📘«انتخاب سختِ» تهران
✍🏻 #امیرمحسن_هادیان
🍂 در آستانۀ عملی شدن تهدید تهران در تلافی حملۀ اسرائیل به کنسولگری ایران در دمشق، تماس‌های دیپلماتیک با تهران افزایش قابل توجهی یافته‌است. کاخ سفید بر حمایت آهنین از اسرائیل تاکید کرده و چهار کشور عربی و ترکیه نیز طی تماس با تهران، احتمالا خواهان خودداری ایران از «اقدام مستقیم» علیه اسرائیل از خاک خود شده‌اند. تهدید ضمنی بریتانیا و فرانسه و تماس آلمان نیز ایران را در موقعیت دشواری قرار داده‌است. حال تهران باید در قبال نقض مصونیت دیپلماتیک اماکن و خبره‌ترین مستشاران نظامی خود چه اقدامی بکند؟ سوال اساسی‌تر نیز در مورد بازدارندگی در برابر اسرائیل مطرح است. چرا که اسرائیل، در حال تغییر قواعد بازی، علی‌رغم صبر تهران ظرف یک دهۀ اخیر است.
🍂 نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل که آیندۀ سیاسی لرزانی دارد، دست به خطری بزرگ زد و به کنسولگری ایران در دمشق حمله کرد. او روی حمایت تمام‌عیار غرب از اسرائیل در برابر تهران حساب کرد و پیام‌های اخیر به تهران، درستی ارزیابی نتانیاهو از واکنش غرب و مهمترین اجزای آن، یعنی بریتانیا، فرانسه، آلمان و آمریکا را نشان داد.
🍂 هشدارهایی که این قدرت‌های غربی به تهران می‌دهند، از زاویه‌ای، یادآور هشدارهای غرب به پوتین برای عدم حمله به اوکراین است. به‌نظر می‌رسد پوتین توقع داشت که طی عملیاتی ویژه و برق آسا، ظرف یک هفته، کیف را تسخیر و دولت جدیدی در اوکراین مستقر کند و بنابر همین ادراک، هشدار غرب را نادیده گرفت و عملیات ویژه، جنگی فرسایشی شد که ادامه دارد.
🍂 علاوه بر هشدارهای غربی و موقعیت‌های تاریخی که متبادر می‌کنند، باید به یاد داشت که اسرائیل، یک استثنا در نظام بین‌المللِ پسا جنگ جهانی دوم، به‌شمار می‌رود و غرب این استثنابودن را به اسرائیل اعطا کرده‌است. در کنار این موضوع، ۵ عضو دائم شورای امنیت نیز فارغ از غربی یا شرقی بودن‌شان، بعنوان هستۀ اصلی حافظان صلح و امنیت بین‌الملل، از تقدیم پیش‌نویس بیانیه یا قطعنامه‌ای به شورا در محکومیت اقدام اسرائیل در حمله به کنسولگری ایران در دمشق، خودداری می‌کنند و مخالفت جدی با استثنایی بودنِ اسرائیل نمی‌کنند. منظور از استثناء بودن، استثناء بودن اسرائیل در عدم اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت ظرف چند دهۀ اخیر، احکام دادگاه‌های بین‌المللی و تفسیر موسع و کم‌سابقه از مفهوم «دفاع مشروع» است، که تاکنون عواقب جدی برای اسرائیل نداشته‌است.
🍂 در سوی دیگر این معادله، ایران قرار دارد که نظامش گفتمانی مبتنی بر مقاومت دارد و نظم کنونی را ناعادلانه می‌شمرد و از نظر غرب، در زمرۀ نظام‌های تجدیدنظرطلب طبقه‌بندی می‌شود و حتی برخی غربی‌ها، نظام ایران را «یاغی» می‌دانند. علی‌رغم اینکه نظام ایران به‌صورت کلی و اعلانی، درصدد تغییر مرزهای بین‌المللی نیست، اما طبقه‌بندی یاد شده و ترکیب آن با تنش‌های داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی، سبب شده کارزاری مبتنی بر مشروعیت‌زدایی از نظام ایران شکل بگیرد و هدف قرار دادنِ ایران، کم هزینه شود. اسرائیل نیز از استثناء بودن خود و تنهایی نظام ایران، استفاده و حملۀ دمشق را اجرا کرد.
