.
توی آخرین سفر «رئیسی» به نیویورک برای سخنرانی تو سازمان ملل؛ همراهاش انقدر سوغاتی خریده بودن که یه کامیون برای جابه جاییش نیاز بود!

امسال تا الان ترامپ خرید برای هیئت ایرانی رو ممنوع کرده

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.

📓 آزادی ایمان، مسئولیت انتخاب و هدایت الهی در قرآن

مقدمه

آیا ایمان، حقیقتی است که بتوان آن را به زور در دل‌ها وارد کرد؟

اگر ایمان به خدا و پیامبران، محور رستگاری است، چرا خداوند همه انسان‌ها را از آغاز مؤمن نیافرید؟ و اگر ایمان تنها با انتخاب انسان شکل می‌گیرد، پس نقش خدا در این میان چیست؟

این پرسش‌ها از دیرباز ذهن اندیشمندان را به خود مشغول کرده است.

قرآن کریم با یک اصل بنیادین آغاز می‌کند:
**«در دین هیچ اجباری نیست»*¹. اما این اصل تنها بخشی از حقیقت است؛ زیرا قرآن هم‌زمان از آزادی انتخاب، مسئولیت پیامدها، و نقش ویژه خدا در افکندن ایمان در دل‌ها سخن گفته است.

آزادی انتخاب؛ انسان در دو راهی ایمان و کفر

ایمان امری قلبی است و هیچ اکراهی نمی‌تواند آن را پدید آورد. قرآن به روشنی می‌گوید:

**«بگو: حق از سوی پروردگارتان آمده است؛ پس هر که بخواهد ایمان بیاورد و هر که بخواهد کفر ورزد»*².

این بیان آزادی کامل انسان را نشان می‌دهد. حتی در جای دیگر آمده است:

**«اگر پروردگارت می‌خواست، همه کسانی که روی زمینند یکسره ایمان می‌آوردند. آیا تو [ای پیامبر] مردم را مجبور می‌کنی تا مؤمن شوند؟»*³.

بنابراین ایمان و کفر هر دو انتخابی آزاد هستند و انسان به نتیجه انتخاب خود می‌رسد:

**«بگو: ای مردم! حقیقت از جانب پروردگارتان به سوی شما آمده است؛ پس هر کس هدایت یافت، تنها به سود خودش هدایت یافته، و هر کس گمراه شد، تنها به زیان خودش گمراه شده است»*⁴.

نقش خدا در افکندن ایمان در دل‌ها

در کنار آزادی انتخاب، قرآن بعد دیگری را مطرح می‌کند: ایمان تنها با خواست خدا در قلب جای می‌گیرد.

**«خداوند هر کس را بخواهد هدایت می‌کند»*⁶
**«هیچ‌کس ایمان نمی‌آورد مگر به خواست خدا»*⁷

این سخنان نشان می‌دهد که هدایت، دو بُعد دارد:

۱. راه نشان دادن (ارائه حق و باطل به همه انسان‌ها)⁵*
۲. دل‌نشاندن ایمان (توفیق ویژه الهی برای پذیرش)

به همین دلیل قرآن ایمان را «نعمت و بخشش خدا» معرفی می‌کند:

**«خدا شما را محبوب ایمان گردانید و آن را در دل‌هایتان آراست»*⁸.

پس آزادی انتخاب انسان به معنای استقلال مطلق نیست، بلکه او تنها در صورتی مؤمن می‌شود که خدا دل او را بگشاید.

پیامد آزادی و هدایت

این آزادی در انتخاب، همراه با مسئولیت است. قرآن هشدار می‌دهد:

**«ما برای ستمکاران آتشی آماده کرده‌ایم که سراپرده‌هایش آنان را در بر گیرد»*².

و در سوی دیگر، به مؤمنانی که با هدایت خدا ایمان آورده‌اند، نوید بهشت می‌دهد:

**«کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، به بهشت‌هایی درآیند که نهرها از زیر آنها جاری است»*⁶.

پس انسان آزاد است، اما این آزادی بی‌پیامد نیست. در عین حال ایمان او تنها زمانی تحقق می‌یابد که خداوند او را به راه خود برگزیده و دل او را آماده کرده باشد.

جمع‌بندی

قرآن کریم دو اصل را هم‌زمان بیان می‌کند:
اصل آزادی انتخاب: هیچ اجباری در دین نیست، انسان راه خود را آزادانه برمی‌گزیند

اصل توفیق الهی در ایمان: ایمان حقیقی تنها با هدایت و عنایت خدا در دل شکل می‌گیرد.
این دو اصل نه متناقض، بلکه مکمل یکدیگرند. آزادی انسان ارزش انتخاب او را معنا می‌بخشد، و فیض خداوند حقیقت ایمان را در دل استوار می‌سازد

نتیجه آنکه انسان نه جبرگرا و بی‌مسئولیت است، و نه مستقل از خدا؛ بلکه در تعامل میان اراده آزاد و هدایت الهی مسیر خود را می‌سازد و پیامد آن را در آخرت خواهد دید.

