سومین کتاب #جهان_ایرانی در خصوص #فلسفه_کهنسال_پهلویسم با عنوان #پروژۀ_شکوفایی_ایران انتشار یافت.

این کتاب به‌طور علمی پروژۀ شکوفایی ایران را که از سوی #اعلیحضرت_سیروس_رضاشاه_دوم_پهلوی_سوم طرح‌ریزی شده است را، تبیین می‌کند.

این اثر پس از دو کتاب برجستۀ دیگر، با عناوین #فیلسوف_شاه_ایرانشهر و #گفتمان_نسل_شیک_پاسارگادی، سومین کتاب جهان ایرانی در چارچوب تحلیل و تبیین اندیشه‌های پهلویسم است.

لطفاً این کتاب را به طور حداکثری منتشر کنید تا این اثر ارزشمند به دست علاقه‌مندان و پژوهشگران و میهن‌پرستان و ایران‌گرایان برسد.

@gurd_shah

سومین کتاب #جهان_ایرانی در خصوص #فلسفه_کهنسال_پهلویسم با عنوان #پروژۀ_شکوفایی_ایران انتشار یافت.

این کتاب به‌طور علمی پروژۀ شکوفایی ایران را که از سوی #اعلیحضرت_سیروس_رضاشاه_دوم_پهلوی_سوم طرح‌ریزی شده است را، تبیین می‌کند.

این اثر پس از دو کتاب برجستۀ دیگر، با عناوین #فیلسوف_شاه_ایرانشهر و #گفتمان_نسل_شیک_پاسارگادی، سومین کتاب جهان ایرانی در چارچوب تحلیل و تبیین اندیشه‌های پهلویسم است.

لطفاً این کتاب را به طور حداکثری منتشر کنید تا این اثر ارزشمند به دست علاقه‌مندان و پژوهشگران و میهن‌پرستان و ایران‌گرایان برسد.

@gurd_shah

سومین کتاب #جهان_ایرانی در خصوص #فلسفه_کهنسال_پهلویسم با عنوان #پروژۀ_شکوفایی_ایران انتشار یافت.

این کتاب به‌طور علمی پروژۀ شکوفایی ایران را که از سوی #اعلیحضرت_سیروس_رضاشاه_دوم_پهلوی_سوم طرح‌ریزی شده است را، تبیین می‌کند.

این اثر پس از دو کتاب برجستۀ دیگر، با عناوین #فیلسوف_شاه_ایرانشهر و #گفتمان_نسل_شیک_پاسارگادی، سومین کتاب جهان ایرانی در چارچوب تحلیل و تبیین اندیشه‌های پهلویسم است.

لطفاً این کتاب را به طور حداکثری منتشر کنید تا این اثر ارزشمند به دست علاقه‌مندان و پژوهشگران و میهن‌پرستان و ایران‌گرایان برسد.

@gurd_shah

نقدی بر دیدگاه‌های آجودانی: تحریف تاریخ ایران و توهمات دلسردکننده مشروطه‌گرایانه


در هنگامه‌ای که ایران در بستر تحولات تاریخی خود، از میان گردبادهای آشوب و نوزایی عبور می‌کند، هیچ‌گاه نباید اجازه داد که تاریخ این سرزمین کهن، دستخوش تحریف و کژفهمی گردد. گفتگوی اخیر دکتر ماشالله آجودانی با علی لیمونادی، کارگردان، روزنامه‌نگار و بنیان‌گذار تلویزیون ایرانیان در لس‌آنجلس، مصداق بارزی از چنین تحریفی است. این گفت‌وگو که بی‌تردید بوی کهنگی و ایدئولوژی شکست‌خورده‌ پنجاه‌وهفتی را با خود حمل می‌کرد، تلاشی بود برای بازتعریف تاریخ مشروطیت و دوران پهلوی بر مبنای نگرشی که نه تنها از درک واقعیت‌های ملی و تاریخی ایران عاجز است، بلکه به وضوح در تضاد با منطق تمدنی و آرمان‌های یک پادشاهی مترقی و دموکراتیک قرار دارد. دکتر آجودانی با اشاره به برخی از تحولات تاریخ ایران، به ویژه دوره مشروطه و پهلوی، نظراتی ارائه کرد که نیازمند تحلیل و بازنگری است و ما درین کوتاه‌نوشت به چهار محور اساسی اشاره می‌کنیم و جویندگان بیشتردانی را به کتاب #فیلسوف_شاه_ایرانشهر و #گفتمان_نسل_شیک_پاسارگادی و #پروژۀ_شکوفایی_ایران ارجاع می‌دهيم.

