تالار آینه
2.25K subscribers
1.03K photos
169 videos
139 files
293 links
ترا آئینه آگه سازد از زیبائی و زشتی
Download Telegram
🟣
مَزَن زِشت بیغاره* ز ایران‌زَمین**
که یک شَهرِ او به زِ ماچین و چین***


#اسدی_طوسی
#گرشاسپ‌نامه


*بیغاره (بر وزنِ بیچاره): طَعن، مَلامَت، سرزَنِش.
بیغاره زَدَن: طَعن کَردَن، مَلامَت کَردَن و عَیب کَردَن.

**یعنی: از ایران‌زَمین به زِشتی یاد مَکُن و عَیب‌گوی و بَدگویِ آن مَباش.

***چین و ماچین: ماوَرایِ چین و چین.
"ماچین" دَر اَصل "مَهاچین" بوده است.

دَر اَدَبیّاتِ فارسی ظاهِرًا گاه مُراد از "چین"، تُرکِستانِ شَرقی است و مُراد از "ماچین" چینِ اَصلی یا چینِ بزرگ.
تُرکِستانِ شَرقی، سَرزَمینی است وَسیع دَر غَربِ چین که شَهرِ تاریخیِ کاشغَر در آن جای دارد. (نگَر: لُغَت‌نامه‌ٔ دِهخُدا).


#سور_سخن

🎨 نگاره، برگرفته از "اصلاحات‌نیوز" است و نامِ نگارگر را نمی‌دانیم.

@talar_ayne
Forwarded from ویراستارباشی (سید محمدحسین میرفخرائی)
زرتشت یا زردشت؟

این پرسش را با فاضل ارجمند، استاد #جویا_جهان‌بخش، مؤلف کتاب درآمدی بر شناخت دین و فرهنگ زردشتی در میان گذاشتم؛ اینک پاسخ ایشان.

📂 #باریکه‌ها

🔗@virastarbashi
Forwarded from اتچ بات
‍ پوشهٔ شنیداریِ نشستِ علمیِ «تحقیقِ معیار» با مطالعهٔ موردیِ کتابِ «درآمدی بر شناختِ دین و فرهنگِ زردُشتی»

سخنرانان:
استاد #محمد_اسفندیاری
دکتر #سید_سعیدرضا_منتظری
#جویا_جهانبخش

به همراهِ سخنانی از آقایان دکتر احمدِ واعظی و موبد نیک‌دین

دبیرِ نشست: آقای فریبرزِ راهدان

برگزارشده در دفترِ تبلیغاتِ اسلامیِ اصفهان به تاریخِ پنجشنبه ۳ آبانِ ۱۴۰۳

@talar_ayne
در زادروزِ علّامه #محمد_اقبال_لاهوری، آنچه را او درباره‌ٔ "جامعه‌ٔ مِلَل"* سُروده بود درباره‌ٔ آقابالاسَرانِ سازمانِ ملَلِ کُنونی و شورایِ اَمنیَّتَش تَکرار می‌توان کرد:

بَرفِتَد تا رَوِشِ رَزم دَرین بَزمِ کُهَن
دَردمَندانِ جَهان طَرحِ نو اَنداخته‌اَند
مَن ازین بیش نَدانَم که کَفَن‌دُزدی چَند
بَهرِ تَقسیمِ قُبور انجُمَنی ساخته‌اَند!




*"جامعهٔ ملل" سازمانی میان‌دولتی بود که در پیِ کنفرانسِ صلحِ پاریس و پایانِ رسمیِ جنگِ جهانیِ اوّل، به سودایِ جلوگیری از وقوعِ جنگ و تمهیداتِ امنیّتیِ دیگر در جهان، تأسیس شد؛ ولی در عمل، موفّقیّتِ چَندانی نیافت. بعد از جنگِ جهانیِ دوم، سازمانِ مللِ متّحد تأسیس و جایگزینِ جامعهٔ ملل شد.

#زاد_روز
#سور_سخن

@talar_ayne
🟣

کیسْت کَز عاشِقی نِشانَش نیسْت؟!
هَرْکه را عشْق نیسْت، جانَش نیسْت!



