This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🤝جزئیات مذاکرات عمان
🔻 مارک:
اسکات هورتون: نویسنده ضدجنگ، مجری Scott Horton Show و منتقد مداخلات آمریکا
مارک دوبوویتز: مدیر FDD و متخصص برنامه هستهای ایران
🔸یک کشور گروگانِ ترسِ ج.ا از روابط نرمال با دنیا و تصوراتِ آخرالزمانی و ضدیهود آن شده است. دروغ بزرگِ «استفاده صلحآمیز» از هستهای را به هر مرغ پختهای بگویی، برایت بندری میرقصد، ولی اینها حتی جسارتِ بمب ساختن هم نداشتند، و چند دهه اقتصادِ ایران را به وضعیتِِ یمنی کشاندند، و بعد هم که فریاد ایرانیان از این همه «غارت و فلاکت برای هیچ» بلند شد، مثل یک نظامِ وحشیِ اشغالگر و متخاصم، بیرحمانه قتلعام کردند.
🔸این چه کاربرد صلحآمیزی از انرژی هستهای بود که این همه هزینه اقتصادی/جانی به روی دست مردم گذاشته و یگانه حق مسلم ایرانیان فرض شد و به بیبرقی کشور هم کمکی نکرد؟ بهخدا اگر مسالهتان بمب اتم هم بود، راه داشت! خیلی ساده شعار محو اسرائیل را کنار میگذاشتید و در پیمانی تعهد میدادید که در هیچ تعرضی به هیچ کشور عضو سازمان مللی مشارکت نخواهید کرد، خود دنیا برایتان دهها بمب اتم میساخت!
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
🔻 مارک:
ترامپ پیشنهاد خوبی داد، اما خامنهای رد کرد!
اسکات هورتون: نویسنده ضدجنگ، مجری Scott Horton Show و منتقد مداخلات آمریکا
مارک دوبوویتز: مدیر FDD و متخصص برنامه هستهای ایران
🔸یک کشور گروگانِ ترسِ ج.ا از روابط نرمال با دنیا و تصوراتِ آخرالزمانی و ضدیهود آن شده است. دروغ بزرگِ «استفاده صلحآمیز» از هستهای را به هر مرغ پختهای بگویی، برایت بندری میرقصد، ولی اینها حتی جسارتِ بمب ساختن هم نداشتند، و چند دهه اقتصادِ ایران را به وضعیتِِ یمنی کشاندند، و بعد هم که فریاد ایرانیان از این همه «غارت و فلاکت برای هیچ» بلند شد، مثل یک نظامِ وحشیِ اشغالگر و متخاصم، بیرحمانه قتلعام کردند.
🔸این چه کاربرد صلحآمیزی از انرژی هستهای بود که این همه هزینه اقتصادی/جانی به روی دست مردم گذاشته و یگانه حق مسلم ایرانیان فرض شد و به بیبرقی کشور هم کمکی نکرد؟ بهخدا اگر مسالهتان بمب اتم هم بود، راه داشت! خیلی ساده شعار محو اسرائیل را کنار میگذاشتید و در پیمانی تعهد میدادید که در هیچ تعرضی به هیچ کشور عضو سازمان مللی مشارکت نخواهید کرد، خود دنیا برایتان دهها بمب اتم میساخت!
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 کشتاری بیسابقه در کلَ تاریخ ایران
🎙#امیر_خادم (راوی پادکست «ماجرای مشروطه»)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
🎙#امیر_خادم (راوی پادکست «ماجرای مشروطه»)
📺 بزرگترین کشتار خیابانی دولتی در تاریخ
— ضحاک به کدام آیهی ضحاکنامه اقتدا کرد؟
🪓 معماران خون
📕۵۰ هزار کشته؛ سازمان تحلیل آمار خانه خبری چشما
.
#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
رقص سوگ
✍🏻 #ارسالی_مخاطبان
آنچه این بیناموسها، این مدعیان طهارتِ تحمیلی، «رقص و مطرببازی» میخوانند، در ژرفای زیستجهانهای لر، کرد، لک و بختیاری - و در دلِ بسیاری از روستاهای پراکنده ایران - نه انحراف از سوگ است و نه ولنگاری؛ بلکه خودِ سوگ در زندهترین و پرمعناترین معنای زندگیخواهانه آن است، سوگی همهنگام آگاه به وضعیت تراژیک و سپنحی زندگی انسان، که مرگِ ناجوانمردانه را در سکوتِ قبرستان مدفون نمیکند، سوگی که خونِ ریختهشده را به روزمرگی فرونمیکاهد. رقص سوگ، سوگ بر تراژیکترین مرگهاست.
در خیزش دیماه ۱۴۰۴ -و پیش از آن در جنبش ۱۴۰۱ - هزاران جوان با گلولههای مستقیم، با شلیکِ ناجوانمردانه، با تیغ و درفش و سنان و شکنجه جان باختند.
جوانانی که هنوز فرصتِ عروسی (ستیغ زندگی هر جوان)، هنوز فرصتِ زیستنِ به اتدازه نیافته بودند.
و خانوادهها، بر مزارشان، نه با سکوتِ اجباریِ فقهِ رسمی، که با دهل و سرنا و چَمَری، با کِلکشیدن، با چرخشِ بدنها در دایرهی سوگ، با تاج گلِ عروسی، با رقصی که اشک و فریاد را در هم میآمیزد، عزاداری کردند.
این رقص، رقص شادی نیست؛ این رقص، رقص خون است.
این چرخش، اعتراضی غریو آساست به مرگی که نباید «عادی» شود. وقتی جوانی ناکام میمیرد یا پهلوانی جان میسپارد یا جوانی شهید میشود، خانوادهاش بر مزارش عروسی او را بازسازی میکند:
تاج گل میچرخاند، حنابندان میگیرد، دهل مینوازد، میرقصد - نه برای به فراموشی سپردن، که برای گفتن اینکه: این مرگ پایان نیست، این خون پایمال نمیشود، این جوانیِ بریدهشده به فراموشی سپرده نمیشود.
بیناموسهایی که این آیین را «اغتشاش» میخوانند، که حکم میدهند سوگواران و کشتهشدگان «از دایرهی اسلام بیروناند»، که حتی مجوزِ دفن در گورستان مسلمانان را انکار میکنند، در واقع دارند اعتراف میکنند که میخواهند حتی بر مزار مردگان نیز سلطه تمام عیار داشته باشند. دین انسانسوز و فتنهشکن آنان باید از تولد تا مرگ بر همه چیز تسلط داشته باشد.
آنها قتل را دوبار مرتکب میشوند: بار اول با گلوله، بار دوم با حذفِ معنای سوگ، با خفه کردنِ فریادِ بدنها، با ممنوع کردنِ آیینی که هزارهها ریشه در ژرفترین لایههای زیستجهان در این سرزمین داشته است و اسلام هم هیچگاه نتوانسته است آن را از میان بردارد و نخواهد توانست.
این سوگِ بدنمند، این رقصِ خلسهوارِ عزادار، خطرناک است نه از آنرو که «حرام» است - صدالبته در دین این اژدهافشان مطعون است- بلکه از آنرو که حافظه را زنده نگه میدارد.
