🔷‏اثبات جرم ‎تجاوز به عنف در نظام دادرسی ایران، از پیچیده‌ترین پرونده‌های کیفری محسوب می‌شوند. علت عمده‌ی آن هم از بین رفتن مدارک و آثار جرم توسط قربانی در همان ساعات اولیه است.

✅ مهمترین اقدامات، برای جمع‌آوری مدارکِ کافی بلافاصله پس از وقوع جرم چیست:


‏👈🏽در صورت وقوع تجاوز، بلافاصله محل امنی بیابید. با مطمئن‌ترین شخص زندگی خود تماس بگیرید و از او بخواهید برای ساعت‌های پس از وقوع بزه کنار شما بماند. رفتارهای هیجانیِ لحظه‌های بعد از وقوع تجاوز، عمده‌ترین عامل از بین مدارک جرم است.

‏👈🏽 قبل از معاینه کامل توسط پزشک قانونی، مدارک و شواهد تجاوز را از بین نبرید.حمام نروید و دندانهای خود را مسواک نزنید. لباس‌های خود را با دقت کامل در بیاورید و در پلاستیک تمیزِ دربسته‌ای نگه‌داری کنید. تمام جزئیات به ویژه زمان‌ها، مکان وقوع و جزئیات صحنه تجاوز را یادداشت کنید.

‏👈🏽 در تجاوز سفید، عمدتاً میان متجاوز و قربانی، رابطه آشنایی وجود دارد.اسامی همه افرادی که شاهد ملاقات شما بوده‌اند را بخاطر بیاورید. اگر مدت کوتاهی قبل از وقوع تجاوز در مکانی غذا خورده‌اید، به سینما رفته‌اید و یا از فروشگاهی خرید کرده‌اید، نام و آدرس آن را در جایی بنویسید.

‏👈🏽اگر گمان می‌کنید به شما داروی خواب‌آور یا مواد مخدر یا الکل داده شده است از پزشک قانونی بخواهید از شما آزمایش خون و ادرار گرفته شود. با در جریان گذاشتن پزشک، از او بخواهید ضمن بررسی دقیق میزان جراحات، خطر بیماری‌های مقاربتی و حاملگی ناخواسته را در نظر بگیرد.

‏👈🏾تصویر، صوت و تمامی مدارک الکترونیک از جمله لاگ تماس، پیامک، ایمیل،اینستاگرام، تلگرام، توئیتر، فیس‌بوک و...، از جمله دلایل اثبات ادعای شما محسوب می‌شوند. بنابراین کلیه مستندات و پیامهای تهدید و اخاذی احتمالی بعدی را با دقت و حساسیت جمع‌آوری و در چند نسخه کپی و نگه‌داری کنید.

‏👈🏾 در صورت تمایل می‌توانید در مراجعه اولیه به کلانتری، از افسر قضایی، تقاضا کنید تحقیقات مقدماتی در کلانتری توسط افسر زن و با حفظ محرمانگی صورت گیرد. کلیه واحدهای کلانتری و پلیس آگاهی، موظفند از نیروی کافی پلیس زن برای ارائه خدمات انتطامی به بانوان، استفاده کنند.

#آزار_جنسی

@EveDaughters
https://t.me/CulturalRape

🔴 پاسخ به نامه سرگشاده کامیل احمدی

✍سیامک زند رضوی
عضو هیات مدیره انجمن جامعه‌شناسی ایران
۱۷ شهریور ماه ۱۳۹۹

✅ آقای دکتر #کامیل_احمدی
با استناد به نامه سرگشاده شما، که به روشنی اتهام تجاوز را رد و به طور تلویحی اتهام آزار جنسی را می‌پذیرید و از آنجا که از نظر من در فعالیت‌های حرفه‌ای اعضای انجمن جامعه‌شناسی ایران به ویژه در عرصه‌های علمی، پژوهشی و آموزشی که رابطه قدرت نابرابر برقرار است " #آزار_جنسی" خط قرمزبرای تداوم عضویت اعضای انجمن است. اخراج شما را به هیئت مدیره انجمن جامعه‌شناسی ایران پیشنهاد کرده‌ام.

✅ از طرف دیگر، با استناد به همان نامه، حال که گامی در راه پذیرش مسئولیت خود در این وقایع برداشته‌اید. پیشنهاد می‌کنم. حداقل برای ادای احترام عمیق و واقعی به همسر خود که می‌گویید در کنار شما ایستاده است. صادقانه، شجاعانه وخالصانه به جنبش پایان دادن به خشونت علیه زنان پاسخ مثبت دهید. و با عمل‌تان همه مردانی را که از در انکار و رفع مسئولیت از خود در مقابل قربانیان برمی‌آیند را به پذیرش تمام و کمال مسئولیت‌شان ترغیب نمایید.