📚 مستندات

¹* بقره ۲۵۶:
«در دین هیچ‌گونه اجبارى نیست؛ چراکه راه درست از نادرست به خوبی روشن شده است. پس هر کس به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد، به دستاویزی استوار چنگ زده که گسستنی ندارد؛ و خدا شنوا و داناست.»
²* کهف ۲۹:
«و بگو: حق از سوی پروردگارتان آمده است؛ پس هر که بخواهد ایمان بیاورد و هر که بخواهد کفر ورزد. ما برای ستمکاران آتشی آماده کرده‌ایم که سراپرده‌هایش آنان را در بر گیرد. و اگر فریادخواهی کنند، به آبی چون فلز گداخته که صورت‌ها را می‌سوزاند یاری شوند؛ چه نوشیدنی بدی و چه جایگاه زشتی است!»
³* یونس ۹۹:
«و اگر پروردگارت می‌خواست، قطعاً همه کسانی که روی زمینند یکسره ایمان می‌آوردند. آیا تو مردم را مجبور می‌کنی تا مؤمن شوند؟»
⁴* یونس ۱۰۸:
«بگو: ای مردم! حقیقت از جانب پروردگارتان به سوی شما آمده است؛ پس هر کس هدایت یافت، تنها به سود خودش هدایت یافته، و هر کس گمراه شد، تنها به زیان خودش گمراه شده است؛ و من نگهبان شما نیستم.»
⁵* انسان ۳:
«ما راه را به او نشان دادیم: یا سپاسگزار خواهد بود یا ناسپاس.»
⁶* بقره ۲۱۳:
«خداوند هر کس را بخواهد به راه راست هدایت می‌کند.»
⁷* یونس ۱۰۰:
«هیچ‌کس ایمان نمی‌آورد مگر به خواست خدا.»
⁸* حجرات ۷:
«خدا شما را محبوب ایمان گردانید و آن را در دل‌هایتان آراست، و کفر و نافرمانی و عصیان را در چشم شما ناخوشایند ساخت؛ آنان همان راه‌یافتگانند.»

✍️ مقاله M.G
📓 @qoran_alive
.

📓
وضو و نماز در یهودیت و اسلام؛ شباهت‌ها و تفاوت‌ها

توضیحات بیشتر…

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

📓
وضو و نماز در یهودیت و اسلام
‎شباهت‌ها و تفاوت‌ها
مقدمه:

آیا میان آیین‌های طهارت و نماز در یهودیت و اسلام شباهتی وجود دارد؟ آیا شستشو و وضو تنها در اسلام پیش‌شرط ورود به عبادت است یا در یهودیت نیز ریشه‌ای عمیق و تاریخی دارد؟ این پرسش وقتی جدی‌تر می‌شود که بدانیم هر دو دین برآمده از سنت ابراهیمی‌اند و در هر دو، «طهارت جسم» پیوندی ناگسستنی با «پاکی روح» دارد. پس برای روشن شدن موضوع باید به سراغ متون مقدس، سنت‌های عبادی و مقایسه‌ی دقیق دو دین برویم.

شستشو و وضو در یهودیت

در یهودیت، شستشوی دست‌ها و گاه بدن برای ورود به عبادت و امور مقدس جایگاهی مهم دارد. در تورات آمده است که کاهنان پیش از ورود به خیمه اجتماع و خدمت در معبد، باید دست‌ها و پاهای خود را در لگن برنجین می‌شستند:
«و خداوند به موسی گفت: حوضی از برنج بساز تا شستشو کنند و آن را با پایه‌اش از برنج بساز و آن را بین خیمه اجتماع و قربانگاه بگذار و آب در آن بریز تا هارون و پسرانش دست‌ها و پاهای خود را در آن بشویند. چون به خیمه اجتماع داخل شوند، آب بشویند تا نمی‌روند؛ یا چون به قربانگاه نزدیک شوند تا در آن خدمت کنند و هدیه‌ای سوختنی برای خداوند تقدیم نمایند، آب بشویند تا نمی‌روند. این حکم جاودانی برای او و نسل‌های اوست.» ¹*
پس از ویرانی معبد دوم و پایان دوران قربانی‌ها، شستشوی کامل بدن در «میکوه» (mikveh) همچنان به عنوان آیینی برای بازگشت به طهارت باقی ماند؛ به‌ویژه برای زنان پس از پایان قاعدگی یا مردان پس از تماس با نجاست.
همچنین در سنت ربانی، شستشوی دست‌ها (نتیلات یَدَییم) پیش از دعا یا خوردن نان واجب دانسته شد. حتی پس از بیدار شدن از خواب، شستشوی دست‌ها بخشی از آماده‌سازی برای عبادت صبحگاهی است. این آیین، اگرچه همانند وضوی اسلامی دقیق و مرحله‌به‌مرحله نیست، اما نشانگر اهمیت پاکی جسم پیش از ایستادن در حضور خداوند است.

نماز در یهودیت

نماز در یهودیت با واژه‌ی «تفیلّه» (תפילה) شناخته می‌شود و روزانه سه بار انجام می‌گیرد:
١. شَحَریت (صبح)
٢. مِنحا (بعدازظهر)
٣. عَرویت یا مَعریو (شب)
این نظم سه‌گانه به یاد قربانی‌های روزانه‌ی معبد بنی‌اسرائیل بنا شده و شامل دعاهای ثابت همچون «شِماع» و «عَمیدا» است. در واقع، نماز یهودی نیز همچون نماز اسلامی، ساختاری منظم و همیشگی دارد و فرد یهودی موظف است در ساعات مشخص، در برابر خداوند بایستد.

