🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی

«مغلطه» واژه‌ای تازی است. در پارسی می‌توان به‌جای آن از واژه‌ی «کژفرنود» سود جست:
«کژ» (پیشوند است، به چَم نادرست، زشت، بد) + «فرنود» (استدلال).

🔻مغلطه = واهَرکاری، دَغاکاری، کژفَرنود، سخن‌گردانی

🔻مغلطه‌گر = واهَرکار، دَغاکار، کژفرنود، نارواپرداز، سخن‌گردان، زِپاکانگر(بهره از فرهنگ پهلوی)

✍ نمونه:
🔺مغلطه جزئی از برهان است که به‌طور قابل‌اثباتی در منطق آن ایراد وجود دارد. =
کژفرنود بخشی از پَروَهان است که به گونه‌ی پایوَر پذیری در درستی آن خُرده است.

🔺مغلطه‌گر کسی است که از روی استدلال نادرست، به یک نتیجه‌ی درست یا نادرست رسیده است. =
دَغاکار کسی است که از روی فرنودِ نادرست، به یک دستاورد درست یا نادرست رسیده است.

🔺مغلطه ممکن است برای وارونه‌کردنِ حقیقت به‌کار رود. =
دَغاکاری می‌تواند برای وارونه‌کردنِ فَرهود به‌کار رود.

✍ #مجید_دری
#پارسی_پاک #مغلطه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