🟣
هیچ هَمْدَردی نَمییابَم سَزایِ خویشتَن
مینِهَم چون بیدِ مَجنون سَر به پایِ خویشتَن
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
هیچ هَمْدَردی نَمییابَم سَزایِ خویشتَن
مینِهَم چون بیدِ مَجنون سَر به پایِ خویشتَن
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
👹
دیوْ با مَردُم نَیامیزَد؛ مَتَرس!
بَل بِتَرس از مَردُمانِ دیوْسار*!
#سعدی
#قصاید
#سور_سخن
*دیوْسار: دیوْمانَند، شَبیهِ دیوْ؛ شَیْطانْصفَت.
@talar_ayne
دیوْ با مَردُم نَیامیزَد؛ مَتَرس!
بَل بِتَرس از مَردُمانِ دیوْسار*!
#سعدی
#قصاید
#سور_سخن
*دیوْسار: دیوْمانَند، شَبیهِ دیوْ؛ شَیْطانْصفَت.
@talar_ayne
🔻
«یک بار یغمایِ جَندَقی - که اگر در زُهد مقامی منیع ندارد، در فِسق پایگاهی رفیع دارد - مهمان یکی از فئودالزادگان زمان خود بود. طبعاً همهٔ شب را در دعا و تهجّد گذرانده بود. نزدیک سحرگاه فراغت یافت که ساعتی بخوابد و طعم «شکرخوابِ صبوح» را بچشد. اما از بختِ ناهموارش، خری در نقش خروس بیمحل ظاهر شده، و با عرعرِ صَرصَرآسایش، آسایش او را سلب کرده بود. صاحبخانه صبح زود زده بود به چاک، و به دنبال کار و زندگی خود از خانه بیرون رفته بود. یغما اوقاتتلخی خود را از این سلب آسایش و خروس بیمحل، به شیرینی در بیتی درج کرد. این بیت را روی کاغذی نوشت و گذاشت توی طاقچه و آنجا را ترک کرد:
خود آدَمَکِ بَدی نَبودی
اَمّا پِدَرِ خَرَت بسوزَد!»
(سیرِ بیسُلوک، بهاءالدّین خرّمشاهی، چ: ۳، ۱۳۷۶ ه.ش.، ص ۴۸۸).
#یغمای_جندقی
#سور_سخن
#کژتابی
@talar_ayne
«یک بار یغمایِ جَندَقی - که اگر در زُهد مقامی منیع ندارد، در فِسق پایگاهی رفیع دارد - مهمان یکی از فئودالزادگان زمان خود بود. طبعاً همهٔ شب را در دعا و تهجّد گذرانده بود. نزدیک سحرگاه فراغت یافت که ساعتی بخوابد و طعم «شکرخوابِ صبوح» را بچشد. اما از بختِ ناهموارش، خری در نقش خروس بیمحل ظاهر شده، و با عرعرِ صَرصَرآسایش، آسایش او را سلب کرده بود. صاحبخانه صبح زود زده بود به چاک، و به دنبال کار و زندگی خود از خانه بیرون رفته بود. یغما اوقاتتلخی خود را از این سلب آسایش و خروس بیمحل، به شیرینی در بیتی درج کرد. این بیت را روی کاغذی نوشت و گذاشت توی طاقچه و آنجا را ترک کرد:
خود آدَمَکِ بَدی نَبودی
اَمّا پِدَرِ خَرَت بسوزَد!»
(سیرِ بیسُلوک، بهاءالدّین خرّمشاهی، چ: ۳، ۱۳۷۶ ه.ش.، ص ۴۸۸).