شباهت‌ها و تفاوت‌ها با اسلام

شستشو پیش از عبادت:

در اسلام، وضو برای هر نماز واجب است و شامل شستن صورت، دست‌ها، مسح سر و پاها می‌شود. در یهودیت، شستشوی دست‌ها برای دعا و غذا سنتی رایج و پر اهمیت است و غسل کامل در شرایط خاص لازم است.

تکرار نماز در شبانه‌روز:

یهودیت سه نماز اصلی در روز دارد، در حالی‌که اسلام پنج نماز واجب را مقرر کرده است.

روح طهارت:

هر دو دین بر این اصل تأکید دارند که انسان باید با بدنی پاک و روحی آماده در پیشگاه خداوند بایستد.

تفاوت بنیادین:

در اسلام، وضو به صورت دقیق و ثابت برای هر نماز شرط صحت عبادت است. اما در یهودیت، شستشو بیشتر توصیه‌ای و سنتی است و تنها در شرایط خاص (مانند خدمت در معبد یا ورود به حالات خاص طهارت) الزام دارد.

جمع‌بندی

با بررسی متون تورات و سنت‌های یهودی روشن می‌شود که «شستشو پیش از عبادت» نه تنها در اسلام بلکه در یهودیت نیز ریشه‌ای تاریخی و الهی دارد. اسلام این مفهوم را به صورت یک قانون فراگیر و ثابت برای نماز درآورد، در حالی‌که یهودیت آن را بیشتر در بستر معبد و سنت‌های روزمره نگاه داشت. در هر دو دین، شستشو نه صرفاً عمل جسمی، بلکه مقدمه‌ای برای ورود به حضور قدسی خداوند است؛ حضوری که نیازمند پاکی ظاهر و باطن است.

مستند آیات

ترجمه
«و خداوند به موسی گفت: حوضی از برنج بساز تا شستشو کنند و آن را با پایه‌اش از برنج بساز و آن را بین خیمه اجتماع و قربانگاه بگذار و آب در آن بریز تا هارون و پسرانش دست‌ها و پاهای خود را در آن بشویند. چون به خیمه اجتماع داخل شوند، آب بشویند تا نمی‌روند؛ یا چون به قربانگاه نزدیک شوند تا در آن خدمت کنند و هدیه‌ای سوختنی برای خداوند تقدیم نمایند، آب بشویند تا نمی‌روند. این حکم جاودانی برای او و نسل‌های اوست.» ¹*

متن
«וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ לֵּאמֹֽר׃ וְעָשִׂ֥יתָ כִּיּ֖וֹר נְחֹ֑שֶׁת וְכַנּ֥וֹ נְחֹ֖שֶׁת לְרָחְצָ֣ה וְנָתַתָּ֣ אֹת֗וֹ בֵּ֤ין אֹֽהֶל־מוֹעֵד֙ וּבֵ֣ין הַמִּזְבֵּ֔חַ וְנָתַתָּ֥ שָׁ֖מָּה מָֽיִם׃ וְרָחֲצ֣וּ אַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֗יו מִמֶּ֛נּוּ אֶת־יְדֵיהֶ֥ם וְאֶת־רַגְלֵיהֶֽם׃ בְּבֹאָ֞ם אֶל־אֹ֤הֶל מוֹעֵד֙ יִרְחֲצוּ־מַ֔יִם וְלֹ֥א יָמֻ֖תוּ א֣וֹ בְגִשְׁתָּ֞ם אֶל־הַמִּזְבֵּ֤חַ לְשָׁרֵת֙ לְהַקְטִ֞יר אִשֶּׁ֤ה לַיהוָה֙ וְרָחֲצ֖וּ יְדֵיהֶ֣ם וְרַגְלֵיהֶ֑ם וְלֹ֣א יָמֻ֔תוּ וְהָיְתָ֥ה לָהֶ֛ם חָק־עוֹלָ֥ם ל֖וֹ וּלְזַרְע֥וֹ לְדֹרֹתָֽם׃» (خروج ٣٠: ١٧–٢١) ¹*

✍️ مقاله (M.G)
📓 @qoran_alive
.

.
مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران عصر روز چهارشنبه پس از ملاقات با آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل در پاسخ به پرسش ایندیپندنت فارسی درباره فعال شدن مکانیسم ماشه به یک حرکت دست به نشانه اینکه نمی‌داند، بسنده کرد. همزمان یکی از همراهان پزشکیان تلاش کرد راه برای فیلمبرداری را مسدود کند و با بالا آوردن یک برگه، جلوی لنز دوربین را مسدود کرد و به خبرنگار ایندیپندنت فارسی برخورد کرد. شنیده‌ها در سازمان ملل حاکی از آن است که مذاکرات بی‌نتیجه بوده و مکانیسم ماشه فعال خواهد شد

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.

.
سخنرانی کوبنده [و کوشنونده]ی پزشکیان برای صندلی‌های خالی…

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.

