سراب باخودی، سودای بی خودی
سروش دباغ
به نام خداوند جان و خرد. خیلی خوشوقتم که در جمع هموطنان عزیز در اوکلند کالیفرنیا حاضرم. قرار است در باب خودشناسی عارفانه با یکدیگر گفتگو کنیم. میکوشم نکاتی را به اختصار عرض کنم. بعد هم پرسش و پاسخی در این باب خواهیم داشت.
وقتی دوستان با من در میان گذاشتند که در جمع عزیزان حاضر شوم و موضوعی اخلاقی – عرفانی را پیشنهاد کردند؛ تصمیم گرفتم یک غزل از غزلیات دیوان شمس مولانا را پیش چشم قرار دهم. سپس نکاتی را در خصوصِ آن عرض کنم. پاره ای نکاتِ اخلاقی – عرفانی که در این غزل آمده را با هم به بحث میگذاریم. عنوان بحث چنانکه اعلام شده خوشناسیِ عرفانی است.
خودشناسی
خودشناسی یا خودکاوی از مهمترین مؤلفه هایی است که عرفا بر آن انگشت تأکید نهاده اند. این از آموزه های محوری سنت عرفانی محسوب میشود. اینکه ما نقاط قوت و ضعف خود را بشناسیم. در برابر خویشتن عریان شویم و بند از بند و تار از پودِ خویشتن بشناسیم، از نکاتی است که قویاً پیشِ چشمِ عرفا بوده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81887
سروش دباغ
به نام خداوند جان و خرد. خیلی خوشوقتم که در جمع هموطنان عزیز در اوکلند کالیفرنیا حاضرم. قرار است در باب خودشناسی عارفانه با یکدیگر گفتگو کنیم. میکوشم نکاتی را به اختصار عرض کنم. بعد هم پرسش و پاسخی در این باب خواهیم داشت.
وقتی دوستان با من در میان گذاشتند که در جمع عزیزان حاضر شوم و موضوعی اخلاقی – عرفانی را پیشنهاد کردند؛ تصمیم گرفتم یک غزل از غزلیات دیوان شمس مولانا را پیش چشم قرار دهم. سپس نکاتی را در خصوصِ آن عرض کنم. پاره ای نکاتِ اخلاقی – عرفانی که در این غزل آمده را با هم به بحث میگذاریم. عنوان بحث چنانکه اعلام شده خوشناسیِ عرفانی است.
خودشناسی
خودشناسی یا خودکاوی از مهمترین مؤلفه هایی است که عرفا بر آن انگشت تأکید نهاده اند. این از آموزه های محوری سنت عرفانی محسوب میشود. اینکه ما نقاط قوت و ضعف خود را بشناسیم. در برابر خویشتن عریان شویم و بند از بند و تار از پودِ خویشتن بشناسیم، از نکاتی است که قویاً پیشِ چشمِ عرفا بوده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81887
سایت خبری تحلیلی زیتون
سراب باخودی، سودای بی خودی | سایت خبری تحلیلی زیتون
به نام خداوند جان و خرد. خیلی خوشوقتم که در جمع هموطنان عزیز در اوکلند کالیفرنیا حاضرم. قرار است در باب خودشناسی عارفانه با یکدیگر گفتگو کنیم. میکوشم نکاتی را به اختصار عرض کنم. بعد هم پرسش و پاسخی در این باب خواهیم داشت. وقتی دوستان با من در میان گذاشتند…
ابومحمد مصری یا حبیب داوود
اسرائیل: مرد دوم القاعده را در تهران کشتیم
https://www.zeitoons.com/81893
زیتون– نیویورک تایمز در گزارشی افشا کرد که ابومحمد المصری، رهبر دوم شبکه القاعده به دست مأموران اسرائیلی در تهران کشته شده است. او در انفجار سفارت آمریکا در کنیا و تانزانیا دست داشته.
بنابر این گزارش ابومحمد المصری «به سفارش آمریکا» به قتل رسیده است.
روزنامه نیویورک تایمز در شماره ۱۳ نوامبر از عملیات مخفیانه مأموران امنیتی اسرائیل در تهران پرده برداشته است. به نوشته این روزنامه شخصی که روز ۱۸ مرداد گذشته در محله پاسداران تهران به قتل رسید، ابومحمد المصری، از سران القاعده و مرد دوم این شبکه تروریستی بوده است.
بیشتر بخوانید: قتل یا «ترور شبیه سمپاتهای موساد»
بنا بر این گزارش المصری با نام اصلی عبدالله احمد عبدالله، هدایتگر اصلی دو عملیات بمبگذاری در سفارتهای ایالات متحده در کنیا و تانزانیا بوده و نیروهای اسرائیلی او را در تهران با مأموریت از سوی آمریکا کشتهاند.
گفته میشود که ابومحمد مصری، از سالها پیش در ایران بوده و نهادهای امنیتی آمریکا همواره او را زیر نظر داشتهاند.
ابومحمد مصری از سال ۱۹۹۸ طراح چندین عملیات تروریستی از جمله بمبگذاری در سفارتخانههای ایالات متحده در کنیا و تانزانیا بوده که در جریان آنها بیش از ۲۰۰ نفر به قتل رسیدند و حدود ۵۰۰۰ نفر زخمی شدند.
نفر دوم القاعده در همسایگی مهدی مهندس
رسانههای ایران روز ۱۹ مردادماه امسال خبر دادند که حبیب داوود، استاد تاریخ و ۵۸ ساله، و دخترش مریم، ۲۷ ساله، شامگاه جمعه، ۱۷ مرداد، در حوالی گلستان یکم در خیابان پاسداران تهران به ضرب چهار گلوله کشته شدند.
به گزارش خبرگزاری مهر، در این حادثه از سوی یک موتوسوار «از سمت راننده» پنج تیر شلیک شده که «۴ تیر شلیک شده» به خودرو برخورد کرده و «شلیک پنجم هم به یک ماشین دیگر که در حال عبور بوده اصابت» کرده است.
بر اساس این گزارش، این دو نفر سوار بر یک خودروی ال۹۰ سفید در حال حرکت بودند و حادثه ساعت ۹ شامگاه جمعه رخ داده است.
در این گزارش آمده که به دلیل باریک بودن و یکطرفه بودن کوچه “فقط عابر پیاده و یا موتورسوار میتوانسته از طرف پیاده رو تیراندازی کند.
اکانت «عماد» در توییتر که نخستین بار این خبر را منتشر کرد، نوشت که این اتفاق «حوالی منزل» ابومهدی المهندس رخ داده است.
ابوالمهدی مهندس، معاون نیروهای حشدالشعبی سیزدهم دی پارسال در حمله پهپادهای آمریکایی در فرودگاه بغداد در کنار قاسم سلیمانی کشته شد.
خانواده این فرمانده ارشد نظامی که چند دهه با سپاه پاسداران همکاری داشت، سالهاست ساکن تهران هستند.
حال اما نیویورک تایمز با تکیه بر تحقیقات چهار منبع امنیتی همچنین نوشته است، مریم مصری همسر حمزه بن لادن، جانشین و پسر اسامه بن لادن، رهبر سابق شبکه القاعده بوده است، که سال گذشته طی عملیات ضدتروریستی در مرز پاکستان و افغانستان به قتل رسید.
تکذیب جمهوری اسلامی
در پاسخ به این گزارش نیویورک تایمز، سخنگوی وزارت خارجه ایران صبح شنبه، ۲۴ آبانماه، «ادعای ترور» و همین طور «هرگونه حضور اعضای این گروه در ایران» را «قویا» تکذیب کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81893
اسرائیل: مرد دوم القاعده را در تهران کشتیم
https://www.zeitoons.com/81893
زیتون– نیویورک تایمز در گزارشی افشا کرد که ابومحمد المصری، رهبر دوم شبکه القاعده به دست مأموران اسرائیلی در تهران کشته شده است. او در انفجار سفارت آمریکا در کنیا و تانزانیا دست داشته.
بنابر این گزارش ابومحمد المصری «به سفارش آمریکا» به قتل رسیده است.
روزنامه نیویورک تایمز در شماره ۱۳ نوامبر از عملیات مخفیانه مأموران امنیتی اسرائیل در تهران پرده برداشته است. به نوشته این روزنامه شخصی که روز ۱۸ مرداد گذشته در محله پاسداران تهران به قتل رسید، ابومحمد المصری، از سران القاعده و مرد دوم این شبکه تروریستی بوده است.
بیشتر بخوانید: قتل یا «ترور شبیه سمپاتهای موساد»
بنا بر این گزارش المصری با نام اصلی عبدالله احمد عبدالله، هدایتگر اصلی دو عملیات بمبگذاری در سفارتهای ایالات متحده در کنیا و تانزانیا بوده و نیروهای اسرائیلی او را در تهران با مأموریت از سوی آمریکا کشتهاند.
گفته میشود که ابومحمد مصری، از سالها پیش در ایران بوده و نهادهای امنیتی آمریکا همواره او را زیر نظر داشتهاند.
ابومحمد مصری از سال ۱۹۹۸ طراح چندین عملیات تروریستی از جمله بمبگذاری در سفارتخانههای ایالات متحده در کنیا و تانزانیا بوده که در جریان آنها بیش از ۲۰۰ نفر به قتل رسیدند و حدود ۵۰۰۰ نفر زخمی شدند.
نفر دوم القاعده در همسایگی مهدی مهندس
رسانههای ایران روز ۱۹ مردادماه امسال خبر دادند که حبیب داوود، استاد تاریخ و ۵۸ ساله، و دخترش مریم، ۲۷ ساله، شامگاه جمعه، ۱۷ مرداد، در حوالی گلستان یکم در خیابان پاسداران تهران به ضرب چهار گلوله کشته شدند.
به گزارش خبرگزاری مهر، در این حادثه از سوی یک موتوسوار «از سمت راننده» پنج تیر شلیک شده که «۴ تیر شلیک شده» به خودرو برخورد کرده و «شلیک پنجم هم به یک ماشین دیگر که در حال عبور بوده اصابت» کرده است.
بر اساس این گزارش، این دو نفر سوار بر یک خودروی ال۹۰ سفید در حال حرکت بودند و حادثه ساعت ۹ شامگاه جمعه رخ داده است.
در این گزارش آمده که به دلیل باریک بودن و یکطرفه بودن کوچه “فقط عابر پیاده و یا موتورسوار میتوانسته از طرف پیاده رو تیراندازی کند.
اکانت «عماد» در توییتر که نخستین بار این خبر را منتشر کرد، نوشت که این اتفاق «حوالی منزل» ابومهدی المهندس رخ داده است.
ابوالمهدی مهندس، معاون نیروهای حشدالشعبی سیزدهم دی پارسال در حمله پهپادهای آمریکایی در فرودگاه بغداد در کنار قاسم سلیمانی کشته شد.
خانواده این فرمانده ارشد نظامی که چند دهه با سپاه پاسداران همکاری داشت، سالهاست ساکن تهران هستند.
حال اما نیویورک تایمز با تکیه بر تحقیقات چهار منبع امنیتی همچنین نوشته است، مریم مصری همسر حمزه بن لادن، جانشین و پسر اسامه بن لادن، رهبر سابق شبکه القاعده بوده است، که سال گذشته طی عملیات ضدتروریستی در مرز پاکستان و افغانستان به قتل رسید.
تکذیب جمهوری اسلامی
در پاسخ به این گزارش نیویورک تایمز، سخنگوی وزارت خارجه ایران صبح شنبه، ۲۴ آبانماه، «ادعای ترور» و همین طور «هرگونه حضور اعضای این گروه در ایران» را «قویا» تکذیب کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81893
سایت خبری تحلیلی زیتون
اسرائيل: مرد دوم القاعده را در تهران کشتیم | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون– نیویورک تایمز در گزارشی افشا کرد که ابومحمد المصری، رهبر دوم شبکه القاعده به دست مأموران اسرائیلی در تهران کشته شده است. او در انفجار سفارت آمریکا در کنیا و تانزانیا دست داشته. بنابر این گزارش ابومحمد المصری «به سفارش آمریکا» به قتل رسیده است. روزنامه…
بیانیه جمعی از فعالان سیاسی و مدنی
پاسخ به اعتراضات آبان مشت آهنین بود
زیتون– در سالگرد اعتراضات آبان ۱۳۹۸ جمعی از فعالان سیاسی٬ اجتماعی و حقوق بشری بیانیهای صادر کردند.
به گزارش «زیتون» امضاءکنندگان این بیانیه با اشاره به اینکه «تعداد انسانهای مظلومی که خونشان در آبان بر زمین جاری شد حتی بیش از جمع چهار شورش و اعتراض علیه استبداد پیش از انقلاب» بوده پرسیدهاند «چگونه تعداد قتل و کشتار در اعتراضات چند روزه آبان را توجیه میکنید»؟
در بخشی از این بیانیه آمده است: «در غروب جمعه ۲۴ ابان ۱۳۹۸ مردمِ خسته از گرانی، بیکاری، فساد و غارتگریِ منابع عمومی، با اِشغال خیابانها اعتراض خود را به ظلم، بی کفایتی، ناکارامدی و فساد فریاد زدند تا شاید که گوشی شنوا شود و دلی بلرزد؛ اما پاسخ به اینهمه در آن هفته سیاه آبان مشت آهنین بود. دامنه این سرکوبِ کمسابقه و آتش خشونت سازمانداده شده حاصلی جز ریختن خون گرسنگان بر زمین و بازداشت تودههای محروم نداشت.»
این بیانیه افزوده است:«این خطای مکرر همه قدرتمداران مستبد تاریخ است که تصور میکنند با زورِ نامشروع و داغ و درفش میتوان جامعه سراسر بحران را به آرامش و سکون رساند. تا کی میتوان تهیدستان، پابرهنگان، جانبهلبرسیدگان، حاشیهنشینها، جوانان عاصی از بیکاری و زنان شورشکننده بر تبعیض را با ایجاد رعب و ترس و وحشت خاموش ساخت؟
امضاءکنندگان در پایان ضمن هشدار بر «تداوم سیاستها و شیوه های استیلاجویانه حکمرانی کنونی» از حاکمان خواسته اند که «خشونتهای ساختاری» را متوقف، «بازداشتشدگان» را آزاد و «راه برای شروع گفتوگوی ملی به منظور اصلاحات ساختاری» هموار شود.
این بیانیه به امضاء«
هاشم آغاجری- بهمن احمدی امویی- حسن اسدی زید آبادی- پروین اسفندیاری- کمال اطهاری- قربان بهزادیان نژاد- محمود بهشتی لنگرودی- علیرضا بهشتی شیرازی- علیرضا بهشتی- مصطفی تاجزاده- علیرضا جباری- بهزاد حق پناه- امیر خرم- ابراهیم خوش سیرت- معصومه دهقان- صادق ربانی- علیرضا رجایی- بهمن رضاخانی- حسین رفیعی- رضا رییس طوسی- پروانه سلحشوری-سید محمد سیف زاده- احسان شریعتی- گوهر شمیرانی- فیروزه صابر- محمود صدیقی پور- طاهره طالقانی- سیامک طاهری- محسن عمرانی- محمد علی عمویی- احمد فخر عالمی – عزیز قاسم زاده- ابوالفضل قدیانی- نظام الدین قهاری- محمد رضا کارخانه چین– رحمان کارگشا– فاطمه گوارایی- سیاوش لاهوتی- اسکندرلطفی- فخرالسادات محتشمی پور- محمد محمدی اردهالی- مهدی محمودیان- رضا مسلمی- سعید مدنی- احمد معصومی- عبدالله مومنی- صدیقه وسمقی- هادی هادیزاده یزدی»
رسیده است.
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به شرح زیر است:
https://www.zeitoons.com/81909
پاسخ به اعتراضات آبان مشت آهنین بود
زیتون– در سالگرد اعتراضات آبان ۱۳۹۸ جمعی از فعالان سیاسی٬ اجتماعی و حقوق بشری بیانیهای صادر کردند.
به گزارش «زیتون» امضاءکنندگان این بیانیه با اشاره به اینکه «تعداد انسانهای مظلومی که خونشان در آبان بر زمین جاری شد حتی بیش از جمع چهار شورش و اعتراض علیه استبداد پیش از انقلاب» بوده پرسیدهاند «چگونه تعداد قتل و کشتار در اعتراضات چند روزه آبان را توجیه میکنید»؟
در بخشی از این بیانیه آمده است: «در غروب جمعه ۲۴ ابان ۱۳۹۸ مردمِ خسته از گرانی، بیکاری، فساد و غارتگریِ منابع عمومی، با اِشغال خیابانها اعتراض خود را به ظلم، بی کفایتی، ناکارامدی و فساد فریاد زدند تا شاید که گوشی شنوا شود و دلی بلرزد؛ اما پاسخ به اینهمه در آن هفته سیاه آبان مشت آهنین بود. دامنه این سرکوبِ کمسابقه و آتش خشونت سازمانداده شده حاصلی جز ریختن خون گرسنگان بر زمین و بازداشت تودههای محروم نداشت.»
این بیانیه افزوده است:«این خطای مکرر همه قدرتمداران مستبد تاریخ است که تصور میکنند با زورِ نامشروع و داغ و درفش میتوان جامعه سراسر بحران را به آرامش و سکون رساند. تا کی میتوان تهیدستان، پابرهنگان، جانبهلبرسیدگان، حاشیهنشینها، جوانان عاصی از بیکاری و زنان شورشکننده بر تبعیض را با ایجاد رعب و ترس و وحشت خاموش ساخت؟
امضاءکنندگان در پایان ضمن هشدار بر «تداوم سیاستها و شیوه های استیلاجویانه حکمرانی کنونی» از حاکمان خواسته اند که «خشونتهای ساختاری» را متوقف، «بازداشتشدگان» را آزاد و «راه برای شروع گفتوگوی ملی به منظور اصلاحات ساختاری» هموار شود.