#یغمای_جندقی
#سور_سخن
#کژتابی
@talar_ayne
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
📚 ترجمهٔ فرحة الغری
از علامه محمد باقر مجلسی
صفحهٔ ۶۵
✍️ جویا جهانبخش
از علامه محمد باقر مجلسی
صفحهٔ ۶۵
✍️ جویا جهانبخش
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
🔻
در حقیقت، با سپری شدنِ روزگارِ علاّمه مولانا محمّدباقرِ مجلسی - أَعْلَی اللهُ تعالی مَقامَه الشَّریف - و دررسیدنِ عصرِ آشوبهایِ سیاسیِ کوبندهای چون فتنهٔ افغان، اندك اندك طومارِ یکی از أعصارِ زرّینِ فرهنگِ شیعی -که به اهتماِم عالمانی چون شیخ بهاءالدّین محمّدِ عامِلی و مولانا محسنِ فیضِ کاشانی و آخوند ملاّ محمّدتقیِ مجلسی و خَلَفِ صالحش، مولانا محمّدباقر، رقم خورده بود - ، فروبسته شد و رخنههایِ خُمود و انحطاط، علیالخصوص در أرکانِ علمِ حدیث و سیره - که در دورهٔ پیش رونقی و طراوتی بسزا یافته بود - ، نمودار گردید.
فترتِ پس از صفویّه، تقریبًا، تا عهدِ ناصری به درازا کشید. این که زمانهٔ عُسرتِ تحقیقاتِ حدیثی و تاریخی، چگونه مجالی فراهم ساخت تا آمیزهای از تَفَلْسُف و تَصَوُّف و أَوهاِم عَوام و عَوامْزَدگیهایِ خَواص، چهرهٔ اندیشهٔ دینی را دیگرگون کُنَد، و زمینه خرقهبازی و فرقهسازی فراهم آورَد، و گونهای مُنْحَطّ و مبتذل از أخباریگری را - که بیگفتوگو روحِ محقّقانِ أخباریِ پیشین نیز از آن نَفور بود! - ، در کنارِ رسوباتی از غالیگری، میدان دهد، قصّهٔ پُرغصّهای است که باید به جایِ خویش گفته آید.
باری، در نیمهٔ دوِم عصرِ فرمانروائیِ قاجاریان، عواملِ متعدّد، گونهای تکاپو را در راهِ إحیاءِ سنّتِ حدیثْپژوهی دامن زد که نامدارترین پرچمدارِ آن محدِّثِ فقید، ثالثالمَجلسیَّیْن، میرزا حُسَیْنِ نوری، بود. یکی از مهمترین سویههایِ این پویهٔ فراخْدامنهٔ علمی، تَکرار دقّت و وسواسِ سَلَف در نقلِ أخبار و آثار و اعتماد بر منابعِ شایسته و بهرهوری از طُرُق و مآخذِ پیراسته بود. این رَوَند خودبهخود رویارویِ حجمِ عظیمی از شفاهیّات و مشهوراتِ متأخّران که به مآخذِ بایسته مُستَنَد نمیبود میایستاد، و بالتَّبَع، تودهای انبوه از أقوالِ بیپایه و سُستِ آماسیده در حیطهٔ نقلیّات را به کناری مینهاد و مُسامَحاتی را که علیالخُصوص در این أواخر باب شده بود إجازت نمیداد.
نهضتِ تحریفْزدائی و مُستَنَدگرائی در حیطهٔ نقل - که نه فقط أمثالِ محدِّثِ نوری به عنوانِ دانشورانِ حوزوی و پاسدارانِ حریمِ دیانت رونقافزای آن بودند، بلکه از حمایتِ رسمیِ برخی أرکانِ حکومتِ وقت نیز برخورداری داشت - ، همچُنین، پاسخی بود سزاوار به اقتضایِ زمانهای که در مواجهه با أمواجِ تجدّدمآبی، برخوردِ بیدارانهتر و متعهّدانهتری را از گویندگان و نویسندگانِ دینی و مبلّغانِ شریعت توقّع مینمود و انتظار میبُرد.
