قادر رسول پور، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی مهاباد، جمعه بیست و هفتم تیر ۱۴۰۴ لحظاتی پیش از آزادی جان باخت. به گزارش هه نگاو به نقل از منبع مطلع، آقای رسول پور در روزی که دوره محکومیت حبس شش ماهه اش به اتهام "تبلیغ علیه نظام" تمام می شد در زندان مهاباد به طرز مشکوکی جان باخت. قادر رسول پور، پنجاه و سه ساله و اهل مهاباد، به دلیل فعالیت های سیاسی خود مجموعا حدود نه سال حبس را در طی دو دوره در زندان سپری کرده است. به نقل از این منبع مطلع، خانواده وی پس از چند ساعت تاخیر در آزادی آقای رسول پور با زندان تماس گرفته اند و به آنها گفته شده است که وی در اثر تشنج در حین حمام کردن در حمام زندان جان باخته است. جسد قادر رسول پور به پزشکی قانونی ارومیه منتقل شده است. خانواده وی اعلام کرده اند که وی هیچ گونه بیماری زمینه ای و مشکل سلامتی نداشته است و دو روز قبل از آزادی در حین ملاقات در نهایت سلامت بوده و به آنها گفته است که دو روز بعد آزاد خواهد شد.

@iranhrdc
#قادر_رسول_پور

خدر رسولی، زندانی سیاسی سابق و پدر کارو رسولی (فعال سیاسی خارج از کشور) و کلارا رسولی، دختر خدر و خواهر کارو، که پنجشنبه نوزدهم تیر ۱۴۰۴ بدون ارائه حکم قضایی و توسط نیروهای اداره اطلاعات با تهدید و ارعاب در منزل شان در مهاباد دستگیر شدند همچنان با گذشت دوازده روز در بازداشت به سر می برند. خدر و کلارا رسولی بعد از دستگیری در مهاباد به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل شده و تاکنون از حق تماس، ملاقات و دسترسی به وکیل برخوردار نبوده اند. به گزارش هه نگاو به نقل از منبع مطلع، این دو شهروند به خاطر فعالیت های سیاسی کارو بازداشت شده و تحت شکنجه برای اعتراف اجباری علیه خود در مورد جاسوسی برای اسرائیل هستند. خدر رسولی، زندانی سیاسی سابق، پیشتر در مجموع پنج سال سابقه حبس داشته و بعد از اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ نیز تهدید و احضار شده است. آقای رسولی سابقه دوبار عمل جراحی قلب را نیز دارد که بی خبری از وی نگرانی راجع به وضعیت سلامتی او را نیز افزایش داده است.

@iranhrdc
#خدر_رسولی
#کلارا_رسولی
#کارو_رسولی

احمد معظمی گودرزی و لیلا صارمی، پدر و مادر فرزاد معظمی گودرزی، زندانی سیاسی، سه شنبه سی و یک تیر ۱۴۰۴ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در بروجرد با خشونت بازداشت شده و به مکان نامعلومی منتقل شدند. به گزارش هه نگاو به نقل از منبع مطلع، این بازداشت بدون ارائه حکم قضایی و با ضرب و شتم‌ این افراد بوده است. ضمن این بازداشت تلفن های همراه و وسایل ارتباطی دیگر آنها نیز ضبط شده است. تاکنون از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه آنها خبری در دست نیست. فرزاد معظمی گودرزی که هم اکنون برای گذراندن حکم پنج سال حبس خود در زندان به سر می برد، پسردایی دادخواه رضا معظمی گودرزی است که در آبان ۹۸ و در جریان اعتراضات سراسری در شهریار با اصابت گلوله نیروهای امنیتی جان باخت.