هر گامِ سنگین بر خاکِ گورستان، هر نوای دهل که زمین را میلرزاند، هر چرخشی که دایرهی مقاومت را حفظ میکند، یادآوری میکند: این خونِ فقط یک نفر نیست، بلکه خونِ یک ملت است.
و ایدئولوژیای که حتی رقص سوگ را تحمل نمیکند، که حتی بر گور جوانانش فتوای تکفیر صادر میکند، خود فاش میکند که از حقیقت، از زیستجهان و هر شکلی دیگر از زندگی میهراسد:
ترس از پدری که بر پیکر فرزندش میگوید «این گل پرپر شده، فدای میهن شده»، ترس از مادری که با رقصِ سوگ فریاد میزند «خون بچهام پایمال نمیشود»، و ما پیکار را تدارک میبینیم، ترس از دایرهای که میچرخد و نمیشکند، از نوایی که خاموش نمیشود، از حافظهای که نسل به نسل منتقل میشود. اینجا دیگر فقط با یک رسمِ محلی مواجه نیستیم ؛ اینجا ایستادن بر لبهی تاریخ است، جایی که سوگ به مقاومت بدل میشود، مرگِ یک تن به حماسهی یک ملت، و هر رقصی بر مزار، نه پایانِ زندگی، که آغازِ زندگیِ دوبارهی زندگیخواهی، دادخواهی و آزادیخواهی است.
تا عدالت پاسخ نگیرد، این گامها میچرخند،
این نواها برمیخیزند و این دایره -هرگز- کامل بسته نمیشود.
و آنهایی که سوگ را «مطرببازی» میخوانند و حکمِ حذف صادر میکنند،
بدانند: مردم حتی در مرگ هم زندهاند، حتی بر گور فدزندان در خون تپیده ملت هم میرقصند - و این رقص، پایانِ هر سلطهای است که تابِ رقص زندگی را ندارد.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
✍🏻 #ارسالی_مخاطبان
آنچه این بیناموسها، این مدعیان طهارتِ تحمیلی، «رقص و مطرببازی» میخوانند، در ژرفای زیستجهانهای لر، کرد، لک و بختیاری - و در دلِ بسیاری از روستاهای پراکنده ایران - نه انحراف از سوگ است و نه ولنگاری؛ بلکه خودِ سوگ در زندهترین و پرمعناترین معنای زندگیخواهانه آن است، سوگی همهنگام آگاه به وضعیت تراژیک و سپنحی زندگی انسان، که مرگِ ناجوانمردانه را در سکوتِ قبرستان مدفون نمیکند، سوگی که خونِ ریختهشده را به روزمرگی فرونمیکاهد. رقص سوگ، سوگ بر تراژیکترین مرگهاست.
در خیزش دیماه ۱۴۰۴ -و پیش از آن در جنبش ۱۴۰۱ - هزاران جوان با گلولههای مستقیم، با شلیکِ ناجوانمردانه، با تیغ و درفش و سنان و شکنجه جان باختند.
جوانانی که هنوز فرصتِ عروسی (ستیغ زندگی هر جوان)، هنوز فرصتِ زیستنِ به اتدازه نیافته بودند.
و خانوادهها، بر مزارشان، نه با سکوتِ اجباریِ فقهِ رسمی، که با دهل و سرنا و چَمَری، با کِلکشیدن، با چرخشِ بدنها در دایرهی سوگ، با تاج گلِ عروسی، با رقصی که اشک و فریاد را در هم میآمیزد، عزاداری کردند.
این رقص، رقص شادی نیست؛ این رقص، رقص خون است.
این چرخش، اعتراضی غریو آساست به مرگی که نباید «عادی» شود. وقتی جوانی ناکام میمیرد یا پهلوانی جان میسپارد یا جوانی شهید میشود، خانوادهاش بر مزارش عروسی او را بازسازی میکند:
تاج گل میچرخاند، حنابندان میگیرد، دهل مینوازد، میرقصد - نه برای به فراموشی سپردن، که برای گفتن اینکه: این مرگ پایان نیست، این خون پایمال نمیشود، این جوانیِ بریدهشده به فراموشی سپرده نمیشود.
بیناموسهایی که این آیین را «اغتشاش» میخوانند، که حکم میدهند سوگواران و کشتهشدگان «از دایرهی اسلام بیروناند»، که حتی مجوزِ دفن در گورستان مسلمانان را انکار میکنند، در واقع دارند اعتراف میکنند که میخواهند حتی بر مزار مردگان نیز سلطه تمام عیار داشته باشند. دین انسانسوز و فتنهشکن آنان باید از تولد تا مرگ بر همه چیز تسلط داشته باشد.
آنها قتل را دوبار مرتکب میشوند: بار اول با گلوله، بار دوم با حذفِ معنای سوگ، با خفه کردنِ فریادِ بدنها، با ممنوع کردنِ آیینی که هزارهها ریشه در ژرفترین لایههای زیستجهان در این سرزمین داشته است و اسلام هم هیچگاه نتوانسته است آن را از میان بردارد و نخواهد توانست.
این سوگِ بدنمند، این رقصِ خلسهوارِ عزادار، خطرناک است نه از آنرو که «حرام» است - صدالبته در دین این اژدهافشان مطعون است- بلکه از آنرو که حافظه را زنده نگه میدارد.
هر گامِ سنگین بر خاکِ گورستان، هر نوای دهل که زمین را میلرزاند، هر چرخشی که دایرهی مقاومت را حفظ میکند، یادآوری میکند: این خونِ فقط یک نفر نیست، بلکه خونِ یک ملت است.
و ایدئولوژیای که حتی رقص سوگ را تحمل نمیکند، که حتی بر گور جوانانش فتوای تکفیر صادر میکند، خود فاش میکند که از حقیقت، از زیستجهان و هر شکلی دیگر از زندگی میهراسد:
ترس از پدری که بر پیکر فرزندش میگوید «این گل پرپر شده، فدای میهن شده»، ترس از مادری که با رقصِ سوگ فریاد میزند «خون بچهام پایمال نمیشود»، و ما پیکار را تدارک میبینیم، ترس از دایرهای که میچرخد و نمیشکند، از نوایی که خاموش نمیشود، از حافظهای که نسل به نسل منتقل میشود. اینجا دیگر فقط با یک رسمِ محلی مواجه نیستیم ؛ اینجا ایستادن بر لبهی تاریخ است، جایی که سوگ به مقاومت بدل میشود، مرگِ یک تن به حماسهی یک ملت، و هر رقصی بر مزار، نه پایانِ زندگی، که آغازِ زندگیِ دوبارهی زندگیخواهی، دادخواهی و آزادیخواهی است.
تا عدالت پاسخ نگیرد، این گامها میچرخند،
این نواها برمیخیزند و این دایره -هرگز- کامل بسته نمیشود.
و آنهایی که سوگ را «مطرببازی» میخوانند و حکمِ حذف صادر میکنند،
بدانند: مردم حتی در مرگ هم زندهاند، حتی بر گور فدزندان در خون تپیده ملت هم میرقصند - و این رقص، پایانِ هر سلطهای است که تابِ رقص زندگی را ندارد.
.
#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Forwarded from اقوال الانعام
بچهها این عمادالدین باقیه. مرید آیتالله منتظری. شعبهای از قبیله آخوندها که با «نمایش وجدان بیدار» برای «فقط بخشی از قربانیان» خودشون رو «مرجع اعتبارسنجی جنایات» جا زدند. و فکر کردند خیلی باهوشند.
