائم پاداش گرفته است. به نظر می رسد این کم و بیش خصیصه ساختار حکمرانی شده که هر که حرف های نامعقولانه تری بگوید پاداش می گیرد. عجیب است!
✅ گزافه گویی به مثابه جبران ناکارآمدی: نظام های ایدئولوژیک از آن جا که واقعیت ها را به رسمیت نشناخته و به دنبال تحمیل ذهنیت ها بر عینیت ها هستند ذاتا دچار نارسایی می باشند. همان حکومت هایی که از یک سو داعیه مدیریت جهان و تغییر مناسبات حاکم بر آن را دارند و از سوی دیگر در انجام وظایف اولیه خود همچون ایجاد امنیت، تامین رفاه، و تکریم شهروندان ناتوان اند. در فقدان این توانمندی، نظام های ایدئولوژیک می کوشند تا با ایجاد نوعی فضای احساسی و شعارزده، گزافه گویان را برای القای حس کارآمدی به جامعه بر صدر نشانند.
✅ گزافه گویی به مثابه تولید روایت: نظام های ایدئولوژیک با بی اعتنایی به واقعیت ها، عرصه های داخلی و خارجی را جلوه ای از جنگ روایت ها می بینند که در آن دشمنان می کوشند با تولید و انتشار هدفمند روایت های مغرضانه توان و انگیزه مردم را دچار فرسایش سازند. برای جبران این کاستی چنین حکومت هایی می کوشند تا به جای اصلاح شیوه حکمرانی، گزافه گویی را به عنوان وجهی از تولید روایت به نفع جبهه خودی مورد حمایت قرار دهند.
✅ گزافه گویی به مثابه غیریت سازی: نظام های ایدئولوژیک عرصه روابط بین الملل را مشحون از توطئه چینی های دشمنان و نبردهای نابرابر رسانه ای می بینند. در چنین شرایطی هویت بخشی به نیروهای خودی بیش از ایجاد کارآمدی برای حکومت اولویت داشته و موجب ترجیح اقلیت بر اکثریت می شود. از همین رو غیریت سازی در عرصه گفتمانی به یک استراتژی تبدیل شده و گزافه گویی ها به عنوان سوخت تبلیغاتی جبهه خودی مورد تشویق و پاداش قرار می گیرند.
✅ گزافه گویی به مثابه تولید رانت: نظام های ایدئولوژیک از آن جا که مبتنی بر خط کشی خودی - غیر خودی، بسیج وفاداران، و ایجاد تبعیض های چند جانبه میان شهروندان هستند به منبعی برای تولید و اعطای رانت تبدیل می شوند. در حقیقت رانت ها به مثابه امتیازی برای پیوستن شهروندان به جبهه خودی عمل کرده و وفاداری آن ها به سیستم را خریداری می کند. در همین راستا گزافه گویی ها می توانند به عنوان سند معتبری برای دریافت رانت و پاداش از نظام سیاسی به کار آیند.
@solati_mehran
#عبدالملکی
#گزافه_گویی
#رانت
Telegram
attach 📎
👍42❤2👎1
🔹 چرا انقلاب مشروطه از انقلاب اسلامی مهم تر است؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ چهاردهم مرداد ماه هر سال یادمان پیروزی انقلاب مشروطه است. اینک اما با گذشت یکصد و هفده سال از آن رویداد سترگ به نظر می رسد که زمان برای سنجش ابعاد گوناگون آن بیش از هر زمان دیگری مناسب باشد. انقلابی که اگر چه از منظر سیاسی ناکام ماند و نتوانست تداوم خود را با حفظ اهداف اولیه سپری کند ولی تاثیراتی ماندگار بر فرهنگ و سیاست ایران زمین در روزگار مدرن به جای گذاشت. از همین رو می توان در افق امروز و چهاردهه پس از پیروزی بدیل اش؛ انقلاب اسلامی، دستاوردهای آن را به داوری نشست. مقایسه ای که می تواند برای نگریستن دقیق تر نسبت به مسیری که پیموده ایم مفید باشد:
✅ نگاه واقع بینانه به مولفه های پیشرفت: روشنفکران مشروطه خواه از همان ابتدا درد و درمان را خوب شناختند. اینکه راز عقب ماندگی تاریخی کشور در فقدان حاکمیت " یک کلمه" یا همان قانون نهفته است. روشن بود که با بی نظمی ناشی از رفتار استبدادی و پیش بینی ناپذیر پادشاه هرگز نمی توان در مسیر پیشرفت حرکت کرد. بنابراین در ابتدا باید توافقی عام به نام قانون وجود داشته باشد که بتوان از آن به مثابه چارچوبی برای نظم پذیر کردن رفتار حاکمان بهره برد. این در حالی است که مساله اصلی در شکل گیری انقلاب اسلامی، سودای آفرینش نظمی جدید به جای تلاش برای حاکمیت قانون بود.
✅ ضرورت محدود شدن اختیارات حکومت: به روایتی سیاست مدرن زمانی شکل گرفت که پرسش بنیادین؛ چه کسی باید حکومت کند؟ به پرسش اساسی؛ چگونه باید حکومت کرد؟ تبدیل شد. مطالعات مشروطه پژوهان هم نشان می دهد که دغدغه مهم در پیدایش مشروطیت کندوکاو در چگونگی حکومت بود فارغ از اینکه چه کسی باید حکومت کند. حال آنکه در انقلاب اسلامی که حدود هفتاد سال بعد اتفاق افتاد مجددا روشنفکران از این امر پرسش می کردند که چه کسی باید حکومت کند؟ بنابراین آشکارا دغدغه توزیع دموکراتیک قدرت به حاشیه رفت و حکمرانی جنبه ای متمرکز و رویایی یافت.
✅ چیرگی فرهنگ بر سیاست: انقلاب مشروطه محصول تلاش ده ها ساله روشنفکران در اثبات حقوق بشر، مزایای تجدد و حاکمیت قانون بود. به طور مثال روشنفکری مانند طالبوف برداشتی ژرف از مبانی تجدد داشت و حقوق را مبنای قانون می دانست. همچنین آزادی را هدف می پنداشت نه ابزار! از این منظر انقلاب مشروطه کاملا به جنبش روشنگری در اروپا شبیه است. اما در انقلاب اسلامی بر خلاف فرهنگ، شاهد سیطره سیاست بر افکار عمومی بودیم. گفتمان حقوق بشر توسط روشنفکران چپ، بورژوایی و مردود شمرده شد و طراحی جامعه ایده آل با درونمایه خوانش مارکسیستی از اسلام به سکه رایج جامعه تبدیل شد.
