فرهنگ جامعه ایرانی از زنی که به خانه بخت می رود انتظارات عجیبی دارد :
* دختر با لباس سفید (عروس) به خانه شوهر می رود و با لباس سفید (کفن) بر می گردد
* زن نمونه باید مطیع حرف شوهر باشد و هر چه می گوید گوش دهد ( به عبارتی زن خوب دیگر تصمیم گیرنده نیست بلکه یک مطیع و فرمانبردار است)
* زن خوب باید با تمام سختی های زندگی شوهر بسوزد و بسازد
* زن خوب حتی اگر شوهرش خطایی کرد باید آبروداری کند و خطاهایش را بپوشاند
* زن اگر از خانه شوهر رو بگرداند و رو به خانه پدری کند جایگاهی جز یک طفیلی و سربار نخواهد داشت
و هزاران ویژگی دیگر
اینگونه است که این فرهنگ ( که البته خجالت می کشم نام فرهنگ بر ان بگذارم) زنان را ستمکشانی تصور کرده که علی رغم ضعیفه بودن و ناقص العقل بودن و ... باید انقدر قوی باشد که کتک های شوهر؛ اهانت های شوهر؛ درد دوری از والدین؛ انجام کار بدون مزد و ... را به جان بخرد و هر زمان شوهر اراده فرمود همچون کنیزکی مهربان تمام قد در مقابلش ایستاده و سر تعظیم فرو آورد و لبخند زنان بگوید " سرورم از زندگی در خانه شما آنقدر راضی هستم که محال است از تو جدا شوم ، حتی اگر با کمربند سیاهم کنی یا زیر چشمانم سرمه سیاه بکوبی و یا استخوانهایم را ورز دهی؛ من #کیسه_بکس تو خواهم ماند "
و اینجاست که صدا و سیمای ما نیز همنوا با این فرهنگ ؛ مهر تایید بر ان می کوبد و مدال افتخار بر سینه چنین زنان و شوهرانی اویزان می کند ؛
هزاران مرحبا بر شوهرانی که #دست_بزن دارند و هزاران افرین بر زنانی که این شوهران را می بخشند
اما هیچ کس به این رسانه نگفت ظلم پروری خود ظلمی است بزرگ
و بی حرمتی به بانوی خانه یعنی تربیت نسلی ظلوم و جهول
و این داستان ادامه خواهد داشت تا این قوم نخواهند اصلاح شوند ...
#سمیه_اصغرزاده
دانشجوی_دکتری_مطالعات_زنان
@EveDaughters
* دختر با لباس سفید (عروس) به خانه شوهر می رود و با لباس سفید (کفن) بر می گردد
* زن نمونه باید مطیع حرف شوهر باشد و هر چه می گوید گوش دهد ( به عبارتی زن خوب دیگر تصمیم گیرنده نیست بلکه یک مطیع و فرمانبردار است)
* زن خوب باید با تمام سختی های زندگی شوهر بسوزد و بسازد
* زن خوب حتی اگر شوهرش خطایی کرد باید آبروداری کند و خطاهایش را بپوشاند
* زن اگر از خانه شوهر رو بگرداند و رو به خانه پدری کند جایگاهی جز یک طفیلی و سربار نخواهد داشت
و هزاران ویژگی دیگر
اینگونه است که این فرهنگ ( که البته خجالت می کشم نام فرهنگ بر ان بگذارم) زنان را ستمکشانی تصور کرده که علی رغم ضعیفه بودن و ناقص العقل بودن و ... باید انقدر قوی باشد که کتک های شوهر؛ اهانت های شوهر؛ درد دوری از والدین؛ انجام کار بدون مزد و ... را به جان بخرد و هر زمان شوهر اراده فرمود همچون کنیزکی مهربان تمام قد در مقابلش ایستاده و سر تعظیم فرو آورد و لبخند زنان بگوید " سرورم از زندگی در خانه شما آنقدر راضی هستم که محال است از تو جدا شوم ، حتی اگر با کمربند سیاهم کنی یا زیر چشمانم سرمه سیاه بکوبی و یا استخوانهایم را ورز دهی؛ من #کیسه_بکس تو خواهم ماند "
و اینجاست که صدا و سیمای ما نیز همنوا با این فرهنگ ؛ مهر تایید بر ان می کوبد و مدال افتخار بر سینه چنین زنان و شوهرانی اویزان می کند ؛
هزاران مرحبا بر شوهرانی که #دست_بزن دارند و هزاران افرین بر زنانی که این شوهران را می بخشند
اما هیچ کس به این رسانه نگفت ظلم پروری خود ظلمی است بزرگ
و بی حرمتی به بانوی خانه یعنی تربیت نسلی ظلوم و جهول
و این داستان ادامه خواهد داشت تا این قوم نخواهند اصلاح شوند ...
#سمیه_اصغرزاده
دانشجوی_دکتری_مطالعات_زنان
@EveDaughters