این بیانیه به امضاء«
هاشم آغاجری- بهمن احمدی امویی- حسن اسدی زید آبادی- پروین اسفندیاری- کمال اطهاری- قربان بهزادیان نژاد- محمود بهشتی لنگرودی- علیرضا بهشتی شیرازی- علیرضا بهشتی- مصطفی تاجزاده- علیرضا جباری- بهزاد حق پناه- امیر خرم- ابراهیم خوش سیرت- معصومه دهقان- صادق ربانی- علیرضا رجایی- بهمن رضاخانی- حسین رفیعی- رضا رییس طوسی- پروانه سلحشوری-سید محمد سیف زاده- احسان شریعتی- گوهر شمیرانی- فیروزه صابر- محمود صدیقی پور- طاهره طالقانی- سیامک طاهری- محسن عمرانی- محمد علی عمویی- احمد فخر عالمی – عزیز قاسم زاده- ابوالفضل قدیانی- نظام الدین قهاری- محمد رضا کارخانه چین– رحمان کارگشا– فاطمه گوارایی- سیاوش لاهوتی- اسکندرلطفی- فخرالسادات محتشمی پور- محمد محمدی اردهالی- مهدی محمودیان- رضا مسلمی- سعید مدنی- احمد معصومی- عبدالله مومنی- صدیقه وسمقی- هادی هادیزاده یزدی»
رسیده است.
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به شرح زیر است:
https://www.zeitoons.com/81909
سایت خبری تحلیلی زیتون
? پاسخ به اعتراضات آبان مشت آهنین بود | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون– در سالگرد اعتراضات آبان ۱۳۹۸ جمعی از فعالان سیاسی٬ اجتماعی و حقوق بشری بیانیهای صادر کردند. به گزارش «زیتون» امضاءکنندگان این بیانیه با اشاره به اینکه «تعداد انسانهای مظلومی که خونشان در آبان بر زمین جاری شد حتی بیش از جمع چهار شورش و اعتراض علیه…
تسلیتنامهی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی
به مناسبت درگذشت داود فیرحی
هو الحیّ الذی لایموت
آن را غمِ دار است که دور از رخِ یار است
ما را چه غم از دار که رخ در رخ یاریم
دی لعل روانبخشِ تو میگفت که خواجو
خوش باش که ما رنج تو ضایع نگذاریم
هنگامی که خبر درگذشت برادر عزیزمان جناب حجة الاسلام دکتر داود فیرحی منتشر شد، بسیاری از نحلههای مختلف فکری، اجتماعی و فرهنگی غمگین شدند و این مصیبت را تسلیت گفتند؛ زیرا موافقاناش رفیقی دانا و توانا را در اوج شکوفایی و ثمردهی فکری و اجتماعی از دست داده بودند و مخالفان منصفاش جای رقیبی آراسته به تسامح، تواضع و گشودگی را خالی مییافتند. چنین اتفاقی در این روزگار که صفآراییهای سیاسی و اجتماعی آلوده به انواع کدورتها و خشونتها است در حکم کیمیا است!
آنچه داود فیرحی را از دیگران متمایز میکرد نه فقط مقال پرثمر او که مرام پرمهرش نیز بود؛ مرام و ادبی که ایران ما بیش از همیشه بدان محتاج است. او از یکسو جهان و زبان حوزه و دانشگاه را به خوبی میشناخت زیرا دانشآموخته و مدرّس هر دو حیطه بود و از سوی دیگر اندیشهاش را به آبرویاش نمیآمیخت تا مبادا هر جا که نقدی میشنود برای حفظ آبرو بر نظر خود اصرار باطل کند و از پیرایش و پالایش رأی خویش محروم بماند. همین ویژگیها بر محبت و معرفت جمع و جامعهای که او را میشناختند افزود و فقداناش را بسا سنگینتر کرد.
کارنامهی فکری فیرحی در عمر کوتاه اما پرثمرش ۱۰ کتاب، بیش از ۶۰ مقاله و دهها مباحثهی بیپرده و بیپروا با صاحبنظرانی بود که از مخالفان جدی آرای او بودند و با همهی اختلافاتی که با دیگر نواندیشان دینی ـــ به ویژه در تعریف، تبیین و کاراییِ «فقه سیاسی» داشت ـــ در یک نقطه با آنها اشتراک نظر داشت: او اصالت درخت دین را در انسانی بودن میوهاش جستجو میکرد و پیوسته به گرههای کور نسبت میان دین و آزادی و نیز نسبت میان سنّت، مدرنیّت و مدنیّت میاندیشید.
زندهیاد فیرحی در سالهای اخیر دلمشغول نقد و واکاوی آفت و ظرفیّت جریانهای کهن اسلامگرا از جمله اخوانالمسلمین مصر بود و از چرخهی باطل استبداد و انقلاب سخن میگفت. بازخوانی تجربهی مشروطه و بازاندیشی در مفهوم وکالت و ولایت و نیز نقد اصول حکمرانی و چارهجویی برای آمیختگیِ فقاهت و سلطنت از نقطههای برجستهی نقدها و تأمّلات اوست، نقاطی که میراث گرانبهایی برای دانشپژوهان الهیات سیاسی، فقه مشروطه و اندیشهی سیاسی اسلام به جای میگذارد.
ما اکنون سوگوار فقدان آن انسان صدیق و ژرفکاو هستیم. از خداوند برای خانواده و شاگردان آن مرحوم شکیبایی آرزو داریم و برای جان زلال و روح بزرگ آن دانشیمرد افتادهمنش رحمت و غفران الهی میطلبیم و از سویدای دل آرزو میکنیم که آیندهی ایران از این مرام و منش تهی نمانَد.
و یبقیٰ وجهُ ربک ذوالجلال و الإکرام
حسن یوسفی اشکوری
محمّدجواد اکبرین
میثم بادامچی
محمّد برقعی
رضا بهشتی معزّ
سروش دبّاغ
علیرضا رجایی
احمد صدری
محمود صدری
علی طهماسبی
رضا علیجانی
حسین کمالی
محسن کمالیان
داریوش محمّدپور
محمّدمهدی مجاهدی
مهدی ممکن
یاسر میردامادی
https://www.zeitoons.com/81933
به مناسبت درگذشت داود فیرحی
هو الحیّ الذی لایموت
آن را غمِ دار است که دور از رخِ یار است
ما را چه غم از دار که رخ در رخ یاریم
دی لعل روانبخشِ تو میگفت که خواجو
خوش باش که ما رنج تو ضایع نگذاریم
هنگامی که خبر درگذشت برادر عزیزمان جناب حجة الاسلام دکتر داود فیرحی منتشر شد، بسیاری از نحلههای مختلف فکری، اجتماعی و فرهنگی غمگین شدند و این مصیبت را تسلیت گفتند؛ زیرا موافقاناش رفیقی دانا و توانا را در اوج شکوفایی و ثمردهی فکری و اجتماعی از دست داده بودند و مخالفان منصفاش جای رقیبی آراسته به تسامح، تواضع و گشودگی را خالی مییافتند. چنین اتفاقی در این روزگار که صفآراییهای سیاسی و اجتماعی آلوده به انواع کدورتها و خشونتها است در حکم کیمیا است!
آنچه داود فیرحی را از دیگران متمایز میکرد نه فقط مقال پرثمر او که مرام پرمهرش نیز بود؛ مرام و ادبی که ایران ما بیش از همیشه بدان محتاج است. او از یکسو جهان و زبان حوزه و دانشگاه را به خوبی میشناخت زیرا دانشآموخته و مدرّس هر دو حیطه بود و از سوی دیگر اندیشهاش را به آبرویاش نمیآمیخت تا مبادا هر جا که نقدی میشنود برای حفظ آبرو بر نظر خود اصرار باطل کند و از پیرایش و پالایش رأی خویش محروم بماند. همین ویژگیها بر محبت و معرفت جمع و جامعهای که او را میشناختند افزود و فقداناش را بسا سنگینتر کرد.
کارنامهی فکری فیرحی در عمر کوتاه اما پرثمرش ۱۰ کتاب، بیش از ۶۰ مقاله و دهها مباحثهی بیپرده و بیپروا با صاحبنظرانی بود که از مخالفان جدی آرای او بودند و با همهی اختلافاتی که با دیگر نواندیشان دینی ـــ به ویژه در تعریف، تبیین و کاراییِ «فقه سیاسی» داشت ـــ در یک نقطه با آنها اشتراک نظر داشت: او اصالت درخت دین را در انسانی بودن میوهاش جستجو میکرد و پیوسته به گرههای کور نسبت میان دین و آزادی و نیز نسبت میان سنّت، مدرنیّت و مدنیّت میاندیشید.
زندهیاد فیرحی در سالهای اخیر دلمشغول نقد و واکاوی آفت و ظرفیّت جریانهای کهن اسلامگرا از جمله اخوانالمسلمین مصر بود و از چرخهی باطل استبداد و انقلاب سخن میگفت. بازخوانی تجربهی مشروطه و بازاندیشی در مفهوم وکالت و ولایت و نیز نقد اصول حکمرانی و چارهجویی برای آمیختگیِ فقاهت و سلطنت از نقطههای برجستهی نقدها و تأمّلات اوست، نقاطی که میراث گرانبهایی برای دانشپژوهان الهیات سیاسی، فقه مشروطه و اندیشهی سیاسی اسلام به جای میگذارد.
ما اکنون سوگوار فقدان آن انسان صدیق و ژرفکاو هستیم. از خداوند برای خانواده و شاگردان آن مرحوم شکیبایی آرزو داریم و برای جان زلال و روح بزرگ آن دانشیمرد افتادهمنش رحمت و غفران الهی میطلبیم و از سویدای دل آرزو میکنیم که آیندهی ایران از این مرام و منش تهی نمانَد.
و یبقیٰ وجهُ ربک ذوالجلال و الإکرام
حسن یوسفی اشکوری
محمّدجواد اکبرین
میثم بادامچی
محمّد برقعی
رضا بهشتی معزّ
سروش دبّاغ
علیرضا رجایی
احمد صدری
محمود صدری
علی طهماسبی
رضا علیجانی
حسین کمالی
محسن کمالیان
داریوش محمّدپور
محمّدمهدی مجاهدی
مهدی ممکن
یاسر میردامادی
https://www.zeitoons.com/81933
Zeitoons
تسلیت جمعی از نواندیشان دینی به مناسبت درگذشت داود فیرحی
تسلیت جمعی از نواندیشان دینی به مناسبت درگذشت داود فیرحی | سایت مستقل تحلیلی خبری
پرونده ویژه | شلیک به آسمان ۲
تاسیس نهاد مدنی برای دادخواهی از جنایتی عمدی
زیتون ـ محمدرضا سرداری: جمعه ۲۳ آبان و دو هفته بعد از دیدار هیاتهای ایرانی و اوکراینی در تهران دادستانی کل اوکراین اعلام کرد که دولت ایران علیرغم وعدههایش هیچ سندی درباره سرنگونی این هواپیما به اوکراین نداده است.
دادستانی اوکراین سرنگونی هواپیمای ۷۵۲ را یک «جنایت عمدی» توصیف کرده و تاکید کرده تا دستیابی به حقیقت این پرونده مختومه نخواهد شد.
این در حالی است که پیش از این و در پی برگزاری دومین نشست هیات اوکراینی با هیات ایرانی در تهران، مقامات اوکراینی اعلام کرده بودند که جمهوری اسلامی قرار است با انتشار گزارشی جزییات بیشتری از آن ماجرا منتشر کند. بر اساس اطلاعات منابع اوکراینی، قرار بود در این گزارش به هویت ۶ متهم این پرونده نیز اشاره شود. اوکراینیها نحوه مواجهه هیات ایرانی با مذاکرات را متفاوت از دور گذشته توصیف کرده و آن را سازنده خوانده بودند، اما در عین حال گفته شد حداکثر میزان مجازات تعیین شده برای متهمان این پرونده ۳ سال زندان است.
در مذاکراتی که دو هفته پیش در تهران برگزار شد، ایران وعده داده بود جزییاتی از شش متهم بازداشت شده در این پرونده را ارائه کند و هیات اوکراینی اجازه یابد تا از این متهمان بازجویی کند. همچنین قرار بوده تا تبلت یکی از خدمه هواپیما که هنوز کار میکند و احتمال وجود شواهدی از سقوط در آن وجود دارد به اوکراین ارسال شود؛ اما این وعده نیز عملی نشده است. دولت ایران تا لحظه نگارش این گزارش واکنشی به اطلاعیه دادستانی اوکراین نشان نداده است
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81919
تاسیس نهاد مدنی برای دادخواهی از جنایتی عمدی
زیتون ـ محمدرضا سرداری: جمعه ۲۳ آبان و دو هفته بعد از دیدار هیاتهای ایرانی و اوکراینی در تهران دادستانی کل اوکراین اعلام کرد که دولت ایران علیرغم وعدههایش هیچ سندی درباره سرنگونی این هواپیما به اوکراین نداده است.
دادستانی اوکراین سرنگونی هواپیمای ۷۵۲ را یک «جنایت عمدی» توصیف کرده و تاکید کرده تا دستیابی به حقیقت این پرونده مختومه نخواهد شد.
این در حالی است که پیش از این و در پی برگزاری دومین نشست هیات اوکراینی با هیات ایرانی در تهران، مقامات اوکراینی اعلام کرده بودند که جمهوری اسلامی قرار است با انتشار گزارشی جزییات بیشتری از آن ماجرا منتشر کند. بر اساس اطلاعات منابع اوکراینی، قرار بود در این گزارش به هویت ۶ متهم این پرونده نیز اشاره شود. اوکراینیها نحوه مواجهه هیات ایرانی با مذاکرات را متفاوت از دور گذشته توصیف کرده و آن را سازنده خوانده بودند، اما در عین حال گفته شد حداکثر میزان مجازات تعیین شده برای متهمان این پرونده ۳ سال زندان است.
در مذاکراتی که دو هفته پیش در تهران برگزار شد، ایران وعده داده بود جزییاتی از شش متهم بازداشت شده در این پرونده را ارائه کند و هیات اوکراینی اجازه یابد تا از این متهمان بازجویی کند. همچنین قرار بوده تا تبلت یکی از خدمه هواپیما که هنوز کار میکند و احتمال وجود شواهدی از سقوط در آن وجود دارد به اوکراین ارسال شود؛ اما این وعده نیز عملی نشده است. دولت ایران تا لحظه نگارش این گزارش واکنشی به اطلاعیه دادستانی اوکراین نشان نداده است
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81919
Zeitoons
تاسیس نهاد مدنی برای دادخواهی از جنایتی عمدی
تاسیس نهاد مدنی برای دادخواهی از جنایتی عمدی | سایت مستقل تحلیلی خبری
حسن یوسفی اشکوری
یادنامه و حاشیهای بر فقه سیاسی داود فیرحی
درآمد
زنده یاد دکتر داود فیرحی به شکل غیرمنتظره و ناگهانی از میان می رفت. جدایی از یاران و دوستان همواره و در همه حال سخت و تلخ است و از این رو «کز سنگ ناله خیزد وقت وداع یاران» اما وداع ناگهانی تلخ تر است. هرچند خبر بیماری فیرحی و ابتلای او به کرونا اخیرا منتشر شده بود ولی (نمی دانم چرا) هرگز به مخیله ام خطور نکرده بود که ممکن است او نیز مانند پرشمارانی دیگر به زودی تسلیم مرگ شود. به هرحال رفتنی تلخ بود و جانگداز و آن هم در میان سالی و در اوج شکوفایی علمی. هرچند به درستی گفته اند اهل اندیشه و قلم همیشه ناکام از دنیا می روند، چرا که در هرحال، کارهای ناتمام روی میزشان هست. بار دیگر به خانواده این عزیز و عموم یاران و علاقه مندان و قاطبه اهل دانش و پژوهش، صمیمانه تسلیت می گویم.
در باره شخصیت فردی فیرحی چیزی نمی گویم چرا که دیگرانی که بیشتر از من با او حشر و نشر داشته اند، شایسته ترند در این باب بگویند و گفته اند. گزیده سخن آن است که زنده یاد داود فیرحی انسانی بود خلیق و با ادب و متین و اهل مدارا و خوش برخورد و به ویژه از نظر فکری باز و دارای هاضه ای فراخ برای مواجهه و گفتگو با هر نوع اندیشه و فکر و نظری. آشنایی دور و نزدیک من نیز با آن بزرگوار گواه این مدعیات است. گفتن ندارد که تجمیع این خصایل نیکو در یک پژوهشنده حوزوی–دانشگاهی، نادر و از این رو در روزگار ما بسی مغتنم است.
در این نوشتار، که عدمدتا به انگیزه نکوداشت آن عزیز سفر کرده فراهم آمده است، در آغاز به برخی ویژگی ها در آثار علمی فیرحی اشاره می کنم و بعد حاشیه انتقادی و یا ایضاحی خود را در این باب به اشتراک می گذارم.
سه ویژگی مهم در آثار فیرحی
در قلمرو اندیشه و آثار پژوهشی فیرحی، نقاط قابل ذکری وجود دارد که می توان در اینجا به سه نقطه درخشان اشاره کرد:
یکم. فیرحی، حداقل از زمان ارائه تز دکترایش در موضوع «دانش، قدرت و مشروعیت» و دفاع از آن، نشان داده است که دارای پروژه ای مشخص بوده و از آن زمان تا پایان فعالیت های علمی اش، همواره آگاهانه و ارادی، پروژه کلانش را پی گرفته و البته آثارش با گذشت زمان و پژوهش بیشتر عمیق تر و جدی تر شده است. بر این پروژه دار بودن تأکید ویژ دارم. کمتر پژوهشگری را می شناسم که عمری را با هدف و یا اهداف معین و برنامه ریزی شده کار تحقیقی و علمی ارائه دهد.
دوم. فیرحی هرچند در آغاز طلبه بوده و طبعا دروس رایج و متداول حوزوی را آموخته و تا سطح عالی خارج فقه و اصول ادامه داده ولی در نهایت دانشگاهی شده و با روش های علمی و نظریات مدرن تحقیقات آکادمیک کم و بیش آشنا شده و در آثار خود از این روش ها بهره برده است. در واقع می توان گفت او هرچند حوزوی بوده ولی به حدی از توانایی رسیده بود که متون و منابع سنتی را با روش شناسی های جدید حول علوم سیاسی و تاریخ اسلام و نیز فقه مورد نقد و بررسی و بازکاوی قرار دهد. آثار قابل اعتنای فیرحی گواه این مدعاست. این یک قاعده تجربه شده است که تا کنون نواندیشانی در قلمرو دین و تجدد در جهان اسلام، ولو به طور نسبی، موفق بوده اند که میراث دار دو فرهنگ سنتی و مدرن بوده و در واقع از هر دو در حد تخصص نسبی بهره داشته باشند. بی گمان داود فیرحی یکی از این عالمان دانشگاهی موفق در زمان ما بوده است.