.
پیوند حجتیه و کمونیسم
‎تشیع امام‌زمانی کمونیستی

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
تهدید نتانیاهو توسط وزیر اطلاعات ایران

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

📓

آیا در قرآن «فرزند داشتن برای خدا» شرک دانسته شده است یا خیر؟

مقدمه

آیا هر اعتقادی که در آن برای خدا فرزندی قائل شوند، در منطق قرآن «شرک» به شمار می‌آید؟ یا قرآن میان «فرزند دانستن برای خدا» و «شریک گرفتن غیر خدا» تمایزی بنیادین قائل شده است؟ این پرسش اساسی، راه را برای فهم دقیق‌تر آیات قرآن و روشن شدن جایگاه این عقیده در نظام توحیدی اسلام باز می‌کند.

بررسی و پژوهش

۱. نفی شدید نسبت فرزند به خدا

قرآن کریم در آیات متعددی، نسبت دادن فرزند به خداوند را به‌شدت نفی کرده و آن را باطل، دروغ، بی‌دانشی و سخنی عظیم معرفی می‌کند¹*.

برای نمونه در سوره‌های بقره²*، یونس³*، کهف⁴*، مریم⁵* و انبیاء⁶* این عقیده با تعابیری چون «سخنی عظیم»، «دروغ»، «بی‌دانشی» و «سخن زشت» مورد تقبیح قرار گرفته است.

۲. تمایز میان «کفر» و «شرک»

با دقت در الفاظ قرآن روشن می‌شود که:
هر جا سخن از فرزند داشتن خدا آمده، قرآن آن را «کفر»، «دروغ» یا «گمراهی عظیم» دانسته است، نه «شرک».
اما در جایی که انسان‌ها غیر خدا را ارباب، اله یا شریک گرفتند، قرآن از واژه‌ی صریح «شرک» استفاده کرده است⁷*.

برای نمونه:

در سوره توبه، آیه ۳۰ نسبت دادن پسر به خدا «کفر» نامیده شده است.
اما در آیه ۳۱ همان سوره، هنگامی که سخن از «ارباب گرفتن غیر خدا» می‌آید، قرآن می‌گوید: «سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ» → یعنی این عمل «شرک» است.

۳. منطق قرآنی در یک نگاه

فرزند داشتن خدا = کفر، دروغ، بی‌دانشی یا سخنی عظیم.
شریک یا ارباب گرفتن غیر خدا = شرک.
این تمایز، دقت بیانی و ظرافت مفهومی قرآن را نشان می‌دهد.

جمع‌بندی:

با کنار هم قرار دادن همه‌ی آیات می‌توان چنین نتیجه گرفت:

۱. قرآن هرگونه نسبت فرزند به خدا را به‌شدت رد می‌کند و آن را یا «کفر» می‌نامد یا «دروغ و بی‌دانشی» یا «سخنی عظیم و شنیع».

۲. هیچ‌جا قرآن صریحاً این باور را معادل شرک معرفی نکرده است.

۳. «شرک» در اصطلاح قرآنی به‌طور ویژه در جایی به کار رفته است که انسان‌ها غیر خدا را «شریک، اله یا ارباب» گرفتند.

۴. بنابراین: اگر کسی بگوید خدا فرزند دارد، از نگاه قرآن در گمراهی عظیم و کفر است؛ اما اگر همان فرزندِ پنداشته‌شده (مانند مسیح یا عزیر) را به‌عنوان «اله یا شریک» در کنار خدا پرستش کند، آنگاه مشرک است.

پس روشن می‌شود که قرآن میان نسبت دادن فرزند به خدا و شریک گرفتن غیر خدا تفکیک قائل شده است؛ اولی کفر و تقبیح شدید، دومی شرک.

📖 مستند آیات

¹* توبه ۳۰–۳۱
و یهود گفتند: «عزیر، پسر خداست.» و نصارى گفتند: «مسیح، پسر خداست.» این سخنى است [باطل] که به زبان مى‌آورند، و به گفتار کسانى که پیش از این کافر شده‌اند شباهت دارد. خدا آنان را بکشد؛ چگونه [از حق] بازگردانده مى‌شوند؟ (۳۰)
اینان دانشمندان و راهبان خود و مسیح پسر مریم را به جاى خدا به الوهیت گرفتند، با آنکه مأمور نبودند جز اینکه خدایى یگانه را بپرستند که هیچ معبودى جز او نیست. منزه است او از آنچه [با وى] شریک مى‌گردانند. (۳۱)

²* بقره ۱۱۶
و گفتند: «خداوند فرزندى براى خود اختیار کرده است.» او منزه است. بلکه هر چه در آسمان‌ها و زمین است، از آن اوست، [و] همه فرمانپذیر اویند. (۱۱۶)

³* یونس ۶۸
گفتند: «خدا فرزندى براى خود اختیار کرده است.» منزه است او. او بى‌نیاز است. آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آن اوست. شما را بر این [ادعا] حجتى نیست. آیا چیزى را که نمى‌دانید، به دروغ بر خدا مى‌بندید؟ (۶۸)

⁴* کهف ۴–۵
و تا کسانى را که گفته‌اند: خداوند فرزندى گرفته است، هشدار دهد. (۴)
نه آنان و نه پدرانشان به این [ادعا] دانشى ندارند. بزرگ سخنى است که از دهانشان برمى‌آید. [آنان] جز دروغ نمى‌گویند. (۵)

⁵* مریم ۸۸–۹۱
و گفتند: «[خداى] رحمان فرزندى اختیار کرده است.» (۸۸)
واقعا چیز زشتى را [بر زبان] آوردید. (۸۹)
چیزى نمانده است که آسمان‌ها از این [سخن] بشکافند و زمین چاک خورد و کوه‌ها به شدت فرو ریزند. (۹۰)
از اینکه براى [خداى] رحمان فرزندى قائل شدند. (۹۱)
[خداى] رحمان را نسزد که فرزندى اختیار کند. (۹۲)

