زنان نیاز نیست حجم بدن را بپوشانند!
#محمد_موسوی_عقیقی
تا به حال فکر کردهاید که فقیهان چه اندازه حجاب زنان را موضوعی شخصی دانستهاند؟ یا دربارهی حواشی آن چه نگاهی دارند؟ فرض کنید شخصی باور دارد که حجاب موضوعی اجتماعی است، در نتیجه هر نوع بروز تن یا تنانگی در زنان را باعث ایجاد فساد و تحریک در جامعه میپندارد. در باور شما اگر زنی دکلته بپوشد، آیا این موضوع ربط اجتماعی پیدا میکند؟ حال اگر زنی لباسی تنگ بپوشد به طوری که «حجم بدن» مشخص باشد؛ از نظر شما آیا این موضوع ربط اجتماعی پیدا میکند؟
در نگاه تمامی فقیهان شیعه و اهل سنت، تمام بدن زنان #عورت است: «و جسد المرأة کلة عورة».(المعتبر فی شرح المختصر، ج۲، ص۱۰۱؛ أسهل المدارک، ج۱، ص۱۸۴)
🔺محمدتقی بهجت هم همین باور را دارد، اما در ادامه فتاوایی داده که شاید از کمتر کسی مانند او انتظار میرود....
او عورت مردان را صرفاً شرمگاه پسوپیش عنوان کرده و عورت زنانِ آزاده را تمام بدنشان، به جز آنچه که استثناء شده، دانسته است.
در نگاه بهجت، عورت زنان تمام بدن زن بوده و سرتاپایاش باید پوشیده شود؛ در فقه سنتی زنان دو مرحله پوشش دارند، اول «پوشاندن جسم» که به معنای پوست است و دوم «پوشاندن حجم» که به معنای ظاهر بدن است. بهجت پوشاندن پوشاندن «حجم بدن» را واجب و حتی لازم نمیداند.
🔺او به صراحت میگوید در اینکه زنان حجم بدن خود را لازم نیست بپوشانند، اشکالی وجود ندارد، زیرا برای نگاه نامحرم، تنها باید جسم پوشیده شود و اگر چنین باشد، نگاه به بدن زنان در زیر لباس ضخیم، جایز است.
بهجت در این خصوص به روایتی استناد میکند. در این روایت عبیدالله رافقی میگوید در مدینه وارد حمامی شدم که امام باقر(ع) هم وارد شد. امام روی عانه و اطراف آن را نوره گذاشت و روی شرمگاه نینداخت، از او سؤال شد که پاسخ داد: « كلا إن النورة سترة – نوره پوشاننده است». (وسائل الشیعه، ج۱، ص۳۷۸)
از همین روی، او باور دارد اگر زنان تمام بدن خود را با گِل بپوشانند، «پوشش شرعی» است:
«فيستفاد منه ساتريّة الطين للعورة».
بهجت در ادامه میگوید منظور از چنین پوشانندههایی این است که «رنگ بدن» مشخص نباشد و آن را دارای مراتبی میداند، به این صورت که گاهی پوشش شرعی محسوب میشود و گاهی هم نمیشود و اصل را بر این میگذارد که نباید «عینِ عورت» مشخصاً معلوم باشد و اگر چیزی شبیه عورت، که در زنان تمام بدنشان بود، معلوم شود یا تصویری از آن در یک شکل صیقلی مانند آینه یا آب افتاده باشد، نمایش «عین عورت» نیست و حرام بودن آن تنها زمانی است که اثراتی شاید بر دیگران بگذارد. (بهجة الفقیه، ص۳۵۹-۳۶۱)
البته باید گفت، فتوایی که خواندید، نظر قریب به اتفاق فقیهان سنتی است. (العروةالوثقی، ج۱، ص۳۱۹) و فقیهان جوانِ حوزه هم آن را قبول کردهاند:
«ستر عورت واجب است به معنای اینکه پوست عورت و رنگش پیدا نباشد اما لازم نیست حجم عورت پوشیده شود منظور فقها از پوشاندن رنگ همان عین عورت است ... فقط مرحوم محقق ثانی فرمودند واجب است حجم آن پوشانده شود، علت مطلب فوق این است که نگاه به حجم آن نگاه به عورت نیست آنچه حرام شده نگاه به خود آن است». (درس خارج فقه، مهدی احدی، ۱۴۰۰/۰۶/۲۸)
@fekr_rak
@EveDaughters
#محمد_موسوی_عقیقی
تا به حال فکر کردهاید که فقیهان چه اندازه حجاب زنان را موضوعی شخصی دانستهاند؟ یا دربارهی حواشی آن چه نگاهی دارند؟ فرض کنید شخصی باور دارد که حجاب موضوعی اجتماعی است، در نتیجه هر نوع بروز تن یا تنانگی در زنان را باعث ایجاد فساد و تحریک در جامعه میپندارد. در باور شما اگر زنی دکلته بپوشد، آیا این موضوع ربط اجتماعی پیدا میکند؟ حال اگر زنی لباسی تنگ بپوشد به طوری که «حجم بدن» مشخص باشد؛ از نظر شما آیا این موضوع ربط اجتماعی پیدا میکند؟
در نگاه تمامی فقیهان شیعه و اهل سنت، تمام بدن زنان #عورت است: «و جسد المرأة کلة عورة».(المعتبر فی شرح المختصر، ج۲، ص۱۰۱؛ أسهل المدارک، ج۱، ص۱۸۴)
🔺محمدتقی بهجت هم همین باور را دارد، اما در ادامه فتاوایی داده که شاید از کمتر کسی مانند او انتظار میرود....
