مهران صولتی
6.15K subscribers
172 photos
56 videos
21 files
536 links
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

@mehran_solati : ارتباط با نویسنده

https://instagram.com/solati_mehran
Download Telegram
🔊فایل صوتی
اگر از منابر تکراری خسته شده اید؛

مخاطب سخنرانی استاد داود فیرحی
با عنوان عاشورا و بحران خلافت شوید

توصیه موکد👇
@RESANEYE_MA
Forwarded from داود فیرحی
‍ 🔊 فایل صوتی

سخنرانی #داود_فیرحی

عاشورا و بحران خلافت



🆑کانال سخنرانی ها👇
🆔 https://telegram.me/joinchat/CY-w0jvwyDYIn6eR5eAaAw
🌹
🔹 خطر ظهور "سکولاریسم ستیزه جو" در ایران!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 با جان باختن محمد تولایی؛ طلبه مضروب مشهدی، تعداد سوء قصدهایی که منجر به فوت روحانیون در مکان عمومی شده به انگشتان یک دست رسیده است. تعداد مجروحین البته بسیار بیشتر از این است. به نظر می رسد انبان کینه ها آنچنان لبریز شده است که کسی توجه نمی کند این طلبه های جوانی که به سختی در پی معیشت خود در میان شهروندان دیگر زیست می کنند چندان نسبتی با آن روحانیون مسئولی ندارند که هرگز بدون محافظ در جامعه ظاهر نمی شوند. روشن است که این رویداد را باید نشانه ای از عمیق تر شدن شکاف میان جامعه با خوانشی از دینداری حکومتی دانست که بیش از همه خود را در تحمیل یک سبک زندگی سختگیرانه از جنس گشت ارشاد به نمایش می گذارد. نگرشی که نه تنها در قبال تحولات اجتماعی، انعطافی از خود نشان نمی دهد بلکه تک صداهای مخالفی همچون نقویان، دانشمند، زائری و ... را نیز از عرصه رسانه های فراگیری همچون صدا و سیما حذف می کند! در چنین بستری است که نوعی برخورد هیستریک علیه نمادهای دینداری در جامعه شکل گرفته و شمایلی از ظهور یک سکولاریسم ستیزه جو در افق فردای ایران پدیدار شده است. در قاموس چنین سکولاریسمی دین عامل تمامی ناکامی ها، عقب ماندگی ها و سرکوب ها قلمداد شده و لذا نمادهای دینی باید از عرصه جامعه حذف شود. شاید بتوان حجم توهین های اخیر به ساحت امام حسین(ع) در فضای مجازی را نیز جلوه ای دیگر از این ستیزه جویی تلقی کرد. اینکه با عرب تلقی کردن حسین و یاران اش کوشیده می شود تا این نهضت را به درگیری دو طایفه غیر ایرانی فروکاسته و آن را پاک بی ارتباط به جامعه ایران نشان دهند! روایت عبدالکریم سروش نیز نشان می دهد که روشنفکران دینی مهاجر هم با محدودیت ها و تنگ نظری های بسیاری از سوی اپوزیسیون جمهوری اسلامی در خارج از کشور روبرو هستند. در چنین فضایی روشن است که می توان بخشی از واکنش تند مردم نسبت به برخی نمادهای دینداری از جمله طلبه های جوان را به بازنمایی نقش منفی روحانیون از سوی کانال های ماهواره ای خارج از کشور نسبت داد. اما در هر حال اگر چشمی بینا و گوشی شنوا برای رصد تحولات اجتماعی ایران در میان مسئولان وجود داشت باید نسبت به شکل گیری این پدیده نوظهور در فضای ایران امروز حساس می بود. رویکردی که در پی ناکامی از انجام اصلاحات بنیادین در راستای بهبود وضعیت موجود، اکنون حاملان دین را هدف قرار داده و حتی به آنها فرصت توضیح نیز نمی دهد. کاهش تاب آوری جامعه ایران در برابر بحران های آوار شده، از آن دست نشانه های آشکاری است که نمی توان صرفا با تاکید بر حجم و شکوه عزاداری های موجود در این ایام، به آسانی از کنارش گذشت. ایران فردا باید همچون گذشته پرافتخار این سرزمین، مکانی امن برای گفت و گو و زیست مسالمت آمیز همه افکار و اقوام باشد!

