ادبسار
🔷🔶🔹🔸 @AdabSar 🔅آشنایی با نامهای ایرانی «مهراب» "مهراب"، نامی پسرانه، ایرانی و نامی در شاهنامهی فردوسی است. 🌦"مهراب" به چم دوستدار آب، دارندهی درخشش آفتاب و کسی است که تابش مهر دارد.(مهر به چم خورشید است) ☀️دگرسانی یا همسانی (تفاوت یا شباهت) مهراب و…
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
1⃣بریدههایی از گفتوگوی خبرنگار دوماهنامهی "خیمه" با #میرجلال_الدین_کزازی پیرامون نیایش در ایران باستان:
[…] کزازی: مهریان[مهرپرستان پیرو آیین میتراییسم] نخستین در اشگفت یا همان غارها به نیایش میپرداختند. این غارها را به مهرابه یا پرستشگاه مهری دگرگون میکردند و آن ها را با نگارههایی از مهر یا داستان پدید آمدن او میآراستند.[…]
خبرنگار: بسیاری برآنند که محراب امروزی ما که پرستشگاه مسلمانان است، از همین مهرابهی مهری آمده است. نظر شما چیست؟
کزازی: بله، به گمان بسیاری، واژهی محراب از همین نام ستانده شده است. آن آب یا آبه، پساوند جای است. پس مهر یا مهرابه در معنی بارگاه مهر میتواند بود. این واژه به زبان تازی برده شده است و با «حا» به نگارش درآمده و سوی نماز را در مسجد نشان میدهد.
برای خواندن این گفتوگو بنگرید به:
hawzah.net/fa/Magazine/View/6023/6035/63220/نیایش-در-ایران-باستان-در-گپی-با-دکتر-کزازی(بخش-اول)
2⃣ بریدههایی از نسک: #سی_قصه_از_شاهنامه
نویسنده: #محمدجعفر_محجوب
[…]واژه مهراب دارای دو بخش (مهر+آب) است. مهر علاوه بر معنیهایی که از آن میدانیم، نام یکی از ایزدان(مهین فرشتگان) دین زردشتی است[…] آب، آبه و آوه در فارسی به معنی سقف ضربی(آجری یا خشتی) گنبدی شکل است. این کلمه در نامهای ساوه(سهآوه=سهگنبدان) و آوه(آوج=گنبد) و سرداب و سردابه[…] و گرمابه […] باقی مانده است.
معبدهای نیایش مهر، همه سقفهای گنبدی شکل داشتند و ساختمان آنها بسیار به ساختمان زورخانههای قدیمی ایران مانند است؛ و آنها را مهراب و مهرابه میگفتند، یعنی محل نیایش مهر.
پس از ورود اسلام به ایران، همان کلمه رنگ عربی گرفت و به صورت«محراب» درآمد، و همان سقف هلالی شکل را نگه داشت.(در شعر فارسی ابروی معشوق را به محراب مانند میکنند). و محل نیایش خدای تبارک و تعالی شد. اعراب و خاصه عالمان دینی کوشش کردند برای این واژه، ریشه ای بتراشند و آن را مشتق از «حرب»= جنگ) بدانند و با آن که جنگ با نماز هیچ تناسبی ندارد؛چنین وانمود کردند که چون مسجد و محراب محل حرب نفس و حرب با شیطان و... است آن را محراب خواندند. این توجیه به هیچ عنوان درست نیست؛زیرا محراب بر وزن«مفعال» است و این وزن ویژه اسم ابزار یا آلت است و در عربی اسم ابزار بر وزن «مفعل» و «مفعله» میآید. بنابراین به قیاس آنان محراب از ریشهی «حرب» به معنی ابزار یعنی سلاح است نه محل آن.
یک روز مهراب جایگاه نیایش با ایزد مهر بوده است و امروز جایگاه نیایش و پرستش خدای.[…]
👈با نگر به این آگاهی، پیام شب گذشتهی ادبسار ویرایش شده است.
#نام_پسرانه_ایرانی
@AdabSar
📜📜📜📜
@AdabSar
1⃣بریدههایی از گفتوگوی خبرنگار دوماهنامهی "خیمه" با #میرجلال_الدین_کزازی پیرامون نیایش در ایران باستان:
[…] کزازی: مهریان[مهرپرستان پیرو آیین میتراییسم] نخستین در اشگفت یا همان غارها به نیایش میپرداختند. این غارها را به مهرابه یا پرستشگاه مهری دگرگون میکردند و آن ها را با نگارههایی از مهر یا داستان پدید آمدن او میآراستند.[…]
خبرنگار: بسیاری برآنند که محراب امروزی ما که پرستشگاه مسلمانان است، از همین مهرابهی مهری آمده است. نظر شما چیست؟
کزازی: بله، به گمان بسیاری، واژهی محراب از همین نام ستانده شده است. آن آب یا آبه، پساوند جای است. پس مهر یا مهرابه در معنی بارگاه مهر میتواند بود. این واژه به زبان تازی برده شده است و با «حا» به نگارش درآمده و سوی نماز را در مسجد نشان میدهد.
برای خواندن این گفتوگو بنگرید به:
hawzah.net/fa/Magazine/View/6023/6035/63220/نیایش-در-ایران-باستان-در-گپی-با-دکتر-کزازی(بخش-اول)
2⃣ بریدههایی از نسک: #سی_قصه_از_شاهنامه
نویسنده: #محمدجعفر_محجوب
[…]واژه مهراب دارای دو بخش (مهر+آب) است. مهر علاوه بر معنیهایی که از آن میدانیم، نام یکی از ایزدان(مهین فرشتگان) دین زردشتی است[…] آب، آبه و آوه در فارسی به معنی سقف ضربی(آجری یا خشتی) گنبدی شکل است. این کلمه در نامهای ساوه(سهآوه=سهگنبدان) و آوه(آوج=گنبد) و سرداب و سردابه[…] و گرمابه […] باقی مانده است.
معبدهای نیایش مهر، همه سقفهای گنبدی شکل داشتند و ساختمان آنها بسیار به ساختمان زورخانههای قدیمی ایران مانند است؛ و آنها را مهراب و مهرابه میگفتند، یعنی محل نیایش مهر.
پس از ورود اسلام به ایران، همان کلمه رنگ عربی گرفت و به صورت«محراب» درآمد، و همان سقف هلالی شکل را نگه داشت.(در شعر فارسی ابروی معشوق را به محراب مانند میکنند). و محل نیایش خدای تبارک و تعالی شد. اعراب و خاصه عالمان دینی کوشش کردند برای این واژه، ریشه ای بتراشند و آن را مشتق از «حرب»= جنگ) بدانند و با آن که جنگ با نماز هیچ تناسبی ندارد؛چنین وانمود کردند که چون مسجد و محراب محل حرب نفس و حرب با شیطان و... است آن را محراب خواندند. این توجیه به هیچ عنوان درست نیست؛زیرا محراب بر وزن«مفعال» است و این وزن ویژه اسم ابزار یا آلت است و در عربی اسم ابزار بر وزن «مفعل» و «مفعله» میآید. بنابراین به قیاس آنان محراب از ریشهی «حرب» به معنی ابزار یعنی سلاح است نه محل آن.
یک روز مهراب جایگاه نیایش با ایزد مهر بوده است و امروز جایگاه نیایش و پرستش خدای.[…]
👈با نگر به این آگاهی، پیام شب گذشتهی ادبسار ویرایش شده است.
#نام_پسرانه_ایرانی
@AdabSar
📜📜📜📜