🎥 بچه‌های انتظار؛ رنج مادری از زندان

فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، از مردم خواستند صدای آن‌ها باشند تا آن‌ها صدای مادرشان را بشنوند. نرگس محمدی نزدیک به یکسال است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی می‌کنند، نداشته است. مادران زندانی زیادی هستند که اجازه ملاقات، صحبت با کودکانشان و یا حتی گرفتن مرخصی پس از سال‌ها زندان را ندارند. محدودیت امکان ارتباط مادر زندانی با کودکانش یکی از اهرم‌های آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن زنان زندانی است. بازجویان «نازنین زاغری»، زندانی دو تابعیتی ایرانی بریتانیایی نیز با استفاده از دختر خردسالش او را تحت فشار قرار می‌دادند. «نسرین ستوده» و «مریم اکبری منفرد» نیز از دیگر زندانیان سیاسی هستند که با اهرم فرزندان‌شان در زندان تحت فشار قرار دارند.


#ویدیوی_روز #اخبار_ایران #نرگس_محمدی #نازنین_زاغری #مریم_اکبری‌منفرد #نسرین_ستوده #زندانیان_سیاسی_زن

@Farsi_Iranwire

🔹 طرح‌های سپیده قلیان از زندان؛ تابلوی دهم، سکینه صگوری (سگوری)

«سپیده قلیان»، فعال مدنی و یکی از محکومان پرونده اعتراضات کارگری «هفت‌تپه» در کتابی با نام «تیلاپیا خون هورالعظیم را هورت می‌کشد»، در ۱۹ روایت از بازداشتگاه اطلاعات اهواز و زندان «سپیدار» این شهر تصویری دقیق و درعین‌حال تلخ از تجربه اسارت ارایه داده است. او در این روایت‌ها، علاوه بر دادن تصویری بی‌واسطه از چهره سرکوب، ما را درگیر سرنوشت نام‌هایی می‌کند که اسارت آن‌ها، همچون زندگی‌شان، به حاشیه انکار و فراموشی رانده شده است.

روایت‌های ۱۹ گانه کتاب که پیش‌تر در این وبلاگ منتشر کردیم، با ده تابلو از زندانیان گمنامی تمام می‌شود که خانم قلیان در روایت‌ها به نام آن‌ها اشاره کرده است. در ادامه این وبلاگ هر روز یکی از تابلو‌ها را در این وبلاگ منتشر می‌کنیم. «ایران‌وایر» پیش‌تر نسخه کامل پی‌دی‌اف این کتاب را این‌جا منتشر کرده است.

«سکینه صگوری» (سگوری) باردار را وقتی برای زایمان به بیمارستان می‌بردند بی‌خود می‌خندید، اما از وقتی‌که برگشت دیگر نخندید. افسردگی بعد از زایمان است؟ مگر این زن حق افسرده شدن دارد؟ پاهایش زخم است، موقع زایمان پابند شده بود و دکتر و پرستار سرش فریاد می‌زدند «می‌خوای سگ داعشی به دنیا بیاری؟» ناراحتی سکینه این بود که تا الان فقط خودش داعشی بود، حالا باید بپذیرد فاطمه هم داعشی‌ است. لازم دارد بپذیرد و باورش کند وگرنه دوام نمی‌آورد. پرستارها در بیمارستان به فاطمه می‌گفتند «نارنجک».

سکینه را با شکم پاره پوره برده بودند که اعتراف کند. حالا فاطمه‌ بی‌شناسنامه یک شناسنامه دارد که با رد خون روی آن نوشته‌اند «من داعشی هستم.»


تابلوی دهم از طرح‌های سپیده قلیان را اینجا ببینید👇

#سپیده_قلیان #تیلاپیا_خون_هورالعظیم_را_هورت_می‌کشد #طرح‌های_سپیده_قلیان_از_زندان #اطلاع_رسانی #زندانیان_سیاسی_زن #زندان_اهواز #شکنجه

@Farsi_Iranwire

🔹 طرح‌های سپیده قلیان از زندان؛ تابلوی دهم، سکینه صگوری (سگوری)

«سپیده قلیان»، فعال مدنی و یکی از محکومان پرونده اعتراضات کارگری «هفت‌تپه» در کتابی با نام «تیلاپیا خون هورالعظیم را هورت می‌کشد»، در ۱۹ روایت از بازداشتگاه اطلاعات اهواز و زندان «سپیدار» این شهر تصویری دقیق و درعین‌حال تلخ از تجربه اسارت ارایه داده است. او در این روایت‌ها، علاوه بر دادن تصویری بی‌واسطه از چهره سرکوب، ما را درگیر سرنوشت نام‌هایی می‌کند که اسارت آن‌ها، همچون زندگی‌شان، به حاشیه انکار و فراموشی رانده شده است.