@solati_mehran

#سکولاریسم_ستیزه_جو
#طلبه_مشهدی
مهران صولتی pinned «🔹 خطر ظهور "سکولاریسم ستیزه جو" در ایران! @solati_mehran ✍ مهران صولتی 🌱 با جان باختن محمد تولایی؛ طلبه مضروب مشهدی، تعداد سوء قصدهایی که منجر به فوت روحانیون در مکان عمومی شده به انگشتان یک دست رسیده است. تعداد مجروحین البته بسیار بیشتر از این است. به…»
🔹 انسانی ترین تصویری که می توان در قاب حادثه تروریستی اهواز به تماشا نشست.
@solati_mehran

#اهواز
#تروریسم_محکوم_است
این یادداشت پیش از این در کانال منتشر شده بود. شاید برخی از دوستان آن را نخوانده باشند 👇👇
🔹 چرا به " شجریان" نیازمندیم ؟ 🔹

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱اول مهر ماه ، زاد روز استاد محمدرضا شجریان است . هنرمند موسیقی سنتی و خواننده قطعاتی مانند ربنا و تصنیف های معروفی از شعر فارسی .شجریان اگر چه همواره در خاطره جمعی ایرانیان حضور داشت ولی مشارکت فعال در رویدادهای سال ۸۸ و پیامدهای ناشی از آن ، به هنرش آشکارا رنگ و بویی سیاسی بخشید و اهمیتش را افزون تر ساخت.البته در این میان بخشی از قدرت هم کوشید تا با سانسور چهره و صدای وی در رسانه رسمی کشور از میزان محبوبیتش بکاهد که روشن است در این زمینه ناکام ماند.شجریان اینک به اسطوره ای تاثیر گذار در فرهنگ ایرانی -اسلامی ما تبدیل شده است که حذف یا فراموشی آن به سودایی محال شباهت دارد . اسطوره ای که البته می تواند برای ایران امروز کارکردهای جامعه شناختی مفیدی هم داشته باشد. می کوشم تا در این یادداشت به نیاز جامعه ایرانی به پدیده ای به نام "شجریان " نگاهی بیفکنم.

🔹شجریان نمادی از احیای سنت در روزگار سیطره مدرنیته است . سنتی که می کوشد در قالب لطیف ترین وجوه هنری ، انسان مدرن را با عمیق ترین مضامین اخلاقی و انسانی آشنا کند . اهمیت موضوع آن جایی بیشتر می شود که ایرانیان در روزگار بعد از انقلاب با یک سنت اسلامی پمپاژ شده از سوی حکومت مواجه و از ایجاد یک سنت برخورد انتقادی سازنده میان دین و مدرنیته بازماندند ( رویکرد روشنفکری دینی سیاسی تلقی، و از گسترش آن جلوگیری شد ). در چنین وضعیتی موج شیفتگی نسبت به دستاوردهای دنیای مدرن افزایش یافته و ایجاد تلفیقی میان سنت و مدرنیته به دلیل احساس ناکارآمدی به فراموشی سپرده می شود.

🔹شجریان امروزه به نمادی برای وفاق ایرانیان حول هنر اصیل ، و هنرمند حساس به دغدغه ها و دردهای مردم تبدیل شده است . هنرو هنرمندی که بیش از هرچیز به اعتلای ایران و ایرانی می اندیشد . به نظر می رسد در روزگار بی اعتباری شخصیت های مرجع جامعه ، و در برهوت سیاست زده شدن تمام ساحت های اجتماعی این سرزمین ، که می تواند تهدیدی برای انسجام ملی و‌ زنگ خطری برای فروپاشی اجتماعی کشور باشد، شجریان می تواند ایفاگر نقشی وحدت بخش حداقل در عرصه تاثیر گذار فرهنگ باشد.

🔹شجریان همچنین نمادی برای معرفی عرصه فرهنگ به عنوان بستری برای رویش سیاست و اقتصاد می باشد . فرهنگ اگرچه همواره در زندگی ایرانیان جایگاهی رفیع داشته است ولی حداقل در روزگار کنونی به دلیل سیطره دولت و بازار بر زندگی ایرانیان تا اندازه زیادی به حاشیه رفته است.دولت با دخالت های مکرر در حریم خصوصی ایرانیان ، نوعی احساس دوگانه نسبت به خود را در جامعه دامن زده است (گریز از دولت و همزمان پناه بردن به دولت ) ، و بازار هم با کالایی کردن همه چیز ، ارزش های اخلاقی و انسانی را دچار فرسایش کرده است .در چنین وضعیتی بازگشت به شجریان می تواند الهام بخش افرادی باشد که هنوز هم دل در گرو نقش بی بدیل فرهنگ در روزگار کنونی دارند.

🔸نکته پایانی : نوع مواجهه حکومت با پدیده شجریان می تواند نشان و نشانه ای از عقلانیت حاکم بر کشور در ایام کنونی باشد ؛ سپردن عرصه بهره گیری مناسب از سرمایه های فرهنگی به جامعه ، یا سودای کنترل و انحصار عرصه های فرهنگی به کمک قدرت سیاسی ؟ گذشت زمان بهتر می تواند در مورد این انتخاب داوری کند...