هرچند در چند دهه اخیر در حوزه های علمیه این نوع طلبه گی رو به فزونی است ولی واقعیت این است که هنوز محققانی پرحوصله و پروژه محور در حد و اندازه داود فیرحی نادرند و از این رو با ارزش اند و قابل پیروی. طلبه های دانشگاهی و یا دانشگاه دیده، کم نیستند ولی کم اند که واقعا با متد علمی دانشگاهی با معیارهای آکادمیک امروز بگویند و بنویسند.
سوم. پروژه کلان فیرحی، بازخوانی نقادانه فقه و منابع فقهی موجود بود به انگیزه تواناسازی دستگاه فقاهت و اجتهاد سنتی و هدف غایی نیز اثبات این مدعا که فقه هنوز هم ظرفیت کارآمدی دارد و می توان با استفاده از روش های مدرن نواندیشانه در دستگاه دینی حول محور اجتهاد و فقاهت به سود مدرنیته و مقولات سیاسی تجدد مانند قانون، دولت، آزادی، انتخابات، پارلمان، احزاب، مطبوعات و … به تجدد جامعه اسلامی و ایرانی کمک کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81926
یادنامه و حاشیهای بر فقه سیاسی داود فیرحی
درآمد
زنده یاد دکتر داود فیرحی به شکل غیرمنتظره و ناگهانی از میان می رفت. جدایی از یاران و دوستان همواره و در همه حال سخت و تلخ است و از این رو «کز سنگ ناله خیزد وقت وداع یاران» اما وداع ناگهانی تلخ تر است. هرچند خبر بیماری فیرحی و ابتلای او به کرونا اخیرا منتشر شده بود ولی (نمی دانم چرا) هرگز به مخیله ام خطور نکرده بود که ممکن است او نیز مانند پرشمارانی دیگر به زودی تسلیم مرگ شود. به هرحال رفتنی تلخ بود و جانگداز و آن هم در میان سالی و در اوج شکوفایی علمی. هرچند به درستی گفته اند اهل اندیشه و قلم همیشه ناکام از دنیا می روند، چرا که در هرحال، کارهای ناتمام روی میزشان هست. بار دیگر به خانواده این عزیز و عموم یاران و علاقه مندان و قاطبه اهل دانش و پژوهش، صمیمانه تسلیت می گویم.
در باره شخصیت فردی فیرحی چیزی نمی گویم چرا که دیگرانی که بیشتر از من با او حشر و نشر داشته اند، شایسته ترند در این باب بگویند و گفته اند. گزیده سخن آن است که زنده یاد داود فیرحی انسانی بود خلیق و با ادب و متین و اهل مدارا و خوش برخورد و به ویژه از نظر فکری باز و دارای هاضه ای فراخ برای مواجهه و گفتگو با هر نوع اندیشه و فکر و نظری. آشنایی دور و نزدیک من نیز با آن بزرگوار گواه این مدعیات است. گفتن ندارد که تجمیع این خصایل نیکو در یک پژوهشنده حوزوی–دانشگاهی، نادر و از این رو در روزگار ما بسی مغتنم است.
در این نوشتار، که عدمدتا به انگیزه نکوداشت آن عزیز سفر کرده فراهم آمده است، در آغاز به برخی ویژگی ها در آثار علمی فیرحی اشاره می کنم و بعد حاشیه انتقادی و یا ایضاحی خود را در این باب به اشتراک می گذارم.
سه ویژگی مهم در آثار فیرحی
در قلمرو اندیشه و آثار پژوهشی فیرحی، نقاط قابل ذکری وجود دارد که می توان در اینجا به سه نقطه درخشان اشاره کرد:
یکم. فیرحی، حداقل از زمان ارائه تز دکترایش در موضوع «دانش، قدرت و مشروعیت» و دفاع از آن، نشان داده است که دارای پروژه ای مشخص بوده و از آن زمان تا پایان فعالیت های علمی اش، همواره آگاهانه و ارادی، پروژه کلانش را پی گرفته و البته آثارش با گذشت زمان و پژوهش بیشتر عمیق تر و جدی تر شده است. بر این پروژه دار بودن تأکید ویژ دارم. کمتر پژوهشگری را می شناسم که عمری را با هدف و یا اهداف معین و برنامه ریزی شده کار تحقیقی و علمی ارائه دهد.
دوم. فیرحی هرچند در آغاز طلبه بوده و طبعا دروس رایج و متداول حوزوی را آموخته و تا سطح عالی خارج فقه و اصول ادامه داده ولی در نهایت دانشگاهی شده و با روش های علمی و نظریات مدرن تحقیقات آکادمیک کم و بیش آشنا شده و در آثار خود از این روش ها بهره برده است. در واقع می توان گفت او هرچند حوزوی بوده ولی به حدی از توانایی رسیده بود که متون و منابع سنتی را با روش شناسی های جدید حول علوم سیاسی و تاریخ اسلام و نیز فقه مورد نقد و بررسی و بازکاوی قرار دهد. آثار قابل اعتنای فیرحی گواه این مدعاست. این یک قاعده تجربه شده است که تا کنون نواندیشانی در قلمرو دین و تجدد در جهان اسلام، ولو به طور نسبی، موفق بوده اند که میراث دار دو فرهنگ سنتی و مدرن بوده و در واقع از هر دو در حد تخصص نسبی بهره داشته باشند. بی گمان داود فیرحی یکی از این عالمان دانشگاهی موفق در زمان ما بوده است.
هرچند در چند دهه اخیر در حوزه های علمیه این نوع طلبه گی رو به فزونی است ولی واقعیت این است که هنوز محققانی پرحوصله و پروژه محور در حد و اندازه داود فیرحی نادرند و از این رو با ارزش اند و قابل پیروی. طلبه های دانشگاهی و یا دانشگاه دیده، کم نیستند ولی کم اند که واقعا با متد علمی دانشگاهی با معیارهای آکادمیک امروز بگویند و بنویسند.
سوم. پروژه کلان فیرحی، بازخوانی نقادانه فقه و منابع فقهی موجود بود به انگیزه تواناسازی دستگاه فقاهت و اجتهاد سنتی و هدف غایی نیز اثبات این مدعا که فقه هنوز هم ظرفیت کارآمدی دارد و می توان با استفاده از روش های مدرن نواندیشانه در دستگاه دینی حول محور اجتهاد و فقاهت به سود مدرنیته و مقولات سیاسی تجدد مانند قانون، دولت، آزادی، انتخابات، پارلمان، احزاب، مطبوعات و … به تجدد جامعه اسلامی و ایرانی کمک کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81926
Zeitoons
یادنامه و حاشیهای بر فقه سیاسی داود فیرحی
یادنامه و حاشیهای بر فقه سیاسی داود فیرحی | سایت مستقل تحلیلی خبری
از ۲۴ آبان تا ۳ آذر ۱۳۹۸
روزهای تیره و تار
زیتون ـ افزایش ناگهانی قیمت بنزین در آخرین روزهای آبان ماه سال گذشته اعتراضاتی در پی داشت. اعتراضات مسالمتآمیزی که با خاموش کردن ماشین و بند آوردن خیابان توسط مردم معترض آغاز شد، اما در ادامه با چنان سرکوب بیسابقهای از سوی حکومت مواجه شد که به لحاظ گستردگی و میزان خشونتِ سرکوب در حاکمیت جمهوری اسلامی هم بیسابقه است. در ادامه تایملانی از خبرهای رسیده در روزهای ۲۵ آبان تا ۳ آذر را خواهید دید. به دلیل قطع اینترنت در این روزها خبرهای سرکوب قطره چکانی مخابره میشد.
۲۴ آبان ماه: روحانی در دیدار عیدانه با برخی اعضای دولت و مسوولان کشور: افزایش نرخ بنزین به نفع مردم است.
۲۴ آبان ماه: مجمع تشخیص مصلحت نظام ضمن انتشار تکذیبیهای شایعات و جملات منتسب به دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام درباره قیمت بنزین را تکذیب کرد.
۲۴ آبانماه: بر اساس اعلام شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی، از آن پس قیمت هر لیتر بنزین سهمیهای ۱۵۰۰ تومان و نرخ هر لیتر بنزین آزاد سه هزار تومان شد.
۲۴ آبانماه: احمد نوریان٬ معاون اجتماعی و سخنگوی ناجا٬ از آرامش و امنیت حاکم بر استان های سراسر کشور بعد از اعلام سهمیه بندی سوخت توسط دولت خبر داد.
۲۵ آبان ماه٬ از ساعات ابتدایی روز: تجمعاتی در شهرهایی از جمله اهواز، شوشتر، دزفول، گچساران، آبادان، خرمشهر، ماهشهر،شیراز، بندرعباس، تبریز، گرگان، خرمآباد، قم، ایلام ، کرج، سنندج، دورود، قزوین، اراک، مهدیشهر، گرمسار و شاهرود در اعتراض به سهمیهبندی و گران شدن بنزین انجام شد که بعضا تا شامگاه نیز ادامه داشت. در برخی شهرها از جمله اهواز، مشهد، اصفهان، شیراز و تهران این اعتراضات بعضا با شکلگیری ترافیک شدید و بسته شدن برخی راهها نمود مییافت.
۲۵ آبان ماه: اینترنت قطع شد. نتبلاکس اعلام کرد میزان دسترسی به اینترنت در ایران به ۷ درصد میزان معمول خود رسیده است
۲۵ آبان ماه: اعلامیه شورای هماهنگی اقتصادی سران قوا: این شورا که یک شورای فراقوهای است، پس از چندین جلسه بررسی موضوع قیمت سوخت، تصمیم گرفت تا قیمت بنزین را افزایش دهد. تصمیمات این شورا به منزله تصمیمات نظام تلقی شده و رهبری هم تاکید کرده اند که از مصوبات این شورا حمایت خواهند کرد.
۲۵ آبان ماه: فرماندار سیرجان در استان کرمان تایید کرد که یک نفر در اعتراضات این شهر جان خود را از دست داده است.
۲۵ آبان ماه: معترضینی که به ضرب گلوله مجروح شدهاند به بیمارستانی در شهریار منتقل شدند. به گفته یکی از کارکنان کادر پزشکی بیمارستان شهریار تعدادی از معترضین که به ضرب گلوله مجروح شدهاند به این بیمارستان منتقل شدهاند.
۲۵ آبان ماه: محمدرضا عارف: طرح فوریتی فراکسیون امید برای توقف افزایش قیمت بنزین.
۲۵ آبان ماه: دادستان کل کشور معترضان به افزایش قیمت بنزین را تهدید کرد.
۲۵ آبان ماه: معترضین به فرمانداری یزد حمله کردند.
۲۵ آبان ماه: کشته شدن معترضان در بهبهان
۲۶ آبان ماه: نت بلاکس از قطع کامل اینترنت ایران خبر داد
۲۶ آبان ماه: کشته شدن سه تن از معترضین در جوانرود تایید شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81947
روزهای تیره و تار
زیتون ـ افزایش ناگهانی قیمت بنزین در آخرین روزهای آبان ماه سال گذشته اعتراضاتی در پی داشت. اعتراضات مسالمتآمیزی که با خاموش کردن ماشین و بند آوردن خیابان توسط مردم معترض آغاز شد، اما در ادامه با چنان سرکوب بیسابقهای از سوی حکومت مواجه شد که به لحاظ گستردگی و میزان خشونتِ سرکوب در حاکمیت جمهوری اسلامی هم بیسابقه است. در ادامه تایملانی از خبرهای رسیده در روزهای ۲۵ آبان تا ۳ آذر را خواهید دید. به دلیل قطع اینترنت در این روزها خبرهای سرکوب قطره چکانی مخابره میشد.
۲۴ آبان ماه: روحانی در دیدار عیدانه با برخی اعضای دولت و مسوولان کشور: افزایش نرخ بنزین به نفع مردم است.
۲۴ آبان ماه: مجمع تشخیص مصلحت نظام ضمن انتشار تکذیبیهای شایعات و جملات منتسب به دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام درباره قیمت بنزین را تکذیب کرد.
۲۴ آبانماه: بر اساس اعلام شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی، از آن پس قیمت هر لیتر بنزین سهمیهای ۱۵۰۰ تومان و نرخ هر لیتر بنزین آزاد سه هزار تومان شد.
۲۴ آبانماه: احمد نوریان٬ معاون اجتماعی و سخنگوی ناجا٬ از آرامش و امنیت حاکم بر استان های سراسر کشور بعد از اعلام سهمیه بندی سوخت توسط دولت خبر داد.
۲۵ آبان ماه٬ از ساعات ابتدایی روز: تجمعاتی در شهرهایی از جمله اهواز، شوشتر، دزفول، گچساران، آبادان، خرمشهر، ماهشهر،شیراز، بندرعباس، تبریز، گرگان، خرمآباد، قم، ایلام ، کرج، سنندج، دورود، قزوین، اراک، مهدیشهر، گرمسار و شاهرود در اعتراض به سهمیهبندی و گران شدن بنزین انجام شد که بعضا تا شامگاه نیز ادامه داشت. در برخی شهرها از جمله اهواز، مشهد، اصفهان، شیراز و تهران این اعتراضات بعضا با شکلگیری ترافیک شدید و بسته شدن برخی راهها نمود مییافت.
۲۵ آبان ماه: اینترنت قطع شد. نتبلاکس اعلام کرد میزان دسترسی به اینترنت در ایران به ۷ درصد میزان معمول خود رسیده است
۲۵ آبان ماه: اعلامیه شورای هماهنگی اقتصادی سران قوا: این شورا که یک شورای فراقوهای است، پس از چندین جلسه بررسی موضوع قیمت سوخت، تصمیم گرفت تا قیمت بنزین را افزایش دهد. تصمیمات این شورا به منزله تصمیمات نظام تلقی شده و رهبری هم تاکید کرده اند که از مصوبات این شورا حمایت خواهند کرد.
۲۵ آبان ماه: فرماندار سیرجان در استان کرمان تایید کرد که یک نفر در اعتراضات این شهر جان خود را از دست داده است.
۲۵ آبان ماه: معترضینی که به ضرب گلوله مجروح شدهاند به بیمارستانی در شهریار منتقل شدند. به گفته یکی از کارکنان کادر پزشکی بیمارستان شهریار تعدادی از معترضین که به ضرب گلوله مجروح شدهاند به این بیمارستان منتقل شدهاند.
۲۵ آبان ماه: محمدرضا عارف: طرح فوریتی فراکسیون امید برای توقف افزایش قیمت بنزین.
۲۵ آبان ماه: دادستان کل کشور معترضان به افزایش قیمت بنزین را تهدید کرد.
۲۵ آبان ماه: معترضین به فرمانداری یزد حمله کردند.
۲۵ آبان ماه: کشته شدن معترضان در بهبهان
۲۶ آبان ماه: نت بلاکس از قطع کامل اینترنت ایران خبر داد
۲۶ آبان ماه: کشته شدن سه تن از معترضین در جوانرود تایید شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81947
Zeitoons
روزهای تیره و تار
روزهای تیره و تار | سایت مستقل تحلیلی خبری
اعتراضات آبانماه چرا سرکوب شد؟
علی کشتگر
پیروزی از آن ملتی ست که خاطره فرزندان فداکارش را فراموش نکند. در سالگرد اعتراضات بزرگ آبانماه ۹۸ که به فرمان خامنه ای به خون نشست، گرامیداشت خاطره جان باختگان راه آزادی و عدالت و برافراشتن پرچم دادخواهی علیه جنایتکاران وظیفه ای است که به جنبش ملی و میهنی علیه دیکتاتوری مذهبی گرما می بخشد!
اعلام ناگهانی گرانی بنزین آتشی به انبار باروت خشم و نارضایتی گسترده مردم ایران از فقر، غارت و بیدادگری بود. ملت کارد به استخوان رسیده، ملتی که بنا به آمار و ارقام رسمی اکثریت عظیمش (شش دهک) اسیر چنگال فقر بود یکشبه در اعتراضاتی خودجوش و فراگیر به خیابانها ریخت. موج اعتراضات به سرعت همه شهرهای بزرگ و کوچک ایران را فراگرفت. رهبر و ایادی او که از گستردگی و شدت اعتراضات به وحشت مرگ و نابودی افتاده بودند، چاره کار را در سرکوب بیرحمانه و خونین مردم دیدند. خامنه ای با خطاب به سران سپاه که نظام در خطر است و برای نجات آن به هر اقدامی مجاز هستید فرمان کشتار عمومی صادر کرد. (۱)
حداکثر ظرفیت سرکوب به کار گرفته شد. پاسخ رژیم به مطالبات به حق مردم به تیربار و مسلسل حواله شد. تبلیغات دروغین صدا و سیمای بدنام جمهوری اسلامی اعتراضات اصیل مردم را به تحریکات خارجی و گروههایی که هیچ ربطی به این حرکت عظیم خودجوش نداشتند نسبت داد. صدها و بنا به روایاتی نزدیک به ۱۵۰۰ تن از مردم بی گناه بی پناه که اکثرا از تهیدستان بودند به خون در غلطیدند. بیش از ده هزار نفر از جوانان معترض روانه شکنجه گاهها شدند. خامنه ای حتی بیشرمانه معنای «مستضعف» را عوض کرد و این صفت را از تهیدستان پس گرفت و برای خود و ایادیش مصادره کرد. (۲) به این سان اعتراضات بزرگ ملت با جنایت بزرگ رژیم موقتا خاموش شد و شعله های آن زیر خاکسترهای سرکوب پنهان گشت.
آیا نظام چاره دیگری داشت؟
در نظام های دموکراتیک که حکومتگران به رای مردم می آیند و می روند هم مردم حکومتگران را از خود می دانند و هم حکومت خود را محصول رای و اراده مردم می داند. در این گونه نظام ها نارضایتی و اعتراضات مردم اگر فراگیر و ادامه دار شود معمولا با استعفای دولتمردان و برگزاری انتخابات زودرس پاسخ داده می شود و بحران خاتمه می یابد. در این گونه نظام ها رفتار حاکمان با مردم معمولا شبیه رفتار رییس خانواده با فرزندان است، پلیس و قانون در خدمت امنیت شهروندان اند و در نتیجه پاسخ اعتراض مرگ و خون ریزی نیست.