🔻
افسوس! افسوس از عالِمْنمایانی که پایبندی به خرافات و تركِ شیوهٔ تدقیقِ ناقدانهٔ عالمانه را شرطِ دینْورزی و پارسائی و إعراض از مادّیّات و إقبال به معنویّات پنداشته و تعبّدِ دینی را با فروکوفتن نقّادیهایِ عقلانی و دقّتهایِ عیارسَنجانه برابر گرفتهاند.
📚 أَساوِر مِن ذَهَب در أحوالِ حضرتِ زَینَب سَلامُ اللهِ علیها
✍️ آیةالله حاج شیخ مهدیِ نجفیِ اصفهانی
✍️ جویا جهانبخش
در حقیقت، با سپری شدنِ روزگارِ علاّمه مولانا محمّدباقرِ مجلسی - أَعْلَی اللهُ تعالی مَقامَه الشَّریف - و دررسیدنِ عصرِ آشوبهایِ سیاسیِ کوبندهای چون فتنهٔ افغان، اندك اندك طومارِ یکی از أعصارِ زرّینِ فرهنگِ شیعی -که به اهتماِم عالمانی چون شیخ بهاءالدّین محمّدِ عامِلی و مولانا محسنِ فیضِ کاشانی و آخوند ملاّ محمّدتقیِ مجلسی و خَلَفِ صالحش، مولانا محمّدباقر، رقم خورده بود - ، فروبسته شد و رخنههایِ خُمود و انحطاط، علیالخصوص در أرکانِ علمِ حدیث و سیره - که در دورهٔ پیش رونقی و طراوتی بسزا یافته بود - ، نمودار گردید.
فترتِ پس از صفویّه، تقریبًا، تا عهدِ ناصری به درازا کشید. این که زمانهٔ عُسرتِ تحقیقاتِ حدیثی و تاریخی، چگونه مجالی فراهم ساخت تا آمیزهای از تَفَلْسُف و تَصَوُّف و أَوهاِم عَوام و عَوامْزَدگیهایِ خَواص، چهرهٔ اندیشهٔ دینی را دیگرگون کُنَد، و زمینه خرقهبازی و فرقهسازی فراهم آورَد، و گونهای مُنْحَطّ و مبتذل از أخباریگری را - که بیگفتوگو روحِ محقّقانِ أخباریِ پیشین نیز از آن نَفور بود! - ، در کنارِ رسوباتی از غالیگری، میدان دهد، قصّهٔ پُرغصّهای است که باید به جایِ خویش گفته آید.
باری، در نیمهٔ دوِم عصرِ فرمانروائیِ قاجاریان، عواملِ متعدّد، گونهای تکاپو را در راهِ إحیاءِ سنّتِ حدیثْپژوهی دامن زد که نامدارترین پرچمدارِ آن محدِّثِ فقید، ثالثالمَجلسیَّیْن، میرزا حُسَیْنِ نوری، بود. یکی از مهمترین سویههایِ این پویهٔ فراخْدامنهٔ علمی، تَکرار دقّت و وسواسِ سَلَف در نقلِ أخبار و آثار و اعتماد بر منابعِ شایسته و بهرهوری از طُرُق و مآخذِ پیراسته بود. این رَوَند خودبهخود رویارویِ حجمِ عظیمی از شفاهیّات و مشهوراتِ متأخّران که به مآخذِ بایسته مُستَنَد نمیبود میایستاد، و بالتَّبَع، تودهای انبوه از أقوالِ بیپایه و سُستِ آماسیده در حیطهٔ نقلیّات را به کناری مینهاد و مُسامَحاتی را که علیالخُصوص در این أواخر باب شده بود إجازت نمیداد.
