نقد اصلی بر منشور مطالبات حداقلی همین است که کدام یک از این امضاها زیر این مطالبات که نام منشور بخود گرفته است تشکل هستند ؟ در آشکار شدن مواضع روشن می‌شود که هیچیک تشکل کارگری نیستند بلکه در بهترین حالت محافل کارگری ، بازنشسته و یا دانشجویانی هستند که با ایجاد یک کانال دارند به زعم خودشان کار ی می کنند! خب چرا دار و دسته جریان خاصی داره از این ناتشکل ها به سود تنظیم یک بیانیه مطالبِآتی و بعدا جعل نام منشور استفاده می کنه و چرا بقیه نمی خواهند به این نیت پی ببرند و از ذوق زدگی سر از پا نمی‌شناسند و به حمایت و پشتیبانی بیدریغ می پردازند ؟ آخر جز تشکل فرهنگیان که آنهم نه همه ی آنان بلکه افراد خاصی فقط در این رابطه تصمیم گیر بوده اند ، کدام یک از این امضا ها واقعا اعتبار اجتماعی دارد ؟ چرا فکر نمی کنیم این گونه جریان سازی‌ها می تونه نتیجه عکس داشته باشه و از طرفی جعل و دروغ را رواج بدهد و از سوی دیگر بدبینی و تردید نسبت به گرایش هایی که نشان از چپ دارند؟ . به این باید اندیشید و پیش از هرچیز کارگران و زحمتکشان را دعوت کرد در این هنگامه با درک ضرورت این مهم که "کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من "سازمان های واقعی و صنفی خودشان را تشکیل دهند تا هم بتوانند از حقوق صنفی _اجتماعی و سیاسی خود دفاع کنند و هم اجازه قیمومیت هر جریان که بنام آنها حرف می‌زنند ، ندهند.

منشور واقعی برای کارگران و زحمتکشان براین پایه شکل خواهد گرفت که :
کارگران در هرجا که هستید در این شرایط حساس ، برای ایجاد تشکیلات واقعی خودتان دست به کار شوید تا هم شرایط سخت پیش رو را خود مدیریت کنید و هم برای فردای بعد از هر تغییر و تحول از حقوق واقعی خود دفاع کنید.
همه آنچه را طی این ۴۴ سال از دست داده اید و یا حق شمابوده است را با مشورت و هم اندیشی و خرد جمعی بنویسید و انتشار دهید
اجازه ندهید کار و زندگی تان را به اسم خصوصی سازی و مولد سازی از شما بگیرند و با این سیاست ها چه در شرایط کنونی و چه در فردای پس از تغییرات احتمالی مبارزه کنید!

اشتغال فراگیر با داشتن معیشت و امکان تامین اجتماعی فراگیر حق مسلم کارگران است . برای حفظ امکاناتی که در این باره وجور دارد و برای بدست آوردن ا مکانات شایسته و ضروری درآینده خود و فرزندان باید کوشید .
حق مسلم کارگران بوده و خواهد بود که خود در نوع سرنوشتشان نقش تعیین کننده داشته باشند از داشتن یک تشکل مستقل تا داشتن حق تصمیم گیری برای وجود قوانین لازم یک زندگی عادلانه و برابر حقوق با دیگر اقشار مردم و رفاه و آسایش برای پیشرفت و توسعه انسانی ، همچنین داشتن آزادی‌های فردی و اجتماعی برای زنان و مردان کارگر و زحمتکش . این چیزی است که تا بحال هیچ رژیم و حکومتی از نوع حکومت های تا کنونی به ما کارگران و زحمتکشان نداده است و تنها به قدرت همبستگی و اتحاد به دست خواهد آمد ."برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی _ که در نظام طبیعت ضعیف پامال است" را برای طبقات محروم گفته اند .
بر پایه ی چنین درکی باید مطالبات جدی و راه های رسیدن به آن را فهرست کرد و راه های رسیدن به آن را یافت

پیام مخاطبان کانال- نشر در ستون آزاد نظریات
کانال مستقل کارگران هفت تپه
تماس با ادمین کانال: @kargare7tapeh

#نقد #منشور

⭕️نقدی محتوایی به منشور مطالبات حداقلی- چرا این منشور رفرمیستی است.

با سلام. درباره منشور مطالبات حداقلی که با بیست امضا و اسم منتشر شده است نقدی دارم. من هم موافق نظر تیزبینانه کارگر عزیز هفت تپه هستم که گفته چه کسی باید این مطالبات را بگیرد؟ ساختار سیاسی مورد نظر چه باید باشد؟ ما از چه کسی درخواست میکنیم که مطالبات مان را برآورده کند؟

ایراد اساسی این منشور این است که حتی حاضر نیست در حد رقیق و یواشکی و ظریف اشاره کند که برای کسب این مطالبات، ما (طبقه کارگر) باید چه نسبتی با قدرت سیاسی داشته باشیم. انتظار نداریم نویسندگان منشور از حکومت کارگری یا سوسیالیسم بگویند اما نوشته شان اینطور است که میتوان این منشور را جلوی جمهوری اسلامی هم گذاشت و گفت این مطالبات را میخواهیم. البته مطلعیم که ج.ا با ریاکاری تمام خواهد گفت "داریم تلاش میکنیم که وضع تان به همین خوبی شود و مشکلاتی هست و سختی هایی هست اما تحمل کنید!" اگر همین منشور را جلوی پهلوی بگذارید خواهد گفت تمام اینها را قبول دارم. اینکه چقدر در عمل اینها را قبول دارد بحث دیگری است اما حتما او هم اکثر این مطالبات را قبول خواهد کرد و یا با تغییر در برخی نام ها و عبارات ممکن است پهلوی هم بگوید همه این مطالبات قبول است.