✅ شناخت واقعی از مسائل زمانه: روشنفکران عصر مشروطه برداشتی واقع بینانه از مسائل و مشکلات عدیده دوران خود داشتند؛ فقر، ناکارآمدی، استبداد، فقدان حاکمیت قانون، تمرکز قدرت و ... در زمره علل عقب ماندگی تلقی می شدند. همین امر هم موجب جدی انگاشتن اصلاحاتی شد که خود را نهایتا در قامت انقلاب به نمایش گذاشت. اما روشنفکران نیمه دوم دوره پهلوی با تسلیم شدن به سودای" بومی گرایی" به دنبال ایجاد جامعه ای مستقل و بدون کمترین وابستگی بودند. استقلالی که در سال های بعد به انزوا ترجمه شد. بنابراین مسائل اصلی جامعه همچون توسعه نامتوازن، پیامدهای اصلاحات ارضی، افزایش سهم نفت در اقتصاد، و فرمایشی شدن نهادهای مشروطه به حاشیه رانده شده و جای خود را به مسائلی همچون چگونگی رقابت با رشد مارکسیسم در دانشگاه ها و مقابله با افزایش مصرف گرایی شهری و تبلیغات باستان گرایانه دادند.
🔹 نکته پایانی: ایرانیان از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی راهی طولانی را پیموده اند. مسیری پر فراز و فرود از مشروطه طلبی تا جمهوری خواهی! مقایسه دوره هایی از این دست در بستر نوعی جامعه شناسی تاریخی می تواند به سهم خود در خروج از بن بست های سیاسی کنونی مهم تلقی شود. بدون تردید بازخوانی گذشته در افق مسائل امروز می تواند آینده ای بهتر را به ارمغان آورد.
@solati_mehran
#انقلاب_مشروطه
#انقلاب_اسلامی
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ چهاردهم مرداد ماه هر سال یادمان پیروزی انقلاب مشروطه است. اینک اما با گذشت یکصد و هفده سال از آن رویداد سترگ به نظر می رسد که زمان برای سنجش ابعاد گوناگون آن بیش از هر زمان دیگری مناسب باشد. انقلابی که اگر چه از منظر سیاسی ناکام ماند و نتوانست تداوم خود را با حفظ اهداف اولیه سپری کند ولی تاثیراتی ماندگار بر فرهنگ و سیاست ایران زمین در روزگار مدرن به جای گذاشت. از همین رو می توان در افق امروز و چهاردهه پس از پیروزی بدیل اش؛ انقلاب اسلامی، دستاوردهای آن را به داوری نشست. مقایسه ای که می تواند برای نگریستن دقیق تر نسبت به مسیری که پیموده ایم مفید باشد:
✅ نگاه واقع بینانه به مولفه های پیشرفت: روشنفکران مشروطه خواه از همان ابتدا درد و درمان را خوب شناختند. اینکه راز عقب ماندگی تاریخی کشور در فقدان حاکمیت " یک کلمه" یا همان قانون نهفته است. روشن بود که با بی نظمی ناشی از رفتار استبدادی و پیش بینی ناپذیر پادشاه هرگز نمی توان در مسیر پیشرفت حرکت کرد. بنابراین در ابتدا باید توافقی عام به نام قانون وجود داشته باشد که بتوان از آن به مثابه چارچوبی برای نظم پذیر کردن رفتار حاکمان بهره برد. این در حالی است که مساله اصلی در شکل گیری انقلاب اسلامی، سودای آفرینش نظمی جدید به جای تلاش برای حاکمیت قانون بود.
✅ ضرورت محدود شدن اختیارات حکومت: به روایتی سیاست مدرن زمانی شکل گرفت که پرسش بنیادین؛ چه کسی باید حکومت کند؟ به پرسش اساسی؛ چگونه باید حکومت کرد؟ تبدیل شد. مطالعات مشروطه پژوهان هم نشان می دهد که دغدغه مهم در پیدایش مشروطیت کندوکاو در چگونگی حکومت بود فارغ از اینکه چه کسی باید حکومت کند. حال آنکه در انقلاب اسلامی که حدود هفتاد سال بعد اتفاق افتاد مجددا روشنفکران از این امر پرسش می کردند که چه کسی باید حکومت کند؟ بنابراین آشکارا دغدغه توزیع دموکراتیک قدرت به حاشیه رفت و حکمرانی جنبه ای متمرکز و رویایی یافت.
✅ چیرگی فرهنگ بر سیاست: انقلاب مشروطه محصول تلاش ده ها ساله روشنفکران در اثبات حقوق بشر، مزایای تجدد و حاکمیت قانون بود. به طور مثال روشنفکری مانند طالبوف برداشتی ژرف از مبانی تجدد داشت و حقوق را مبنای قانون می دانست. همچنین آزادی را هدف می پنداشت نه ابزار! از این منظر انقلاب مشروطه کاملا به جنبش روشنگری در اروپا شبیه است. اما در انقلاب اسلامی بر خلاف فرهنگ، شاهد سیطره سیاست بر افکار عمومی بودیم. گفتمان حقوق بشر توسط روشنفکران چپ، بورژوایی و مردود شمرده شد و طراحی جامعه ایده آل با درونمایه خوانش مارکسیستی از اسلام به سکه رایج جامعه تبدیل شد.
✅ شناخت واقعی از مسائل زمانه: روشنفکران عصر مشروطه برداشتی واقع بینانه از مسائل و مشکلات عدیده دوران خود داشتند؛ فقر، ناکارآمدی، استبداد، فقدان حاکمیت قانون، تمرکز قدرت و ... در زمره علل عقب ماندگی تلقی می شدند. همین امر هم موجب جدی انگاشتن اصلاحاتی شد که خود را نهایتا در قامت انقلاب به نمایش گذاشت. اما روشنفکران نیمه دوم دوره پهلوی با تسلیم شدن به سودای" بومی گرایی" به دنبال ایجاد جامعه ای مستقل و بدون کمترین وابستگی بودند. استقلالی که در سال های بعد به انزوا ترجمه شد. بنابراین مسائل اصلی جامعه همچون توسعه نامتوازن، پیامدهای اصلاحات ارضی، افزایش سهم نفت در اقتصاد، و فرمایشی شدن نهادهای مشروطه به حاشیه رانده شده و جای خود را به مسائلی همچون چگونگی رقابت با رشد مارکسیسم در دانشگاه ها و مقابله با افزایش مصرف گرایی شهری و تبلیغات باستان گرایانه دادند.
🔹 نکته پایانی: ایرانیان از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی راهی طولانی را پیموده اند. مسیری پر فراز و فرود از مشروطه طلبی تا جمهوری خواهی! مقایسه دوره هایی از این دست در بستر نوعی جامعه شناسی تاریخی می تواند به سهم خود در خروج از بن بست های سیاسی کنونی مهم تلقی شود. بدون تردید بازخوانی گذشته در افق مسائل امروز می تواند آینده ای بهتر را به ارمغان آورد.