Forwarded from اقوال الانعام
اقوال الانعام
بچهها این عمادالدین باقیه. مرید آیتالله منتظری. شعبهای از قبیله آخوندها که با «نمایش وجدان بیدار» برای «فقط بخشی از قربانیان» خودشون رو «مرجع اعتبارسنجی جنایات» جا زدند. و فکر کردند خیلی باهوشند.
خیلیها باورشون نمیشه چرا میگن خوک مدفوع میخوره. هرچی هم میگی اینا سیستم گوارشیشون اینجوریه که برای هضم غذا یه مقدار ازین مکملها هم نیاز دارن بیفایدهست. وقتی میبریشون طویله میبینن یه حیوون گوگولی و تپلیه. هی صبر میکنند و میگن «کو پس؟». هی صبر میکنند. بعد یهو یکیشون میاد درست زیر پای اون یکی شروع میکنه هاخم هاخم هاخم... هرچی هست میخوره، از عن و شاش و کاهو و سبزی.
برای همین همیشه اینجوریه که اگه شک داری، باید تکیه بدی به حصار، و صبر کنی. بالاخره عادتشون رو نشون میدن.
برای همین همیشه اینجوریه که اگه شک داری، باید تکیه بدی به حصار، و صبر کنی. بالاخره عادتشون رو نشون میدن.
Forwarded from اقوال الانعام
اقوال الانعام
خیلیها باورشون نمیشه چرا میگن خوک مدفوع میخوره. هرچی هم میگی اینا سیستم گوارشیشون اینجوریه که برای هضم غذا یه مقدار ازین مکملها هم نیاز دارن بیفایدهست. وقتی میبریشون طویله میبینن یه حیوون گوگولی و تپلیه. هی صبر میکنند و میگن «کو پس؟». هی صبر میکنند.…
کشتار به خانواده بازیگر حکومتی که شرفش رو برای تبلیغ پروژه خونبار نظام تو سوریه فروخت هم رسیده، بعد خوکچههای خونشور میگن عدد نسازید!
عمادالدین باقی
🩸مگر نابودی ۳۱۱۷ جان هولناک نیست که امارسازی می کنید؟
#عمادالدین_باقی
✍️حکومت، امار ۳۱۱۷ کشته از پلیس و حافظان امنیت و مردم عادی و افراد حرفه ای سازمان یافته را در حوادث خونبار دیماه اعلام کرده است. البته پر واضح است که ممکن است با فوت برخی از مجروحان یا شناسایی های جدید این آمار کمی افزایش پیدا کند.
اکنون در اردوگاه مخالفان حکومت، رقابتی بر سر هرچه بیشتر بالا بردن آمار قربانیان اعتراضات دیماه به وجود آمده، یکی میگوید ۱۲۰۰۰ دیگری میگوید ۳۶۵۰۰ یکی میگوید ۶۰ هزار و اخیرا هم برخی ۸۰ هزار و۱۰۰ هزار کشته را مطرح کرده اند. هدف آن هم مشخص است: تحریک و انگیزه بخشی به قدرتهای خارجی برای حمله به ایران به استناد "قاعده حمایت". اما آنها در واقع با این کار دارند با آمار بازی و اصل موضوع را لوث می کنند. این آمار درباره اشیا نیست، درباره جان انسانهاست که حتی یک نفرش همچون یک جهان و جامعه ا
#عمادالدین_باقی
✍️حکومت، امار ۳۱۱۷ کشته از پلیس و حافظان امنیت و مردم عادی و افراد حرفه ای سازمان یافته را در حوادث خونبار دیماه اعلام کرده است. البته پر واضح است که ممکن است با فوت برخی از مجروحان یا شناسایی های جدید این آمار کمی افزایش پیدا کند.
اکنون در اردوگاه مخالفان حکومت، رقابتی بر سر هرچه بیشتر بالا بردن آمار قربانیان اعتراضات دیماه به وجود آمده، یکی میگوید ۱۲۰۰۰ دیگری میگوید ۳۶۵۰۰ یکی میگوید ۶۰ هزار و اخیرا هم برخی ۸۰ هزار و۱۰۰ هزار کشته را مطرح کرده اند. هدف آن هم مشخص است: تحریک و انگیزه بخشی به قدرتهای خارجی برای حمله به ایران به استناد "قاعده حمایت". اما آنها در واقع با این کار دارند با آمار بازی و اصل موضوع را لوث می کنند. این آمار درباره اشیا نیست، درباره جان انسانهاست که حتی یک نفرش همچون یک جهان و جامعه ا
Telegram
نقدآگین
📘فروپاشی زیرساختهای لجستیکی و برآورد آماری ابعاد جنایت علیه بشریت در انقلاب ایران
— گزارش تحلیلی؛ سازمان تحلیل آمار خانه خبری چشما
🟥 زمانی که ریاضیات از خبر جلو میزند
— چرا ۱۷ روز برای انتشار این گزارش صبر کردیم؟
🔻در ۲۳ دیماه ۱۴۰۴، تنها یک روز پس از…
— گزارش تحلیلی؛ سازمان تحلیل آمار خانه خبری چشما
🟥 زمانی که ریاضیات از خبر جلو میزند
— چرا ۱۷ روز برای انتشار این گزارش صبر کردیم؟
🔻در ۲۳ دیماه ۱۴۰۴، تنها یک روز پس از…
📊 وقتی ریاضیات، روایت رسمی را رسوا میکند!
— نقد و بررسی خونشوریِ عمادالدین باقی
(۱/۲)
✍🏻 #ارسالی_مخاطبان
🔸یادداشت اخیر آقای عمادالدین باقی، اگرچه در پوستهای از «نصیحتگری مشفقانه» و دعوت به پرهیز از خشونت پیچیده شده، اما با نادیده گرفتن الفبای «مدیریت بحران» و اصول «آمار استنتاجی»، عملاً به بازوی ناخواستهی «عادیسازی جنایت» بدل شده است. خطای او تنها یک اشتباه محاسباتی نیست؛ بلکه مشارکت در کتمانِ «ردپای فیزیکی» یک جنایت بیسابقه در تاریخ ایران و جهان است.
🔻آسیبهای بنیادین این نگاه را میتوان در چهار محور زیر، با استناد به دادههای گزارش تحلیلی «خانه خبری چشما» و شواهد میدانی، تدقیق کرد:
📍 ۱. مغالطهی «پهلوان پنبه» در برابر «منطق لجستیک»
🔸آقای باقی مدعی است که آمارهای بالا (۳۶ یا ۵۰ هزار کشته) صرفاً محصول «عددسازی سیاسی» برای تحریک قدرتهای خارجی است. این ادعا در برابر گزارشهای فنی و مهندسی رنگ میبازد. رسیدن به عدد ۵۲,۰۰۰ جانباخته، نه یک برآورد هیجانی، بلکه خروجیِ محاسبات دقیق بر اساس «قانون رتبه-اندازه» (Zipf's Law) و تحلیل «ظرفیت زیرساختهای لجستیکی» است.
