یه قطاری خالی می‌ره بندر
یه لنجی روی دِریا راهش رو گم کرد
یه دمام گوشه‌ٔ انبار خاک خورده
یه جاشو تو جزیره خوئه نیمه ظل افتو پارو نداره

سفر با یکی سفره در پیچ‌وتابی
که از ارث وامانده زان مرغ دریایی خوش‌نوای جنوبی
بر او سیب سرخ به خنده بیفتُم
از اسبُم، از اصلُم، به دِریا بیفتُم
دِریا، چه اسم قشنگی
به دریا بیفتُم، به بندر بیفتُم، به دشتی بیفتُم
به دشتی رسیدی بلندتر بخند
بلندتر بخند یاد خونه بیفتُم
آه یاد خونه بیفتُم
یاد خونه بیفتُم
عزیزُون خبر بر دلبر زارُم رسونید
که فایز یک تن و دشمن هزاره
آی دل خبر اومد که دشتستون بهاره
زمین از خون فایز لاله‌زاره