@solati_mehran
#انقلاب_مشروطه
#انقلاب_اسلامی
👍41❤3👎1
Forwarded from P.n
Kavoosh 2.pdf
4 MB
Kavoosh 2.pdf
🔹 نقدهای مهران صولتی بر ایده های دکتر امانی تهرانی و دکتر تورانی در شماره دوم نشریه کاوش ویژه بررسی مسائل آموزش و پرورش ایران
@solati_mehran
#کاوش
#امانی_تهرانی
#تورانی
🔹 نقدهای مهران صولتی بر ایده های دکتر امانی تهرانی و دکتر تورانی در شماره دوم نشریه کاوش ویژه بررسی مسائل آموزش و پرورش ایران
@solati_mehran
#کاوش
#امانی_تهرانی
#تورانی
Forwarded from اتچ بات
🔹 جمع کردن به جای مدیریت کردن؛ نگاهی به یک رویکرد چهل ساله
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ ابراهیم رئیسی در همایش بزرگداشت شهدای مدافع حرم گفته است؛ بساط کشف حجاب حتما جمع می شود، نگران نباشید. "جمع کردن" کلید واژه حل بحران های پیش روی جمهوری اسلامی در چهار دهه گذشته بوده است. تعبیری مجمل برای جارو کردن مسائل اجتماعی زیر فرش جامعه و پنهان کردن آن ها از دیدگان داخلی و خارجی! اما به همان نسبت نظام تدبیر با مقوله" مدیریت کردن" به معنای؛ دیدن، به رسمیت شناختن، و حل مسائل و بحران های کشور بیگانه بوده است. در این یادداشت می کوشم تا تفاوت های این دو رویکرد را بیشتر توضیح دهم:
✅ جمع کردن یک رویکرد پیشامدرن مبتنی بر خاموش کردن اعتراضات، گذر از التهابات و آرام کردن اوضاع با بهره گیری از قوه قهریه است در صورتی که مدیریت کردنیک دانش مدرن برای بهره گیری از تمام ظرفیت های انسانی جهت افزایش کارآمدی و نیل به توسعه یافتگی می باشد.
✅ جمع کردن مستلزم قطبی کردن جامعه و غیریت سازی است تا در سایه آن بتوان بحران ها را از دیدگان پنهان کرد حال آن که مدیریت کردن نیازمند بهره گیری از توانمندی همه شهروندان فارغ از تمایزات عقیدتی، جنسیتی، قومی و ایدئولوژیک است.
✅ در جمع کردن از واژگانی مانند؛ بساط، عنصر، ویروس، مزدور، غافل و نفوذی برای توصیف مخالفان استفاده می شود تا مسیر برخورد با آن ها هموار شود در صورتی که در مدیریت کردن همه ناراضیان و معترضان شهروندانی برخوردار از حقوق اجتماعی هستند که باید از ظرفیت های شان برای تخفیف بحران ها و پیشرفت کشور بهره گرفته شود.
✅ در جمع کردن کلیدواژه های؛ نظم، امنیت، فتنه و توطئه برجسته شده و نظامی گری تبدیل به رویکرد غالب می شود حال آن که در مدیریت کردن کلیدواژه های؛ شهروندی، حقوق بشر، مشارکت و گفت و گو اهمیت یافته و گروه های اجتماعی همچون احزاب، اصناف و اتحادیه ها به عرصه حل بحران فراخوانده می شوند.
✅ در جمع کردن حکومت می کوشد تا با محو اعتراضات بر جامعه تفوق یافته و آن را تحت کنترل درآورد (دولت قوی- جامعه ضعیف)، در صورتی که در مدیریت کردن بحران های اجتماعی محصول ناکارآمدی حکومت و تضعیف جامعه تلقی شده و سعی می شود توازن میان این دو ایجاد شود (دولت قوی- جامعه قوی)
✅ در جمع کردن کشور ملک طلق حاکمانی تلقی می شود که می توانند با انواع خشونت های فیزیکی، کلامی و نمادین در آن تصرف کرده و ایدئولوژی خود را بر واقعیت ها مسلط سازند حال آن که در مدیریت کردن، کشور ملک مشاع همه ساکنان آن قلمداد می شود. مملکتی که در آن همه از حقوق و آزادی های مصرح در قانون برخوردارند و برای تحقق آینده ای بهتر در کنار یکدیگر می کوشند.
✅ جمع کردن عبارت از پاک کردن صورت مسئله به جای حل مسئله، و انکار بحران به جای پذیرش بحران است. در این نگاه جامعه توده ای بی شکل، سیال و موم آسا تلقی می شود. مدیریت کردن به رسمیت شناختن جامعه مدنی، تکثر گرایی و تشکل یابی آن است. همچنین روشن است که بدون مشارکت همه شهروندان هیچ بحرانی تخفیف نمی یابد.
@solati_mehran
#توسعه
#کشف_حجاب
#جمع_کردن
#مدیریت_کردن
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ ابراهیم رئیسی در همایش بزرگداشت شهدای مدافع حرم گفته است؛ بساط کشف حجاب حتما جمع می شود، نگران نباشید. "جمع کردن" کلید واژه حل بحران های پیش روی جمهوری اسلامی در چهار دهه گذشته بوده است. تعبیری مجمل برای جارو کردن مسائل اجتماعی زیر فرش جامعه و پنهان کردن آن ها از دیدگان داخلی و خارجی! اما به همان نسبت نظام تدبیر با مقوله" مدیریت کردن" به معنای؛ دیدن، به رسمیت شناختن، و حل مسائل و بحران های کشور بیگانه بوده است. در این یادداشت می کوشم تا تفاوت های این دو رویکرد را بیشتر توضیح دهم:
✅ جمع کردن یک رویکرد پیشامدرن مبتنی بر خاموش کردن اعتراضات، گذر از التهابات و آرام کردن اوضاع با بهره گیری از قوه قهریه است در صورتی که مدیریت کردنیک دانش مدرن برای بهره گیری از تمام ظرفیت های انسانی جهت افزایش کارآمدی و نیل به توسعه یافتگی می باشد.
✅ جمع کردن مستلزم قطبی کردن جامعه و غیریت سازی است تا در سایه آن بتوان بحران ها را از دیدگان پنهان کرد حال آن که مدیریت کردن نیازمند بهره گیری از توانمندی همه شهروندان فارغ از تمایزات عقیدتی، جنسیتی، قومی و ایدئولوژیک است.
✅ در جمع کردن از واژگانی مانند؛ بساط، عنصر، ویروس، مزدور، غافل و نفوذی برای توصیف مخالفان استفاده می شود تا مسیر برخورد با آن ها هموار شود در صورتی که در مدیریت کردن همه ناراضیان و معترضان شهروندانی برخوردار از حقوق اجتماعی هستند که باید از ظرفیت های شان برای تخفیف بحران ها و پیشرفت کشور بهره گرفته شود.
✅ در جمع کردن کلیدواژه های؛ نظم، امنیت، فتنه و توطئه برجسته شده و نظامی گری تبدیل به رویکرد غالب می شود حال آن که در مدیریت کردن کلیدواژه های؛ شهروندی، حقوق بشر، مشارکت و گفت و گو اهمیت یافته و گروه های اجتماعی همچون احزاب، اصناف و اتحادیه ها به عرصه حل بحران فراخوانده می شوند.
