Telegram
نقدآگین
📘رقصنده‌های قطری و حجاب‌بانان مترو!
✍🏻#فرشته_مزینانی
🍂 انقلاب که شد، خدا بیامرز خاله کوچک (اسم کاملش «کوچک‌جهان» بود) که در مجالس عروسی دف می‌زد و مجلس گرم می‌کرد، دفش را شکست و توبه کرد که دیگر این «گناه کبیره» را مرتکب نشود!
🍂 مجالس زنانۀ عروسی قبل از انقلاب، با دف زدن و بر پشت قابلمه کوبیدن و رقص و آواز زنان و در مجالس مردانه با ساز و سرنا گرم می‌شد و مردم، خوشی‌هایشان را در کنار هم و با حرکات موزونِ بدن به اشتراک می‌گذاشتند. پیشینۀ این رسم، قدمتی به درازای طول تاریخ انسان دارد و از جوامع ابتدایی تا مدرن، به‌عنوان یک هنر یا سرگرمی رواج داشته‌است. وجود رقص‌های متنوع محلی و شیوه‌های متفاوت رقص در قومیت‌های مختلف، نشان‌دهندۀ تداوم آن در تمام دورانها بوده‌است.
🍂 به‌نظر نمی‌رسد پس از ورود اسلام به ایران، مدت‌زمان زیادی، این سبکِ زندگی متوقف شده باشد؛ زیرا نقاشی‌های به‌جا-مانده از زمان صفویان و قاجار، نشان‌دهندۀ علاقۀ حاکمان به رقص و تربیت رقصنده بوده‌است.
پس از مشروطه، این مدل از شادی‌کردن، به میان مردم عادی کوچه و بازار برگشت و در زمان پهلوی و رواج آزادی‌های اجتماعی، رقص در صدر محافل قرار گرفت.
🍂 پس از انقلاب و سردمداریِ روحانیون بر تمام شئونِ مملکت، همه‌چیز عوض شد؛ دیگر نه عرف، که فقه باید و نبایدها را تعیین می‌کرد؛ آن هم فقهی شدیدا سختگیرانه که فتاوای متفاوت با حاکمیت، به‌عنوان فتاوی شاذ و غیرقابل اعتنا دیده می‌شد. ورودِ حلال و حرام به تمام حیطه‌های زندگی، از خوردن و آشامیدن تا پوشیدن و خوابیدن، سبکِ جدید زندگی مردم را رقم زد! تا قبل از آن، مردم بطور سنتی متدین بودند، اما دینی عرفی‌شده که هرکس مطابق عرف شهر خود، زندگی می‌کرد؛ شادی جزئی از زندگی بود و رقص هم چاشنی شادی‌ها.
🍂 انقلاب و در فاصلۀ کوتاهی بعد از آن جنگ، زندگیِ مردم را تحت تاثیر عمیقی قرار داد. عروسی‌هایی که تقریبا در تمام خانواده‌ها با ساز و رقص همراه بود، به‌سرعت تغییر کرد و به سمت ازدواج‌هایی ساده و آسان پیش رفت و گاه عقد ازدواج زوج‌ها در مساجد انجام می‌شد. این افراط، طبیعتا قابل دوام نبود؛ بخصوص اینکه حکومت دینی، هیچ جایگزینی برای مجالسِ عروسی و شادی ارائه نداد. خیلی نگذشت که دوباره رقص به مجالس بازگشت؛ آن هم نه با دایره و تنبک، که با آواز و ترانه! حالا سوال متدینین انقلابی این بود: گذشته از رقص، این آوازها و ترانه‌ها حلال است یا حرام؟ چه بسیار کدورت‌ها پیش آمد و چه دلخوری‌ها از ترک مجالس و اخم و تخم به صاحب مجلس و ... .
🍂 وقتی عموم جامعه دیدند که حاکمیت، قدرت مقابله با «گناهان بزرگ» را ندارد، خودشان را توجیه کردند که گناه رقص آنها، در مقابل گناه دزدی و اختلاس و ظلم، چیزی نیست! پس دوباره رقصیدند و این بار، مجالسشان هم مختلط شد و بعضا همراه مشروب و دیگر ممنوعیات شرعی و حکومتی!
🍂 حالا دیگر خالۀ کوچک نیست که دوباره دایره دست بگیرد و آنچنان زیبا بنوازد که هر رقصندۀ ناشی را هم به رقص بیاورد، اما به جایش، دف‌زنان و رقصندگان و آوازه‌خوانانی را همراه تیم فوتبال می‌کنند تا در ورزشگاه قطر بزنند و بخوانند و برقصند و مردم را انگشت-به-دندان که چه شد؟! حجاب‌بانان مترو و آمران به معروف خیابان‌ها و ادارات و پیامک‌زنندگان خودروها و برخورد با رقصِ دخترانِ اکباتان و صادق‌بوقی‌ها را قبول کنیم، یا نمایش رقصنده‌های قطری‌تان را؟! دم خروستان را یا قسم حضرت عباستان؟ ما که مانده‌ایم در این همه تناقض!