@iranhrdc
#احمد_معظمی_گودرزی
#لیلا_صارمی
#فرزاد_معظمی_گودرزی
#رضا_معظمی_گودرزی

به گزارش سازمان ماده ۱۸، پس از اعلام آتش بس بین ایران و اسرائیل، حداقل پنجاه و چهار نوکیش مسیحی در نوزده شهر ایران دستگیر شده اند. این بازداشت ها در حد فاصل بین بیست و یکم خرداد و سوم تیر ۱۴۰۴ و در شهرهای تهران، کرج، شیراز، مشهد، نیشابور، اصفهان، ارومیه، بوشهر، بروجرد، کرمان، کرمانشاه، رشت، آمل، لاهیجان، گرمسار، همدان، میاندوآب، تاکستان و ورامین صورت گرفته است. به گزارش این سازمان، تعدادی از این بازداشتی ها در بازجویی ها با اتهاماتی تحت عنوان "تشدید مجازات جاسوسان و همکاران با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم"، مصوبه جدید مجلس، روبرو شده اند. علاوه بر نوکیشان بازداشت شده جدید، تعدادی از نوکیشان مسیحی و زندانیان عقیدتی سابق که در انتظار حکم دادگاه می باشند هم از سوی نهادهایی چون وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه، تماس های تهدیدآمیزی درباره نظرشان در رابطه با وقایع اخیر و جنگ ایران و اسرائیل دریافت کرده اند.

@iranhrdc

According to Article18, following the ceasefire between Iran and Israel, at least 54 Christian converts have been arrested in 19 cities across Iran. These arrests took place between June 11 and June 24, 2025, in cities including Tehran, Karaj, Shiraz, Mashhad, Nishapur, Isfahan, Oroumieh, Bushehr, Borujerd, Kerman, Kermanshah, Rasht, Amol, Lahijan, Garmsar, Hamedan, Miandoab, Takestan, and Varamin.

Article18 reports that some of the detainees have been interrogated under charges related to a new parliamentary law titled “Aggravated Punishment for Spies and Collaborators with the Zionist Regime and Hostile States.” In addition to the newly arrested converts, several former Christian prisoners of conscience and others awaiting trial have received threatening calls from agencies such as the Ministry of Intelligence and the IRGC Intelligence Organization, pressuring them over their views on the recent war between Iran and Israel.

@iranhrdc

در یک فایل صوتی که توسط کوشان (خالد) پیرزاده به تاریخ دوم مرداد ۱۴۰۴ از زندان تهران بزرگ منتشر شده است، وی اعلام می دارد که وی و تعدادی از زندانیان سیاسی در اعتراض به شرایط اسف بار نگهداری شان اقدام به تحصن در هواخوری و برخلاف میل باطنی شان لب دوزی و پلک دوزی کرده اند. وی ضمنا بیان می کند که آنها تا رسیدن به حقوق شهروندی شان به این اعتراض ادامه داده و هر لحظه زندانیان بیشتری همراه با آنها شده و اقدام به لب دوزی و پلک دوزی می کنند. آقای پیرزاده در این فایل صوتی از برخی مشکلات زندانیان هم چون عدم امکان استفاده دائمی از حمام در طول روز، نداشتن امکان تماس تلفنی با کیفیت با خانواده (تلفنی که حداقل نصف روز هم قطع می شود)، وضعیت نامناسب سرویس های بهداشتی و همچنین قطع آب در ساعات مختلف روز، نام می برد. وی در ادامه اشاره می کند که مسئولان باوجود پیگیری های مکرر آنها نسبت به رفع این مشکلات بی توجهی کرده اند، امری که زندانیان سیاسی را بر آن داشته تا در اعتراض به آن اقدام به تحصن، لب دوزی و پلک دوزی بکنند.

@iranhrdc
#کوشان_پیرزاده
#خالد_پیرزاده

بامداد یکشنبه پنجم مرداد ۱۴۰۴ دو زندانی سیاسی، بهروز احسانی اسلاملو شصت و پنج ساله و مهدی حسنی پنجاه و سه ساله، در زندان قزل حصار بدون اطلاع خانواده و داشتن حق ملاقات آخر با آنها اعدام شدند. خبرگزاری میزان، خبرگزاری وابسته به قوه قضاییه، اجرای حکم این دو زندانی سیاسی را تایید کرد. مهدی حسنی و بهروز احسانی در شهریور ۱۴۰۳ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی افشاری به اتهام بغی، محاربه، افساد فی الارض، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، عضویت در سازمان مجاهدین و جمع آوری اطلاعات طبقه بندی شده طی یک دادرسی ناعادلانه و محروم از حق دفاع از خود به اعدام محکوم شدند. آقای حسنی در شهریور ۱۴۰۱ در زنجان و آقای احسانی در آذر ۱۴۰۱ در منزل خود در تهران بازداشت شده و به اوین منتقل شده بودند.