1⃣مشروطه، نه یک جنبش فرهنگی، بلکه یک چالش سیاسی چندوجهی

مشروطه ایران را بسیاری از مورخان و روشنفکران معاصر، به‌ویژه آجودانی، به‌عنوان یک «جنبش فرهنگی» توصیف کرده‌اند؛ اما این برداشت یک‌سویه و سطحی، نه‌تنها از درک ژرفا و پیچیدگی‌های آن بازمی‌ماند، بلکه نقاب بر واقعیت‌های تلخ آن دوران می‌کشد. انقلاب مشروطه، برخلاف آنچه برخی مدعی‌اند، نه یک جنبش صرفاً فرهنگی، که صحنه‌ای از آمیختگی بی‌سر و سامان میان نیروهای متجدد و واپس‌گرا، میان ملی‌گرایان راستین و بیگانگان، و میان اراده استقلال و سلطه استعماری بود. آنچه تاریخ‌نگاری رسمی از ما پنهان داشته، این است که مشروطه، در بستری از مداخلات داخلی و خارجی، بازیچه قدرت‌هایی شد که ایران را نه به سوی شکوفایی، بلکه به ورطه تفرقه و انحطاط کشاندند.

آنچه آجودانی از آن غفلت می‌ورزد، حضور مستقیم و غیرمستقیم چهره‌هایی چون ادوارد براون و سید جمال‌الدین اسدآبادی است که هر یک به شکلی، در مسیر این نهضت تأثیر نهادند. از سویی، جریان‌های غرب‌گرای وابسته، با ترویج ایده‌های بیگانه، ساختار سنتی و ملی ایران را به چالش کشیدند و از سوی دیگر، روحانیت نجف و وعاظ وابسته، تلاش داشتند که مشروطه را در چارچوب امت‌گرایی خود محدود سازند. نتیجه این تداخل منافع، آن شد که به‌جای استقلال، کشور به میدان تاخت‌وتاز قدرت‌های خارجی بدل گشت و سرانجام در ۱۹۱۷، در شرف تقسیم میان روسیه و بریتانیا قرار گرفت. این حقیقت انکارناپذیر، نه از یک پیروزی فرهنگی، که از شکستی عظیم در عرصه سیاست و ملی‌گرایی حکایت دارد.

اما اگر مشروطه به اضمحلال کشیده شد، پس چه کسی آن را از نو احیا کرد؟ پاسخ روشن است: رضاشاه پهلوی. آنچه سلسله پهلوی پس از انحطاط قاجار بر ایران آورد، نه‌فقط یک تحول همه‌جانبه، بلکه پالایشی اساسی از آلودگی‌های متمم قانون اساسی بود که دستاوردهای مشروطه را به زنجیر کشیده بودند. پهلوی، با اقتدار خود، دست روحانیت را از نظام آموزشی و دادگستری کوتاه کرد، ساختار دولت مدرن را بنیان نهاد و مسیر ایران را از راهِ قهقراییِ واپس‌ماندگی به سوی نوسازی گشود. در حقیقت، مشروطه‌ای که در ۱۲۸۵ خورشیدی نیمه‌جان و ناکام ماند، در دوران پهلوی، جان تازه گرفت و در هیئتی نوین به حیات خود ادامه داد. اما نکته‌ای که تاریخ‌نگاران مغرض عامدانه از آن غافل مانده‌اند، این است که رضاشاه، نه نابودگر مشروطه، بلکه یگانه احیاگر راستین آن بود.

