📌یک #نقد و #هشدار به همکاران #فصلی، #فعالین، همه همکاران در هفت تپه! مساله مهمی درباره تجمعات و #بدعت گذاری یک روش اشتباه

برای دومین بار در چند وقت اخیر عده کثیری از همکاران فصلی ( و قرارداد تمدیده نشده ها و اخراجی ها اعم از غیرنیشکری و حراست و کارخانه و تجهیزات و دفع آفات و ...) و همکارانی که به بخش های دیگری مثل لیلکو منتقل شده و از کار اصلی شان جدا شده و قرارداد موقت دارند میخواسته اند که تجمع کنند اما مشکلی پیش آمده است:
دو مساله مهم بر سر راه ایجاد این تجمعات وجود دارد. یکی اینکه متاسفانه همه این همکاران فصلی و ... به اندازه کافی برای سرنوشت خودشان اهمیت قائل نیستند و تنها انتظار دارند فعالین یا دیگر همکاران حق انها را بگیرند. تعداد زیادی از این همکاران اصلا در تجمعات و اعتصابات حاضر نشدند. اما تعدادی که همیشه در تجمعات بودند و برای بار چندم و بعد از تعلیق اعتصاب میخواستند تجمع کنند با یک مساله جدید روبرو شده اند:

گفته میشود که یک یا چند نفر از کارگران فعال (یا فعالین کارگری؟ هنوز نمیدانیم چه کسانی بوده اند) به همکاران فصلی گفته اند "اکنون موقع تجمع نیست چونکه مدیریت جدید قرار است بیاید و شما میتوانید وقتی مدیریت دولتی مستقر شد نماینده بفرستید و مشکلتان را بیان کنید."
این استدلال و این روش، خطرناک است و اصلا روشی نیست که هفت تپه با آن موفق شده است تا کنون به موفقیت هایی دست پیدا کنید.

چه چیزی ممکن است باعث شود یک کارگر فعال یا یک فعال کارگری که مورد اعتماد این همکاران است از آنها بخواهد "در این مقطع" نباید تجمع کرد؟

چرا؟ چون دولت جدید و قوه قضاییه جدید بر سر کار امده است و انها وانمود میکنند میخواهند مشکل کارگر را حل کنند؟ آیا این فرد فعال فرضی داستان ما واقعا نمیداند آنچه باعث شد اسدبیگی-رستمی محاکمه شوند اعتراضات ما بود؟ صدور خلع ید فقط به خاطر فشار اعتراضات ما بود؟ ابلاغ آن به جز به خاطر اعتصابات اخیر ما بود؟ آیا این همکار واقعا تصور میکند که اژه ای و رئیسی وقتی ما ساکت باشیم و لال باشیم میگوید آفرین به این کارگر آرام و برویم به او کمک کنیم؟ آیا به جز این است که اگر صدایمان را بلند نکنیم و اعتراض نکنیم امکان ندارد بتوانیم قدمی رو به جلو برویم؟ این یک اصل است و فرقی ندارد روبروی ما اژه ای باشد یا لاریجانی یا رئیسی! فرقی ندارد روبروی ما احمدی نژاد باشد یا روحانی و یا رئیسی!

این همکار ما اشتباه میکند. مثلا میخواهد از سر دلسوزی کاری کند که فعلا همه جا آرام باشد تا مدیریت جدید بیاید و بعد مشکل حل شود. این اشتباه است. تا اعتراض نباشد هیج مدیریتی تن به مطالبه ما نخواهد داد.

این همکار ما اشتباه میکند و اعتبار خودش را هم دارد قمار میکند زیرا فردا روز که مدیریت جدید هم اقدام به تمدید قرارداد فصلی ها نکرد همین همکاران فصلی خواهند گفت ما میخواستیم تجمع کنیم اما فلان کس گفت الان وقتش نیست. همین تجمع نکردن بعدا برای اعتبار همین شخص هم بد خواهد شد.

