ابر آروان و توقف پشت چراغِ سبز؛ مغالطهی خلط علت و دلیل
طاها پارسا
https://www.zeitoons.com/99505
ابرآروان نام شرکتی است که خدمات میزبانی و تامین تکنولوژی «ابرِ ایران» را بر عهده دارد. به عبارت ساده، همهی اطلاعات و دادههای کاربران «اینترنت ملی» روی سرورهایی نگهداری میشود که در اختیار شرکت ابرآروان است. طبیعی و بدیهی است که این شرکت مانندِ (تقریبا) تمام شرکتهای میزبانِ دادهها در سراسر جهان به تمامی این اطلاعات دسترسی دارد؛ از امکان شنود دادهها و ارتباطات کاربران برخوردار است و مدیریت قطع و یا وصل ارتباط کاربر با دادهها در اختیار اوست.
مطابق قراردادی که شرکت ابر آروان با با دولت جمهوری اسلامی دارد، این شرکت متعهد است که «سیاستهای کوتاه مدت و بلندمدت» دولت را بر روی این شبکه اعمال کند و مجری دستورات دولت و سایر مراجع ذیصلاح در مورد قطع و وصل و شنود و طبقهبندی/اولویتبندی دادهها باشد.
این تعهدِ شرکت ابرآروان از سوی فعالان حقوق بشر با انتقادات و اشکالات متعدد روبروست. آنان میگویند ابرآروان با این کار به بازوی اجرایی سرکوب شهروندان، سانسور اطلاعات، تبعیض در دستیابی به دادههای حکومتی تبدیل شده است که به آزادیهای فردی احترام نمیگذارد، قاعده تفکیک قوا در آن رعایت نمیشود، قانون را بهدرستی اجرا نمیکند و آنرا ابزار حفظ قدرت طبقاتی کرده و فاسد است. فعالان حقوق بشر همچنین معتقدند اقدامات این شرکت، مشکلات ناشی از قطع اینترنت را برای بسیاری از سازمانها کمتر کرده و به این ترتیب راه را برای قطع کردن اینترنت توسط طرفداران برقراری کامل اینترنت ملی بدون دسترسی به اینترنت جهانی و اجرای طرحهایی مانند «صیانت»، هموار کرده است.
از طرفی دیگر، مدافعان و کارشناسان این شرکت، در دفاع از قرارداد و رفتار ابرآروان میگویند که امکان شنود قانونی امکانی است که به نهادهای امنیتی و قضایی امکان شنود دیتای عبوری از شبکه سرویسدهنده اینترنت را میدهد. این امکان البته مختص ایران نیست و در تمام دنیا حتی در بزرگترین اپراتورها مثل AT&T نیز مرسوم است. در دفاع از ابرآروان همچنین گفته میشود «این مسائل فقط مختص ایران نیست. مثلا توییتر به خاطر فشار از سوی دولت هند روی کارمندانش، توییتهای انتقادی به وضع کرونا را سانسور کرده است. شرکت زوم هم با فشار دولت کمونیست چین جلسات مرتبط با کشتار میدان تیانآنمن و بحران هنگ کنگ را در پلتفرم خود بسته و مسدود کرده بود. و شرکت اوراکل نیز به چین در سرکوب اعتراضات خود کمک شایانی کرد.»
در نگاه اول بهنظر میرسد که اطلاعات و استدلال ارائه شده از سوی منتقدان و مدافعان ابرآروان درست است. یعنی ظاهرا هر دو طرف ماجرا برای مدعیات خود دلایلی دارند. اما نقش شرکت ابرآروان در قطع اینترنت و همراهی عملیاتی با کشتار آبان ۹۸ میگوید که یکجای کار اشکال دارد!
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99505
طاها پارسا
https://www.zeitoons.com/99505
ابرآروان نام شرکتی است که خدمات میزبانی و تامین تکنولوژی «ابرِ ایران» را بر عهده دارد. به عبارت ساده، همهی اطلاعات و دادههای کاربران «اینترنت ملی» روی سرورهایی نگهداری میشود که در اختیار شرکت ابرآروان است. طبیعی و بدیهی است که این شرکت مانندِ (تقریبا) تمام شرکتهای میزبانِ دادهها در سراسر جهان به تمامی این اطلاعات دسترسی دارد؛ از امکان شنود دادهها و ارتباطات کاربران برخوردار است و مدیریت قطع و یا وصل ارتباط کاربر با دادهها در اختیار اوست.
مطابق قراردادی که شرکت ابر آروان با با دولت جمهوری اسلامی دارد، این شرکت متعهد است که «سیاستهای کوتاه مدت و بلندمدت» دولت را بر روی این شبکه اعمال کند و مجری دستورات دولت و سایر مراجع ذیصلاح در مورد قطع و وصل و شنود و طبقهبندی/اولویتبندی دادهها باشد.
این تعهدِ شرکت ابرآروان از سوی فعالان حقوق بشر با انتقادات و اشکالات متعدد روبروست. آنان میگویند ابرآروان با این کار به بازوی اجرایی سرکوب شهروندان، سانسور اطلاعات، تبعیض در دستیابی به دادههای حکومتی تبدیل شده است که به آزادیهای فردی احترام نمیگذارد، قاعده تفکیک قوا در آن رعایت نمیشود، قانون را بهدرستی اجرا نمیکند و آنرا ابزار حفظ قدرت طبقاتی کرده و فاسد است. فعالان حقوق بشر همچنین معتقدند اقدامات این شرکت، مشکلات ناشی از قطع اینترنت را برای بسیاری از سازمانها کمتر کرده و به این ترتیب راه را برای قطع کردن اینترنت توسط طرفداران برقراری کامل اینترنت ملی بدون دسترسی به اینترنت جهانی و اجرای طرحهایی مانند «صیانت»، هموار کرده است.
از طرفی دیگر، مدافعان و کارشناسان این شرکت، در دفاع از قرارداد و رفتار ابرآروان میگویند که امکان شنود قانونی امکانی است که به نهادهای امنیتی و قضایی امکان شنود دیتای عبوری از شبکه سرویسدهنده اینترنت را میدهد. این امکان البته مختص ایران نیست و در تمام دنیا حتی در بزرگترین اپراتورها مثل AT&T نیز مرسوم است. در دفاع از ابرآروان همچنین گفته میشود «این مسائل فقط مختص ایران نیست. مثلا توییتر به خاطر فشار از سوی دولت هند روی کارمندانش، توییتهای انتقادی به وضع کرونا را سانسور کرده است. شرکت زوم هم با فشار دولت کمونیست چین جلسات مرتبط با کشتار میدان تیانآنمن و بحران هنگ کنگ را در پلتفرم خود بسته و مسدود کرده بود. و شرکت اوراکل نیز به چین در سرکوب اعتراضات خود کمک شایانی کرد.»
در نگاه اول بهنظر میرسد که اطلاعات و استدلال ارائه شده از سوی منتقدان و مدافعان ابرآروان درست است. یعنی ظاهرا هر دو طرف ماجرا برای مدعیات خود دلایلی دارند. اما نقش شرکت ابرآروان در قطع اینترنت و همراهی عملیاتی با کشتار آبان ۹۸ میگوید که یکجای کار اشکال دارد!
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99505
سایت خبری تحلیلی زیتون
ابر آروان و توقف پشت چراغِ سبز؛ مغالطهی خلط علت و دلیل | سایت خبری تحلیلی زیتون
ابرآروان نام شرکتی است که خدمات میزبانی و تامین تکنولوژی «ابرِ ایران» را بر عهده دارد. به عبارت ساده، همهی اطلاعات و دادههای کاربران «اینترنت ملی» روی سرورهایی نگهداری میشود که در اختیار شرکت ابرآروان است. طبیعی و بدیهی است که این شرکت مانندِ (تقریبا)…
👍15❤1
آتش جوابِ آتش؛ به بهانه سوزاندن قرآن در سوئد
احسان ابراهیمی
۱- فصلنامه معتبر «واشنگتن» (Washington quarterly) در شماره تابستان ۲۰۰۴ خود مطلبی منتشر کرد با عنوان «اروپا و اسلام: نیمه پنهان ماه و برخورد فرهنگها» به قلم تیموتی ساواژ ناظر به آینده اوضاع مسلمانان ساکن اروپا. ادعای عددی نویسنده بنا به بررسیهای آماری و نرخ رشد جمعیت در کشورهایی که بیشترین میزان مهاجر و پناهنده را به کشورهای اروپایی گسیل میکنند، در کنار رشد پایین جمعیت و نرخ زاد و ولد در میان اروپاییان، میگوید تا سال ۲۰۲۵ میلادی، ۲۰ درصد از کل جمعیت اروپا را مسلمانان (متشکل از والدینی که مهاجرت کردهاند و فرزندانشان که در خاک اروپا متولد شدهاند) تشکیل خواهند داد. بنا به این آمار، جمعیت مسلمانان در کل قاره اروپا (بدون احتساب ترکیه) در سال ۱۹۸۲، ۳.۲ درصد کل جمعیت بوده است اما در سال ۲۰۰۳ معادل ۴.۵ درصد و با همین شتاب و حتی با رشدی فزایندهتر، در سال ۲۰۲۵ معادل ۲۰ درصد از جمعیت کل قاره اروپا، مسلمان خواهد بود. دلایل عمده دیگر بهجز همان میزان بالای زاد و ولد در خانوادههای مهاجر مسلمان، تداوم تنشهای سیاسی، مذهبی، اقتصادی، و … در کشورهای مسلمان است. این آمار پیش از جنگ سوریه و موج مهاجران سوری و پیش از آن، عراقی و لیبیایی به خاک کشورهای اروپاییست. ازینرو، نویسنده تلاش میکند نشان دهد اگر این حجم بالای جمعیت مسلمانان در کشورهای میزبان اروپایی، پذیرفته و تثبیت نشوند و روندهای همزیستی با فرهنگ غالب در اروپا با تدبیر طی نشود، بحرانهایی جدی گریبان هر دوی سوی داستان را خواهد گرفت. ضمن اینکه واقعیت وضع اقتصادی مهاجران به سه دلیل عمده «عدم تسلط کافی به زبان کشور میزبان» و «نداشتن مهارتهای کاری و فنی» و «نژادپرستی پنهان و چندلایه در استخدام نیروی کار» نرخ بیکاری در میان مسلمانان مهاجر دو برابر نرخ بیکاری در بین غیرمسلمانان است. همین بیکاری، میزان بزه کاری و جذبشدن به بازار سیاه و گروههای هویتطلب ضداروپا و تقویت نفرت از کشور میزبان را در میان مسلمانان افزایش می دهد.
۲- علل و دلایل ایجابی بحرانهایی که کشورهای خاورمیانه و شمال افریقا با آنها مواجهند، چندوجهی و چندجانبه است. علاوه بر توسعه نایافتگی این کشورها، دخالتها و مداخلات کشورهای غربی در تشدید بحرانهل نقش کلیدی داشته است. فروش اسلحه به نیروهای درگیر در این کشورها، مثل آنچه در لیبی گذشت و نهایتاً به دخالت مستقیم غرب در آن انجامید، بحرانهای منطقهای را تبدیل به بحرانهایی جهانی میکند. سرکوب مردم سوریه توسط دولت مرکزی در دمشق به پشتیبانی و کمک نظامی ایران و روسیه، سیل مهاجران به اروپا را تشدید کرد. همچنین این اواخر، خروج بیضابطه امریکا از افغانستان، موج جدیدی از پناهجویان مسلمان را به سوی ترکیه و سپس کشورهای اروپای شرقی و حتی کانادا براه انداخت. حال آنکه حمله امریکا به افغانستان و سپس تسلط دوباره طالبان، خارج از اختیار و توان مردم افغانستان بوده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99583
احسان ابراهیمی
۱- فصلنامه معتبر «واشنگتن» (Washington quarterly) در شماره تابستان ۲۰۰۴ خود مطلبی منتشر کرد با عنوان «اروپا و اسلام: نیمه پنهان ماه و برخورد فرهنگها» به قلم تیموتی ساواژ ناظر به آینده اوضاع مسلمانان ساکن اروپا. ادعای عددی نویسنده بنا به بررسیهای آماری و نرخ رشد جمعیت در کشورهایی که بیشترین میزان مهاجر و پناهنده را به کشورهای اروپایی گسیل میکنند، در کنار رشد پایین جمعیت و نرخ زاد و ولد در میان اروپاییان، میگوید تا سال ۲۰۲۵ میلادی، ۲۰ درصد از کل جمعیت اروپا را مسلمانان (متشکل از والدینی که مهاجرت کردهاند و فرزندانشان که در خاک اروپا متولد شدهاند) تشکیل خواهند داد. بنا به این آمار، جمعیت مسلمانان در کل قاره اروپا (بدون احتساب ترکیه) در سال ۱۹۸۲، ۳.۲ درصد کل جمعیت بوده است اما در سال ۲۰۰۳ معادل ۴.۵ درصد و با همین شتاب و حتی با رشدی فزایندهتر، در سال ۲۰۲۵ معادل ۲۰ درصد از جمعیت کل قاره اروپا، مسلمان خواهد بود. دلایل عمده دیگر بهجز همان میزان بالای زاد و ولد در خانوادههای مهاجر مسلمان، تداوم تنشهای سیاسی، مذهبی، اقتصادی، و … در کشورهای مسلمان است. این آمار پیش از جنگ سوریه و موج مهاجران سوری و پیش از آن، عراقی و لیبیایی به خاک کشورهای اروپاییست. ازینرو، نویسنده تلاش میکند نشان دهد اگر این حجم بالای جمعیت مسلمانان در کشورهای میزبان اروپایی، پذیرفته و تثبیت نشوند و روندهای همزیستی با فرهنگ غالب در اروپا با تدبیر طی نشود، بحرانهایی جدی گریبان هر دوی سوی داستان را خواهد گرفت. ضمن اینکه واقعیت وضع اقتصادی مهاجران به سه دلیل عمده «عدم تسلط کافی به زبان کشور میزبان» و «نداشتن مهارتهای کاری و فنی» و «نژادپرستی پنهان و چندلایه در استخدام نیروی کار» نرخ بیکاری در میان مسلمانان مهاجر دو برابر نرخ بیکاری در بین غیرمسلمانان است. همین بیکاری، میزان بزه کاری و جذبشدن به بازار سیاه و گروههای هویتطلب ضداروپا و تقویت نفرت از کشور میزبان را در میان مسلمانان افزایش می دهد.
۲- علل و دلایل ایجابی بحرانهایی که کشورهای خاورمیانه و شمال افریقا با آنها مواجهند، چندوجهی و چندجانبه است. علاوه بر توسعه نایافتگی این کشورها، دخالتها و مداخلات کشورهای غربی در تشدید بحرانهل نقش کلیدی داشته است. فروش اسلحه به نیروهای درگیر در این کشورها، مثل آنچه در لیبی گذشت و نهایتاً به دخالت مستقیم غرب در آن انجامید، بحرانهای منطقهای را تبدیل به بحرانهایی جهانی میکند. سرکوب مردم سوریه توسط دولت مرکزی در دمشق به پشتیبانی و کمک نظامی ایران و روسیه، سیل مهاجران به اروپا را تشدید کرد. همچنین این اواخر، خروج بیضابطه امریکا از افغانستان، موج جدیدی از پناهجویان مسلمان را به سوی ترکیه و سپس کشورهای اروپای شرقی و حتی کانادا براه انداخت. حال آنکه حمله امریکا به افغانستان و سپس تسلط دوباره طالبان، خارج از اختیار و توان مردم افغانستان بوده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99583
سایت خبری تحلیلی زیتون
آتش جوابِ آتش؛ به بهانه سوزاندن قرآن در سوئد | سایت خبری تحلیلی زیتون
۱- فصلنامه معتبر «واشنگتن» (Washington quarterly) در شماره تابستان ۲۰۰۴ خود مطلبی منتشر کرد با عنوان «اروپا و اسلام: نیمه پنهان ماه و برخورد فرهنگها» به قلم تیموتی ساواژ ناظر به آینده اوضاع مسلمانان ساکن اروپا. ادعای عددی نویسنده بنا به بررسیهای آماری و…
👍9😱1
سیسمونی گیت؛ خیانت قالیباف به «کلمات»
زیتون-یلدا امیری: چهار دهه پساز استقرار نظامی که با شعار تحقق عدالت و حمایت از «مستضعفین» توانست حمایت بخش عمدهای از مردم ایران را به دست آورد، فساد و تبعیض به پدیدهای نهادینه و فراگیر در جمهوریاسلامی تبدیل شده است؛ از تبعیض میان مسئولان نظام و مردم گرفته تا حقوق نابرابر زنان و مردان و مسلمان و غیرمسلمان. در سالهای اخیر فرزندان بسیاری از مقامات عالی جمهوریاسلامی سبک زندگی تجملاتی و پر زرقوبرق خود را بهطور علنی رسانهای کردهاند و خود را «ژنهای برتر» و مستحق استفاده از «سفره انقلاب» دانستهاند.