🔸وقتی زیرساختهای دفن و نگهداری (سردخانههای استاندارد) دچار «شکست عملکردی» (Functional Failure) میشوند و حاکمیت ناچار به استقرار «کانتینرهای ۴۰ فوت» و اجرای «تریاژ صحرایی» برای اجساد میگردد، علم آمار حکم میدهد که «نرخ ورودی» سیستم دهها برابر ظرفیت اسمی بوده است. تقلیل این محاسبات علمی به «انگیزههای سیاسی»، فرار از واقعیتِ «انسداد لجستیکی» است.
📉 ۲. دامِ «عادیسازی» و انکارِ «مشاهدات عینی»
🔸باقی مبنا را بر آمار رسمی (۳۱۱۷ نفر) میگذارد و میپرسد «مگر همین کم هولناک است؟». پاسخ این است: بله هولناک است، اما از نظر فیزیکی «غیرممکن» است.
🔸شواهد فنی از مرکز پزشکی قانونی کهریزک—از جمله نمایش کدهای ریستشونده روی مانیتورهای پذیرش که نشاندهندهی پر شدنِ چندین «بلاکِ ثبتی» در یک شیفت است—حکایت از نرخی دارد که با عدد ۳۰۰۰ برای «کل کشور» در تضاد مطلق است.
🔸پذیرش عدد ۳۰۰۰، مساوی است با انکارِ وجود کانتینرهای انباشته از پیکر. آقای باقی با پذیرش این عدد، ناخواسته بر روی هزاران «پیکرِ دپو شده» و «گورهای بینام» خاک میپاشد و بحث را از یک «ایرانیکشی تمامعیار» به یک «درگیری محدود» تقلیل میدهد.
🏗 ۳. قیاس معالفارق و نادیدهگیری «توزیع دمسنگین»
🔸مقایسه کشتهشدگان ۱۵ سال مبارزه چریکی و پراکنده (انقلاب ۵۷) با چند روز سرکوب متمرکز و جنگی (دی ۱۴۰۴) از نظر آماری غلط و گمراهکننده است. ما در اینجا با یک پدیده «دمسنگین» (Heavy-tailed Distribution) مواجهیم [به نوعی از توزیعهای آماری اشاره دارد که در آن بخش انتهایی توزیع (دم) به طور قابل توجهی سنگینتر از توزیعهای نرمال یا توزیعهای با دم سبک است. به عبارت دیگر، در این نوع توزیعها، احتمال وقوع رویدادهای نادر و بزرگ نسبت به توزیعهای معمولی بیشتر است].
🔸طبق مدلسازیهای آماری:
🔍 ۴. توهم «سبب اقوی از مباشر» در برابر واقعیتِ «صید-بازصید»
🔸باقی با توسل به قواعد فقهی، امیدوار است سیستم قضایی جلوی اعدام را بگیرد. اما تحلیلهای آماری مبتنی بر روش «صید-بازصید» (Capture-Recapture) —که استاندارد طلایی برآورد تلفات در جنایات جنگی است— نشان میدهد که در سیستمهای بسته، «لیست رسمی» (آنچه میبینیم) تنها نوک کوه یخ است.
🔸وقتی متغیرهایی مثل «پنهانکاری امنیتی» و «تدفینهای خارج از شبکه» وارد معادله میشود، تحلیلهای این متدولوژی نشان میدهد که لیستهای رسمی معمولاً تنها ۱۰ تا ۱۵ درصد واقعیت را پوشش میدهند. در چنین سیستمی، تفکیک بین مسبب و مباشر بیمعناست؛ چرا که کل ساختار، از صادرکننده دستور تا راننده لودری که گور دستهجمعی میکند، اجزای یک ماشین «حذف سیستماتیک» هستند.
🔸آقای عمادالدین باقی در یادداشت خود، نه تنها به مغالطهی «نیتخوانی» دچار شده، بلکه با نادیده گرفتن «ریاضیات جنایت»، ناخواسته به تریبونی برای روایتی تبدیل شده که هدفش کوچکنمایی ابعاد فاجعه است.
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— نقد و بررسی خونشوریِ عمادالدین باقی
(۱/۲)
✍🏻 #ارسالی_مخاطبان
🔸یادداشت اخیر آقای عمادالدین باقی، اگرچه در پوستهای از «نصیحتگری مشفقانه» و دعوت به پرهیز از خشونت پیچیده شده، اما با نادیده گرفتن الفبای «مدیریت بحران» و اصول «آمار استنتاجی»، عملاً به بازوی ناخواستهی «عادیسازی جنایت» بدل شده است. خطای او تنها یک اشتباه محاسباتی نیست؛ بلکه مشارکت در کتمانِ «ردپای فیزیکی» یک جنایت بیسابقه در تاریخ ایران و جهان است.
🔻آسیبهای بنیادین این نگاه را میتوان در چهار محور زیر، با استناد به دادههای گزارش تحلیلی «خانه خبری چشما» و شواهد میدانی، تدقیق کرد:
📍 ۱. مغالطهی «پهلوان پنبه» در برابر «منطق لجستیک»
🔸آقای باقی مدعی است که آمارهای بالا (۳۶ یا ۵۰ هزار کشته) صرفاً محصول «عددسازی سیاسی» برای تحریک قدرتهای خارجی است. این ادعا در برابر گزارشهای فنی و مهندسی رنگ میبازد. رسیدن به عدد ۵۲,۰۰۰ جانباخته، نه یک برآورد هیجانی، بلکه خروجیِ محاسبات دقیق بر اساس «قانون رتبه-اندازه» (Zipf's Law) و تحلیل «ظرفیت زیرساختهای لجستیکی» است.
🔸وقتی زیرساختهای دفن و نگهداری (سردخانههای استاندارد) دچار «شکست عملکردی» (Functional Failure) میشوند و حاکمیت ناچار به استقرار «کانتینرهای ۴۰ فوت» و اجرای «تریاژ صحرایی» برای اجساد میگردد، علم آمار حکم میدهد که «نرخ ورودی» سیستم دهها برابر ظرفیت اسمی بوده است. تقلیل این محاسبات علمی به «انگیزههای سیاسی»، فرار از واقعیتِ «انسداد لجستیکی» است.
📉 ۲. دامِ «عادیسازی» و انکارِ «مشاهدات عینی»
🔸باقی مبنا را بر آمار رسمی (۳۱۱۷ نفر) میگذارد و میپرسد «مگر همین کم هولناک است؟». پاسخ این است: بله هولناک است، اما از نظر فیزیکی «غیرممکن» است.
🔸شواهد فنی از مرکز پزشکی قانونی کهریزک—از جمله نمایش کدهای ریستشونده روی مانیتورهای پذیرش که نشاندهندهی پر شدنِ چندین «بلاکِ ثبتی» در یک شیفت است—حکایت از نرخی دارد که با عدد ۳۰۰۰ برای «کل کشور» در تضاد مطلق است.
🔸پذیرش عدد ۳۰۰۰، مساوی است با انکارِ وجود کانتینرهای انباشته از پیکر. آقای باقی با پذیرش این عدد، ناخواسته بر روی هزاران «پیکرِ دپو شده» و «گورهای بینام» خاک میپاشد و بحث را از یک «ایرانیکشی تمامعیار» به یک «درگیری محدود» تقلیل میدهد.
