جمهوری اسلامی در برابر انتخابی سرنوشت‌ساز قرار دارد: یا باید اقتصاد ملی خود را در جهت همان منطق استکبارستیز و استقلال‌طلب سیاست خارجی بازمهندسی کند و بدین‌سان یکپارچگی میان مکتب فکری و ساختار اقتصادی پدید آورد؛ یا ناگزیر خواهد بود که برای ادامه حیات، به تدریج از آرمان مقاومت در سیاست خارجی عقب‌نشینی کند (چنانکه در عرصه فرهنگ این اتفاق رخ داد و به لیبرالیسم فرهنگی تن داده شد). این انتخاب صرفاً یک مسأله اقتصادی یا سیاسی نیست، بلکه یک انتخاب برای بقای هویت انقلاب اسلامی یا ارتجاع است؛ چرا که مسیر اول می‌تواند ایران را در جهانِ در حال گذار به نظم پسالیبرال، به یک محور تمدنی بدل سازد، در حالی که مسیر دوم آن را به حاشیه‌نشینی و زیردست بودن در نظم آمریکامحور فروخواهد کاست| دکتر سید یاسر جبرائیلی

متن کامل «پارادوکس مقاومت و نئولیبرالیسم: آزمون بقا برای انقلاب اسلامی» را در سایت حکمران بخوانید:
https://hokmran.com/post/4615/

حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻
@HokmranOnline

هشتم تیرماه ۱۳۹۴ طی پیامی به یکی از اعضای ارشد تیم مذاکره کننده دولت آقای روحانی، درباره بازگشت تحریم‌ها هشدار دادم؛ هم تحریم‌های آمریکا و هم تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل.
@syjebraily

سیاست‌های نئولیبرالی نظیر خصوصی‌سازی بی‌ضابطه، رهاسازی نرخ ارز و سپردن سرنوشت معیشت مردم به دست بازار جهانی، نه تنها استقلال اقتصادی کشور را فرسوده می‌کنند، بلکه در درون نیز یک طبقه اجتماعی جدید می‌سازند: طبقه‌ای که منافعش در پیوند با شبکه‌های جهانی تعریف می‌شود و از این رو، خود به ستون پنجم نظم سلطه در داخل بدل می‌گردد. این طبقه به‌تدریج خواستار سیاست خارجی سازگار با اقتصاد سرمایه داری جهانی می‌شود و در نتیجه روح مقاومت را از جمهوری اسلامی می زداید| دکتر سید یاسر جبرائیلی

متن کامل «پارادوکس مقاومت و نئولیبرالیسم: آزمون بقا برای انقلاب اسلامی» را در سایت حکمران بخوانید🔻

🌐 hokmran.com/post/4615/

آقای دکتر فرزین رئیس کل بانک مرکزی گفته است «تجربه نشان می‌دهد افزایش نرخ ارز تورم شدیدی را به کالاها و خدمات منتقل می‌کند».
ضمن تقدیر از ایشان بابت بیان این واقعیات که در مکتب نئولیبرالیسم کفریات است، باید اضافه کرد که افزایش نرخ ارز، علاوه بر اینکه صاحبان درآمدهای ریالی را به ورطه فقر می‌کشاند، سود هنگفتی را نیز نصیب دلارداران و دلاری‌فروشان و صاحبان دارایی‌های غیرنقدی می‌کند.
به تعبیر دقیق برادر عزیزم دکتر یزدی‌زاده، این رانتی است که مستضعفان -به واسطه سیاست‌های دولت- به ثروتمندان پرداخت می‌کنند.
شاید فرصت خوبی باشد که از بانک مرکزی بخواهیم گزارش جامعی از آثار افزایش نرخ ارز دولتی از ۴۲۰۰ به ۲۸۵۰۰ و ارز نیما از ۴۰ هزار به ۷۰ هزار را در هر دو سطح تورم شدید برای فقرا و سود هنگفت برای الیگارشی حاکم بر کشور تهیه و منتشر کنند.
قدرت الیگارشی اما محدود به روایت نیست، در سیاست هم دست برتر را دارد. این است که شاید باید منتظر برکناری محمدرضا فرزین بابت این کفریات باشیم.
أَیْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دابِرِ الظَّلَمَهِ...
@syjebraily