پس باید به روشنی اذعان داشت که اگر ایران امروز هنوز بر جای ایستاده و نام آن در تاریخ جهان جاری است، این نه از صدقه سر مشروطه‌خواهان شکست‌خورده، که از عزم استوار پادشاهی است که کشور را از بحران بیرون کشید و آن را به مرزهای شکوه و عظمت رساند. این همان حقیقتی است که تاریخ‌نگاران باید به رسم امانت، بی‌هیچ لکنت و تردیدی، در سطور خود بنگارند.

ادامه دارد....👇👇👇👇👇

گستاخی دریدگان 57ی به پرنسس نور پهلوی و پیشنهادی به رسانه‌های ایران‌گرا!

در پی حضور ولیعهد #پرنسس_نور_پهلوی در نشست #پروژۀ_شکوفایی_ایران و سخنرانی بی‌نظیر ایشان در این رویداد معتبر، متأسفانه شاهد واکنش‌های منفی و توهین‌آمیز از سوی برخی افراد کم‌مایه و مغرض و معلوم‌الحال والگذشته بودیم که قصد داشتند شخصیت والا و بی‌بدیل ایشان را تخریب کنند. #اکبر_گنجی و برخی هم‌عقده‌هایش، با اظهاراتی درخور تحقیر و فاقد هرگونه پشتوانه عقلانی، در پی آن بودند تا نقش مثبت و برجسته پرنسس نور پهلوی در عرصه‌های مختلف را نادیده بگیرند و ایشان را از فضای عمومی پاک کنند و دستاوردهای درخشان ایشان را تحت‌الشعاع قرار دهند.

وظیفۀ رسانه‌هایی همچون #کیهان_لندن، #ایندیپندنت_فارسی، #منوتو و #مجلۀ_فریدون، که خود را متعهد به پاسداری از ارزش‌های ملی می‌دانند، این است که در این موقعیت حساس و سرنوشت‌ساز، تلاش کنند تا دستاوردهای بی‌بدیل پرنسس نور پهلوی را در عرصه‌های مختلف به‌طور شفاف و مؤثر بازتاب دهند. ایشان نه تنها در حوزه‌های محیط زیست و هنر مدلینگ در سطح بین‌المللی پیشگام بوده‌اند، بلکه در عرصۀ مالی نیز در شرکت جهانی آکیومن و برخی موسسات بزرگ مالی دیگر، نقشی کلیدی و سرنوشت‌ساز ایفا کرده‌اند، و همواره، با سخنرانی‌ها و بیانیه‌ها و ظرفیت‌های رسانه‌ای که در اختیار دارند، ملت ایران را همراهی کرده و درباره بحران محیط زیست ایران و خشک شدن دریاچه ارومیه و مشکلات نسل زد ایرانی و نقض حقوق بشر و قطع اینترنت و وضعیت نابسامان بهداشتی ملت ایران مقالات گوناگونی نوشته‌اند. این تلاش‌های ارزنده باید از زبان خود ایشان بازگو شود تا همگان بدانند که پرنسس نور پهلوی شخصیتی برجسته و بی‌نظیر در سطح جهانی هستند، و در پی تحقق اهداف بزرگ و نیکو برای بشریت و آینده جهان می‌باشند و در می 2020 از سوی #مجله_بریتانیایی_اسکس، در کنار تیفانی ترامپ، دختر رئیس‌جمهور کنونی آمریکا، بعنوان یکی از هفت شخصیت مطرح بعنوان رهبران الهام‌بخش آینده جهان معرفی شدند.

چنانکه #شاهنشاه_آریامهر در کتاب تاریخ‌ساز #پاسخ_به_تاریخ، در خودانتقادی از دوران شاهنشاهی پهلوی، به ناتوانی در بهره‌برداری مؤثر از قدرت رسانه‌ها و ارتباطات عمومی اشاره کرده و فرموده‌اند که بسیاری از دستاوردهای شکوهمند آن دوران به دلیل نبود استراتژی رسانه‌ای مناسب تحت‌الشعاع قرار گرفت، اکنون، این درس بزرگ را باید با تمام وجود آموخته و از ظرفیت‌های بی‌پایان رسانه‌های امروز برای معرفی درست و شایسته شخصیت‌های عظیم همچون پرنسس نور پهلوی بهره ببریم و تلاش‌های ایشان را در برابر هجمه‌های تخریب‌گرانه به وضوح و درستی منعکس کنیم.

