🍁 زن؛ تابوی طالب
▪️ترس زنان افغانستان از بازگشت دوباره طالبان به قدرت
✍🏻 ترانه بنییعقوب:
رفتوآمد در شهر صرفاً همراه پدر، همسر یا برادر، تعطیلی دوباره دانشگاهها، ناأمنی و پوشیدن اجباری برقع تنها بخش کوچکی از کابوسها و ترسهای زنان افغانستان از بازگشت دوباره طالبان به قدرت است. آنهایی که سالهای قدرت طالبان را به چشم دیدهاند بیش از این به خود میلرزند. این کابوسها حالا همراه همیشگی زنان افغانستان است، زنانی که جز یک زندگی عادی و حضور در جامعه، خواسته و توقع دیگری ندارند. برخی میگویند طالبان هم از مردم افغانستان هستند و طی ۲۰ سال گذشته تغییر کردهاند، اما زنان فعال در افغانستان با این گفتهها موافق نیستند. زنان افغانستان از آغاز چندان نسبت به پروسه صلح در این کشور خوشبین نبودند و امضای توافق صلح میان حکومت و طالبان را تنها موجب قدرت گرفتن دوباره طالبان میدانند.
شیما کریمی، فعال حقوق زنان در افغانستان، میگوید: «زنان سیاهترین روزها را در دوره طالبان در این کشور تجربه کردهاند. زنان در آن دوره حتی اجازه خروج از منزل، اشتغال و تحصیل نداشتند و اگر برای کاری ضروری بیرون از خانه میرفتند مجبور به پوشیدن برقع بودند. اینکه آنها بخواهند وارد عرصه سیاسی و اجتماعی شوند که دیگر امری محال بود. زنان افغانستان از تکرار آن دوره سخت نگراناند.»
مبینه خیراندیش ساعی، مسئول دفتر حمایتکننده رسانههای آزاد افغانستان، میگوید: «من از جمله کسانی هستم که دوره قبلی حاکمیت طالبان در افغانستان را تجربه کردهام. آن زمان دانشجو بودم که آنها آمدند. دانشگاهها بسته شد و سه سال و نیم وقفه بین تحصیلم افتاد. من سه سال نتوانستم درسم را ادامه دهم که یک ضربه بزرگ در زندگیام بود. به غیر از این، من شاهد افزایش خشونتها در بلخ و مزار شریف بودم. آن دوره زنان نمیتوانستند فعالیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی داشته باشند. من اکنون از حضور دوباره آنها نگرانم،به ویژه برای زنانی که در این ۲۰ سال دستاوردهای زیادی داشتهاند، با آمدن آنها زنان دیگر نمیتوانند از حقوق خود دفاع کنند و این یک ترس دوباره برای زنان افغانستان است.»
راحله احمدی، مسئول یک نهاد حقوقی در شهر مزار شریف افغانستان، که سابقه کار در رسانهها را در طول ۹ سال گذشته دارد، هم نظر مشابهی دارد: «به نظر من اگر طالبان مسلط شود، آزادی زنان هم در عرصه اجتماعی و هم فردی محدود میشود. من نگران زندگی نرمال خودم در افغانستان هستم؛ میدانم به عنوان یک آدم عادی دیگر نمیتوانم در این جامعه زندگی کنم و مرگ زندگیام را تهدید میکند. آنها قبلاً زنها را محدود کردند و گفتند بدون محرم اجازه سفر کردن و بیرون شدن از خانه را ندارند. همهمان میپرسیم میتوانیم مثل امروز زندگی کنیم یا دوباره مجبوریم برقع بپوشیم؟ من امروز در این جامعه کار میکنم و در شهرستانها برای زنان کارگاههای حقوقی برگزار میکنم. با وجود طالبان همه اینها غیرممکن است و امکان سفر به شهرهای دیگر هم وجود ندارد.»
زنان افغانستان این روزها یک کابوس دارند. کابوسی که حالا در بیداری و حتی خواب رهایشان نمیکند؛ بازگشت دوباره طالبان و خانهنشین شدن آنها و از دست رفتن همه تلاشهایشان در این سالها
©️از: روزنامه ایران (۱۴۰۰/۵/۱۸)
#️⃣ #زنان_افغانستان #حقوق_زنان #طالبان
@EveDaughters
▪️ترس زنان افغانستان از بازگشت دوباره طالبان به قدرت
✍🏻 ترانه بنییعقوب:
رفتوآمد در شهر صرفاً همراه پدر، همسر یا برادر، تعطیلی دوباره دانشگاهها، ناأمنی و پوشیدن اجباری برقع تنها بخش کوچکی از کابوسها و ترسهای زنان افغانستان از بازگشت دوباره طالبان به قدرت است. آنهایی که سالهای قدرت طالبان را به چشم دیدهاند بیش از این به خود میلرزند. این کابوسها حالا همراه همیشگی زنان افغانستان است، زنانی که جز یک زندگی عادی و حضور در جامعه، خواسته و توقع دیگری ندارند. برخی میگویند طالبان هم از مردم افغانستان هستند و طی ۲۰ سال گذشته تغییر کردهاند، اما زنان فعال در افغانستان با این گفتهها موافق نیستند. زنان افغانستان از آغاز چندان نسبت به پروسه صلح در این کشور خوشبین نبودند و امضای توافق صلح میان حکومت و طالبان را تنها موجب قدرت گرفتن دوباره طالبان میدانند.