…
هانریش بل، نویسنده آلمانی و برنده جایزه نوبل، گفته است «بعد از هیتلر همه آلمان درک کردند که او چه بلایی بر سر کشور و زیربناهای آن آورده است… اما یک چیز نابودشده هم بود که فقط ما روشنفکران آن را می فهمیدیم و آن خیانت هیتلر به «کلمات» بود. خیلی از کلمات شریف دیگر معانی خودشان را از دست داده بودند، پوچ شده بودند، مسخره شده بودند، عوض شده بودند، اشغال شده بودند. کلماتی مانند آزادی، آگاهی، پیشرفت، عدالت!»
….
قالیباف در دوران نامزدی انتخابات ریاست جمهوری در جریان مناظره انتخاباتی سال ۹۶ جامعه ایران را به «۹۶ درصد گرفتاران و ۴ درصد رانتخواران» تقسیم کرد و خود را نماینده آن اکثریت گرفتار خواند. او در مناظره گفت: «وزیر آموزش و پرورش(دولت روحانی) میرود لباس بچه از ایتالیا میآورد، مردم! شما فکر میکنید اقتصاد ما درست میشود، هرگز.»
…
وحید اشتری، عضو اسبق شورای مرکزی جنبش عدالتخواه، نخستین فردی بود که این عکسها را منتشر کرد. او نیز در رشتهتوئیتی نوشت: «پیشاپیش قدم نوه نورسیده را خدمت آقای قالیباف تبریک عرض میکنم. ولی باور کنید نمیشود آن بالا نشست و با چفیه برای مردم از تولیدملی و اشتغال و ممنوعیت ورود لوازم خانگی و خودروی ملی سخنرانی کرد و خانواده را برای خرید سیسمونی بدرقه ترکیه کرد. داریم ازین تناقضها پاره میشویم.»
…
حالا محمد باقر قالیباف ارشیو کاملی از اتهامات به فساد را دارد. او با چهل سال سابقه فعالیت نظامی، سیاسی و مدیریت شهری، تنها فرمانده سپاه است که توانسته بر صندلی شهرداری پایتخت و ریاست مجلس بنشیند. اما در هفده سال گذشته نام قالیباف بیش از هر چیز با پروندههای بزرگ فساد اقتصادی گره خورده است. اولین پرونده بزرگ فساد اقتصادی علیه قالیباف مربوط به ستاد انتخاباتی او در انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۸۴ و ارتباط با قاچاقچیان بزرگ مواد مخدر و سوخت مربوط است.
نام او در پرونده بزرگ هلدینگ یاس بارها مطرح شده و عیسی شریفی، قائممقامش در دوران ۱۲ ساله شهرداری در این پرونده به ۲۰ سال زندان محکوم شده است. پرونده املاک نجومی، تخلفات گسترده در بانک شهر، افشای پرداخت ۶۰ میلیارد تومانی به «مؤسسه خیریه امام رضا» که همسرش از مدیران آن است، تنها بخشی از موارد افشا شده است.
قالیباف در آستانه تکیهزدن بر صندلی ریاست مجلس با انتشار لیست داراییهای خود و خانواده خود مدعی شد که موجودی بانکی او ۲۸ میلیون تومان و موجودی همسرش تنها ۸ میلیون تومان است.
بسیاری از مسئولان جمهوریاسلامی کارنامه سیاهی در زمینه فساد دارند، کسانی که وعده رفع تبعیض میدهند و از ابتدای انقلاب تا به امروز در بالاترین مناصب انتخابی و انتصابی نظام حضور داشتهاند…
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99593
زیتون-یلدا امیری: چهار دهه پساز استقرار نظامی که با شعار تحقق عدالت و حمایت از «مستضعفین» توانست حمایت بخش عمدهای از مردم ایران را به دست آورد، فساد و تبعیض به پدیدهای نهادینه و فراگیر در جمهوریاسلامی تبدیل شده است؛ از تبعیض میان مسئولان نظام و مردم گرفته تا حقوق نابرابر زنان و مردان و مسلمان و غیرمسلمان. در سالهای اخیر فرزندان بسیاری از مقامات عالی جمهوریاسلامی سبک زندگی تجملاتی و پر زرقوبرق خود را بهطور علنی رسانهای کردهاند و خود را «ژنهای برتر» و مستحق استفاده از «سفره انقلاب» دانستهاند.
…
هانریش بل، نویسنده آلمانی و برنده جایزه نوبل، گفته است «بعد از هیتلر همه آلمان درک کردند که او چه بلایی بر سر کشور و زیربناهای آن آورده است… اما یک چیز نابودشده هم بود که فقط ما روشنفکران آن را می فهمیدیم و آن خیانت هیتلر به «کلمات» بود. خیلی از کلمات شریف دیگر معانی خودشان را از دست داده بودند، پوچ شده بودند، مسخره شده بودند، عوض شده بودند، اشغال شده بودند. کلماتی مانند آزادی، آگاهی، پیشرفت، عدالت!»
….
قالیباف در دوران نامزدی انتخابات ریاست جمهوری در جریان مناظره انتخاباتی سال ۹۶ جامعه ایران را به «۹۶ درصد گرفتاران و ۴ درصد رانتخواران» تقسیم کرد و خود را نماینده آن اکثریت گرفتار خواند. او در مناظره گفت: «وزیر آموزش و پرورش(دولت روحانی) میرود لباس بچه از ایتالیا میآورد، مردم! شما فکر میکنید اقتصاد ما درست میشود، هرگز.»
…
وحید اشتری، عضو اسبق شورای مرکزی جنبش عدالتخواه، نخستین فردی بود که این عکسها را منتشر کرد. او نیز در رشتهتوئیتی نوشت: «پیشاپیش قدم نوه نورسیده را خدمت آقای قالیباف تبریک عرض میکنم. ولی باور کنید نمیشود آن بالا نشست و با چفیه برای مردم از تولیدملی و اشتغال و ممنوعیت ورود لوازم خانگی و خودروی ملی سخنرانی کرد و خانواده را برای خرید سیسمونی بدرقه ترکیه کرد. داریم ازین تناقضها پاره میشویم.»
…
حالا محمد باقر قالیباف ارشیو کاملی از اتهامات به فساد را دارد. او با چهل سال سابقه فعالیت نظامی، سیاسی و مدیریت شهری، تنها فرمانده سپاه است که توانسته بر صندلی شهرداری پایتخت و ریاست مجلس بنشیند. اما در هفده سال گذشته نام قالیباف بیش از هر چیز با پروندههای بزرگ فساد اقتصادی گره خورده است. اولین پرونده بزرگ فساد اقتصادی علیه قالیباف مربوط به ستاد انتخاباتی او در انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۸۴ و ارتباط با قاچاقچیان بزرگ مواد مخدر و سوخت مربوط است.
نام او در پرونده بزرگ هلدینگ یاس بارها مطرح شده و عیسی شریفی، قائممقامش در دوران ۱۲ ساله شهرداری در این پرونده به ۲۰ سال زندان محکوم شده است. پرونده املاک نجومی، تخلفات گسترده در بانک شهر، افشای پرداخت ۶۰ میلیارد تومانی به «مؤسسه خیریه امام رضا» که همسرش از مدیران آن است، تنها بخشی از موارد افشا شده است.
قالیباف در آستانه تکیهزدن بر صندلی ریاست مجلس با انتشار لیست داراییهای خود و خانواده خود مدعی شد که موجودی بانکی او ۲۸ میلیون تومان و موجودی همسرش تنها ۸ میلیون تومان است.
بسیاری از مسئولان جمهوریاسلامی کارنامه سیاهی در زمینه فساد دارند، کسانی که وعده رفع تبعیض میدهند و از ابتدای انقلاب تا به امروز در بالاترین مناصب انتخابی و انتصابی نظام حضور داشتهاند…
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99593
سایت خبری تحلیلی زیتون
سیسمونی گیت؛ خیانت قالیباف به «کلمات» | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-یلدا امیری: چهار دهه پساز استقرار نظامی که با شعار تحقق عدالت و حمایت از «مستضعفین» توانست حمایت بخش عمدهای از مردم ایران را به دست آورد، فساد و تبعیض به پدیدهای نهادینه و فراگیر در جمهوریاسلامی تبدیل شده است؛ از تبعیض میان مسئولان نظام و مردم گرفته…
👍24🤬2❤1👎1😱1
تنها حقیقت است که میماند...
خبردار شدیم دوست عزیز و گرانقدرمان آقای اردشیر امیرارجمند در سوگ از دست دادن برادر عزیزشان زنده یاد پرویز امیرارجمند نشستهاند.
ما غم از دست دادن این عزیز و بزرگ خانواده را خدمت ایشان و همه بازماندگان تسلیت میگوییم و برایشان صبوری و پایداری آرزو میکنیم.
جناب امیرارجمند گرامی ما را در دشواری این اندوهِ در غربت در کنار خودتان بدانید.
امیدواریم با بردباری همیشگیتان، همچنان همراه ملت بزرگ و درد کشیده ایران، همگی راه سبز آزادی، آبادی و سربلندی ایران زمین را تداوم بخشیم.
آلان توفیقی، احمد پورمندی، احمد صدری، الهه امیرانتظام، بابک امیرخسروی، بهروز بیات، بهروز خلیق، بیژن حکمت، پیمان عارف، حسن فرشتیان، حسن یوسفی اشکوری، حسین علیزاده، حسین کمالی، رضا شیرازی، رضا علیجانی، سروش دباغ
سمیرا جمشیدی، سیامک آرام، شهاب عموپور، عبدالعلی بازرگان، علی افشاری، علی اکبر موسوی(خوئینی)، علی ایزدی، علی کشتگر، فهمیه ملتی، کاظم علمداری، محمد اولیائی فرد، محمدجواد اکبرین، مرتضی کاظمیان، مریم سطوت، معصومه شاپوری، منصوره شجاعی، مهدی جامی، مهدی فتاپور، مهدی ممکن، نیره توحیدی
خبردار شدیم دوست عزیز و گرانقدرمان آقای اردشیر امیرارجمند در سوگ از دست دادن برادر عزیزشان زنده یاد پرویز امیرارجمند نشستهاند.
ما غم از دست دادن این عزیز و بزرگ خانواده را خدمت ایشان و همه بازماندگان تسلیت میگوییم و برایشان صبوری و پایداری آرزو میکنیم.
جناب امیرارجمند گرامی ما را در دشواری این اندوهِ در غربت در کنار خودتان بدانید.
امیدواریم با بردباری همیشگیتان، همچنان همراه ملت بزرگ و درد کشیده ایران، همگی راه سبز آزادی، آبادی و سربلندی ایران زمین را تداوم بخشیم.
آلان توفیقی، احمد پورمندی، احمد صدری، الهه امیرانتظام، بابک امیرخسروی، بهروز بیات، بهروز خلیق، بیژن حکمت، پیمان عارف، حسن فرشتیان، حسن یوسفی اشکوری، حسین علیزاده، حسین کمالی، رضا شیرازی، رضا علیجانی، سروش دباغ
سمیرا جمشیدی، سیامک آرام، شهاب عموپور، عبدالعلی بازرگان، علی افشاری، علی اکبر موسوی(خوئینی)، علی ایزدی، علی کشتگر، فهمیه ملتی، کاظم علمداری، محمد اولیائی فرد، محمدجواد اکبرین، مرتضی کاظمیان، مریم سطوت، معصومه شاپوری، منصوره شجاعی، مهدی جامی، مهدی فتاپور، مهدی ممکن، نیره توحیدی
👍4😢4👎1
ترویج خشونت از منابر حکومتی را متوقف کنید؛
بیانیهی بیش از پانصد تن از فعالان سیاسی و مدنی
زیتون-«ما امضاکنندگان این بیانیه به حکومت هشدار میدهیم وضع بحرانی کنونی را دریابد و نجابت ملت را حمل بر رضایت یا انفعال نکند و با تمکین به حاکمیت قانون و حق حاکمیت ملی، بیش از این خشونت ساختاری و افسار گسیخته را بر مردم تحمیل نکند».
این فرازِ پایانی بیانیهای است که از سوی بیش از پانصد تن از فعالان سیاسی و مدنی امضاء شده است تا به حاکمان و مسئولان جمهوری اسلامی هشدار دهد که «ترویج خشونت از منابر و مراجع حکومتی را متوقف کنید».
امضاءکنندگان این بیانیه بر این باورند که «اعمال زور و خشونت برای تحمیل سلیقه و سبک زندگی[…] مردم ما را رو به اضمحلال برده، به روان جامعه آسیب زده».
بیش از پانصدتن از فعالان سیاسی و مدنی با انتشار این بیانیه میگویند «ائمه جمعه و روحانیان وابسته به قدرت، گویا به صورتی هماهنگ و دستوری خشونت را باز تولید میکنند» و «تریبونهای نمازجمعه اکنون استبداد را زیر پرده دین ترویج میکنند و علیه دردمندان، رنجکشیدهها و محرومان فریاد تهدیدآمیز میکشند و به ابزاری برای تحمیل ایدههای طالبانی» شدهاند.
این فعالان سیاسی و مدنی که در میان آنها نام زندانیان سابق سیاسی، بسیاری از چهرههای شناختهشده و دبیرانکل احزاب نیز بهچشم میخورد، از حکومت میپرسند: «آیا حکومت درک نمی کند که گرانی و تورم و بیکاری گسترده، رکود و بیعدالتی، گسترش اعتیاد، کارتنخوابی، حاشیهنشینی، کودکان کار، سرقت و قتل و… چگونه میتواند جامعه را به سوی خشونت سوق دهد؟»
بهگزارش «زیتون» در این بیانیه از نحوه پاسخ حکومت به «اعتراضات در انتخابات ۸۸»، «دی ماه ۹۶»، «آبان ۹۸»و «بحران آب اصفهان و خوزستان» و «سرکوب اخیر زنان در مقابل ورزشگاه مشهد» بهعنوان «نشانههای واضحی از اِعمال خشونت همهجانبه علیه مردم» ؛ خشونتی ساختاری که «آسیبهای ناشی از آن ظرفیت خشونتپرهیز جامعه میکاهد و به فورانِ ناخواستهی خشم و تنفر میانجامد».
این بیانیه برای انتشار به «زیتون» ارسال شده است. متن کامل آن و اسامی امضاءکنندگان در پی میآید.
https://www.zeitoons.com/99642
بیانیهی بیش از پانصد تن از فعالان سیاسی و مدنی
زیتون-«ما امضاکنندگان این بیانیه به حکومت هشدار میدهیم وضع بحرانی کنونی را دریابد و نجابت ملت را حمل بر رضایت یا انفعال نکند و با تمکین به حاکمیت قانون و حق حاکمیت ملی، بیش از این خشونت ساختاری و افسار گسیخته را بر مردم تحمیل نکند».
این فرازِ پایانی بیانیهای است که از سوی بیش از پانصد تن از فعالان سیاسی و مدنی امضاء شده است تا به حاکمان و مسئولان جمهوری اسلامی هشدار دهد که «ترویج خشونت از منابر و مراجع حکومتی را متوقف کنید».
امضاءکنندگان این بیانیه بر این باورند که «اعمال زور و خشونت برای تحمیل سلیقه و سبک زندگی[…] مردم ما را رو به اضمحلال برده، به روان جامعه آسیب زده».
بیش از پانصدتن از فعالان سیاسی و مدنی با انتشار این بیانیه میگویند «ائمه جمعه و روحانیان وابسته به قدرت، گویا به صورتی هماهنگ و دستوری خشونت را باز تولید میکنند» و «تریبونهای نمازجمعه اکنون استبداد را زیر پرده دین ترویج میکنند و علیه دردمندان، رنجکشیدهها و محرومان فریاد تهدیدآمیز میکشند و به ابزاری برای تحمیل ایدههای طالبانی» شدهاند.
