در نظام «ولایت فقیه» که خود سنخی از نظام‌های بسته‌ی #ایدئولوژیک است، وضع از این هم خراب‌تر است. زیرا این نظام مشروعیت بلاواسطه‌ی خود را از «آسمان» می‌گیرد و دعوی #حکومت_الهی دارد.
از این‌رو «ساحت برتر» خصلتی مستقیما فرازمینی و #مقدس به خود می‌گیرد، یعنی درجه‌ی چون و چراناپذیری آن صدها بار از «ادیان سیاسی» مانند کمونیسم و فاشیسم بیشتر است.

در چنین نظامی، #اعتبار_سخن یکسره به گوینده‌ی آن ارتباط دارد و نه به عیار درستی آن، و هر چه این گوینده در سلسله‌مراتب دینی بالاتر باشد، سخنش نافذ‌تر و چون و چراناپذیرتر است! فرضا در سلسله‌مراتب شیعی، در بالاترین پله #کلام_الله قرار دارد و پس از آن سخنان #پیامبر و امامان و سپس مراجع شیعه و در راسشان #ولی_فقیه جای می‌گیرد.