شیما کریمی، فعال حقوق زنان در افغانستان، میگوید: «زنان سیاهترین روزها را در دوره طالبان در این کشور تجربه کردهاند. زنان در آن دوره حتی اجازه خروج از منزل، اشتغال و تحصیل نداشتند و اگر برای کاری ضروری بیرون از خانه میرفتند مجبور به پوشیدن برقع بودند. اینکه آنها بخواهند وارد عرصه سیاسی و اجتماعی شوند که دیگر امری محال بود. زنان افغانستان از تکرار آن دوره سخت نگراناند.»
مبینه خیراندیش ساعی، مسئول دفتر حمایتکننده رسانههای آزاد افغانستان، میگوید: «من از جمله کسانی هستم که دوره قبلی حاکمیت طالبان در افغانستان را تجربه کردهام. آن زمان دانشجو بودم که آنها آمدند. دانشگاهها بسته شد و سه سال و نیم وقفه بین تحصیلم افتاد. من سه سال نتوانستم درسم را ادامه دهم که یک ضربه بزرگ در زندگیام بود. به غیر از این، من شاهد افزایش خشونتها در بلخ و مزار شریف بودم. آن دوره زنان نمیتوانستند فعالیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی داشته باشند. من اکنون از حضور دوباره آنها نگرانم،به ویژه برای زنانی که در این ۲۰ سال دستاوردهای زیادی داشتهاند، با آمدن آنها زنان دیگر نمیتوانند از حقوق خود دفاع کنند و این یک ترس دوباره برای زنان افغانستان است.»
راحله احمدی، مسئول یک نهاد حقوقی در شهر مزار شریف افغانستان، که سابقه کار در رسانهها را در طول ۹ سال گذشته دارد، هم نظر مشابهی دارد: «به نظر من اگر طالبان مسلط شود، آزادی زنان هم در عرصه اجتماعی و هم فردی محدود میشود. من نگران زندگی نرمال خودم در افغانستان هستم؛ میدانم به عنوان یک آدم عادی دیگر نمیتوانم در این جامعه زندگی کنم و مرگ زندگیام را تهدید میکند. آنها قبلاً زنها را محدود کردند و گفتند بدون محرم اجازه سفر کردن و بیرون شدن از خانه را ندارند. همهمان میپرسیم میتوانیم مثل امروز زندگی کنیم یا دوباره مجبوریم برقع بپوشیم؟ من امروز در این جامعه کار میکنم و در شهرستانها برای زنان کارگاههای حقوقی برگزار میکنم. با وجود طالبان همه اینها غیرممکن است و امکان سفر به شهرهای دیگر هم وجود ندارد.»
زنان افغانستان این روزها یک کابوس دارند. کابوسی که حالا در بیداری و حتی خواب رهایشان نمیکند؛ بازگشت دوباره طالبان و خانهنشین شدن آنها و از دست رفتن همه تلاشهایشان در این سالها
©️از: روزنامه ایران (۱۴۰۰/۵/۱۸)
#️⃣ #زنان_افغانستان #حقوق_زنان #طالبان
@EveDaughters
حسین مطهری مجازات شروین حاجیپور را در بخش تلخیص دو کتاب مطرح در زمینه #حقوق_زنان گردن گرفت
🔹بعد از انتشار حکم محکومیت شروین حاجی پور، خبر رسید حسین، فرزند محمد مطهری و نوه شهید مرتضی مطهری در مورد این بخش از حکم شروین، پیشنهاد همکاری داده است.
در متن پیشنهادِ حسین که در صفحه اینستاگرام او آمده نوشته شد:
🔹«من کاری در برابر این حکم از دستم برنمیآید جز اینکه میتوانم نوشتن خلاصه دو کتاب «نظام حقوق زن در اسلام» اثر شهید مطهری و «زن در آئینه جلال و جمال» نوشته حضرت آیتالله جوادی آملی را برای آقای حاجی پور به عهده بگیرم تا روزی که خوندن کتاب شهید مطهری مجازات تلقی نشود.»
@EveDaughters
🔹بعد از انتشار حکم محکومیت شروین حاجی پور، خبر رسید حسین، فرزند محمد مطهری و نوه شهید مرتضی مطهری در مورد این بخش از حکم شروین، پیشنهاد همکاری داده است.