نهضتِ تحریفْزدائی و مُستَنَدگرائی در حیطهٔ نقل - که نه فقط أمثالِ محدِّثِ نوری به عنوانِ دانشورانِ حوزوی و پاسدارانِ حریمِ دیانت رونقافزای آن بودند، بلکه از حمایتِ رسمیِ برخی أرکانِ حکومتِ وقت نیز برخورداری داشت - ، همچُنین، پاسخی بود سزاوار به اقتضایِ زمانهای که در مواجهه با أمواجِ تجدّدمآبی، برخوردِ بیدارانهتر و متعهّدانهتری را از گویندگان و نویسندگانِ دینی و مبلّغانِ شریعت توقّع مینمود و انتظار میبُرد.
🔻
افسوس! افسوس از عالِمْنمایانی که پایبندی به خرافات و تركِ شیوهٔ تدقیقِ ناقدانهٔ عالمانه را شرطِ دینْورزی و پارسائی و إعراض از مادّیّات و إقبال به معنویّات پنداشته و تعبّدِ دینی را با فروکوفتن نقّادیهایِ عقلانی و دقّتهایِ عیارسَنجانه برابر گرفتهاند.
📚 أَساوِر مِن ذَهَب در أحوالِ حضرتِ زَینَب سَلامُ اللهِ علیها
✍️ آیةالله حاج شیخ مهدیِ نجفیِ اصفهانی
✍️ جویا جهانبخش
🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂
همه باغ دلم آثار خزان دارد؛ كو
آن كه سامان بدهد اينهمه ويرانی را؟!
#حسین_منزوی
#سور_سخن
#برای_ایران
@talar_ayne
همه باغ دلم آثار خزان دارد؛ كو
آن كه سامان بدهد اينهمه ويرانی را؟!
#حسین_منزوی
#سور_سخن
#برای_ایران
@talar_ayne
Forwarded from واختهها | منوچهر فروزندهفر
طبیب خر
ناظر به این فرستهی استاد جهانبخش که از کتاب استاد خرّمشاهی نقل شدهاست
خان والاشانی شش ماه طبیب مخصوص ملازم رکاب همیداشت. روزی بدو گفت: من چون تو طبیب خری ندیدم. گفت: بلی ـ برادری که تو باشی ـ شش ماه است طبیبِ خرم. «العاقل یکفیه الاشاره.»
(خارستان، ادیب قاسمی کرمانی)
@vakhteha
ناظر به این فرستهی استاد جهانبخش که از کتاب استاد خرّمشاهی نقل شدهاست
خان والاشانی شش ماه طبیب مخصوص ملازم رکاب همیداشت. روزی بدو گفت: من چون تو طبیب خری ندیدم. گفت: بلی ـ برادری که تو باشی ـ شش ماه است طبیبِ خرم. «العاقل یکفیه الاشاره.»
(خارستان، ادیب قاسمی کرمانی)
@vakhteha
🟣
دِلِ نازُک به نگاهِ کَجی آزرده شَوَد
خار، دَر دیده چو اُفتاد، کَم از سوزَن نیست!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
دِلِ نازُک به نگاهِ کَجی آزرده شَوَد
خار، دَر دیده چو اُفتاد، کَم از سوزَن نیست!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
📚 ترجمهٔ فرحة الغری
از علّامه محمّد باقر مجلسی
صفحهٔ ۱۸۵ و ۱۸۶
✍️ جویا جهانبخش
از علّامه محمّد باقر مجلسی
صفحهٔ ۱۸۵ و ۱۸۶
✍️ جویا جهانبخش
🟣
حسبِ حال
استاد ایرجِ افشار در نامهای نوشته است:
«... اوقات را نمیشود گفت که تلف میشود و نمیشود هم گفت که فایدهای میبرم. گاهی از بیکاری بیحوصله میشوم و ابزار و اسباب کار هم ندارم که وقت بگذرانم. باری میگذرد. ...»
(نامههای مجتبیٰ مینُوی و ایرج افشار، به کوشش محمّد افشینوفایی، چ: ۱، ص ۱۳۹).