@iranhrdc
#بهروز_احسانی_اسلاملو
#مهدی_حسنی

جعفر‌پناهی، کارگردان و فیلم ساز مشهور ایرانی، با انتشار فیلمی در صفحه اینستاگرام خود خبر از یورش پنجاه مامور امنیتی جمهوری اسلامی با اسلحه به خانه علی احمدزاده، کارگردان و فیلم ساز ساکن مازندران، به تاریخ شنبه چهارم مرداد ۱۴۰۴ داد. وی از این یورش نه به عنوان حمله به یک فرد بلکه حمله به موجودیت سینمای مستقل ایران یاد کرد. این ماموران که بدون حکم قضایی وارد منزل آقای احمدزاده شده اند بعد از ضبط دوربین، لپ تاپ، تابلو و چمدان او به وی گفته اند که فردا به وزارت اطلاعات برود. آخرین اثر آقای احمد زاده فیلم «منطقه بحرانی» است که بدون مجوز های رسمی و حجاب اجباری ساخته شده و در جشنواره فیلم لوکارنو در سال ۲۰۲۳ برنده جایزه بهترین فیلم سال گردید. آقای احمدزاده پیشتر در شهریور ۱۴۰۱ نیز بازداشت شده و در مرداد ۱۴۰۲ با حکم ممنوعیت خروج از کشور روبرو گردیده بود.

@iranhrdc
#علی_احمدزاده
#جعفر_پناهی

مصاحبهٔ شاهین میلانی، مدیر مرکز اسناد حقوق بشر ایران، با بی‌بی‌سی فارسی درباره افزایش دو برابری آمار اعدام ها نسبت به همین بازه زمانی در سال گذشته و استفاده جمهوری اسلامی از اعدام به عنوان ابزاری برای ارعاب

@iranhrdc

حکم مصادره خانه، خودرو و دارایی های حداقل بیست و دو شهروند بهایی ساکن استان اصفهان به دستور دادگاه ویژه اصل ۴۹ و با ریاست قاضی مرتضی براتی (قاضی پرونده خانه اصفهان) صادر شده است. به گزارش هه نگاو، در ادامه افزایش فشارها بر جامعه بهایی در ایران برای دست کم بیست و دو شهروند بهایی ساکن استان اصفهان علاوه بر تشکیل پرونده های کیفری، پرونده های مجزایی‌ در دادگاه ویژه اصل ۴۹‌ باز شده است. این پرونده ها بدون امکان دسترسی به وکیل و اطلاع رسانی رسمی و عدم امکان مشاهده در سامانه قضایی روبرو بوده اند و در نتیجه آن حکم توقیف اموال و ممنوعیت از هرگونه نقل و انتقال مالی و ملکی برای این شهروندان صادر شده است. دستور توقیف اموال شماری از این شهروندان که با حکم ممنوع المعامله بودن نیز روبرو هستند هم به مرحله اجرا در آمده است. اصل ۴۹ قانون اساسی که در این پرونده ها از آن استفاده شده است به دولت اجازه می دهد که اموالی را که از راه های نامشروع کسب شده اند شناسایی و بعد از بررسی و اثبات قضایی به نفع بیت المال مصادره کنند. اما این اصل بهانه ای شده است برای فشار بر اقلیت های دینی و ملی و مصادره اموال آنان به ویژه به نفع ستاد اجرایی فرمان امام.

@iranhrdc
#بهاییان_ایران
#داستان_ما_یکیست

فروغ خسروی، معلم ابتدایی ساکن بهبهان، که پیشتر منزلش در سی ام خرداد ۱۴۰۴ مورد تفتیش اطلاعات سپاه قرار گرفته بود، سه شنبه هفتم مرداد توسط نیروهای اطلاعات سپاه در منزلش بازداشت شده و تلفن همراه وی را نیز با خود بردند. به گزارش هرانا به نقل از منبع مطلع، سه شنبه صبح یک شماره ناشناس با تلفن خانم خسروی تماس گرفته و از وی خواسته است که تا ظهر در دادسرا حاضر شود. اما وی با توجه به اینکه ابلاغ رسمی ای دریافت نکرده بود اعلام کرد که به دادسرا نخواهد رفت. در ادامه حدود ساعت دو و نیم بعد از ظهر ماموران اطلاعات سپاه با حکم جلب به منزل وی رفته و خانم خسروی را بعد از بازداشت به مکان نامعلومی منتقل کردند. تا این لحظه از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه وی خبری در دست نیست. خانم خسروی، دارای مدرک دکترای تعلیم و تربیت، که یک دختر خردسال دارد پیشتر در سی ام خرداد ماه نیز منزلش مورد یورش بدون حکم قضایی شش مامور اطلاعات سپاه قرار گرفته بود. ماموران در آن زمان هنگام تفتیش منزل، تلفن همراه و بعضی وسایل وی را نیز ضبط کرده بودند. این یورش که با خشونت بود موجب وحشت دختر خردسال خانم خسروی گردیده بود. فروغ خسروی در پی این اتفاق علیه این ماموران شکایتی ثبت کرد که روح الله فرزاد نسب، بازپرس شعبه ۲ دادسرای بهبهان، ضمن تبرئه ماموران و صدور قرار منع تعقیب آنان، خانم خسروی را تهدید به اخراج از محل کار خود کرد.