فکر می‌کنم شهریورماه ۱۴۰۲ بود که پس از ماه‌ها مباحثه، شهید رئیسی در جلسه‌ای دقیقاً همین جمله را فرمودند که «به تجربه دریافته‌ایم که علت تورم، افزایش نرخ ارز است».
چندی پیش جلسه‌ای با آقای دکتر فرزین داشتم. خواهش کردم که پای کار بیاید تا این معضل را حل کنیم. گفت «دیدی که شهید رئیسی هم زورش نرسید».
به آقای فرزین انتقادات فراوانی داریم، اما باید بپذیریم و این را به شهید رئیسی هم عرض کردم که مسئله ارز، مانند همه مسائل کشور، ماهیت «فرابخشی» دارد. ما نمی‌توانیم از رئیس کل بانک مرکزی که امکان و اقتدار محدودی در رابطه با حوزه‌های دخیل در موضوع ارز علی‌الخصوص تجارت خارجی دارد، بخواهیم مسئله را حل کند.
رئیس‌جمهور باید شخصا عزم خود را بر کنترل و کاهش نرخ ارز جزم کند. آقای پزشکیان که بنده خدا اصلا در باغ نیستند و توسط همان تیم ستاد تحول دولت شهید رئیسی -که یکی از اعضای آن تیم اینک بر کرسی وزارت نشسته و یکی دیگر مامور گران‌سازی انرژی شده- دوره شده‌اند و حتی قصد شنیدن صدای متفاوت را هم ندارند. بماند که مرتب می‌گویند هر کس بلد است بیاید درست کند و مجموعه دوستان ما دقیقاً نمی‌دانند به کجا باید بروند تا درستش کنند! شاید مثلاً انتظار دارند زنگ درب ولیعصر پردیس حکومتی شهید مطهری را بزنیم و بگوییم آمده‌ایم درست کنیم؟! اگر این است بفرمایند فردا صبح مشرف شویم!
روزی هم که بر فرض محال آقای دکتر پزشکیان از موضوع آگاه شوند و بخواهند اقدامی کنند، با لشکری از نئولیبرال‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب (که در اینجا به معنی واقعی کلمه وفاق دارند) در مجلس و جاهای دیگر مواجه خواهند شد که باید با آنها بجنگند.
خاطرم هست زمستان ۱۴۰۱ که قرار بود آقای فرزین سیاست تثبیت را اجرا کنند، این لشکر قیام کرد و حتی آقای فرزین را تهدید به دادگاهی شدن کردند.
این مسئله، یک موضوع کارشناسی و فنیگ نیست. یک مسئله کاملا سیاسی و مرتبط با معادلات قدرت و ثروت است.
چند سال پیش در مناظره با نماینده مردم شریف اصفهان در مجلس شورای اسلامی که گفته بود «کی زورش به اینها رسیده؟»، عرض کردم که بسیار خب! موضوع انتخابات این باشد که چه کسی زورش به اینها می‌رسد! و البته مقدمه این زورآزمایی، وامدار نبودن به اینها و آمادگی برای بذل آبرو در برابر قدرت بی‌بدیل رسانه‌ای اینهاست...
بارها عرض کرده‌ام که پیشرفت کشور و رفاه مردم، در غیاب یک دولت مقتدر، محال است. اقتدار دولت نیز متوقف به توان مالی آن است. دولت تخلیه شده از امکان و اختیار انفال و منابع عمومی و تسهیلات بانکی و منابع ارزی، مسئله‌اش دیگر پیشرفت کشور نیست، اداره خودش است.
این وضع ناگوار باید اصلاح شود و آقایانی که نام گعده خود را «نظام» گذاشته‌اند، باید بدانند که خیلی زود دیر می‌شود...
@syjebraily

برجام
توافق پاریس
اف ای تی اف
سیاست تعدیل
خصوصی‌سازی انفال
شناورسازی نرخ ارز
نظام سلامت خصوصی
نظم آموزشی خصوصی
سند ۲۰۳۰
استقلال بانک مرکزی
جهانی‌سازی قیمت‌ها
سرکوب دستمزدها
...

یادداشت «پارادوکس مقاومت و نئولیبرالیسم: آزمون بقا برای انقلاب اسلامی» را در سایت حکمران بخوانید.

hokmran.com/post/4615/‎

🔻استقلال یعنی آزادی در ابعاد یک ملت، و وابستگی یعنی اسارت در ابعاد یک ملت؛ و محال است که راه عزت از اسارت بگذرد...
@syjebraily

در آمریکا، تثبیت قیمت‌ها در دوران جنگ جهانی دوم از طریق اداره تنظیم قیمت‌ها (OPA) نقشی کلیدی در رشد اقتصادی ایفا کرد. برخلاف جنگ جهانی اول که در آن کنترل‌های ضعیف باعث تورم و رکود تولید شد، در جنگ دوم قیمت‌ها به‌طور سختگیرانه مهار شدند و نتیجه آن، ثبات قیمت همراه با جهش بی‌سابقه در تولید بود. برآوردها نشان می‌دهد که تولید ناخالص ملی آمریکا طی ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ تقریباً دو برابر شد| ایزابلا وبر
@syjebraily

