کلید کجاست؟!

در دهه ۱۹۸۰ بنیاد گرایان آموزشی
Educational fundamentalists
در اعتراض به بحران زدگی نظام آموزشی در آمریکا زنگ خطر را به صدا درآوردند.
اما مدارس در دفاع از خود، بحران را یک امر فراگیر در تمام نهادهای جامعه و نه فقط مختص نظام آموزشی عنوان کردند.

لیپمن در توضیح نظر معلمان می‌نویسد:
کسی به ارزش علم اهمیت نمی دهد. اکثر فراگیران ارزش علم را فقط گرفتن مدرک برای ورود به بازار کار میدانند. تعلیم و تربیت مثل یک ظرف یکبار مصرف شده است، تا زمانی که به آن نیاز داریم، باید باشد و به محض برطرف شدن نیاز، باید دور انداخته شود. بنابراین یادگیری فقط برای گذر از آزمون است و بعد از آن فرد دانش کسب شده را فراموش میکند، بدون اینکه از دور انداختن ظرف یکبار مصرفش متاسف باشد.

در مقابل معلمان معترضند که "روزگار بروفق مراد ما نیست، فقط ما نیستیم که راهمان را گم کرده ایم، بلکه همه جهان در این گرداب اسیرند. "

برون رفت آنها از این مساله، آموزش مهارتهای تفکر، مهارت های شناختی و فراشناخت بود که کمی قبل از ۱۹۸۰ کلید زده شد.

اما اینجا کلید کجاست؟!

#الهام_فخرایی
#نظام_تاملی
#طرح_بحث_در_رادیوفبک
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان

. #رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C

آموزگار یا تسهیلگر؟!

طرح این دوگانه ( و غالب دوگانه ها، اگر نخواهم بگویم همه) درست نیست، در آموزش نوین و نظام تاملی هم چنین تقسیم بندی ای وجود ندارد؛ رابطه بزرگسال در حیطه آموزش با کودک در سه سطح تعریف میشود:
آموزگار-همبازی
آموزگار- تسهیلگر
آموزگار-کارشناس

#الهام_فخرایی
#طرح_بحث_در_رادیوفبک
#تسهیلگری
#نظام_تاملی
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر


@RadioP4C