این فعالان سیاسی و مدنی که در میان آنها نام زندانیان سابق سیاسی، بسیاری از چهرههای شناختهشده و دبیرانکل احزاب نیز بهچشم میخورد، از حکومت میپرسند: «آیا حکومت درک نمی کند که گرانی و تورم و بیکاری گسترده، رکود و بیعدالتی، گسترش اعتیاد، کارتنخوابی، حاشیهنشینی، کودکان کار، سرقت و قتل و… چگونه میتواند جامعه را به سوی خشونت سوق دهد؟»
بهگزارش «زیتون» در این بیانیه از نحوه پاسخ حکومت به «اعتراضات در انتخابات ۸۸»، «دی ماه ۹۶»، «آبان ۹۸»و «بحران آب اصفهان و خوزستان» و «سرکوب اخیر زنان در مقابل ورزشگاه مشهد» بهعنوان «نشانههای واضحی از اِعمال خشونت همهجانبه علیه مردم» ؛ خشونتی ساختاری که «آسیبهای ناشی از آن ظرفیت خشونتپرهیز جامعه میکاهد و به فورانِ ناخواستهی خشم و تنفر میانجامد».
این بیانیه برای انتشار به «زیتون» ارسال شده است. متن کامل آن و اسامی امضاءکنندگان در پی میآید.
https://www.zeitoons.com/99642
سایت خبری تحلیلی زیتون
ترویج خشونت از منابر حکومتی را متوقف کنید؛ بیانیهی بیش از پانصد تن از فعالان سیاسی و مدنی | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-«ما امضاکنندگان این بیانیه به حکومت هشدار میدهیم وضع بحرانی کنونی را دریابد و نجابت ملت را حمل بر رضایت یا انفعال نکند و با تمکین به حاکمیت قانون و حق حاکمیت ملی، بیش از این خشونت ساختاری و افسار گسیخته را بر مردم تحمیل نکند». این فرازِ پایانی بیانیهای…
👍8👎2
«انتقام سخت» یا یک مشت دلار
زیتون-محمدرضا سرداری: مذاکرات هسته ای میان ایران و غرب، یا بهتر بگوییم ایران و آمریکا به بن بست رسیده است. در حالی که بسیاری انتظار داشتند لغو تحریم های مقامات سیاسی و نظامی تحریم شده جمهوری اسلامی و حذف نام سپاه از فهرست سازمان های تروریستی، گشایشی در روند مذاکرات ایجاد شود و نهایتا به احیای برجام و لغو همه تحریم های آمریکا بیانجامد. اکنون پیشرفتی که انتظار آن می رفت به پرونده پر مناقشه قاسم سلیمانی گره خورده است؛ مردی که در زمان حیاتش به گفته بسیاری از مقامات سیاسی و نظامی و حتی همکاران فرمانده وقت سپاه قدس، موضع مبهمی در قبال برجام داشت. به گفته جواد ظریف، سلیمانی هیچگاه برجام را تایید نکرد؛ اما آن را کار مهمی می پنداشت.
اکنون نیز سعید خطیب زاده سخنگوی وزارت امور خارجه گفته است که پیگیری پرونده قاسم سلیمانی اصل اساسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی است. وی تاکید کرده باید مسببان، عاملان و مشاوران عملیات موسوم به “آذرخش کبود” به کیفر برسند. اما اصل سیاست خارجی جمهوری اسلامی چیست و خطیب زاده از چه نوع کیفری سخن می گوید؟
سیاست خارجی جمهوری اسلامی در قانون اساسی
سیاست خارجی در قانون اساسی جمهوری اسلامی شامل ۴ اصل است که دست کم دو اصل آن پر از واژه های راز آلود است. بر اساس اصل ۱۵۲، سیاست خارجی جمهوری اسلامی بر عدم تعهد به قدرت های سلطه گر استوار است. مصداق دولت های سلطه گر البته در طول استقرار جمهوری اسلامی تغییراتی به خود دیده است. در دوره حیات آیت الله خمینی همه قدرت های عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل مصداق دولت های سلطه گر به شمار می رفتند. اما پس از فروپاشی شوروی این نگاه تغییر کرد و ایران رفته رفته به روسیه و چین نزدیک تر شد و در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی و حسن روحانی قراردادهای استراتژیک مهمی با روسیه و چین تنظیم شد که می تواند ناقض اصل ۱۵۳ قانون اساسی باشد. این اصل تصریح دارد هرگونه قرارداد که موجب سلطه بیگانه بر منابع طبیعی و اقتصادی، فرهنگ، ارتش و دیگر شؤون کشور گردد ممنوع است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99623
زیتون-محمدرضا سرداری: مذاکرات هسته ای میان ایران و غرب، یا بهتر بگوییم ایران و آمریکا به بن بست رسیده است. در حالی که بسیاری انتظار داشتند لغو تحریم های مقامات سیاسی و نظامی تحریم شده جمهوری اسلامی و حذف نام سپاه از فهرست سازمان های تروریستی، گشایشی در روند مذاکرات ایجاد شود و نهایتا به احیای برجام و لغو همه تحریم های آمریکا بیانجامد. اکنون پیشرفتی که انتظار آن می رفت به پرونده پر مناقشه قاسم سلیمانی گره خورده است؛ مردی که در زمان حیاتش به گفته بسیاری از مقامات سیاسی و نظامی و حتی همکاران فرمانده وقت سپاه قدس، موضع مبهمی در قبال برجام داشت. به گفته جواد ظریف، سلیمانی هیچگاه برجام را تایید نکرد؛ اما آن را کار مهمی می پنداشت.
اکنون نیز سعید خطیب زاده سخنگوی وزارت امور خارجه گفته است که پیگیری پرونده قاسم سلیمانی اصل اساسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی است. وی تاکید کرده باید مسببان، عاملان و مشاوران عملیات موسوم به “آذرخش کبود” به کیفر برسند. اما اصل سیاست خارجی جمهوری اسلامی چیست و خطیب زاده از چه نوع کیفری سخن می گوید؟
سیاست خارجی جمهوری اسلامی در قانون اساسی
سیاست خارجی در قانون اساسی جمهوری اسلامی شامل ۴ اصل است که دست کم دو اصل آن پر از واژه های راز آلود است. بر اساس اصل ۱۵۲، سیاست خارجی جمهوری اسلامی بر عدم تعهد به قدرت های سلطه گر استوار است. مصداق دولت های سلطه گر البته در طول استقرار جمهوری اسلامی تغییراتی به خود دیده است. در دوره حیات آیت الله خمینی همه قدرت های عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل مصداق دولت های سلطه گر به شمار می رفتند. اما پس از فروپاشی شوروی این نگاه تغییر کرد و ایران رفته رفته به روسیه و چین نزدیک تر شد و در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی و حسن روحانی قراردادهای استراتژیک مهمی با روسیه و چین تنظیم شد که می تواند ناقض اصل ۱۵۳ قانون اساسی باشد. این اصل تصریح دارد هرگونه قرارداد که موجب سلطه بیگانه بر منابع طبیعی و اقتصادی، فرهنگ، ارتش و دیگر شؤون کشور گردد ممنوع است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99623
سایت خبری تحلیلی زیتون
«انتقام سخت» یا یک مشت دلار | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-محمدرضا سرداری: مذاکرات هسته ای میان ایران و غرب، یا بهتر بگوییم ایران و آمریکا به بن بست رسیده است. در حالی که بسیاری انتظار داشتند لغو تحریم های مقامات سیاسی و نظامی تحریم شده جمهوری اسلامی و حذف نام سپاه از فهرست سازمان های تروریستی، گشایشی در روند…
👍8👏1
آرامش در حضور دیگران؛ کشدادن «عدالتخواهان ولایی» و پایان تاریخ مصرف قالیباف
زیتون: جمهوریاسلامی در روزهای اخیر با معضل افشاگریهای عدالتخواهان سرکشِ دستپروده خود مواجه شده، اما علی خامنهای رابطه خوبی با افشاگری ندارد، مخالف «کشدادن» است و آنرا ضربه به «حیثیت نظام» میداند. حالا «سیسمونیگیت» نوه به دنیانیامده محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، به جنجالی در شبکههای اجتماعی تبدیل شده. اگرچه این موضوع در مقایسه با رسواییهای فساد مقامات حکومتی و نزدیکانشان تازگی ندارد، اما افشاگران و منتقدان کنونی جریانی برآمده از دل اصولگرایی هستند و از ریزش بیش از پیش نیروهای «بابصیرت»، به دلیل ناهمخوان بودن حرف و عمل کارگزاران نظام حکایت میکند.
تا سال ۱۳۹۷ از «جنبش عدالتخواه دانشجویی» به عنوان تشکلی نزدیک به محمود احمدینژاد، نام برده میشد اما سایت این تشکل خود را فراجناحی معرفی کردهاست. تندروهایی مانند وحید جلیلی، حسن و حیدر رحیم پورازغدی، محمدصادق کوشکی، سعید قاسمی، ابراهیم فیاض، دهنمکی و… در شکلگیری و گفتمانسازی برای این جنبش موثر بودند.
تفرقه میان سربازان آقا پس از انتخابات ریاستجمهوری انتظار میرفت که نظام ولایی علی خامنهای بیش از هر زمان دیگری یکدست و مطیع بیت رهبری شود، اما اکنون نیروهایی که سربازان پروژه حذف گروهی دیگر و منتقد دولت روحانی بودند، به اصولگرایان ولایی حمله میکنند و نظام با تهدید در درون جبهه خودی روبرو است.
هگل میگوید نطفه هر آنتیتزی در درون و در بطن تز قراردارد و اکنون با آشکار شدن اختلافات میان مجلس و دولت آنتیتز عدالتخواه به تقابل با نظام یکدست برخاسته است.
وحید اشتری از اعضای جنبش عدالتخواه و افشاکننده سفر خانواده قالیباف به استانبول در توییتی نوشت: آنها روی هم ۲۰ چمدان و ساک در مبدا استانبول داشتند. اشتری فایلی صوتی منتشر کرده و مدعی شده این فایل از یک محفل خصوصی درز کردهاست. در این فایل فردی میگوید: «اتفاقا بچهها الان بهم خبردادند ۱۹ تا ساک داشتهاند، اما چی کار کنم؟ زدن این به معنای زدن قالیباف خانوادهاش نیست.» او در بخش دیگری میگوید: «باید جوری پیش ببریم حداقل به انقلاب نخوره، حداقل الان رئیسجمهور و رئیس مجلسی نداریم که خون به دل آقا کنند، قالیباف، لاریجانی نیست، سگش میارزه به لاریجانی، یادته چه خون دلهایی به آقا میداد؟ بیشرف. من همین الانشم معتقدم جلیلی بهتر از رئیسی دولت رو می گردوند، اما سگ این شرف داره به امثال روحانی.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99669
زیتون: جمهوریاسلامی در روزهای اخیر با معضل افشاگریهای عدالتخواهان سرکشِ دستپروده خود مواجه شده، اما علی خامنهای رابطه خوبی با افشاگری ندارد، مخالف «کشدادن» است و آنرا ضربه به «حیثیت نظام» میداند. حالا «سیسمونیگیت» نوه به دنیانیامده محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، به جنجالی در شبکههای اجتماعی تبدیل شده. اگرچه این موضوع در مقایسه با رسواییهای فساد مقامات حکومتی و نزدیکانشان تازگی ندارد، اما افشاگران و منتقدان کنونی جریانی برآمده از دل اصولگرایی هستند و از ریزش بیش از پیش نیروهای «بابصیرت»، به دلیل ناهمخوان بودن حرف و عمل کارگزاران نظام حکایت میکند.
تا سال ۱۳۹۷ از «جنبش عدالتخواه دانشجویی» به عنوان تشکلی نزدیک به محمود احمدینژاد، نام برده میشد اما سایت این تشکل خود را فراجناحی معرفی کردهاست. تندروهایی مانند وحید جلیلی، حسن و حیدر رحیم پورازغدی، محمدصادق کوشکی، سعید قاسمی، ابراهیم فیاض، دهنمکی و… در شکلگیری و گفتمانسازی برای این جنبش موثر بودند.
تفرقه میان سربازان آقا پس از انتخابات ریاستجمهوری انتظار میرفت که نظام ولایی علی خامنهای بیش از هر زمان دیگری یکدست و مطیع بیت رهبری شود، اما اکنون نیروهایی که سربازان پروژه حذف گروهی دیگر و منتقد دولت روحانی بودند، به اصولگرایان ولایی حمله میکنند و نظام با تهدید در درون جبهه خودی روبرو است.
هگل میگوید نطفه هر آنتیتزی در درون و در بطن تز قراردارد و اکنون با آشکار شدن اختلافات میان مجلس و دولت آنتیتز عدالتخواه به تقابل با نظام یکدست برخاسته است.
وحید اشتری از اعضای جنبش عدالتخواه و افشاکننده سفر خانواده قالیباف به استانبول در توییتی نوشت: آنها روی هم ۲۰ چمدان و ساک در مبدا استانبول داشتند. اشتری فایلی صوتی منتشر کرده و مدعی شده این فایل از یک محفل خصوصی درز کردهاست. در این فایل فردی میگوید: «اتفاقا بچهها الان بهم خبردادند ۱۹ تا ساک داشتهاند، اما چی کار کنم؟ زدن این به معنای زدن قالیباف خانوادهاش نیست.» او در بخش دیگری میگوید: «باید جوری پیش ببریم حداقل به انقلاب نخوره، حداقل الان رئیسجمهور و رئیس مجلسی نداریم که خون به دل آقا کنند، قالیباف، لاریجانی نیست، سگش میارزه به لاریجانی، یادته چه خون دلهایی به آقا میداد؟ بیشرف. من همین الانشم معتقدم جلیلی بهتر از رئیسی دولت رو می گردوند، اما سگ این شرف داره به امثال روحانی.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99669
سایت خبری تحلیلی زیتون
آرامش در حضور دیگران؛ کشدادن «عدالتخواهان ولایی» و پایان تاریخ مصرف قالیباف | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون: جمهوریاسلامی در روزهای اخیر با معضل افشاگریهای عدالتخواهان سرکشِ دستپروده خود مواجه شده، اما علی خامنهای رابطه خوبی با افشاگری ندارد، مخالف «کشدادن» است و آنرا ضربه به «حیثیت نظام» میداند. حالا «سیسمونیگیت» نوه به دنیانیامده محمدباقر قالیباف،…
👍18❤1👎1
Forwarded from سایت خبری-تحلیلی کلمه
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔴 امیرارجمند: هیچ چیزی در حصر تغییر نکرده جز دکوراسیون!
اردشیر امیرارجمند در واکنش به ادعای خبرگزاری میران درباره کاهش محدودیتها در حصر میگوید: تا صبح امروز میرحسین موسوی و زهرا رهنورد از برداشتن درب آهنی بیاطلاع بودهاند و نیروهای امنیتی نیز همچنان در محل مستقرند و تا این لحظه هیچ تغییری در محدودیتها ایجاد نشده؛ آنچه تا کنون رخ داده استمرار وضعیت حصر است با تغییری اندک در دکوراسیون.
مشاور میرحسین موسوی میافزاید: تا زمانی که یک مقام رسمی، موضعی رسمی را درباره رفع حصر اعلام نکند و محصوران بدون قید و شرط، با برخورداری از آزادیها و حقوق شهروندیشان به زندگی عادی برنگردند، مشخص نیست که این اقدامات آیا آغاز تغییری در شرایط است یا تنها تلاشی است برای لوث کردن حصر.
📎گفتگوی امروز با بیبیسی فارسی
@kaleme
اردشیر امیرارجمند در واکنش به ادعای خبرگزاری میران درباره کاهش محدودیتها در حصر میگوید: تا صبح امروز میرحسین موسوی و زهرا رهنورد از برداشتن درب آهنی بیاطلاع بودهاند و نیروهای امنیتی نیز همچنان در محل مستقرند و تا این لحظه هیچ تغییری در محدودیتها ایجاد نشده؛ آنچه تا کنون رخ داده استمرار وضعیت حصر است با تغییری اندک در دکوراسیون.
مشاور میرحسین موسوی میافزاید: تا زمانی که یک مقام رسمی، موضعی رسمی را درباره رفع حصر اعلام نکند و محصوران بدون قید و شرط، با برخورداری از آزادیها و حقوق شهروندیشان به زندگی عادی برنگردند، مشخص نیست که این اقدامات آیا آغاز تغییری در شرایط است یا تنها تلاشی است برای لوث کردن حصر.