در دیکتاتوری ها اما از آنجا که حاکمان نه به رای و اراده مردم بلکه به سرنیزه و تفنگ تکیه دارند پاسخ اعتراض ارعاب و سرکوب است. و معمولا به مرور زمان همان گونه که این نظام ها در میان مردم خود کاملا منزوی تر و منفورتر می شوند، شکافشان با ملت عمیق تر و تکیه شان به سرکوب بیشتر و بیشتر می شود. دیکتاتوری مذهبی ایران، امروز به دلایلی که همه می دانیم یکی از منزوی ترین و منفورترین رژیم های دیکتاتوری جهان در میان مردم خویش است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81957
علی کشتگر
پیروزی از آن ملتی ست که خاطره فرزندان فداکارش را فراموش نکند. در سالگرد اعتراضات بزرگ آبانماه ۹۸ که به فرمان خامنه ای به خون نشست، گرامیداشت خاطره جان باختگان راه آزادی و عدالت و برافراشتن پرچم دادخواهی علیه جنایتکاران وظیفه ای است که به جنبش ملی و میهنی علیه دیکتاتوری مذهبی گرما می بخشد!
اعلام ناگهانی گرانی بنزین آتشی به انبار باروت خشم و نارضایتی گسترده مردم ایران از فقر، غارت و بیدادگری بود. ملت کارد به استخوان رسیده، ملتی که بنا به آمار و ارقام رسمی اکثریت عظیمش (شش دهک) اسیر چنگال فقر بود یکشبه در اعتراضاتی خودجوش و فراگیر به خیابانها ریخت. موج اعتراضات به سرعت همه شهرهای بزرگ و کوچک ایران را فراگرفت. رهبر و ایادی او که از گستردگی و شدت اعتراضات به وحشت مرگ و نابودی افتاده بودند، چاره کار را در سرکوب بیرحمانه و خونین مردم دیدند. خامنه ای با خطاب به سران سپاه که نظام در خطر است و برای نجات آن به هر اقدامی مجاز هستید فرمان کشتار عمومی صادر کرد. (۱)
حداکثر ظرفیت سرکوب به کار گرفته شد. پاسخ رژیم به مطالبات به حق مردم به تیربار و مسلسل حواله شد. تبلیغات دروغین صدا و سیمای بدنام جمهوری اسلامی اعتراضات اصیل مردم را به تحریکات خارجی و گروههایی که هیچ ربطی به این حرکت عظیم خودجوش نداشتند نسبت داد. صدها و بنا به روایاتی نزدیک به ۱۵۰۰ تن از مردم بی گناه بی پناه که اکثرا از تهیدستان بودند به خون در غلطیدند. بیش از ده هزار نفر از جوانان معترض روانه شکنجه گاهها شدند. خامنه ای حتی بیشرمانه معنای «مستضعف» را عوض کرد و این صفت را از تهیدستان پس گرفت و برای خود و ایادیش مصادره کرد. (۲) به این سان اعتراضات بزرگ ملت با جنایت بزرگ رژیم موقتا خاموش شد و شعله های آن زیر خاکسترهای سرکوب پنهان گشت.
آیا نظام چاره دیگری داشت؟
در نظام های دموکراتیک که حکومتگران به رای مردم می آیند و می روند هم مردم حکومتگران را از خود می دانند و هم حکومت خود را محصول رای و اراده مردم می داند. در این گونه نظام ها نارضایتی و اعتراضات مردم اگر فراگیر و ادامه دار شود معمولا با استعفای دولتمردان و برگزاری انتخابات زودرس پاسخ داده می شود و بحران خاتمه می یابد. در این گونه نظام ها رفتار حاکمان با مردم معمولا شبیه رفتار رییس خانواده با فرزندان است، پلیس و قانون در خدمت امنیت شهروندان اند و در نتیجه پاسخ اعتراض مرگ و خون ریزی نیست.
در دیکتاتوری ها اما از آنجا که حاکمان نه به رای و اراده مردم بلکه به سرنیزه و تفنگ تکیه دارند پاسخ اعتراض ارعاب و سرکوب است. و معمولا به مرور زمان همان گونه که این نظام ها در میان مردم خود کاملا منزوی تر و منفورتر می شوند، شکافشان با ملت عمیق تر و تکیه شان به سرکوب بیشتر و بیشتر می شود. دیکتاتوری مذهبی ایران، امروز به دلایلی که همه می دانیم یکی از منزوی ترین و منفورترین رژیم های دیکتاتوری جهان در میان مردم خویش است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81957
Zeitoons
اعتراضات آبانماه چرا سرکوب شد؟
اعتراضات آبانماه چرا سرکوب شد؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
آقازادگی در جمهوری اسلامی
زیتون ـ احسان نادرپور: بازداشت یک فعال اینستاگرامی به اتهام کودکآزاری، روز گذشته خبرساز شد. پلیس فتا اعلام کرد فرد کودک آزاری که در شبکههای اجتماعی ویدیویی از آزار جنسی دو کودک کار منتشر کرده بود، دستگیر شد.
طی روزهای اخیر حساسیتها نسبت به این فرد در شبکههای اجتماعی با دست به دست شدن این ویدئو بالا رفت. علاوه بر واکنشهای منفی به اصلا عمل این فرد، خبر تاییدنشده دیگری باعث افزایش خشم افکار عمومی نسبت به او شد. در خبرهای اولیه گفته شد که این فرد آقازاده و فرزند یکی از مدیران صدا و سیماست، اما در صحت این ادعا شک و شبهه وجود دارد. با وجود این به نظر میرسد که این ادعا، هر چند تاییدنشده، باعث افزایش خشم افکار عمومی نسبت به این فرد و آزار اعمال شده از سوی او شد.
عنوان «آقازاده» گرچه پیش از این هم در زبان فارسی وجود داشت، اما چند سالی است که در ادبیات سیاسی و اجتماعی ایران پررنگ شده و به اقوام درجه یک مدیران و مقامات ارشد اغلب سیاسی نسبت داده میشود که از امتیاز یا رانت خاصی برخوردارند. حال در نزد افکار عمومی این مفهوم با مصادیق مشخصی در عالم بیرون پیوند دارد که با رانت، مقام و ثروت بیحساب پیوند خورده و از این رو جای نقد و پرسش دارد.
هر چند در مورد این فرد آقازادگی وی اثبات نشد، اما موارد فراوانی از این دست وجود دارد که «آقازادگان» در حال بهرهبرداری از رانت آقازادگی خود و مصون از پیگیری هستند.
آقازادهها چقدر به جیب زدند؟
روز گذشته محمد غرضی، سیاستمدار اصولگرا، هم به عملکرد آقازادهها انتقاد و تاکید کرد: «شما ببینید از این ۵ هزار اولاد مدیران اصلاح طلب و اصولگرا که در آمریکا هستند چگونه امتیازات را بین خودشان تقسیم کردهاند و اصلا مشخص نیست که او پسر یک اصولگرا است یا پسر یک اصلاح طلب.»
پیش از این در تیرماه سال ۹۷ هم ایسکانیوز مدعی شده بود که استیون منوچین، رئیس(وزیر) خزانهداری آمریکا از حضور ۵هزار و ۴۳۲ نفر از فرزندان مسئولین ایران در آمریکا خبر داده و گفته که « به غیر از املاک و دارایی شخصی، ۱۴۸ میلیارد و ۲۶۷ میلیون دلار در حساب این نفرات وجود دارد و بدلیل امضا نکردن FATF این مبالغ را توقیف میکنیم.» هرچند این خبر به فاصله چند روز تکذیب و اعلام شد منبع موثقی برای تایید صحت این ماجرا وجود ندارد، اما دیری نپایید که محمود بهمنی، رییس سابق بانک مرکزی هم مهر تاییدی بر این خبر گذاشت و گفت: «۱۴۸میلیارد دلار موجودی حساب آقازادههای ما در بانکهای خارجی است. ذخایر کشور ما این قدر نیست. این موضوع نشان میدهد بیش از ذخایر ارزی کشور ما موجودی حساب آقازادهها در خارج از کشور است. این ۵ هزار آقازاده در خارج از کشور چه می کنند؟ گفته میشود ۳۰۰ نفر از آنها درس میخوانند. بقیه آنها چه میکنند؟ دولت باید به این موضوع رسیدگی کند. قانون، تکلیف را روشن کرده است. نظارت بر موسسات پولی و بانکی با بانک مرکزی است و مسئول نظارت بر دولت نیز سازمان بازرسی و دیوان محاسبات است، باید گزارش شفاف در این خصوص ارائه شود.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82010
زیتون ـ احسان نادرپور: بازداشت یک فعال اینستاگرامی به اتهام کودکآزاری، روز گذشته خبرساز شد. پلیس فتا اعلام کرد فرد کودک آزاری که در شبکههای اجتماعی ویدیویی از آزار جنسی دو کودک کار منتشر کرده بود، دستگیر شد.
طی روزهای اخیر حساسیتها نسبت به این فرد در شبکههای اجتماعی با دست به دست شدن این ویدئو بالا رفت. علاوه بر واکنشهای منفی به اصلا عمل این فرد، خبر تاییدنشده دیگری باعث افزایش خشم افکار عمومی نسبت به او شد. در خبرهای اولیه گفته شد که این فرد آقازاده و فرزند یکی از مدیران صدا و سیماست، اما در صحت این ادعا شک و شبهه وجود دارد. با وجود این به نظر میرسد که این ادعا، هر چند تاییدنشده، باعث افزایش خشم افکار عمومی نسبت به این فرد و آزار اعمال شده از سوی او شد.
عنوان «آقازاده» گرچه پیش از این هم در زبان فارسی وجود داشت، اما چند سالی است که در ادبیات سیاسی و اجتماعی ایران پررنگ شده و به اقوام درجه یک مدیران و مقامات ارشد اغلب سیاسی نسبت داده میشود که از امتیاز یا رانت خاصی برخوردارند. حال در نزد افکار عمومی این مفهوم با مصادیق مشخصی در عالم بیرون پیوند دارد که با رانت، مقام و ثروت بیحساب پیوند خورده و از این رو جای نقد و پرسش دارد.
هر چند در مورد این فرد آقازادگی وی اثبات نشد، اما موارد فراوانی از این دست وجود دارد که «آقازادگان» در حال بهرهبرداری از رانت آقازادگی خود و مصون از پیگیری هستند.
آقازادهها چقدر به جیب زدند؟
روز گذشته محمد غرضی، سیاستمدار اصولگرا، هم به عملکرد آقازادهها انتقاد و تاکید کرد: «شما ببینید از این ۵ هزار اولاد مدیران اصلاح طلب و اصولگرا که در آمریکا هستند چگونه امتیازات را بین خودشان تقسیم کردهاند و اصلا مشخص نیست که او پسر یک اصولگرا است یا پسر یک اصلاح طلب.»
پیش از این در تیرماه سال ۹۷ هم ایسکانیوز مدعی شده بود که استیون منوچین، رئیس(وزیر) خزانهداری آمریکا از حضور ۵هزار و ۴۳۲ نفر از فرزندان مسئولین ایران در آمریکا خبر داده و گفته که « به غیر از املاک و دارایی شخصی، ۱۴۸ میلیارد و ۲۶۷ میلیون دلار در حساب این نفرات وجود دارد و بدلیل امضا نکردن FATF این مبالغ را توقیف میکنیم.» هرچند این خبر به فاصله چند روز تکذیب و اعلام شد منبع موثقی برای تایید صحت این ماجرا وجود ندارد، اما دیری نپایید که محمود بهمنی، رییس سابق بانک مرکزی هم مهر تاییدی بر این خبر گذاشت و گفت: «۱۴۸میلیارد دلار موجودی حساب آقازادههای ما در بانکهای خارجی است. ذخایر کشور ما این قدر نیست. این موضوع نشان میدهد بیش از ذخایر ارزی کشور ما موجودی حساب آقازادهها در خارج از کشور است. این ۵ هزار آقازاده در خارج از کشور چه می کنند؟ گفته میشود ۳۰۰ نفر از آنها درس میخوانند. بقیه آنها چه میکنند؟ دولت باید به این موضوع رسیدگی کند. قانون، تکلیف را روشن کرده است. نظارت بر موسسات پولی و بانکی با بانک مرکزی است و مسئول نظارت بر دولت نیز سازمان بازرسی و دیوان محاسبات است، باید گزارش شفاف در این خصوص ارائه شود.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82010
Zeitoons
آقازادگی در جمهوری اسلامی
آقازادگی در جمهوری اسلامی | سایت مستقل تحلیلی خبری
پیروزی بایدن و شکست اصولگرایان
ابوالفضل تقوایی
نخست: او حفظ نظم گذشته و ادامه روند کنونی، بی انکه امیدی به تغییر وضع موجود باشد؛ این، همانی است که اصول گرایان، پس از انتخابات اخیر امریکا، می خواهند مکرر به مردم گوشزد کنند. این یاداوری و هشدار، ابتدا از سوی صاحبان قدرت،با تحکم ابرازشد و پس از آن توسط رسانه های حکومتی وبه ویژه راست افراطی، درحال تکثیر است.
نتیجه انتخابات امریکا و پیروزی کاندیدای حزب دموکرات، دو سویه از سیاست و تاثیر ان بر نیروهای سیاسی را نشان داد. نخست،خشنودی اصلاح طلبان از پیروزی جوبایدن، که پیامدهای آن می تواند افزایش شانس اصلاح گرایان و بهبودخواهان در انتخابات اینده ریاست جمهوری و امکان طرح دوباره مذاکره با امریکا باشد. و برایند ان بازگشت امید و ایجاد فرصت برای نیروهای اصلاح طلب و دموکراسی خواه، در عرصه سیاست ورزی چه بهبودخواهان و بخش قدرت محور و عمل گرا جریان اصلاحات، که خواهان مشارکت در قدرت است و چه بخش جامعه محور که شرکت در انتخابات و حضور در قدرت را به صورت مشروط در گرو تغییر در سیاست های کنونی قدرت، می پذیرد. بخشی که حاکمیت دوگانه را به رسمیت نمی شناسد.
دوم:آشکارشدن تناقض سیاست های اصول گرایان و راست افراطی در مواجهه باامریکا،ب ه عنوان گروهی که بیش از هرجناحی برسیاست دشمنی و تقابل با آمریکا پافشاری کرده است. تناقضی که پس از نتابج انتخابات امریکا و شکست ترامپ، بیش از آن که وجهه انقلابی آنان را به نمایش بگذارد و گواه انقلابی گری باشد، سرشت قدرت طلب و افزون خواه این گروه را هویدا کرد.
در سویه نخست ،با توجه به اقبال عموم به پیروز انتخابات،که آن را فرصتی برای پایان تحریم و بهبودشرایط اقتصادی می دانند،پ ایگاه اجتماعی جریان اصلاحات،ب هبود خواهد یافت و به احیای سرمایه اجتماعی اصلاح طلبان کمک خواهد کرد. اما مساله مهم، این است که فرصت پیش امده، چه اندازه می تواند شرایط را به سوی تغییر در سیاست نه جنگ، نه صلح کنونی، هدایت کند و ان را به مثابه مهم ترین مطالبه سیاسی و فراتر از اصلاحات بوروکراتیک و مطالبات معیشتی،در سطح افکار عمومی برجسته کند.
تحریم های سه سال گذشته آثار هولناک و مخرب این سیاست را ازعرصه سیاست نظری به کوچه وخانه اورده و مردم اکنون بخوبی آگاهند که دشمنی با آمریکا و عدم رابطه تنها به دیرپایی و بقای نظام سیاسی انجامیده و انقلابی گری، مبتنی بر سویه های سیاسی و ایدئولوژیک، کشور را در فقر و فلاکت اقتصادی غوطه ور کرده است. و درنهایت مراودات اقتصادی و تکنولوژیک باخارج را محدود کرده و از گفت وگو و رابطه با جهان آزاد بازداشته است. مطالبه نفی سیاست نه جنگ ، نه صلح، می تواند فراتر از توافق برجام، راه وفاق و رابطه با آمریکا را پر رنگ کند.
سویه دوم، وضعیت اصول گرایان و بخش تصمیم سازان، دلواپسان، پس از انتخابات آمریکاست .تلخکامی سیاسی از پی شکست ترامپ و همنوایی با او در ادعای تقلب در نهاد انتخابات آمریکا، اصول گرایان افراطی را تا مرحله تشکیل ستاد انتخاباتی ترامپ درتهران، پیش برده است. صاحبان قدرت و به رهروی ازآن، اصول گرایان، همیشه برافول آمریکا و فروپاشی نظم کنونی تاکیدکرده اند. و کشور را در وضعیت و اضطرار انقلابی، نگه داشته اند. هر متغیری که پایه های این ایدئولوژی و آرمان گرایی انقلابی را سست کند، از سوی حاکمیت مطرود است و هر عاملی، انقلابی گری را برکشد، مطلوب است. حتا اگر آن عامل، بانی سیاست فشار حداکثری بر ایران و واضع بدترین تحریم های ممکن باشد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82052
ابوالفضل تقوایی
نخست: او حفظ نظم گذشته و ادامه روند کنونی، بی انکه امیدی به تغییر وضع موجود باشد؛ این، همانی است که اصول گرایان، پس از انتخابات اخیر امریکا، می خواهند مکرر به مردم گوشزد کنند. این یاداوری و هشدار، ابتدا از سوی صاحبان قدرت،با تحکم ابرازشد و پس از آن توسط رسانه های حکومتی وبه ویژه راست افراطی، درحال تکثیر است.
نتیجه انتخابات امریکا و پیروزی کاندیدای حزب دموکرات، دو سویه از سیاست و تاثیر ان بر نیروهای سیاسی را نشان داد. نخست،خشنودی اصلاح طلبان از پیروزی جوبایدن، که پیامدهای آن می تواند افزایش شانس اصلاح گرایان و بهبودخواهان در انتخابات اینده ریاست جمهوری و امکان طرح دوباره مذاکره با امریکا باشد. و برایند ان بازگشت امید و ایجاد فرصت برای نیروهای اصلاح طلب و دموکراسی خواه، در عرصه سیاست ورزی چه بهبودخواهان و بخش قدرت محور و عمل گرا جریان اصلاحات، که خواهان مشارکت در قدرت است و چه بخش جامعه محور که شرکت در انتخابات و حضور در قدرت را به صورت مشروط در گرو تغییر در سیاست های کنونی قدرت، می پذیرد. بخشی که حاکمیت دوگانه را به رسمیت نمی شناسد.
