اکبر اعتماد، فیزیکدان و بنیانگذار سازمان انرژی اتمی ایران در سال ۱۳۵۳، در سن ۹۵ سالگی در پاریس درگذشت.
اعتماد به «پدر فناوری هستهای ایران» شهرت داشت. او پس از پایان تحصیلاتش در سوئیس و بازگشت به ایران، نقش کلیدی در شکلگیری نهادهای علمی و هستهای کشور ایفا کرد. اعتماد در سال ۱۳۵۳ ریاست سازمان انرژی اتمی را بر عهده گرفت و تا سال ۱۳۵۷ در این سمت باقی ماند.
اواخر سال ۱۹۷۳، محمدرضا شاه پهلوی تصمیم گرفت ایران وارد عرصه انرژی هستهای شود تا جایگاهش را در میان کشورهای مدرن تثبیت کند و پاسخگوی نیازهای رو به رشد انرژی کشور باشد.
برای آغاز این مسیر، اکبر اعتماد دانشآموخته سوئیس و رئیس وقت دانشگاه بوعلی همدان ــ مأمور تهیه گزارشی درباره امکانسنجی ساخت نیروگاههای هستهای شد. پس از ارائه گزارش، محمدرضا شاه پهلوی آن را با دقت خواند و بلافاصله با اجرای آن موافقت کرد. به این ترتیب، اکبر اعتماد مسئول هدایت برنامه هستهای ایران شد.
گام نخست، آموزش مستقیم شاه درباره فناوری هستهای بود. اعتماد به مدت شش ماه، هر هفته شخصا به شاه درس میداد تا او را برای تصمیمگیریهای آگاهانه آماده کند.
با وقوع انقلاب ۱۳۵۷، اکبر اعتماد از ایران خارج شد و تا پایان عمر در فرانسه زندگی کرد. او بعدها در مصاحبههایی که با او انجام شد، هدف برنامه هستهای جمهوری اسلامی را «نامشخص» خواند.
او همچنین سال ۱۳۹۲ در گفتوگو با خبرگزاری ایسنا گفته بود ۱۰ سال بعد از انقلاب هیئتی از ایران با او در سوئیس ملاقات و پیشنهاد کردند به ایران بازگردد تا فعالیتهای هستهای در چارچوب سازمان انرژی اتمی را که از قبل انقلاب وجود داشت، دنبال کند.
اما اکبر اعتماد که این پیشنهاد را رد کرد و بعدها توضیح داد: «قبول نکردم مسئولیتی به عهده بگیرم چون واقعاً مطمئن نبودم وضعیت در ایران [بعد از انقلاب] به چه سمت پیش میرود».
او گفته بود «پس از انقلاب هرچه کرده بودم، دور ریخته شد».
همچنین وقتی از او پرسیدند آیا برنامه هستهای ایران به فشارهایی که به کشور وارد شده میارزید، با صراحت پاسخ داد که «نه.»
-به نقل از رادیو فردا
#اکبر_اعتماد
@tavaanatech
اعتماد به «پدر فناوری هستهای ایران» شهرت داشت. او پس از پایان تحصیلاتش در سوئیس و بازگشت به ایران، نقش کلیدی در شکلگیری نهادهای علمی و هستهای کشور ایفا کرد. اعتماد در سال ۱۳۵۳ ریاست سازمان انرژی اتمی را بر عهده گرفت و تا سال ۱۳۵۷ در این سمت باقی ماند.
اواخر سال ۱۹۷۳، محمدرضا شاه پهلوی تصمیم گرفت ایران وارد عرصه انرژی هستهای شود تا جایگاهش را در میان کشورهای مدرن تثبیت کند و پاسخگوی نیازهای رو به رشد انرژی کشور باشد.
برای آغاز این مسیر، اکبر اعتماد دانشآموخته سوئیس و رئیس وقت دانشگاه بوعلی همدان ــ مأمور تهیه گزارشی درباره امکانسنجی ساخت نیروگاههای هستهای شد. پس از ارائه گزارش، محمدرضا شاه پهلوی آن را با دقت خواند و بلافاصله با اجرای آن موافقت کرد. به این ترتیب، اکبر اعتماد مسئول هدایت برنامه هستهای ایران شد.
گام نخست، آموزش مستقیم شاه درباره فناوری هستهای بود. اعتماد به مدت شش ماه، هر هفته شخصا به شاه درس میداد تا او را برای تصمیمگیریهای آگاهانه آماده کند.
با وقوع انقلاب ۱۳۵۷، اکبر اعتماد از ایران خارج شد و تا پایان عمر در فرانسه زندگی کرد. او بعدها در مصاحبههایی که با او انجام شد، هدف برنامه هستهای جمهوری اسلامی را «نامشخص» خواند.
او همچنین سال ۱۳۹۲ در گفتوگو با خبرگزاری ایسنا گفته بود ۱۰ سال بعد از انقلاب هیئتی از ایران با او در سوئیس ملاقات و پیشنهاد کردند به ایران بازگردد تا فعالیتهای هستهای در چارچوب سازمان انرژی اتمی را که از قبل انقلاب وجود داشت، دنبال کند.
اما اکبر اعتماد که این پیشنهاد را رد کرد و بعدها توضیح داد: «قبول نکردم مسئولیتی به عهده بگیرم چون واقعاً مطمئن نبودم وضعیت در ایران [بعد از انقلاب] به چه سمت پیش میرود».
او گفته بود «پس از انقلاب هرچه کرده بودم، دور ریخته شد».
همچنین وقتی از او پرسیدند آیا برنامه هستهای ایران به فشارهایی که به کشور وارد شده میارزید، با صراحت پاسخ داد که «نه.»
-به نقل از رادیو فردا
#اکبر_اعتماد
@tavaanatech