عصر تابستانیِ مطلوبی بود که به میزبانیِ صدیقه حسینی عزیز و سارا جانِ آناهید مهمانِ اتاقِ کارشان شدم. در این گفت‌وگو که حالا ویدئوی آن منتشر شده، بدون هیچ پیش‌زمینه ذهنی یا هماهنگیِ قبلی (که امتیاز این گفت‌وگو بود)، درباره «نقش جنسیت» و تاثیر آن بر محیط کار (و در محیط کار) حرف زدیم؛ همچنین از مزیت‌ها و محدودیت‌های زن‌بودن در محیط کارِ استارتاپی گفتیم. (جای خالی چنین گفت‌وگویی درباره تأثیر جنسیت در محیط‌های آکادمیک و دانشگاهی هم به‌شدت احساس می‌شود.)

خوب بود. خوش گذشت و فکر کنم حرف‌های خوبی هم بینِ ما ردوبدل شد؛ حرف‌هایی که همگی برگرفته از تجربه‌های ما در طولِ سال‌ها کارکردن در محیط‌های استارتاپی بودند.

صحبت‌ها به‌درازا کشید و در نوبتِ دیگری هم درباره این موضوع حرف زدیم. این دو گفت‌وگو بهانه‌ای شد تا درباره مهم‌ترین نظرم درباره حضور زنان در ساختارهای اجتماعی و شغلی بگویم؛ این‌که زنان در ساختارهای سیاسی و اجتماعی نباید هویتِ زنانه خود را در چهارچوب‌های مردانه جای بدهند یا ارزش‌های چنین مناسباتی مثل رقابت‌جویی و... را برای خودشان درونی‌سازی کنند. حضور در اجتماع باید بدون هزینه‌کردِ زنانگی و ارزش‌های زنانه برای پیشرفت باشد.


ممنون از صدیقه و سارا
که در اتاقِ کار درباره تجربه‌های ریز و درشت آدم‌ها در محیط شغلی‌شان حرف می‌زنند.


#زن_اندیشی