#شجریان
#اول_مهر_ماه
#احیای_سنت
#موسیقی_سنتی

@solati_mehran
مهران صولتی pinned «🔹 چرا به " شجریان" نیازمندیم ؟ 🔹 @solati_mehran ✍ مهران صولتی 🌱اول مهر ماه ، زاد روز استاد محمدرضا شجریان است . هنرمند موسیقی سنتی و خواننده قطعاتی مانند ربنا و تصنیف های معروفی از شعر فارسی .شجریان اگر چه همواره در خاطره جمعی ایرانیان حضور داشت ولی مشارکت…»
🔹 الزامات سخنرانی روحانی در عرصه داخلی!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱سخنرانی حسن روحانی در سازمان ملل متین و فاخر بود. سنجیده بودن آن هم زمانی مشخص می شود که در نظر آوریم چگونه پیش از او دونالد ترامپ حجم قابل توجهی از خشونت های کلامی را نثار جهان و ایران ساخته بود. اما تاکنون نه ایده گفتگوی تمدن های خاتمی و نه سخنان خردمندانه روحانی نتوانسته گرهی از سیاست خارجی ایران باز کند. حداکثر توانسته به مثابه نسیمی از امید بر فضای کشور وزیده و اندکی ما را دلخوش کند! یکی از مهم ترین دلایل ناکامی هم این بوده که در ایران سیاست خارجی نتوانسته تداوم سیاست داخلی باشد بلکه همواره به مثابه متغیری مستقل، عرصه سیاست کشور را نیز بی ثبات و متلاطم ساخته است. حتی برجام در اوج موفقیت خود به دلیل کشمکش های فزاینده داخلی نتوانست به وعده های داده شده منجر شود. بنابراین می توان گفت تا نمایندگان بخش انتخابی حکومت نتوانند بخشی از الزامات سخنان فرامرزی خود را در درون کشور مطرح و به کرسی بنشانند نمی توان امید چندانی به حضور بین المللی داشت. به نظر می رسد روحانی از این پس باید اقدامات زیر را در عرصه داخلی طرح و برای انجام آن ها تلاش کند:

🖌 اگر روحانی در سازمان ملل بر ضرورت آغاز گفتگو تاکید می ورزد پیش از همه باید از خود و درون کشور آغاز کند. ورود به عرصه دیالوگ با منتقدان سیاست های اقتصادی و فعالان سیاسی بر سر اشتباهات صورت گرفته و ناامید کننده یک سال اخیر دولت تدبیر و امید در اولویت قرار دارد!

🖌 روحانی به عنوان سیاستمداری پراگماتیست و دیپلماتی کارکشته باید بر این نکته تاکید کند که میان قدرت اقتصادی و توانمندی سیاست خارجی در جهان امروز پیوندی وثیق وجود دارد. به عبارت دیگر نمی توان حضوری به اندازه یک ده هزارم در تجارت جهانی داشت ولی خواستار اصلاح مناسبات ناعادلانه جهانی شد!

🖌 نفوذ منطقه ای زمانی برای یک کشور امتیاز است که اولا متناسب با ظرفیت های اقتصادی، و ثانیا همراه با اقناع افکار عمومی داخلی باشد. اگر امروزه شاهد تبدیل نفوذ منطقه ای ایران به پاشنه آشیل سیاست خارجی کشور هستیم بیش از همه ناشی از بی اعتنایی به این دو شرط است!

🖌 روحانی حقوقدانی است که باید مطابق سوگند خود پاسدار قانون اساسی باشد. بنابراین در هنگامه نقض قانون از سوی برخی نهادهای انتصابی صرفا نباید با تاکید بر تفکیک قوا از زیر بار مسئولیت خود شانه خالی کند. انتظار می رود که روحانی در عمل پژواک صدای مردم باشد!

🔹 نکته پایانی: شکاف ایجاد شده میان مواضع ایران در سیاست داخلی و خارجی، همواره جهانیان را نسبت به صادقانه بودن بیانات نمایندگان ایران در عرصه های بین المللی بدبین و بی اعتماد ساخته است. ایرانیان هم بیشتر این گونه سخنان را زیبا و تخیلی یافته اند. پایبند بودن روحانی به الزامات داخلی سخنرانی خود می تواند گامی بلند در مسیر اعتمادسازی باشد!