✅ در جمع کردن حکومت می کوشد تا با محو اعتراضات بر جامعه تفوق یافته و آن را تحت کنترل درآورد (دولت قوی- جامعه ضعیف)، در صورتی که در مدیریت کردن بحران های اجتماعی محصول ناکارآمدی حکومت و تضعیف جامعه تلقی شده و سعی می شود توازن میان این دو ایجاد شود (دولت قوی- جامعه قوی)
✅ در جمع کردن کشور ملک طلق حاکمانی تلقی می شود که می توانند با انواع خشونت های فیزیکی، کلامی و نمادین در آن تصرف کرده و ایدئولوژی خود را بر واقعیت ها مسلط سازند حال آن که در مدیریت کردن، کشور ملک مشاع همه ساکنان آن قلمداد می شود. مملکتی که در آن همه از حقوق و آزادی های مصرح در قانون برخوردارند و برای تحقق آینده ای بهتر در کنار یکدیگر می کوشند.
✅ جمع کردن عبارت از پاک کردن صورت مسئله به جای حل مسئله، و انکار بحران به جای پذیرش بحران است. در این نگاه جامعه توده ای بی شکل، سیال و موم آسا تلقی می شود. مدیریت کردن به رسمیت شناختن جامعه مدنی، تکثر گرایی و تشکل یابی آن است. همچنین روشن است که بدون مشارکت همه شهروندان هیچ بحرانی تخفیف نمی یابد.
@solati_mehran
#توسعه
#کشف_حجاب
#جمع_کردن
#مدیریت_کردن
Telegram
attach 📎
👍42❤3
🔹 مهندسی واژه ها در نظام های ایدئولوژیک!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
#اپیزود_یکم: بعد از هیتلر، همهی آلمان درک کردند که او چه بلایی بر سر کشور و زیربناهای آن آورده است، اما یک چیز نابود شدهی اساسی بود که هر کسی نمی فهمید و آن، خیانت هیتلر به کلمات بود! خیلی از کلمات شریف دیگر معنی خود را از دست داده بودند، پوچ و مسخره شده بودند. آشغال شده بودند. کلماتی مانند آزادی، آگاهی، پیشرفت و عدالت...
#اپیزود_دوم: هادی طحان نظیف، سخنگوی شورای نگهبان گفت: در قانون جدید انتخابات که در مجلس شورای اسلامی تصویب شده است؛ عنوان ردصلاحیت حذف شده و طی یک اصلاح جزئی با سه عنوان؛ تایید صلاحیت، عدم تایید صلاحیت وعدم احراز مواجه هستیم!
چرا نظام های ایدئولوژیک به مهندسی واژه ها می پردازند؟
✅ بی اعتنایی به ماهیت واقعی انسان: در حالی که از یک سو هرم مازلو بر تامین نیازهای فیزیولوژیکی انسان مانند خوراک، پوشاک و مسکن به عنوان ضروری ترین احتیاجات انسان تاکید می ورزد و از سوی دیگر فوکویاما با استناد به آخرین تحقیقات انسان شناسی، ترجیح خویشاوندان را به عنوان اولویت تاریخی روابط حتی از زمان انسان های اولیه مطرح می کند نظام های ایدئولوژیک همچنان با ضریب دادن به نقش آرمان ها آن ها را مهمترین محرک رفتار انسان ها معرفی کرده و تغییر واژگان را زمینه ای برای تحقق آن ها می دانند.
✅ تغییر روایت ها به جای تغییر واقعیت ها: نظام های ایدئولوژیک دریافت به غایت نادرستی از نقش رسانه ها در دوران جدید داشته و همچنان آن ها را یک سویه، غیر تعاملی، شعاری، و بی ارتباط با واقعیت های اجتماعی تصور می کنند، حال آن که رسانه ها در روزگار کنونی بر بنیان هایی مانند ارتباط دو سویه، فعال بودن مخاطب، عملکرد حرفه ای، و ارتباط تنگاتنگ با واقعیت ها بنا شده اند. به نظر می رسد تلاش برای ابداع واژه های جدید به امید پذیرش عمومی نشانه ای از جا ماندن نظام های ایدئولوژیک از تحولات ارتباطی نوین محسوب می شود.
✅ سودای مهندسی اجتماعی: نظام های ایدئولوژیک بر اساس طرحی پیشینی می کوشند تا با مهندسی اجتماعی جامعه ای یکسان، پیش بینی پذیر و قابل کنترل خلق کنند. بستری که در آن واژگانی مانند هدایت، انتخابات، مقاومت، و استقلال به مثابه لفافی برای مشروعیت بخشی به واقعیت هایی مانند سانسور، انتصابات، ریاضت و انزوا عمل می کنند. به عبارت دیگر چنین نظام هایی با تغییر واژه ها بر این نکته تاکید می کنند که برای کنترل بدن ها باید از شستشوی مغزها آغاز کرد.
🔹 نکته پایانی: نظام های ایدئولوژیک درکی ساده انگارانه از جهان پیچیده اجتماعی دارند، از همین رو به جای تلاش برای رفع واقعی فقر، فساد و ناکارآمدی می کوشند تا ویترینی جذاب از فریبا ترین واژه ها، بلند ترین آرمان ها و زیباترین شعارها را برای نمایش خارجی تدارک ببینند. قرن بیستم اما دوران محو نظام هایی بود که کوشیدند واژگان را مهندسی کنند.
@solati_mehran
#هیتلر
#مهندسی_واژه_ها
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
#اپیزود_یکم: بعد از هیتلر، همهی آلمان درک کردند که او چه بلایی بر سر کشور و زیربناهای آن آورده است، اما یک چیز نابود شدهی اساسی بود که هر کسی نمی فهمید و آن، خیانت هیتلر به کلمات بود! خیلی از کلمات شریف دیگر معنی خود را از دست داده بودند، پوچ و مسخره شده بودند. آشغال شده بودند. کلماتی مانند آزادی، آگاهی، پیشرفت و عدالت...
#اپیزود_دوم: هادی طحان نظیف، سخنگوی شورای نگهبان گفت: در قانون جدید انتخابات که در مجلس شورای اسلامی تصویب شده است؛ عنوان ردصلاحیت حذف شده و طی یک اصلاح جزئی با سه عنوان؛ تایید صلاحیت، عدم تایید صلاحیت وعدم احراز مواجه هستیم!
چرا نظام های ایدئولوژیک به مهندسی واژه ها می پردازند؟
✅ بی اعتنایی به ماهیت واقعی انسان: در حالی که از یک سو هرم مازلو بر تامین نیازهای فیزیولوژیکی انسان مانند خوراک، پوشاک و مسکن به عنوان ضروری ترین احتیاجات انسان تاکید می ورزد و از سوی دیگر فوکویاما با استناد به آخرین تحقیقات انسان شناسی، ترجیح خویشاوندان را به عنوان اولویت تاریخی روابط حتی از زمان انسان های اولیه مطرح می کند نظام های ایدئولوژیک همچنان با ضریب دادن به نقش آرمان ها آن ها را مهمترین محرک رفتار انسان ها معرفی کرده و تغییر واژگان را زمینه ای برای تحقق آن ها می دانند.