📎گفتگوی امروز با بیبیسی فارسی
@kaleme
👍15
ایمان، ذهن و ذکر (۱۰) | گفتاری از محمد جواد اکبرین
زیتون– «ایمان، ذهن و ذکر» عنوان سلسله گفتارهای روزانهای است از محمدجواد اکبرین، دینپژوه،که همزمان با کانال تلگرامی نویسنده در زیتون نیز منتشر میشوند. این نواندیش دینی در این سلسله گفتارهای صوتی در نیمهدوم ماه رمضان میکوشد مواجههای نو با برخی از مفاهیم دینی از جمله «ایمان» داشته باشد و محصول کوشش خود را با مخاطبانش بهاشتراک بگذارد.
https://www.zeitoons.com/99703
زیتون– «ایمان، ذهن و ذکر» عنوان سلسله گفتارهای روزانهای است از محمدجواد اکبرین، دینپژوه،که همزمان با کانال تلگرامی نویسنده در زیتون نیز منتشر میشوند. این نواندیش دینی در این سلسله گفتارهای صوتی در نیمهدوم ماه رمضان میکوشد مواجههای نو با برخی از مفاهیم دینی از جمله «ایمان» داشته باشد و محصول کوشش خود را با مخاطبانش بهاشتراک بگذارد.
https://www.zeitoons.com/99703
سایت خبری تحلیلی زیتون
ایمان، ذهن و ذکر (۱۰) | گفتاری از محمد جواد اکبرین | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون– «ایمان، ذهن و ذکر» عنوان سلسله گفتارهای روزانهای است از محمدجواد اکبرین، دینپژوه،که همزمان با کانال تلگرامی نویسنده در زیتون نیز منتشر میشوند. این نواندیش دینی در این سلسله گفتارهای صوتی در نیمهدوم ماه رمضان میکوشد مواجههای نو با برخی از مفاهیم…
👍2
سوءبرداشت»؛ پایان سیاست تطهیر طالبان؟
زیتون: رسانههای ایران و افغانستان بار دیگر خبر از مناقشه مرزی میان دو کشور دادهاند؛ این بار در مرز دوغارون، جایی که ایران را به هرات متصل می کند. هرات از ولایات بزرگ و عمدتا شیعه نشین افغانستان است که فرهنگ نزدیکی با ایران دارد.
به گزارش رسانه های محلی، درگیری های اخیر به خاطر احداث جاده ای مرزی از سوی دولت طالبان صورت گرفته که با اعتراض طرف ایرانی روبرو شده است. اما طرف افغان می گوید ورود یک خودروی نظامی به خاک افغانستان مرز را متشنج کرده است. بهگفته وزارت دفاع این کشور، خودروی مرزبانی و همچنین چند مرزبان ایرانی برای ساعاتی در اختیار نیروهای طالبان بوده اند.
پس از این درگیری مرزی، هر دو طرف اعلام کردند که مسئله حل شده و صرفا یک سوتفاهم مرزی بوده. اما از روز گذشته گزارش هایی از تحرکات نظامی ایران در منطقه از حرکت لشکر ۸۸ زرهی زاهدان به سمت مرز تایباد و تخلیه انبارهای گمرک در آن منطقه منتشر شده که برخی از منابع محلی را نگران کرده است.
سعید خطیبزاده، سخنگوی وزارت خارجه ایران روز دوشنبه به رسانهها گفت که امیدوار است “خویشتنداری” مرزبانان ایران در مرز دو کشور “باعث سوءبرداشت طرف مقابل نشده باشد.”
آیا خبر جدیدی در راه است یا باز همان سوء تفاهم مرزی است؟
پایان یک رویا
پس از استقرار دوباره طالبان در کابل و بهدست گرفتن قدرت در افغانستان، بسیاری از تحلیلگران این تحول را تهدید جدی امنیت ملی ایران توصیف کردند. ایران میگوید سیاست رسمی اینکشور در قبال افغانستان همواره حمایت از یک دولت فراگیر با حضور همه افغانها بوده.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99680
زیتون: رسانههای ایران و افغانستان بار دیگر خبر از مناقشه مرزی میان دو کشور دادهاند؛ این بار در مرز دوغارون، جایی که ایران را به هرات متصل می کند. هرات از ولایات بزرگ و عمدتا شیعه نشین افغانستان است که فرهنگ نزدیکی با ایران دارد.
به گزارش رسانه های محلی، درگیری های اخیر به خاطر احداث جاده ای مرزی از سوی دولت طالبان صورت گرفته که با اعتراض طرف ایرانی روبرو شده است. اما طرف افغان می گوید ورود یک خودروی نظامی به خاک افغانستان مرز را متشنج کرده است. بهگفته وزارت دفاع این کشور، خودروی مرزبانی و همچنین چند مرزبان ایرانی برای ساعاتی در اختیار نیروهای طالبان بوده اند.
پس از این درگیری مرزی، هر دو طرف اعلام کردند که مسئله حل شده و صرفا یک سوتفاهم مرزی بوده. اما از روز گذشته گزارش هایی از تحرکات نظامی ایران در منطقه از حرکت لشکر ۸۸ زرهی زاهدان به سمت مرز تایباد و تخلیه انبارهای گمرک در آن منطقه منتشر شده که برخی از منابع محلی را نگران کرده است.
سعید خطیبزاده، سخنگوی وزارت خارجه ایران روز دوشنبه به رسانهها گفت که امیدوار است “خویشتنداری” مرزبانان ایران در مرز دو کشور “باعث سوءبرداشت طرف مقابل نشده باشد.”
آیا خبر جدیدی در راه است یا باز همان سوء تفاهم مرزی است؟
پایان یک رویا
پس از استقرار دوباره طالبان در کابل و بهدست گرفتن قدرت در افغانستان، بسیاری از تحلیلگران این تحول را تهدید جدی امنیت ملی ایران توصیف کردند. ایران میگوید سیاست رسمی اینکشور در قبال افغانستان همواره حمایت از یک دولت فراگیر با حضور همه افغانها بوده.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99680
سایت خبری تحلیلی زیتون
«سوءبرداشت»؛ پایان سیاست تطهیر طالبان؟ | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون: رسانههای ایران و افغانستان بار دیگر خبر از مناقشه مرزی میان دو کشور دادهاند؛ این بار در مرز دوغارون، جایی که ایران را به هرات متصل می کند. هرات از ولایات بزرگ و عمدتا شیعه نشین افغانستان است که فرهنگ نزدیکی با ایران دارد. به گزارش رسانه های محلی،…
👍6🔥1
یک مطالبه، یک هدف: وحدت ملی برای تغییر در ایران
مهرداد خوانساری
با گذشت بیش از چهار دهه از عمر حکومت دینی در ایران، اکنون دیگر کمتر کسی است که به شکست این تجربه و ورشکستگی حاکمان آن باور نداشته باشد. انقلابی که قرار بود ایران را به خاستگاه اصولگرایی مدرن اسلامی تبدیل کند هر سال ۲۲ بهمن را در فضایی بیرونقتر و ناکامتر از سال پیش جشن میگیرد؛ مناسبتی که افکار عمومی در ایران، آن را شایستهی سوگواری و عبرت میدانند و به دنبال راهی برای پایان دادن به این تجربهی تلخ میگردند.
اگر چه پیروزی انقلاب ۵۷ و قدرت گرفتن اسلام سیاسی، منبع الهام بسیاری از مسلمانان رادیکال در سراسر جهان بوده است که خود را قربانی دههها استثمار و سرکوب به دست حکومتهای استعماری میدانستند، اما از دیدگاه بیشتر ایرانیان، زندگی در چهار دههای که پس از انقلاب اسلامی بر آنان گذشته است، تجربهای نامطلوب و کاملاً متفاوت با آنچه گمان میکردند بوده است:
نخست، برای اینکه سرخوشی اولیه انقلاب، به تدریج جای خود را به یک ناامیدی بزرگ و سرخوردگی گسترده سپرد. آغاز این سرخوردگی، در پی تصویب قانون اساسی جدیدی پدید آمد که نظرات شخصی آیتالله خمینی درباره “ولایت فقیه” و تسخیر قدرت سیاسی از سوی فقها در حکومت اسلامی و نقض اصل حاکمیت مردم، تعمدا در آن گنجانده شده بود و با هر باوری به اداره دموکراتیک کشور بر پایه حاکمیت ملی، در تضاد بود که پیامد آن برقراری رسمی استبداد دینی در کشور شد.
این خیانت به اعتماد اولیه عمومی، همراه با حکمرانی ضعیف و ناکارآمد به دست گروهی انحصارطلبِ ضد ملی و سرکوبگر، با عواملی همراه شد که به تدریج مشروعیت حکومت اسلامی و حاکمان کنونی ایران را به طور کامل از میان برده و کشور را آماده انفجار کرده است؛ عواملی چون فساد گسترده، بیکفایتی فاحش در مدیریت اقتصاد، ستیزهجویی آشکار و پنهان با بیشتر کشورهای منطقه و قدرتهای بینالمللی، نقض سیستماتیک حقوق بشر و سرکوب هر نیروی مخالف، انعقاد قراردادهای مغایر با منافع ملی با کشورهای چین و روسیه به بهانه مبارزه با تحریمها و عوامل دیگری که هر چه از عمر جمهوری اسلامی گذشته است، فهرست آن بلندتر شده است.
ضرورت وفاق ملی برای غلبه بر “دولت پنهان” با برکشیدن ابراهیم رئیسی در تیرماه گذشته به عنوان رییس جمهوری اسلامی، اکنون هر سه قوهی حکومتی در ایران برای نخستین بار در دست اصولگرایان تندرویی قرار گرفته که از نظر ایدئولوژیک با رهبر کنونی هم پیمان هستند و منافع مشترک دارند؛ هر چند که همه آنان روی هم، بیش از یک اقلیت منفور را تشکیل نمیدهند، اما با استفاده از نیروهای سرکوبگر امنیتی و نظامی، روحانیون رادیکال، سازمانهای مختلف انقلابی و موسسات وابسته، به موقعیت مسلط مخرب در اجتماع و اقتصاد کشور تبدیل شدهاند که اکنون به عنوان “دولت پنهان” مسئول همهی نابسامانی های اقتصادی شناخته میشوند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99712
مهرداد خوانساری
با گذشت بیش از چهار دهه از عمر حکومت دینی در ایران، اکنون دیگر کمتر کسی است که به شکست این تجربه و ورشکستگی حاکمان آن باور نداشته باشد. انقلابی که قرار بود ایران را به خاستگاه اصولگرایی مدرن اسلامی تبدیل کند هر سال ۲۲ بهمن را در فضایی بیرونقتر و ناکامتر از سال پیش جشن میگیرد؛ مناسبتی که افکار عمومی در ایران، آن را شایستهی سوگواری و عبرت میدانند و به دنبال راهی برای پایان دادن به این تجربهی تلخ میگردند.
اگر چه پیروزی انقلاب ۵۷ و قدرت گرفتن اسلام سیاسی، منبع الهام بسیاری از مسلمانان رادیکال در سراسر جهان بوده است که خود را قربانی دههها استثمار و سرکوب به دست حکومتهای استعماری میدانستند، اما از دیدگاه بیشتر ایرانیان، زندگی در چهار دههای که پس از انقلاب اسلامی بر آنان گذشته است، تجربهای نامطلوب و کاملاً متفاوت با آنچه گمان میکردند بوده است:
نخست، برای اینکه سرخوشی اولیه انقلاب، به تدریج جای خود را به یک ناامیدی بزرگ و سرخوردگی گسترده سپرد. آغاز این سرخوردگی، در پی تصویب قانون اساسی جدیدی پدید آمد که نظرات شخصی آیتالله خمینی درباره “ولایت فقیه” و تسخیر قدرت سیاسی از سوی فقها در حکومت اسلامی و نقض اصل حاکمیت مردم، تعمدا در آن گنجانده شده بود و با هر باوری به اداره دموکراتیک کشور بر پایه حاکمیت ملی، در تضاد بود که پیامد آن برقراری رسمی استبداد دینی در کشور شد.
این خیانت به اعتماد اولیه عمومی، همراه با حکمرانی ضعیف و ناکارآمد به دست گروهی انحصارطلبِ ضد ملی و سرکوبگر، با عواملی همراه شد که به تدریج مشروعیت حکومت اسلامی و حاکمان کنونی ایران را به طور کامل از میان برده و کشور را آماده انفجار کرده است؛ عواملی چون فساد گسترده، بیکفایتی فاحش در مدیریت اقتصاد، ستیزهجویی آشکار و پنهان با بیشتر کشورهای منطقه و قدرتهای بینالمللی، نقض سیستماتیک حقوق بشر و سرکوب هر نیروی مخالف، انعقاد قراردادهای مغایر با منافع ملی با کشورهای چین و روسیه به بهانه مبارزه با تحریمها و عوامل دیگری که هر چه از عمر جمهوری اسلامی گذشته است، فهرست آن بلندتر شده است.
ضرورت وفاق ملی برای غلبه بر “دولت پنهان” با برکشیدن ابراهیم رئیسی در تیرماه گذشته به عنوان رییس جمهوری اسلامی، اکنون هر سه قوهی حکومتی در ایران برای نخستین بار در دست اصولگرایان تندرویی قرار گرفته که از نظر ایدئولوژیک با رهبر کنونی هم پیمان هستند و منافع مشترک دارند؛ هر چند که همه آنان روی هم، بیش از یک اقلیت منفور را تشکیل نمیدهند، اما با استفاده از نیروهای سرکوبگر امنیتی و نظامی، روحانیون رادیکال، سازمانهای مختلف انقلابی و موسسات وابسته، به موقعیت مسلط مخرب در اجتماع و اقتصاد کشور تبدیل شدهاند که اکنون به عنوان “دولت پنهان” مسئول همهی نابسامانی های اقتصادی شناخته میشوند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99712
سایتِ خبریتحلیلی
۰۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ | سایتِ خبریتحلیلی
👍11🔥1👏1😱1🤬1
حصر؛ آن ارادهی پولادین و این درب آهنی
طاها پارسا
۱. جمهوری اسلامی و در رأس آن آقای خامنهای استعداد و توانایی خاصی در به ابتذالکشاندن مفاهیم دارد. تهیکردن واژهها از معنی و یا مفهومسازی وارونه و جعلی یکی از ابزارهای تاکتیکی و گاه استراتژیک حکومت در چهار دهه بوده است؛ ابزاری که به مدد سانسور و انحصاری بودن رسانههای جریان اصلی به قدرتی نرم در روند حکمرانی تبدیل شده و در تداوم و نفوذ فرهنگ و زبانِ جمهوری اسلامی حتی نزد منتقدان و مخالفانش نقشی بیهمتا داشته.
۲. گویا رهبری نظام که به مفاهیم مبهمی چون «مهندسی فرهنگی» و «تهاجم فرهنگی» باور دارد، از این طریق میخواهد فضای سیاسی را مهندسی کند و یا یارانش را تشویق کند که به کنشهای اجتماعی و جریانهای سیاسی هجوم ببرند. این ممارست و تکرار و مهارت در نزد او و جمهوری اسلامی چنان رایج است که وقتی صداو سیما خبر «حمله» روسیه به اوکراین و این جنگ تمام عیار را «عملیاتی ویژه در منطقه دونباس» خواند، ابتدا گمان رفت که کار «خودشان» است تا اینکه معلوم شد دستور از بالاتر رسیده و لوان جاگاریان، سفیر روسیه در تهران، آشکارا به رسانههای ایرانی توصیه کرد «در موضوع اوکراین از لفظ عملیات ویژه نظامی روسیه استفاده کنید. این، حمله نظامی نیست». (شاید هم همیشه همین بوده و دستور و راهکار از بالا میآید!)
۳. رهبر جمهوری اسلامی، در سال ۸۸ «جنبش سبز » را «فتنه» خواند تا رسانهها و تریبونهای رسمی با تکرار آن یک جنبشِ اجتماعی اصیل را از ریشه انکار کنند، اعتراضهای مردمی را توطئه خارجی بدانند و یکی رأیسازی را انتخابات بخوانند. او ۲۰ ماه بعد، رهبران جنبش را به «حصر» افکند؛ «حصر»ی که تا چندسال هیچ مقام مسئولی جرأت نمیکرد از آن یاد کند و هنوز هم کسی مسئولیتش را نپذیرفته.
۴. مقاومتِ محصوران، از «حصر»، مفهومی دیگر برساخت؛ مفهومی که هم ضعف و ترس و بیقانونی و ناتوانی حکومت را یادآوری میکرد و هم به نمادی برای مقاومت و امید و زنده بودن جنبش سبز بدل شد.
۵. اینبار مهندسی فرهنگیِ آقا شکست خورده بود. «عملیاتی ویژه» برای تهیکردن معنا از «حصر» لازم شد. اخبار جعلی و عکسهای جعلی و کاندیداهای جعلی و سیاستمداران جعلی و اپوزیسون جعلی هم خواسته و ناخواسته بهکمک آمدند یا در دام مهندسی آقا افتادند تا در ذهن و زبان جامعه «شکستنِ حصر» را با «حذف تدریجی محدودیتهای سرانِ فتنه» جاسازی کنند و اندیشیدن به مقاومت و اعتراض و مبارزه و جنبش ناممکن شود. هر چقدر «شکستنِ حصر» نمادِ شکست حکومت بود و پیروزی محصوران؛ «حذف محدودیتها» به سازشکاری و بیاثری آنها تعبیر شد.