منشور مطالبات، اساسا ایرادش این است که طلب میکند و برای خواسته اش اشاره ای به مبارزه طبقاتی نمیکند. در این منشور باور به اقدام مستقلانه طبقه کارگر برای به کرسی نشاندن خواسته ها و حق اش نشانی نیست.
یک بار تمام آن مطالبات را مطالعه کنید: همه شان در چهارچوب "چه مواردی را میخواهیم" هستند. اگر چه همه چیزهایی که میخواهیم نیستند و فعلا این مورد بحث نیست. اما هرگز درباره اینکه "چگونه" این چیزها را به دست بیاوریم صحبت نمیشود. در چه ساختار و چهارچوبی و با چه سازوکاری این چیزها را به دست بیاوریم؟ در اینباره اصولا سکوت شده است.

این منشور، یک متن کاملا رفرمیستی است به این معنی که با سکوتش درباره مساله ساختار قدرت، مروج این امر است که مطالباتشان را میتوانند در چهارچوب همین ساختار سیاسی یا چیزی شبیه به این به دست اورد و این یعنی رفرمیسم محض؛ ممکن است نویسندگان متن چنین اعتقادی نداشته باشند اما خروجی کارشان اینطور است. متن به صورت منفعلانه طلب میکند به جای اینکه به صورتی فعال از لزوم و چگونگی سازماندهی کارگری برای تغییر و تحول بگوید. این یعنی رفرمیسم.
انتظار نگارنده این نیست که نویسندگان منشور هم مانند بنده و خیلی های دیگر باور به قدرت گیری طبقه کارگر از طریق ایجاد شوراهای مستقل کارگری در محیط زیست و کار داشته باشند. اما نویسندگان منشور حتی به شکل سوسیال دموکراتیک و رفرمیستی و حتی به قالب سیستم دولت رفاه لیبرالی هم اشاره صریحی نمیکنند که این چیزها که لیست و طلب میکنند به دست چه کسی کسب میشود؟ در چه ساختاری؟ با چه مکانیزم سیاسی-اجتماعی؟ میتوانستند مثلا بگویند باور به پارلمانتاریسم لیبرالی دارند که در آن کارگران هم چند نماینده به مجلس بفرستند. و یا میتوانستند تشریح کنند که به شکلی دیگر میخواهند جامعه را بازسازی و بازسازماندهی کنند.

انصاف را در نظر داریم و میدانیم که ملاحظات امنیتی و سرکوب ممکن است اجازه ندهد که بخش هایی از فعالین علنی در باره ماندن یا رفتن ج.ا صریحا اظهار نظر کنند. اما نویسندگان میتوانستند حداقل اشاره ای کنند به ضرورت دخالت طبقه کارگر در مساله قدرت سیاسی که ضامن کسب مطالباتی است که خود لیست کرده اند. البته درجه این دخالت میتواند از براندازی طبقاتی و انقلاب اجتماعی و قدرت گیری شوراهای کارگری باشد تا نمونه های یواش و لیبرالی و پارلمانتاریستی ماجرا. ما نمتوانیم به آنها تحمیل کنیم مثل ما فکر کنند اما انتظار داریم فکر خودشان را در قالب هایی کلی بگویند.

دیگران از مساله امضاهای پای منشور صحبت کردند که کاملا مهم و درست است. برخی به اصطلاح تشکلات موجود در لیست امضاها، اصولا وجود خارجی ندارند(مثل مورد سندیکای هفت تپه). برخی یک شبه و قبل از امضای منشور پدید امده اند، برخی فقط یک نفر پشت آن امضا دارند، برخی دو تا سه نفر، برخی اصلا تشکل نیستند و نام یک کانال یا صفحه مجازی هستند، یکی از آنها چیزی نیست جز نام فعالیتی یک زن و شوهر و ...
این موضوع هم مساله دیگری است که البته مهم است.

امید است که با این نقد و تبادل نظرها، کمکی به افزایش آگاهی در درون جنبش کارگری بشود. از کانال مستقل کارگران هفت تپه که شجاعانه برای حقیقت و ترویج ایده و عمل مبارزه و سازماندهی شورایی مقاومت و مبارزه میکند سپاسگزارم. زنده باد جنبش "زن-زندگی-آزادی" و زنده باد مبارزه شورایی در طبقه کارگر برای الغای نظام طبقاتی.
با احترام- یک کارگر از شاهین شهر

پیام مخاطبان- ستون آزاد #نقد و نظر
انتشار: کانال مستقل کارگران هفت تپه

⬆️نقدی محتوایی به #منشور #مطالبات حداقلی- چرا این منشور رفرمیستی است.

با سلام. این #نقد به متن موسوم به #منشور مطالبات حداقلی منتشر شده در روزهای قبل را منتشر کنید. نویسنده مطلب، "پیمان فرهنگیان"، فعال کارگری است. این مطلب را مطالعه کردم و فکر کردم برای اضافه شدن به مجموعه نقد و نظرها در این مورد، مناسب است.

ارسالی از مخاطبان کانال-ستون آزاد نظریات
انتشار:کانال مستقل کارگران هفت تپه
تماس با ادمین کانال: @kargare7tapeh