▪️#کودکان_کولبر در نوار مرزی کوردستان نه‌تنها قربانیان نظام سرمایه‌داری و بهره‌کشی اقتصادی هستند، بلکه بار سنگین ستم ملی را نیز بر دوش می‌کشند. این کودکان، فرزندان کسانی هستند که در طول تاریخ مورد تبعیض و سرکوب مضاعف قرار گرفته‌اند؛ سرکوبی که نه‌تنها اقتصادی، بلکه فرهنگی و سیاسی نیز هست. از منظر مارکسیستی، آن‌ها در مرکز تلاقی دو تضاد بزرگ اجتماعی ایستاده‌اند: تضاد طبقاتی و تضاد ملی.
در جامعه‌ای که سرمایه‌داری به‌طور گسترده توزیع نابرابر ثروت را تشدید می‌کند، کودکان کولبر به عنوان بخشی از طبقه کارگر از فرصت‌های عادی زندگی محروم شده‌اند. کولبری، پدیدەای است که تنها در سایه فقر و بی‌عدالتی نهادینه شده، ممکن است به گزینه‌ای برای امرار معاش بدل شود. اما این معیشت تحقیرآمیز، تنها یکی از جلوه‌های ستم است. در نوار مرزی کوردستان، کودکان کولبر نه فقط به دلیل فقر، بلکه به دلیل هویت ملی‌شان نیز سرکوب می‌شوند.
ستم ملی در کوردستان به اشکال مختلف نمود پیدا می‌کند؛ از انکار زبان و فرهنگ کوردی گرفته تا اعمال سیاست‌های نابرابر در زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی. کودکان کولبر در این جغرافیای محصور، نه تنها قربانیان یک سیستم اقتصادی ناعادلانه هستند، بلکه به دلیل تعلق به یک ملت تحت‌ستم، از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود نیز محروم می‌مانند. سیاست‌های حکومتی و ساختارهای قدرت، با سرکوب و بی‌توجهی به نیازهای مردم کوردستان، شرایطی را به‌وجود آورده‌اند که کار خطرناک و جان‌فرسای کولبری به یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر برای بسیاری از خانواده‌های کورد بدل شود.
از دیدگاه مارکسیستی، کولبری نه تنها نتیجه استثمار اقتصادی بلکه محصول یک سیستم سلطه‌گرانه و استعماری است که در آن، ستم ملی به ابزاری برای تداوم حاکمیت طبقاتی تبدیل شده است. حکومت‌ با نادیده‌گرفتن خواسته‌های ملت‌های تحت‌ستم و سرکوب سیاسی و فرهنگی آن‌ها، تلاش می‌کنند اتحاد طبقاتی و ملی را که می‌تواند منجر به تغییرات انقلابی شود، خنثی کنند. این کودکان، در خط مقدم این سرکوب‌های دوگانه قرار دارند؛ سرکوبی که از یک سو، آن‌ها را از فرصت‌های اقتصادی و آموزشی محروم می‌کند و از سوی دیگر، به هویت و موجودیت فرهنگی آن‌ها حمله می‌کند.
مارکسیسم این واقعیت را برجسته می‌کند که رهایی واقعی این کودکان از زنجیره‌های استثمار، تنها با تغییر بنیادین در ساختارهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی امکان‌پذیر است. این تغییرات نه تنها باید به نفع طبقات فرودست باشد، بلکه باید به رفع ستم ملی و تأمین حقوق ملت‌های تحت‌ستم نیز منجر شود. مبارزه برای رهایی کودکان کولبر، به‌طور ناگزیر با مبارزه برای حقوق ملی و فرهنگی کوردها پیوند خورده است. بدون پایان دادن به این ستم‌های دوجانبه، کولبری هم‌چنان نماد آشکار نابرابری‌های ساختاری و سرکوب خواهد ماند.


#کولبر #کولبری #کوردستان
#کولبرنیوز #کودک_کولبر

▪️ این ارتش نامتشکل کار، نان‌شب‌شان را از پیچ‌وخم کوه‌های پوشیده از برف نوارمرزی کوردستان در می‌آورند. برای لقمه‌ای نان، گردنه‌ها، دره‌ها، بالا و بلندی‌های صعب‌العبور و باریکه راه‌های خطرناک را با خروار خروار بارِ سنگین که استخوان را می‌ترکاند؛ می‌پیمایند. در گرمای طاقت‌فرسای تابستان و سرمای خشک و سوزان زمستان با کوله‌بارهایی سنگین‌تر از وزن خود در دل شب و تاریکی از کوره‌راه‌هایی رد می‌شوند، که در تصور انسان سده ۲١ نمی‌گنجد.
از این میان، یکی فقر و فلاکت اجازه نداده است که بیشتر از چهار کلاس درس بخواند، یکی کارشناسی ارشد دارد و دیگری دکترای بیکار است، یکی در کودکی عشق بازیگر شدن داشته و دیگری عاشق فوتبال، یکی دیگر قهرمان ورزشی است و چندین مدال دارد و آن دیگری رتبه برتر کنکور، اما همه امروز یک درد مشترک (فقر) دارند و محکوم به یک سرنوشت مشترک(استثمار شدن) هستند. از پیر و جوانی که در این مسیر صعب‌العبور دارند روزانه برای لقمه‌ای نان به استقبال مرگ می‌روند، همه و همه تضادهای طبقاتی و ملیتی را با گوشت و استخوان خود حس کرده‌اند. همه این‌ها شاهد مرگ رفیق، دوست، فامیل و یا یکی از اعضای خانواده خود در این مسیر بوده‌اند. یکی پدرش با گلوله هنگ‌مرزی و حافظان تمامیت‌ارضی کشته شده است، یکی رفیقش در حین تعقیب و گریز توسط نیروهای نظامی از کوه سقوط کرده است، یکی برادرش در میان بهمن و کولاک زیر برف مانده است و یخ زده است و دیگری مادر یا خواهرش بر اثر انفجار مین‌های به‌جامانده از جنگ ارتجاعی ایران و عراق نقص‌عضو شده است.
سال‌هاست در این دوزخی که حاکمیت در کوردستان درست کرده است خبرها تکراری‌ست و تنها نام مکان و کشته‌شدگان تغییر می‌کند.

#کوردستان
#کولبری
#انقلاب_ژینا