#کاربرد_عقل_در_امور_همگانی
پس دعوت به روشنگری دعوت به #شجاعت است برای #اندیشیدن، نه اندیشیدن حسابگرانه برای پیشبرد منافع خویش، بلکه به گفتهی کانت در همانجا «کاربرد عقل خویش در امور همگانی به تمام و کمال». منظور از «امور همگانی» امور اجتماعی است. امروزه بر اثر پیشرفت آگاهی و دانش و رخنهی علم و فناوری در زیستجهان، حتا فقیهان نیز با دانشاندوزی صرف مخالفتی ندارند. کاربست سودآور دانش برای فردِ خود و برای نظام به شدت تشویق میشود. آنچه برای اولیا وحشتانگیز است، نه کاربرد سادهی عقل، بلکه کاربرد آن در امور همگانی است. در زمان کانت با این کار مخالفت میکردند، امروز نیز میکنند. کانت پس از فراخواندن به کاربرد آزادانهی عقل در جامعه مینویسد: «اما از همه سو میشنوم که فریاد برمیدارند که عقل نورزید! نظامی میگوید: عقل نورزید! مشق بکنید! مدیر مالیه میگوید: عقل نورزید! پول بسُلفید! کشیش میگوید: عقل نورزید! ایمان بیاورید!»
پس دعوت به روشنگری دعوت به #شجاعت است برای #اندیشیدن، نه اندیشیدن حسابگرانه برای پیشبرد منافع خویش، بلکه به گفتهی کانت در همانجا «کاربرد عقل خویش در امور همگانی به تمام و کمال». منظور از «امور همگانی» امور اجتماعی است. امروزه بر اثر پیشرفت آگاهی و دانش و رخنهی علم و فناوری در زیستجهان، حتا فقیهان نیز با دانشاندوزی صرف مخالفتی ندارند. کاربست سودآور دانش برای فردِ خود و برای نظام به شدت تشویق میشود. آنچه برای اولیا وحشتانگیز است، نه کاربرد سادهی عقل، بلکه کاربرد آن در امور همگانی است. در زمان کانت با این کار مخالفت میکردند، امروز نیز میکنند. کانت پس از فراخواندن به کاربرد آزادانهی عقل در جامعه مینویسد: «اما از همه سو میشنوم که فریاد برمیدارند که عقل نورزید! نظامی میگوید: عقل نورزید! مشق بکنید! مدیر مالیه میگوید: عقل نورزید! پول بسُلفید! کشیش میگوید: عقل نورزید! ایمان بیاورید!»