@solati_mehran

#روحانی
#سازمان_ملل
Forwarded from اتچ بات
‍ 🔹 غنچه امیدی که شکفت و پرپر شد!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱زمان پیروزی انقلاب ۵۷ کودکی بودم که هنوز به مدرسه نمی رفت. از شور و حال آن روزگار و بعدش چندان چیزی در خاطرم نمانده است جز آن که شب ها خانواده گسترده ما پای تلویزیون سیاه و سفید پایه داری نشسته و از عمق جان به سخنان مرحوم طالقانی گوش می دادند. بعدها در عبارتی از عطاء ا... مهاجرانی خواندم که نوروز ۵۸ را شادترین عید ایرانیان نامیده بود و اینکه همه از شادی سرشار بودند و آینده ای پرفروغ را فراروی خود می دیدند. امروز که به صورت اتفاقی صفحه ای از خاطرات مرحوم عبدالرحیم جعفری بنیان گذار انتشارات امیر کبیر را دیدم( تصویر پیوست)، نوستالژی گذشته گریبان خاطراتم را رها نکرد. دوست عزیزی داشتم که در زمستان ۷۵ آسمانی شد. یادم می آید بعد از رویداد دوم خرداد ۷۶ که جلوه ای از تحقق اراده ملی بود بارها به خود می گفتم حیف شد که او رفت و این روزها را ندید. اما می دانم که این خاطرات امروزه بیش از حد بیات شده به نظر می رسند. تلاطم های هر روزه یک اقتصاد پیش بینی ناپذیر در کنار افق تیره سیاسی آن چنان ما را از آینده مایوس ساخته که زندگی را به یک چرخش تکراری و ملال آور مبدل ساخته است. به نظرم در گذشته نه چندان دور این سرزمین، دو عنصر مشارکت و گفتگو، زمینه ساز شکفتن امید در جان ما بوده است. جدا از نقش ممتاز مردم در پیروزی انقلاب ۵۷ این میتینگ ها، همه پرسی ها و انتخابات مختلف در یکی دو سال اول انقلاب بود که سوژه گی ما را در ساختن آینده بهتر نمایان می ساخت‌. جنگ هم جلوه ای دیگر از حضور مردمی و مشارکت مدنی بود. کیانوش عیاری در مستند" تازه نفس ها" به خوبی شور و حال وصف ناشدنی مردم را در سال ۵۸ به تصویر کشیده است. جامعه ای که سخن می گوید، مردمی که در خیابان ها به گفتگو ایستاده اند و آینده ای که درخشان تر از پیش به نظر می رسد.اما هر چه جلوتر آمدیم مشارکت محدودتر و گفتگوها کانالیزه تر شدند. پررنگ شدن خطوط قرمز و ستبر شدن دیوار تابوهای فکری هم مجال اندیشیدن را تنگ تر ساختند. مردم وظیفه پیگیری آرمان های انقلابی را به نهادهای محدود انتخابی سپردند و خود عقب نشستند. دولت انقلابی هم شمایل یک دولت بوروکرات را یافته و هر چه بیشتر از مردم فاصله گرفت. ناشنوایی سیستماتیک به عارضه حکومت تبدیل و بیگانگی سیاسی هر چه بیشتر اوج گرفت. بنابراین اگر امروزه شاهد چنگ انداختن ناامیدی بر گلوی آینده این کشور هستیم بیش از مصائب اقتصادی، این بی قدرتی سیاسی است که در عرصه داخلی ترکتازی می کند. اگر قرار است کورسوی امیدی در چشم انداز تیره کنونی درخشیدن آغاز کند باید مصرانه از نظم سیاسی خواسته شود که از رهگذر برگزاری همه پرسی بر سر مسائل اساسی کشور، امکان گفتگو بر سر راهکارها و مشارکت در تصمیم سازی ها را به جامعه بازگرداند. تنها در این صورت می توان به خروج از بحران های موجود امیدوار بود!

@solati_mehran

#امید
#انقلاب
#همه_پرسی
مهران صولتی pinned «‍ 🔹 غنچه امیدی که شکفت و پرپر شد! @solati_mehran ✍ مهران صولتی 🌱زمان پیروزی انقلاب ۵۷ کودکی بودم که هنوز به مدرسه نمی رفت. از شور و حال آن روزگار و بعدش چندان چیزی در خاطرم نمانده است جز آن که شب ها خانواده گسترده ما پای تلویزیون سیاه و سفید پایه داری…»
🔹 شهروند ایرانی و دولت محوری! 🔹

