تواناتک Tavaanatech
81.8K subscribers
24.8K photos
11.1K videos
2.96K files
16.6K links
@tech_admin_b تماس با ادمین
فیسبوک
www.facebook.com/TavaanaTech

اینستاگرام
instagram.com/tavaanatech

توئیتر تواناتک
https://twitter.com/Tavaanatech

تماس ایمیلی
tech@tavaana.org

سایت
tech.tavaana.org
Download Telegram
دونالد جی. ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده آمربکا نوشته:

«ما حمله بسیار موفق خود به سه سایت هسته‌ای در ایران، از جمله فردو، نطنز و اصفهان را به پایان رساندیم.
تمام هواپیماها اکنون از حریم هوایی ایران خارج شده‌اند. یک محموله کامل بمب بر روی سایت اصلی، فردو، ریخته شد. همه هواپیماها با سلامت در مسیر بازگشت هستند. تبریک به جنگجویان بزرگ آمریکایی‌مان. هیچ ارتش دیگری در جهان قادر به انجام چنین کاری نبود.
اکنون زمان صلح است!
از توجه شما به این موضوع سپاسگزارم.»


لازم به ذکر است، تاسیسات هسته‌ای فردو، در عمق زمین قرار داشته و تنها با بمب‌های سنگرشکن و با هواپیماهای بی‌۲ می‌شد به این تأسیسات حمله‌ای موثر کرد.

سه دهه، زندگی ایرانیان، گروگان پروژه هسته‌ای شد که با یک حمله دود شد و رفت هوا!
سه دهه جمهوری اسلامی ملت ایران را در معرض تحریم و جنگ قرار داد و البته از قول مردم می‌گفتند که «ما خودمان انتخاب کردیم»

میلیاردها دلار خسارت به ایران زده شد، این جدا از خسارات روانی و معنوی است، تنها برای یک بلندپروازی برای ساخت بمب هسته‌ای و ایدئولوژی اسرائیل‌ستیزی.


لازم به ذکر است، جمهوری اسلامی مدعی است که فردو و نطنز را تخلیه کرده بود و سانتریفیوژها را به جای دیگری منتقل کرده است.

#ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🚨فوری! تخلیه منطقه ٧ تهران

ارتش اسرائیل: «هشدار فوری به کلیه افراد مستقر در منطقه ۷ تهران بر اساس ناحیه مشخص شده قرمز رنگ بر روی نقشه ضمیمه

ارتش اسرائیل همچنان که در روزهای اخیر در سراسر ایران برای حمله به زیرساخت های نظامی رژیم ایران اقدام کرده است، در این ناحیه فعالیت خواهد نمود.

شهروندان گرامی، بمنظور امنیت و سلامتی شما خواهشمندیم از ناحیه تعیین شده مذکور بر روی نقشه فورا خارج گشته و طی ساعات آتیه به آنجا نزدیک نگردید.

وجود شما در این ناحیه جانتان را به خطر میاندازد.»

#جنگ #ج_ا_یعنی_جنگ #ایران #تهران #اسرائیل

@Tavaana_TavaanaTech
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا، ضمن انتشار بخشی از مصاحبه مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا، نوشت:

«ایران نظاره‌‌گر فروپاشی شبکه‌ شرکا و نیروهای تروریست نیابتی خود بود. اکنون این رژیم در یافتن دوستان قابل اعتماد با مشکل مواجه شده است.»
@usabehfarsi

ـ اگر در ایران حکومتی نرمال برقرار بود، ایران دوستان قابل اعتمادی پیدا می‌کرد، به جای تروریست‌ها یا کشورهایی که پشتش را خالی کنند، با کشورهای توسعه‌یافته پیمان دوستی، همکاری و مشارکت می‌بست و در نتیجه سرمایه، رفاه و آبادانی برای کشور فراهم می‌شد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ج_ا_یعنی_جنگ #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech
در روزهای جنگ، همدلی، همبستگی و همکاری مردم مهم‌ترین پشتوانه است