یک مورد دیگر این است که مثلا به دسته ای مختلف کارگران فصلی بگوییم شما تجمع نکنید بگذارید وقتی مدیریت جدید امد از هر گروه شما یک نماینده بیاید و با مدیریت حرف بزند! این روش شکست خورده است. نماینده و جلسه به تنهایی کاری پیش نمیبرد. باید تجمع و اعتصاب باشد که وقتی نماینده میرود حرفش را بخوانند و بخواهند امتیازی بدهند تا در ذهن خودشان اعتصاب را تمام کنند. نماینده و جلسه بدون حضور همکاران در تجمعات، اصلا به حرفش گوش نخواهند کرد. چرا در سال های قبل مسئولین دربه در دنبال جلسه گذاشتن با فعالین مستقل بودند؟ چون ما در خیابان بودیم و مسئولین میخواستند تجمعات را تمام کنند و بنابراین با فعالین جلسه گذاشتند و امتیازهایی دادند. همین دفعه که استاندار میخواست با فعالین کارگری جلسه بگذارد برای این بود که ما جلوی فرمانداری جمع شده بودیم. وگرنه بدون تجمع ما کسی نمی آید به فعالین مستقل بگوید بیایید جلسه بگذاریم.
بنابراین فردا روز که نماینده های دسته های مختلف کارگران فصلی قرار است بروند با مدیریت جلسه بگذارند، آن جلسه به هیچ نتیجه ای نمیرسد. مدیریت خواهد گفت " خیلی متشکریم از اینکه موارد را با ما در میان گذاشتید، مشکلات زیاد است انشالله بررسی میکنیم و الان بروید خانه تان منتظر باشید تا ببینیم چه میشود کرد" ! اما اگر تجمع داشته باشیم نمیتواند ما را به آینده حواله بدهد و مجبور است یک طوری قضیه را حل کند.

خلاصه اینکه منتظر بودن برای آمدن مدیریت جدید و جلسه نمایندگان کارگران فصلی با مدیریت جدید یک روش اشتباه است. ما در هفت تپه با تجمع و اعتصاب حرف خود را به کرسی نشانده ایم. وگرنه الان باید تعدادی همکار در زندان داشتیم و اسدبیگی سرجای خودش بود و شرکت به کلی نابود و تغییر کاربری شده بود و ... پس:
در درجه اول تجمع و اعتراض و فشار و بعد جلسه نماینده کارگری با مسئول و مدیر!
ادامه در صفحه دوم ⬇️

⬆️ ادامه از صفحه اول

همکارانی که به علت دلسوزی یا به دلایل دیگر به کارگران فصلی یا کارگران دیگر میگویند الان وقت تجمع نیست اولا دارند اقدام اشتباهی میکنند که دودش به چشم همین همکاران فصلی میرود و دوما فردا روز اعتبار خودشان را هم از بین خواهند برد..

قطعا گروه هایی مثل شورای تامین شهرستان و استان، عدالت باز و بسیجی و نماینده مجلس و امام جمعه اهواز و ... دایما توصیه میکنند که تجمع نکنید. آنها به فکر ظاهر و دکور دستگاه رئیسی و اژه ای هستند و میخواهند بگویند در این یکی دولت و قوه قضاییه و تشکیلات " انقلابی" اعتراضی نیست و همه کارها به خوبی انجام میشود. آنها به فکر بدبختی و مشکلات و رنج های ما نیستند بلکه به فکر این هستند که دولت و قوه قضاییه و مجلسشان بی دردسر و بودن تجمع و اعتراض ادامه بدهد. آنها به فکر امنیت حکومتی ها هستند نه ما. بنابراین لطفا بر اساس دغدغه و سفارشات و خوشایند آنها پیش نروید. بر اساس منافع به حق و کارگری خودمان فکر کنیم و توصیه کنیم و اقدام کنیم.

امیدواریم آن شخص یا اشخاص خاص اگر به نام فعال کارگری یا به عنوان همکار معتمد و مورد مشورت این توصیه ها را میکنند به این موارد دقت کنند و همینطور مجموعه فعالین مستقل هم مراقب این روش ناصحیح و خطرناک باشند. این هشدار را جدی بگیرید. هم منافع کارگران فصلی به خطر می افتد هم اعتراضات ما را بابت خوشایند عدالت باز و بسیجی و نماینده مجلس و امام جمعه به سکوت میکشاند و باعث عقب گرد هفت تپه میشود و هم اینکه اعتبار خود فعالین نزد همکاران خدشه دار میشود.
این روش دعوت به عدم تجمع و بنشینیم ببینیم از راه جلسه با نماینده کارگر چه خواهد شد همان روشی است که شورای اسلامی انجام میدهد. اگر اعتصاب و تجمع نباشد نماینده ما را هیچ هم حساب نمیکنند.

بارها میخواستم این موارد را به دوستان بگویم. چند بار حضوری صحبت کردم و بعد از تعلیق اعتصاب هم با چند همکار دیگر در میان گذاشتم و همه اولا تعجب میکردند و ضمنا میگفتند ما اینطور توصیه ای نکرده ایم و شاید کار دیگران باشد.