دوم:آشکارشدن تناقض سیاست های اصول گرایان و راست افراطی در مواجهه باامریکا،ب ه عنوان گروهی که بیش از هرجناحی برسیاست دشمنی و تقابل با آمریکا پافشاری کرده است. تناقضی که پس از نتابج انتخابات امریکا و شکست ترامپ، بیش از آن که وجهه انقلابی آنان را به نمایش بگذارد و گواه انقلابی گری باشد، سرشت قدرت طلب و افزون خواه این گروه را هویدا کرد.
در سویه نخست ،با توجه به اقبال عموم به پیروز انتخابات،که آن را فرصتی برای پایان تحریم و بهبودشرایط اقتصادی می دانند،پ ایگاه اجتماعی جریان اصلاحات،ب هبود خواهد یافت و به احیای سرمایه اجتماعی اصلاح طلبان کمک خواهد کرد. اما مساله مهم، این است که فرصت پیش امده، چه اندازه می تواند شرایط را به سوی تغییر در سیاست نه جنگ، نه صلح کنونی، هدایت کند و ان را به مثابه مهم ترین مطالبه سیاسی و فراتر از اصلاحات بوروکراتیک و مطالبات معیشتی،در سطح افکار عمومی برجسته کند.
تحریم های سه سال گذشته آثار هولناک و مخرب این سیاست را ازعرصه سیاست نظری به کوچه وخانه اورده و مردم اکنون بخوبی آگاهند که دشمنی با آمریکا و عدم رابطه تنها به دیرپایی و بقای نظام سیاسی انجامیده و انقلابی گری، مبتنی بر سویه های سیاسی و ایدئولوژیک، کشور را در فقر و فلاکت اقتصادی غوطه ور کرده است. و درنهایت مراودات اقتصادی و تکنولوژیک باخارج را محدود کرده و از گفت وگو و رابطه با جهان آزاد بازداشته است. مطالبه نفی سیاست نه جنگ ، نه صلح، می تواند فراتر از توافق برجام، راه وفاق و رابطه با آمریکا را پر رنگ کند.
سویه دوم، وضعیت اصول گرایان و بخش تصمیم سازان، دلواپسان، پس از انتخابات آمریکاست .تلخکامی سیاسی از پی شکست ترامپ و همنوایی با او در ادعای تقلب در نهاد انتخابات آمریکا، اصول گرایان افراطی را تا مرحله تشکیل ستاد انتخاباتی ترامپ درتهران، پیش برده است. صاحبان قدرت و به رهروی ازآن، اصول گرایان، همیشه برافول آمریکا و فروپاشی نظم کنونی تاکیدکرده اند. و کشور را در وضعیت و اضطرار انقلابی، نگه داشته اند. هر متغیری که پایه های این ایدئولوژی و آرمان گرایی انقلابی را سست کند، از سوی حاکمیت مطرود است و هر عاملی، انقلابی گری را برکشد، مطلوب است. حتا اگر آن عامل، بانی سیاست فشار حداکثری بر ایران و واضع بدترین تحریم های ممکن باشد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82052
Zeitoons
پیروزی بایدن و شکست اصولگرایان
پیروزی بایدن و شکست اصولگرایان | سایت مستقل تحلیلی خبری
میهمانی آخرِ «امین روسپید»
طبری: رهبری فرمان ساخت زمینهای لواسان را داد
زیتون ـ مهسا محمدی: اکبر طبری میگوید «قرعه قربانی بودن» به نام او اصابت کرده است، اگر نه «تنها گناه»ش «بیست سال خدمت صادقانه در قوه قضائیه» بودهاست.
معاون اجرایی پیشین دستگاه قضا، در حالی که در انتظار پاسخ فرجامخواهی برای حکم ۳۱ ساله خود است، روز گذشته برای اولین بار به چند و چون بازداشت و تفهیم اتهام خود هم اشاره کرد. عنوان اتهامی نهایی او «تشکیل شبکه چند نفره ارتشاء با وصف سردستگی و اخذ رشوههای متعدد» بود.
این اظهارات طبری در قالب نامهای در جوابِ مطالبِ به گفته او «مغرضانه و غیرواقعی» روزنامه شرق، در همین روزنامه منتشر شد.
به نوشته این مقام قضایی سابق، او در حالی بازداشت شد که «در خارج از حوزه قضائی تهران و در شهرستان آمل ناهار میهمان منزل ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام و منصوب مقام عظمای ولایت حضرت آیتالله آملیلاریجانی بوده است». میگوید که در منزل لاریجانی « توسط گروه پنجاه نفره» که با نیروهای حفاظتی آملیلاریجانی درگیر شدند بازداشت شده و در ساعت سهونیم صبح توسط بازپرس رسیدگیکننده پرونده که در بند ۲ الف منتظرش بود بود، تفهیم اتهام شد.
این معاون پیشین دستگاه قضا در ادامه مدعی میشود که تفهم اتهام در آن ساعت صبح در «تاریخ تشکیل بیش از یکصدساله عدلیه» در ایران بیسابقه بودهاست.
او میگوید که بعد از این تفهیم اتهام «بیسابقه» روانه سلول انفرادی شده و «شاکی عمومی و سازمان اطلاعات سپاه» با گذشت پانزده ماه «هیچیک از ادله اثبات اتهام یا جرم را ارائه ننمودند.»
«امین روسپید» دو دستگاه قضا
طبری میگوید در پایان هر دو دوره قوه قضاییه که او در آنها مسئولیت داشته به دستور روسای قوه؛ هاشمی شاهرودی و صادق لاریجانی، از او «حسابرسی دقیق توسط نیروهای امنیتی و اطلاعاتی» به عمل آمده و او «امین رو سپید» از کار درآمده. او حتی با استناد به «عملکرد بیستساله»اش به محض ورود ابراهیم رئیسی به دستگاه قضا هم بهعنوان مدیر نمونه اجرائی کشور معرفی شده و «کار یکصدساله عدلیه را به گواه رؤسای کل دادگستری سراسر کشور با ظرف مدت بیست سال» انجام داده است.
طبری هفت روز بعد از تکیه زدن ابراهیم رییسی به مسند قاضیالقضاتی از این دستگاه رانده شد و چهار ماه بعد، در ۲۳ تیرماه سال ۱۳۹۸ توسط اطلاعات سپاه در منزل رییس پیشیناش بازداشت شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82030
طبری: رهبری فرمان ساخت زمینهای لواسان را داد
زیتون ـ مهسا محمدی: اکبر طبری میگوید «قرعه قربانی بودن» به نام او اصابت کرده است، اگر نه «تنها گناه»ش «بیست سال خدمت صادقانه در قوه قضائیه» بودهاست.
معاون اجرایی پیشین دستگاه قضا، در حالی که در انتظار پاسخ فرجامخواهی برای حکم ۳۱ ساله خود است، روز گذشته برای اولین بار به چند و چون بازداشت و تفهیم اتهام خود هم اشاره کرد. عنوان اتهامی نهایی او «تشکیل شبکه چند نفره ارتشاء با وصف سردستگی و اخذ رشوههای متعدد» بود.
این اظهارات طبری در قالب نامهای در جوابِ مطالبِ به گفته او «مغرضانه و غیرواقعی» روزنامه شرق، در همین روزنامه منتشر شد.
به نوشته این مقام قضایی سابق، او در حالی بازداشت شد که «در خارج از حوزه قضائی تهران و در شهرستان آمل ناهار میهمان منزل ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام و منصوب مقام عظمای ولایت حضرت آیتالله آملیلاریجانی بوده است». میگوید که در منزل لاریجانی « توسط گروه پنجاه نفره» که با نیروهای حفاظتی آملیلاریجانی درگیر شدند بازداشت شده و در ساعت سهونیم صبح توسط بازپرس رسیدگیکننده پرونده که در بند ۲ الف منتظرش بود بود، تفهیم اتهام شد.
این معاون پیشین دستگاه قضا در ادامه مدعی میشود که تفهم اتهام در آن ساعت صبح در «تاریخ تشکیل بیش از یکصدساله عدلیه» در ایران بیسابقه بودهاست.
او میگوید که بعد از این تفهیم اتهام «بیسابقه» روانه سلول انفرادی شده و «شاکی عمومی و سازمان اطلاعات سپاه» با گذشت پانزده ماه «هیچیک از ادله اثبات اتهام یا جرم را ارائه ننمودند.»
«امین روسپید» دو دستگاه قضا
طبری میگوید در پایان هر دو دوره قوه قضاییه که او در آنها مسئولیت داشته به دستور روسای قوه؛ هاشمی شاهرودی و صادق لاریجانی، از او «حسابرسی دقیق توسط نیروهای امنیتی و اطلاعاتی» به عمل آمده و او «امین رو سپید» از کار درآمده. او حتی با استناد به «عملکرد بیستساله»اش به محض ورود ابراهیم رئیسی به دستگاه قضا هم بهعنوان مدیر نمونه اجرائی کشور معرفی شده و «کار یکصدساله عدلیه را به گواه رؤسای کل دادگستری سراسر کشور با ظرف مدت بیست سال» انجام داده است.
طبری هفت روز بعد از تکیه زدن ابراهیم رییسی به مسند قاضیالقضاتی از این دستگاه رانده شد و چهار ماه بعد، در ۲۳ تیرماه سال ۱۳۹۸ توسط اطلاعات سپاه در منزل رییس پیشیناش بازداشت شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82030
سایت خبری تحلیلی زیتون
طبری: رهبری فرمان ساخت زمینهای لواسان را داد | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون ـ مهسا محمدی: اکبر طبری میگوید «قرعه قربانی بودن» به نام او اصابت کرده است، اگر نه «تنها گناه»ش «بیست سال خدمت صادقانه در قوه قضائیه» بودهاست. معاون اجرایی پیشین دستگاه قضا، در حالی که در انتظار پاسخ فرجامخواهی برای حکم ۳۱ ساله خود است، روز گذشته…
چرا محافظهکاران افراطی در ایران ترامپیست شدهاند
مهدی نوربخش
با انتخابات آمریکا، ترامپیستهای داخلی به صحنه آمدند تا هویت سیاسی خود را بیش از پیش به نمایش گذارند. از جمله ترامپیستهای برانداز خارجی که شامل پهلوی طلبها و «مجاهدین خلق» میشوند؛ در ایران هم ترامپیستهای داخلی در طول انتخابات آمریکا سخت فعال شدند تا به نفع ترامپ و به ضرر بایدن اطلاعات نادرست و تحلیلهای گمراه کننده به مردم دهند.
ترامپستهای داخلی به طور مشخص به سه گروه تقسیم میشوند. دسته اول بیشتر کسانی را در بر میگیرد که شرایط اقتصادی و سیاسی کشور آن چنان بتنگشان آورده است که میخواهند ترامپ مجددا انتخاب شده، فشار حد اکثری او ادامه پیدا کند تا نظام بالاجبار به مذاکره و تغیییر رویه در سیاستهای خود تن دهد.
این دسته از مردم نگران بودند که با آمدن بایدن و خصوصا بحث برگشت او به برجام، نظام مجددا قوت گرفته و به اندازه کافی با «تهدید» مواجه نباشد تا به تغییرات لازم تن دهد.
گروه دوم افرادی هستند که در داخل کشور به براندازی نظام اعتقاد پیدا کردهاند به دلیل اینکه کلا از قابلیت اصلاح نظام ناامید شده و از اصلاحات و اصلاح طلبان و سیاستهایشان مایوس شدهاند. آنها به دنبال این هستند که همه چیز در ایران زیر و رو شده تا بلکه با رفتن رهبران سیاسی فعلی، تغییراتی بنیادین در کشور شکل گیرد. این دسته با یک نظام سلطنتی نیز٬ مادامی که به تغییرات بنیادین منجر شود٬ مشکلی ندارند.
گروه سوم؛ دستگاههای امنیتی و رسانهای نظام جمهوری اسلامی ایران٬ نظیر صدا وسیما، روزنامه کیهان و جوان و شخصیتهای محافظه کار افراطی هستند. احمدی نژاد و مشاورین گذشته او همچون عبد الرضا داوری به این دسته از ترامپیستهای داخلی پیوستهاند.
این نوشتار کوشش میکند که به هر سه گروه پرداخته و خصوصا روشن کند که هدف گروه سوم از حمایت از ترامپ چیست، چرا این گروه به ترامپ دل و امید بسته بود.
ترامپیسم در آمریکا آرام آرام به یک ایدئولوژی فرا گیر تبدیل شده است به صورتی که این ایدئولوژی کمتر از نیمی از جمعیت این کشور را بخود مشغول و مجذوب کرده است. این ایدئولوژی را میتوان با مشخصات و ویژگیهای مختلفی شناسایی کرد که بخشی در چهارچوب ایدئولوژی راست سیاسی افراطی دنیا جا گرفته و بخش دیگری منحصر بخود ترامپ و ترامپیسم در آمریکا است. این ایدئولوژی با مشخصات زیر شناسایی میشود.
اول: ترامپیسم بر پایه یک قرائت ویژه تنگ نظرانه از دین استوار است؛ در مورد دینداری مردم به قضاوت مینشیند و بخش عظیمی را دیندار واقعی نمیداند. اونجلیسیم و آخر الزمانی بودن، ابعاد خاصی به این قرائت از دین میدهد. آنچه این ایدئولوژی را از ایدئولوژی راست افراطی در اروپا تا حدودی جدا میکند، پایگاه قوی ترامپیسم در بخش مذهبی محافظه کار در آمریکاست. از زمان انتخاب رانالد ریگان، مسیحیان محافظه کار دست راستی در آمریکا به صحنه سیاست آمدند اما این اولین بار است که رییس جمهوری آمریکا این گروه را به پایگه اصلی اجتماعی خود تبدیل کرده است. ریگان از بقیه گروههای اجتماعی هم بهره میگرفت و به خاطر همین هم محافظه کاران مسیحی افراطی در زمان او نمیتوانستند سیاستهای او را انحصارا در جهت اهداف خود شکل دهند اما در مورد ترامپ موضوع متفاوت است. او در طول چهار سال گذشته به این پایگاه که بخش اصلی حزب جمهوریخواه را تشکیل میدهد، وفادار مانده است و از این پایگاه تاثیر گرفته است.
دوم: ترامپیسم بیشتر بر بومی گرایی (Nativism) تکیه میکند. بومی گرایی با ناسیونالیسم (Nationalism) در مواردی و در جغرافیای مختلف فرقهای فاحشی دارد
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82047
مهدی نوربخش
با انتخابات آمریکا، ترامپیستهای داخلی به صحنه آمدند تا هویت سیاسی خود را بیش از پیش به نمایش گذارند. از جمله ترامپیستهای برانداز خارجی که شامل پهلوی طلبها و «مجاهدین خلق» میشوند؛ در ایران هم ترامپیستهای داخلی در طول انتخابات آمریکا سخت فعال شدند تا به نفع ترامپ و به ضرر بایدن اطلاعات نادرست و تحلیلهای گمراه کننده به مردم دهند.
ترامپستهای داخلی به طور مشخص به سه گروه تقسیم میشوند. دسته اول بیشتر کسانی را در بر میگیرد که شرایط اقتصادی و سیاسی کشور آن چنان بتنگشان آورده است که میخواهند ترامپ مجددا انتخاب شده، فشار حد اکثری او ادامه پیدا کند تا نظام بالاجبار به مذاکره و تغیییر رویه در سیاستهای خود تن دهد.
این دسته از مردم نگران بودند که با آمدن بایدن و خصوصا بحث برگشت او به برجام، نظام مجددا قوت گرفته و به اندازه کافی با «تهدید» مواجه نباشد تا به تغییرات لازم تن دهد.
گروه دوم افرادی هستند که در داخل کشور به براندازی نظام اعتقاد پیدا کردهاند به دلیل اینکه کلا از قابلیت اصلاح نظام ناامید شده و از اصلاحات و اصلاح طلبان و سیاستهایشان مایوس شدهاند. آنها به دنبال این هستند که همه چیز در ایران زیر و رو شده تا بلکه با رفتن رهبران سیاسی فعلی، تغییراتی بنیادین در کشور شکل گیرد. این دسته با یک نظام سلطنتی نیز٬ مادامی که به تغییرات بنیادین منجر شود٬ مشکلی ندارند.
گروه سوم؛ دستگاههای امنیتی و رسانهای نظام جمهوری اسلامی ایران٬ نظیر صدا وسیما، روزنامه کیهان و جوان و شخصیتهای محافظه کار افراطی هستند. احمدی نژاد و مشاورین گذشته او همچون عبد الرضا داوری به این دسته از ترامپیستهای داخلی پیوستهاند.
این نوشتار کوشش میکند که به هر سه گروه پرداخته و خصوصا روشن کند که هدف گروه سوم از حمایت از ترامپ چیست، چرا این گروه به ترامپ دل و امید بسته بود.
ترامپیسم در آمریکا آرام آرام به یک ایدئولوژی فرا گیر تبدیل شده است به صورتی که این ایدئولوژی کمتر از نیمی از جمعیت این کشور را بخود مشغول و مجذوب کرده است. این ایدئولوژی را میتوان با مشخصات و ویژگیهای مختلفی شناسایی کرد که بخشی در چهارچوب ایدئولوژی راست سیاسی افراطی دنیا جا گرفته و بخش دیگری منحصر بخود ترامپ و ترامپیسم در آمریکا است. این ایدئولوژی با مشخصات زیر شناسایی میشود.
اول: ترامپیسم بر پایه یک قرائت ویژه تنگ نظرانه از دین استوار است؛ در مورد دینداری مردم به قضاوت مینشیند و بخش عظیمی را دیندار واقعی نمیداند. اونجلیسیم و آخر الزمانی بودن، ابعاد خاصی به این قرائت از دین میدهد. آنچه این ایدئولوژی را از ایدئولوژی راست افراطی در اروپا تا حدودی جدا میکند، پایگاه قوی ترامپیسم در بخش مذهبی محافظه کار در آمریکاست. از زمان انتخاب رانالد ریگان، مسیحیان محافظه کار دست راستی در آمریکا به صحنه سیاست آمدند اما این اولین بار است که رییس جمهوری آمریکا این گروه را به پایگه اصلی اجتماعی خود تبدیل کرده است. ریگان از بقیه گروههای اجتماعی هم بهره میگرفت و به خاطر همین هم محافظه کاران مسیحی افراطی در زمان او نمیتوانستند سیاستهای او را انحصارا در جهت اهداف خود شکل دهند اما در مورد ترامپ موضوع متفاوت است. او در طول چهار سال گذشته به این پایگاه که بخش اصلی حزب جمهوریخواه را تشکیل میدهد، وفادار مانده است و از این پایگاه تاثیر گرفته است.