@iranhrdc
#فروغ_خسروی

Seventeen political prisoners held in Ghezel Hesar Prison in Karaj were transferred to solitary confinement on Saturday, July 26, 2025, and have since launched a collective hunger strike in protest against the systematic violence by security forces targeting political prisoners in Ward 4 of the prison.

According to HRANA, the hunger strike began following a violent raid by over 100 special forces from the prison’s security units and agents from the Ministry of Intelligence. During the raid, at least seventeen political prisoners were forcibly removed and transferred to solitary confinement cells in Units 1 and 3. The names of these prisoners are:

Zartosht Ahmadi Ragheb, Ahmadreza Haeri, Arsham Rezaei, Reza Salmanzadeh, Mohammad Shafei, Akbar Bagheri, Sepehr Emamjomeh, Loqman Aminpour, Meysam Dehban Zadeh, Reza Mohammad Hosseini, Mostafa Ramezani, Abolhassan Montazer, Salahuddin Ziaei, Ali Moezzi, Hamzeh Savari, Khosrow Rahnama, and Asadollah Hadi.

During the assault, several prisoners were beaten, the ward’s phone lines were cut, and many were violently dragged to solitary cells. Additionally, Saeed Masouri was separated from other prisoners to be exiled to Zahedan Prison, while Behrouz Ehsani Eslamlou and Mehdi Hassani were isolated in preparation for execution.

@iranhrdc
#Zartosht_Ahmadi_Ragheb
#Ahmadreza_Haeri
#Arsham_Rezaei
#Reza_Salmanzadeh #Mohammad_Shafei
#Akbar_Bagheri
#Sepehr_Emamjomeh #Loqman_Aminpour #Meysam_Dehban_Zadeh #Reza_Mohammad_Hosseini
#Mostafa_Ramezani #Abolhassan_Montazer #Salahuddin_Ziaei
#Ali_Moezzi
#Hamzeh_Savari
#Khosrow_Rahnama
#Asadollah_Hadi
#saeed_masouri
#Behrouz_Ehsani_Eslamlou
#Mehdi_Hassani

On Wednesday, July 30, 2025, the Iranian government carrier out three amputation sentences. This punishment, which is carried out on individuals convicted of certain kinds of theft, involves severing four fingers from the right hand of the convicted person. Hadi Rostami (39), Mehdi Sharafian (41), and Mehdi Shahivand (29), prisoners held in Oroumieh Central Prison. are the latest victims of this mode of punishment. According to the Kurdistan Human Rights Network, citing informed sources, the three prisoners were summoned to the prison guard office at 10 PM that night. After being blindfolded, handcuffed, and shackled, they were transferred to the execution site. Before midnight, in the presence of the prison warden Peyman Khanzadeh, deputy prosecutor Saeed Nouri, and several other judicial officials, the sentence was carried out.

Following the amputations, the prisoners were briefly transferred to a medical center in Oroumieh for bandaging and were returned to the prison's reception ward without receiving full medical care.

Earlier in March 2025, after being summoned to the prison's sentence enforcement office and upon being informed that it was their final chance to obtain the plaintiffs’ consent in their case, Hadi Rostami wrote a letter to human rights organizations pleading for help and reiterating his innocence. Rostami stated he was arrested in 2017 on accusations of 22 counts of theft. Despite repeatedly claiming innocence and having no knowledge of the thefts, he was subjected to severe torture in the Oroumieh police detention center and forced to sign blank confession papers.