⁶* انبیاء ۲۶
و گفتند: «[خداى] رحمان فرزندى اختیار کرده.» منزه است او. بلکه بندگانى ارجمندند. (۲۶)

⁷* اخلاص ۳
لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ ﴿۳﴾
نه کس را زاده، نه زاییده از کس[ی است]. (۳)

📖: متن

توبه ۳۰–۳۱، بقره ۱۱۶، یونس ۶۸، کهف ۴–۵، مریم ۸۸–۹۲، اخلاص ۳، انبیاء ۲۶

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
تقابل مکرون و ترامپ تا کجا ادامه پیدا خواهد کرد؟

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

📓

کلام خدا و روح در قرآن: آیا کلام خداوند نیز مخلوق است؟

مقدمه:

آیا می‌توان گفت «کلام خدا» که در قرآن بارها با واژه‌هایی چون «کلمه» و «قول» آمده است، خود نوعی از خلقت الهی است؟
اگر خداوند با «کلمه» جهان را پدید می‌آورد و با «روح» در آن می‌دمد، آیا این «کلمه» نیز به‌سان دیگر مخلوقات آفریده شده است یا حقیقتی جدا و بی‌نیاز از آفرینش؟

این پرسش نه‌تنها جنبه‌ای تفسیری دارد، بلکه درک ما را از جایگاه انسان، جهان، و رابطه‌ی آن‌ها با خدا عمیق‌تر می‌کند.

کلمه و کلام در قرآن؛ آفریننده یا آفریده؟

خداوند در آیات متعدد نشان می‌دهد که کلام او ابزار تحقق آفرینش است:
«فرمان ما به چیزی هنگامی که آن را اراده کنیم این است که به او می‌گوییم باش پس بی‌درنگ موجود می‌شود»¹*. این آیه آشکار می‌کند که کلام خدا («کن») عامل ایجاد اشیاء است. اما نکته این‌جاست که همین کلام در مقام «تحقق در مخلوق» رخ می‌دهد؛ یعنی هنگامی که چیزی موجود می‌شود، خود آن «کلمه» نیز به نوعی صورت یافته و مخلوق گشته است.

نمونه‌ای دیگر در آیه‌ی مربوط به عیسی مسیح (ع) است:
«همانا مسیح عیسی پسر مریم فرستاده‌ی خدا و کلمه‌ی اوست که آن را به مریم القاء کرد و روحی از جانب اوست»²*.
این‌جا «کلمه» نه فقط فرمان، بلکه موجودی عینی و زنده است. پس می‌توان نتیجه گرفت که کلام خدا، هنگامی که در عرصه‌ی عالم تحقق پیدا می‌کند، خود به صورت مخلوق درمی‌آید.

بنابراین پاسخ روشن است: کلام خدا در ذات خود ازلی و قائم به خداست، اما وقتی در ساحت مخلوقات تجلی می‌یابد، همانند روح، صورتی از خلقت به خود می‌گیرد.

روح در قرآن؛ تجلی امر خداوند

از سوی دیگر قرآن نشان می‌دهد که «روح» نیز از سنخ «امر» است. «از تو درباره‌ی روح می‌پرسند، بگو روح از امر پروردگار من است»³*.
این آیه پیوند مستقیمی میان روح و امر الهی برقرار می‌کند.

در آیات دیگری خداوند می‌فرماید: «پس هنگامی که او را درست پرداختم و از روح خود در او دمیدم، همگی برای او سجده‌کنان افتادید»⁴*. این بیان نشان می‌دهد که روح همان دمیده شدن امر الهی در کالبد مخلوق است؛ چیزی که خود نیز از خداست اما در مقام تحقق، به مخلوق حیات می‌بخشد.

بنابراین، همان‌طور که کلام خدا در ساحت خلق به صورت موجودات و حوادث ظاهر می‌شود، روح نیز برچسبی الهی است که آفرینش را زنده و آگاه می‌سازد.

ارتباط کلام و روح؛ یک وحدت در دو جلوه

اگر کلام خداوند آفریننده‌ی هستی است و روح دمنده‌ی حیات، می‌توان گفت که این دو در حقیقت دو چهره از یک حقیقت‌اند: حقیقت امر الهی. قرآن می‌فرماید: «آگاه باشید که آفرینش و فرمان تنها از آنِ اوست»⁵*. «خلق» همان پدید آوردن موجودات و «امر» همان فرمانی است که به صورت کلام و روح ظاهر می‌شود.

بنابراین، کلام خدا هنگامی که در جهان تحقق می‌یابد، به صورت «مخلوق» آشکار می‌شود. و روح نیز به عنوان «امر الهی» دمیده در مخلوقات، مخلوق خداوند است. پس می‌توان با استناد به قرآن گفت: کلام خداوند، در مرتبه‌ی تجلی در مخلوقات، خود نیز نوعی از خلقت است.

جمع‌بندی

پرسش آغازین ما این بود که آیا کلام خدا نیز مخلوق است؟ پاسخ قرآن به این پرسش را می‌توان چنین خلاصه کرد:
کلام خدا در مرتبه‌ی الهی، همان اراده و فرمان ازلی اوست و قائم به ذات اوست.