🍂 ظاهرا هیات حاکمۀ اسرائیل بنا به محاسباتی که انجام داده که برخی از آن در بالا ذکر شد، آمادۀ تنش بیشتر با ایران است. گروه‌هایی در آمریکا نیز بر طبل درگیری می‌کوبند و نباید برخی خبرپراکنی‌ها در مورد توان بالقوۀ هسته‌ای و میزان اورانیوم تهران را به فال نیک گرفت. به‌نظر می‌رسد اسرائیل به پشتوانۀ حمایتی که از آن می‌شود و نوع بازنمایی که از ایران بعنوان تهدید ماهیتی کرده، به هیچ عنوان حقی برای تهران، تحت عنوان «دفاع مشروع»، با توجه به نوع روابطش با ایران قائل نیست و حتی حملۀ تلافی‌جویانه محدودی از مبدا خاک ایران به اراضی تحت سلطه‌اش قبل از 1967 را تحمل نخواهد کرد.
🍂 بعلاوه، سابقۀ تاریخی نشان داده، اسرائیل یا آمریکا توانسته‌اند کشورهایی که به اسرائیل حمله می‌کنند را «تنبیه» کنند. تجربۀ مصر در ۱۹۷۳، سوریه در ۱۹۸۲ و عراق در ۱۹۹۱ نشان‌دهندۀ این موضوع است و اسرائیل نمی‌خواهد این سابقه از بین برود و اقدام تهران، بی‌پاسخ بماند؛ چرا که می‌تواند قاعدۀ پیش‌گفته را تغییر دهد. با توجه به این ملاحظات، می‌توان انتظار داشت که آمریکا برای متقاعد کردن تهران به تغییر در برنامه‌اش، به چین نیز متوسل شود و تماس‌ها با تهران افزایش یابد.
#سیاست
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
✍🏻 #امیرمحسن_هادیان
🍂 در آستانۀ عملی شدن تهدید تهران در تلافی حملۀ اسرائیل به کنسولگری ایران در دمشق، تماس‌های دیپلماتیک با تهران افزایش قابل توجهی یافته‌است. کاخ سفید بر حمایت آهنین از اسرائیل تاکید کرده و چهار کشور عربی و ترکیه نیز طی تماس با تهران، احتمالا خواهان خودداری ایران از «اقدام مستقیم» علیه اسرائیل از خاک خود شده‌اند. تهدید ضمنی بریتانیا و فرانسه و تماس آلمان نیز ایران را در موقعیت دشواری قرار داده‌است. حال تهران باید در قبال نقض مصونیت دیپلماتیک اماکن و خبره‌ترین مستشاران نظامی خود چه اقدامی بکند؟ سوال اساسی‌تر نیز در مورد بازدارندگی در برابر اسرائیل مطرح است. چرا که اسرائیل، در حال تغییر قواعد بازی، علی‌رغم صبر تهران ظرف یک دهۀ اخیر است.
🍂 نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل که آیندۀ سیاسی لرزانی دارد، دست به خطری بزرگ زد و به کنسولگری ایران در دمشق حمله کرد. او روی حمایت تمام‌عیار غرب از اسرائیل در برابر تهران حساب کرد و پیام‌های اخیر به تهران، درستی ارزیابی نتانیاهو از واکنش غرب و مهمترین اجزای آن، یعنی بریتانیا، فرانسه، آلمان و آمریکا را نشان داد.
🍂 هشدارهایی که این قدرت‌های غربی به تهران می‌دهند، از زاویه‌ای، یادآور هشدارهای غرب به پوتین برای عدم حمله به اوکراین است. به‌نظر می‌رسد پوتین توقع داشت که طی عملیاتی ویژه و برق آسا، ظرف یک هفته، کیف را تسخیر و دولت جدیدی در اوکراین مستقر کند و بنابر همین ادراک، هشدار غرب را نادیده گرفت و عملیات ویژه، جنگی فرسایشی شد که ادامه دارد.