دوم: ترامپیسم بیشتر بر بومی گرایی (Nativism) تکیه میکند. بومی گرایی با ناسیونالیسم (Nationalism) در مواردی و در جغرافیای مختلف فرقهای فاحشی دارد
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82047
سایت خبری تحلیلی زیتون
چرا محافظهکاران افراطی در ایران ترامپیست شدهاند | سایت خبری تحلیلی زیتون
با انتخابات آمریکا، ترامپیستهای داخلی به صحنه آمدند تا هویت سیاسی خود را بیش از پیش به نمایش گذارند. از جمله ترامپیستهای برانداز خارجی که شامل پهلوی طلبها و «مجاهدین خلق» میشوند؛ در ایران هم ترامپیستهای داخلی در طول انتخابات آمریکا سخت فعال شدند تا به…
به یاد او که «صدای بیصدایان» بود
هنرِ متعهد یا هنرمندِ متعهد؟
حسن یوسفی اشکوری
پس از درگذشت زنده یاد محمدرضا شجریان بار دیگر موضوع پر مناقشه «هنر متعهد» می تواند مورد توجه قرار بگیرد و در باره آن گفتگو شود. در چهلم درگذشت این استاد آواز بد نیست دیدگاه خود را در این باب با مخاطبان اهل اندیشه و فرهنگ در میان بگذارم.
نسل پیش از انقلاب به یاد دارد که در دهه بیست تا پنجاه یکی از مباحث مهم و پر مناقشه در اندیشه ها و گفتارها و نوشتارهای عموم روشنفکران و نویسندگان موضوع «تعهد در هنر» بود و این که چنین تعهدی در هنر لازم است یا نه. تا آنجا که به یاد می آورم، عموم روشنفکران چپ گرا و سیاسی و مبارز بر ضد نظام استبدادی حاکم آن روز، تعهد را لازم و بلکه ضروری ذاتی هنر می دانستند و بر این نظریه پای می فشردند. معنای محصل این نظریه آن بود که هنر بی تعهد، اساسا هنر نیست.
فکر می کنم این اندیشه از یک سو برآمده از چپ سیاسی جهانی و نیز چپ انقلابی جهان سومی (خاورمیانه و آفریقا و آمریکای لاتین) بوده و از سوی دیگر تحت تأثیر وضعیت اجتماعی و فرهنگی و سیاسی ایران در دوران پسامشروطه و به ویژه تحولات پس از سقوط دیکتاتوری پهلوی اول و فضای پس از جنگ جهانی دوم (پس از شهریور ۱۳۲۰) بوده است. در این دوران، مخالفت با استبداد داخلی و استعمار و استثمار جهانی و غربی (کاپیتالیسم و امپریالیسم) و نقد و رد آن، مقتضای وضعیت آن دوره و در نتیجه مطلوب منطقی عموم آزادیخواهان و عدالت طلبان بوده است. از این رو نظریه تعهد در هنر و یا هنر متعهد نه تنها شگفت نبود بلکه کاملا طبیعی و منطقی می نمود.
به یاد می آورم در آن سالها ژان پل سارتر در قامت شاخص ترین فیلسوف و روشنفکر و نویسنده فرانسوی یک الگوی جهانی روشنفکری بود و او نیز به هنر متعهد باور داشت. در دهه سی تا پنجاه، آثار مهمی از اندیشه های فلسفی و سیاسی سارتر در ایران ترجمه شده بود و از این رو او و شریک زندگی اش سیمین دوبوار در محافل روشنفکری و سیاسی ایران بسیار شناخته شده بوده و می توان گفت مرجعیت فکری داشتند. جمله ای به این مضمون از سارتر نقل محافل بود: هنرمندی که بر عرشه کشتی ای نشسته که در حال غرق شدن است و او فضا و آسمان بالای سر را نقاشی می کند، ابلهی بیش نیست. در هرحال در آن چند دهه التزام به هنر متعهد اندیشه رایج و غالب در سلسله روشنفکران ایران بود. در آن روزگار معمولا هنر به دو گروه تقسیم می شد: «هنر برای هنر» و «هنر برای …» و صد البته هنر نوع اول مردود بود و دومی مقبول و پذیرفتنی. در دهه پنجاه من (هرچند که از جماعت روشنفکران نبودم ولی تحت تأثیر فضای انقلابی آن دوران قرار داشتم)، مقاله ای در این باب نوشتم که به یاد ندارم در کجا منتشر شد ولی بعدتر در کتاب «بت های شکسته» من (که مجموعه مقالات منتشر شده بود) در سال ۵۶ در تهران منتشر شد.
حال از مناقشات پیشین چشم می پوشم و نظر کنونی ام را که، حداقل سه دهه است از آن دفاع می کنم، با شما در میان می گذارم. پیش از ادامه، به یاد بیاورم که در اواخر دهه ۶۰ در یکی از شماره های گاهنامه «احیا»، با آقای محمدعلی نجفی (کارگردان و سازنده سریال «سربداران») در همین موضوع مصاحبه و گفتگو کرده و در این باب همفکر و هم نظر بوده ایم.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82072
هنرِ متعهد یا هنرمندِ متعهد؟
حسن یوسفی اشکوری
پس از درگذشت زنده یاد محمدرضا شجریان بار دیگر موضوع پر مناقشه «هنر متعهد» می تواند مورد توجه قرار بگیرد و در باره آن گفتگو شود. در چهلم درگذشت این استاد آواز بد نیست دیدگاه خود را در این باب با مخاطبان اهل اندیشه و فرهنگ در میان بگذارم.
نسل پیش از انقلاب به یاد دارد که در دهه بیست تا پنجاه یکی از مباحث مهم و پر مناقشه در اندیشه ها و گفتارها و نوشتارهای عموم روشنفکران و نویسندگان موضوع «تعهد در هنر» بود و این که چنین تعهدی در هنر لازم است یا نه. تا آنجا که به یاد می آورم، عموم روشنفکران چپ گرا و سیاسی و مبارز بر ضد نظام استبدادی حاکم آن روز، تعهد را لازم و بلکه ضروری ذاتی هنر می دانستند و بر این نظریه پای می فشردند. معنای محصل این نظریه آن بود که هنر بی تعهد، اساسا هنر نیست.
فکر می کنم این اندیشه از یک سو برآمده از چپ سیاسی جهانی و نیز چپ انقلابی جهان سومی (خاورمیانه و آفریقا و آمریکای لاتین) بوده و از سوی دیگر تحت تأثیر وضعیت اجتماعی و فرهنگی و سیاسی ایران در دوران پسامشروطه و به ویژه تحولات پس از سقوط دیکتاتوری پهلوی اول و فضای پس از جنگ جهانی دوم (پس از شهریور ۱۳۲۰) بوده است. در این دوران، مخالفت با استبداد داخلی و استعمار و استثمار جهانی و غربی (کاپیتالیسم و امپریالیسم) و نقد و رد آن، مقتضای وضعیت آن دوره و در نتیجه مطلوب منطقی عموم آزادیخواهان و عدالت طلبان بوده است. از این رو نظریه تعهد در هنر و یا هنر متعهد نه تنها شگفت نبود بلکه کاملا طبیعی و منطقی می نمود.
به یاد می آورم در آن سالها ژان پل سارتر در قامت شاخص ترین فیلسوف و روشنفکر و نویسنده فرانسوی یک الگوی جهانی روشنفکری بود و او نیز به هنر متعهد باور داشت. در دهه سی تا پنجاه، آثار مهمی از اندیشه های فلسفی و سیاسی سارتر در ایران ترجمه شده بود و از این رو او و شریک زندگی اش سیمین دوبوار در محافل روشنفکری و سیاسی ایران بسیار شناخته شده بوده و می توان گفت مرجعیت فکری داشتند. جمله ای به این مضمون از سارتر نقل محافل بود: هنرمندی که بر عرشه کشتی ای نشسته که در حال غرق شدن است و او فضا و آسمان بالای سر را نقاشی می کند، ابلهی بیش نیست. در هرحال در آن چند دهه التزام به هنر متعهد اندیشه رایج و غالب در سلسله روشنفکران ایران بود. در آن روزگار معمولا هنر به دو گروه تقسیم می شد: «هنر برای هنر» و «هنر برای …» و صد البته هنر نوع اول مردود بود و دومی مقبول و پذیرفتنی. در دهه پنجاه من (هرچند که از جماعت روشنفکران نبودم ولی تحت تأثیر فضای انقلابی آن دوران قرار داشتم)، مقاله ای در این باب نوشتم که به یاد ندارم در کجا منتشر شد ولی بعدتر در کتاب «بت های شکسته» من (که مجموعه مقالات منتشر شده بود) در سال ۵۶ در تهران منتشر شد.
حال از مناقشات پیشین چشم می پوشم و نظر کنونی ام را که، حداقل سه دهه است از آن دفاع می کنم، با شما در میان می گذارم. پیش از ادامه، به یاد بیاورم که در اواخر دهه ۶۰ در یکی از شماره های گاهنامه «احیا»، با آقای محمدعلی نجفی (کارگردان و سازنده سریال «سربداران») در همین موضوع مصاحبه و گفتگو کرده و در این باب همفکر و هم نظر بوده ایم.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82072
سایت خبری تحلیلی زیتون
هنرِ متعهد یا هنرمندِ متعهد؟ | سایت خبری تحلیلی زیتون
پس از درگذشت زنده یاد محمدرضا شجریان بار دیگر موضوع پر مناقشه «هنر متعهد» می تواند مورد توجه قرار بگیرد و در باره آن گفتگو شود. در چهلم درگذشت این استاد آواز بد نیست دیدگاه خود را در این باب با مخاطبان اهل اندیشه و فرهنگ در میان بگذارم. نسل پیش از انقلاب…
بیانیه جمعی متنوع از فعالان سیاسی و مدنی ایران
در ضرورت مذاکره شفاف و بدون قید و شرط با دولت جدید آمریکا
زیتون– جمعی از فعالان سیاسی و مدنی ایران ضمن صدور بیانیهای بر ضرورت مذاکره مستقیم و بیقید و شرط ایران و آمریکا تاکید کردند.
در این بیانیه آمده است: «سیاست خارجی ضد منافع ملی ایرانیان و اصرار رهبر حکومت بر خط مشی «دشمن محور» خویش، علیرغم خواست اکثریت ملت، یکی از عوامل مهم به گروگان در آمدن زندگی مردم است. بسیاری از دلسوزان ملت و کشور بارها بر لزوم تنش زدایی و به طور مشخص پایان دادن به ستیزهگری با آمریکا و کلیه کشورهای منطقه تاکید کرده، اما هیچ گاه گوش شنوایی نیافتهاند.»
این جمع متنوع از فعالان سیاسی و مدنی داخل و خارج ایران میگویند که «باید با نقد صریح سیاست ولی فقیه و اقلیت حاکم، فشار اجتماعی لازم را برای تغییر جدی این مسیر ضد ملی فراهم کرد»
به گزارش «زیتون» امضا کنندگان این بیانیه در بخش دیگری از آن افزودهاند: «هر چند رفتار حاکمان در چندین موضوع سرنوشت ساز مثل گروگانگیری، جنگ و برنامه هستهای که نشان از برخورد شدیدا تاخیری در تغییر این سیاستهای زیانبار و ایران بر بادده دارد، جای امید و انتظار گوش شنوایی باقی نمی گذارد؛ اما لازم می دانیم بار دیگر با صدای بلند بر ضرورت عدم دخالت نظامیان در سیاست داخلی و خارجی و بر مضرات ضد ملی و ضد انسانی استمرار این سیاست توسط رهبر ج.ا هشدار دهیم و بر تغییر آن تاکید نماییم.»
در ادامه این بیانیه تاکید شده است: «با شرایط جدید آمریکا، یک مذاکره مستقیم، شفاف و بی قید وشرط بین دو کشور آخرین فرصت برای سامان دادن به سیاست خارجی کشور در جهت دوری جستن از تنش آفرینی و نزدیکی و تعامل با دیگر کشورهای دنیا باشد. در این دوران باید با نقد صریح سیاست ولی فقیه و اقلیت حاکم، فشار اجتماعی لازم را برای تغییر جدی این مسیر ضد ملی فراهم کرد.»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به شرح زیر است:
https://www.zeitoons.com/82089
در ضرورت مذاکره شفاف و بدون قید و شرط با دولت جدید آمریکا
زیتون– جمعی از فعالان سیاسی و مدنی ایران ضمن صدور بیانیهای بر ضرورت مذاکره مستقیم و بیقید و شرط ایران و آمریکا تاکید کردند.
در این بیانیه آمده است: «سیاست خارجی ضد منافع ملی ایرانیان و اصرار رهبر حکومت بر خط مشی «دشمن محور» خویش، علیرغم خواست اکثریت ملت، یکی از عوامل مهم به گروگان در آمدن زندگی مردم است. بسیاری از دلسوزان ملت و کشور بارها بر لزوم تنش زدایی و به طور مشخص پایان دادن به ستیزهگری با آمریکا و کلیه کشورهای منطقه تاکید کرده، اما هیچ گاه گوش شنوایی نیافتهاند.»
این جمع متنوع از فعالان سیاسی و مدنی داخل و خارج ایران میگویند که «باید با نقد صریح سیاست ولی فقیه و اقلیت حاکم، فشار اجتماعی لازم را برای تغییر جدی این مسیر ضد ملی فراهم کرد»
به گزارش «زیتون» امضا کنندگان این بیانیه در بخش دیگری از آن افزودهاند: «هر چند رفتار حاکمان در چندین موضوع سرنوشت ساز مثل گروگانگیری، جنگ و برنامه هستهای که نشان از برخورد شدیدا تاخیری در تغییر این سیاستهای زیانبار و ایران بر بادده دارد، جای امید و انتظار گوش شنوایی باقی نمی گذارد؛ اما لازم می دانیم بار دیگر با صدای بلند بر ضرورت عدم دخالت نظامیان در سیاست داخلی و خارجی و بر مضرات ضد ملی و ضد انسانی استمرار این سیاست توسط رهبر ج.ا هشدار دهیم و بر تغییر آن تاکید نماییم.»
در ادامه این بیانیه تاکید شده است: «با شرایط جدید آمریکا، یک مذاکره مستقیم، شفاف و بی قید وشرط بین دو کشور آخرین فرصت برای سامان دادن به سیاست خارجی کشور در جهت دوری جستن از تنش آفرینی و نزدیکی و تعامل با دیگر کشورهای دنیا باشد. در این دوران باید با نقد صریح سیاست ولی فقیه و اقلیت حاکم، فشار اجتماعی لازم را برای تغییر جدی این مسیر ضد ملی فراهم کرد.»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به شرح زیر است:
https://www.zeitoons.com/82089
سایت خبری تحلیلی زیتون
در ضرورت مذاکره شفاف و بدون قید و شرط با دولت جدید آمریکا | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون– جمعی از فعالان سیاسی و مدنی ایران ضمن صدور بیانیهای بر ضرورت مذاکره مستقیم و بیقید و شرط ایران و آمریکا تاکید کردند. در این بیانیه آمده است: «سیاست خارجی ضد منافع ملی ایرانیان و اصرار رهبر حکومت بر خط مشی «دشمن محور» خویش، علیرغم خواست اکثریت ملت،…
حصر خانگی؛ دشمن خانگی!
سازمان گزارشگران بدون مرز اعلام کرد که به اطلاعاتی دست یافته که نشان میدهد میرحسین موسوی و زهرا رهنورد در این مدت تنها با نگهبانان و مامورانی در تماس بودهاند که در بخشی از خانه آنها مستقر شدهاند و از این طریق به ویروس کرونا مبتلا شدهاند نه از طریق ارتباط با فرزندانشان.
#خط_سوم
سازمان گزارشگران بدون مرز اعلام کرد که به اطلاعاتی دست یافته که نشان میدهد میرحسین موسوی و زهرا رهنورد در این مدت تنها با نگهبانان و مامورانی در تماس بودهاند که در بخشی از خانه آنها مستقر شدهاند و از این طریق به ویروس کرونا مبتلا شدهاند نه از طریق ارتباط با فرزندانشان.
#خط_سوم
پرونده ویژه قتلهای زنجیرهای ۱ | گفتوگو با پرستو فروهر
«تبانی متهم و بازجو» برای لاپوشانی حقیقت
زیتون ـ مهسا محمدی: اول آذر سال ۷۷ با آنکه یکی از منزلگاههای پایانی قتلهای زنجیرهای سیاسی دههی ۷۰ ایران است، گاهِ افشای آن نیز هست. قاتلینی که به گفته خودشان پیش از آن «عملیات»های فراوانی از این دست انجام داده بودند، کمی بعد از آنکه دست از خون داریوش و پروانه فروهر شستند، راهی دادگاه شدند. البته برگزاری آن دادگاهها به معنی طی پروسه دادخواهی درباره این مجموعه قتلها نبود و نیست. آمرین با وجود افشا شدن، مصون ماندند و عاملین با وجود دادگاهی شدن محکومیتشان را سپری نکردند. افشاگران برای سالهای متمادی به زندان رفتند و خانوادههای قربانیان نه فرصت سوگواری یافتند و نه شانس دادخواهی. پرستو فروهر، فرزند پروانه و داریوش فروهر از کسانی است که بعد از ۲۲ سال، هنوز نه دست از دادخواهی برداشته و نه خاطره آن جنایت را رها کرد تا به فراموشی سپرده شود. پرستو فروهر یاد والدینش را با خود به همه جا برد؛ از سرخط خبرگزاریها تا درون گالریهای هنری و از آنجا به خانههای مردم.
از او درباره نوع مواجههاش با این فقدان به عنوان فرزند قربانیان و در عین حال هنرمند پرسیدیم. کارهایی که برای حفظ خاطره قتلها تا روز دادخواهی کرده و موانعی که در این مسیر پیش رویش بود. پرستو میگوید هنر به او امکان این را داد که با وجود همه محدودیتها بخشی از واقعیات را بیان کند، در عین حال از مسیر دشواری که خانوادهها در مواجهه با انحرافات اعمال شده بر پرونده طی کردند، سخن میگوید.