✅ تغییر روایت ها به جای تغییر واقعیت ها: نظام های ایدئولوژیک دریافت به غایت نادرستی از نقش رسانه ها در دوران جدید داشته و همچنان آن ها را یک سویه، غیر تعاملی، شعاری، و بی ارتباط با واقعیت های اجتماعی تصور می کنند، حال آن که رسانه ها در روزگار کنونی بر بنیان هایی مانند ارتباط دو سویه، فعال بودن مخاطب، عملکرد حرفه ای، و ارتباط تنگاتنگ با واقعیت ها بنا شده اند. به نظر می رسد تلاش برای ابداع واژه های جدید به امید پذیرش عمومی نشانه ای از جا ماندن نظام های ایدئولوژیک از تحولات ارتباطی نوین محسوب می شود.
✅ سودای مهندسی اجتماعی: نظام های ایدئولوژیک بر اساس طرحی پیشینی می کوشند تا با مهندسی اجتماعی جامعه ای یکسان، پیش بینی پذیر و قابل کنترل خلق کنند. بستری که در آن واژگانی مانند هدایت، انتخابات، مقاومت، و استقلال به مثابه لفافی برای مشروعیت بخشی به واقعیت هایی مانند سانسور، انتصابات، ریاضت و انزوا عمل می کنند. به عبارت دیگر چنین نظام هایی با تغییر واژه ها بر این نکته تاکید می کنند که برای کنترل بدن ها باید از شستشوی مغزها آغاز کرد.
🔹 نکته پایانی: نظام های ایدئولوژیک درکی ساده انگارانه از جهان پیچیده اجتماعی دارند، از همین رو به جای تلاش برای رفع واقعی فقر، فساد و ناکارآمدی می کوشند تا ویترینی جذاب از فریبا ترین واژه ها، بلند ترین آرمان ها و زیباترین شعارها را برای نمایش خارجی تدارک ببینند. قرن بیستم اما دوران محو نظام هایی بود که کوشیدند واژگان را مهندسی کنند.
@solati_mehran
#هیتلر
#مهندسی_واژه_ها
👍47❤11
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔴نامه سرگشاده فرهنگیان محروم از مزایای طرح رتبه بندی به رئیس جمهوری
جناب آقای رییسی
با سلام و تحیت
صاحب نظران توسعه، آموزش و پرورش را بنیان پیشرفت هر کشوری نامیده و بر نقش ممتاز معلمان در پرورش نسلی تلاش گر، متعهد و قانون گرا تاکید می ورزند. متاسفانه دیری است که جامعه شاهد بی اعتنایی عامدانه یا غافلانه حکومت نسبت به فرهنگیان بوده و نتایج اسف بار آن را در گسترش بی عدالتی آموزشی، ترک تحصیل گسترده دانش آموزان، افزایش آسیب های اجتماعی در مدارس، و افول آشکار رتبه کشور در آزمون های جهانی به چشم می بیند.
فعالیت های صنفی معلمان به عنوان یک حق مسلم برای دستیابی به یک زندگی شرافت مندانه و توام با رضایت مندی پیشینه ای فراتر از دوران جمهوری اسلامی داشته و به دهه چهل خورشیدی باز می گردد. تلاش هایی که با رعایت همه خطوط قرمز و صرفا در چارچوب قانون اساسی انجام شده و ماهیتی کاملا غیر سیاسی داشته است. اما متاسفانه این تلاش های حق طلبانه و مسالمت آمیز همواره با نگاه امنیتی حاکمیت روبرو شده و هزینه های انسانی زیادی را بر کوشندگان صنفی و خانواده آن ها تحمیل کرده است.
طرح رتبه بندی فرهنگیان پس از فراز و فرودهای بسیار با هدف کیفیت بخشی به عرصه آموزش و پرورش کشور به اجرا درآمد ولی متاسفانه شیوه عملیاتی شدن آن به گواه بسیاری از کارشناسان موجبات شکل گیری نارضایتی های فزاینده را فراهم آورد. تعیین معیارهای سلیقه ای، اتخاذ تصمیم های خلق الساعه، خارج شدن بخشی از بازنشستگان از شمولیت آن و عدم پیش بینی اعتبار کافی برای اجرای آن بخشی از نارسایی های این طرح تلقی می شود. در انتها هم افزایش بی سابقه تورم موجب بی اثر شدن اندک مزایای این طرح و به نوعی تیرخلاص به آن قلمداد گردید.
اما آن چه در این چند ماهه بر جمعی از فعالین صنفی در این باره گذشته قصه پر غصه ای است که شاید جناب عالی به نحو کامل از آن مطلع نباشید. واقعیت این است که جمعی از این معلمان چندین ماه است که به علت پاره ای از فشارهای خارج از وزارت آموزش و پرورش از حق مسلم خود یعنی دریافت مزایای رتبه بندی محروم شده و به صورتی آشکار خود را مورد تبعیض احساس می کنند. کسانی که همواره دغدغه مند فردای ایران و فرزندان آن بوده و هرگز نتوانسته اند نسبت به آینده سرزمین پرافتخار خود بی تفاوتی پیشه کنند.
اکنون که با شما سخن می گوییم چندین ماه است که به دنبال پیگیری های بی سرانجام در کریدورهای وزارت آموزش و پرورش و تماس های مکرر با مسئولان آن به غایت خسته و فرسوده ایم. راستی چگونه می توان از قطار پیشرفت سخن راند در حالی که بخشی از فعال ترین و خیرخواه ترین معلمان کشور از احقاق حق خود محروم مانده باشند؟! از همین رو بر آن شدیم که از شما به عنوان عالی ترین مقام اجرایی کشور بخواهیم که با حل این مشکل باورمندی خودتان درباره رتبه بندی و جایگاه معلمان (در افکار عمومی اینگونه تصور شد که رتبه بندی معلمان مساوی با معیشت آنهاست که این مساله فقط یک بخش از رتبهبندی است و همه مسائل فقط معیشت نیست. البته نیاز معیشتی معلم باید برطرف شود اما منزلت، کرامت و شان معلم حتما باید حفظ و بر کیفیت کار معلم افزوده شود) را در عرصه عمل به نمایش بگذارید.
با سپاس
تیرماه ۱۴۰۲
#فعالیت_صنفی_جرم_نیست
#ما_خاموش_شدنی_نیستیم
#زن_زندگی_آزادی
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra
🔹نشانی ارتباط با کانال:
🆔 @kashowranews
📌برای دیدن اسامی معلمان محروم از مزایای طرح رتبه بندی، به لینک زیر مراجعه کنید👇
https://telegra.ph/نامه-سرگشاده-فرهنگیان-محروم-از-مزایای-طرح-رتبه-بندی-به-رئیس-جمهوری-08-16
جناب آقای رییسی
با سلام و تحیت
صاحب نظران توسعه، آموزش و پرورش را بنیان پیشرفت هر کشوری نامیده و بر نقش ممتاز معلمان در پرورش نسلی تلاش گر، متعهد و قانون گرا تاکید می ورزند. متاسفانه دیری است که جامعه شاهد بی اعتنایی عامدانه یا غافلانه حکومت نسبت به فرهنگیان بوده و نتایج اسف بار آن را در گسترش بی عدالتی آموزشی، ترک تحصیل گسترده دانش آموزان، افزایش آسیب های اجتماعی در مدارس، و افول آشکار رتبه کشور در آزمون های جهانی به چشم می بیند.