همینطور میخواستم به برخی همکاران فصلی که مشکلات قرارداد خود را بیان می کنند و ضمنا میگویند چرا فعالین هر روز از مشکلات ما نمیگویند و گله گذاری میکنند بگویم که: عزیزان شما خودتان در اعتصاب نمی ایید در تحمع نیستید، جلوی فرمانداری نیستید، انتظار دارید بقیه مشکل شما را حل کنند؟ انتظار ما از فعالین چیست؟ بهمنی و عباسی و عادل سرخه و ... انقدر فریاد زدند حنجره شان درد گرفت که گفتند همه بیایید اگر هفت تپه برایتان مهم است بیایید...انقدر با ناراحتی و گله اعلام کردند که هر روز تکرار میشد و فیلم هایش هم هست. اعتصاب چرا تعلیق شد؟ چون شما تشریف نیاورید. چون بقیه هم بعد از یکی دو تا حقوق نصفه نیمه نیامدند! یک عده نه سر کار بوند نه در اعتصاب! کسانی که جلو فرمانداری بودند بلافاصله بعد از دریافت حقوق، تجمعات را رها کردند. شما که اکثرا نیامدید! بعد از فعالین انتظار دارید؟ از بقیه انتظار دارید؟ لطفا واقع بین باشید و برای حق خودتان آستین بالا بزنید.

🔹 خلاصه اینکه ما در هفت تپه و در این پنج سال مبارزه و حق طلبی فهمیده ایم با اعتراض و اعتصاب کار پیش میرود و در کنار اعتصاب و تجمع و اعتراض باید نماینده هم داشت که جلسه برود و مطالب ما را پیگیری کند. نماینده بدون پشتوانه اعتراض و تجمع و اعتصاب کارگری، یعنی جلسه نمایشی مثل جلسات شورای اسلامی کار. همکاران فصلی و فعالین کارگری به خوبی میدانند که توصیه به اینکه فعلا در این مقطع تجمع نکنیم کار اشتباهی است. همکاران فصلی هم باید برای مطالبات خودشان چشم انتظار هیج کسی و گوش به فرمان هیچ مرجعی نباشند. بدون تجمع و اعتراض، کاری پیش نمیرود. هیچ فرقی هم ندارد این مقطع باشد یا آن مقطع یا این دولت باشد یا آن دولت. این تجربه چند سال مبارزه ما است.

پیام همکار
⬆️یک #نقد و #هشدار به همکاران #فصلی، #فعالین، همه همکاران در هفت تپه! مساله مهمی درباره تجمعات و #بدعت گذاری یک روش #اشتباه

صفحه دوم

- استفاده حداکثری، مناسب، متعدد و موثر از حق کارگری و نیز قانونی خود مبنی بر حق اعتراض و اعتصابات کارگری که حق مسلم ماست(طبق اصل ۲۷ و۲۶ قانون اساسی ) و با شکوهترین و بزرگترین اعتراضات کارگری در سطح کشور برگزار شد بدون این که مزاحمت یا قطره خونی از دماغ کسی بریزد. هزینه های مادی و معنوی بسیاری بر فعالین مستقل تحمیل شد اما از آنجا که فعالین مستقل پشتوانه ی آنها کارگران بودند توانستند برای منافع کارگران، بقای هفت تپه مسئولین را وادار به کرنش کنند و خواسته ی آنها فقط و فقط واگذار کردن شرکت هفت تپه به شرکت های هفت گانه ی طرح و توسعه ی نیشکر خوزستان بود و تلاش هر چه بیشتر برای دخالت کارگران و نظارت آنها بر شرکت.

-سروسامان دادن قرارداد حداقل ۶۰۰ نفر همکاران فصلی ،دفع آفات، فنی کارخانه و تجهیزات مکانیکی و غیر نیشکری انجام شد. این در حالی بود که کارفرماها خیال داشتند چند هزار همکار را بیکار کنند اما اتحاد ما موجب شد چند صد همکاران ما تعیین تکلیف قرارداد شوند.
و ...

🔹و اما این قدرت از کجا امده ؟
چون از دل کارگر بر می آمد و خرد جمعی را سرلوحه قرار دادند فسادی در میان نبود داد و ستدی با کارفرما و عوامل کارفرما نبود چرا که فقط و فقط خرد منافع جمع و بقای هفت تپه در نظر بود و در هر کاری خرد جمعی حرف اول را میزد مثلا برای رفتن به مجلس و جلسه با ،نهادهای دولتی و شورای تامین این کارگر بود تصمیم میگرفت چه بگوییم؟ چه کسی برود و یا برویم یا نرویم. این روش خرد جمعی و سبک شورایی و جمعی بود که اجرا شد که هم دقت تصمیمات را زیاد کرد و هم پشتوانه کارگری تصمیم ها را بیشتر و نتیجتا موفقیت ها را تضمین میکند.
فعالین هر چه با رده های بالاتر مملکتی جلسه میگرفتند با قدرت بیشتر و رساتر صحبت میکردند چون مستقل بودند و رای اعتماد را از کارگر میگرفتند نه از نهادهای امنیتی.