🍂 علاوه بر هشدارهای غربی و موقعیت‌های تاریخی که متبادر می‌کنند، باید به یاد داشت که اسرائیل، یک استثنا در نظام بین‌المللِ پسا جنگ جهانی دوم، به‌شمار می‌رود و غرب این استثنابودن را به اسرائیل اعطا کرده‌است. در کنار این موضوع، ۵ عضو دائم شورای امنیت نیز فارغ از غربی یا شرقی بودن‌شان، بعنوان هستۀ اصلی حافظان صلح و امنیت بین‌الملل، از تقدیم پیش‌نویس بیانیه یا قطعنامه‌ای به شورا در محکومیت اقدام اسرائیل در حمله به کنسولگری ایران در دمشق، خودداری می‌کنند و مخالفت جدی با استثنایی بودنِ اسرائیل نمی‌کنند. منظور از استثناء بودن، استثناء بودن اسرائیل در عدم اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت ظرف چند دهۀ اخیر، احکام دادگاه‌های بین‌المللی و تفسیر موسع و کم‌سابقه از مفهوم «دفاع مشروع» است، که تاکنون عواقب جدی برای اسرائیل نداشته‌است.
🍂 در سوی دیگر این معادله، ایران قرار دارد که نظامش گفتمانی مبتنی بر مقاومت دارد و نظم کنونی را ناعادلانه می‌شمرد و از نظر غرب، در زمرۀ نظام‌های تجدیدنظرطلب طبقه‌بندی می‌شود و حتی برخی غربی‌ها، نظام ایران را «یاغی» می‌دانند. علی‌رغم اینکه نظام ایران به‌صورت کلی و اعلانی، درصدد تغییر مرزهای بین‌المللی نیست، اما طبقه‌بندی یاد شده و ترکیب آن با تنش‌های داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی، سبب شده کارزاری مبتنی بر مشروعیت‌زدایی از نظام ایران شکل بگیرد و هدف قرار دادنِ ایران، کم هزینه شود. اسرائیل نیز از استثناء بودن خود و تنهایی نظام ایران، استفاده و حملۀ دمشق را اجرا کرد.
🍂 ظاهرا هیات حاکمۀ اسرائیل بنا به محاسباتی که انجام داده که برخی از آن در بالا ذکر شد، آمادۀ تنش بیشتر با ایران است. گروه‌هایی در آمریکا نیز بر طبل درگیری می‌کوبند و نباید برخی خبرپراکنی‌ها در مورد توان بالقوۀ هسته‌ای و میزان اورانیوم تهران را به فال نیک گرفت. به‌نظر می‌رسد اسرائیل به پشتوانۀ حمایتی که از آن می‌شود و نوع بازنمایی که از ایران بعنوان تهدید ماهیتی کرده، به هیچ عنوان حقی برای تهران، تحت عنوان «دفاع مشروع»، با توجه به نوع روابطش با ایران قائل نیست و حتی حملۀ تلافی‌جویانه محدودی از مبدا خاک ایران به اراضی تحت سلطه‌اش قبل از 1967 را تحمل نخواهد کرد.
🍂 بعلاوه، سابقۀ تاریخی نشان داده، اسرائیل یا آمریکا توانسته‌اند کشورهایی که به اسرائیل حمله می‌کنند را «تنبیه» کنند. تجربۀ مصر در ۱۹۷۳، سوریه در ۱۹۸۲ و عراق در ۱۹۹۱ نشان‌دهندۀ این موضوع است و اسرائیل نمی‌خواهد این سابقه از بین برود و اقدام تهران، بی‌پاسخ بماند؛ چرا که می‌تواند قاعدۀ پیش‌گفته را تغییر دهد. با توجه به این ملاحظات، می‌توان انتظار داشت که آمریکا برای متقاعد کردن تهران به تغییر در برنامه‌اش، به چین نیز متوسل شود و تماس‌ها با تهران افزایش یابد.
#سیاست
➖➖➖
🌾 @Naqdagin