🏗 ۳. قیاس معالفارق و نادیدهگیری «توزیع دمسنگین»
🔸مقایسه کشتهشدگان ۱۵ سال مبارزه چریکی و پراکنده (انقلاب ۵۷) با چند روز سرکوب متمرکز و جنگی (دی ۱۴۰۴) از نظر آماری غلط و گمراهکننده است. ما در اینجا با یک پدیده «دمسنگین» (Heavy-tailed Distribution) مواجهیم [به نوعی از توزیعهای آماری اشاره دارد که در آن بخش انتهایی توزیع (دم) به طور قابل توجهی سنگینتر از توزیعهای نرمال یا توزیعهای با دم سبک است. به عبارت دیگر، در این نوع توزیعها، احتمال وقوع رویدادهای نادر و بزرگ نسبت به توزیعهای معمولی بیشتر است].
🔸طبق مدلسازیهای آماری:
، اگر تهران به عنوان «هاب مرکزی» دچار اشباع سردخانهها شده باشد (با برآورد حدود ۱۰,۰۰۰ پیکر)، با اعمال ضریب توزیع جمعیتی در ۱۸۵ شهر دیگر که درگیریهای شدید داشتهاند، عدد کل به سادگی از مرز ۵۰,۰۰۰ عبور میکند. شدت سرکوب (Intensity) در اینجا باعث فروپاشی سیستمهای تابآور شهری شده است؛ پدیدهای که در سال ۵۷ هرگز رخ نداد. این قیاس معالفارق، «ماهیت انفجاری» و سرعتِ کشتارِ اخیر را پنهان میکند.
🔍 ۴. توهم «سبب اقوی از مباشر» در برابر واقعیتِ «صید-بازصید»
🔸باقی با توسل به قواعد فقهی، امیدوار است سیستم قضایی جلوی اعدام را بگیرد. اما تحلیلهای آماری مبتنی بر روش «صید-بازصید» (Capture-Recapture) —که استاندارد طلایی برآورد تلفات در جنایات جنگی است— نشان میدهد که در سیستمهای بسته، «لیست رسمی» (آنچه میبینیم) تنها نوک کوه یخ است.
🔸وقتی متغیرهایی مثل «پنهانکاری امنیتی» و «تدفینهای خارج از شبکه» وارد معادله میشود، تحلیلهای این متدولوژی نشان میدهد که لیستهای رسمی معمولاً تنها ۱۰ تا ۱۵ درصد واقعیت را پوشش میدهند. در چنین سیستمی، تفکیک بین مسبب و مباشر بیمعناست؛ چرا که کل ساختار، از صادرکننده دستور تا راننده لودری که گور دستهجمعی میکند، اجزای یک ماشین «حذف سیستماتیک» هستند.
🔸آقای عمادالدین باقی در یادداشت خود، نه تنها به مغالطهی «نیتخوانی» دچار شده، بلکه با نادیده گرفتن «ریاضیات جنایت»، ناخواسته به تریبونی برای روایتی تبدیل شده که هدفش کوچکنمایی ابعاد فاجعه است.
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
📊 وقتی ریاضیات، روایت رسمی را رسوا میکند!
— نقد و بررسی خونشوریِ عمادالدین باقی
(۲/۲)
✍🏻 #ارسالی_مخاطبان
🔸مغالطهی بنیادین او، پذیرش سادهانگارانهی آمارهایی است که با «ظرفیت فیزیکی و محدودیتهای فضایی» در تناقضاند. او چشمانش را بر روی مکانیزم انکار سیستماتیک میبندد؛ مکانیزمی که حتی رهبر جمهوری اسلامی نیز در همین روزهای خونین، برای توجیه هزینههایش، بیپروا به آن استناد میکند و از عدد «۳۰۰ هزار شهید» به عنوان سرمایهی بقای نظام یاد میکند.
🔸اما نکتهی کلیدی که آقای باقی و همفکرانشان در تحلیلهای سنتی خود از آن غافلاند، «زبانِ صریحِ لجستیک» است. گزارشهای دقیق آماری و تصاویر ماهوارهای نشان میدهد که وضعیت در کهریزک و آرامستانهای بزرگ کشور، از مرحله «مدیریت اجساد» عبور کرده و به «فروپاشی زیرساخت» رسیدهاست.
🔸طبق قانون علمی «رتبه-اندازه» (Zipf's Law)، انباشت پیکر و اشباع در تهران، تنها یک نشانه است؛ نشانهای که میگوید بدنهی اصلی فاجعه در ۱۸۵ شهر دیگر ایران گسترده شده است. مدلهای ریاضی ثابت میکنند که عدد ۵۲,۰۰۰ جانباخته، نه یک اغراق سیاسی برای تحریک خارجیها، بلکه یک «ضرورت ریاضی» برای توجیهِ وضعیتِ بصریِ سردخانهها و گورستانهاست. بدون این حجم از ورودی، هرگز چنین انسداد لجستیکی رخ نمیداد.
🔸آقای باقی با تقلیل ماجرا به یک «بازی با اعداد» و حمله به کسانی که سعی در کشف این ابعاد دارند، عملاً در زمینی بازی میکند که اتاقهای فکر امنیتی طراحی کردهاند:
🔸آقای باقی! وقتی آمار جنایت از حدِ «شمارشِ دستی» خارج میشود و برای محاسبهاش نیاز به متدولوژیهای پیچیدهای مثل «تخمین سیستمهای چندگانه» (MSE) پیدا میکنیم، دیگر صحبت از «اصلاح امور» و نصیحت اخلاقی به «دستاندرکاران قضایی»، شوخی تلخی با تاریخ و خون است.
🔸بنابراین، سوال اصلی از آقای باقی این نیست که چرا آمار مخالفان بالاست؛ سوال این است: چرا شما با پذیرش عدد ۳۱۱۷، چشمانتان را بر روی کانتینرهای ۴۰ فوتی بستهاید که هر کدامشان به تنهایی سندِ ردِ ادعای شما هستند؟
🔸نظامی که ۳۰۰ هزار کشتهی پیشین را «سرمایهی نظام» و «بیمه انقلاب» میداند، ابایی ندارد که ۵۰ هزار نفر دیگر را نیز فدای بقای خود کند و هر روایتی کمتر از واقعیت، تنها به کارِ «عادیسازی» جنایت و خریدنِ زمان برای قاتلان میآید.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— نقد و بررسی خونشوریِ عمادالدین باقی
(۲/۲)
✍🏻 #ارسالی_مخاطبان
🔸مغالطهی بنیادین او، پذیرش سادهانگارانهی آمارهایی است که با «ظرفیت فیزیکی و محدودیتهای فضایی» در تناقضاند. او چشمانش را بر روی مکانیزم انکار سیستماتیک میبندد؛ مکانیزمی که حتی رهبر جمهوری اسلامی نیز در همین روزهای خونین، برای توجیه هزینههایش، بیپروا به آن استناد میکند و از عدد «۳۰۰ هزار شهید» به عنوان سرمایهی بقای نظام یاد میکند.
🔸اما نکتهی کلیدی که آقای باقی و همفکرانشان در تحلیلهای سنتی خود از آن غافلاند، «زبانِ صریحِ لجستیک» است. گزارشهای دقیق آماری و تصاویر ماهوارهای نشان میدهد که وضعیت در کهریزک و آرامستانهای بزرگ کشور، از مرحله «مدیریت اجساد» عبور کرده و به «فروپاشی زیرساخت» رسیدهاست.