بنابراین، پیشنهاد می‌شود که در اولین فرصت ممکن، یک مصاحبه فاخر و باشکوه، #مطابق_با_شئونات_خاندان_پادشاهی، از سوی رسانه‌های فارسی‌زبان با پرنسس نور پهلوی ترتیب داده شود. این مصاحبه فرصتی خواهد بود تا ایشان به‌طور مستقیم و بی‌واسطه به بیان دستاوردهای خود در عرصه‌های مختلف بپردازند و از تجربیات گرانبها و نبوغ خود در پروژه‌های جهانی سخن بگویند. در این فرصت تاریخی، ایشان می‌توانند جایگاه جهانی خود را در هنر مدلینگ، تلاش‌های مالی برجسته در شرکت آکیومن و موسسات مالی دیگر، کنشگری‌های بی‌وقفه در زمینه حقوق بشر و حفاظت از محیط زیست، تحصیلات عالیه و مهارت‌های چندین زبانه خود روشن سازند تا دل رنجور و خشمناک دوستداران ایران و خاندان پهلوی ازین توهین‌های زننده اندکی بیاساید و بیش از پیش به جایگاه ممتاز و جهانی ولیعهد دوست‌داشتنی کشورشان آگاهی یابند و چشمانشان نورباران شود.

ما به‌عنوان مدافعان حقیقت ایران و #فلسفه_کهنسال_و_باستانی_پهلویسم، باید در برابر تمامی هجمه‌های بی‌اساس و تخریب‌گرانه ایستادگی کنیم و با استفاده از ابزارهای رسانه‌ای قدرتمند، تلاش‌های بی‌دریغ پرنسس نور پهلوی را برای ملت ایران و جهانیان به تصویر بکشیم. چرا که در دنیای امروز، رسانه‌ها سکان‌دار افکار عمومی هستند و این وظیفه ماست که از این ظرفیت‌ها برای پاسداری از جایگاه حقیقت و احترام به شخصیت‌های برجسته‌مان استفاده کنیم.

در پایان، باید بر این نکته تأکید کرد که پرنسس نور پهلوی، یک شاهدخت شجاع، آگاه، و پرتوان هستند که در زمینه‌های حقوق بشر، محیط زیست، هنر مدلینگ، و اقتصاد جهانی دستاوردهایی شگرف و ماندگار داشته و دارند. ایشان شایسته‌ترین فرد برای تقدیر و احترام به‌طور شایسته و در خور شأن خاندان پادشاهی هستند. رسانه‌های ایرانی باید در این برهه حساس به وظیفۀ خود عمل کنند و با تمام قوا صدای حقیقت را به گوش مردم برسانند، تا در برابر یاوه‌سرایانی که در پی کوچک‌سازی تلاش‌های پرنسس نور پهلوی هستند، ایستادگی کرده و آنها را در حد شأن و منزلت‌شان قرار دهند.


#نور_پهلوی_بر_تاریکی_پیروز_است!


✍️ جهان_ایرانی

پروژۀ شکوفایی ایران؛ نقشه‌راهی عقلانی برای عبور آگاهانه از جمهوری اسلامی

در بستر تحولات شتابان سیاسی و اجتماعی که ایران امروز را درنوردیده، مفهوم "گذار" از یک نظام تمامیت‌خواه و ناکارآمد به سوی حکمرانی مدرن، مسئولانه و مردم‌سالار، یکی از حیاتی‌ترین دغدغه‌های نیروهای تحول‌خواه است. آنچه در این میان اهمیت می‌یابد، نه فقط وقوع انقلاب ملی، بلکه نحوه مدیریت هوشمند، تخصص‌محور و واقع‌بینانۀ مرحلۀ حساس "گذار" است؛ مرحله‌ای که در ادبیات سیاسی به آن «مرحله انتقال دموکراتیک» یا Democratic Transition Phase گفته می‌شود و نیازمند سازوکارهای دقیق، تصمیم‌گیری‌های به‌موقع، نهادسازی پایدار و مدیریت بحران‌های چندلایه است.