In his letter, he asked: “How can I seek forgiveness from people I’ve never harmed? And how can I or my impoverished family possibly compensate the plaintiffs financially?”

He appealed to the United Nations and all human rights bodies to act immediately to stop the inhumane sentence.

Following news of the amputations, Mai Sato, the UN Special Rapporteur on the situation of human rights in Iran, condemned the action on X (formerly Twitter), calling it “state-sanctioned mutilation” and a “clear violation of fundamental human rights.” She described the punishment as a form of torture and cruel, inhuman, and degrading treatment, which violates Iran’s obligations under international law, including Article 7 of the International Covenant on Civil and Political Rights—an article that strictly prohibits such actions.

@iranhrdc
#HadiRostami
#MehdiSharafian
#MehdiShahivand

پنجشنبه نهم مرداد ۱۴۰۴ ماموران امنیتی با یورش به خانه های فاضل بهرامیان، مهران بهرامیان، یونس بهرامیان و داریوش ساعدی، این چهار شهروند را دستگیر کرده و به زندان دستگرد اصفهان منتقل کردند. به گزارش ایران وایر به نقل از منبع مطلع، این چهار شهروند اهل سمیرم که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ دستگیر شده، حکم اعدام و زندان داشتند و از بهمن ۱۴۰۳ به قید وثیقه آزاد بودند دوباره با یورش نیروهای امنیتی دستگیر شدند. در طی جنبش زن زندگی آزادی و اعتراضات مرتبط با آن، در بیست و پنجم آبان ماه ۱۴۰۱، علی عباسی، مراد بهرامیان و مسلم هوشنگی در سمیرم با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی به قتل رسیدند‌. در جریان درگیری های مراسم چهلم این جان باختگان یک نیروی شبه نظامی بسیج به نام محسن رضایی در سمیرم کشته شده و این شهروندان نیز در پی شرکت در این مراسم بازداشت شدند. فاضل بهرامیان، برادر مراد بهرامیان، در روز دهم دی ماه ۱۴۰۱ با هجوم ماموران به منزل شخصی اش دستگیر و سپس در همان ماه مهران بهرامیان نیز دستگیر گردید. این دو زندانی ۱۰ روز بعد از بازداشت به سلول های انفرادی اطلاعات سپاه اصفهان و سپس به سلول الف در زندان دستگرد اصفهان منتقل شده و تا ۲۸ اسفند ماه به شدت مورد شکنجه قرار گرفتند. در این پرونده فاضل بهرامیان، مهران بهرامیان، یونس بهرامیان و داریوش ساعدی دستگیر شده اند که به ترتیب دو نفر اول به اعدام و دو نفر دوم به شانزده سال حبس محکوم شدند. بهمن ۱۴۰۲ حکم اعدام فاضل و مهران بهرامیان و شانزده سال حبس یونس بهرامیان و داریوش ساعدی در دادگاه تجدیدنظر سمیرم به ریاست قاضی توکلی عینا تایید شد. کسبه و بازاریان سمیرم نیز در بهمن ۱۴۰۲ در اعتراض به صدور حکم اعدام برای این دو شهروند دست به اعتصاب زده و خواستار لغو آن شدند. دستگیری یکباره همه آنها توسط قوه قضاییه نگرانی درباره اجرای حکم اعدام آنها را افزایش داده است.

@iranhrdc
#فاضل_بهرامیان
#مهران_بهرامیان
#یونس_بهرامیان
#داریوش_ساعدی

حکم اعدام بابک شهبازی، زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ، صادر و در دیوان عالی کشور تایید شد. به گزارش توانا، آقای شهبازی که پیش از تهران بزرگ در بند ۴ زندان اوین محبوس بود توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به اتهام جاسوسی برای اسرائیل به اعدام محکوم شد. سپس این حکم بسیار سریع تر از روال معمول در دیوان عالی تایید شده و دستور انتقال وی به زندان قزل حصار نیز صادر گردیده است. بابک شهبازی شانزدهم دی ماه ۱۴۰۲ بازداشت شده و هفت ماه در انفرادی بند ۴ اوین نگهداشته شده و تحت فشارهای روحی و جسمی برای اعتراف علیه خود بوده است. در روزهای اول بازداشت با پخش صدای ضبط شده همسر و دختر نوجوانش به وی گفته اند که آنها تحت شکنجه اند و از وی خواسته اند که جلوی دوربین اعتراف اجباری کرده و مطالب مورد نظر بازجویان را تکرار کند. دختر شانزده ساله آقای شهبازی نیز در این مدت تهدید به بازداشت شده است. خانواده بابک شهبازی به امید آزادی وی تا به حال از رسانه ای کردن پرونده وی خودداری کرده بودند. مهدی محمودیان، هم بندی بابک شهبازی هم نوشت "صبح که گفتند بابک شهبازی، هم‌بندمان، حکم اعدامش را گرفته و فردا قرار است از زندان تهران بزرگ به قزل‌حصار منتقل شود، چیزی در هوا شکست. آن‌قدر واضح که انگار می‌توانستی صدای خردشدنش را بشنوی".

