● #ناصر_تقوایی را این‌گونه به‌خاطر می‌آورم؛ با مرضیه... #مرضیه_وفامهر و عشق و وفا و مِهرِ مثال‌زدنی‌اش. چیزی شبیه به داستان‌ها و شعرها... انگار برآمده از #آیدا_در_آینه... مرضیه که با آن‌همه توانایی و خلاقیت، خودش را وقفِ عشق کرد که #ناصرتقوایی تماماً عشقِ اوست: هم در شمایلِ معشوقِ زمینی و دل‌به‌خواهش و هم در جهانِ سینما که سینما و درواقع #سینمای_ایران مگر جز #تقوایی و #مهرجویی است که حالا در یک روز: #بیست_و_دوم_مهر سوگوارِ دو جهانِ سینمایی شدیم...

● دوست داشتم ا‌ولین سطرها را در سوگِ تقوایی با نامِ مرضیه آغاز کنم که از دور و نزدیک شاهدِ آن‌همه عشقِ بی‌چون‌وچرا بودم. می‌شود درباره‌ی #ناصر_تقوایی_و_مرضیه_وفامهر فیلم و مستند ساخت، داستان و شعر نوشت، نت‌های موسیقی را روی کلاویه‌های سفیدوسیاه آورد یا تصاویری از رنج‌ها و گنج‌هاشان را نقاشی کرد. چرا که هیچ‌کس به‌اندازه‌ی مرضیه، قدردان و مراقبِ ناصر تقوایی و آثارش نبود. انتشارِ #مجموعه_کوچک_جنگلی در سه‌جلد تنها گوشه‌ای از زحماتِ مرضیه برای ذهن و قلب و قلمِ تقوایی بود، که مرضیه مثل تقوایی بی‌نیاز است از هر اجازه‌ای و سرشار از راه‌های تازه‌ای برای #دادخواهی و با صلابت‌خواندن حتی از روی #کاغد_بی_خط. تقوایی را با مرضیه به‌خاطر می‌آورم. مثل #شاملو_و_آیدا...

● نوشتن از ناصر تقوایی یعنی نوشتن از سینمای محض. #سینما_بدون_سانسور و سینمای تألیفی و مستقل نه به‌معنای کلیشه‌ای و متظاهرانه‌اش که به‌وضوح در استقلال و آزادی. هیچ‌وقت آن مصاحبه و آن جمله‌ی درخشانِ تقوایی را از خاطر نمی‌برم که درمقابل خبرنگارِ صداوسیما، انگار یک پرفورمنسِ چندثانیه‌ای اجرا کند، پا بر زمین کوبید و با صراحت گفت:

💫 #من_رو_یخ_راه_نمی_رم

● ناصر تقوایی نیازی به ستایش و تملق ندارد، که کارنامه‌اش سراسر ایستادگی است و نه‌گفتن به سانسور. که در هر زمینه‌ای از مستند و سینما و سریال تا ادبیات داستانی، کیفیتِ حضورش بر کمیتِ #سینمای_مدفون می‌اَرزد و می‌درخشد. تقوایی را از خاطر نمی‌بریم و به‌خاطر و خاطره‌ی تمام نسل‌ها می‌سپاریم.

✍🏻 #فاضل_ترکمن

.


#هنر #حکومت_اسلامی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin ‌