۶. و حالا در آخرین تلاشِ مذبوحانه (با لبخند بخوانید) میخواهند برداشتن یک درب آهنین زنگزده را بهنامِ شکستن ارادهای پولادین و سبز به مردم قالب کنند. خبرگزاری فارس اعلام کرد با تصمیم شورای عالی امنیت ملی، دو دری که در کوچه اختر محل زندگی و حصر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد پس از حصر خانگی آنها تعبیه شده بود، روز دوشنبه پنجم اردیبهشت برداشته شده است. خبرگزاری رسمی قوه قضائیه هم نوشته است محدودیت فیزیکی مقابل منزل یکی از محصورین در خیابان پاستور، برطرف شد.خبرگزاری ایرنا، ارگان رسمی دولت، تیتر میزند: کوچه«اختر» باز شد؛ شعاری که روحانی داد و رئیسی عمل کرد. حساب کاربری نورنیوز، رسانه نزدیک به شورایعالی امنیت، توییت میکند: کاهش تدریجی محدودیت های حفاظتی آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی از چند سال قبل اغاز شده بود و روند فوق همچنان ادامه دارد و … اما روایتِ آشنای محسن رهامی، روایت شکستنِ حصر نیست، حکایتِ شکستِ مهندسیِ«آقا»ست. رهامی میگوید: زمانی که این روند به سمع مهندس موسوی رسید، ایشان اعلام کردند: «من یا آزاد هستم که در آن صورت، خودم میدانم که صلاح است با چه کسی ملاقات کنم یا نکنم یا اینکه آزادیهای قانونی را ندارم که در آن صورت دلیلی برای ملاقات با کسی نمیبینم.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99716
طاها پارسا
۱. جمهوری اسلامی و در رأس آن آقای خامنهای استعداد و توانایی خاصی در به ابتذالکشاندن مفاهیم دارد. تهیکردن واژهها از معنی و یا مفهومسازی وارونه و جعلی یکی از ابزارهای تاکتیکی و گاه استراتژیک حکومت در چهار دهه بوده است؛ ابزاری که به مدد سانسور و انحصاری بودن رسانههای جریان اصلی به قدرتی نرم در روند حکمرانی تبدیل شده و در تداوم و نفوذ فرهنگ و زبانِ جمهوری اسلامی حتی نزد منتقدان و مخالفانش نقشی بیهمتا داشته.
۲. گویا رهبری نظام که به مفاهیم مبهمی چون «مهندسی فرهنگی» و «تهاجم فرهنگی» باور دارد، از این طریق میخواهد فضای سیاسی را مهندسی کند و یا یارانش را تشویق کند که به کنشهای اجتماعی و جریانهای سیاسی هجوم ببرند. این ممارست و تکرار و مهارت در نزد او و جمهوری اسلامی چنان رایج است که وقتی صداو سیما خبر «حمله» روسیه به اوکراین و این جنگ تمام عیار را «عملیاتی ویژه در منطقه دونباس» خواند، ابتدا گمان رفت که کار «خودشان» است تا اینکه معلوم شد دستور از بالاتر رسیده و لوان جاگاریان، سفیر روسیه در تهران، آشکارا به رسانههای ایرانی توصیه کرد «در موضوع اوکراین از لفظ عملیات ویژه نظامی روسیه استفاده کنید. این، حمله نظامی نیست». (شاید هم همیشه همین بوده و دستور و راهکار از بالا میآید!)
۳. رهبر جمهوری اسلامی، در سال ۸۸ «جنبش سبز » را «فتنه» خواند تا رسانهها و تریبونهای رسمی با تکرار آن یک جنبشِ اجتماعی اصیل را از ریشه انکار کنند، اعتراضهای مردمی را توطئه خارجی بدانند و یکی رأیسازی را انتخابات بخوانند. او ۲۰ ماه بعد، رهبران جنبش را به «حصر» افکند؛ «حصر»ی که تا چندسال هیچ مقام مسئولی جرأت نمیکرد از آن یاد کند و هنوز هم کسی مسئولیتش را نپذیرفته.
۴. مقاومتِ محصوران، از «حصر»، مفهومی دیگر برساخت؛ مفهومی که هم ضعف و ترس و بیقانونی و ناتوانی حکومت را یادآوری میکرد و هم به نمادی برای مقاومت و امید و زنده بودن جنبش سبز بدل شد.
۵. اینبار مهندسی فرهنگیِ آقا شکست خورده بود. «عملیاتی ویژه» برای تهیکردن معنا از «حصر» لازم شد. اخبار جعلی و عکسهای جعلی و کاندیداهای جعلی و سیاستمداران جعلی و اپوزیسون جعلی هم خواسته و ناخواسته بهکمک آمدند یا در دام مهندسی آقا افتادند تا در ذهن و زبان جامعه «شکستنِ حصر» را با «حذف تدریجی محدودیتهای سرانِ فتنه» جاسازی کنند و اندیشیدن به مقاومت و اعتراض و مبارزه و جنبش ناممکن شود. هر چقدر «شکستنِ حصر» نمادِ شکست حکومت بود و پیروزی محصوران؛ «حذف محدودیتها» به سازشکاری و بیاثری آنها تعبیر شد.
۶. و حالا در آخرین تلاشِ مذبوحانه (با لبخند بخوانید) میخواهند برداشتن یک درب آهنین زنگزده را بهنامِ شکستن ارادهای پولادین و سبز به مردم قالب کنند. خبرگزاری فارس اعلام کرد با تصمیم شورای عالی امنیت ملی، دو دری که در کوچه اختر محل زندگی و حصر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد پس از حصر خانگی آنها تعبیه شده بود، روز دوشنبه پنجم اردیبهشت برداشته شده است. خبرگزاری رسمی قوه قضائیه هم نوشته است محدودیت فیزیکی مقابل منزل یکی از محصورین در خیابان پاستور، برطرف شد.خبرگزاری ایرنا، ارگان رسمی دولت، تیتر میزند: کوچه«اختر» باز شد؛ شعاری که روحانی داد و رئیسی عمل کرد. حساب کاربری نورنیوز، رسانه نزدیک به شورایعالی امنیت، توییت میکند: کاهش تدریجی محدودیت های حفاظتی آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی از چند سال قبل اغاز شده بود و روند فوق همچنان ادامه دارد و … اما روایتِ آشنای محسن رهامی، روایت شکستنِ حصر نیست، حکایتِ شکستِ مهندسیِ«آقا»ست. رهامی میگوید: زمانی که این روند به سمع مهندس موسوی رسید، ایشان اعلام کردند: «من یا آزاد هستم که در آن صورت، خودم میدانم که صلاح است با چه کسی ملاقات کنم یا نکنم یا اینکه آزادیهای قانونی را ندارم که در آن صورت دلیلی برای ملاقات با کسی نمیبینم.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99716
سایت خبری تحلیلی زیتون
حصر؛ آن ارادهی پولادین و این درب آهنی | سایت خبری تحلیلی زیتون
۱. جمهوری اسلامی و در رأس آن آقای خامنهای استعداد و توانایی خاصی در به ابتذالکشاندن مفاهیم دارد. تهیکردن واژهها از معنی و یا مفهومسازی وارونه و جعلی یکی از ابزارهای تاکتیکی و گاه استراتژیک حکومت در چهار دهه بوده است؛ ابزاری که به مدد سانسور و انحصاری…
👍24
ما آتش به اختیاریم؛ شلیک مستقیم به خاطر حجابِ اجباری
زیتون-یلدا امیری: هنوز بدنش میلرزد. نفسنفس میزند. از خانهاش نزدیک پارک پردیسان تا خانهام، ۲۰ دقیقه دویده. میگوید: «چطور باید در این کشور زندگی کنیم، چرا نمیگذارند زندگی کنیم؟ چرا نمیگذارند این وطن، وطن شود؟» تلاش میکنم آرامش کنم. گلاب و شکر میریزم داخل لیوان آبش. صبر میکنم چند جرعه بنوشد. من هم بی اختیار مضطربم. آرام میپرسم: چی شده؟ میگوید پسر بیچاره را با تیر زدند. شیشه گلاب را خالی میکنم توی لیوان آب و سر میکشم، میپرسم: چرا؟ از اول تعریف کن.
آنچه در ادامه میخوانید روایت عینی و مشاهدات دوستم از ماجرای روز پنجشنبه ۸ اردیبهشت در پارک پردیسان واقع در غرب تهران است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99733
زیتون-یلدا امیری: هنوز بدنش میلرزد. نفسنفس میزند. از خانهاش نزدیک پارک پردیسان تا خانهام، ۲۰ دقیقه دویده. میگوید: «چطور باید در این کشور زندگی کنیم، چرا نمیگذارند زندگی کنیم؟ چرا نمیگذارند این وطن، وطن شود؟» تلاش میکنم آرامش کنم. گلاب و شکر میریزم داخل لیوان آبش. صبر میکنم چند جرعه بنوشد. من هم بی اختیار مضطربم. آرام میپرسم: چی شده؟ میگوید پسر بیچاره را با تیر زدند. شیشه گلاب را خالی میکنم توی لیوان آب و سر میکشم، میپرسم: چرا؟ از اول تعریف کن.
آنچه در ادامه میخوانید روایت عینی و مشاهدات دوستم از ماجرای روز پنجشنبه ۸ اردیبهشت در پارک پردیسان واقع در غرب تهران است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99733
سایت خبری تحلیلی زیتون
ما آتش به اختیاریم؛ شلیک مستقیم به خاطر حجابِ اجباری | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-یلدا امیری: هنوز بدنش میلرزد. نفسنفس میزند. از خانهاش نزدیک پارک پردیسان تا خانهام، ۲۰ دقیقه دویده. میگوید: «چطور باید در این کشور زندگی کنیم، چرا نمیگذارند زندگی کنیم؟ چرا نمیگذارند این وطن، وطن شود؟» تلاش میکنم آرامش کنم. گلاب و شکر میریزم…
👍5❤1
حبس ابد برای جمهوری اسلامی
زیتون-محمدرضا سرداری: دادگاه تاریخی حمید نوری(عباسی) معاون دادیار زندان گوهردشت در زمان اعدام های سال ۶۷، به روزهای پایانی خویش نزدیک می شود. پس از برگزاری ۸۷ جلسه دادرسی و استماع اظهارات شاکیان و شاهدان پرونده؛ دادستانی سوئد کیفرخواست نهایی خویش را صادر کرده و در حال حاضر وکلا آخرین مدافعات خویش را مطرح می کنند.
دادگاه حمید نوری تنها گوشه ای از جنایتی تاریخی است که در سال ۱۳۶۷ با حکم روح الله خمینی، رهبر وقت جمهوری اسلامی، صورت گرفت. در این دادگاه صرفا به اعدام ۱۱۰ زندانی عضو سازمان مجاهدین خلق و ۲۶ زندانی چپ رسیدگی شده است، در حالیکه اعدام ها در سراسر کشور رخ داده و هنوز اطلاعات مشخصی از آن چه در زندان های سایر نقاط ایران به جز «اوین و گوهردشت» رخ داده در دست نیست.
با این وجود بازداشت یکی از مباشران اصلی این جنایت در سوئد و دادگاهیشدن وی دستاورد بزرگی برای بازماندگان آن جنایت و همچنین عدالتخواهان در ایران بود. این برای نخستین بار است که یکی از مسئولان جمهوری اسلامی به اتهام “جنایت جنگی” و “جنایت علیه بشریت” با اسناد و شواهد بسیار در دادگاهی بیطرف محاکمه شد؛ دادگاهی که چشم حقوقدانان را در سراسر جهان به آن چه که در سال ۶۷ در ایران رخ داده، باز کرده است.
نکات مهم در کیفرخواست دادستانی سوئد چیست؟
دادستان سوئد برای حمید نوری به خاطر ارتکاب به “جنایت جنگی” درخواست حبس ابد و همچنین به خاطر مشارکت در “قتل عمد” سازمان یافته که بخشی از “جنایت علیه بشریت” به شمار می رود؛ درخواست حبس کرده است. در کیفرخواست آمده است که بررسی شهادتها و دفاعیات متهم نشان میدهد که حمید نوری یکی از افراد موثر در این دو جنایت بوده است. به تعبیری روشنتر دادستان سوئد اعدام اعضای سازمان مجاهدین خلق در زندان را مصداق “جنایت جنگی” و اعدام چپ ها را مصداق “جنایت علیه بشریت” تشخیص داده است. اما چرا دادستان سوئد اتهام “جنایت جنگی” را به حمید نوری نسبت داده است. اتهامی که حتی هواداران سازمان مجاهدین خلق نیز انتظار آن را نداشتند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99740
زیتون-محمدرضا سرداری: دادگاه تاریخی حمید نوری(عباسی) معاون دادیار زندان گوهردشت در زمان اعدام های سال ۶۷، به روزهای پایانی خویش نزدیک می شود. پس از برگزاری ۸۷ جلسه دادرسی و استماع اظهارات شاکیان و شاهدان پرونده؛ دادستانی سوئد کیفرخواست نهایی خویش را صادر کرده و در حال حاضر وکلا آخرین مدافعات خویش را مطرح می کنند.
دادگاه حمید نوری تنها گوشه ای از جنایتی تاریخی است که در سال ۱۳۶۷ با حکم روح الله خمینی، رهبر وقت جمهوری اسلامی، صورت گرفت. در این دادگاه صرفا به اعدام ۱۱۰ زندانی عضو سازمان مجاهدین خلق و ۲۶ زندانی چپ رسیدگی شده است، در حالیکه اعدام ها در سراسر کشور رخ داده و هنوز اطلاعات مشخصی از آن چه در زندان های سایر نقاط ایران به جز «اوین و گوهردشت» رخ داده در دست نیست.
با این وجود بازداشت یکی از مباشران اصلی این جنایت در سوئد و دادگاهیشدن وی دستاورد بزرگی برای بازماندگان آن جنایت و همچنین عدالتخواهان در ایران بود. این برای نخستین بار است که یکی از مسئولان جمهوری اسلامی به اتهام “جنایت جنگی” و “جنایت علیه بشریت” با اسناد و شواهد بسیار در دادگاهی بیطرف محاکمه شد؛ دادگاهی که چشم حقوقدانان را در سراسر جهان به آن چه که در سال ۶۷ در ایران رخ داده، باز کرده است.
نکات مهم در کیفرخواست دادستانی سوئد چیست؟
دادستان سوئد برای حمید نوری به خاطر ارتکاب به “جنایت جنگی” درخواست حبس ابد و همچنین به خاطر مشارکت در “قتل عمد” سازمان یافته که بخشی از “جنایت علیه بشریت” به شمار می رود؛ درخواست حبس کرده است. در کیفرخواست آمده است که بررسی شهادتها و دفاعیات متهم نشان میدهد که حمید نوری یکی از افراد موثر در این دو جنایت بوده است. به تعبیری روشنتر دادستان سوئد اعدام اعضای سازمان مجاهدین خلق در زندان را مصداق “جنایت جنگی” و اعدام چپ ها را مصداق “جنایت علیه بشریت” تشخیص داده است. اما چرا دادستان سوئد اتهام “جنایت جنگی” را به حمید نوری نسبت داده است. اتهامی که حتی هواداران سازمان مجاهدین خلق نیز انتظار آن را نداشتند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99740
سایت خبری تحلیلی زیتون
حبس ابد برای جمهوری اسلامی | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-محمدرضا سرداری: دادگاه تاریخی حمید نوری(عباسی) معاون دادیار زندان گوهردشت در زمان اعدام های سال ۶۷، به روزهای پایانی خویش نزدیک می شود. پس از برگزاری ۸۷ جلسه دادرسی و استماع اظهارات شاکیان و شاهدان پرونده؛ دادستانی سوئد کیفرخواست نهایی خویش را صادر…
👍10
حرکت اعتراضی معلمان و شکستنِ یک عادت خطرناک
ابوالفضل قدیانی
سالهای درازی است که معلمان شریف و خدوم کشور حقوق مسلم، قانونی و ابتدایی خود را به اشکال گوناگون با محوریت کانون صنفی معلمان که اخیرا تبدیل به شورای هماهنگی تشکلهای صنفی معلمان شده، مطالبه میکنند. اما تا کنون به مطالبات بهحق و قانونی آنان پاسخی جز لفاظی و وعدههای سرخرمن ندادهاند تا اینکه از این بیعدالتی و ظلم آشکار جانبهلب شدند و به قول یکی از معلمان عزیز کارد به استخوانشان رسید. ناگزیر در سطحی بسیار وسیع به خیابان آمدند و در بیش از صد شهر به دفعات تجمعات اعتراضی به عدم پاسخگویی حکومت به مطالباتشان بر پا کردند؛ تجمعاتی کاملاً مدنی، قانونی، مسالمتآمیز و خشونتپرهیز .