#نظامی_گنجه‌ای
#هفت_پیکر
#سور_سخن
@talar_ayne
🟣

زین بیابان، گَرم‌تَر اَز ما کَسی نَگْذَشته اَست
ما، زِ نَقشِ پا، چراغِ مَردُمِ آیَنده‌ایم

 
 
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
🔻

بر مترجم فرض است که زبانِ مقصد را اگر تقویت نمی‌کند، تضعیف نکند. نیازی به مثال‌آوردن از ابداعاتِ مخرّب در زبان نمی‌بینم. احساسِ مسؤولیّتِ مترجم در موردِ زبان (و خوانندگانِ ترجمه‌اش) بارِ سنگینی است که من از حملِ آن لذّت می‌برم و کار را برایِ من شیرین‌تر می‌کند، به حدّی که صبح‌ها نه با بی‌میلی و سرسنگینی، که با شوقِ آغازِ کاری لذّت‌بخش، از بستر برمی‌خیزم. من به ترجمه عشق می‌ورزم. شاید باور نکنید، ولی بی‌اغراق می‌گویم، من گاهی برایِ رفعِ خستگی ترجمه می‌کنم.

(فصلنامهٔ علمی-فرهنگیِ مترجم، شمارهٔ ۸۶، ص ۹۸/از: گاهی برایِ رفعِ خستگی ترجمه می‌کنم،
گفت‌وگو با مترجمِ پیشکسوت حسنِ افشار)

#حسن_افشار
#نکته
@talar_ayne
🟣

یک‌ سو غَمِ دُنیا و دِگَر سو غَمِ عُقبیٰ
با اینْ‌هَمه غَم چون مَنِ دِلْتَنْگ بَرآیَم*؟!
 

#صائب
#سور_سخن

*با (چیزی) بَرآمَدَن: تابِ (چیزی) را آوَردَن، دَر بَرابَرِ (چیزی) پایداری تَوانِستَن، اَز پَسِ (چیزی) بَرآمَدَن.
@talar_ayne
🟣

کُجا رَوَم؟ چه کُنَم؟ چاره از کُجا جویَم‌؟
که گَشته‌ام زِ غَم و جورِ روزگار مَلول



#حافظ
#غزلیات
#سور_سخن

@talar_ayne
🟣

جَفا نَه شیوهٔ دین‌پَروَری بُوَد؛ حاشا!
هَمه کَرامَت و لُطف است شَرعِ یَزدانی



#حافظ
#قصائد
#سور_سخن
#لایحه_حجاب_و_عفاف

@talar_ayne
مقبل آنست_جهانبخش@talar_ayne.pdf
1.2 MB
📎«مُقْبِل آنِسْت که ...»
(بازْخوانی و تَصْحیحِ بیْتی اَز مُفْرَداتِ سَعْدی)
نوشته‌یِ #جویا_جهانبخش 
چاپ‌شده در: نشریه‌ی #آینه‌_پژوهش، سال سی و پنجم، مهر و آبان ۱۴۰۳، ش ۲۰۸، صص ۷ ـ ۲۴.

@talar_ayne
🟣

خود را چو یافتی، هَمه عالَم اَزآنِ توسْت!
چَشْم از جَهان بپوشْ؛ طَلَبْکارِ خویش باش

 

#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
Channel photo updated
با سپاس از هنرمندِ گرامی جنابِ آقای مرتضی قائدی رشیدآبادی و لطفِ دائمشان به #تالار_آینه

@talar_ayne
🔻🔻



آن وَعده و اُمیدبَخشی‌ِ دِلپَذیرِ وَزیر، به سُرعَتِ "بَرق" بر باد رفت! ... قَطعِ بَرق در این روزها، ما را به یادِ سخنِ شاعرِ فقیدِ سِپاهانی، سَیِّد رِضا بِهِشتی (مُتَخَلِّص به "دریا")، می‌اَندازَد:


وَعده نِمودیّ و نَکَردی وَفا
آ«نَه»فَرین، مَر«نَه»حَبا، اَح«نَه»سَنت!!!