بشر که دارد در دنیا کار می‌کند، تلاش می‌کند، جهاد می‌کند، حاکمیّت خدا را می‌خواهد در زمین به وجود بیاورد، براى چیست؟ حاکمیّت خدا در زمین به ‌وجود بیاید که چه بشود؟ که انسانها نورانیّت پیدا کنند، تا انسانها متخلّق به اخلاق‌الله بشوند. تخلّق به اخلاق‌الله خودش مقدّمه براى یک کار دیگرى نیست؛ کارهاى دیگر مقدّمه تخلّق به اخلاق‌الله است؛ عدل، مقدّمه تخلّق به اخلاق‌الله و مقدّمه نورانى شدن انسانهاست؛ حکومت اسلامى و حاکمیّت پیغمبران براى این است: اِنَّما بُعِثتُ لِاُتَمِّمَ مَکارِمَ الاَخلاق| رهبر حکیم انقلاب اسلامی

مناظره: احمد زیدآبادی و بیژن عبدالکریمی

چرا خیانت؟ گفتگویی درباره بیانیه جبهه اصلاحات بعد از جنگ

برنامه را از لینک زیر ببینید:
📺 youtu.be/hw5ZdCtvBW0

ان‌شاءالله فردا جمعه ۲۱ شهریورماه در یادواره شهدای طریق القدس میهمان مردم عزیز کاشان خواهم بود.

خیابان امام خمینی(ره)، روبروی بنیاد شهید، ساعت ۱۹:۳۰

@syjebraily

حق با آقای پزشکیان است. دولت نه امکانی دارد، نه اختیاری، نه اقتداری؛ و به تبع اینها، نه کاری!
مناسب است هیئتی متشکل از روسای اتاق‌ها، کانون‌ها، مدیران عامل بانک‌ها، هلدینگ‌های صنعتی و معدنی و پالایشی و پتروشیمی و فلزات و... که امکان و اختیار مکفی دارند، متولی اداره کشور شوند.
@syjebraily

آیا روا نیست که بگوئیم آن مکانیسم‌های سیاسی که سیاستمدارانی چنین می‌سازد و بر صدر کشور می‌نشاند، معیوب و مختل است؟
ملت چرا و چگونه باید به این سطح از ذکاوت برای زعامت خویش اعتماد کنند؟
خرد ملت چنان خوار پنداشته می‌شود؟
@syjebraily

دعوت دکتر سیدیاسر جبرائیلی از مردم ایران برای پیوستن به حزب تمدن نوین اسلامی

ما نیازمند یک انقلاب بر مبنای معارف انقلاب اسلامی در کشور هستیم.
مدرسه انقلاب اسلامی در طول ۵ دهه اخیر ایده‌هایی مترقی در حوزه‌های مختلف حکمرانی از فرهنگ و اقتصاد تا شهرسازی و طب و تربیت تولید کرده است که عمدتا به اجرا راه نیافته‌اند.
تا زمانی که ایده‌ها تبدیل به امر سیاسی نشوند، محال است جامه عمل بپوشند.
اقتضای عدالت سیاسی این است که هر ایرانی مستعد و توانمند، فرصت حضور در سپهر سیاسی کشور را بیابد.

فرم عضویت را می‌توانید از طریق لینک زیر تکمیل فرمائید:

https://survey.porsline.ir/s/o0KMV6o

حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻
@HokmranOnline

آنچه بیش از توافق محرمانه با آژانس مایه نگرانی است، یک توافق محتمل درباره تمدید قطعنامه ۲۲۳۱ است. چنان توافقی به معنی نگه داشتن تهدید مکانیسم ماشه بر سر ایران خواهد بود.
تردید نکنید توافق با آژانس مقدمه تمدید قطعنامه ۲۲۳۱ است. منتظر پیش‌نویس قطعنامه‌ای از طرف اروپایی‌ها برای تمدید ۲۲۳۱ باشید.
@syjebraily