#حسب_حال
@talar_ayne
حسبِ حال
استاد ایرجِ افشار در نامهای نوشته است:
«... اوقات را نمیشود گفت که تلف میشود و نمیشود هم گفت که فایدهای میبرم. گاهی از بیکاری بیحوصله میشوم و ابزار و اسباب کار هم ندارم که وقت بگذرانم. باری میگذرد. ...»
(نامههای مجتبیٰ مینُوی و ایرج افشار، به کوشش محمّد افشینوفایی، چ: ۱، ص ۱۳۹).
#حسب_حال
@talar_ayne
🔻
... در ایران، دانشگاه، بهخصوص در حوزهٔ علوم انسانی، اصولاً نهادی مصرفکننده است، نه مولّد. ... .
(فصلنامهٔ علمی-فرهنگیِ مترجم، شمارهٔ ۸۸، ص ۵۳ / از مصاحبهٔ استاد دکتر محمّدِ دهقانی).
#محمد_دهقانی
#نکته
#دانشگاه
#احوال_ملک_دارا
@talar_ayne
... در ایران، دانشگاه، بهخصوص در حوزهٔ علوم انسانی، اصولاً نهادی مصرفکننده است، نه مولّد. ... .
(فصلنامهٔ علمی-فرهنگیِ مترجم، شمارهٔ ۸۸، ص ۵۳ / از مصاحبهٔ استاد دکتر محمّدِ دهقانی).
#محمد_دهقانی
#نکته
#دانشگاه
#احوال_ملک_دارا
@talar_ayne
Forwarded from بزم قدسیان 2
🔴 قاعدهای مهم در تشخیص احادیث ساختگی
🔹آیة اللّه میرزا ابوالحسن شعرانی در رساله نغز و پرمغزی که در علم درایه پرداخته است چنین می نویسد: بسیاری علماء من جمله علامه در نهایة الاصول و شهید در درایه ذکر نموده اند که اگر دواعی مردم در نقل مطلبی بسیار [باشد] و مع ذلک متواتر نشود، دلیل بر کذب ناقل آن خواهد بود؛ مثل آنکه مؤذنی از مناره بیفتد؛ خبر آن در شهر منتشر میشود و اگر یک نفر خبر دهد [و بس] باید او را تکذیب کرد..
🔴 باتوجه به قاعدهای که یاد شد، اخبار آحادی نظیر اخبار زیر، صرف نظر از دیگر نقاط ضعفشان، تنها از همین روی که به ناگزیر میباید به شهرت، بلکه تواتر رسیده باشند، و نرسیدهاند، مردود خواهند بود:
🔹1. خبری که می گوید: ام فروه انصاری به دعای امیرالمومنین(ع) پس از خاکسپاری زنده شد، و از قبر به درآمد! و به نزد همسرش بازگشت، و پس از آن واقعه صاحب دو فرزند نیز شد! و تا شش ماه پس از شهادت آن حضرت در قید حیات بود!! (مدینة المعاجز سید هاشم بحرانی؛ ج 1، ص 242 - 243. به نقل از: ثاقب المناقب).
🔻2. خبری که میگوید: امیرالمؤمنین(ع) در گورستان به قبری اشارت کرد و به اذن الهی مرده درون قبر را - که عمرو بن دینار همدانی بود و در واقعه انبار به دست یاران معاویه به قتل رسیده بود - زنده فرمود. (همان، ج 1، ص 243. به نقل از: ثاقب المناقب).
🔹3. خبری که میگوید: امیرالمؤمنین(ع) مدرکة بن حنظلة را که گوش تا گوش سرش را بریده بودند، پس از مدت مدیدی که از مرگ او گذشته بود.. به اذن خداوند زنده گردانید و همه کوفیان از خرد و کلان شاهد این زنده گردانیدن مقتول بودند!! (همان، ج 1، ص 247 - 252. به نقل از: عیون المعجزات).