📌 وقتی حکومتی که بر سرِ رعایت ظواهر شرعی تدفین وسواس دارد، مجبور میشود پروتکلها را کنار بگذارد و از کانتینرهای حمل میوه و گوشت برای انبار کردن تودهای انسانها استفاده کند، یعنی عدد جانباختگان از مقیاسِ ۳۰۰۰ و ۴۰۰۰ فرسنگها عبور کرده است.
🔸طبق قانون علمی «رتبه-اندازه» (Zipf's Law)، انباشت پیکر و اشباع در تهران، تنها یک نشانه است؛ نشانهای که میگوید بدنهی اصلی فاجعه در ۱۸۵ شهر دیگر ایران گسترده شده است. مدلهای ریاضی ثابت میکنند که عدد ۵۲,۰۰۰ جانباخته، نه یک اغراق سیاسی برای تحریک خارجیها، بلکه یک «ضرورت ریاضی» برای توجیهِ وضعیتِ بصریِ سردخانهها و گورستانهاست. بدون این حجم از ورودی، هرگز چنین انسداد لجستیکی رخ نمیداد.
🔸آقای باقی با تقلیل ماجرا به یک «بازی با اعداد» و حمله به کسانی که سعی در کشف این ابعاد دارند، عملاً در زمینی بازی میکند که اتاقهای فکر امنیتی طراحی کردهاند:
«جنگ بر سر عدد، برای فراموشیِ ماهیتِ ایرانیکشیِ علنی و بیسابقه در تاریخِ ایران».
🔸آقای باقی! وقتی آمار جنایت از حدِ «شمارشِ دستی» خارج میشود و برای محاسبهاش نیاز به متدولوژیهای پیچیدهای مثل «تخمین سیستمهای چندگانه» (MSE) پیدا میکنیم، دیگر صحبت از «اصلاح امور» و نصیحت اخلاقی به «دستاندرکاران قضایی»، شوخی تلخی با تاریخ و خون است.
🔸بنابراین، سوال اصلی از آقای باقی این نیست که چرا آمار مخالفان بالاست؛ سوال این است: چرا شما با پذیرش عدد ۳۱۱۷، چشمانتان را بر روی کانتینرهای ۴۰ فوتی بستهاید که هر کدامشان به تنهایی سندِ ردِ ادعای شما هستند؟
🔸نظامی که ۳۰۰ هزار کشتهی پیشین را «سرمایهی نظام» و «بیمه انقلاب» میداند، ابایی ندارد که ۵۰ هزار نفر دیگر را نیز فدای بقای خود کند و هر روایتی کمتر از واقعیت، تنها به کارِ «عادیسازی» جنایت و خریدنِ زمان برای قاتلان میآید.
📕۵۰ هزار کشته؛ سازمان تحلیل آمار خانه خبری چشما
🪓 معماران خون
📺 کشتاری بیسابقه در کلَ تاریخ ایران
📺 بزرگترین کشتار خیابانی دولتی در تاریخ
— ضحاک به کدام آیهی ضحاکنامه اقتدا کرد؟
.
#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegram
نقدآگین
📘فروپاشی زیرساختهای لجستیکی و برآورد آماری ابعاد جنایت علیه بشریت در انقلاب ایران
— گزارش تحلیلی؛ سازمان تحلیل آمار خانه خبری چشما
🟥 زمانی که ریاضیات از خبر جلو میزند
— چرا ۱۷ روز برای انتشار این گزارش صبر کردیم؟
🔻در ۲۳ دیماه ۱۴۰۴، تنها یک روز پس از…
— گزارش تحلیلی؛ سازمان تحلیل آمار خانه خبری چشما
🟥 زمانی که ریاضیات از خبر جلو میزند
— چرا ۱۷ روز برای انتشار این گزارش صبر کردیم؟
🔻در ۲۳ دیماه ۱۴۰۴، تنها یک روز پس از…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔻حسن عباسی:
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
اصل فتنه است [نه کشتن]؛ انقدر میکشیم تا دیگر فتنهای نباشد!
📺 بزرگترین کشتار خیابانی دولتی در تاریخ
— ضحاک به کدام آیهی ضحاکنامه اقتدا کرد؟
📕۵۰ هزار کشته؛ سازمان تحلیل آمار خانه خبری چشما
📊 وقتی ریاضیات، روایت رسمی را رسوا میکند!
— نقد و بررسی خونشوریِ عمادالدین باقی
🪓 معماران خون
📺 کشتاری بیسابقه در کلَ تاریخ ایران
.
#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
#آموزشی
🔸در صورت حمله هوایی گسترده، اگر در خانه هستید بهترین جا فضای داخلی بدون پنجره است، مانند حمام، انباری، راهرو داخلی، زیرپله
🔸 در حملات هوایی، ترکش شیشه و موج انفجار از خود بمب کشندهتر است؛ پس کنار پنجره، بالکن پشتبام، کنار شیشه، آینه، قفسه و.. نروید
🔸 به محض شنیدن صدای انفجار هیجان زده نشوید و جایی نروید به دلیل خطرات بالا همانجا که هستید بنشینید یا دراز بکشید (دستها روی سر، دهان کمی باز برای کاهش فشار موج)
🔸 زیر میز محکم یا چهارچوب داخلی امن است،نه درِ ورودی
🔸 صبر کنید تا موج اول حملات هوایی تمام شود، اگر صدای انفجار گسترده تر و ادامه دار تر شد گاز را ببندید، وسایل برقی غیرضروری را خاموش کنید و شمع یا شعله روشن نکنید
🔸 چسب نواری ضربدری یا پرده ضخیم، ترکش شیشه ها را کم میکند
🔸 در یک کوله یا ساک دمدست آب، داروی شخصی، چراغقوه، پاوربانک، کارت شناسایی، پول نقد، ماسک (برای گرد و غبار) کفش بسته (نه دمپایی) آماده داشته باشید
🔸 روی تپه ها یا پشت بام برای فیلم گرفتن نروید، پدافند با سلاح های هوا پرتاب درگیر است احتمال پخش شدن ریز ترکش بر اثر خرد شدن بدنه موشک یا بمب و.. هست
🔸 این ریز ترکش ها بسیار تیز و مانند تیغه با سرعت زیاد میتوانند گردن را قطع کنند و یا آسیب های سختی به شما وارد کند، پس مراقب خود باشید
🔹 نشر بدید دوستان و مراقب خودتون باشید
Join ➣ @foryatepezeshki
EMS 👉 @Medical_urgency
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
🔸در صورت حمله هوایی گسترده، اگر در خانه هستید بهترین جا فضای داخلی بدون پنجره است، مانند حمام، انباری، راهرو داخلی، زیرپله
🔸 در حملات هوایی، ترکش شیشه و موج انفجار از خود بمب کشندهتر است؛ پس کنار پنجره، بالکن پشتبام، کنار شیشه، آینه، قفسه و.. نروید
🔸 به محض شنیدن صدای انفجار هیجان زده نشوید و جایی نروید به دلیل خطرات بالا همانجا که هستید بنشینید یا دراز بکشید (دستها روی سر، دهان کمی باز برای کاهش فشار موج)
🔸 زیر میز محکم یا چهارچوب داخلی امن است،نه درِ ورودی
🔸 صبر کنید تا موج اول حملات هوایی تمام شود، اگر صدای انفجار گسترده تر و ادامه دار تر شد گاز را ببندید، وسایل برقی غیرضروری را خاموش کنید و شمع یا شعله روشن نکنید
🔸 چسب نواری ضربدری یا پرده ضخیم، ترکش شیشه ها را کم میکند
🔸 در یک کوله یا ساک دمدست آب، داروی شخصی، چراغقوه، پاوربانک، کارت شناسایی، پول نقد، ماسک (برای گرد و غبار) کفش بسته (نه دمپایی) آماده داشته باشید
🔸 روی تپه ها یا پشت بام برای فیلم گرفتن نروید، پدافند با سلاح های هوا پرتاب درگیر است احتمال پخش شدن ریز ترکش بر اثر خرد شدن بدنه موشک یا بمب و.. هست
🔸 این ریز ترکش ها بسیار تیز و مانند تیغه با سرعت زیاد میتوانند گردن را قطع کنند و یا آسیب های سختی به شما وارد کند، پس مراقب خود باشید
🔹 نشر بدید دوستان و مراقب خودتون باشید
Join ➣ @foryatepezeshki
EMS 👉 @Medical_urgency
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 کشتاری بیسابقه در کلَ تاریخ ایران
— نسخهی کاملتر از این کلیپ
🎙#امیر_خادم (راوی پادکست «ماجرای مشروطه»)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— نسخهی کاملتر از این کلیپ
🎙#امیر_خادم (راوی پادکست «ماجرای مشروطه»)
📺 بزرگترین کشتار خیابانی دولتی در تاریخ
— ضحاک به کدام آیهی ضحاکنامه اقتدا کرد؟
🪓 معماران خون
📕۵۰ هزار کشته؛ سازمان تحلیل آمار خانه خبری چشما
.