اما هنگامی که این کلام در عرصه‌ی آفرینش تجلی می‌یابد ـ همان‌گونه که در خلق عیسی مسیح (ع) به‌عنوان «کلمه‌ی خدا» یا در فرمان «کن فیکون» ـ خود نیز به صورت یک حقیقت مخلوق درمی‌آید.
روح نیز چنین است؛ از امر الهی است و به کالبدها دمیده می‌شود و در همین فرآیند به عنوان یک مخلوق معنا می‌یابد.

پس نتیجه این است که هر موجود زنده و هر رخداد در عالم، «کلمه‌ای مخلوق» از جانب خداست که با دمیدن روح، حیات و معنا یافته است. بدین ترتیب، کل هستی کتابی است از کلمات الهی و انسان در میان این کتاب جایگاهی ممتاز دارد.

📖
مستندات

¹* «فرمان ما به چیزی هنگامی که آن را اراده کنیم این است که به او می‌گوییم باش پس بی‌درنگ موجود می‌شود.» (یس: ٨٢)

²* «همانا مسیح عیسی پسر مریم فرستاده‌ی خدا و کلمه‌ی اوست که آن را به مریم القا کرد و روحی از جانب اوست.» (نساء: ١٧١)

³* «از تو درباره‌ی روح می‌پرسند، بگو روح از امر پروردگار من است و جز اندکی از دانش به شما داده نشده است.» (اسراء: ٨٥)

⁴* «پس هنگامی که او را درست پرداختم و از روح خود در او دمیدم، همگی برای او سجده‌کنان افتادید.» (حجر: ٢٩)

⁵* «آگاه باشید که آفرینش و فرمان تنها از آنِ اوست، پر برکت است خدایی که پروردگار جهانیان است.» (اعراف: ٥٤)

✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، روز پنجشنبه صراحتا اعلام کرد که به اسرائیل اجازه نمی‌دهد کرانه باختری را به خاک خود ضمیمه کند. این اظهارات پاسخی به درخواست‌های برخی سیاستمداران تندرو اسرائیلی است که همزمان با افزایش تعداد کشورهایی که کشور فلسطین را به‌رسمیت می‌شناسند، خواهان گسترش حاکمیت اسرائیل بر این منطقه هستند.

ترامپ در دفتر بیضی کاخ سفید به خبرنگاران گفت: «من اجازه نخواهم داد اسرائیل کرانه باختری را ضمیمه کند. نه، اجازه نمی‌دهم. این اتفاق نخواهد افتاد.» او افزود: «دیگر بس است. وقت آن است که متوقف شود.»

این سخنان در حالی بیان شد که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، ساعاتی بعد برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل وارد نیویورک می‌شود. او هم‌چنین قرار است پس از سخنرانی، با ترامپ در واشنگتن دیدار کند. دفتر نتانیاهو بلافاصله به این اظهارات واکنشی نشان نداد. شهرک‌سازی‌های اسرائیل در کرانه باختری از زمان جنگ ۱۹۶۷ به شدت گسترش یافته و باعث تکه‌تکه شدن این سرزمین شده است. این سیاست با مخالفت کشورهای عربی نیز روبرو است که برخی از رهبرانشان اخیرا در حاشیه نشست سازمان ملل با ترامپ دیدار کرده بودند
@xtooon
.

.
تخلیه شهر غزه توسط اسرائیل.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

📓

آیا می‌شود خدا را با علم اثبات کرد؟
در این ویدیو، یکی از اندیشمندان غربی می‌گوید: مرز میان علم و ایمان آن‌قدرها هم دور نیست؛ هر چه دانش بشر بیشتر می‌شود، نشانه‌های وجود خدا روشن‌تر جلوه می‌کند...

علم، ما را تا آستانه حقیقت می‌برد؛ و ایمان، درهای آن را می‌گشاید.

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

📓
امر خدا در قرآن:
از دخان (فضای دودی شکل) تا دمیدن روح

مقدمه

آیا امرِ الهی تنها فرمانی زبانی است یا حقیقتی است که در همه‌ی ذرات هستی نفوذ کرده و آن‌ها را به وجود می‌آورد؟

وقتی قرآن می‌گوید:
«روح از امرِ پروردگار من است …»¹*
و در جای دیگر می‌فرماید:
«فرمانِ او چنین است که چون چیزی را بخواهد، تنها به او می‌گوید باش پس موجود می‌شود»²*، به‌روشنی نشان می‌دهد که امرِ خدا نه فقط دستور، بلکه واقعیتی آفریننده و هستی‌بخش است.

در این نوشتار، به خلقت آسمان‌ها و زمین، فرمان «کن فیکون [باش پس می‌شود]» و دمیدن روح پرداخته می‌شود تا روشن گردد که امرِ الهی، هم بر اجزای ریز هستی و هم بر مجموعه‌های عظیم آن نوشته و جاری است.

خلقت آسمان‌ها از دخان (فضای دودی شکل) ؛ امر بر اجزاء و مجموعه‌های خلق شده

قرآن در بیان آفرینش آسمان‌ها می‌گوید:
«سپس آهنگ آسمان کرد و آن دودی [شکل] بود، پس به آن و به زمین گفت بیایید خواه یا ناخواه، گفتند آمدیم فرمانبردارانه»³*.