@iranhrdc
#بابک_شهبازی
#نه_به_اعدام

چهار زندانی سیاسی، محمد درویش نارویی، یاسین کبدانی، عمران آغال و فرهاد باران زهی توسط دادگاه انقلاب زاهدان به اتهام محاربه، افساد فی الارض و بغی به اعدام محکوم‌ شدند. به گزارش سازمان حقوق بشر ایران، محمد درویش نارویی بیست و دو ساله و یاسین کبدانی بیست و یکساله که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در زاهدان بازداشت شده بودند، بیست و ششم خرداد ۱۴۰۴ توسط دادگاه انقلاب زاهدان به اتهام محاربه و افساد فی الارض به اعدام محکوم شدند. بنیامین کوهکن، هم پرونده ای دیگر این دو نفر، که در هنگام بازداشت شانزده ساله بوده نیز در همین دادگاه محاکمه شده است اما از حکم وی هنوز خبری در دست نیست. به گزارش این سازمان به نقل از منبع مطلع، این سه شهروند در دوران بازجویی با شکنجه های شدید روانی و جسمی برای گرفتن اعتراف اجباری روبرو بوده و ضمنا ازحق دسترسی به وکیل و مراقبت های پزشکی نیز‌ محروم بوده اند. فرهاد باران زهی بیست و چهار ساله و عمران آغال بیست و دو ساله هم در پرونده ای دیگر و به اتهام بغی و عضویت در گروه های مسلح مخالف نظام توسط دادگاه انقلاب زاهدان به اعدام محکوم شدند. این دو شهروند نیز در دوران بازجویی تحت شکنجه برای گرفتن اعتراف اجباری قرار گرفته اند. آقای باران زهی و آغال در حال حاضر در زندان مرکزی زاهدان محبوس می باشند.

@iranhrdc
#محمد_درویش_نارویی
#یاسین_کبدانی
#عمران_آغال
#فرهاد_باران_زهی
#بنیامین_کوهکن
#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_اعدام

حکم اعدام مهدی اصغرزاده، زندانی عقیدتی اهل جوانرود و روزبه وادی، دکترای مهندسی هسته ای با گرایش راکتور از دانشگاه صنعتی امیرکبیر، چهارشنبه پانزدهم مرداد ۱۴۰۴ مخفیانه و بدون حق ملاقات آخر با خانواده در زندان قزل حصار به اجرا در آمد. به گزارش سازمان حقوق بشر ایران، آقای وادی یک سال و نیم پیش هنگامی که به عنوان کارشناس هسته ای در سازمان انرژی اتمی ایران مشغول به کار بوده به اتهام جاسوسی برای اسرائیل بازداشت و سپس در دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شده است. مهدی اصغرزاده، دیگر شهروند اعدام شده نیز، در سال ۹۵ و بعد از بازگشت از سوریه در جوانرود بازداشت شده و بعد از تحمل دو سال انفرادی در تهران به زندان دیزل آباد کرمانشاه منتقل شده است. آقای اصغرزاده در دوران بازداشت تحت شکنجه های شدید مجبور به اعتراف اجباری علیه خود گردیده است. مهدی اصغرزاده در سال ۱۴۰۲ توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب کرمانشاه به ریاست قاضی مرادی به اتهام افساد فی الارض از طریق فعالیت گسترده در گروه داعش و اقدام علیه امنیت عمومی کشور به اعدام و حبس محکوم شد.