مطالبات اصلی معلمان «رتبه بندی، همسانسازی حقوق، آزادی معلمان زندانی ، تحصیل رایگان فرزندان محروم جامعه و اجرای عدالت» است. اعلام کردهاند که تجمعات اعتراضی متناوباً برگزار خواهد شد و همچنان برای رسیدن به حقوق حقه خود پا فشاری خواهند کرد چرا که حکومت ولایی کمافیالسابق حقوق معلمان را نادیده میانگارد و گوش شنوایی برای خواستههای ابتدایی آنان ندارد و بنا هم ندارد که صدای حق طلبان را بشنود.
معلمان شریف در مسیر حقخواهی و عدالتطلبی خود هزینههای زیادی دادهاند و کماکان استبداد بر آنان هزینه تحمیل میکند. عزیزانی نظیر اسماعیل عبدی، محمود بهشتی، رسول بداغی، محمد حبیبی، علیاکبر باغانی و… سالها زندان کشیدهاند. اسماعیل عبدی بیش از ۶ سال است در زندان به سر میبرد. رسول بداغی اخیراً به پنج سال زندان محکوم شد. برای بهشتی و حبیبی هم پروندههای جدید تشکیل دادهاند و معلمان عزیزی که اخیراً در تجمعات اعتراضی در شهرهای مختلف دستگیر شده و بلا تکلیفاند.
شنبه ۱۴۰۱٫۲٫۱۰ اعلام شد محمد حبیبی، رسول بداغی، علیاکبر باغانی و جعفر ابراهیمی برای پیشگیری از تجمعات روز کارگر و روز معلم دستگیر شدهاند. اما با این وصف و علیرغم تمامی فشارها جنبش معلمان تداومیافته و همچنان محکم و استوار مطالبات قانونی و بر حق خود را پیگیری میکنند. این تداوم موجب ترس و نگرانی شدید مستبد خودبین، مدافعان وی و در نتیجه تهاجم به جنبش خشونتپرهیز معلمان شده است چون پایه های حکومت خود را سست و لرزان و فرو ریزی تدریجی آن را مشاهده میکنند.
تعهد معلمان عزیز به دفاع از حقوق حقه خود سبب وحدت و استحکام صفوفشان و همچنین ارتقاء آگاهی عمومی گردیده است . این ارتقاء آگاهی به نوبه خود میتواند حمایت دیگر اقشار جامعه را از جنبش معلمان به همراه داشته باشد. حرکت اعتراضی معلمان نشان شکستن یک عادت خطرناک است. آن عادت خطرناک عبارت است از عادت به تحمل رنج و ظلم و ستم ناشی از سلطهٔ حکومتهای استبدادی و به خصوص حکومت تمامیتخواه استبداد دینی است که انسانها را از انسانیتشان تهی کرده و جباران را در جباریت خود جریتر و در اعمال ظلم و سرکوبشان مصممتر میسازد.
مستبد امروز ایران، علی خامنهای، و اعوان و انصار و دولت دستنشاندهاش نه تنها به مطالبات بر حق و قانونی معلمان پاسخ نمیدهند بلکه همین تجمعات مسالمتآمیز و خشونتپرهیز و قانونی را هم تحمل نمیکنند و هر از گاهی به تجمعات اعتراضی معلمان در شهرهای مختلف حملهور شده و عدهای از آنان را دستگیر و عدهای دیگر را احضار و برای آنان پروندهسازی میکنند.
خودکامه ایران و سرکوبگرانش در این توهماند که با این تهاجمها و بگیروببندها میتوانند معلمان را از مطالبات قانونی خود منصرف و به سکوت وادار نمایند. البته که قادر به چنین کاری نخواهند بود و نهایتاً مقاومت نظام در مقابل این جنبش شکسته خواهد شد.
ابراهیم رییسی، این به اصطلاح رئیس جمهور، در واقع فرمانبر و کارگزار خودکامهٔ ایران، علی خامنهای، میگوید ما نمیتوانیم کاری برای معلمان انجام دهیم چون بودجه کافی نداریم. مجلس نمایشی-فرمایشی با آن رئیس غارتگرِ رسوایش قریب به همین مضمون را میگوید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99783
ابوالفضل قدیانی
سالهای درازی است که معلمان شریف و خدوم کشور حقوق مسلم، قانونی و ابتدایی خود را به اشکال گوناگون با محوریت کانون صنفی معلمان که اخیرا تبدیل به شورای هماهنگی تشکلهای صنفی معلمان شده، مطالبه میکنند. اما تا کنون به مطالبات بهحق و قانونی آنان پاسخی جز لفاظی و وعدههای سرخرمن ندادهاند تا اینکه از این بیعدالتی و ظلم آشکار جانبهلب شدند و به قول یکی از معلمان عزیز کارد به استخوانشان رسید. ناگزیر در سطحی بسیار وسیع به خیابان آمدند و در بیش از صد شهر به دفعات تجمعات اعتراضی به عدم پاسخگویی حکومت به مطالباتشان بر پا کردند؛ تجمعاتی کاملاً مدنی، قانونی، مسالمتآمیز و خشونتپرهیز .
مطالبات اصلی معلمان «رتبه بندی، همسانسازی حقوق، آزادی معلمان زندانی ، تحصیل رایگان فرزندان محروم جامعه و اجرای عدالت» است. اعلام کردهاند که تجمعات اعتراضی متناوباً برگزار خواهد شد و همچنان برای رسیدن به حقوق حقه خود پا فشاری خواهند کرد چرا که حکومت ولایی کمافیالسابق حقوق معلمان را نادیده میانگارد و گوش شنوایی برای خواستههای ابتدایی آنان ندارد و بنا هم ندارد که صدای حق طلبان را بشنود.
معلمان شریف در مسیر حقخواهی و عدالتطلبی خود هزینههای زیادی دادهاند و کماکان استبداد بر آنان هزینه تحمیل میکند. عزیزانی نظیر اسماعیل عبدی، محمود بهشتی، رسول بداغی، محمد حبیبی، علیاکبر باغانی و… سالها زندان کشیدهاند. اسماعیل عبدی بیش از ۶ سال است در زندان به سر میبرد. رسول بداغی اخیراً به پنج سال زندان محکوم شد. برای بهشتی و حبیبی هم پروندههای جدید تشکیل دادهاند و معلمان عزیزی که اخیراً در تجمعات اعتراضی در شهرهای مختلف دستگیر شده و بلا تکلیفاند.
شنبه ۱۴۰۱٫۲٫۱۰ اعلام شد محمد حبیبی، رسول بداغی، علیاکبر باغانی و جعفر ابراهیمی برای پیشگیری از تجمعات روز کارگر و روز معلم دستگیر شدهاند. اما با این وصف و علیرغم تمامی فشارها جنبش معلمان تداومیافته و همچنان محکم و استوار مطالبات قانونی و بر حق خود را پیگیری میکنند. این تداوم موجب ترس و نگرانی شدید مستبد خودبین، مدافعان وی و در نتیجه تهاجم به جنبش خشونتپرهیز معلمان شده است چون پایه های حکومت خود را سست و لرزان و فرو ریزی تدریجی آن را مشاهده میکنند.
تعهد معلمان عزیز به دفاع از حقوق حقه خود سبب وحدت و استحکام صفوفشان و همچنین ارتقاء آگاهی عمومی گردیده است . این ارتقاء آگاهی به نوبه خود میتواند حمایت دیگر اقشار جامعه را از جنبش معلمان به همراه داشته باشد. حرکت اعتراضی معلمان نشان شکستن یک عادت خطرناک است. آن عادت خطرناک عبارت است از عادت به تحمل رنج و ظلم و ستم ناشی از سلطهٔ حکومتهای استبدادی و به خصوص حکومت تمامیتخواه استبداد دینی است که انسانها را از انسانیتشان تهی کرده و جباران را در جباریت خود جریتر و در اعمال ظلم و سرکوبشان مصممتر میسازد.
مستبد امروز ایران، علی خامنهای، و اعوان و انصار و دولت دستنشاندهاش نه تنها به مطالبات بر حق و قانونی معلمان پاسخ نمیدهند بلکه همین تجمعات مسالمتآمیز و خشونتپرهیز و قانونی را هم تحمل نمیکنند و هر از گاهی به تجمعات اعتراضی معلمان در شهرهای مختلف حملهور شده و عدهای از آنان را دستگیر و عدهای دیگر را احضار و برای آنان پروندهسازی میکنند.
خودکامه ایران و سرکوبگرانش در این توهماند که با این تهاجمها و بگیروببندها میتوانند معلمان را از مطالبات قانونی خود منصرف و به سکوت وادار نمایند. البته که قادر به چنین کاری نخواهند بود و نهایتاً مقاومت نظام در مقابل این جنبش شکسته خواهد شد.
ابراهیم رییسی، این به اصطلاح رئیس جمهور، در واقع فرمانبر و کارگزار خودکامهٔ ایران، علی خامنهای، میگوید ما نمیتوانیم کاری برای معلمان انجام دهیم چون بودجه کافی نداریم. مجلس نمایشی-فرمایشی با آن رئیس غارتگرِ رسوایش قریب به همین مضمون را میگوید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99783
سایت خبری تحلیلی زیتون
حرکت اعتراضی معلمان و شکستنِ یک عادت خطرناک | سایت خبری تحلیلی زیتون
سالهای درازی است که معلمان شریف و خدوم کشور حقوق مسلم، قانونی و ابتدایی خود را به اشکال گوناگون با محوریت کانون صنفی معلمان که اخیرا تبدیل به شورای هماهنگی تشکلهای صنفی معلمان شده، مطالبه میکنند. اما تا کنون به مطالبات بهحق و قانونی آنان پاسخی جز لفاظی…
👍9
Forwarded from سایت خبری-تحلیلی کلمه
اطلاعیه
🔴 موسوی و رهنورد برای «تقاضای رفع حصر» هیچگاه، به هیچکس وکالت ندادهاند
✍️ اردشیر امیرارجمند
به دنبال یادداشت یکی از وکلای محترم دادگستری در مورد وکالت از محصوران و اقدامات انجام شده توسط ایشان به این عنوان و در پاسخ به سوالات مکرر دوستان در مورد صحت این امر، جهت رفع سوء تفاهم ضمن تاکید بر سابقه دوستی محصوران با نویسنده متن مزبور و تشکر از خدمات ملی و دینی ایشان تصریح میشود:
آقای میرحسین موسوی و خانم زهرا رهنورد هیچگونه وکالتی به وی ندادهاند و از زمان حصر تا کنون هیچگاه به صورت مستقیم، یا با واسطه، یا با وکالت، از هیچ مقام و نهاد حکومتی و غیر آن تقاضای رفع حصر یا تغییر در شرایط حصر را نداشتهاند. کما اینکه بنا بر گفته نویسنده محترم، این سوء تفاهم ناشی از سهو قلمی در آن یادداشت بوده است.
@kaleme
🔴 موسوی و رهنورد برای «تقاضای رفع حصر» هیچگاه، به هیچکس وکالت ندادهاند
✍️ اردشیر امیرارجمند
به دنبال یادداشت یکی از وکلای محترم دادگستری در مورد وکالت از محصوران و اقدامات انجام شده توسط ایشان به این عنوان و در پاسخ به سوالات مکرر دوستان در مورد صحت این امر، جهت رفع سوء تفاهم ضمن تاکید بر سابقه دوستی محصوران با نویسنده متن مزبور و تشکر از خدمات ملی و دینی ایشان تصریح میشود:
آقای میرحسین موسوی و خانم زهرا رهنورد هیچگونه وکالتی به وی ندادهاند و از زمان حصر تا کنون هیچگاه به صورت مستقیم، یا با واسطه، یا با وکالت، از هیچ مقام و نهاد حکومتی و غیر آن تقاضای رفع حصر یا تغییر در شرایط حصر را نداشتهاند. کما اینکه بنا بر گفته نویسنده محترم، این سوء تفاهم ناشی از سهو قلمی در آن یادداشت بوده است.
@kaleme
👍4
الزام ملازمت شعور طبقاتی با نگاه به وقایع مسابقات فوتبال دانشجویی دانشگاه امیرکبیر
حسین مومنی عنبران*
دیر زمانی نباشد که وقایع تلخ ورزشگاه امام رضا(ع) از خاطر تمامی ورزش دوستان و غیر ورزش دوستان رفته باشد. اما بالتبع این وقایع، برخوردهای اجتماعی به آن چه میتواند باشد؟ آیا پاسخ مثل همیشه با چند توییت کنایهدار و لایکها و کامنتهای قابل پیشبینی خواهد بود، یا شروع یک حرکت اجتماعی جدید؟ و از همه مهمتر از چه کسانی میتوان توقع شروع این حرکت اجتماعی را داشت؟ سلبریتیهایی کیف کوک و آرمانخواه یا مردمانی دلسوخته و دغدغهمند از جنس خودمان؟
بگذارید این چالش را بررسی حافظه تاریخیمان بررسی و پیوند دهیم :
ماههاست مدام از شنبههای اعتراضی فرانسه میشنویم؛ شهروندانی خودجوش که با درنوردیدن خیابانهای شهرهای کوچک و بزرگ برای آرمانهای نقضشده خود معترضند. و اما تبلیغات اعتراضی؟ چطور آیا تبلیغاتی در رسانههای اجتماعی و یا تریبونها و رادیو و تلویزیون درکار بوده است؟ هیچ تبلیغات گسترده و پرهیاهویی برای شکلگیری این اعتراضات صورت نگرفته و نیز هیچ سلبریتی و فرد مشهوری آغازگر این اعتراضات نبوده! و مگر میشود اصلا؟! مگر میشود حرکتی عظیم و وسیع صفبندی شود بدون کوچکترین هماهنگی و بیانیهای؟ جواب این است:
هنگامی که وجدان اجتماعی بیدار و آگاه باشد خود بیبهانه پا به میدان میگذارد و احقاق حق میکند و تا به آرمان اجتماعی مطلوب خود نرسد، از پا نمینشیند. و این درسیست که ما میتوانیم آنرا یاد بگیریم.
حال بیایید از دل این تجربه تاریخی معاصر به مسائل خودمان بنگریم و آنرا تحلیل کنیم:
همهچیز از خودسوزی یک دختر جوان در مقابل ورزشگاه آزادی شروع شد. دختری که خواستهاش فقط در ورزشگاهبودن بود؛ خواستهای که صدای هزاران هزار دوستدار و علاقهمند به این ورزش مهیج بود. اما مگر این خواسته منافاتی با قانون یا عرف یا شرع داشت که دائما بر سر آن بحث بود؟
هر آنچه که بود و گذشت با اعتراض وی، گشایشهایی هر چند اندک در عرصه حضور بانوان به ورزشگاهها پدید آمد.
فشارهای فدراسیون جهانی فوتبال بر فوتبال ایران اندکاندک کاسته شد تا وقایع تلخ روز ۹ فروردین…!