در همین راستا، #سازمان_نوفدی به ابتکار #اعلیحضرت_شاهزاده_رضا_پهلوی با محوریت #پروژۀ_شکوفایی_ایران، گام‌هایی روشن و متعهدانه برای ترسیم چارچوبی علمی و واقع‌بینانه از این مرحله برداشته است. نشست‌های برگزارشده در روزهای پنج‌شنبه و جمعه، به‌درستی در تلاش بودند تا بخشی از طرح ملی و برنامه‌مند برای عبور ایران از وضعیت بحرانی کنونی را با مردم در میان بگذارند. به‌عنوان یک کنشگر ایران‌دوست و متعهد به مصالح عالیه میهن، وظیفۀ ملی ماست که برای سه دلیل بنیادین، به این پروژه توجه کنیم، مطالب آن را پیگیری کرده و دیگران را نیز به این مسیر آگاهانه دعوت کنیم.


✅یکم: مواجهه با جنگ روایت‌ها: پاسخ فنی به منکران برنامه ملی برای گذار

یکی از ابزارهای مهم رژیم‌های استبدادی، ایجاد «ابهام استراتژیک» پیرامون آلترناتیوها و بدیل‌های موجود است. در این چارچوب، برخی افراد، آگاهانه یا ناآگاهانه، تلاش می‌کنند چنین القا کنند که اپوزیسیون ملی، یعنی #شاهزاده_رضا_پهلوی و جریان‌های همسو، فاقد برنامه عملیاتی و ساختاریافته برای آینده هستند. این افراد با طرح سوالاتی از این قبیل که «برنامه شاهزاده برای فردای جمهوری اسلامی چیست؟» یا «چه کسی قرار است حکومت کند؟»، به‌دنبال تضعیف گفتمان گذار مسئولانه هستند.
در پاسخ به این روایت‌ها، پروژۀ شکوفایی ایران پاسخی استدلالی، تخصص‌محور و مبتنی بر مبانی نظری مستحکم با عمق راهبردی ارائه می‌دهد. این پروژه در واقع مجموعه‌ای از اسناد سیاستی، طراحی نهادی، برنامه‌های اجرایی و ارزیابی ریسک است که بر اساس تجربۀ جهانی گذارهای موفق – از اروپای شرقی گرفته تا آمریکای لاتین و حتی آفریقای جنوبی – و با درک دقیق از بستر ایرانی تنظیم شده است. این پروژه نشان می‌دهد که انتقال قدرت نه به‌شکل خلا سیاسی، بلکه با یک ساختار موقت، مسئول، پاسخگو و تکنوکراتیک انجام خواهد شد؛ ساختاری که از «دولت موقت» (Transitional Government) با مأموریت‌های محدود، زمان‌بندی‌شده و قانون‌محور بهره می‌برد.

همان‌گونه که شاهزاده رضا پهلوی بارها در سخنان و بیانیه‌های خود تأکید کرده‌اند، #خلا_قدرت پس از فروپاشی جمهوری اسلامی هرگز روی نخواهد داد، زیرا تدارک لازم برای مدیریت دوران گذار، نه در قالب یک فرد یا گروه خاص، بلکه به‌صورت شبکه‌ای سیستماتیک از نخبگان، متخصصان و نهادهای موازی مدنی در حال تکوین است. این امر، مصداق بارز عقلانیت سیاسی در انقلاب‌های مدرن است.

✅دوم: عبور از فانتزی‌های انقلابی به سوی واقع‌گرایی گذار

دومین دلیل توجه جدی به پروژۀ شکوفایی ایران، تغییر زاویۀ دید ما نسبت به فرآیند گذار است. تجربه تاریخی ایران در انقلاب ۱۳۵۷ و نیز تجربه‌های مشابه جهانی به‌خوبی نشان داده‌اند که «انقلاب» به‌تنهایی کفایت نمی‌کند؛ بلکه کیفیت گذار و نهادسازی پس از سقوط یک رژیم، تعیین‌کنندۀ موفقیت یا شکست فرآیند دموکراتیک خواهد بود.
در این میان، نوعی «خیال‌پردازی سیاسی» یا Revolutionary Romanticism در بخشی از جامعه دیده می‌شود که گمان می‌کند سقوط جمهوری اسلامی به‌معنای پایان مشکلات خواهد بود. این نگاه، عاری از درک پیچیدگی‌های نظام سیاسی، اقتصادی و حقوقی ایران پس از جمهوری اسلامی است. در واقع، فردای فروپاشی، آغازی است بر فرآیند پرچالش بازسازی ملی؛ فرآیندی که نیازمند مدیریت بحران‌های انباشته‌شده، اصلاح ساختارهای پوسیده، بازسازی مشروعیت نهادها و مواجهه با حقیقت‌های تلخ پنهان‌شده در تاریکی سانسور و فساد سیستماتیک است.