در روزهایی که ایران درگیر جنگ است و ناامنی و نگرانی در بسیاری از شهرها احساس می‌شود، مهم‌ترین سرمایه مردم همدلی و همکاری با یکدیگر است. در چنین شرایطی ممکن است بسیاری از مردم ترجیح دهند برای حفظ امنیت کمتر از خانه خارج شوند؛ بنابراین همسایه‌ها، دوستان و افراد یک محله می‌توانند با ایجاد شبکه‌های کوچک همکاری، از یکدیگر حمایت کنند.

یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین کارها تقویت ارتباط میان همسایه‌ها است. بسیاری از ما حتی نمی‌دانیم چه کسانی در همان ساختمان یا کوچه زندگی می‌کنند. این روزها می‌تواند فرصتی باشد برای شناختن یکدیگر: شاید همسایه‌ای پزشک باشد، دیگری مهارت فنی داشته باشد، یا فردی بتواند در شرایط اضطراری کمک‌های اولیه ارائه دهد. با شناخت توانایی‌های یکدیگر، در زمان بحران می‌توان مشکلات زیادی را در همان محله و بدون نیاز به خروج از خانه حل کرد.

برای کاهش رفت‌وآمدهای غیرضروری، می‌توان مسئولیت‌های کوچک را میان ساکنان ساختمان یا محله تقسیم کرد. مثلاً یک نفر خریدهای ضروری چند خانواده را انجام دهد تا همه مجبور نباشند بیرون بروند. اگر کسی در ساختمان یا میان دوستان ذخیره غذایی یا داروی کافی ندارد، دیگران می‌توانند بدون ایجاد احساس شرمندگی به او کمک کنند. حتی یک وعده غذای اضافه یا تقسیم مقداری از مواد غذایی خشک می‌تواند در چنین روزهایی بسیار ارزشمند باشد.

همچنین توصیه می‌شود خانواده‌ها مقداری آب آشامیدنی، غذای خشک و کنسرو، داروهای ضروری، جعبه کمک‌های اولیه، چراغ‌قوه، باتری، پاوربانک، رادیوی کوچک و مواد بهداشتی در خانه ذخیره داشته باشند. داشتن شماره تلفن‌های ضروری روی کاغذ و تعیین یک نقطه ملاقات خانوادگی در صورت قطع ارتباط نیز می‌تواند مفید باشد.

در کنار همه این‌ها، آرام نگه داشتن فضا بسیار مهم است. از شایعه‌پراکنی، انتشار اخبار تأییدنشده و رفتارهای هیجانی پرهیز کنیم. کودکان، سالمندان و زنان باردار در این شرایط بیشتر از دیگران به آرامش نیاز دارند.

در نهایت، آنچه می‌تواند جامعه را از روزهای سخت عبور دهد احساس مسئولیت جمعی است. ما دشمن یکدیگر نیستیم. مردم ایران با هر عقیده و گرایشی می‌توانند در کنار هم بایستند، به هم کمک کنند و با همبستگی و انسانیت از این روزهای دشوار عبور کنند. در چنین شرایطی، گاهی یک گفت‌وگوی دوستانه با همسایه یا یک کمک کوچک به دیگری، می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.

#جنگ #همبستگی #همدلی #نه_به_جمهوری_اسلامی #ج_ا_یعنی_جنگ

@Tavaana_TavaanaTech
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نقاشی آخر «میکائیل»؛ کودکی که شب قبل از حمله، موشک‌هایی را کشید که فردا مدرسه‌اش را ویران کردند

الناز محمدی، روزنامه‌نگار ایرانی، در روایتی تکان‌دهنده از زندگی کوتاه میکائیل میردورَقی، کودک ۹ ساله‌ای نوشته است که در نخستین روز جنگ در مدرسه‌اش در میناب کشته شد؛ کودکی که شب قبل از مرگش، نقاشی‌ای کشیده بود که انگار سرنوشت فردای خود و همکلاسی‌هایش را پیش‌بینی می‌کرد.