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱فراز و فرود دلار طی چندماه اخیر دست کم این خاصیت را داشت که از نگاه تقلیل گرایانه و دولت محور ما به مسائل پیچیده اجتماعی پرده برداشت. چه آن زمانی که صعود قیمت ارز دستاورد بی تدبیری و بی عرضه گی دولت تلقی شد و چه اکنون که سقوط ناگهانی بهای آن، نتیجه فریب کاری دولت قلمداد می شود، تنها یک چیز در تحلیل های مردم عادی و حتی برخی تحصیل کردگان مشهود است؛ "دست دولت پشت همه قضایا است!". کسی هم نمی پرسد این دولت بی عرضه که نتوانست مانع افزایش افسار گسیخته قیمت ارز شود چگونه توانست ناگهان بهای دلار را به نحو قابل توجهی کاهش دهد؟! این در حالی است که عموم کارشناسان اذعان دارند که دولت در ایران به دلیل تزاحمات زیادی که از سوی سایر نهادها متوجه آن است تا حد زیادی ناکارآمد است. دولتی که نه می تواند درست مالیات بگیرد، نه قادر است معوقات بانکی را وصول کند و نه می تواند هزینه های خود را کاهش داده و اندکی خود را چابک تر سازد چه توقعی است که بتواند یک تنه بازار آشفته ارز را سامان دهد! اما محوریت دولت در تحلیل ها، با گذشت بیش از یک سده از وقوع مشروطیت همچنان با ما همراه است. از پیش از مشروطه که دولت تنها چند وزارت خانه داشت، تا عصر پهلوی اول که حکومتی شبه مدرن شکل گرفت شبح دولت همواره بر سر ایرانیان در حرکت بوده است. پیش از مشروطه روشنفکرانی مانند ملکم خان چون مهمترین علت عقب ماندگی ایران ما را ناکارآمدی نظام اداری کشور می دانستند کوشیدند تا ناصرالدین شاه و سایر متنفذین دربار را ترغیب کنند که بوروکراسی را همچون تلگراف از خارج وارد کرده و بتوانند چند‌کرور بیشتر مالیات از مردم اخذ کنند. حکومت شبه مدرن پهلوی هم که آمد حضور دولت به دلیل سازمان یافتگی و اتکای آن بر ارتش و بوروکراسی در عرصه سیاسی ایران پررنگ تر از پیش شد. اینک دولت نه تنها کارگزار عمران و آبادانی ایران بود بلکه کوشید تا روابط اجتماعی را بازتنظیم و شهروندانی تراز تجدد پرورش دهد. اقداماتی از قبیل انجام سرشماری، صدور شناسنامه، لباس متحدالشکل و کشف حجاب بنا بود تا جامعه ای مدرن و مردمی در خور پیشرفت آمرانه رضاشاه خلق کند. چیرگی دولت در دوران پهلوی دوم ادامه یافت و اگر چه تصور می شد که حضور چشمگیر مردم در انقلاب ۵۷ می تواند دولتی مردمی ایجاد کند، به زودی روشن شد که همان نظم بوروکراتیک قبلی احیا شده است. با این اوصاف اکنون مشخص شده است که به تناسب حضور دولت در زیست جمعی ما ایرانیان، ذهنی دولت زده نیز به ما ارث رسیده است. ذهنیتی که دولت را محور تمام تحولات اجتماعی تلقی کرده و به نحوی متناقض نما هم از او می گریزد و هم به او پناه می برد. هم او را بی عرضه می پندارد و هم خود را مغبون از فریب کاری او احساس می کند. آن چه اما در این میان از دست می رود جایگاه جامعه و تاثیر وضعیت پیرامونی بر کارکرد و مناسبات تاریخی دولت در ایران است. به نظر می رسد در فقدان نگاهی که بتواند از دولت در معنای تنها نیروی تعیین کننده تحولات فاصله گرفته و همزمان به جامعه وزنی مساوی با آن بدهد ما همچنان ناگزیر از توقف در منازل اولیه توسعه یافتگی خواهیم بود!

@solati_mehran

#دولت
#دلار
🔹 چرا تصمیم های سیاسی در آخرین لحظات گرفته می شود؟!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱بالاخره پس از فراز و فرودهای بسیار لایحه cft از مجموعه لوایح پیوستن به کنوانسیون مبارزه با پولشویی و تامین مالی تروریسم در مجلس تصویب و روانه شورای نگهبان شد. به نظر می رسد در این مرحله شورای نگهبان با آن مخالفت ولی نهایتا پیوستن نهایی به fatf در مجمع تشخیص مصلحت نظام به تصویب برسد. تجربه کنونی و پیش تر از آن برجام نشان داد که متاسفانه نظام سیاسی ایران نه از عقلانیت لازم برخوردار است و نه اعتماد به نفس کافی! به این دلیل کوچک که تصمیم های سیاسی مهم به سرعت حیثیتی شده و با غیرت اسلامی یا هویت ملی گره می خورد. امری که انعطاف پذیری در مورد آن ها را دشوار می سازد. بنابراین شاهد هستیم که به رغم نرمش های گاه به گاه در مقابل نظم جهانی قادر نیستیم از منافع سیاسی یا دیپلماتیک آن بهره مند شویم. اما چرا بعد از گذشت چهاردهه از انقلاب اسلامی همچنان شاهد اخذ تصمیم های سیاسی از روی اکراه و در آخرین لحظات هستیم؟

🖌 شخصی شدن سیاست: در ایران سیاست بیش از آن که با نهادها پیوند یابد، به اشخاص گره خورده است. پدیده ای که موجب سیالیت تصمیم گیری های سیاسی و پررنگ شدن شکاف اختیار- مسئولیت شده است. شخصی شدن سیاست آن را از معیارهای روشن برای سنجش صحت یا کارآمدی تهی کرده و تابع روحیات افراد ساخته است. همان کسانی که می توانند به راحتی و به اقتضای شرایط گوناگون تصمیم های خود را تغییر دهند. از سوی دیگر در شرایط فقدان نهادهای سیاسی مستقل شاهد پررنگ شدن شکاف اختیار - مسئولیت هستیم. اینکه عدم حاکمیت قانون موجب نظارت ناپذیری قدرت و به تبع آن پاسخگو نبودن آن شده است!

🖌 فقدان راهبرد معین برای تعامل با جهان: در طول چهاردهه گذشته نظام سیاسی در ایران شاهد چیرگی شعارگرایی به جای وجود یک راهبرد مشخص سیاسی بوده است. هم اکنون هم به اذعان برخی از مقامات تنها برنامه مقابله با تصمیم های ترامپ، عبارت از سیاست صبر و انتظار برای پایان پذیرفتن دوره ریاست جمهوری وی است!! نمادی آشکار از بی برنامه گی و فقدان ابتکار در عرصه سیاست خارجی! نیاز به تکرار نیست که بگوییم در طول این سال ها هم ما بیشتر شاهد رفتار واکنشی در قبال تحولات پیچیده جهانی بوده ایم؛ از سیاست چرخش به شرق گرفته تا حیثیتی کردن پرونده هسته ای، تابوسازی از مذاکره با امریکا، سردرگمی در قبال صلح خاورمیانه و حضور منطقه ای پرهزینه، همه و همه در زمره تصمیم هایی بوده اند که بدون ابتکار و عملگرایی لازم اخذ شده و بعضا در حال تداوم هستند!

🖌 پراکندگی مراکز قدرت داخلی: در حالی که نظم سیاسی موجود به شدت نسبت به بخش های انتخابی بدبین است، اقدام به موازی سازی های نهادی، در عمل به شکل گیری دولت پنهان و ناکارآمدی هر چه بیشتر سیستم انجامیده است. نوعی پراکندگی در مراکز قدرت که دستیابی به اجماع بر سر تعریفی روشن از" منافع ملی" را
دشوار ساخته است. روشن است که چنین شرایطی اگرچه موجب کاهش تاثیر بخش های انتخابی شده و پژواک یافتن صدای مردم را در ساختار سیاسی کاهش داده است ولی در عوض با افزایش هزینه ها، توانمندی لازم برای اخذ تصمیم های سرنوشت ساز از جمله چگونگی ارتباط سازنده با جهان را به شدت کاهش داده است!


@solati_mehran

#fatf
#cft
این یادداشت سال گذشته در کانال منتشر شد. تقدیم به دوستانی که آن را نخوانده اند 👇👇
🔹 ضرورت خوانش "حافظ" در افق امروز!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱بیستم مهرماه روز حافظ است و به همین مناسبت مراسم حافظ خوانی و موسیقی در محافل و مجالسی در سراسر ایران برپا بود. من توفیق انس دیرینه و عمیق با حافظ نداشته ام ولی حدود بیست سال پیش با جوانی همسفر بودم که فقط دیوانی از او را به همراه داشت و می گفت هر زمان که دچار دلمردگی می شود سوار بر اتوبوس مسیر طولانی تهران تا شیراز را می پیماید تا به نشاط و آرامشی مجدد دست یابد. آن زمان بود که دریافتم چه ذخائری در این فرهنگ نهفته است! اما به نظر می رسد که در ایران ما همچنان در کمند حافظ، سعدی، مثنوی و شاهنامه خوانی گرفتار مانده ایم! درست است که توجه به این مواریث فرهنگی در جامعه و محافل و مجالس آن بسیار است ولی این نمی تواند غایت بهره گیری ما از این سرمایه های فرهنگی محسوب شود. به طور مثال در جامعه ای که به شدت از وجود آفات دینی همچون اجبار و تظاهر رنج می برد، در کشوری که هویت ملی دچار مناقشه بوده و به نسل های آتی منتقل نمی شود، در سرزمینی که همچنان با برخی خوانش های قشری و تنگ نظرانه از خدا و دین مواجهیم و ... این حافظ، سعدی، فردوسی و مولوی هستند که می توانند با پشتوانه نفوذ عمیق خود در فرهنگ مردمان این مرزوبوم، راهی به سوی تحقق جامعه ای انسانی تر و اخلاقی تر بگشایند. همه اینها هم در گرو حرکت به سوی خوانش هایی از سنت در افق مدرنیته است. به عبارت ساده تر باید حافظ و سایر سرمایه های فرهنگی کشور را به روزگار امروزین خود بیاوریم و از آنها درمانی برای دردهای خود بجوییم. ظریفی می گفت غربیان اگر چه امروز بسیار مدرن اند ولی فوق العاده سنتی نیز هستند! دلیلش هم این است که بر خلاف بی اعتنایی بسیاری از کشورها به میراث فرهنگی خود، در دوران پس از رنسانس به گذشته خود بازگشته و آن را در افق امروز و آینده روایت کرده اند. گواهش هم عبارت از بازخوانی های متعدد از فلاسفه یونان همچون افلاطون و ارسطو و همچنین حکمای قرون وسطی از جمله آگوستین و آکویناس می باشد. اما به نظر می رسد ما نتوانسته ایم در این مسیر گام های بلندی به سوی بازخوانی تاریخ خود در افق امروز و نیازهای آن برداریم. از همین رو همچنان گفتمان غالب جامعه ما توجه مراسمی و مناسکی به گذشته خویش است. اگر تا دیروز زیر کرسی های قدیمی تفالی به حافظ می زدیم امروزه در کافی شاپ ها چنین می کنیم! این نشان می دهد که ما هنوز چندان از جای خود نجنبیده ایم! هنوز به تاریخی بودن مسائل خود و ضرورت خوانش جدید از گذشته پی نبرده ایم! هنوز هم " توجه به سنت" را با " توقف در سنت" اشتباه می گیریم! و همین است که اگر چه زمانه ما دگرگون شده است، هنوز هم مسائل ما تکرار دوران گذشته هستند! بنابراین به نظر می رسد لازمه جستجوی راهی برای خروج از وضع پرآسیب کنونی که شباهت هایی با زمانه حافظ نیز دارد نیازمند حرکت به سوی آمیزش افق های امروز و دیروز ماست! خوانش هایی از سنت که می تواند هم گذشته ما را معنادار سازد و هم آینده ما را استوار!
به امید آن روز...

#حافظ
#سنت
#مدرنیته
#مواریث_فرهنگی

@solati_mehran
مهران صولتی pinned «🔹 ضرورت خوانش "حافظ" در افق امروز! @solati_mehran ✍ مهران صولتی 🌱بیستم مهرماه روز حافظ است و به همین مناسبت مراسم حافظ خوانی و موسیقی در محافل و مجالسی در سراسر ایران برپا بود. من توفیق انس دیرینه و عمیق با حافظ نداشته ام ولی حدود بیست سال پیش با جوانی…»
🔹 چگونه FATF به آزمون توسعه نیافتگی ما تبدیل شد؟!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 داستان تصویب کنوانسیون CFT از مجموعه FATF همچنان در محافل سیاسی داغ داغ است. به تازگی محافل دانشگاهی هم به این جریان پیوسته و تلاش می کنند با برگزاری مناظره هایی از زوایای نامکشوف آن پرده بردارند. اما فراتر از محتوای این کنوانسیون که می تواند در شورای نگهبان یا مجمع تشخیص مصلحت رد و مخالفان اش را آرام سازد، سیر مقدمات و پیامدهای تصویب این معاهده نشان داد که ما هنوز هم به شدت از تبعات توسعه نیافتگی رنج می بریم. به عبارت دیگر سیر این پرونده می تواند آزمونی برای حرکت یا در جا زدن ما در مسیر توسعه محسوب شود. حداقل به دلایل زیر:

🖌 در همه جای دنیا تبلیغ برای رد یا قبول یک طرح یا لایحه، در جامعه و رسانه ها مرسوم است. لذاهمه می کوشند تا با به راه انداختن کمپین هایی در شبکه های مجازی یا تظاهراتی در خیابان مواضع خود را بیان نمایند. وجود پارلمان هم برای آن پیش بینی شده که تعارض های سیاسی- اجتماعی را نمایندگی کرده و آن ها را به نحو مسالمت آمیز حل و فصل نماید. لذا به نظر می رسد آوردن پلاکاردها و پارچه نوشته ها به صحن مجلس جهت تاثیر گذاشتن بر رای نمایندگان آشکارا مخالف فلسفه ذاتی پارلمان و نشانی از توسعه نیافتگی است. غلبه شانتاژ بر استدلال در جایی که فضایی برای گفت و گو جهت اخذ تصمیم های عقلانی است!

🖌 در همه کشورهای جهان لابی گری بخش جدایی ناپذیر از نظام پارلمانی تلقی می شود. اینکه محافلی در خارج از پارلمان بکوشند تا احیانا با فشار یا تطمیع بر روند قانون گذاری تاثیر بگذارند. نمونه اش نظام سیاسی امریکا که رسما وجود محافل لابی گر را رسمیت بخشیده است‌. اما در جریان تصویب CFT اتفاقاتی افتاد که به هیچ روی قابل توجیه به نظر نمی رسد. اینکه بخشی از نمایندگان قبل و بعد از تصویب لایحه پیامک های تهدید به قتل دریافت کرده باشند با کدام منطق توسعه یافتگی همخوانی دارد؟! تهدید نهادهای انتخابی از مسیر تحدید آزادی نمایندگان چگونه می تواند به تصمیم گیری صحیح و در راستای منافع ملی منجر شود؟

🖌 بر خلاف بسیاری از کشورهای جهان، هنوز منافع ملی از تعریف روشنی در ایران برخوردار نیست. حتی می توان گفت تعدد مراکز تصمیم گیری در کنار مناقشه بر سر برخی از اصول قانون اساسی، چشم اندازی غبارآلود از این مفهوم مهم پیش روی شهروندان و سیاسیون ترسیم کرده است. در چنین شرایطی سیاست" شخصی" شده و منافع ملی هیات مصالح جناحی به خود می گیرد. سطح منازعات سیاسی بالا گرفته و اجماع بر سر بدیهی ترین اصول با مخاطره و امتناع مواجه می شود. روشن است که در چنین شرایطی نمی توان از امکان طرح راهبردی برای توسعه یافتگی سخن گفت. به عبارت دیگر غلبه روزمره گی ها و بی عملی ها به تدریج سیستم را به مجموعه ای فشل و پرهزینه تبدیل می سازد!

🔹نکته پایانی: در ایران امروز حواشی وقایع سیاسی مهم تر و درس آموز تر از متن رویدادها است. فرآیند تصویب CFT و مناقشه بر سر FATF نشان می دهد که ما این بار هم در آزمون توسعه یافتگی سیاسی مردود شده ایم!