فعالیت های صنفی معلمان به عنوان یک حق مسلم برای دستیابی به یک زندگی شرافت مندانه و توام با رضایت مندی پیشینه ای فراتر از دوران جمهوری اسلامی داشته و به دهه چهل خورشیدی باز می گردد. تلاش هایی که با رعایت همه خطوط قرمز و صرفا در چارچوب قانون اساسی انجام شده و ماهیتی کاملا غیر سیاسی داشته است. اما متاسفانه این تلاش های حق طلبانه و مسالمت آمیز همواره با نگاه امنیتی حاکمیت روبرو شده و هزینه های انسانی زیادی را بر کوشندگان صنفی و خانواده آن ها تحمیل کرده است.
طرح رتبه بندی فرهنگیان پس از فراز و فرودهای بسیار با هدف کیفیت بخشی به عرصه آموزش و پرورش کشور به اجرا درآمد ولی متاسفانه شیوه عملیاتی شدن آن به گواه بسیاری از کارشناسان موجبات شکل گیری نارضایتی های فزاینده را فراهم آورد. تعیین معیارهای سلیقه ای، اتخاذ تصمیم های خلق الساعه، خارج شدن بخشی از بازنشستگان از شمولیت آن و عدم پیش بینی اعتبار کافی برای اجرای آن بخشی از نارسایی های این طرح تلقی می شود. در انتها هم افزایش بی سابقه تورم موجب بی اثر شدن اندک مزایای این طرح و به نوعی تیرخلاص به آن قلمداد گردید.
اما آن چه در این چند ماهه بر جمعی از فعالین صنفی در این باره گذشته قصه پر غصه ای است که شاید جناب عالی به نحو کامل از آن مطلع نباشید. واقعیت این است که جمعی از این معلمان چندین ماه است که به علت پاره ای از فشارهای خارج از وزارت آموزش و پرورش از حق مسلم خود یعنی دریافت مزایای رتبه بندی محروم شده و به صورتی آشکار خود را مورد تبعیض احساس می کنند. کسانی که همواره دغدغه مند فردای ایران و فرزندان آن بوده و هرگز نتوانسته اند نسبت به آینده سرزمین پرافتخار خود بی تفاوتی پیشه کنند.
اکنون که با شما سخن می گوییم چندین ماه است که به دنبال پیگیری های بی سرانجام در کریدورهای وزارت آموزش و پرورش و تماس های مکرر با مسئولان آن به غایت خسته و فرسوده ایم. راستی چگونه می توان از قطار پیشرفت سخن راند در حالی که بخشی از فعال ترین و خیرخواه ترین معلمان کشور از احقاق حق خود محروم مانده باشند؟! از همین رو بر آن شدیم که از شما به عنوان عالی ترین مقام اجرایی کشور بخواهیم که با حل این مشکل باورمندی خودتان درباره رتبه بندی و جایگاه معلمان (در افکار عمومی اینگونه تصور شد که رتبه بندی معلمان مساوی با معیشت آنهاست که این مساله فقط یک بخش از رتبهبندی است و همه مسائل فقط معیشت نیست. البته نیاز معیشتی معلم باید برطرف شود اما منزلت، کرامت و شان معلم حتما باید حفظ و بر کیفیت کار معلم افزوده شود) را در عرصه عمل به نمایش بگذارید.
با سپاس
تیرماه ۱۴۰۲
#فعالیت_صنفی_جرم_نیست
#ما_خاموش_شدنی_نیستیم
#زن_زندگی_آزادی
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra
🔹نشانی ارتباط با کانال:
🆔 @kashowranews
📌برای دیدن اسامی معلمان محروم از مزایای طرح رتبه بندی، به لینک زیر مراجعه کنید👇
https://telegra.ph/نامه-سرگشاده-فرهنگیان-محروم-از-مزایای-طرح-رتبه-بندی-به-رئیس-جمهوری-08-16
Telegraph
نامه سرگشاده فرهنگیان محروم از مزایای طرح رتبه بندی به رئیس جمهوری
جناب آقای رییسی با سلام و تحیت صاحب نظران توسعه، آموزش و پرورش را بنیان پیشرفت هر کشوری نامیده و بر نقش ممتاز معلمان در پرورش نسلی تلاش گر، متعهد و قانون گرا تاکید می ورزند. متاسفانه دیری است که جامعه شاهد بی اعتنایی عامدانه یا غافلانه حکومت نسبت به فرهنگیان…
👍8👎3❤1
🔹 آیا ایرانیان به آزادی دست خواهند یافت؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ نگارشی روان همراه با ایده هایی نو در بستر یک گزارش تاریخی چند هزار ساله. این ها فقط بخشی از واقعیت های موجود در اثر مشترک عجم اوغلو و رابینسون است که چهارسال پیش با ترجمه مشترک بهشتی شیرازی و خیرخواهان از سوی انتشارات روزنه به بازار نشر عرضه شد.
✅ کتاب فوق العاده راه باریک آزادی توانست با ورود خود، مسیر کتاب چرا ملت ها شکست می خورند؟ را تداوم بخشیده و کام خوانندگان را شیرین نماید. ایده مرکزی کتاب توضیح چگونگی حضور و غیاب کشورهای مختلف در دالانی به نام آزادی است که می تواند به شکوفایی استعدادها و ظهور توانمندی های شهروندان بینجامد.
✅ نویسندگان با الهام از مفهوم لویاتان توماس هابز (دولتی که قرار است نظم را در جوامع برقرار سازد) و مساله ای به نام توازن میان جامعه و حکومت، کشورهای مختلف را به سه دسته اصلی تقسیم می کنند. نخست: لویاتان مستبد که به آلمان نازی، و چین و روسیه کنونی اشاره دارد و در آن حکومت، جامعه را تضعیف و فرصت مشارکت در عرصه تصمیم سازی را از او گرفته است.
✅ دوم: لویاتان غایب اشاره به کشورهایی دارد که در آن به دلیل فقدان وجود حکومت، جامعه درگیر خشونت های بی پایانی شده است که فقط ناامنی برای شهروندان به ارمغان آورده اند. نیجریه و لیبی کنونی در زمره این کشورها هستند.
✅ مطلوب ترین گزینه اما لویاتان مقید است که در آن ما با یک جامعه قوی و یک دولت با ظرفیت مواجهیم. نویسندگان، امریکا و اروپا را در چنین وضعیتی یعنی درون دالان آزادی به تصویر می کشند که قادرند به دلیل وجود توازن میان حکومت و جامعه مجال مناسبی را برای بالندگی، خلاقیت و شکوفایی استعدادهای شهروندان خود فراهم آورند.