@talar_ayne
Forwarded from مهدی نوریان
‌

‌
🔹مثل یک کوه می‌آمد توی این کنگره‌ها!
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
▨ در یادکــرد پژوهشـگـر سـتیهنده،
استاد مجتبی مینُوی (۱۲۸۱ ــ ۱۳۵۵)


استاد مینُوی دانشمند بسیار بزرگی بود که باید قرن‌ها بگذرد تا مثلش پیدا شود و مزایای مختلفی داشت؛ یک موردش این بود که در عراق به دنیا آمده بود، چون پدرش آنجا تحصیل می‌کرده، آخوند بوده، طلبه بوده، توی عراق؛ بنابراین عربی را مثل زبان مادری‌اش می‌دانست و بعد هم خودش ادبیات عرب را خیلی کامل یاد گرفته بود. زبان انگلیسی و فرانسه و آلمانی را هم به‌خوبی می‌دانست. از این زبان‌ها هم استفاده می‌کرد. ادبیاتِ عرب و ادبیات فارسی و تاریخ و ... واقعاً همه‌چیز‌تمام بود! مثل یک کوه می‌آمد توی این کنگره‌ها! من بارها دیده بودم، در کنگره‌های عظیمی که برگزار می‌شد. می‌آمد آنجا می‌نشست؛ بعد، آدم‌ها که می‌خواستند بروند سخنرانی کنند، خیلی باید خودشان را جمع‌وجور می‌کردند. جرئت نمی‌کردند که پرت‌وپلا بگویند، درحضور استاد مینُوی؛ چون صدای خیلی غرّایی هم داشت و رودربایستی هم با هیچ‌کس نداشت‌. اگر کسی حرفِ بی‌ربطی، کم‌مایه‌ای، سطحی‌ای، چیزی می‌گفت، به‌شدّت بهش پرخاش می‌کرد. اصلاً اسمش را گذاشته بودند «پژوهشگر ستیهنده» و من بارها شاهدش بودم؛ مثلاً یکی از استادان خیلی مشهور _حالا من اسمش را نمی‌گویم_ استاد خیلی خوبی هم بود، محقق بود، دانشمند بود، در کنگرهٔ تحقیقات ایرانی، در تبریز، سال ۱۳۵۴، رفت سخنرانی کند. یک مطلبی نوشته بود. شروع کرد از رویَش خواندن که «زبان فارسی خیلی زبان شیرینی است و خیلی ادبیات ارزشمندی دارد و ما باید پاس بداریم» و چی‌چی و از این حرف‌ها که «ما باید زبان فارسی را خیلی بهش بپردازیم» و این‌ها! بعد که تمام شد، آمد برود بنشیند،‌ یک‌دفعه استاد مینوی [با صدای بلند] بهش گفت که «انشای خوبی بود»! منظورش این بود که این حرف‌هایی که تو زدی، انشا بود که نوشته بودی. توی کنگره وقتی می‌آیند سخنرانی کنند، باید یک حرف تازه‌ای داشته باشند، یک کشفی کرده باشند و این فقط یک انشای خوبی بود که تو آمدی خواندی.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
▨ درس‌‌گفتار کلیله‌ودمنه، تیر ۱۴۰۳

@dr_mehdi_nourian
🟣

دَردا که دَوایِ دَردِ پنهانیِ ما،
اَفسوس که چارهٔ پَریشانیِ ما،
دَر عُهدهٔ جَمعی‌ست که پِنداشته‌اند
آبادیِ خویش را زِ ویرانیِ ما!


#صافی_اصفهانی (مُتَوَفّایِ ۱۲۱۹)

@talar_ayne
🟣

سَرْدَسْتْ روزْگار و دِل از مِهْر سَرْد نیٖ
مَیْ سالْ‌خَورْد بایَد و ما سالْ‌خَورْد نیٖ
اَز صَدْهِزار دوسْت، یکی دوسْت، دوسْت نیٖ!
وَز صَدْهِزار مَرْد، یکی مَرْد، مَرْد نیٖ!


#شاکر_بخاری (سَدۀ چَهارُم).


٭ "شاکِرِ بُخاری" را اَز بابِ نِسْبَت به "بُخارا"یِ شَریف، "بُخاری" گُفته‌اند؛ لیک با این سَرمایِ گَزایَنده که ما و او اَز آن دَر فَغانیم، دور نیست که جُملگی سپاسْ‌گُزارِ "بُخاری" نیز باشیم؛ مادام که بُخاری‌مان بَرقی نَباشَد و دولَتِ وِفاق به قَطْعِ بَرق نَفَرمایَد و بَرق از چَشْمِمان نَپَرانَد؛ که به جَمیعِ مَعانی «سَرْدَسْتْ روزْگار»!!!

@talar_ayne