@solati_mehran

#CFT
#FATF
🔹 تحصن معلمان به مثابه سیاست امید!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 تحصن دو روزه معلمان کشور اگر چه در مقایسه با تحصن های دهه هشتاد کم فروغ تر برگذار شد ولی با استقبال بسیار بیشتری از سوی جامعه مدنی مواجه گردید. جدا از همدلی پاره ای خانواده ها با این اقدام، حمایت وسیع شبکه های اجتماعی و محافل دانشجویی نقطه عطفی برای این حرکت محسوب می شود. پیشتر از این معلمان در مظان این اتهام بودند که با تحصن های خود به دانش آموزان و آینده آن ها بی اعتنا بوده و صرفا خواسته های خود را مهم می شمارند. اما اکنون گویا داستان متفاوت است. می توان اقبال اخیر به اعتصاب کامیون داران و تحصن معلمان را به دلیل وضعیت متفاوت جامعه دانست. ایران در مقطع کنونی با مجموعه ای از بحران ها و درمانده گی ها مواجه است. ناامیدی ها و نارضایتی ها با یکدیگر پیوندی وثیق یافته و ناشنوایی سیستماتیک حکومت در شنیدن صدای اعتراضات و تغییر سیاست های خود، احساس استیصال را به یک اپیدمی تبدیل کرده است. در چنین وضعیتی تپیدن نبض جامعه با تحرکاتی از قبیل اعتصاب و تحصن می تواند کورسوی امیدی در این شب های ظلمانی تلقی شود. از همین رو شاهد اقبال و همدلی کم سابقه جامعه با چنین اقداماتی هستیم. دمیدن سیاست امید در شرایطی که اصلاح طلبی در معنای متعارف آن با بن بستی انکار ناپذیر مواجه شده است. اگر چه سیاست پیوندی ذاتی با امید دارد و به معنای ممکن کردن نا ممکن ها و گشودن بن بست ها تلقی می شود ولی واقعیت این است که تجربه سیاست ورزی ناکام دو دهه اخیر مردم را دچار حس درجازدگی غریبی ساخته است. در چنین شرایطی فقط برآمدن جنبش های اجتماعی می تواند سیر مرگ تدریجی جامعه را متوقف سازد. روشن است که شکل گیری این جنبش ها باید حول مطالباتی مشترک شکل گیرد. از میان همه خواست های معلمان، شاید بتوان دو مطالبه؛ " لزوم جلوگیری از گسترش کالایی و خصوصی شدن آموزش و پرورش" و " کنترل روند فزاینده آسیب های اجتماعی" می تواند به خواست مشترک جنبش های اجتماعی تبدیل شود. متاسفانه تلاش دولت روحانی برای کاهش تصدی گری دولت در آموزش و پرورش نه تنها موجبات افزایش کارآمدی این نظام را فراهم نیاورده بلکه در عمل به تعطیل شدن اصل سی ام قانون اساسی مبنی بر لزوم رایگان بودن تحصیل تا انتهای دوره متوسطه انجامیده است. از سوی دیگر بی اعتنایی نظام آموزشی نسبت به نقش موثر و الهام بخش معلمان در مدارس باعث بیگانگی دانش آموزان و معلمان از اهداف آموزش و پرورش، و رشد تصاعدی آسیب های اجتماعی شده است. با ناکامی " سیاست دولت محور" که تلاش می کرد با جایگزینی متخصصان در نهادهای انتخابی، موجبات تغییر سیاست ها از طریق اخذ تصمیم های کارشناسی را فراهم آورد اکنون شاهد رجوع مجدد به جامعه مدنی و تلاش برای بازسازی آن از طریق اتخاذ" سیاست جامعه محور" هستیم. اینجا است که حضور روشنفکران برای گشودن افق های نوین فراروی جامعه ایرانی اهمیتی مضاعف می یابد. در شرایطی که غلبه فردگرایی منفعت طلبانه، سقوط سرمایه اجتماعی و افول اعتماد عمومی، زیست اجتماعی را با پریشانی ها و آشفتگی هایی مواجه ساخته است روشنفکران می توانند با نوسازی حیات جمعی، پیام آور امید برای شهروندان ایرانی باشند. جامعه برای باور کردن امید نیازمند به هم پیوستن تن های فردی و به نمایش گذاشتن یک فیگور جمعی است. تبلور مقاومت در برابر فشارهایی که شهروندان را به درون و ارضای امیال شخصی خود فرا می خوانند. اینجا است که تحصن معلمان اهمیت می یابد!

@solati_mehran

#تحصن_معلمان
#سیاست_امید
مهران صولتی pinned «🔹 تحصن معلمان به مثابه سیاست امید! @solati_mehran ✍ مهران صولتی 🌱 تحصن دو روزه معلمان کشور اگر چه در مقایسه با تحصن های دهه هشتاد کم فروغ تر برگذار شد ولی با استقبال بسیار بیشتری از سوی جامعه مدنی مواجه گردید. جدا از همدلی پاره ای خانواده ها با این اقدام،…»
یادداشتی خواندنی از دکتر کاشی 👇👇