✅ اما ایران در کجای این مدل قرار می گیرد؟ اگر چه نویسندگان به طور مستقیم به کشور ما اشاره نکرده اند ولی می توان وضعیت ایران را بیشتر شبیه به لویاتان کاغذی دانست که اندکی نسبت به لویاتان های سه گانه پیشین فرعی تر است.
✅ نویسندگان معتقدند که کشورهایی همانند آرژانتین، هند و برخی کشورهای افریقایی و به باور من تا حدی ایران در وضعیت چهارم یعنی همان لویاتان کاغذی قرار می گیرند که ناشی از وجود یک حکومت و جامعه ضعیف است. در چنین شرایطی حاکمیت قانون جای خود را به سیاست های دلبخواهی می دهد و دیوان سالاری بر اساس سلایق اداره می شود.
✅ اما وضعیت ایران حاوی پیچیدگی های بیشتری است. اگر چه حکومت در ایجاد رفاه و رضایت مندی برای شهروندان از خود ضعف نشان داده ولی در امور دیگری مانند تعیین سبک زندگی برای ایرانیان به شدت مداخله گر ظاهر شده است. جامعه نیز اگر چه در ابعاد مختلف توانمند نیست ولی گاه و بی گاه دچار طغیان می شود.
🔹 نکته پایانی: مدل ارائه شده از سوی عجم اوغلو و رابینسون اگر چه بسیار راه گشا است ولی قادر به تبیین قانع کننده وضعیت ایران نیست. بیشتر از این نظر که گویی ما اینک با نوعی لویاتان انقلابی مواجهیم که جامعه مدنی را آگاهانه تضعیف می کند، پیش بینی ناپذیر ظاهر می شود، با توسعه بیگانه است، مساله ها را با بی اعتنایی به بحران تبدیل می کند، و از عادی سازی می گریزد.
@solati_mehran
#توسعه
#راه_باریک_آزادی
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ نگارشی روان همراه با ایده هایی نو در بستر یک گزارش تاریخی چند هزار ساله. این ها فقط بخشی از واقعیت های موجود در اثر مشترک عجم اوغلو و رابینسون است که چهارسال پیش با ترجمه مشترک بهشتی شیرازی و خیرخواهان از سوی انتشارات روزنه به بازار نشر عرضه شد.
✅ کتاب فوق العاده راه باریک آزادی توانست با ورود خود، مسیر کتاب چرا ملت ها شکست می خورند؟ را تداوم بخشیده و کام خوانندگان را شیرین نماید. ایده مرکزی کتاب توضیح چگونگی حضور و غیاب کشورهای مختلف در دالانی به نام آزادی است که می تواند به شکوفایی استعدادها و ظهور توانمندی های شهروندان بینجامد.
✅ نویسندگان با الهام از مفهوم لویاتان توماس هابز (دولتی که قرار است نظم را در جوامع برقرار سازد) و مساله ای به نام توازن میان جامعه و حکومت، کشورهای مختلف را به سه دسته اصلی تقسیم می کنند. نخست: لویاتان مستبد که به آلمان نازی، و چین و روسیه کنونی اشاره دارد و در آن حکومت، جامعه را تضعیف و فرصت مشارکت در عرصه تصمیم سازی را از او گرفته است.
✅ دوم: لویاتان غایب اشاره به کشورهایی دارد که در آن به دلیل فقدان وجود حکومت، جامعه درگیر خشونت های بی پایانی شده است که فقط ناامنی برای شهروندان به ارمغان آورده اند. نیجریه و لیبی کنونی در زمره این کشورها هستند.
✅ مطلوب ترین گزینه اما لویاتان مقید است که در آن ما با یک جامعه قوی و یک دولت با ظرفیت مواجهیم. نویسندگان، امریکا و اروپا را در چنین وضعیتی یعنی درون دالان آزادی به تصویر می کشند که قادرند به دلیل وجود توازن میان حکومت و جامعه مجال مناسبی را برای بالندگی، خلاقیت و شکوفایی استعدادهای شهروندان خود فراهم آورند.
✅ اما ایران در کجای این مدل قرار می گیرد؟ اگر چه نویسندگان به طور مستقیم به کشور ما اشاره نکرده اند ولی می توان وضعیت ایران را بیشتر شبیه به لویاتان کاغذی دانست که اندکی نسبت به لویاتان های سه گانه پیشین فرعی تر است.
✅ نویسندگان معتقدند که کشورهایی همانند آرژانتین، هند و برخی کشورهای افریقایی و به باور من تا حدی ایران در وضعیت چهارم یعنی همان لویاتان کاغذی قرار می گیرند که ناشی از وجود یک حکومت و جامعه ضعیف است. در چنین شرایطی حاکمیت قانون جای خود را به سیاست های دلبخواهی می دهد و دیوان سالاری بر اساس سلایق اداره می شود.
✅ اما وضعیت ایران حاوی پیچیدگی های بیشتری است. اگر چه حکومت در ایجاد رفاه و رضایت مندی برای شهروندان از خود ضعف نشان داده ولی در امور دیگری مانند تعیین سبک زندگی برای ایرانیان به شدت مداخله گر ظاهر شده است. جامعه نیز اگر چه در ابعاد مختلف توانمند نیست ولی گاه و بی گاه دچار طغیان می شود.
🔹 نکته پایانی: مدل ارائه شده از سوی عجم اوغلو و رابینسون اگر چه بسیار راه گشا است ولی قادر به تبیین قانع کننده وضعیت ایران نیست. بیشتر از این نظر که گویی ما اینک با نوعی لویاتان انقلابی مواجهیم که جامعه مدنی را آگاهانه تضعیف می کند، پیش بینی ناپذیر ظاهر می شود، با توسعه بیگانه است، مساله ها را با بی اعتنایی به بحران تبدیل می کند، و از عادی سازی می گریزد.
@solati_mehran
#توسعه
#راه_باریک_آزادی
👍37❤3👎2
🔹 چرا در روزگار عسرت باید بیشتر نوشت؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
زمانه عسرت صرفا روزگار سختی و تنگدستی اقتصادی نیست اگر چه تنگی معیشت مهمترین جلوه آن است. این دشواری فراتر از آن به معنای بی قدرتی است؛ شهروندانی که نه تنها از انجام تغییرات معنادار در عرصه زیست جمعی خود ناتوان اند بلکه افق های پیش رو را چندان تیره و تار می بینند که هر سخنی را گزافه و هر کنشی را بی فایده می پندارند.