#حکومت_اسلامی #زنان
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @hooreechannel
✍🏻#فرشته_مزینانی
🍂 انقلاب که شد، خدا بیامرز خاله کوچک (اسم کاملش «کوچک‌جهان» بود) که در مجالس عروسی دف می‌زد و مجلس گرم می‌کرد، دفش را شکست و توبه کرد که دیگر این «گناه کبیره» را مرتکب نشود!
🍂 مجالس زنانۀ عروسی قبل از انقلاب، با دف زدن و بر پشت قابلمه کوبیدن و رقص و آواز زنان و در مجالس مردانه با ساز و سرنا گرم می‌شد و مردم، خوشی‌هایشان را در کنار هم و با حرکات موزونِ بدن به اشتراک می‌گذاشتند. پیشینۀ این رسم، قدمتی به درازای طول تاریخ انسان دارد و از جوامع ابتدایی تا مدرن، به‌عنوان یک هنر یا سرگرمی رواج داشته‌است. وجود رقص‌های متنوع محلی و شیوه‌های متفاوت رقص در قومیت‌های مختلف، نشان‌دهندۀ تداوم آن در تمام دورانها بوده‌است.
🍂 به‌نظر نمی‌رسد پس از ورود اسلام به ایران، مدت‌زمان زیادی، این سبکِ زندگی متوقف شده باشد؛ زیرا نقاشی‌های به‌جا-مانده از زمان صفویان و قاجار، نشان‌دهندۀ علاقۀ حاکمان به رقص و تربیت رقصنده بوده‌است.
پس از مشروطه، این مدل از شادی‌کردن، به میان مردم عادی کوچه و بازار برگشت و در زمان پهلوی و رواج آزادی‌های اجتماعی، رقص در صدر محافل قرار گرفت.
🍂 پس از انقلاب و سردمداریِ روحانیون بر تمام شئونِ مملکت، همه‌چیز عوض شد؛ دیگر نه عرف، که فقه باید و نبایدها را تعیین می‌کرد؛ آن هم فقهی شدیدا سختگیرانه که فتاوای متفاوت با حاکمیت، به‌عنوان فتاوی شاذ و غیرقابل اعتنا دیده می‌شد. ورودِ حلال و حرام به تمام حیطه‌های زندگی، از خوردن و آشامیدن تا پوشیدن و خوابیدن، سبکِ جدید زندگی مردم را رقم زد! تا قبل از آن، مردم بطور سنتی متدین بودند، اما دینی عرفی‌شده که هرکس مطابق عرف شهر خود، زندگی می‌کرد؛ شادی جزئی از زندگی بود و رقص هم چاشنی شادی‌ها.
🍂 انقلاب و در فاصلۀ کوتاهی بعد از آن جنگ، زندگیِ مردم را تحت تاثیر عمیقی قرار داد. عروسی‌هایی که تقریبا در تمام خانواده‌ها با ساز و رقص همراه بود، به‌سرعت تغییر کرد و به سمت ازدواج‌هایی ساده و آسان پیش رفت و گاه عقد ازدواج زوج‌ها در مساجد انجام می‌شد. این افراط، طبیعتا قابل دوام نبود؛ بخصوص اینکه حکومت دینی، هیچ جایگزینی برای مجالسِ عروسی و شادی ارائه نداد. خیلی نگذشت که دوباره رقص به مجالس بازگشت؛ آن هم نه با دایره و تنبک، که با آواز و ترانه! حالا سوال متدینین انقلابی این بود: گذشته از رقص، این آوازها و ترانه‌ها حلال است یا حرام؟ چه بسیار کدورت‌ها پیش آمد و چه دلخوری‌ها از ترک مجالس و اخم و تخم به صاحب مجلس و ... .
🍂 وقتی عموم جامعه دیدند که حاکمیت، قدرت مقابله با «گناهان بزرگ» را ندارد، خودشان را توجیه کردند که گناه رقص آنها، در مقابل گناه دزدی و اختلاس و ظلم، چیزی نیست! پس دوباره رقصیدند و این بار، مجالسشان هم مختلط شد و بعضا همراه مشروب و دیگر ممنوعیات شرعی و حکومتی!
🍂 حالا دیگر خالۀ کوچک نیست که دوباره دایره دست بگیرد و آنچنان زیبا بنوازد که هر رقصندۀ ناشی را هم به رقص بیاورد، اما به جایش، دف‌زنان و رقصندگان و آوازه‌خوانانی را همراه تیم فوتبال می‌کنند تا در ورزشگاه قطر بزنند و بخوانند و برقصند و مردم را انگشت-به-دندان که چه شد؟! حجاب‌بانان مترو و آمران به معروف خیابان‌ها و ادارات و پیامک‌زنندگان خودروها و برخورد با رقصِ دخترانِ اکباتان و صادق‌بوقی‌ها را قبول کنیم، یا نمایش رقصنده‌های قطری‌تان را؟! دم خروستان را یا قسم حضرت عباستان؟ ما که مانده‌ایم در این همه تناقض!
#حکومت_اسلامی #زنان
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @hooreechannel