✅ بدیهی است این پیشنهاد به معنی رفع مسئولیت شما به لحاظ اخلاقی و حقوقی در مقابل قربانیان نیست. اما شاید مرهم کوچکی باشد بر زخم‌های‌شان.

✅ و از طرف دیگر دانشجویان و دانش‌آموخته‌های رشته‌های گوناگون با اطمینان به حمایت‌های اخلاقی و حقوقی جنبش‌های اجتماعی قدرتمند می‌توانند با خیال آسوده و در آرامش در کنار اساتید غیر همجنس خود در امر پژوهش و آموزش مشارکت فعال داشته باشند.

✅ به چند مورد اشاره می کنم:

✅ اول "شبکه‌های اجتماعی معجزه می کنند" ما (مردان) می‌توانیم باپذیرش مسئولیت تمام و کمال و عذرخواهی واقعی و تحلیل آزارهایی که در آن‌ها "سوژه فعال" بوده‌ایم. این معجزه را ارتقا دهیم.

✅ دوم، می نویسید:
"از جنبه‌های مثبت این چنین حرکتی برای دفاع از همین جامعه هدف تمام قد دفاع خواهم کرد" عمیقا امید دارم این را در عذرخواهی‌ها موثر و تحلیل‌های خود نشان دهید.

✅ سوم، نوشته‌اید: "همه اشتباه می‌کنیم"
اما شما بهتر از من می‌دانید میان اشتباه کسی که در جایگاه قدرت معلمی، پژوهشگری و استادی است با دستیاران جوانش تفاوت ماهوی وجود دارد.
شما می‌توانند این بحث را در تک تک موارد به طور مشخص تحلیل کنید.

✅ چهارم، می‌گویید: "نباید چه از زن و چه از مرد به دلیل انتخاب‌هایمان رفتارها و اشتباهاتمان سلب مسئولیت شود".

✅ شاکیان این وقایع، به سهم خود در نوشته‌هایشان و با جزییاتی دقیق در این عرصه کوشش کرده‌اند و حالا نوبت شما است که سهم خود را ادا کنید.

✅ پنجم، اینکه می‌گویید: "محتملا مرتکب بسترسازی که منجر به وقوع اشتباهاتی... شده‌ام" .
آنچه اهمیت دارد توضیح جزئیات این بسترسازی است که کمک می‌کند همگان آگاه‌تر و آماده‌تر از این بسترها اجتناب کنند.

✅ ششم، پیشنهاد شما: "تشکیل هیئت منصفه از فعالان مدنی" است. آن را به فال نیک می‌گیرم.
اما همه نیک می‌دانیم، وضعیت قربانیان به ویژه در شرایط امروز ایران، مساله در درجه اول، پدیده‌ای "انسانی واخلاقی" است تا "حقوقی".

با این حال

✅ در هر لحظه و در مقابل هر عمل شما، در عرصه عمومی، این هیئت منصفه به وسعت همه علاقه‌مندان تشکیل و داوری را آغاز خواهند کرد.

✅ پرسش نهایی: آیا می‌توان دردها، رنج‌ها و آسیب‌های انسانی، بعضی برای تمام عمر را، به سکویی برای
"فرا رفتن"
از وضعیت موجود تبدیل کرد؟

✅ شایسته است شما (آقای کامیل احمدی )
ابعاد گوناگون این پرسش را در یک گفتگو با همسرتان بررسی و در صورت تمایل، نتیجه را در فضای عمومی اعلام نمایید.

@EveDaughters
@siamakzandrazavi


📌نامه سرگشاده کامیل احمدی👇

https://t.me/kameel_ahmady/344

❇️ نشست «#آزار_جنسی و لایه‌های تودرتوی آن از عرصه‌ی خصوصی تا عرصه‌ی عمومی»

🗓 تاریخ: دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۹
🕖 زمان: ساعت ۱۹ تا ۲۱

🖥📱 محل برگزاری در Skype:
https://join.skype.com/nU2AANdRizgr
@EveDaughters

علائم نشان‌دهنده تجربه #آزار_جنسی در کودک

@EveDaughters

روز گذشته سخنگوی دولت با پوران درخشنده، کارگردان فیلم هیس، دخترها فریاد نمی‌زنند، دیدار کرد

کاش دولت بجای این دید و بازدیدها، شرایط را برای امثال خانم درخشنده که قصد داشتند تجربه قبلی شان را برای پسربچه‌ها هم تکرار کند، فراهم می‌کرد.