پروژۀ شکوفایی ایران، بر اساس این درک واقع‌گرایانه، سه مرحلۀ کلیدی را برای دوران گذار تعریف کرده است:

1. مرحله اضطرار (Emergency Phase): شامل مدیریت سریع کشور پس از فروپاشی، تأمین امنیت، جلوگیری از بی‌ثباتی و احیای خدمات اساسی.

2. مرحله تأسیس (Foundational Phase): نهادسازی موقت، تدوین قوانین موقت، آماده‌سازی برای انتخابات.

3. مرحله تثبیت (Stabilization Phase): آغاز دولت منتخب، اصلاحات ساختاری، آغاز نوسازی ملی و بازسازی اقتصادی.

ادامه دارد....👇👇👇👇👇👇

ترامپ‌رهبرانگاری به مثابه انحراف مفهومی از منطق فروپاشی کنترل‌شده در انقلاب مدرن ایرانی

در بستر تحولات انقلابی، یکی از مهم‌ترین خطراتی که می‌تواند فهم واقع‌بینانه فرآیند دگرگونی موفق و باثبات را مخدوش کند، پدیده‌ای است که می‌توان آن را «#رهبرسازی_برون‌زاد» نامید. این پدیده، زمانی رخ می‌دهد که بخشی از نیروهای اپوزیسیون به جای تبیین مسیر درون‌زا و برآمده از وجدان تاریخی و حافظه ملی، به اسطوره‌سازی از بازیگران خارجی، به‌ویژه ترامپ، تمایل می‌یابند. این گرایش که می‌توان از آن با عنوان «#ترامپ‌رهبرانگاری» یاد کرد، در تضاد بنیادین با منطق انقلاب مدرن ایرانی و با الگوی «#فروپاشی_کنترل‌شده»‌ای است که چندین سال است به‌شکل جدی و عملیاتی توسط #شاهزاده_رضا_پهلوی به‌عنوان رهبر مشروع و نمادین این جنبش ملی، هدایت می‌شود.

در ادبیات نظری مربوط به تحولات رژیمی مفهوم فروپاشی کنترل‌شده (controlled collapse) به آن دسته از فرآیندهای گذار اطلاق می‌شود که طی آن، نظام مستقر نه از طریق مداخله نظامی خارجی یا براندازی دفعی و خشونت‌بار، بلکه از طریق مکانیسم‌های تدریجی، عقلانی و باثبات به سمت ساختار سیاسی نوین هدایت می‌شود. این مدل گذار، واجد دو ویژگی بنیادین است: نخست، حضور یک رهبری کاریزماتیک، مشروع، و برآمده از وجدان تاریخی ملت؛ دوم، وجود یک طرح جایگزین عقلانی و فراگیر برای دوران پسارژیم مستقر. هرگونه تمرکز بر نقش‌آفرینی‌های بیرونی، به‌ویژه اگر منجر به نوعی جانشین‌سازی رهبری شود، به‌معنای تضعیف همان دو رکن حیاتی و در نتیجه، تهدیدی علیه کل فرآیند گذار است.