فعالین مستقل کارگری و شکل ترمیم شده مجمع نمایندگان کارگری، دستاوردهای زیادی داشتند که هرآنکس که باید میدید، دید مگر ان که منفعتش در ندیدن باشد. حال چه شده که بعد از این همه راه، برخی باز هم به نقطه اول رفته و دم از شورای اسلامی خائن میزنند؟ مگر در همین مدت چند سال، دو بار تجربه تلخ شورای اسلامی را نداریم ؟!! چارچوب شورای اسلامی جز فساد چیزی نیست و هر آن که در این چارچوب باشد از آن مستثنی نیست . اکنون به بهانه (همسان سازی ) میخواهند دوباره مرکز فساد را باز کنند.مگر درب شورا ی اسلامی را گل نگرفتیم؟!!
آیا با اتحاد کارگری تا کنون به تعداد مهمی از چیزهایی که خواسته ایم دست نیافته ایم که به همسان سازی نرسیم؟!
چرا به خاطر منافع شخصی با ابروی کارگر بازی میکنید ؟

🔹ما فعالین مستقل کارگری، شورای اسلامی کار را مردود میداریم و هرآنکه زمانی در جمع ما بوده و الان در قالب شوراست از ما کارگران و از ما فعالین مستقل نیست و به دنبال منافع شخصی می باشد هرکه میخواهد باشد.
هم سان سازی واقعی فقط با اعتصاب و تحت فشار قرار دادن کارفرما به دست می آید و علم کردن شورای اسلامی کار فقط برای سر کوب است.
از دست ۲ یا سه نفر که به اتاق گل گرفته شورای اسلامی راه می یابند کاری به نفع کارگر بر نمی آید چون نهاد ها و ارگان های غیر کارگری به آنها مشق می کنند که چه بگویند یا بنویسند.
شورای اسلامی کار نمی تواند اعتصاب راه اندازی کند و اصلا نمیخواهد و اگر در اعتصابی حضور یابد برای خاموش کردن آن در وقت مناسب و به نفع کارفرماست. شورای اسلامی ستون پنجم و چشم و گوش و پلیس کارفرما و نهادهای امنیتی در میان کارگران است.

🔹یک جمع ۲۰ نفری(مجمع نمایندگان) شاید نفراتی به آن راه بیابند که دنبال منفعت خود باشند اما کنار گذاشته خواهند شد و همانطور که دیدیم در این مجمع نمایندگان، کارفرما و نهاد های دیگر نمی توانند اعمال نفوذ کنند چون ۲۰ نفر را نمی توانند از راه به در کنند اما ۲ یا سه نفر شورا را راحت از کار عقیم می کنند. راه حل ترمیم و تقویت مجمع نمایندگان کارگری و یعنی افراد مستقلی است که در خدمت منافع کارگری باشند و نه در خدمت کارفرما. روش ما تکیه به روش شورایی و خرد جمعی است و نه اعتماد کردن به افرادی که در نهادی عضو میشوند که قرار است ماموران کارفرما و نهادهای دیگر باشند.
پس شورای اسلامی انتخاب ما کارگران هفت تپه نیست. بلکه انتخاب کارفرما و نهادهای امنیتی است. نه تنها فعالین مستقل در هفت تپه، بلکه سایر همکاران نیز در این انتخابات شورای اسلامی شرکت نخواهند کرد.

دیوانگی تکرار مجدد یک اشتباه است
صلاح مملکت خویش خسروان دانند.

#فعالین_مستقل_کارگری - پنج شنبه - ۱۸ اسفند ۱۴۰۱
#اتحاد رمز پیروزی
#بیانیه #اطلاعیه

محرومیت‌ها و تبعیضات سیستماتیک علیه کارگران در گفتگوی زنده با "اسماعیل بخشی" فعال کارگری و "محمد اولیایی" فرد وکیل دادگستری و حقوقدان
#اسماعیل_بخشی
#هفت_تپه
#فعالین_کارگری
پخش در: برنامه ایران وایر
بازپخش:کانال مستقل کارگران هفت تپه
تماس با ادمین برای ارسال مطلب و پیام: @kargare7tapeh