گویند که انگلیس با روس
عهدی کردست تازه امسال

کاندر پُلتِیک هم در ایران
زین پس نکنند هیچ اهمال

افسوس که کافیانِ این مُلک
بنشسته و فارِغند ازین حال

کز صلحِ میانِ گربه و موش
بر باد رود دُکانِ بَقّال


ایرج‌میرزا


@vir486

پهلوان: بی‌تاب به سوی روستاییان که از دریچه‌ها می‌نگرند و فریاد می‌زند:
سرزنشم‌ کنید که دشمن در خانه‌ی من بود و من پی او می‌گردیدم.

عیارنامه
بهرام بیضایی


@vir486

دلش تنگ برگشت و ناباک شد
گشاده‌زوان پیش ضحّاک شد

بدو گفت: پردخته کن سر ز باد
که جز مرگ را کس ز مادر نزاد

جهاندار پیش از تو بسیار بود
که تختِ مهی را سزاور بود

فراوان غم و شادمانی شمرد
برفت و جهان دیگری را سپرد

اگر باره‌ی آهنینی به پای
سپهرت بساید، نمانی به جای

داستان ضحّاک
شاهنامه
تصحیح خالقی‌مطلق

بیت آخر امید عجیبی درونش هست. اینکه پادشاهان ستمگر آخرالامر سقوط خواهندکرد.




@vir486

عقیده‌ی شخصی خودم اینه که یه چیزی(روحی) درون ایرانی‌ها هست، سوای همه‌ی هندونه‌ زیر بغل نهادن‌ها، که ایران رو در بزنگاه‌ها نجات میده.
روح ایرانی هرگز نمی‌خوابد، شاید گاهی عقب بنشیند ولی هرگز نمی‌خوابد. تورق تاریخ بعد از حمله‌ی تازی به خوبی هوشیاری و بیداری این روح را نشان می‌دهد.

هوای خانواده‌های جاویدنامان را داشته باشیم حتی با یک استوری.
قطعا آن‌ها بیشتر از ما دچار عصبانیت و فشار روحی هستند، کنارشان باشیم‌.

چون ازین غُصّه ننالیم و چرا نخروشیم.

حافظ


دکتر کزازی در بارگاه استاد یگانه‌ی طوس.

ما شایسته‌ی بهتر از این‌ها بودیم.

وقتی به ۵۷ بعد نگاه می‌کنم با خود می‌گویم ما پنج دهه جلو اومدیم و باید مناسب این پنج دهه به مفاهیم ارجمندتری می‌اندیشیدم تا اینکه درگیر نان و همچنان مبارزه برای ابتدایی‌ترین نیازها.
انسان ایرانی را عمدا در بحران نگه‌داشتند تا به مفاهیم والاتر نیندیشد. این بیت فردوسی هزار سال پیش، ما در این پنج‌دهه به اندازه‌ی همین تک بیت هم اندیشه برای روح و روان انسان ایرانی تولید نکردیم که اگر برگشتیم و پشت سرمان را نگاه کردیم حداقل آه نکشیم‌.
توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

حتی به اندازه‌ی مصراع اول هم مفهوم برای روان‌مان تولید نکردیم.
انسان ایرانی شایسته‌‌تر از این بود که اکنون به شکم بیندیشد.

ایرانی چنان آبدیده‌ی حوادث شده است که می‌توان گفت تا حدّی "غم پسند" شده، حافظ می‌گوید: «که دل به دردِ تو خو کرد و ترکِ درمان گفت».

ایرانی باورش نمی‌شود که بتوان با خوش‌بینی و شادی، زندگیِ طبیعی داشت؛ همیشه نگرانِ فردای خود است و در این دل مشغولیِ فردا، امروزش را از دست می‌دهد، این حالت، نتیجه‌ی زندگیِ ناامن، زندگیِ بدون قاعده و مرجع است.

       
گفتن نتوانیم نگفتن نتوانیم
دکتر اسلامی ندوشن


@vir486

یکی از اصول مهم فرمانروایی ایرانی که در شاهنامه همیشه بر آن تاکید شده است تجاوز نکردن به دیگران و بیداد نکردن هنگام لشکرکشی است؛ با توجه به این که در لشکر‌کشی، جمعیت بسیاری در حال حرکت هستند امکان این که در بین راه آسیبی به کسی برسد یا کسی مورد تعرض قرار بگیرد وجود دارد؛ اما پادشاهان ایرانی همواره تأکید داشتند که درازدستی و بیداد به کسی نشود. کیخسرو هنگامی که لشکر خود را به فرماندهی توس راهی توران کرد به پهلوانان لشکر چنین سفارش کرد:


بفرمود تا نامداران گُرد
ز لشکر سپهبد سوی شاه برد
که طوس سپهبد به پیش سپاه
بدیشان چنین گفت بیدارشاه
نیازرد باید کسی را به راه
چنین است آیین تخت و کلاه
کشاورز گر مردم پیشه ور
کسی کو به لشکر نبندد کمر
نباید که تازد بر او باد سرد
مکوشید جز با کسی هم نبرد
نباید نمودن به بی رنج رنج
که بر کس نماند سرای سپنج


شاهنامه حکیم فردوسی


@vir486

هزاران سال اگر باران ببارد
نشوید خون ناحق را از این خاک

شاعر؟؟؟

۱۸ و ۱۹ دی فقط یک تاریخ نیست بلکه یک معیار ارزش‌گذاریست. همانطور که می‌گویم ایران پیش از حمله‌ی تازی و بعد از حمله‌ی تازی. دقیقا به جا مانده‌های دی‌ماه دیگه هیچوقت اون آدم‌های سابق نمیشن. هر کداممان تکه‌ای از روحمان را به خاک سپردیم.

در تواریخ چنان است که پنج هزار سال سلطنت عالم تعلق به گبران و مغان داشت و این دولت در خاندان ایشان بود زیرا که با رعایا عدل می‌کردند و ظلم روا نمی‌داشتند. در خبر است که خدای تعالی به داوود علیه السلام وحی کرد که قوم خویش را بگوی که پادشاهان عجم را بد نگویند و دشنام ندهند که ایشان جهان را به عدل آبادان کردند تا بندگان من در وی زندگانی کنند.

عدل و انصاف دان نه کفر و نه دین
آنچه در حفظ ملک در کار است

عدل بی‌دین نظام عالم را
بهتر از ظلم شاه دیندار است



بهارستان
جامی 

@vir486

مادورو پَر

ماچادو بازگشت.

خبری آمد خبری در راه است.