#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
مارسیلیوس پادووایی در گفتار اول کتابش، مدافع صلح (defensor pacis)، میگوید:
@morteza_news
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
من با همه آنچه ارسطو دربارهٔ سیاست گفته است کاملاً موافقم. تنها در یک مورد با او اختلاف دارم: ارسطو «بزرگترین شر» برای بشریت را نمیشناخت، زیرا در جهان پیشاوحیانی میزیست و این شر خاص جهان پساوحیانی است: آخوندسالاری و دعوی ولایت مطلقهٔ پاپ (plenitudo potestatis).
@morteza_news
.
#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
عربستانی که در ظاهر خودشو مخالف حمله نشون میده، در جلسه خصوصی به مقامات آمریکا گفته اگه به ایران حمله نکنید باعث میشه ایران جسورتر و خطرناکتر از قبل بشه و تلویحا موافقت خودشو با حمله اعلام کرده. ۴منبع که توی اون جلسه حضور داشتن این خبر رو تایید کردن.
https://www.axios.com/2026/01/31/saudi-us-strike-iran-kbs-trump
پ.ن: این موضوع بشدت خبر مهمیه
از دستاوردهای رهبر فرزانه، حکیم و موقتِ انقلاب:
۱. مرگ بر شاه را به جاوید شاه بدل کرد.
۲. شدیدترین تحریمها را برای دهها میلیون ایرانی کسب کرد.
۳. ۲ جنگ و تعرض تحقیرآمیز خارجی را در زمان خود برای ایرانیان بدست آورد.
۴. کشورهای همسایه مسلمان را به چنان نفرتی از خود کشاند که عملا خواستار نابودیاش شوند.
۵. تمام چهرههای مورد اعتماد ملت را به زندان و حصر و تبعید یا ردصلاحیت مبتلا کرد.
۶. در ۲ روز حدود ۵۰ هزار ایرانی را قتلعام کرد.
۷. ارزش ریال را به مادونِ پشکل رساند.
۸. در قتلعام بزرگِ ملت سوریه مشارکت مستقیم کرد، اما همان سوریه را نیز از دست داد؛ در قتلِ عام غزه نیز با تدبیرهای فوقالعادهاش در حمایت کور از یک گروه بنیادگرا و تروریست، نقشی موثر ایفا کرد.
Forwarded from Nolan Writes
فکت نامحبوب ۱۷
رفتار معترضین همیشه واکنشی بوده نه کنشی. همیشه این رژیم بوده که کاری کرده و بعد ما در واکنش به اون قضیه حرکتی زدیم. هیچوقت کنشی از مردم مخالف وجود نداشته که رژیم مجبور بشه واکنش بده. این باعث میشه که ابتکار عمل دست رژیم باقی بمونه.
اگر مبارزه رو یه شطرنج بدونیم، اینکار مثل این میمونه که خودمون هربار به طرف مقابل بگیم «بفرما شما مهرهی سفید باش، شما اول حرکت کن».
توی فکتهای قبلی چندبار تاکید کردم که انقلاب علیه این رژیم، یه پروژه است و نه یه حادثه. بیاید ببینیم جنبشهای ۸ سال اخیر چیا بودن: دی ۹۶ رژیم دلار و تخممرغ رو گرون کرد، مردم بیرون اومدن. آبان ۹۸ رژیم بنزین رو گرون کرد، مردم بیرون اومدن. ۱۴۰۱ رژیم مهسا امینی رو کشت، مردم بیرون اومدن. ۱۴۰۴ هم رژیم دلار و تخممرغ رو گرون کرد و مردم بیرون اومدن. این الگو فقط دربارهی اعتراضات خیابانی نیست، رفتار عمومی مردم معترض توی سوشالمدیا هم عموما واکنشی هست و نه کنشی. معمولا این رژیمه که یه گندی میزنه یا کاری میکنه و بعد مردم بهش واکنش میدن. کمتر پیش میاد که وقتی خبری نیست و رژیم سوتی نداده، کنشی توسط مردم شروع بشه که گفتمان و اقداماتی بسازه و به رژیم ضربه بزنه.
مثلا چه کنشی؟ چرا همین الان یه صندوقی شکل نمیگیره که ایرانیای داخل و خارج با استفاده از کریپتوکارنسی توش پول جمع کنن و همون صندوق توسط افراد مورد اعتماد جریانهای مختلف صرف اقدامات مبارزاتی بشه؟ حتی ایرانیای داخل هم میتونن با کارمزد ۶ سنت، مبالغ کوچیک رو به ولت مربوطه بریزن (حتی یک دلار یا ده دلار) تا قطرهقطره جمع گردد وانگهی دریا شود. وقتی جمع شد خرج یه پروژهی مبارزاتی بشه. این پروژه میتونه حقوقی باشه، حمایتی باشه، تجهیزاتی باشه و .... . هر گروه و جریانی چنین صندوقی برای خودش و طرفداراش بسازه و خرج مسائلی که مهمتر میدونه بکنه.
یا غیر از این، همین الان کسی چرا ابتکار عملی پیشنهاد نمیده و اجرا نمیکنه که یواش یواش توی میدان به رژیم ضربه بزنه؟ مثلا به پایگاههای بسیج سلام برسونه.
این یعنی کنشگری. ولی ما توی ایران کنشگری نداریم. واکنشگری داریم. همیشه وامیستیم رژیم یه کاری بکنه و ما در واکنش به اون یه حرکتی بزنیم. و این مارو قابل پیشبینی میکنه و به اونها این امکان رو میده تا همیشه آماده باشن. بخاطر همینه که همیشه این رژیمه که بازی رو تعیین میکنه و میتونه مدیریتش کنه، نه ما.