این بار دگر گشایشی در کار نبود، بلکه تماماً تیرگی بود و کژی و کاستی! در کمال ناباوری برخوردی سخت متاثرکننده با ورزشدوستانی که به امید دیدن بازی تیم ملی کشورشان به ورزشگاه آمدند و دلآزرده و خسته به منازل خود بازگشتند. اما این بار نیز آیا باید در انتظار دختری آبی بود که خود را برای احقاق حق، قرمز کند یا باید در انتظار صدایی فراگیرتر و رساتر نشست؟ آیا این بار باید چشم به انتظار افراد مشهور و جریانساز نشست که آنان چارهای بیندیشند و حقوق از دسترفته زنان این سرزمین را مطالبه کنند یا خیر؟
مجددا خیر! اینبار نیز همچون گذشته نباید از سلبریتیها انتظار کمک و جریانسازی اجتماعی داشت بلکه این بار سرمشقگیران راه عدالتطلبی، همراه و همگام همنوعان خود میشوند؛ دانشجویانی که بهدلیل عدم اجازه حضور همنوعان خود به تماشای مسابقاتشان تصمیم میگیرند در مسابقات شرکت نکنند و حرکت اعتراضی خود را به شیوهای بس زیبا شکل دهند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99751
حسین مومنی عنبران*
دیر زمانی نباشد که وقایع تلخ ورزشگاه امام رضا(ع) از خاطر تمامی ورزش دوستان و غیر ورزش دوستان رفته باشد. اما بالتبع این وقایع، برخوردهای اجتماعی به آن چه میتواند باشد؟ آیا پاسخ مثل همیشه با چند توییت کنایهدار و لایکها و کامنتهای قابل پیشبینی خواهد بود، یا شروع یک حرکت اجتماعی جدید؟ و از همه مهمتر از چه کسانی میتوان توقع شروع این حرکت اجتماعی را داشت؟ سلبریتیهایی کیف کوک و آرمانخواه یا مردمانی دلسوخته و دغدغهمند از جنس خودمان؟
بگذارید این چالش را بررسی حافظه تاریخیمان بررسی و پیوند دهیم :
ماههاست مدام از شنبههای اعتراضی فرانسه میشنویم؛ شهروندانی خودجوش که با درنوردیدن خیابانهای شهرهای کوچک و بزرگ برای آرمانهای نقضشده خود معترضند. و اما تبلیغات اعتراضی؟ چطور آیا تبلیغاتی در رسانههای اجتماعی و یا تریبونها و رادیو و تلویزیون درکار بوده است؟ هیچ تبلیغات گسترده و پرهیاهویی برای شکلگیری این اعتراضات صورت نگرفته و نیز هیچ سلبریتی و فرد مشهوری آغازگر این اعتراضات نبوده! و مگر میشود اصلا؟! مگر میشود حرکتی عظیم و وسیع صفبندی شود بدون کوچکترین هماهنگی و بیانیهای؟ جواب این است:
هنگامی که وجدان اجتماعی بیدار و آگاه باشد خود بیبهانه پا به میدان میگذارد و احقاق حق میکند و تا به آرمان اجتماعی مطلوب خود نرسد، از پا نمینشیند. و این درسیست که ما میتوانیم آنرا یاد بگیریم.
حال بیایید از دل این تجربه تاریخی معاصر به مسائل خودمان بنگریم و آنرا تحلیل کنیم:
همهچیز از خودسوزی یک دختر جوان در مقابل ورزشگاه آزادی شروع شد. دختری که خواستهاش فقط در ورزشگاهبودن بود؛ خواستهای که صدای هزاران هزار دوستدار و علاقهمند به این ورزش مهیج بود. اما مگر این خواسته منافاتی با قانون یا عرف یا شرع داشت که دائما بر سر آن بحث بود؟
هر آنچه که بود و گذشت با اعتراض وی، گشایشهایی هر چند اندک در عرصه حضور بانوان به ورزشگاهها پدید آمد.
فشارهای فدراسیون جهانی فوتبال بر فوتبال ایران اندکاندک کاسته شد تا وقایع تلخ روز ۹ فروردین…!
این بار دگر گشایشی در کار نبود، بلکه تماماً تیرگی بود و کژی و کاستی! در کمال ناباوری برخوردی سخت متاثرکننده با ورزشدوستانی که به امید دیدن بازی تیم ملی کشورشان به ورزشگاه آمدند و دلآزرده و خسته به منازل خود بازگشتند. اما این بار نیز آیا باید در انتظار دختری آبی بود که خود را برای احقاق حق، قرمز کند یا باید در انتظار صدایی فراگیرتر و رساتر نشست؟ آیا این بار باید چشم به انتظار افراد مشهور و جریانساز نشست که آنان چارهای بیندیشند و حقوق از دسترفته زنان این سرزمین را مطالبه کنند یا خیر؟
مجددا خیر! اینبار نیز همچون گذشته نباید از سلبریتیها انتظار کمک و جریانسازی اجتماعی داشت بلکه این بار سرمشقگیران راه عدالتطلبی، همراه و همگام همنوعان خود میشوند؛ دانشجویانی که بهدلیل عدم اجازه حضور همنوعان خود به تماشای مسابقاتشان تصمیم میگیرند در مسابقات شرکت نکنند و حرکت اعتراضی خود را به شیوهای بس زیبا شکل دهند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99751
سایت خبری تحلیلی زیتون
الزام ملازمت شعور طبقاتی با نگاه به وقایع مسابقات فوتبال دانشجویی دانشگاه امیرکبیر | سایت خبری تحلیلی زیتون
دیر زمانی نباشد که وقایع تلخ ورزشگاه امام رضا(ع) از خاطر تمامی ورزش دوستان و غیر ورزش دوستان رفته باشد. اما بالتبع این وقایع، برخوردهای اجتماعی به آن چه میتواند باشد؟ آیا پاسخ مثل همیشه با چند توییت کنایهدار و لایکها و کامنتهای قابل پیشبینی خواهد بود،…
👍15
پیام تسلیت جمعی از فعالان مدنی به مناسبت فقدان ادیب برجسته و ایران دوست
دکتر محمد علی اسلامی ندوشن
به نام هستی بخش
از شمار دو چشم یک تن کم
از شمار خرد هزاران بیش
با نهایت دریغ و افسوس بسیار، دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن که از آثار پربارش برق انسانیت و آگاهی و ایرانیّت هویدا و نمایان بود، رخ در نقاب خاک درکشید و به دیار جاودانگان خاموش پیوست.
درگذشت آن زندهیاد و زندهنام فرهیخته که از ریا گریزان بود و برای راستینی و روشنگری از هیچ فداکاری دریغ ننمود را به خانواده گرانقدر داغدارش بهویژه همسر فرهیختهاش سرکار بانو شیرین بیانی و جامعه دانشگاهی، فرهنگی و بهخصوص ادبپژوهان ایرانزمین تسلیت میگوییم. آرزوی ما ادامه راه پرافتخار و ایرانساز آن استاد ارجمند، با سرفرازی و سربلندی بیش از پیشِ جامعه ادبی و فرهنگی کشور و بهویژه اهالی دردکشیده علوم انسانی میهنمان است.
روانش شاد، یادش به مهر، نامش جاودان و راهش مستدام و پر رهرو باد.
یازدهم اردیبهشت هزار و چهارصد و یک
ابراهیم خوش سیرت، ابراهیم شاکری شمیرانی، ابوالحسن صفری، احسان شریعتی، احمدمعصومی، اسد کیایی، اکرم مصباح، امید خوارزمیان، امیر خرم، امیر طیرانی، امیرخسرو دلیرثانی، امین چالاکی، آروین خادممولا، آناستازیا سادات،صدر حاجی سید جوادی، بهروز برومند، بهزاد حق پناه، بهمن احمدی امویی بهمن رضاخانی، پروانه سلحشوری، پرویز شهیر، تقی حقبینآذر، تقی شامخی، جواد رحیم پور، حامد سحابی، حسن اسدی زید آبادی، حسن پورعظیم، حسین ارغوانی، حسین امینی، حسین ثاقب، حسین حدادنژاد، حسین رفیعی، حسین سربندی، حسین فلاح
حسین کشوردوست کلتی، حسین مجاهد، حسین وفاپور، حمید محمدنژاد، حمیدآصفی، حمیدرضا رسولیان، حمیدرضا محمدنژاد، حمیده زارع، حوریه خانپور، رحمان کارگشا،، رحمانقلی قلی زاده، رسول ذوالفقاری، رضا آقاخانی، رضا تهرانی، رضا رئیس طوسی.، رضادبیر، رقیه زارع پورحیدری، روئین عطوفت، زهرا آقاخانی، زهرا خندان، سعید رضادوست، سعید شهرتاش، سعید مدنی، سعیده سعیدی، سید ابوذر علوی، سید عبدالمجید الهامی، سید مرتضی موسوی، سید یعقوب آل شفیعی فومنی، سیدخلیل حسینی عطار، سیدعبدالرسول موسوی، سیدعبدالعلی حسینیون، سیدعلیرضا بهشتی شیرازی، سیدمحمد بهشتی شیرازی، سیده سمیه علوی، سیده لیلا علوی، سیده مینا علوی، شبنم خانمصدق، شهروز احمدی، شهریار پاک نیا، شهین قاسمی فیروزآبادی، شهین علوی، شهین وفابخش، صادق ربانی، صدیقه مقدم، صدیقه وسمقی، صديقه کنعانی، طاهره دهقان، طاهره طالقانی، عباس اقبال، عباس راستی بروجنی، عبدالله ناصری طاهری، علی تک فلاح، علی شیخ الاسلامی، علی فرید یحیایی، علیرضا بهشتی حسینی، علیرضا رجایی، علیرضا رجبیان، علیرضا کاکاوند، علیرضا همتی، عماد رضیعی، غلامرضاجعفری، فاطمه حاتمی مجومرد، فاطمه طاهری، فاطمه گوارایی، فخرالسادات محتشمی پور، فرانک چالاک، فرید مرجایی، فریدون سحابی، فیروزه صابر، فیروزه فیروز، قربان بهزادیان نژاد، کمال اسعدی، کیوان صمیمی، محدثه عاطفی، محسن زمانی، محمد ابراهیمزاده، محمد جعفری، محمد داوری، محمد رضا آهنی، محمد رضا کارخانه چین، محمد علینی، محمد محمدی، محمد نانکلی، محمدرضا احمدی، محمدصادق آخوندی، محمدعلی حسن نژاد، محمدعلی وهابی، محمدلطیف عباس پناه، محمود عمرانی، محمود نکوروح، مرتضی نجفی، مزدک علی نظری، مژگان اورند، مسعود صادقی، مصطفی بادکوبهای هزاوهای، مصطفی تاجزاده، منصور دلخواسته، منیژه فتحی، مهدی بیگ، مهدی تدینی، مهدی زمانی، مهدی شعبانی خلج، مهرداد آهنخواه، مهرداد حجّتی، مهوش صالحی، میرسلیمان حسینی مقدم، ناصر دانشفر، ناهید کوه شکاف، نشاط سحابی، نصور نقی پور، نظام الدین قهاری،، هاشم باروتی، یونس رستمی
دکتر محمد علی اسلامی ندوشن
به نام هستی بخش
از شمار دو چشم یک تن کم
از شمار خرد هزاران بیش
با نهایت دریغ و افسوس بسیار، دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن که از آثار پربارش برق انسانیت و آگاهی و ایرانیّت هویدا و نمایان بود، رخ در نقاب خاک درکشید و به دیار جاودانگان خاموش پیوست.
درگذشت آن زندهیاد و زندهنام فرهیخته که از ریا گریزان بود و برای راستینی و روشنگری از هیچ فداکاری دریغ ننمود را به خانواده گرانقدر داغدارش بهویژه همسر فرهیختهاش سرکار بانو شیرین بیانی و جامعه دانشگاهی، فرهنگی و بهخصوص ادبپژوهان ایرانزمین تسلیت میگوییم. آرزوی ما ادامه راه پرافتخار و ایرانساز آن استاد ارجمند، با سرفرازی و سربلندی بیش از پیشِ جامعه ادبی و فرهنگی کشور و بهویژه اهالی دردکشیده علوم انسانی میهنمان است.
روانش شاد، یادش به مهر، نامش جاودان و راهش مستدام و پر رهرو باد.
یازدهم اردیبهشت هزار و چهارصد و یک
ابراهیم خوش سیرت، ابراهیم شاکری شمیرانی، ابوالحسن صفری، احسان شریعتی، احمدمعصومی، اسد کیایی، اکرم مصباح، امید خوارزمیان، امیر خرم، امیر طیرانی، امیرخسرو دلیرثانی، امین چالاکی، آروین خادممولا، آناستازیا سادات،صدر حاجی سید جوادی، بهروز برومند، بهزاد حق پناه، بهمن احمدی امویی بهمن رضاخانی، پروانه سلحشوری، پرویز شهیر، تقی حقبینآذر، تقی شامخی، جواد رحیم پور، حامد سحابی، حسن اسدی زید آبادی، حسن پورعظیم، حسین ارغوانی، حسین امینی، حسین ثاقب، حسین حدادنژاد، حسین رفیعی، حسین سربندی، حسین فلاح
حسین کشوردوست کلتی، حسین مجاهد، حسین وفاپور، حمید محمدنژاد، حمیدآصفی، حمیدرضا رسولیان، حمیدرضا محمدنژاد، حمیده زارع، حوریه خانپور، رحمان کارگشا،، رحمانقلی قلی زاده، رسول ذوالفقاری، رضا آقاخانی، رضا تهرانی، رضا رئیس طوسی.، رضادبیر، رقیه زارع پورحیدری، روئین عطوفت، زهرا آقاخانی، زهرا خندان، سعید رضادوست، سعید شهرتاش، سعید مدنی، سعیده سعیدی، سید ابوذر علوی، سید عبدالمجید الهامی، سید مرتضی موسوی، سید یعقوب آل شفیعی فومنی، سیدخلیل حسینی عطار، سیدعبدالرسول موسوی، سیدعبدالعلی حسینیون، سیدعلیرضا بهشتی شیرازی، سیدمحمد بهشتی شیرازی، سیده سمیه علوی، سیده لیلا علوی، سیده مینا علوی، شبنم خانمصدق، شهروز احمدی، شهریار پاک نیا، شهین قاسمی فیروزآبادی، شهین علوی، شهین وفابخش، صادق ربانی، صدیقه مقدم، صدیقه وسمقی، صديقه کنعانی، طاهره دهقان، طاهره طالقانی، عباس اقبال، عباس راستی بروجنی، عبدالله ناصری طاهری، علی تک فلاح، علی شیخ الاسلامی، علی فرید یحیایی، علیرضا بهشتی حسینی، علیرضا رجایی، علیرضا رجبیان، علیرضا کاکاوند، علیرضا همتی، عماد رضیعی، غلامرضاجعفری، فاطمه حاتمی مجومرد، فاطمه طاهری، فاطمه گوارایی، فخرالسادات محتشمی پور، فرانک چالاک، فرید مرجایی، فریدون سحابی، فیروزه صابر، فیروزه فیروز، قربان بهزادیان نژاد، کمال اسعدی، کیوان صمیمی، محدثه عاطفی، محسن زمانی، محمد ابراهیمزاده، محمد جعفری، محمد داوری، محمد رضا آهنی، محمد رضا کارخانه چین، محمد علینی، محمد محمدی، محمد نانکلی، محمدرضا احمدی، محمدصادق آخوندی، محمدعلی حسن نژاد، محمدعلی وهابی، محمدلطیف عباس پناه، محمود عمرانی، محمود نکوروح، مرتضی نجفی، مزدک علی نظری، مژگان اورند، مسعود صادقی، مصطفی بادکوبهای هزاوهای، مصطفی تاجزاده، منصور دلخواسته، منیژه فتحی، مهدی بیگ، مهدی تدینی، مهدی زمانی، مهدی شعبانی خلج، مهرداد آهنخواه، مهرداد حجّتی، مهوش صالحی، میرسلیمان حسینی مقدم، ناصر دانشفر، ناهید کوه شکاف، نشاط سحابی، نصور نقی پور، نظام الدین قهاری،، هاشم باروتی، یونس رستمی
👍12❤1
جایی که همه گناهکارند؛ قاسم سلیمانی، پرویز پرستویی و سام رجبی
طاها پارسا
۱. «جایی که همه گناهکارند، در واقع هیچکس گناهکار نیست Wo alle schuldig sind, ist niemand schuldig». این جملهای از هانا آرنت، در نوشتار بلندِ «مسئولیت شخصی در دوران دیکتاتوری»، است که در آلمان به ضربالمثل تبدیل شده و البته شهرت جهانی دارد (شکل ضربالمثل آن: „Wo alle schuldig sind, ist es keiner “). هانا آرنت با این استدلال و در بخشی از این نوشتار بر تفاوت میان مفهوم «گناه Schuld» و «مسئولیت Verantwortung » انگشت مینهد و میگوید اگر میان این دو مفهوم تمایز قائل نشویم میتوانیم دچار مغالطه شویم و گناه و جرم را پشت مسئولیت ( ِجمعی) پنهان کرد و در آن صورت همهی گناهکاران هم میتوانند خود را تبرئه کنند.(برای درکِ بهتر این دو مفهوم و تفاوت آنها در نظر بگیرید که در یک قطار در حال سفر هستید و یکی از مسافران دختربچهای را مورد تعرض قرار میدهد. در این وضعیت شما گناهکار نیستید و مرتکب جرمِ تعرض نشدهاید اما مسئولیت جمعی اقتضا میکند که در مقابل آن تعرض ساکت نمانید.)