تأملی در بیانیه دبیرخانه شعام

بیانیه اخیر دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی درباره توافق وزارت امور خارجه با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، بیش از آنکه یک توضیح فنی یا تدبیر تاکتیکی باشد، نشانه‌ای از یک عقب‌نشینی راهبردی در نقطه‌ای حیاتی است. آنچه در متن بیانیه آمده، در واقع تغییر موضع ایران از یک موقعیت بازدارنده به یک موقعیت انفعالی است؛ تغییری که پیامدهای بلندمدت آن، فراتر از مناسبات جاری با آژانس، بر جایگاه ایران در معادله قدرت جهانی سایه خواهد انداخت.
اگر برای برجام بخواهیم دستاوردی قائل شویم، بی‌تردید همان «غروب» قطعنامه ۲۲۳۱ است. این بند تضمین می‌کرد که با گذشت زمان و بدون نیاز به هیچ اقدام تازه‌ای، پرونده هسته‌ای ایران از شورای امنیت خارج شود، تمامی قطعنامه‌های تحریمی گذشته لغو گردد و سازوکار ماشه برای همیشه پایان یابد. این دستاورد، هرچند محصول توافقی پرهزینه بود، اما دست‌کم نقطه پایانی داشت که در آن، ایران می‌توانست ادعا کند یک بار برای همیشه از زیر بار تهدیدات ساختاری شورای امنیت رها شده است.
اکنون اما غربی‌ها با همان منطق همیشگی خود، یعنی تعلیق حقوق ایران و استمرار تهدید، تلاش می‌کنند بند غروب قطعنامه ۲۲۳۱ را بی‌اثر کنند. تهدید به فعال‌سازی مکانیسم ماشه در این چارچوب معنا می‌یابد: یا ایران از این حق مسلم خود کوتاه بیاید و تمدید قطعنامه ۲۲۳۱ را بپذیرد، یا تحریم‌های شورای امنیت دوباره بازگردند. این یعنی بازتولید چرخه‌ای که برجام مدعی بود برای همیشه شکسته است.
در چنین لحظه‌ای، انتظار می‌رفت ایران با اتخاذ یک راهبرد بازدارنده شفاف، یک پیام قاطع به طرف مقابل مخابره کند. راهبرد طبیعی و منطقی، تهدید به خروج از NPT در صورت فعال شدن ماشه بود؛ پیامی که هزینه غرب را برای نقض تعهدات خود به مراتب بالا می‌برد و معادله تهدید را معکوس می‌کرد. اما بیانیه اخیر، دقیقاً برعکس این مسیر حرکت کرده است: در آن تصریح می‌شود که اگر ماشه فعال شود، ایران نه از NPT خارج خواهد شد و نه راهبرد بازدارنده‌ای اتخاذ خواهد کرد، بلکه صرفاً توافق تازه‌ای که با آژانس امضا کرده، متوقف می‌شود.
این یعنی ایران از تهدید سخت، به یک تهدید نرم و بی‌اثر عقب‌نشینی کرده است. به‌جای آنکه غرب در تنگنای یک بحران بین‌المللی قرار گیرد، ایران خود را در موضعی معرفی کرده که نهایت واکنش‌اش تعلیق یک توافق جانبی است. به بیان دیگر، این بیانیه پیشاپیش فضای سیاسی را برای یک دستاوردسازی مصنوعی آماده‌سازی می‌کند: تمدید قطعنامه ۲۲۳۱ به‌عنوان یک «موفقیت دیپلماتیک» جا زده شود و ادامه تهدید ماشه، نه شکست، بلکه «حفظ ثبات» معرفی گردد.
این یک لغزش خطرناک است. چرا که در منطق قدرت، طرفی که تهدید مؤثر را از دست بدهد، به تدریج مجبور به ارائه امتیازات بیشتر می‌شود. غربی‌ها این الگو را بارها آزموده‌اند: از ماجرای پروتکل الحاقی گرفته تا محدودیت‌های فنی بر برنامه هسته‌ای، هر بار ایران را گام به گام به عقب رانده‌اند. اکنون نیز بیانیه دبیرخانه، این روند را تأیید می‌کند و نشان می‌دهد که حتی بر سر دستاورد نهایی برجام (غروب قطعنامه ۲۲۳۱) نیز عقب‌نشینی در حال رخ دادن است.
به همین دلیل باید گفت که این بیانیه صرفاً یک متن حقوقی یا سیاسی نیست، بلکه سندی استراتژیک است که در آن ایران، از یک موضع قدرت بالقوه، به موضع ضعف بالفعل رانده شده است. اگر این مسیر ادامه یابد، تمدید قطعنامه ۲۲۳۱ و بقای تهدید ماشه، نه یک احتمال، بلکه یک واقعیت خواهد شد و این همان چیزی است که دشمنان ما سال‌ها برای آن تلاش کرده‌اند: نگه‌داشتن ایران در حاشیه تعلیق، بدون امکان خروج کامل از دایره فشار.

سید یاسر جبرائیلی
@syjebraily