پسربچه‌ها هم مثل دختربچه‌ها قربانی تجاوز و آزار جنسی هستند و متاسفانه نقش خانواده، قانون و مجری قانون در حفاظت کودکان بسیار کم‌رنگ است.
اگر امیدی به اصلاح و تغییر قوانین نیست چرا دولت بستر آموزش‌های لازم را برای خانواده‌ها فراهم نمی‌کند!
خبر تجاوز و قتل پسربچه ده ساله رشتی به گوشتان رسیده است؟!

هنوز اکثریت خانواده‌ها نمی‌دانند که دوسوم تجربه آزار جنسی نسبت به کودکان از سوی نزدیکان و افراد آشنا است.
هنوز بسیاری از خانواده در صورت اطلاع از وقوع جرم به جای پیگیری و اعتراض موضوع را کتمان می‌کنند.
هنوز خانواده‌ها از علائم کودک و نوجوان آزار دیده مطلع نیستند و هنوز...

#تجاوز_جنسی
#آزار_جنسی


@EveDaughters

روایت من از آزار جنسی و عدالت ترمیمی

مریم رحمانی

کانون زنان ایرانی

هدفم از نوشتن این روایت، فقط بیان یک تجربه نیست. گفتن این تجربه یعنی ایستادن در برابر فرهنگی که آزار را کوچک می‌شمارد و با یک عذرخواهی سطحی می‌خواهد از آن عبور کند.

چهارشنبه، دومین روزی بود که مشغول چپ چینی برای سایتی خبری  بودم. صبح زود تماس گرفتم و دبیر ازمن خواست  شصت خبر را  در حوزه های خبری توافق شده، آماده کنم. حدود یک ساعت بعد، دوباره زنگ زد. لحن صمیمانه‌ای داشت، انگار که سال‌هاست مرا می‌شناسد. ناگهان پرسید: «تو پیام …را فرستاده‌ای؟» با تعجب جواب دادم: «نخیر.»

لحن من از همان ابتدای همکاری رسمی بود. اما او ناگهان گفت… وقتی من اعتراض کردم که «خجالت نمی‌کشی؟»، پاسخ داد: «چرا خجالت بکشم؟ دوست دارم!» و دوباره همان حرف‌ها را تکرار کرد.

روز اول همکاری‌مان هم گفته بود: «شما مرا بلاک کرده‌اید و نمی‌توانم با شما تماس بگیرم.» وقتی گوشی را چک کردم، دیدم راست می‌گوید. اما به خاطر نیاوردم چرا شماره‌اش بلاک بوده. بعد از شنیدن حرف‌های روز دوم فهمیدم که احتمالاً در گذشته هم در جریان آگهی دیگری مزاحمتی ایجاد کرده بود و من به همین دلیل شماره‌اش را مسدود کرده بودم، هرچند وقتی آگهی استخدام را دیده بودم یادم نیامده بود.

وقتی تماسش را قطع و دوباره بلاکش کردم، با شماره‌های دیگری زنگ زد و پیامک گذاشت که «بلاک نکنید، قصد دلجویی دارم.» اما حالم انقدر بد بود که نمی توانستم دوباره صدایش را بشنوم حرفی که زده بود تعرض غیرفیزیکی بود.

پنجشنبه به ادمین کانال رسانه پیام دادم و از آزار کلامی دبیر گفتم. اما آنچه برایم تراژیک و آزاردهنده بود، پیامی بود که دبیر برای ادمین کانال فرستاده بود: «حرف خاصی نزدم و حتی عذرخواهی هم کردم!»اما در آن لحظه من اصلاً توان شنیدن عذرخواهی نداشتم و نوشتن اینکه قصد دلجویی دارد اصلا عذرخواهی نبود.

بعد از چند روز و در صحبت با دوستی عزیز که خود بازمانده تجاوز است به این نتیجه رسیدم که ببینم واقعا قصد عذرخواهی داشته و چه می گوید. تصمیم گرفته بودم نامش را و تصویرش را در فضای مجازی منتشر کنم، اما حرفهای دوستم باعث شد اول به دبیر گوش دهم. پیامک زدم که گویا قصد عذرخواهی داشتید. در جواب پیام زنگ زد و گفت انتقال داستان به ادمین کانال رسانه درست نبوده است و من ابروی او را پیش مدیرمسئول سایت برده ام و گفت: چرا این کار را کرده ام! گفتم :برای اینکه با زن دیگری این کار را نکند.

از صدایش مشخص بود که واقعا آبرویش رفته و همین قدر برای من کفایت می کرد زیرا مشخص بود دست و پایش را جمع خواهد کرد و امیدوارم در آینده با هیچ زن دیگری چنین رفتاری را تکرار نکند.

ادامه‌ی مطلب را در وبسایت کانون زنان ایرانی بخوانید:

https://ir-women.com/21634

#آزار_جنسی
#روایت_آزار
@EveDaughters