....
بخشهایی از گفتوگو:
در افکار عمومی درباره پرونده قتلهای سیاسی در ایران یک روایت غالب شکل گرفت که از نگاه ما تنها بخشی از آن درست است. در واقع نوعی انحراف به وجود آمد. این روایت غالب، از سوی «جناح اصلاحطلب»، که در آن روزها به باور افکار عمومی برای افشا و دادخواهی این جنایتها تلاش میکرد، جا افتاد. روزنامههای اصلاحطلب هم در جا انداختن آن سهم اساسی داشتند.
...
رسانهها و بدنه اجتماعی نیروهای اصلاحطلب تا یک جایی برای پیگیری این قتلها با ما همراهی کردند، اما در نهایت برای «کشف حقیقت» پای کار نایستادند و ابزارسازی سیاسی از این واقعه برای آنان بر کشف حقیقت چربید.
....
در این بازجوییها نه پاسخها و نه پرسشهای بازجوها در راستای کشف حقیقت نبودند. به توصیف وکیل ما ناصر زرافشان، که بر سر پیگیری این پرونده پنج سال زندانی شد، بازجوییها نمود آشکار تبانی متهم و بازجو، برای پنهان کردن حقیقت بودند. برای مثال وقتی متهمها به قتلهای گذشته اشاره کرده بودند بازجو حتی از آنها نپرسیده بود که افراد دیگری که کشتید چه کسانی بودند؟ چرا آنها را کشتید؟
...
برخی از روزنامهنگاران، مانند حجاریان یا گنجی طوری درباره این قتلها مینوشتند که گویی اطلاعات بیشتری دارند و از وقایع پشت پرده باخبرند. اما بعدها که ما بازماندگان شخصا از این روزنامهنگارن پیگیری کردیم، حتی من اطمینان دادم که تنها برای اطلاع شخصی خودم میپرسم، در هیچ موردی هیچ آگاهی بیشتری به ما ندادند. میگفتند بیش از آنچه نوشتهاند نمیدانند. اما راستش من هیچگاه باور نکردم.
...
در همان روزهای ابتدای بعد از قتل پدر و مادرم نمایندهای از سوی رییسجمهور وقت آقای خاتمی، برای تسلیت به برادرم و من به مراسم ختم آن دو آمد. تسلیت گفتند، برخی دیگر از کاربهدستان حکومتی هم در حرف ابراز تاسف کردند اما مسئولیتپذیری به هیچوجه در کار نبود
...
متن کامل گفتوگوی پرستو فروهر با «زیتون» از پی میآید:
https://www.zeitoons.com/82001
«تبانی متهم و بازجو» برای لاپوشانی حقیقت
زیتون ـ مهسا محمدی: اول آذر سال ۷۷ با آنکه یکی از منزلگاههای پایانی قتلهای زنجیرهای سیاسی دههی ۷۰ ایران است، گاهِ افشای آن نیز هست. قاتلینی که به گفته خودشان پیش از آن «عملیات»های فراوانی از این دست انجام داده بودند، کمی بعد از آنکه دست از خون داریوش و پروانه فروهر شستند، راهی دادگاه شدند. البته برگزاری آن دادگاهها به معنی طی پروسه دادخواهی درباره این مجموعه قتلها نبود و نیست. آمرین با وجود افشا شدن، مصون ماندند و عاملین با وجود دادگاهی شدن محکومیتشان را سپری نکردند. افشاگران برای سالهای متمادی به زندان رفتند و خانوادههای قربانیان نه فرصت سوگواری یافتند و نه شانس دادخواهی. پرستو فروهر، فرزند پروانه و داریوش فروهر از کسانی است که بعد از ۲۲ سال، هنوز نه دست از دادخواهی برداشته و نه خاطره آن جنایت را رها کرد تا به فراموشی سپرده شود. پرستو فروهر یاد والدینش را با خود به همه جا برد؛ از سرخط خبرگزاریها تا درون گالریهای هنری و از آنجا به خانههای مردم.
از او درباره نوع مواجههاش با این فقدان به عنوان فرزند قربانیان و در عین حال هنرمند پرسیدیم. کارهایی که برای حفظ خاطره قتلها تا روز دادخواهی کرده و موانعی که در این مسیر پیش رویش بود. پرستو میگوید هنر به او امکان این را داد که با وجود همه محدودیتها بخشی از واقعیات را بیان کند، در عین حال از مسیر دشواری که خانوادهها در مواجهه با انحرافات اعمال شده بر پرونده طی کردند، سخن میگوید.
....
بخشهایی از گفتوگو:
در افکار عمومی درباره پرونده قتلهای سیاسی در ایران یک روایت غالب شکل گرفت که از نگاه ما تنها بخشی از آن درست است. در واقع نوعی انحراف به وجود آمد. این روایت غالب، از سوی «جناح اصلاحطلب»، که در آن روزها به باور افکار عمومی برای افشا و دادخواهی این جنایتها تلاش میکرد، جا افتاد. روزنامههای اصلاحطلب هم در جا انداختن آن سهم اساسی داشتند.
...
رسانهها و بدنه اجتماعی نیروهای اصلاحطلب تا یک جایی برای پیگیری این قتلها با ما همراهی کردند، اما در نهایت برای «کشف حقیقت» پای کار نایستادند و ابزارسازی سیاسی از این واقعه برای آنان بر کشف حقیقت چربید.
....
در این بازجوییها نه پاسخها و نه پرسشهای بازجوها در راستای کشف حقیقت نبودند. به توصیف وکیل ما ناصر زرافشان، که بر سر پیگیری این پرونده پنج سال زندانی شد، بازجوییها نمود آشکار تبانی متهم و بازجو، برای پنهان کردن حقیقت بودند. برای مثال وقتی متهمها به قتلهای گذشته اشاره کرده بودند بازجو حتی از آنها نپرسیده بود که افراد دیگری که کشتید چه کسانی بودند؟ چرا آنها را کشتید؟
...
برخی از روزنامهنگاران، مانند حجاریان یا گنجی طوری درباره این قتلها مینوشتند که گویی اطلاعات بیشتری دارند و از وقایع پشت پرده باخبرند. اما بعدها که ما بازماندگان شخصا از این روزنامهنگارن پیگیری کردیم، حتی من اطمینان دادم که تنها برای اطلاع شخصی خودم میپرسم، در هیچ موردی هیچ آگاهی بیشتری به ما ندادند. میگفتند بیش از آنچه نوشتهاند نمیدانند. اما راستش من هیچگاه باور نکردم.
...
در همان روزهای ابتدای بعد از قتل پدر و مادرم نمایندهای از سوی رییسجمهور وقت آقای خاتمی، برای تسلیت به برادرم و من به مراسم ختم آن دو آمد. تسلیت گفتند، برخی دیگر از کاربهدستان حکومتی هم در حرف ابراز تاسف کردند اما مسئولیتپذیری به هیچوجه در کار نبود
...
متن کامل گفتوگوی پرستو فروهر با «زیتون» از پی میآید:
https://www.zeitoons.com/82001
سایت خبری تحلیلی زیتون
«تبانی متهم و بازجو» برای لاپوشانی حقیقت | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون ـ مهسا محمدی: اول آذر سال ۷۷ با آنکه یکی از منزلگاههای پایانی قتلهای زنجیرهای سیاسی دههی ۷۰ ایران است، گاهِ افشای آن نیز هست. قاتلینی که به گفته خودشان پیش از آن «عملیات»های فراوانی از این دست انجام داده بودند، کمی بعد از آنکه دست از خون داریوش…
مجازات حبس ابد؛ مشروط یا غیر مشروط؟
علیه اعدام ۲۰ | سعید مدنی
در میان موافقان و مخالفان کیفر «حبس ابد» نظربینابینی نیز وجود دارد. بنا بر این نظر، کیفر حبس ابد تنها در صورتی پذیرفتنی است که همراه با مقرراتی انعطافپذیر در تحمیل و اجرای آن باشد. این نظر موضوع حبس ابد را به چالش بیشتر کشیده و زمینه را برای تعدیل آن فراهم میسازد.
اصولا مجازاتها پس از گذشت زمانی مشخص تعدیلپذیرند. در حقوق داخلی بسیاری از کشورها از جمله ایران، موضوع تعدیل مجازاتها در قوانین کیفری مدنظر قرار گرفته و از دو نوع کیفیات مخففه قانونی و قضایی سخن رفته است. قدر مسلّم آن است که امکان تعدیل مجازاتها باید در محکمهای بیطرف و مستقل بررسی شود و تصمیم این محکمه قابل فرجامخواهی باشد. سؤالی که همیشه در ذهن حقوقدانان مطرح میشود این است که آیا امکان تعدیل حبسهای طولانیمدت، به ویژه حبس ابد وجود دارد؟
در برخی کشورها و با شرایطی از جمله قطعیبودن کیفر در دادگاه، ابراز ندامت محکوم، امکان اصلاح، تساوی میان محکومان(سایر زندانیان نیز در اوضاع و احوال مشابه از حق تعدیل مجازات برخوردارند)، رفتار محکوم در طول اجرای مجازات، نظر قضاتی که متهم را محکوم به مجازات کردند، نظر دادستان و همکاری با دادستان، امکان تعدیل مجازات حبس ابد فراهم شده است.
مواضع کشورها در برابر مجازات حبس ابد بسیار متفاوت است . کشورهای شیلی، کوبا، اسرائیل، مکزیک، اسپانیا، پرتغال و ونزوئلا بر مغایرت مجازات حبس ابد با موازین حقوق بشر تاکید ورزیدهاند. برخی کشورها همچون قطر و عربستان سعودی مجازات حبس ابد را با توجه به خصوصیت نامعین بودن آن رد کردند. با وجود این، مجازات حبس ابد در او ضاع و احوال خاص پذیرفته شده است. جامعه جهانیِ بزهدیدهشناسی درمجموع خاطرنشان میسازد، زندانیکردن قاتل بدون آزادی مشروط یعنی تا وقتی در زندان بمیرد میتواند ظالمانه باشد. این مجازات هم مثل حکم اعدام میتواند قاتل را از این فرصتها محروم کند:
– مسئولیت کشتن فردی را بپذیرد؛
– اعضای خانواده قربانی را درک کند؛
– آنچه را در ذهن اعضای خانواده قربانی میگذرد، بفهمد؛
– به اینکه خانوادهای را نابود کرده اعتراف کند؛
– اینکه واقعاً نادم بوده و میفهمد چه صدمهای به دیگران رسانده را نشان دهد.
ازاینرو باید درباره صدور حکم زندان ابد بدون آزادی مشروط نیز هشدار داد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82156
علیه اعدام ۲۰ | سعید مدنی
در میان موافقان و مخالفان کیفر «حبس ابد» نظربینابینی نیز وجود دارد. بنا بر این نظر، کیفر حبس ابد تنها در صورتی پذیرفتنی است که همراه با مقرراتی انعطافپذیر در تحمیل و اجرای آن باشد. این نظر موضوع حبس ابد را به چالش بیشتر کشیده و زمینه را برای تعدیل آن فراهم میسازد.
اصولا مجازاتها پس از گذشت زمانی مشخص تعدیلپذیرند. در حقوق داخلی بسیاری از کشورها از جمله ایران، موضوع تعدیل مجازاتها در قوانین کیفری مدنظر قرار گرفته و از دو نوع کیفیات مخففه قانونی و قضایی سخن رفته است. قدر مسلّم آن است که امکان تعدیل مجازاتها باید در محکمهای بیطرف و مستقل بررسی شود و تصمیم این محکمه قابل فرجامخواهی باشد. سؤالی که همیشه در ذهن حقوقدانان مطرح میشود این است که آیا امکان تعدیل حبسهای طولانیمدت، به ویژه حبس ابد وجود دارد؟
در برخی کشورها و با شرایطی از جمله قطعیبودن کیفر در دادگاه، ابراز ندامت محکوم، امکان اصلاح، تساوی میان محکومان(سایر زندانیان نیز در اوضاع و احوال مشابه از حق تعدیل مجازات برخوردارند)، رفتار محکوم در طول اجرای مجازات، نظر قضاتی که متهم را محکوم به مجازات کردند، نظر دادستان و همکاری با دادستان، امکان تعدیل مجازات حبس ابد فراهم شده است.
مواضع کشورها در برابر مجازات حبس ابد بسیار متفاوت است . کشورهای شیلی، کوبا، اسرائیل، مکزیک، اسپانیا، پرتغال و ونزوئلا بر مغایرت مجازات حبس ابد با موازین حقوق بشر تاکید ورزیدهاند. برخی کشورها همچون قطر و عربستان سعودی مجازات حبس ابد را با توجه به خصوصیت نامعین بودن آن رد کردند. با وجود این، مجازات حبس ابد در او ضاع و احوال خاص پذیرفته شده است. جامعه جهانیِ بزهدیدهشناسی درمجموع خاطرنشان میسازد، زندانیکردن قاتل بدون آزادی مشروط یعنی تا وقتی در زندان بمیرد میتواند ظالمانه باشد. این مجازات هم مثل حکم اعدام میتواند قاتل را از این فرصتها محروم کند:
– مسئولیت کشتن فردی را بپذیرد؛
– اعضای خانواده قربانی را درک کند؛
– آنچه را در ذهن اعضای خانواده قربانی میگذرد، بفهمد؛
– به اینکه خانوادهای را نابود کرده اعتراف کند؛
– اینکه واقعاً نادم بوده و میفهمد چه صدمهای به دیگران رسانده را نشان دهد.
ازاینرو باید درباره صدور حکم زندان ابد بدون آزادی مشروط نیز هشدار داد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82156
سایت خبری تحلیلی زیتون
مجازات حبس ابد؛ مشروط یا غیر مشروط؟ | سایت خبری تحلیلی زیتون
در میان موافقان و مخالفان کیفر «حبس ابد» نظربینابینی نیز وجود دارد. بنا بر این نظر، کیفر حبس ابد تنها در صورتی پذیرفتنی است که همراه با مقرراتی انعطافپذیر در تحمیل و اجرای آن باشد. این نظر موضوع حبس ابد را به چالش بیشتر کشیده و زمینه را برای تعدیل آن فراهم…
«این تازه اول داستان است»؛ نامهای به مهدی کروبی
سیداحمد نیکجو
https://www.zeitoons.com/82180
شیخ عزیز، شجاع و سرافراز ؛ جناب آقای کروبی
این مکتوب را کسی مینگارد که برای آخرین بار در شامگاه یکی از شبهای پس از ۲۲ خرداد ۸۸ در دفتر حزب اعتماد ملی در شهرک غرب تهران توانست شما را از نزدیک ببیند و دست پدرانهیتانرا بر دوش خویش لمس کند، و اکنون سالهاست که خداوند منان را میخواند برای سلامت و طول عمرتان، و توفیق دیداری مجدد را انتظار میکشد.
از درون زندان بزرگ و فراخ ایرانزمین بر شما که محصور زندانی کوچکتر هستید، سلام و درود میفرستم و بابت تحمل رنج دهسالهی حصر غیرقانونی و غیرشرعی و غیرانسانی خدا قوت عرض میکنم و از آن یگانهی بیهمتا، توفیق جهاد در راهش را برای همهیمان طلب و آرزو میکنم.
آنچه که به بنده این جسارت را داد تا مکتوبی برایتان بنویسم آن است که روزگار را خطرناک، شرایط را پیچیده، و هر کنشی از جانب منتقدین و مخالفینِ استبداد دینی حاکم بر کشور را حساس و تعیینکننده میبینم و بر همین اساس، مواردی را تقدیم میکنم و امیدوارم نوشتهی فرزند کوچکتان را به حساب سیاهمشقی بگذارید که از سر نگرانی و دغدغه نسبت به آیندهی کشور و آبرو و اعتبار شما نگاشته شده، و جسارت او را با بزرگی و سعهی صدر همیشگیتان ببخشید.
مدتی است که هر از گاهی، عکس و خبری از ملاقات برخی افراد با حضرتعالی در رسانههامنتشر میشود و پس از آن کلمات و جملاتی بهنقل از شما منتشر میشود که خوانندهای که مواضع صریح و محکم شما را در این سالها دنبال کرده باشد دچار تعجب و تردید میکند، کما اینکه در اکثر قریب به اتفاق موارد، توضیح و تکذیب خانوادهی محترم جنابعالی را در پی داشته است. کمتر از دو ماه پیش مطلبی نوشتم با عنوان «مدافعان اصلاحات چینی و شیخ آزاده» و در ضمن آن برخی نگرانیها را بیان نمودم. اکنون، و پس از انتشار گزارشی از دیدار برخی اعضای حزب کارگزاران با جنابعالی، گمان میکنم که باید برخی نکات را، ضمن تفصیل بیشتر، در درون چشمانداز وسیعتری قرار داده و به عرض برسانم تا تحلیل جامعتری بهدست آید و چراغ راه آینده شود.
گزارشی که با عنوان «کروبی خطاب به اصلاح طلبان و مردم: نگذارید فردی مانند احمدینژاد در سال ۱۴۰۰ رییس جمهور شود/ گزارش سردبیر مجله «آگاهی نو» از تازه ترین دیدگاههای سیاسی مهدی کروبی»، و بهقلم محمد قوچانی منتشر شده، نهتنها ملغمهای از خلافگویی و تحریف تاریخ است، بلکه مهمتر از اینها، در تعارض است با مفاد نامهها و بیانیههای درخشان شما در این سالها. در ادامه هر یک از این موارد را شرح خواهم داد، اما پیش از آن مقدماتی خواهم آورد تا زمینهی بحث روشنتر شود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82180
سیداحمد نیکجو
https://www.zeitoons.com/82180
شیخ عزیز، شجاع و سرافراز ؛ جناب آقای کروبی
این مکتوب را کسی مینگارد که برای آخرین بار در شامگاه یکی از شبهای پس از ۲۲ خرداد ۸۸ در دفتر حزب اعتماد ملی در شهرک غرب تهران توانست شما را از نزدیک ببیند و دست پدرانهیتانرا بر دوش خویش لمس کند، و اکنون سالهاست که خداوند منان را میخواند برای سلامت و طول عمرتان، و توفیق دیداری مجدد را انتظار میکشد.