این آیه نشان می‌دهد که حتی ماده‌ی آغازین آسمان‌ها (دخان) نیز با امرِ خدا شکل گرفت و به فرمان او تن داد.
از این منظر، امرِ الهی بر «جزء» (دخان) نوشته شد و سپس بر «مجموعه» (آسمان‌ها و زمین) نیز فرمان راند. بنابراین، امرِ خدا هم به اجزای سازنده‌ی جهان و هم به کل ساختارهای پدید آمده تعلق می‌گیرد.

کن فیکون [باش پس می‌شود]؛ فرمان تحقق

امرِ خداوند نه تنها در آغاز آفرینش، بلکه در هر آفرینشی جاری است: «فرمان او چنین است که چون چیزی را بخواهد فقط به او می‌گوید: "باش پس بی‌درنگ موجود می‌شود"»².
این فرمان همان «کُن فیکون» است؛ فرمانی که از جزء تا کل را شامل می‌شود. هر ذره‌ای از هستی با این امر تحقق یافته و هر مجموعه‌ای از ذرات نیز با همان فرمان سامان می‌یابد.

به زبان امروز می‌توان گفت: امر خداوند قانون بنیادینی است که در تار و پود مخلوقات نگاشته شده است؛ هم بر اجزای تشکیل‌دهنده‌ی آن‌ها و هم بر مجموعه‌ی نهایی.

روح؛ امر زنده‌کننده در کالبد

پس از آفرینش اجزاء و مجموعه‌ها، روح به‌عنوان جلوه‌ی ویژه‌ای از امرِ الهی در مخلوقات دمیده شد. خداوند می‌فرماید: «از تو درباره‌ی روح می‌پرسند، بگو روح از امر پروردگار من است…»¹*.
و در آیه‌ای دیگر: «پس هنگامی که او را درست پرداختم و از روح خود در او دمیدم، همگی برای او سجده‌کنان افتادید»⁴*.
اینجا روشن می‌شود که امر الهی فقط در ساختن کالبد جاری نیست، بلکه با دمیدن روح، آن کالبد را زنده می‌کند. به همین دلیل می‌توان گفت:
خدا با دمیدن کلام و امر خویش، با برچسب "روح"، در کالبد موجودات، همه‌چیز را در جهان هستی به فرمان خود درآورده است.

جمع‌بندی

از بررسی آیات چنین برمی‌آید که:
امرِ الهی در قرآن بیش از معنای صرف «دستور» است؛ این واژه هم فرمان است و هم تحقق آفرینش.

در خلقت آسمان‌ها از دُخان، امر خدا بر اجزاء (دودی شکل) و بر مجموعه (آسمان‌ها و زمین) یکسان جاری شد.
فرمان «کن فیکون» نشان می‌دهد که آفرینش در هر مرتبه‌ای تنها به امرِ الهی وابسته است.
روح نیز بخشی از همان امرِ الهی است که در مخلوقات دمیده می‌شود و به آن‌ها حیات می‌بخشد.

در نتیجه، امر خداوند حقیقتی است که همه‌چیز را در بر گرفته است؛ از ذره‌ای کوچک تا مجموعه‌ای عظیم. این امر، در کلام خداوند تجلی یافته و در روح، حیات و فرمان را به هستی بخشیده است.

مستندات

¹* «از تو درباره‌ی روح می‌پرسند، بگو روح از امر پروردگار من است و جز اندکی از دانش به شما داده نشده است.» (اسراء: ٨٥)

²* «فرمان او چنین است که چون چیزی را بخواهد فقط به او می‌گوید باش پس بی‌درنگ موجود می‌شود.» (یس: ٨٢)

³* «سپس آهنگ آسمان کرد و آن دودی بود، پس به آن و به زمین گفت بیایید خواه یا ناخواه، گفتند آمدیم فرمانبردارانه.» (فصلت: ١١)

⁴* «پس هنگامی که او را درست پرداختم و از روح خود در او دمیدم، همگی برای او سجده‌کنان افتادید.» (حجر: ٢٩)

متن کامل آیات

¹* «وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا» (اسراء: ٨٥)
²* «إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ» (یس: ٨٢)
³* «ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ» (فصلت: ١١)
⁴* «فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ» (حجر: ٢٩)

✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
خبر فرویی

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

.
حرف‌هایی که نیم قرن پیش فقط یک نفر از ایران به همه‌ی دنیا می‌زد

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

📓

قوانین پیش از خلقت؛ دلیلی بر وجود خالق آگاه

مقدمه

پرسش بنیادین این است: آیا ماده و انرژی، نقطه‌ی آغاز جهان بودند یا پیش از آن‌ها قوانین و مقرراتی وجود داشت که مسیر خلقت را تعیین می‌کرد؟ اگر قانون پیش از ماده وجود داشته، این قانون‌گذاری خود نیازمند خالقی آگاه است. قرآن کریم با صراحت بیان می‌کند که آفرینش جهان در چارچوب «قدر» و «کتاب» الهی تحقق یافته است؛ یعنی قوانینی که پیش از پدید آمدن ماده و انرژی وضع شده‌اند.