🔻4. خبری که میگوید: امیرالمؤمنین(ع) مردی از شیعیان را که صفوان بن أکحل نام داشت و به عملی بسیار شنیع آلوده بود، به خواست خودش و در برابر چشم کوفیان اذن داد تا خود را در میان هزار پشته هیمه بسوزاند؛ و مرد هرچند پشته ها را برافروخت، آن آتش و دود هیچ گزندی به وی و به جامه کتان سپیدی که پوشیده بود نرسانید، و ثابت شد که آتش به شیعیان گزندی نمی رساند! (همان، ج 1، ص 258 - 260. به نقل از: عیون المعجزات).
🔸دو واقعه بدین شگفتی که پیش چشم توده اهل کوفه رخ داده باشد، و زیستن و به میان جامعه بازگشتنِ مرد و زنی که مرده و حتی مدتی در گورستان مدفون بودهاند، بی شک مستلزم آن است که راویان مختلف خبر آن را بازگویند، نه آنکه در گوشه فلان کتاب مهجور یا بهمان تألیف مجهول مسطور افتاده باشد...
🔸ضرور است کتابهایی نظیر مدینة المعاجز - که ای بسا مورد سوء استفاده سوجودیان و سوداگران و بدفهمی ساده لوحان و ناکاردانان واقع میشوند - با نگرشی نقادانه و با چنین ابزارها و قواعد انتقادی ارزیابی حدیث - که نمونه آن گذشت - مورد بازخوانی و تحشیه قرار گیرند.
🔴برخی از سادهلوحان میپندارند همین که جواز صدور کرامات از اولیای الهی در مذهب شیعه به ثبوت رسیده، و جمیع این امر نیز ممکناتی است که در حیطه قدرت بی انتهای خداوندی است، بسنده است تا وقوع چنین کراماتی را باور داریم؛
🔸حال آنکه دو مقدمه پیشگفته، در نهایت، امکان وقوع و صدور این کرامات را ثابت میکند، ولی اینکه براستی همین کرامتها از امیرمؤمنان علی(ع) که ولی خدا و صاحب کرامت است سرزده است یا نه؟ در گرو اثبات صدق این اخبار است؛ که چنان که گفتیم نشانه کذب بر جبینشان هویداست.
از مقاله: گنجی نویافته یا وهمی بربافته، جویا جهانبخش
https://t.me/Bandani1/809
🔹آیة اللّه میرزا ابوالحسن شعرانی در رساله نغز و پرمغزی که در علم درایه پرداخته است چنین می نویسد: بسیاری علماء من جمله علامه در نهایة الاصول و شهید در درایه ذکر نموده اند که اگر دواعی مردم در نقل مطلبی بسیار [باشد] و مع ذلک متواتر نشود، دلیل بر کذب ناقل آن خواهد بود؛ مثل آنکه مؤذنی از مناره بیفتد؛ خبر آن در شهر منتشر میشود و اگر یک نفر خبر دهد [و بس] باید او را تکذیب کرد..
🔴 باتوجه به قاعدهای که یاد شد، اخبار آحادی نظیر اخبار زیر، صرف نظر از دیگر نقاط ضعفشان، تنها از همین روی که به ناگزیر میباید به شهرت، بلکه تواتر رسیده باشند، و نرسیدهاند، مردود خواهند بود:
🔹1. خبری که می گوید: ام فروه انصاری به دعای امیرالمومنین(ع) پس از خاکسپاری زنده شد، و از قبر به درآمد! و به نزد همسرش بازگشت، و پس از آن واقعه صاحب دو فرزند نیز شد! و تا شش ماه پس از شهادت آن حضرت در قید حیات بود!! (مدینة المعاجز سید هاشم بحرانی؛ ج 1، ص 242 - 243. به نقل از: ثاقب المناقب).