او عورت مردان را صرفاً شرمگاه پسوپیش عنوان کرده و عورت زنانِ آزاده را تمام بدنشان، به جز آنچه که استثناء شده، دانسته است.
در نگاه بهجت، عورت زنان تمام بدن زن بوده و سرتاپایاش باید پوشیده شود؛ در فقه سنتی زنان دو مرحله پوشش دارند، اول «پوشاندن جسم» که به معنای پوست است و دوم «پوشاندن حجم» که به معنای ظاهر بدن است. بهجت پوشاندن پوشاندن «حجم بدن» را واجب و حتی لازم نمیداند.
🔺او به صراحت میگوید در اینکه زنان حجم بدن خود را لازم نیست بپوشانند، اشکالی وجود ندارد، زیرا برای نگاه نامحرم، تنها باید جسم پوشیده شود و اگر چنین باشد، نگاه به بدن زنان در زیر لباس ضخیم، جایز است.
بهجت در این خصوص به روایتی استناد میکند. در این روایت عبیدالله رافقی میگوید در مدینه وارد حمامی شدم که امام باقر(ع) هم وارد شد. امام روی عانه و اطراف آن را نوره گذاشت و روی شرمگاه نینداخت، از او سؤال شد که پاسخ داد: « كلا إن النورة سترة – نوره پوشاننده است». (وسائل الشیعه، ج۱، ص۳۷۸)
از همین روی، او باور دارد اگر زنان تمام بدن خود را با گِل بپوشانند، «پوشش شرعی» است:
«فيستفاد منه ساتريّة الطين للعورة».
بهجت در ادامه میگوید منظور از چنین پوشانندههایی این است که «رنگ بدن» مشخص نباشد و آن را دارای مراتبی میداند، به این صورت که گاهی پوشش شرعی محسوب میشود و گاهی هم نمیشود و اصل را بر این میگذارد که نباید «عینِ عورت» مشخصاً معلوم باشد و اگر چیزی شبیه عورت، که در زنان تمام بدنشان بود، معلوم شود یا تصویری از آن در یک شکل صیقلی مانند آینه یا آب افتاده باشد، نمایش «عین عورت» نیست و حرام بودن آن تنها زمانی است که اثراتی شاید بر دیگران بگذارد. (بهجة الفقیه، ص۳۵۹-۳۶۱)
البته باید گفت، فتوایی که خواندید، نظر قریب به اتفاق فقیهان سنتی است. (العروةالوثقی، ج۱، ص۳۱۹) و فقیهان جوانِ حوزه هم آن را قبول کردهاند:
«ستر عورت واجب است به معنای اینکه پوست عورت و رنگش پیدا نباشد اما لازم نیست حجم عورت پوشیده شود منظور فقها از پوشاندن رنگ همان عین عورت است ... فقط مرحوم محقق ثانی فرمودند واجب است حجم آن پوشانده شود، علت مطلب فوق این است که نگاه به حجم آن نگاه به عورت نیست آنچه حرام شده نگاه به خود آن است». (درس خارج فقه، مهدی احدی، ۱۴۰۰/۰۶/۲۸)
@fekr_rak
@EveDaughters
👍2😁2🤔2