در این میان نخبگان و روشنفکران هم به دلیل دغدغه مندی نسبت به وضعیت جامعه و آیین حکمرانی اوضاع نامساعدتری دارند. برخی از آن جا که به ناشنوایی سیستماتیک حاکمیت معتقدند دست از نوشتن کشیده اند و بعضی دیگر به این باور رسیده اند که جامعه دیگر نیازمند تحلیل های شان نیست. این دومی البته از اولی خطرناک تر است. در این فرصت اما می خواهم به این پرسش پاسخ دهم که چرا باید در روزگار عسرت بیشتر نوشت؟
✅ نوشتن صدای جامعه است: بنیاد توسعه پایدار بر مشارکت آحاد شهروندان در نقش آفرینی برای دستیابی به آینده بهتر نهاده شده است. بنابراین باید مجالی برای شنیدن همه صداهای جامعه فراهم شود و البته کدام روش مدنی تر و موثرتر از نوشتن؟ فقط در یک جامعه بی صداست که آمرانگی می کوشد تا خود را تنها نماینده شهروندان معرفی و هدایت گری را وظیفه خود تلقی کند.
✅ نوشتن بنیاد گفت و گو است: اگر گفت و گوی واقعی مبتنی بر به رسمیت شناختن مخالف و پایبندی به قواعدی مانند حقیقت طلبی، تواضع معرفتی و مشارکت فکری باشد روشن است که ابتدا باید فرصتی برای شنیده شدن همه صداها فراهم آید. بنابراین نه تنها باید خود نوشت بلکه باید از دیگران هم خواست تا با نوشتن از خود و آرمان های شان در این امر مشارکت نمایند.
✅ نوشتن نشانه حیات جامعه است: جامعه ای که با طرد و حذف مردم از یک سو و مهاجرت وسیع نخبگان از سوی دیگر مواجه شده، چگونه می تواند پویایی و زنده بودن خود را به رخ حکومت بکشد؟ پرواضح است که نوشتن می تواند با انعکاس صداهای متفاوت و متکثر چنین نقشی را ایفا کند. شاید عجیب به نظر برسد ولی در چنین شرایطی حتی اگر همه از ناامیدی ها هم بنویسند اوضاع بهتر از زمانی خواهد بود که هیچ کسی ننویسد.
✅ نوشتن آغاز کنش گری است: روزگار عسرت که فرا می رسد سخن گفتن به گزافه گویی، مدارا به سازش کاری، و تفکر به عافیت طلبی ترجمه می شود. معترضان افق را روشن و مسیر را هموار می بینند. از همین رو از همگان می خواهند تا به جای تامل به صفوف آن ها بپیوندند. درست در چنین شرایطی است که نوشتن درباره وضعیتی که همه در آن گرفتار آمده اند ضرورتی افزون تر می یابد تا چشم اندازهای پیش رو روشن تر و ارتکاب اشتباهات کمتر شود.
🔹 نکته پایانی: درباره فضیلت نوشتن سخن بسیار است. اگر بپذیریم که ما هنوز هم وارثان فرهنگ دیرپای شفاهی و غیر مستند هستیم، نوشتن به معنای نوید ورود به فرهنگ نوپای مکتوب و مستند حداقل در زمانه کنونی مان است. با این برداشت گزافه نیست اگر بگوییم توسعه با اندیشیدن عمیق و نوشتن دقیق ایجاد می شود. این دو هم البته بدون نگارش های فراگیر و امروزین میسر نیست.
@solati_mehran
#توسعه
#نوشتن
#عسرت
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
زمانه عسرت صرفا روزگار سختی و تنگدستی اقتصادی نیست اگر چه تنگی معیشت مهمترین جلوه آن است. این دشواری فراتر از آن به معنای بی قدرتی است؛ شهروندانی که نه تنها از انجام تغییرات معنادار در عرصه زیست جمعی خود ناتوان اند بلکه افق های پیش رو را چندان تیره و تار می بینند که هر سخنی را گزافه و هر کنشی را بی فایده می پندارند.
در این میان نخبگان و روشنفکران هم به دلیل دغدغه مندی نسبت به وضعیت جامعه و آیین حکمرانی اوضاع نامساعدتری دارند. برخی از آن جا که به ناشنوایی سیستماتیک حاکمیت معتقدند دست از نوشتن کشیده اند و بعضی دیگر به این باور رسیده اند که جامعه دیگر نیازمند تحلیل های شان نیست. این دومی البته از اولی خطرناک تر است. در این فرصت اما می خواهم به این پرسش پاسخ دهم که چرا باید در روزگار عسرت بیشتر نوشت؟
✅ نوشتن صدای جامعه است: بنیاد توسعه پایدار بر مشارکت آحاد شهروندان در نقش آفرینی برای دستیابی به آینده بهتر نهاده شده است. بنابراین باید مجالی برای شنیدن همه صداهای جامعه فراهم شود و البته کدام روش مدنی تر و موثرتر از نوشتن؟ فقط در یک جامعه بی صداست که آمرانگی می کوشد تا خود را تنها نماینده شهروندان معرفی و هدایت گری را وظیفه خود تلقی کند.
✅ نوشتن بنیاد گفت و گو است: اگر گفت و گوی واقعی مبتنی بر به رسمیت شناختن مخالف و پایبندی به قواعدی مانند حقیقت طلبی، تواضع معرفتی و مشارکت فکری باشد روشن است که ابتدا باید فرصتی برای شنیده شدن همه صداها فراهم آید. بنابراین نه تنها باید خود نوشت بلکه باید از دیگران هم خواست تا با نوشتن از خود و آرمان های شان در این امر مشارکت نمایند.
✅ نوشتن نشانه حیات جامعه است: جامعه ای که با طرد و حذف مردم از یک سو و مهاجرت وسیع نخبگان از سوی دیگر مواجه شده، چگونه می تواند پویایی و زنده بودن خود را به رخ حکومت بکشد؟ پرواضح است که نوشتن می تواند با انعکاس صداهای متفاوت و متکثر چنین نقشی را ایفا کند. شاید عجیب به نظر برسد ولی در چنین شرایطی حتی اگر همه از ناامیدی ها هم بنویسند اوضاع بهتر از زمانی خواهد بود که هیچ کسی ننویسد.
✅ نوشتن آغاز کنش گری است: روزگار عسرت که فرا می رسد سخن گفتن به گزافه گویی، مدارا به سازش کاری، و تفکر به عافیت طلبی ترجمه می شود. معترضان افق را روشن و مسیر را هموار می بینند. از همین رو از همگان می خواهند تا به جای تامل به صفوف آن ها بپیوندند. درست در چنین شرایطی است که نوشتن درباره وضعیتی که همه در آن گرفتار آمده اند ضرورتی افزون تر می یابد تا چشم اندازهای پیش رو روشن تر و ارتکاب اشتباهات کمتر شود.
🔹 نکته پایانی: درباره فضیلت نوشتن سخن بسیار است. اگر بپذیریم که ما هنوز هم وارثان فرهنگ دیرپای شفاهی و غیر مستند هستیم، نوشتن به معنای نوید ورود به فرهنگ نوپای مکتوب و مستند حداقل در زمانه کنونی مان است. با این برداشت گزافه نیست اگر بگوییم توسعه با اندیشیدن عمیق و نوشتن دقیق ایجاد می شود. این دو هم البته بدون نگارش های فراگیر و امروزین میسر نیست.
@solati_mehran
#توسعه
#نوشتن
#عسرت
👍36❤4👎2