با توجه به شرایط ژئوپلیتیکی، فرهنگی و تاریخی ایران، تجربه‌های شکست‌خورده در منطقه و ویژگی‌های خاص جامعه ایرانی، تنها سناریوی باثبات و واقع‌گرایانه برای گذار به نظم جدید، همان سناریوی فروپاشی کنترل‌شده است. شاهزاده رضا پهلوی، به‌عنوان نماد وحدت ملی و حامل حافظه مشروعیت‌ساز پادشاهی ایرانی، تنها کنشگر سیاسی‌ای است که توان تجمیع مؤلفه‌های رهبری، اجماع‌سازی ملی، و پیوند با نیروهای مدنی و فنی داخل کشور را داراست. رهبری ایشان، نه متکی بر پوپولیسم رسانه‌ای یا اتکای خارجی، بلکه ریشه‌دار در خواست تاریخی ملت برای بازیابی نظم سکولار، مدرن، و مبتنی بر کرامت انسانی است.

طرح‌هایی چون «#پروژۀ_شکوفایی» و «#پروژۀ_ققنوس» نه صرفاً نمودهای فکری، بلکه ابزارهای سازمان‌دهی فکری و اجرایی دوران گذار به‌شمار می‌آیند. این پروژه‌ها تلاشی برای پر کردن خلأ برنامه‌ جایگزین در دوران انتقال‌اند، و به‌همراه فرآیند پرشتاب ریزش از درون حاکمیت، به‌ویژه در میان تکنوکرات‌ها و مدیران نظامی-اداری، زمینه‌های فروپاشی کنترل‌شده را تقویت کرده‌اند. در این فرآیند، بخش‌های متعددی از نخبگان درون‌ساختار در حال چرخش به‌سوی گفتمان گذارند و این چرخش، بدون وجود یک رهبری باثبات، قابل مدیریت نیست.

در کنار این مؤلفه‌های داخلی، بدون تردید، نقش‌آفرینی قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی نیز بخشی از معادله گذار است. حمایت سیاسی، دیپلماتیک و حتی رسانه‌ای بازیگرانی چون ایالات متحده، اتحادیه اروپا و متحدان منطقه‌ای می‌تواند به تسریع روند فروپاشی کمک کند. اما این نقش، ماهیتی مکمل و نه محوری دارد. در این چارچوب، حتی اگر ترامپ یا هر سیاستمدار دیگر در موقعیتی قرار گیرد که با سیاست‌های ضد ج.ا هم‌راستا باشد، باید در جایگاه یکی از اجزای خارجی فرآیند فروپاشی کنترل‌شده تحلیل شود، نه رهبر یا جهت‌دهنده اصلی آن.

رهبر انقلاب مدرن ایرانی تنها کسی است که توانایی، مشروعیت تاریخی، حمایت مردمی، و ظرفیت ایجاد اجماع ملی را داراست، و آن شخص کسی جز شاهزاده رضا پهلوی نیست. هرگونه بازنمایی ترامپ به‌عنوان رهبر انقلاب یا ناجی ملت ایران، مصداق روشن «انحراف از مسیر فروپاشی کنترل‌شده» و تقلیل فرآیند پیچیده گذار به یک بازی تبلیغاتی کوتاه‌مدت است. این نگاه، فاقد هرگونه پشتوانه نظری در علوم سیاسی و جامعه‌شناسی انقلاب‌هاست و از جهت هویتی نیز در تضاد با خواست تاریخی ملت ایران برای بازیابی استقلال، کرامت و حاکمیت ملی قرار دارد.

ایرانگرایان در مواجهه با این وضعیت، وظیفه‌ای دوگانه دارد: از یک‌سو باید با روایت‌سازی‌های سطحی و رهبرسازی‌های رسانه‌محور مقابله کند، و از سوی دیگر، تمام تلاش خود را معطوف به تقویت بنیان‌های فروپاشی کنترل‌شده نماید. این بنیان‌ها شامل مشارکت در اعتراضات و اعتصابات، حمایت از پروژه‌های فکری جایگزین، گسترش پیوندهای مردمی با رهبری شاهزاده، تسهیل ریزش درونی از نظام، و بهره‌گیری هوشمندانه از حمایت‌های بین‌المللی در چارچوب منافع ملی است، و هر تلاشی برای جانشین‌سازی رهبری، حتی اگر از سوی چهره‌هایی ظاهراً همسو با گذار باشد، در نهایت به تضعیف فرآیند گذار و تعویق آزادی منجر خواهد شد.

✍️جهان_ایرانی