از درون زندان بزرگ و فراخ ایرانزمین بر شما که محصور زندانی کوچکتر هستید، سلام و درود میفرستم و بابت تحمل رنج دهسالهی حصر غیرقانونی و غیرشرعی و غیرانسانی خدا قوت عرض میکنم و از آن یگانهی بیهمتا، توفیق جهاد در راهش را برای همهیمان طلب و آرزو میکنم.
آنچه که به بنده این جسارت را داد تا مکتوبی برایتان بنویسم آن است که روزگار را خطرناک، شرایط را پیچیده، و هر کنشی از جانب منتقدین و مخالفینِ استبداد دینی حاکم بر کشور را حساس و تعیینکننده میبینم و بر همین اساس، مواردی را تقدیم میکنم و امیدوارم نوشتهی فرزند کوچکتان را به حساب سیاهمشقی بگذارید که از سر نگرانی و دغدغه نسبت به آیندهی کشور و آبرو و اعتبار شما نگاشته شده، و جسارت او را با بزرگی و سعهی صدر همیشگیتان ببخشید.
مدتی است که هر از گاهی، عکس و خبری از ملاقات برخی افراد با حضرتعالی در رسانههامنتشر میشود و پس از آن کلمات و جملاتی بهنقل از شما منتشر میشود که خوانندهای که مواضع صریح و محکم شما را در این سالها دنبال کرده باشد دچار تعجب و تردید میکند، کما اینکه در اکثر قریب به اتفاق موارد، توضیح و تکذیب خانوادهی محترم جنابعالی را در پی داشته است. کمتر از دو ماه پیش مطلبی نوشتم با عنوان «مدافعان اصلاحات چینی و شیخ آزاده» و در ضمن آن برخی نگرانیها را بیان نمودم. اکنون، و پس از انتشار گزارشی از دیدار برخی اعضای حزب کارگزاران با جنابعالی، گمان میکنم که باید برخی نکات را، ضمن تفصیل بیشتر، در درون چشمانداز وسیعتری قرار داده و به عرض برسانم تا تحلیل جامعتری بهدست آید و چراغ راه آینده شود.
گزارشی که با عنوان «کروبی خطاب به اصلاح طلبان و مردم: نگذارید فردی مانند احمدینژاد در سال ۱۴۰۰ رییس جمهور شود/ گزارش سردبیر مجله «آگاهی نو» از تازه ترین دیدگاههای سیاسی مهدی کروبی»، و بهقلم محمد قوچانی منتشر شده، نهتنها ملغمهای از خلافگویی و تحریف تاریخ است، بلکه مهمتر از اینها، در تعارض است با مفاد نامهها و بیانیههای درخشان شما در این سالها. در ادامه هر یک از این موارد را شرح خواهم داد، اما پیش از آن مقدماتی خواهم آورد تا زمینهی بحث روشنتر شود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82180
Zeitoons
«این تازه اول داستان است»؛ نامهای به مهدی کروبی
«این تازه اول داستان است»؛ نامهای به مهدی کروبی | سایت مستقل تحلیلی خبری
پرونده ویژه قتلهای زنجیرهای ۲|
افشاگری ناتمام، رسیدگی ناتمام، دادخواهی ناتمام
https://www.zeitoons.com/81943
زیتون ـ مهسا محمدی: به نظر میرسد ترورهای سیاسی دهه ۷۰ در ایران، مصادیق مشخصی در ذهن کسانی دارد که طی ۲۲ سال گذشته به آن پرداختهاند، اذهان عمومی نیز کمابیش به فهم مشترکی از این فجایع و حدود و ثغور آن رسیده، اما به واقع چنین نیست.
تعداد کشتهشدگان، انگیزهی قتلها و گروههای هدف در این پروژهی حکومتی، زمان آغاز و پایان احتمالی قتلها و اینکه آیا واقعا این «پروژه» به پایان رسیده است یا نه و موارد بسیاری از این دست، ما را به پاسخهای متفاوتی برای این سوال میرساند که وقتی از «قتلهای زنجیرهای» میگوییم درباره چه چیزی حرف میزنیم؟
با وجود اینکه این قتلها در تاریخ معاصر ایران به «قتلهای زنجیرهای» شهرت یافته، گروهی از پیگیران این فجایع، بالاخص خانوادههای قربانیان، آن را «قتلهای زنجیرهای سیاسی» مینامند. به نظر میآید این تدقیق در نامگذاری، تلاشی است برای نیفتادن در دام یکی از انحرافاتی که سعی شد در تعریف دلایل و انگیزههای این قتلها به وجود بیاید.
چند نفر به قتل رسیدند؟
درباره تعداد قربانیانی که در این «پروژه» جای میگیرند، اعداد ارائه شده از ۴ تا ۴۰۰ متغیر است. در نسخه حکومتی، قتلها به ۴ مورد قتلهای پاییز ۷۷ محدود میشود و بس. یعنی قتل داریوش فروهر، پروانه اسکندری، محمد مختاری و جعفر پوینده. حکومت حتی دو قتل دیگر که در همان محدوده زمانی و با شرایطی مشابه انجام شده بود؛ یعنی قتل پیروز دوانی و مجید شریف را در ابتدا وارد پرونده و بعد از مدتی از آن حذف کرد.
این در حالی است که شیرین عبادی وکیل پروندههای داریوش فروهر و پروانه اسکندری با استناد به اقاریر متهمان پرونده از ۴۰۰ قتل سخن به میان میآورد. اکبر گنجی، روزنامهنگار میگوید در جلسات بازجوییاش، بازجو تعداد را تا ۳۰۰ نفر ذکر کرده و ناصر زرافشان وکیل دیگر این پرونده هم اخیرا در مصاحبهای تاکید کرده که او اسناد و مدارک لازم را برای اثبات ۶۶ قتل در اختیار دارد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81943
افشاگری ناتمام، رسیدگی ناتمام، دادخواهی ناتمام
https://www.zeitoons.com/81943
زیتون ـ مهسا محمدی: به نظر میرسد ترورهای سیاسی دهه ۷۰ در ایران، مصادیق مشخصی در ذهن کسانی دارد که طی ۲۲ سال گذشته به آن پرداختهاند، اذهان عمومی نیز کمابیش به فهم مشترکی از این فجایع و حدود و ثغور آن رسیده، اما به واقع چنین نیست.
تعداد کشتهشدگان، انگیزهی قتلها و گروههای هدف در این پروژهی حکومتی، زمان آغاز و پایان احتمالی قتلها و اینکه آیا واقعا این «پروژه» به پایان رسیده است یا نه و موارد بسیاری از این دست، ما را به پاسخهای متفاوتی برای این سوال میرساند که وقتی از «قتلهای زنجیرهای» میگوییم درباره چه چیزی حرف میزنیم؟
با وجود اینکه این قتلها در تاریخ معاصر ایران به «قتلهای زنجیرهای» شهرت یافته، گروهی از پیگیران این فجایع، بالاخص خانوادههای قربانیان، آن را «قتلهای زنجیرهای سیاسی» مینامند. به نظر میآید این تدقیق در نامگذاری، تلاشی است برای نیفتادن در دام یکی از انحرافاتی که سعی شد در تعریف دلایل و انگیزههای این قتلها به وجود بیاید.
چند نفر به قتل رسیدند؟
درباره تعداد قربانیانی که در این «پروژه» جای میگیرند، اعداد ارائه شده از ۴ تا ۴۰۰ متغیر است. در نسخه حکومتی، قتلها به ۴ مورد قتلهای پاییز ۷۷ محدود میشود و بس. یعنی قتل داریوش فروهر، پروانه اسکندری، محمد مختاری و جعفر پوینده. حکومت حتی دو قتل دیگر که در همان محدوده زمانی و با شرایطی مشابه انجام شده بود؛ یعنی قتل پیروز دوانی و مجید شریف را در ابتدا وارد پرونده و بعد از مدتی از آن حذف کرد.
این در حالی است که شیرین عبادی وکیل پروندههای داریوش فروهر و پروانه اسکندری با استناد به اقاریر متهمان پرونده از ۴۰۰ قتل سخن به میان میآورد. اکبر گنجی، روزنامهنگار میگوید در جلسات بازجوییاش، بازجو تعداد را تا ۳۰۰ نفر ذکر کرده و ناصر زرافشان وکیل دیگر این پرونده هم اخیرا در مصاحبهای تاکید کرده که او اسناد و مدارک لازم را برای اثبات ۶۶ قتل در اختیار دارد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81943
سایت خبری تحلیلی زیتون
افشاگری ناتمام، رسیدگی ناتمام، دادخواهی ناتمام | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون ـ مهسا محمدی: به نظر میرسد ترورهای سیاسی دهه ۷۰ در ایران مصادیق مشخصی در ذهن کسانی دارد که طی ۲۲ سال گذشته به آن پرداختهاند، و اذهان عمومی نیز کمابیش به فهم مشترکی از این فجایع و حدود و ثغور آن رسیده، اما به واقع چنین نیست. تعداد کشتهشدگان، انگیزهی…
پرونده ویژه قتلهای زنجیرهای ۳| قتل کاظم سامی به روایت یکی از نزدیکان
در این پرونده همه را کشتند، حتی قاتل و پلیس را
زیتون ـ مهسا محمدی: ۳۲ سال از مرگ کاظم سامی، وزیر بهداشت دولت موقت و نماینده مجلس اول میگذرد. قتل کاظم سامی در آذر ۶۷، از سوی آیتالله منتظری «شهادت» نام گرفت و هاشمی رفسنجانی در خاطراتش آن را «ترور» خواند، هیچکدام از این کلمات اما آن بار و حساسیت سیاسی که باید را به پرونده نداد و انگیزه قتل سامی به «انتقام شخصی» یک کارمند سابق فروکاهیده شده. فضای بسته سیاسی اواخر دهه ۶۰، که در آن جمهوری اسلامی به تازگی به زعم خود پرونده اعدامهای تابستان ۶۷ را بسته بود، از خانواده امکان پیگیری پروندهای را گرفت که در درون نظام ارادهای برای رو شدن آن وجود نداشت و در نهایت این پروندهی سراسر ابهام را زودهنگام بست.
این قتل، بعدها، در سال ۷۷ که قتلهای حکومتی جمهوری اسلامی نامی گرفتند و شناسنامهدار شدند، به عنوان حلقه اول «قتلهای زنجیرهای» شناخته شد، اما همچنان دادخواهی نشده باقی ماند. در مصاحبه پیش رو با یکی از نزدیکان دکتر کاظم سامی که نامش نزد «زیتون» محفوظ است به گفتگو نشستم و جویای روایت شخصی او از ماجرا و آنچه در این سالها بر اطرافیان و خانواده گذشت شدم.
متن کامل این گفتگو از پی میآید:
قتل دکتر کاظم سامی با وجود آنکه به روایتی اولین قتل از قتلهای زنجیرهای سیاسی ایران بود که در دهه ۷۰ به اوج رسید و «ترور» بودن آن را از هاشمی رفسنجانی گرفته تا آیتالله منتظری تایید کردند اما، از یکی پر ابهامترین قتلهای این زنجیره باقی ماند. حتی در این میان جای خالی روایتهای شخصی خانواده و اطرافیان هم حس میشود، روایاتی که برای روز دادخواهی بیگمان به کار خواهد آمد، بگذارید از روز واقعه شروع کنیم، در روز دوم آذر سال ۱۳۶۷ چه اتفاقی افتاد؟
درست است. ۳۲ سال گذشته و هنوز این پرونده پر از ابهام است، چرا که کسی بابت آن پاسخی در این سالها به ما نداد، اما من درباره آن بخشی از اتفاق که در مقابل چشمان خانواده روی داد و یادآوری نکردناش موجب فراموشی و پشیمانی است میتوانم بگویم. دوم آذر ماه سال ۱۳۶۷ در واقع حدود ۹ ماه از افتتاح مطب دکتر در همان ساختمانی که در آن به قتل رسید میگذشت. یک سالی بود که به آنجا نقل مکان کرده بودند و در طبقه بالای خانه با همسر و دخترانشان زندگی میکردند. طبقه ی سوم هم پدر دکتر زندگی میکرد. طبقه همکف را هم به مطب اختصاص داده بودند.
در آن روز منشیِ مطب نبودند و همسر دکتر کار منشی را میکردند، قاتل، که بعدها فهمیدم «جلیلیان» نام دارد، به عنوان آخرین مریض نوبت گرفته و منتظر نشسته بود. مریض یکی مانده به آخر کارش طولانی شد و دکتر از مطب بیرون آمد تا از «مریض آخر» یا همان قاتل بابت تاخیر عذرخواهی کند. «مریض» که گویی یک پلاستیک مشکی هم به همراه داشت وارد اتاق دکتر شد. همسر دکتر با تصور پایان کار، رفتند طبقه بالا که ناهار را آماده کنند. هنوز چند دقیقه نگذشته بود که صدای دو فریاد از طبقه پایین شنیده شد و او سراسیمه خود را دوباره به مطب رساند. قاتل با چاقوی خونآلود میانه مطب ایستاده بود و به محض دیدن همسرش به سمت او رفت، در نهایت بعد از چند دقیقه تصمیماش را گرفت او را نکشت و همسر دکتر را با خود با طبقه بالا بازگرداند و در حمام خانه زندانی کرد. صداهای طبقه پایین که قطع شد همسر دکتر سامی شیشه بالای حمام را شکست و خود را بالای پیکر نیمهجان او رساند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82210
در این پرونده همه را کشتند، حتی قاتل و پلیس را
زیتون ـ مهسا محمدی: ۳۲ سال از مرگ کاظم سامی، وزیر بهداشت دولت موقت و نماینده مجلس اول میگذرد. قتل کاظم سامی در آذر ۶۷، از سوی آیتالله منتظری «شهادت» نام گرفت و هاشمی رفسنجانی در خاطراتش آن را «ترور» خواند، هیچکدام از این کلمات اما آن بار و حساسیت سیاسی که باید را به پرونده نداد و انگیزه قتل سامی به «انتقام شخصی» یک کارمند سابق فروکاهیده شده. فضای بسته سیاسی اواخر دهه ۶۰، که در آن جمهوری اسلامی به تازگی به زعم خود پرونده اعدامهای تابستان ۶۷ را بسته بود، از خانواده امکان پیگیری پروندهای را گرفت که در درون نظام ارادهای برای رو شدن آن وجود نداشت و در نهایت این پروندهی سراسر ابهام را زودهنگام بست.
این قتل، بعدها، در سال ۷۷ که قتلهای حکومتی جمهوری اسلامی نامی گرفتند و شناسنامهدار شدند، به عنوان حلقه اول «قتلهای زنجیرهای» شناخته شد، اما همچنان دادخواهی نشده باقی ماند. در مصاحبه پیش رو با یکی از نزدیکان دکتر کاظم سامی که نامش نزد «زیتون» محفوظ است به گفتگو نشستم و جویای روایت شخصی او از ماجرا و آنچه در این سالها بر اطرافیان و خانواده گذشت شدم.
متن کامل این گفتگو از پی میآید:
قتل دکتر کاظم سامی با وجود آنکه به روایتی اولین قتل از قتلهای زنجیرهای سیاسی ایران بود که در دهه ۷۰ به اوج رسید و «ترور» بودن آن را از هاشمی رفسنجانی گرفته تا آیتالله منتظری تایید کردند اما، از یکی پر ابهامترین قتلهای این زنجیره باقی ماند. حتی در این میان جای خالی روایتهای شخصی خانواده و اطرافیان هم حس میشود، روایاتی که برای روز دادخواهی بیگمان به کار خواهد آمد، بگذارید از روز واقعه شروع کنیم، در روز دوم آذر سال ۱۳۶۷ چه اتفاقی افتاد؟
درست است. ۳۲ سال گذشته و هنوز این پرونده پر از ابهام است، چرا که کسی بابت آن پاسخی در این سالها به ما نداد، اما من درباره آن بخشی از اتفاق که در مقابل چشمان خانواده روی داد و یادآوری نکردناش موجب فراموشی و پشیمانی است میتوانم بگویم. دوم آذر ماه سال ۱۳۶۷ در واقع حدود ۹ ماه از افتتاح مطب دکتر در همان ساختمانی که در آن به قتل رسید میگذشت. یک سالی بود که به آنجا نقل مکان کرده بودند و در طبقه بالای خانه با همسر و دخترانشان زندگی میکردند. طبقه ی سوم هم پدر دکتر زندگی میکرد. طبقه همکف را هم به مطب اختصاص داده بودند.
در آن روز منشیِ مطب نبودند و همسر دکتر کار منشی را میکردند، قاتل، که بعدها فهمیدم «جلیلیان» نام دارد، به عنوان آخرین مریض نوبت گرفته و منتظر نشسته بود. مریض یکی مانده به آخر کارش طولانی شد و دکتر از مطب بیرون آمد تا از «مریض آخر» یا همان قاتل بابت تاخیر عذرخواهی کند. «مریض» که گویی یک پلاستیک مشکی هم به همراه داشت وارد اتاق دکتر شد. همسر دکتر با تصور پایان کار، رفتند طبقه بالا که ناهار را آماده کنند. هنوز چند دقیقه نگذشته بود که صدای دو فریاد از طبقه پایین شنیده شد و او سراسیمه خود را دوباره به مطب رساند. قاتل با چاقوی خونآلود میانه مطب ایستاده بود و به محض دیدن همسرش به سمت او رفت، در نهایت بعد از چند دقیقه تصمیماش را گرفت او را نکشت و همسر دکتر را با خود با طبقه بالا بازگرداند و در حمام خانه زندانی کرد. صداهای طبقه پایین که قطع شد همسر دکتر سامی شیشه بالای حمام را شکست و خود را بالای پیکر نیمهجان او رساند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/82210
سایت خبری تحلیلی زیتون
در این پرونده همه را کشتند، حتی قاتل و پلیس را | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون ـ مهسا محمدی: ۳۲ سال از مرگ کاظم سامی، وزیر بهداشت دولت موقت و نماینده مجلس اول میگذرد. قتل کاظم سامی در آذر ۶۷، از سوی آیتالله منتظری «شهادت» نام گرفت و هاشمی رفسنجانی در خاطراتش آن را «ترور» خواند، هیچکدام از این کلمات اما آن بار و حساسیت سیاسی…