@iranhrdc
#روزبه_وادی
#مهدی_اصغرزاده
#نه_به_اعدام

طاهر سارلی، فعال سیاسی ترکمن و دارای مدرک کارشناسی ارشد تاریخ از دانشگاه آزاد ابهر، سه شنبه چهارده مرداد ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در محل کارش در تهران دستگیر شده و سپس پنجشنبه شانزدهم مرداد به زندان مرکزی گنبدکاووس منتقل گردید. آقای سارلی به خاطر پخش یک ویدئو اعتراضی درباره محرومیت منطقه ترکمن صحرا و رفتارهای تبعیض آمیز جمهوری اسلامی با این منطقه بازداشت شده است. طاهر سارلی پیشتر در بیست و هفتم دی ماه ۱۴۰۲ به اتهام تشویش اذهان عمومی و اقدام علیه امنیت ملی به دادسرا احضار شده و بعد از حضور در شعبه ۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب گنبدکاووس بازداشت و به زندان مرکزی آن منتقل شده بود. آقای سارلی بعد از چند هفته به صورت مشروط آزاد شده اما باید هر هفته از تهران به گنبدکاووس رفته و به دادگاه امضا می داده است.

@iranhrdc
#طاهر_سارلی

ساعت چهار بامداد جمعه هفدهم مرداد ۱۴۰۴ ششصد زندانی سیاسی و امنیتی که بعد از حمله و بمباران زندان اوین توسط اسرائیل به زندان تهران بزرگ منتقل شده و یا در هفته های اخیر بازداشت شده بودند بدون اطلاع قبلی خانواده های زندانیان به بندهای ۷ و ۸ زندان اوین بازگردانده شدند. در جریان این انتقال شش زندانی سیاسی محکوم به اعدام، بابک شهبازی، وحید بنی عامریان، پویا قبادی، محمد تقوی، اکبر (شاهرخ) دانشور و بابک علیزاده با خشونت از دیگر زندانیان جدا شده و به زندان قزل حصار منتقل شدند. تعدادی از زندانیان سیاسی از جمله مهدی محمودیان، ابوالفضل قدیانی، خشایار سفیدی، مطلب احمدیان، محمدباقر بختیار، مصطفی تاج زاده، حسین شنبه زاده، محمدرضا فقیهی و مرتضی پروین هم در حین انتقال مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفته و مجروح شدند. از هنگام انتقال زندانیان سیاسی به زندان تهران بزرگ، گزارش های زیادی از وضعیت نامناسب و شرایط دشوار غیر انسانی آن منتشر شده بود. کانال تلگرامی مهدی محمودیان، زندانی سیاسی، نیز نوشت با توجه به عدم بازسازی اوین به نظر می رسد که "بازگرداندن زندانیان سیاسی به اوین نه نشانه بهبود شرایط، بلکه اقدامی لجوجانه و غیرعاقلانه از سوی مسئولان برای نمایش بازگشت وضعیت به روال پیشین باشد".

@iranhrdc

علی یونسی و امیرحسین مرادی، دانشجویان نخبه زندانی و برندگان مدال المپیاد نجوم، توسط شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام هر کدام به پانزده ماه حبس محکوم شدند. مصطفی نیلی، وکیل این دو زندانی سیاسی، با اعلام این خبر نوشت که علی یونسی همچنین به اتهام تایید و تقویت اسرائیل به پنج سال حبس در کرمان محکوم شده و به عنوان مجازات تکمیلی نیز از استفاده از فضای مجازی و ارتباط تلفنی با خارج‌ از زندان مگر در شرایط ضروری و با نظارت مدیر زندان، منع شده است. آقای یونسی و آقای مرادی در بیست و دو فروردین ۱۳۹۹ بدون ارائه حکم قضایی توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ اوین منتقل شدند. نهایتا این دو شهروند بعد از بیشتر از دو سال به بند عمومی اوین منتقل شدند. علی یونسی و امیرحسین مرادی در دادگاه بدوی به اتهام تخریب و آتش سوزی اموال عمومی، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام به ترتیب به ده، پنج و یک سال حبس محکوم شدند. این حکم عینا در دادگاه تجدیدنظر تهران تایید شد. نهایتا با پذیرش اعاده دادرسی و بررسی پرونده توسط شعبه هم عرض، حبس قابل اجرای آنها از ده سال به شش سال و هشت ماه تقلیل پیدا کرد.

@iranhrdc
#علی_یونسی
#امیرحسین_مرادی