در متن پیشنهادِ حسین که در صفحه اینستاگرام او آمده نوشته شد:
🔹«من کاری در برابر این حکم از دستم برنمیآید جز اینکه میتوانم نوشتن خلاصه دو کتاب «نظام حقوق زن در اسلام» اثر شهید مطهری و «زن در آئینه جلال و جمال» نوشته حضرت آیتالله جوادی آملی را برای آقای حاجی پور به عهده بگیرم تا روزی که خوندن کتاب شهید مطهری مجازات تلقی نشود.»
@EveDaughters
👍8😁1
#حقوق_زنان از منظر آیت الله صانعی(مصاحبه)
🔺زنان نیز چون مردان امکان مرجعیت، قضاوت، حاکمیت و صدور فتوی دارند و اصلا مذکر بودن شرط نیست.
🔺اذن خروج از منزل از حقوق زوج است چنین حقی خطاست.
🔺قبلا حکم من هم همین بود که زن هم برای نذر کردن باید از زوج اجازه میگرفت، اما از این حکم برگشتم.
🔺نسبت دادن زنان به حیوان خلاف نصوص قرآن است. عالیترین تدبیر در قرآن به ملکه سبا یعنی یک زن نسبت داده است. همچنین مسئله قوامیت در قرآن هم فقط در حوزه خانواده است و قابلیت تعمیم به کل جامعه را ندارد. مدیریت در خانواده بعهده نفقه دهنده است و پرداخت نفقه هم وظیفه زوج است، این موضوع هم از جهت اخبار است نه اینکه جعل حکم باشد. ممکن است زمانی همین موضوع تغییر کند. آنکس که نان دهد، فرمان دهد، زن و مرد موضوعیت ندارد.
🔺آیه شهادت زنان هم اولا صرفا در امور مالی است. ثانیا توصیفی است از زنان آن عصر که با اعداد و ارقام سروکار نداشتند، برای زنان آموزش دیده این عصر، نصف بودن ارزش شهادت زنان اعتبار ندارد.
🔺غلبه احساس بر عقل که به زنان نسبت داده شده اولا در قرآن نصی ندارد، ثانیاً این امور جز امور ذاتی نیست. این خصایص اکتسابی است.
🔺 بسیاری از روایاتی که مبنای صدور حکم علیه حقوق زنان هستند، اکثریت مشکل ضعف سند دارند.
⭕️🎤 گفتگوی دکتر قاسم پورحسن با آیتالله یوسف #صانعی، مرجع تقلید و دادستان اسبق ج.ا.ا درباره حقوق زنان، ۱۳۸۴ش.
🔸🎧 بدون فیلتر در کستباکس بشنوید:
🔽 https://castbox.fm/x/3Nacn
+++++++++++++++++
@EveDaughters
🔺زنان نیز چون مردان امکان مرجعیت، قضاوت، حاکمیت و صدور فتوی دارند و اصلا مذکر بودن شرط نیست.
🔺اذن خروج از منزل از حقوق زوج است چنین حقی خطاست.
🔺قبلا حکم من هم همین بود که زن هم برای نذر کردن باید از زوج اجازه میگرفت، اما از این حکم برگشتم.
🔺نسبت دادن زنان به حیوان خلاف نصوص قرآن است. عالیترین تدبیر در قرآن به ملکه سبا یعنی یک زن نسبت داده است. همچنین مسئله قوامیت در قرآن هم فقط در حوزه خانواده است و قابلیت تعمیم به کل جامعه را ندارد. مدیریت در خانواده بعهده نفقه دهنده است و پرداخت نفقه هم وظیفه زوج است، این موضوع هم از جهت اخبار است نه اینکه جعل حکم باشد. ممکن است زمانی همین موضوع تغییر کند. آنکس که نان دهد، فرمان دهد، زن و مرد موضوعیت ندارد.
🔺آیه شهادت زنان هم اولا صرفا در امور مالی است. ثانیا توصیفی است از زنان آن عصر که با اعداد و ارقام سروکار نداشتند، برای زنان آموزش دیده این عصر، نصف بودن ارزش شهادت زنان اعتبار ندارد.
🔺غلبه احساس بر عقل که به زنان نسبت داده شده اولا در قرآن نصی ندارد، ثانیاً این امور جز امور ذاتی نیست. این خصایص اکتسابی است.
🔺 بسیاری از روایاتی که مبنای صدور حکم علیه حقوق زنان هستند، اکثریت مشکل ضعف سند دارند.
⭕️🎤 گفتگوی دکتر قاسم پورحسن با آیتالله یوسف #صانعی، مرجع تقلید و دادستان اسبق ج.ا.ا درباره حقوق زنان، ۱۳۸۴ش.
🔸🎧 بدون فیلتر در کستباکس بشنوید:
🔽 https://castbox.fm/x/3Nacn
+++++++++++++++++
@EveDaughters
👍8👏2