🔻2. خبری که میگوید: امیرالمؤمنین(ع) در گورستان به قبری اشارت کرد و به اذن الهی مرده درون قبر را - که عمرو بن دینار همدانی بود و در واقعه انبار به دست یاران معاویه به قتل رسیده بود - زنده فرمود. (همان، ج 1، ص 243. به نقل از: ثاقب المناقب).
🔹3. خبری که میگوید: امیرالمؤمنین(ع) مدرکة بن حنظلة را که گوش تا گوش سرش را بریده بودند، پس از مدت مدیدی که از مرگ او گذشته بود.. به اذن خداوند زنده گردانید و همه کوفیان از خرد و کلان شاهد این زنده گردانیدن مقتول بودند!! (همان، ج 1، ص 247 - 252. به نقل از: عیون المعجزات).
🔻4. خبری که میگوید: امیرالمؤمنین(ع) مردی از شیعیان را که صفوان بن أکحل نام داشت و به عملی بسیار شنیع آلوده بود، به خواست خودش و در برابر چشم کوفیان اذن داد تا خود را در میان هزار پشته هیمه بسوزاند؛ و مرد هرچند پشته ها را برافروخت، آن آتش و دود هیچ گزندی به وی و به جامه کتان سپیدی که پوشیده بود نرسانید، و ثابت شد که آتش به شیعیان گزندی نمی رساند! (همان، ج 1، ص 258 - 260. به نقل از: عیون المعجزات).
🔸دو واقعه بدین شگفتی که پیش چشم توده اهل کوفه رخ داده باشد، و زیستن و به میان جامعه بازگشتنِ مرد و زنی که مرده و حتی مدتی در گورستان مدفون بودهاند، بی شک مستلزم آن است که راویان مختلف خبر آن را بازگویند، نه آنکه در گوشه فلان کتاب مهجور یا بهمان تألیف مجهول مسطور افتاده باشد...
🔸ضرور است کتابهایی نظیر مدینة المعاجز - که ای بسا مورد سوء استفاده سوجودیان و سوداگران و بدفهمی ساده لوحان و ناکاردانان واقع میشوند - با نگرشی نقادانه و با چنین ابزارها و قواعد انتقادی ارزیابی حدیث - که نمونه آن گذشت - مورد بازخوانی و تحشیه قرار گیرند.
🔴برخی از سادهلوحان میپندارند همین که جواز صدور کرامات از اولیای الهی در مذهب شیعه به ثبوت رسیده، و جمیع این امر نیز ممکناتی است که در حیطه قدرت بی انتهای خداوندی است، بسنده است تا وقوع چنین کراماتی را باور داریم؛
🔸حال آنکه دو مقدمه پیشگفته، در نهایت، امکان وقوع و صدور این کرامات را ثابت میکند، ولی اینکه براستی همین کرامتها از امیرمؤمنان علی(ع) که ولی خدا و صاحب کرامت است سرزده است یا نه؟ در گرو اثبات صدق این اخبار است؛ که چنان که گفتیم نشانه کذب بر جبینشان هویداست.
از مقاله: گنجی نویافته یا وهمی بربافته، جویا جهانبخش
https://t.me/Bandani1/809
Telegram
نقد جناب بندانی نیشابوری
«گنجی نویافته یا وهمی بربافته»
نقد خطبه جعلی منسوب به حضرت عباس بن علی (ع)
@Bandani1
نقد خطبه جعلی منسوب به حضرت عباس بن علی (ع)
@Bandani1
🔻
«سه گفتار در غلوپژوهی»
تألیف: #جویا_جهانبخش
رقعی گالینگور، ۳۰۴ صفحه
انتشارات اساطیر
قیمت: ۴۵۰،۰۰۰ تومان
@talar_ayne
«سه گفتار در غلوپژوهی»
تألیف: #جویا_جهانبخش
رقعی گالینگور، ۳۰۴ صفحه
انتشارات اساطیر
قیمت: ۴۵۰،۰۰۰ تومان
@talar_ayne
ابتذال یعنی این!