روایت‌های ۱۹ گانه کتاب که پیش‌تر در این وبلاگ منتشر کردیم، با ده تابلو از زندانیان گمنامی تمام می‌شود که خانم قلیان در روایت‌ها به نام آن‌ها اشاره کرده است. در ادامه این وبلاگ هر روز یکی از تابلو‌ها را در این وبلاگ منتشر می‌کنیم. «ایران‌وایر» پیش‌تر نسخه کامل پی‌دی‌اف این کتاب را این‌جا منتشر کرده است.

«سکینه صگوری» (سگوری) باردار را وقتی برای زایمان به بیمارستان می‌بردند بی‌خود می‌خندید، اما از وقتی‌که برگشت دیگر نخندید. افسردگی بعد از زایمان است؟ مگر این زن حق افسرده شدن دارد؟ پاهایش زخم است، موقع زایمان پابند شده بود و دکتر و پرستار سرش فریاد می‌زدند «می‌خوای سگ داعشی به دنیا بیاری؟» ناراحتی سکینه این بود که تا الان فقط خودش داعشی بود، حالا باید بپذیرد فاطمه هم داعشی‌ است. لازم دارد بپذیرد و باورش کند وگرنه دوام نمی‌آورد. پرستارها در بیمارستان به فاطمه می‌گفتند «نارنجک».

سکینه را با شکم پاره پوره برده بودند که اعتراف کند. حالا فاطمه‌ بی‌شناسنامه یک شناسنامه دارد که با رد خون روی آن نوشته‌اند «من داعشی هستم.»


تابلوی دهم از طرح‌های سپیده قلیان را اینجا ببینید👇

#سپیده_قلیان #تیلاپیا_خون_هورالعظیم_را_هورت_می‌کشد #طرح‌های_سپیده_قلیان_از_زندان #اطلاع_رسانی #زندانیان_سیاسی_زن #زندان_اهواز #شکنجه

@Farsi_Iranwire

🔹۱۴ زن زندانی در زندان اوین به تبعید مریم اکبری منفرد واکنش نشان دادند

۱۴ تن از زندانیان سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین در اعتراض به تبعید «مریم اکبری منفرد» از زندان اوین به زندان سمنان نامه سرگشاده‌ای منتشر کرده و از او بعنوان « ستون محکمی که شور و نشاط بی‌دریغ و انگیزه و عشق به مقاومت را در بند می‌دمید» یاد کرده‌اند.

متن کامل و اسامی امضا کنندگان این نامه در خبرگزاری هرانا منتشر شده است.
مریم اکبری منفرد که دوازدهمین سال از دوران محکومیت خود را سپری می‌کند، روز سه‌شنبه ۱۹ اسفندماه ۱۳۹۹ از زندان اوین به سمنان تبعید شد.

این زندانیان با اشاره به اینکه خانم منفرد یکی از قدیمی‌ترین زندانیان سیاسی ایران است در نامه خود نوشته‌اند: «او یادگار و بازمانده‌ی خانواده‌ای است سیاسی که بهای بسیار سنگین اعدام چهار فرزندشان را پرداخته‌اند و در تمامی این سال‌ها همواره با اعمال انواع فشارها و محدودیت‌ها مواجه بوده است، همانند محرومیت از حتی یک روز مرخصی!»

مریم اکبری منفرد در دی ماه سال ۱۳۸۸ و در ادامه اعتراضات به انتخابات پرمناقشه ریاست جمهوری بازداشت و به پانزده سال زندان محکوم شد.

همبندیان سابق این زندانی سیاسی در بخشی از نامه خود نوشته‌اند: «ما با بهت و ناباوری شاهد رفتن زنی پاکباخته و استوار بودیم که بی هیچ تزلزلی و با همان روحیه‌ی پر شور همیشگی، با لبی خندان، چشمانی درخشان و سرود خوان بار سفر بسته، وداع کرد و رهسپار تبعیدگاه شد.»
نویسندگان نامه در پایان ضمن یادآوری مقاومت خانم اکبری منفرد دربرابر «دشواری‌هایی که او و خانواده‌اش در راه دادخواهی و عقاید و باورهایشان متحمل شده‌اند» برای او آرزوی سربلندی و استواری کرده‌‌اند.

تبعید مریم اکبری منفرد تنها نمونه از این اقدام در روزهای گذشته نیست.
طی دوماه گذشته تعدادی از زندانیان سیاسی زن و مرد از بندهای سیاسی زندان‌های مختلف به زندان‌های دیگر شهرها منتقل شده‌اند و در برخی از موارد این انتقال بدون اطلاع زندانی و به اجبار صورت گرفته است.

در روزهای ۲۹ مهرماه تا ۱۷ آبان‌ماه نیز نسرین ستوده و مریم ابراهیم وند به زندان قرچک ورامین و سکینه پروانه به زندان قوچان فرستاده شدند.

#اخبار_ایران #تهران #زندان_اوین #زندانیان_سیاسی_زن #تبعید_زنان_زندانی #مریم_اکبری_منفرد

ادامه این خبر را اینجا بخوانید:👇
@Farsi_Iranwire