به‌کار بردن یک در میان واژگان انگلیسی در دو بند نوشته یا سخن، نه نشانه‌ی برجسته بودن ما است، نه نشانه‌ی روشن‌اندیشی‌مان. تنها نشانه‌ی خودباختگی است و بس.

تبارمندی(اصالت) در پایبندی و پاسداری از داشته‌هایمان است.

تایم، جاج، لاکچری، نیوفیس، ایوِنت، کانسپت، کَژوال، پرابلم، ایزی، دُنت وری، فلایت، هپی، اوه مای گاد و… 🤦🏻‍♀


✍ برداشت آزاد و ویرایش شده از یادداشت #وحید_بهمن
@AdabSar

🌍🖋 فروکاستن و شناساندن زبان پارسی، تنها به نام زبان چامه و ادب در درازنای هزار سال گذشته نادرست است.
زبان پارسی در هزاره‌ی گذشته زبان دیوانی و آیین‌مند(رسمی) فرمدارهای(دُوَل) ترک‌تبار و ترک‌زبانی مانند غزنویان، سلجوقیان، خوارزمشاهیان، ایلخانیان، تیموریان، آق‌‌قویونلو، قره‌‌قویونلو، گورکانیان هند، خانات آسیای میانه، صفویان و دوره‌هایی از فرمانروایی عثمانی، افشاریه و قاجاریه نیز بوده است.


✍ برداشت آزاد و ویرایش شده از یادداشت #وحید_بهمن
🌍🖋 @AdabSar

🗺 ‏چرا زبان پارسی، زبان باستانی و سرزمینی ایران است؟


برای نمونه از هزار سال پیش بدین سو:

- قطران تبریزی در تبریز چامه‌ی پارسی می‌سراید.

- کیکاووس زیاری در کرانه‌ی دریای کاسپی قابوس‌نامه را به پارسی می‌نویسد.

- ناصرخسرو بلخی سفرنامه‌اش را به پارسی می‌نویسد.

- خواجه عبدالله انصاری در هرات نیایش‌نامه‌اش را به پارسی می‌نویسد.


✍ از یادداشت‌های #وحید_بهمن
برگردان شده به #پیام_پارسی

🗺 @AdabSar

🌏 ‏زبان پارسی در هزاره‌های گذشته جایگاهی فراتر از تیره و تبار داشته است.
برای نمونه زبان پارسی در هزار سال گذشته زبان سرزمین‌های بسیاری از خوربَران(غرب) چین تا خوروَران(غرب) آناتولی بوده است.

📚 زین‌الاخبار
📚 تاریخ بیهقی
📚 سلجوقنامه
📚 تاریخ سیستان
📚 جامع‌الاتواریخ
📚 عالم آرای عباسی
📚 شرف‌نامه بدلیسی
📚 تاریخ اردلان

برجسته‌ترین برماندهای روزگار غزنویان، سلجوقیان، سیستان، مغولان، صفویه و کُردها همگی به زبان پارسی هستند.

✍ از یادداشت‌های #وحید_بهمن
برگردان شده به #پیام_پارسی

🌏 @AdabSar

🗺 زبان پارسی در کنار زبان یونانی با پیشینه‌ای بیش از ۲۵۰۰ سال، کهن‌ترین زبان‌های زنده‌ی خانواده‌ی زبان‌های هند و اروپایی، بزرگترین خانواده‌ی زبانی جهان، هستند که در هر سه روزگار باستان، میانه و نو دارای سنت نوشتاری بوده و اسناد تاریخی پرشماری از هر سه دوره‌ی این زبان‌ها برجای مانده است.

از یادداشت‌های #وحید_بهمن

🗺 @AdabSar

⛰ ‏زبان پارسی پایه و بنیاد پیوند مردمان ایرانشهر با یگدیگر بوده و است.

برای نمونه «کمال‌الدین خجندی» ۶۵۰ سال پیش با آسودگی از تاجیکستان به تبریز رفت و خانه گزید، شیفته‌ی این شهر شد و درباره‌اش سرود:

تبریز مرا راحت جان خواهد بود
پیوسته مرا ورد زبان خواهد بود
تا در نکشم آب چرنداب و گجیل
سرخاب ز دیده‌ام روان خواهد بود

خجندی در شهر تبریز زندگی کرد و در این شهر نیز درگذشت و به خاک سپرده شد.

پی‌نوشت: چرنداب و گجیل و سرخاب نام کوی‌های(محلات) کهن تبریز است که خوشبختانه هم‌اکنون نیز هستند.


از یادداشت‌های #وحید_بهمن
برگردان شده به پارسی

🏡 @AdabSar