۲. آرنت این مقاله را در توضیح و بسط ماجرای کتابِ «آیشمن در اورشلیم، گزارشی از ابتذال شر» نوشت. آیشمن یکی از مقامات عالیرتبه آلمانِ نازی بود که در اسرائیل محاکمه و محکوم شد. آیشمن در جریان دادگاه، برای دفاع از خود گفته بود «در سیستم آلمانِ نازی اگر من آن کارها را انجام نمیدادم، فرد دیگری انجام میداد. گناه را نباید به پای من نوشت، چون سیستمی مقصر است که من در آن مهرهای بیش نبودم». آرنت در اینجا از زبان دادگاه از آیشمن میپرسد«لطفا بگویید چرا در چنین شرایطی مهره شدید یا به مهرهبودن ادامه دادید؟». تأکید آرنت در کتابِ «آیشمن در اورشلیم» بر مفهوم «مهره بودن» بهگونهای بود که منتقدان او را به تبرئه جامعه آلمان در شکلدهی حکومت نازی متهم میکردند و او در این مقاله با استفاده از مفاهیم گناه و مسئولیت توضیح داد که اگرچه همه گناهکار نیستند اما این نافیِ مسئولیت شخصی (مخصوصا در دوران دیکتاتوری)نیست و گناهکاری هم غیر از مسئول بودن است.
۳. پرویز پرستویی، بازیگر نامدار و پرسابقهی سینمای ایران، در حاشیهی اکران مستند «قصههای هزار و یک روز» در آمریکا، از سوی چند تن از مخالفان و منتقدان جمهوری اسلامی مورد پرسش و نقد قرار میگیرد که چرا در خصوص کشتار «آبان ۹۸» واکنشی نداشته، سکوت کرده و یا بارها در کنار «قاسم سلیمانیِ تروریست» دیده شده و عکسهایی را با او منتشر کرده است. پرویز پرستویی، گذشته از واکنشهای عصبی و طفره رفتنها، در جدیترین پاسخِ خود به منتقدان میگوید «طول مبارزه برای من مهم است و عرض آن مهم نیست. میخواهید من برم بمیرم؟…. شما در ایران زندگی نمیکنید. من در همین ایران کم مصیبت نکشیدم…».
۴. این حواشی، نه تنها در شبکههای اجتماعی بلکه در سطح بسیاری از رسانههای داخلی و خارجی، انعکاس وسیعی داشت و به عکس و تیتر یک چند روزنامه تهران هم راه یافت و از سوی موافق و مخالف در نقد و تمجید سخنهای فراوان گفته و نوشته شد. پرویز پرستویی و یکی از مخالفانِ اصلی او در این ماجرا، سام رجبی، در ویدیوهایی جداگانه، روایتهای خود را از ماجرا گفتند؛ روایتهایی که در آن مرزی میان گناه و مسئولیت جمعی دیده نمیشود؛ گویی هیچکدام متوجه این تفاوت مهم نیستند. گویی نه پرویز پرستویی از مسئولیت شخصیِ خود در دوران دیکتاتوری آگاه است و بابتِ قصور احتمالی شرمسار (صرفا از بیگناهی و بلکه مصیبتدیدگی خود میگوید) و نه منتقدان متوجهاند مسئولیتداشتن الزاما به معنای گناهکار بودن و جنایتکار بودن نیست و گویی با خودِ قاسم سلیمانی طرفاند. بیاعتنایی و بیتوجهی به این تفاوت همانچیزی است که میتواند پرویز پرستوییها را از «مبارزه در طول» هم پشیمان و خسته کند و ناخواسته آنان را به مهرههای یک سیستم دیکتاتوری بدل سازد که «فردای براندازی» باید مجازات شوند! این البته نافی مسئولیت شخصی و یا جمعی هیچکس مخصوصا سلبریتیهایی که در این سیستم شهرتیافتهاند نیست و نقد و پرسشگری را تخطئه نمیکند و خطایی را متوجه فردِ پرسشگر نمیسازد. به بیانی دیگر گناهکار خواندن منتقدانِ پرستویی هم افتادن از آن طرفِ بام است. با تأمل در جملهی آغازینِ این یادداشت، میتوان دریافت که تعمیمِ مفهومِ گناهکاری و جرم، نتیجهای جز تبرئهکردنِ مجرم و سلبِ مسئولیت شخصی ندارد. از پرویز پرستویی نباید قاسم سلیمانی ساخت. برای نیافتادن در دامنِ ابتذالِ شر باید از ابتذال اندیشه پرهیز کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99821
طاها پارسا
۱. «جایی که همه گناهکارند، در واقع هیچکس گناهکار نیست Wo alle schuldig sind, ist niemand schuldig». این جملهای از هانا آرنت، در نوشتار بلندِ «مسئولیت شخصی در دوران دیکتاتوری»، است که در آلمان به ضربالمثل تبدیل شده و البته شهرت جهانی دارد (شکل ضربالمثل آن: „Wo alle schuldig sind, ist es keiner “). هانا آرنت با این استدلال و در بخشی از این نوشتار بر تفاوت میان مفهوم «گناه Schuld» و «مسئولیت Verantwortung » انگشت مینهد و میگوید اگر میان این دو مفهوم تمایز قائل نشویم میتوانیم دچار مغالطه شویم و گناه و جرم را پشت مسئولیت ( ِجمعی) پنهان کرد و در آن صورت همهی گناهکاران هم میتوانند خود را تبرئه کنند.(برای درکِ بهتر این دو مفهوم و تفاوت آنها در نظر بگیرید که در یک قطار در حال سفر هستید و یکی از مسافران دختربچهای را مورد تعرض قرار میدهد. در این وضعیت شما گناهکار نیستید و مرتکب جرمِ تعرض نشدهاید اما مسئولیت جمعی اقتضا میکند که در مقابل آن تعرض ساکت نمانید.)
۲. آرنت این مقاله را در توضیح و بسط ماجرای کتابِ «آیشمن در اورشلیم، گزارشی از ابتذال شر» نوشت. آیشمن یکی از مقامات عالیرتبه آلمانِ نازی بود که در اسرائیل محاکمه و محکوم شد. آیشمن در جریان دادگاه، برای دفاع از خود گفته بود «در سیستم آلمانِ نازی اگر من آن کارها را انجام نمیدادم، فرد دیگری انجام میداد. گناه را نباید به پای من نوشت، چون سیستمی مقصر است که من در آن مهرهای بیش نبودم». آرنت در اینجا از زبان دادگاه از آیشمن میپرسد«لطفا بگویید چرا در چنین شرایطی مهره شدید یا به مهرهبودن ادامه دادید؟». تأکید آرنت در کتابِ «آیشمن در اورشلیم» بر مفهوم «مهره بودن» بهگونهای بود که منتقدان او را به تبرئه جامعه آلمان در شکلدهی حکومت نازی متهم میکردند و او در این مقاله با استفاده از مفاهیم گناه و مسئولیت توضیح داد که اگرچه همه گناهکار نیستند اما این نافیِ مسئولیت شخصی (مخصوصا در دوران دیکتاتوری)نیست و گناهکاری هم غیر از مسئول بودن است.
۳. پرویز پرستویی، بازیگر نامدار و پرسابقهی سینمای ایران، در حاشیهی اکران مستند «قصههای هزار و یک روز» در آمریکا، از سوی چند تن از مخالفان و منتقدان جمهوری اسلامی مورد پرسش و نقد قرار میگیرد که چرا در خصوص کشتار «آبان ۹۸» واکنشی نداشته، سکوت کرده و یا بارها در کنار «قاسم سلیمانیِ تروریست» دیده شده و عکسهایی را با او منتشر کرده است. پرویز پرستویی، گذشته از واکنشهای عصبی و طفره رفتنها، در جدیترین پاسخِ خود به منتقدان میگوید «طول مبارزه برای من مهم است و عرض آن مهم نیست. میخواهید من برم بمیرم؟…. شما در ایران زندگی نمیکنید. من در همین ایران کم مصیبت نکشیدم…».
۴. این حواشی، نه تنها در شبکههای اجتماعی بلکه در سطح بسیاری از رسانههای داخلی و خارجی، انعکاس وسیعی داشت و به عکس و تیتر یک چند روزنامه تهران هم راه یافت و از سوی موافق و مخالف در نقد و تمجید سخنهای فراوان گفته و نوشته شد. پرویز پرستویی و یکی از مخالفانِ اصلی او در این ماجرا، سام رجبی، در ویدیوهایی جداگانه، روایتهای خود را از ماجرا گفتند؛ روایتهایی که در آن مرزی میان گناه و مسئولیت جمعی دیده نمیشود؛ گویی هیچکدام متوجه این تفاوت مهم نیستند. گویی نه پرویز پرستویی از مسئولیت شخصیِ خود در دوران دیکتاتوری آگاه است و بابتِ قصور احتمالی شرمسار (صرفا از بیگناهی و بلکه مصیبتدیدگی خود میگوید) و نه منتقدان متوجهاند مسئولیتداشتن الزاما به معنای گناهکار بودن و جنایتکار بودن نیست و گویی با خودِ قاسم سلیمانی طرفاند. بیاعتنایی و بیتوجهی به این تفاوت همانچیزی است که میتواند پرویز پرستوییها را از «مبارزه در طول» هم پشیمان و خسته کند و ناخواسته آنان را به مهرههای یک سیستم دیکتاتوری بدل سازد که «فردای براندازی» باید مجازات شوند! این البته نافی مسئولیت شخصی و یا جمعی هیچکس مخصوصا سلبریتیهایی که در این سیستم شهرتیافتهاند نیست و نقد و پرسشگری را تخطئه نمیکند و خطایی را متوجه فردِ پرسشگر نمیسازد. به بیانی دیگر گناهکار خواندن منتقدانِ پرستویی هم افتادن از آن طرفِ بام است. با تأمل در جملهی آغازینِ این یادداشت، میتوان دریافت که تعمیمِ مفهومِ گناهکاری و جرم، نتیجهای جز تبرئهکردنِ مجرم و سلبِ مسئولیت شخصی ندارد. از پرویز پرستویی نباید قاسم سلیمانی ساخت. برای نیافتادن در دامنِ ابتذالِ شر باید از ابتذال اندیشه پرهیز کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99821
سایت خبری تحلیلی زیتون
جایی که همه گناهکارند؛ قاسم سلیمانی، پرویز پرستویی و سام رجبی | سایت خبری تحلیلی زیتون
۱. «جایی که همه گناهکارند، در واقع هیچکس گناهکار نیست Wo alle schuldig sind, ist niemand schuldig». این جملهای از هانا آرنت، در نوشتار بلندِ «مسئولیت شخصی در دوران دیکتاتوری»، است که در آلمان به ضربالمثل تبدیل شده و البته شهرت جهانی دارد (شکل ضربالمثل…
👍32👎1
پایانِ بازِ مذاکراتِ هستهای؛ گره کور برجام در اوکراین؟
زیتون- یلدا امیری: ایران و آمریکا روزبهروز بیشتر از توافق هستهای دور میشوند. اظهارنظرهای مقامهای دو کشور نشان میدهد فاصلهها میان خواستههای دو کشور عمیقتر شدهاست. اسفند ماه توافق هستهای در دسترس بود و رسانهها هرروز از نزدیکی پایان مذاکرات وین سخن میگفتند. اما اوایل فروردینماه چادر خبرنگاران از مقابل هتل کوبورگ در وین جمع شد؛ اقدامی که نشانداد فعلا از ادامه مذاکرات خبری نیست.
اخبار مذاکرات هستهای در این هفته بیش از هر چیز تحت تاثیر رسانههای اسرائیلی قرار گرفت که به نقل از مقاماتشان نوشتند که دولت جو بایدن، رئیسجمهوری ایالات متحده، بیش از هر زمان دیگری به اعلام شکست مذاکرات با ایران نزدیک است. نامههای سرگشادهای که این روزها با امضای دیپلماتهای سابق اروپایی و آمریکایی، اساتید دانشگاه و سیاستمداران غربی منتشر میشوند، همگی یک ترجیعبند تکراری دارند: «هرچه زودتر برجام را زنده کنید.»
روزنامه والاستریتژورنال روز یکشنبه ۱۱ اردیبهشت به نقل از مقامهای غربی گزارش داد که انریکه مورا، مذاکرهکننده اتحادیه اروپا، برای بازگشت به تهران و دیدار با همتایان ایرانی خود اعلام آمادگی کرده، اما ایران هنوز به این پیشنهاد پاسخ نداده است. به نوشته این روزنامه آمریکایی، دیپلماتهای غربی که نامشان فاش نشده است، گفتهاند که مورا تلاش خواهد کرد جمهوریاسلامی را متقاعد کند که متن نهایی توافق را بدون حذف نام سپاه از فهرست سازمانهای تروریستی آمریکا امضا کند و حلوفصل این مسئله را به آینده واگذار کند.
رهبر جمهوریاسلامی ایران روز ۲۳ فروردین با ابراز رضایت از «مقاومت» در مقابل آنچه که «زیادهخواهی» طرف مقابل در مذاکرات هستهای خواند، خواستار ادامه این روند شد و گفت: «آنها به بنبست رسیدهاند، ما به بنبست نرسیدهایم.»
روسیه عامل نگرانی مقامات امریکایی انتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا، ۸ اردیبهشت با پرسشهای اعضای کنگره در مورد محتوای مذاکرات هستهای روبهرو شد. بلینکن گفت: «توافق هستهای با ایران دیگر یک تمرین فرضی نیست چون دیدهایم که شرایط با وجود توافق و یا بدون آن چگونه بوده و میتوانم بگویم که از زاویه منافع و امنیت آمریکا، واضح است که وجود توافق بهتر از نبود آن است.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99838
زیتون- یلدا امیری: ایران و آمریکا روزبهروز بیشتر از توافق هستهای دور میشوند. اظهارنظرهای مقامهای دو کشور نشان میدهد فاصلهها میان خواستههای دو کشور عمیقتر شدهاست. اسفند ماه توافق هستهای در دسترس بود و رسانهها هرروز از نزدیکی پایان مذاکرات وین سخن میگفتند. اما اوایل فروردینماه چادر خبرنگاران از مقابل هتل کوبورگ در وین جمع شد؛ اقدامی که نشانداد فعلا از ادامه مذاکرات خبری نیست.
اخبار مذاکرات هستهای در این هفته بیش از هر چیز تحت تاثیر رسانههای اسرائیلی قرار گرفت که به نقل از مقاماتشان نوشتند که دولت جو بایدن، رئیسجمهوری ایالات متحده، بیش از هر زمان دیگری به اعلام شکست مذاکرات با ایران نزدیک است. نامههای سرگشادهای که این روزها با امضای دیپلماتهای سابق اروپایی و آمریکایی، اساتید دانشگاه و سیاستمداران غربی منتشر میشوند، همگی یک ترجیعبند تکراری دارند: «هرچه زودتر برجام را زنده کنید.»
روزنامه والاستریتژورنال روز یکشنبه ۱۱ اردیبهشت به نقل از مقامهای غربی گزارش داد که انریکه مورا، مذاکرهکننده اتحادیه اروپا، برای بازگشت به تهران و دیدار با همتایان ایرانی خود اعلام آمادگی کرده، اما ایران هنوز به این پیشنهاد پاسخ نداده است. به نوشته این روزنامه آمریکایی، دیپلماتهای غربی که نامشان فاش نشده است، گفتهاند که مورا تلاش خواهد کرد جمهوریاسلامی را متقاعد کند که متن نهایی توافق را بدون حذف نام سپاه از فهرست سازمانهای تروریستی آمریکا امضا کند و حلوفصل این مسئله را به آینده واگذار کند.
رهبر جمهوریاسلامی ایران روز ۲۳ فروردین با ابراز رضایت از «مقاومت» در مقابل آنچه که «زیادهخواهی» طرف مقابل در مذاکرات هستهای خواند، خواستار ادامه این روند شد و گفت: «آنها به بنبست رسیدهاند، ما به بنبست نرسیدهایم.»
روسیه عامل نگرانی مقامات امریکایی انتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا، ۸ اردیبهشت با پرسشهای اعضای کنگره در مورد محتوای مذاکرات هستهای روبهرو شد. بلینکن گفت: «توافق هستهای با ایران دیگر یک تمرین فرضی نیست چون دیدهایم که شرایط با وجود توافق و یا بدون آن چگونه بوده و میتوانم بگویم که از زاویه منافع و امنیت آمریکا، واضح است که وجود توافق بهتر از نبود آن است.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/99838
سایت خبری تحلیلی زیتون
پایانِ بازِ مذاکراتِ هستهای؛ گره کور برجام در اوکراین؟ | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون- یلدا امیری: ایران و آمریکا روزبهروز بیشتر از توافق هستهای دور میشوند. اظهارنظرهای مقامهای دو کشور نشان میدهد فاصلهها میان خواستههای دو کشور عمیقتر شدهاست. اسفند ماه توافق هستهای در دسترس بود و رسانهها هرروز از نزدیکی پایان مذاکرات وین سخن…
👍6