پینوشت: کمپینهای معدودی حدود ۸-۱۰ سال پیش بودن که نمیخوام اسمشون رو بیارم تا بحث وارد حاشیه نشه. اونها کنشی بودن و گفتمانسازی هم کردن. ولی خب مدتهاست از این کنشگری فاصله گرفتیم و فقط واکنش میدیم.
رفتار معترضین همیشه واکنشی بوده نه کنشی. همیشه این رژیم بوده که کاری کرده و بعد ما در واکنش به اون قضیه حرکتی زدیم. هیچوقت کنشی از مردم مخالف وجود نداشته که رژیم مجبور بشه واکنش بده. این باعث میشه که ابتکار عمل دست رژیم باقی بمونه.
اگر مبارزه رو یه شطرنج بدونیم، اینکار مثل این میمونه که خودمون هربار به طرف مقابل بگیم «بفرما شما مهرهی سفید باش، شما اول حرکت کن».
توی فکتهای قبلی چندبار تاکید کردم که انقلاب علیه این رژیم، یه پروژه است و نه یه حادثه. بیاید ببینیم جنبشهای ۸ سال اخیر چیا بودن: دی ۹۶ رژیم دلار و تخممرغ رو گرون کرد، مردم بیرون اومدن. آبان ۹۸ رژیم بنزین رو گرون کرد، مردم بیرون اومدن. ۱۴۰۱ رژیم مهسا امینی رو کشت، مردم بیرون اومدن. ۱۴۰۴ هم رژیم دلار و تخممرغ رو گرون کرد و مردم بیرون اومدن. این الگو فقط دربارهی اعتراضات خیابانی نیست، رفتار عمومی مردم معترض توی سوشالمدیا هم عموما واکنشی هست و نه کنشی. معمولا این رژیمه که یه گندی میزنه یا کاری میکنه و بعد مردم بهش واکنش میدن. کمتر پیش میاد که وقتی خبری نیست و رژیم سوتی نداده، کنشی توسط مردم شروع بشه که گفتمان و اقداماتی بسازه و به رژیم ضربه بزنه.
مثلا چه کنشی؟ چرا همین الان یه صندوقی شکل نمیگیره که ایرانیای داخل و خارج با استفاده از کریپتوکارنسی توش پول جمع کنن و همون صندوق توسط افراد مورد اعتماد جریانهای مختلف صرف اقدامات مبارزاتی بشه؟ حتی ایرانیای داخل هم میتونن با کارمزد ۶ سنت، مبالغ کوچیک رو به ولت مربوطه بریزن (حتی یک دلار یا ده دلار) تا قطرهقطره جمع گردد وانگهی دریا شود. وقتی جمع شد خرج یه پروژهی مبارزاتی بشه. این پروژه میتونه حقوقی باشه، حمایتی باشه، تجهیزاتی باشه و .... . هر گروه و جریانی چنین صندوقی برای خودش و طرفداراش بسازه و خرج مسائلی که مهمتر میدونه بکنه.
یا غیر از این، همین الان کسی چرا ابتکار عملی پیشنهاد نمیده و اجرا نمیکنه که یواش یواش توی میدان به رژیم ضربه بزنه؟ مثلا به پایگاههای بسیج سلام برسونه.
این یعنی کنشگری. ولی ما توی ایران کنشگری نداریم. واکنشگری داریم. همیشه وامیستیم رژیم یه کاری بکنه و ما در واکنش به اون یه حرکتی بزنیم. و این مارو قابل پیشبینی میکنه و به اونها این امکان رو میده تا همیشه آماده باشن. بخاطر همینه که همیشه این رژیمه که بازی رو تعیین میکنه و میتونه مدیریتش کنه، نه ما.
پینوشت: کمپینهای معدودی حدود ۸-۱۰ سال پیش بودن که نمیخوام اسمشون رو بیارم تا بحث وارد حاشیه نشه. اونها کنشی بودن و گفتمانسازی هم کردن. ولی خب مدتهاست از این کنشگری فاصله گرفتیم و فقط واکنش میدیم.
بیانیهی میر حسین موسوی،
نه فقط دیرهنگام، بلکه سیاسی و اخلاقیِ بیاعتبار است؛ سه هفته پس از کشتهشدن دهها هزار نفر، گفتنِ «بازی به پایان رسید» دیگر اعلان نیست، گزارشِ پسافاجعه است.
در برههای که جامعه از مرحلهٔ اعتراض عبور کرده و وارد فاز قتلعام عریان شده، بازگشت به رفراندوم، گذار مسالمتآمیز و نصیحت قاتلان به زمینگذاشتن تفنگ، توهین مستقیم به واقعیت خون است.
این متن نه هزینهای میدهد، نه خطری میکند، نه مسئولیتی میپذیرد؛ صرفاً میکوشد صاحبِ آخرین ژست اخلاقی باشد، آنهم وقتی که اخلاقِ بیقدرت دیگر کار نمیکند.
موسوی اینجا نه در جایگاه رهبر جنبش سبز است، نه حتی کنشگر، بلکه تماشاگرِ متأخرِ فاجعه؛ کسی که هنگام کشتار سکوت کرد و وقتی دیگر کاری از دست کسی برنمیآید، زبان گشود.
این بیانیه نه پایان بازی را رقم میزند و نه افقی میسازد؛ فقط شکاف عمیق میان نسل امروز و سیاستمداری را عریان میکند که هنوز خیال میکند میتوان با ادبیات دهههای گذشته، از دل یک قتلعام عبور کرد.
✍🏻 #بهار_اخوان
@baharakhavan_makatebsiasi
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
نه فقط دیرهنگام، بلکه سیاسی و اخلاقیِ بیاعتبار است؛ سه هفته پس از کشتهشدن دهها هزار نفر، گفتنِ «بازی به پایان رسید» دیگر اعلان نیست، گزارشِ پسافاجعه است.
در برههای که جامعه از مرحلهٔ اعتراض عبور کرده و وارد فاز قتلعام عریان شده، بازگشت به رفراندوم، گذار مسالمتآمیز و نصیحت قاتلان به زمینگذاشتن تفنگ، توهین مستقیم به واقعیت خون است.
این متن نه هزینهای میدهد، نه خطری میکند، نه مسئولیتی میپذیرد؛ صرفاً میکوشد صاحبِ آخرین ژست اخلاقی باشد، آنهم وقتی که اخلاقِ بیقدرت دیگر کار نمیکند.
موسوی اینجا نه در جایگاه رهبر جنبش سبز است، نه حتی کنشگر، بلکه تماشاگرِ متأخرِ فاجعه؛ کسی که هنگام کشتار سکوت کرد و وقتی دیگر کاری از دست کسی برنمیآید، زبان گشود.
این بیانیه نه پایان بازی را رقم میزند و نه افقی میسازد؛ فقط شکاف عمیق میان نسل امروز و سیاستمداری را عریان میکند که هنوز خیال میکند میتوان با ادبیات دهههای گذشته، از دل یک قتلعام عبور کرد.
✍🏻 #بهار_اخوان
@baharakhavan_makatebsiasi
.
#استمرارطالبان
➖➖➖
🌾 @Naqdagin