نیکلسون کیْ شاهنامه چاپ کرده بوده است تا شما بخواهید «شاهنامهٔ فردوسی بر اساس نسخهٔ نیکلسون» چاپ کنید؟!
جَمع کنید این بساطِ نَکبَتآلودِ تَحمیق و حَماقَت را!
#نکته
#احوال_ملک_دارا
#شاهنامه
#فردوسی
#نیکلسون
@talar_ayne
نیکلسون کیْ شاهنامه چاپ کرده بوده است تا شما بخواهید «شاهنامهٔ فردوسی بر اساس نسخهٔ نیکلسون» چاپ کنید؟!
جَمع کنید این بساطِ نَکبَتآلودِ تَحمیق و حَماقَت را!
#نکته
#احوال_ملک_دارا
#شاهنامه
#فردوسی
#نیکلسون
@talar_ayne
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
📚 سلمان محمّدی «ابوعبدالله پارسی»
صفحهٔ ۴۰ و ۴۱
✍️ نوشتهٔ: شیخ عبدالواحد مظفّر
✍️ ترجمهٔ: جویا جهانبخش
صفحهٔ ۴۰ و ۴۱
✍️ نوشتهٔ: شیخ عبدالواحد مظفّر
✍️ ترجمهٔ: جویا جهانبخش
خريد کتاب و محصولات فرهنگی - فروشگاه دیدی بوک.
«سه گفتار در غلوپژوهی»
با تخفیف ویژه 👇👇👇
https://B2n.ir/qg5793
@talar_ayne
«سه گفتار در غلوپژوهی»
با تخفیف ویژه 👇👇👇
https://B2n.ir/qg5793
@talar_ayne
🟣
مُستَغرَقِ شُلوغی و جِلفی و دَوَندگی
استاد ایرجِ افشار در نامهای نوشته است:
«... در ... پاریس ... کارم چند روزهٔ اوّل راه و چاه یافتن و به رموز شهر آشنا شدن بود. دریای غریبی است که انتها و ابتدا ندارد. چندان ـ با همه عظمت و زیبائی که دارد ـ مرا نگرفته است. زیبائی و شکوهش در شلوغی و جلفی و دوندگی غرق شده است. ...»
(نامههای مجتبیٰ مینُوی و ایرج افشار، به کوشش محمّد افشینوفایی، چ: ۱، ص ۱۳۹).
#نکته
@talar_ayne
مُستَغرَقِ شُلوغی و جِلفی و دَوَندگی
استاد ایرجِ افشار در نامهای نوشته است:
«... در ... پاریس ... کارم چند روزهٔ اوّل راه و چاه یافتن و به رموز شهر آشنا شدن بود. دریای غریبی است که انتها و ابتدا ندارد. چندان ـ با همه عظمت و زیبائی که دارد ـ مرا نگرفته است. زیبائی و شکوهش در شلوغی و جلفی و دوندگی غرق شده است. ...»
(نامههای مجتبیٰ مینُوی و ایرج افشار، به کوشش محمّد افشینوفایی، چ: ۱، ص ۱۳۹).
#نکته
@talar_ayne
Forwarded from فرهنگستان زبان و ادب فارسی
هفتم مهرماه، روز بزرگداشت شمس تبریزی
همه عاشق این کلمهاند که «زهی!»، خود میکشند جهت «زهی!»
برگرفته از: مقالات شمس تبریزی، تصحیح محمدعلی موحد، دفتر دوم، انتشارات خوارزمی، ۱۳۶۹، ص ۶۲۲.
@theapll
همه عاشق این کلمهاند که «زهی!»، خود میکشند جهت «زهی!»
برگرفته از: مقالات شمس تبریزی، تصحیح محمدعلی موحد، دفتر دوم، انتشارات خوارزمی، ۱۳۶۹، ص ۶۲۲.
@theapll