آفرینش از دخان [ابری دودی شکل]

قرآن در بیان آغاز آفرینش جهان می‌فرماید:
«سپس آهنگ آسمان کرد و آن دودی بود، پس به آن و به زمین گفت بیایید خواه یا ناخواه، گفتند آمدیم فرمانبردارانه»¹*.

این آیه نشان می‌دهد که ماده‌ی اولیه (دخان) پایه‌ی خلقت جهان بوده است. اما نکته‌ی مهم‌تر این است که حتی همان ماده‌ی نخستین نیز تحت فرمان و قانون الهی قرار گرفت. آفرینش آسمان‌ها و زمین، از جزء تا کل، بر اساس نظمی پیشینی تحقق یافت.

آفرینش در چارچوب قدر

قرآن در جای دیگری می‌فرماید:
«بی‌گمان ما هر چیزی را به اندازه آفریدیم»²*.
اینجا «قدر» به معنای اندازه‌گذاری، تعیین حد و قانون است. این آیه روشن می‌سازد که هیچ چیز بدون چارچوب و قانون ازلی آفریده نشده است. در حقیقت، پیش از تحقق مادی هر پدیده، قانون آن مقرر بوده است.

کتاب و خزائن؛ ذخایر پیش از خلقت

قرآن در آیه‌ای دیگر می‌فرماید:
«و هیچ چیزی نیست مگر این‌که خزائن آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازه‌ای معین فرو نمی‌فرستیم»³*.
این بیان نشان می‌دهد که هر موجود و هر پدیده، پیش از آفرینش در «خزائن الهی» و بر اساس «کتاب» مقدر ثبت بوده است. به زبان امروز می‌توان گفت: جهان ابتدا در سطح قانون و علم الهی وجود داشت، سپس در سطح ماده متجلی شد.

نتیجه و اثبات خالق

از آیات قرآن چنین برمی‌آید:
١. جهان از ماده‌ی نخستین آغاز شد، اما ماده‌ی نخستین نیز مشمول قانون الهی بود.
٢. پیش از ماده، «قدر» و «کتاب» الهی وجود داشت؛ یعنی قوانین و اندازه‌های ثابت و ازلی.
٣. این قوانین خود ماده نیستند، اما بر ماده حاکمند و مسیر آفرینش را تعیین می‌کنند.
٤. وجود قوانین پیش از ماده، گواهی است بر وجود موجودی آگاه و مدبر که آن‌ها را وضع کرده است.
بنابراین، آفرینش جهان تصادفی و بی‌قاعده نبوده است؛ بلکه بر اساس تدبیر اولیه‌ای شکل گرفت که قرآن آن را به خدا نسبت می‌دهد. خدا همان خالقی است که قوانین را پیش از خلقت وضع کرد، و همین قوانین جاری، جریان هستی‌بخش خلقت را ممکن ساختند.

جمع‌بندی

می‌توان چنین نتیجه گرفت:
پیش از آفرینش ماده و انرژی، قانون وجود داشت. این قوانین، پایه‌ی پیدایش و سامان جهان شدند. وجود قوانین پیش از خلقت، نشان می‌دهد که آفرینش بر اساس تدبیر خالقی آگاه و قانون‌گذار شکل گرفته است؛ همان خداوندی که حاکم و آفریننده‌ی جهان است.
📖
مستند آیات

¹* «سپس آهنگ آسمان کرد و آن دودی بود، پس به آن و به زمین گفت بیایید خواه یا ناخواه، گفتند آمدیم فرمانبردارانه.» (فصلت: ١١)

²* «بی‌گمان ما هر چیزی را به اندازه آفریدیم.» (قمر: ٤٩)

³* «و هیچ چیزی نیست مگر این‌که خزائن آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازه‌ای معین فرو نمی‌فرستیم.» (حجر: ٢١)

متن کامل آیات

¹* «ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ» (فصلت: ١١)

²* «إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ» (قمر: ٤٩)

³* «وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ» (حجر: ٢١)

✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

🎹
سفر جذاب به دل موسیقی، سنتور و پیانو با سامان احتشامی

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

‏🇮🇱🇮🇩
‏
رئیس‌جمهور اندونزی در سازمان ملل: صلح واقعی تنها با تضمین امنیت اسرائیل ممکن است
پرابوو سوبیانتو، رئیس‌جمهور اندونزی ـ بزرگ‌ترین کشور مسلمان‌نشین جهان با ۲۸۵ میلیون نفر جمعیت که ۸۸ درصد آنها مسلمان هستند ـ در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تأکید کرد که برای دستیابی به صلح واقعی در خاورمیانه، امنیت اسرائیل باید تضمین شود.
وی در پایان سخنان خود با واژه عبری «شالوم» به معنای صلح، سخنرانی‌اش را خاتمه داد؛ اقدامی که به‌عنوان نشانه‌ای از تمایل به دوستی و همزیستی تعبیر شد.

پرابووو این درخواست را با حمایت از چارچوب دو کشور همراه کرد و امنیت اسرائیل را به عنوان یک ستون غیرقابل مذاکره در کنار کشور مستقل فلسطین مطرح کرد.این در پی موضع قبلی پرابووو مبنی بر آمادگی اندونزی برای برقراری روابط با اسرائیل در صورت به رسمیت شناختن یک کشور مستقل فلسطینی توسط اورشلیم است - گشایشی که در صورت پیگیری، یک پیشرفت استراتژیک در جهان اسلام آسیا خواهد بود.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.