به نوشته او، ۱۱ ساعت پیش از صبح مرگبار شنبه نهم اسفند، میکائیل روی برگه‌ای از دفتر نقاشی‌اش تصویری کشیده بود:
«یک برگه سفید از دفتر نقاشی سیم‌دار که رویش ساختمان مدرسه است، روی آن پرچم ایران، پنج بچه در حیاط مدرسه و سه موشک که بر سر آنها فرود می‌آیند.»

روی آسمان نقاشی، با دستخط کودکانه دو جمله هم نوشته بود:
«پچه‌ها مردن» و «نیروی نزامی».
او کلمات «بچه‌ها» و «نظامی» را اشتباه نوشته بود؛ اشتباه‌هایی که اگر فردای آن روز بمب‌ها به مدرسه نمی‌رسیدند، شاید معلمش آن‌ها را برایش اصلاح می‌کرد.

به روایت این گزارش، آن شب میکائیل نقاشی‌اش را به برادرش کوروش نشان داد و بعد با هم «سنگربازی» کردند؛ بازی‌ای کودکانه که در آن میکائیل «ایران» شده بود و کوروش «آمریکا». سنگرها بالش‌های رنگی بودند و تفنگ‌ها چند مداد کنار هم.
در پایان بازی، میکائیل با اطمینان به مادرش گفت:
«ایران برنده شد.»

اما صبح روز بعد، موشک‌ها به مدرسه غیرانتفاعی «شجره طیبه» در میناب اصابت کردند. در آن حمله، میکائیل و ۱۶۷ دانش‌آموز دختر و پسر کشته شدند.

مادر او، شکیبا دریکوند، ۳۱ ساله، نقاشی را تا روز بعد ندیده بود؛ نقاشی زمانی به دستش رسید که پسرش را در ماشین سردخانه شناسایی کرده بود. او بعدها گفت که فرزندش را با صورتی خونی اما بدنی سالم، در حالی که کوله‌پشتی مدرسه‌اش را بغل کرده بود پیدا کرد.

میکائیل، دانش‌آموز کلاس سوم دبستان بود. خانواده‌اش اهل اندیمشک بودند و به دلیل شغل پدرش به میناب مهاجرت کرده بودند. پیکر او سه روز بعد در قطعه شهدای «بهشت زهرا لور» اندیمشک به خاک سپرده شد.

از میکائیل تنها یک یادگاری عجیب باقی مانده است: همان نقاشی. نقاشی‌ای که در آن، به شکل دردناکی حتی تعداد موشک‌هایی را که فردای آن روز مدرسه‌اش را ویران کردند، کشیده بود.

اما حقیقت تلخ این است که مرگ میکائیل فقط نتیجه یک موشک نبود.
اگر جمهوری اسلامی طی این همه سال نفرت‌پراکنی، دشمن‌سازی و جنگ‌طلبی نمی‌کرد و کشور را در مسیر تقابل دائمی با جهان قرار نمی‌داد، امروز شاید این کودک زنده بود.

شاید حالا نقاشی‌هایش پر از رنگ‌های چهارشنبه‌سوری و نوروز بود.
شاید با شوق، کنار مادرش سفره هفت‌سین می‌چید و تخم‌مرغ‌های رنگی درست می‌کرد.

اما میکائیل هم، مانند بسیاری از کودکان دیگر، قربانی حکومتی شد که طی ۴۷ سال گذشته با ایدئولوژی اسلام رادیکال و سیاست‌های غرب‌ستیزانه و تنش‌زا، زندگی نسل‌های زیادی از ایرانیان را به کام مرگ و ویرانی کشانده است.

#میکائیل_میردورقی #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech