#علی_افشاری: توهم درباره #انتخابات در نظام ولایی
علی افشاری − این مطلب به بررسی رویکرد "انتخابات‌محور" اختصاص دارد که اساس آن برداشتی مطلق‌گرا و غیر واقعی از نهاد انتخابات در نظام جمهوری اسلامی است....
نادیده گرفتن مسئله اشکال محتوایی و شکلی انتخابات، و اصرار بر فعالیت و تحکیم خواسته یا ناخواسته ساختار معیوبی که برونداد آن تعیین‌کننده تصمیمات اصلی برای اداره کشور نیست، در مسیر تداوم حیات ساختار مطلقه قدرت و استبداد دینی به عنوان بزرگ‌ترین مانع توسعه کشور و حاکمیت ملی است. انتخابات در سیستم اقتدار ،بحران بزرگ و غیر قابل درمانی ایجاد نکرده و حتی تداوم آن را تسهیل نیز کرده است.
تصور رؤیایی جریان انتخابات‌محور مبنی بر تحول نظام جمهوری اسلامی به مشروطه فقاهتی به زعامت ولی فقیهی که در رقابت‌های سیاسی دخالت نمی‌کند و یا دیدگاه‌های میانه رو دارد، در بن‌بست قرار دارد. فرادستی ولی فقیه، در حکمرانی وابسته به جایگاه وی در قانون اساسی است. او به صورت قانونی بخش اصلی قدرت را در اختیار دارد. ولی فقیه معتدل و یا کسی که در رقابت بین جناح‌ها دخالت نکرده و نقش پدرانه داشته باشد، نوعی خیال‌پردازی است. ویژگی‌های نظری ولایت فقیه و فرهنگ دیرینه ارباب-رعیتی ایران و پیامد‌های اجتناب ناپذیر تمرکز قدرت، ناگزیر ولی فقیه را به سمت تحکیم انحصارات و امتیاز‌های سیاسی در جمع مورد نظر خود می‌برد. فساد سیاسی و اقتصادی مستقل از ویژگی‌های شخصیتی ولی فقیه و پاکدست بودن و یا نبودن وی، نتیجه بلافصل و گریز ناپذیر نظام ولایت فقیه به دلیل اتکا به قدرت مطلقه است.
اما نقطه آسیب‌پذیر اصلی جریان انتخابات‌محور که بخشی از قائلانش فقط از این انتخابات به آن انتخابات در عرصه سیاسی فعال می‌شوند، عدم برخورد مسئولانه در قبال مواضع‌شان است. آنان از پاسخگویی به افکار عمومی می‌گریزند. به شیوه‌ای پوپولیستی وعده‌های گسترده‌ای در ایام انتخابات می‌دهند، به فضا سازی‌های خلاف واقع روی می‌آورند، در توانایی‌های دولت ومجلس اغراق پیشه می‌کنند، هراس‌افکنی را ابزار اصلی تبلیغاتی خود قرار داده و بحث‌های ایجابی و ارائه برنامه واقعی و کارآمد را نادیده می‌گیرند. اما وقتی دولت‌های مستقر مورد نظر آنها در اجرای این وعده‌ها ناکام می‌ماند و گذار به دمکراسی و وضعیت حقوق شهروندی با تغییر مثبتی مواجه نمی‌شود، سکوت می‌کنند. بر خلاف هیاهو‌های تبلیغاتی، جریان انتخاباتی هیچ برنامه و راهکار مشخصی ندارد و فقط با تسلسل و اصرار لجوجانه بر مسیر‌های شکست خورده و دچار بن بست، با چاشنیِ قرار دادن مردم در وضعیت استیصال و ترس، حرف‌های کهنه را در زرورق‌های تازه پیچیده و از این انتخابات به آن انتخابات بر پایه ضرب المثل "از این ستون به آن ستون فرج است"، حرکت می‌کند.
این مسیر تنها پیشرفت نداشته و به دستاورد‌های پایدار و بزرگی نرسیده بلکه دستکم در حوزه توسعه سیاسی در چهار سال گذشته پسرفت هم داشته است. حوزه مشارکت سیاسی در دوران ریاست جمهوری روحانی تنگ‌تر شده است. جمع بیشتری به محدوده بین نظام و اپوزیسیون (نمونه: نهضت آزادی) سوق داده شده و امکان شرکت در روند‌های سیاسی به صورت رسمی را ندارند. نظام با میانجیگری وزارت کشور دولت روحانی، به پاکسازی و تصفیه اصلاح‌طلبان پرداخته و تنها به قشر محافظه‌کار آنها امکان فعالیت داده است. وضعیت سید محمد خاتمی در این خصوص روشنگر است. در امکان فعالیت نیرو‌های جامعه مدنی تغییرات خاصی ایجاد نشده است. بر این فهرست موارد زیادی را می‌شود افزود که خارج از حوصله این یاددداشت است.
اکنون جریان انتخابات‌محور بی توجه به آنچه در چهار سال گذشته رخ داده، باز حرف‌های پیشین را تکرار می‌کند و وعده‌های دور از واقعیت را طرح می‌کند. تبعات منفی این رفتار − بالا بردن توقعات و برخورد‌های شعاری و پوپولیستی − فقط دامن گیر مبلغان انتخابات در هر شکل آن نمی‌شود، بلکه وضعیت اعتماد در سیاست ایران را دچار مشکلات چه بسا جبران‌ناپذیر می‌کند.
بنابراین مستقل از اینکه در انتخابات ‌پیش رو سیاست شرکت یا تحریم برگزیده شود، از نیرو‌های خواهان گذار مسالمت آمیز به دمکراسی انتظار می‌رود، ولو اینکه به دلایل تاکتیکی به پای صندوق‌های رأی بروند، با دیدگاه‌ انتخابات‌محور مخالفت و مرزبندی کنند. این دیدگاه نه تنها دمکراسی را به ارمغان نمی‌آورد، بلکه باعث تداوم مشکلات ساختاری گشته و در نهایت نمی‌تواند مانع از سقوط کشور در سیر قهقرایی‌ای شود که به آن تحمیل شده است.
https://www.radiozamaneh.com/337810
—---------------------------------------------—
◄ کانال زمانه در تلگرام:
https://telegram.me/radiozamaneh
◄ زمانه در اینستاگرام:
http://www.instagram.com/radiozamaneh
◄ زمانه در توئیتر
https://twitter.com/radiozamaneh

#علی_افشاری: معنا و اهمیت سیاسی بودن #جامعه_ایران
بخش دیدگاه زمانه / علی افشاری : خواسته اصلی گرایش‌های مختلف جامعه ایران تغییرات سیاسی است. مردم تحقق این خواسته را زمینه‌ساز تحقق دیگر خواسته‌هایشان و دگرگونی در حوزه‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی می‌دانند.
◄ تجزیه و تحلیل رأی‌های روحانی آشکار می‌سازد که او تقریبا رأی اکثریت قریب به اتفاق بخش‌های مختلف جامعه ایران را کسب کرد. شکاف جنسیتی، جغرافیایی، مذهبی، قومی و روستا- شهر، چندان در انتخاب او فعال نشد. اما چه چیزی باعث شد تا این مجموعه متنوع و چه بسا ناهمگون در حمایت از تداوم ریاست جمهوری روحانی وحدت یابد؟
سیاست پاسخ این سئوال است. بار دیگر معلوم شد که خواسته اصلی گرایش‌های مختلف جامعه ایران تغییرات سیاسی است. مردم تحقق این خواسته را زمینه‌ساز تحقق دیگر خواسته‌هایشان و دگرگونی در حوزه‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی می‌دانند. در واقع هر فردی در درون و بیرون ساختار قدرت، فرصت طرح مواضع سیاسی فاصله دار با نظم مستقر، گفتمان کلاسیک جمهوری اسلامی و دیدگاه‌های ولی فقیه را پیدا کند، مورد اقبال قرار می‌گیرد. هر چقدر این فاصله بیشتر باشد، اگر در چارچوبی عقلانی و منطقی ریل گذاری شود، به همان میزان قابلیت بالاتری برای بسیج اجتماعی علیه وضعیت موجود خواهد داشت.
در ظرف دو هفته، آرایش سیاسی و اجتماعی جامعه چنان دستخوش دگرگونی شد که تداوم آن باعث تغییر موازنه قوا می‌شد. ازاینرو رهبری در ایام تبلیغات انتخاباتی و در واکنش به عبور روحانی از محدوده‌های مورد نظر، واکنشی نشان نداد و صبر کرد تا هیجانات انتخاباتی فروکش کند و سپس مبادرت به موضع گیری انتقادی کند.
در نیمه دوم ماه اردیبهشت این واقعیت بار دیگر نمایان شد که وضعیت به ظاهر مستحکم بلوک قدرت پوسته سست بنیادی بیش نیست که در سایه اختناق، سرکوب و فضای امنیتی و نبود اپوزیسیون مقتدر استمرار یافته است. وضعیت سیاسی و موازنه قوا بشدت شکننده است و ظرف چند هفته می‌تواند جنبش اعتراضی گسترده و شبه انقلابی شکل بگیرد.
دلیل اصلی واکنش خشم آلود خامنه‌ای و شتابزدگی وی در کنترل روحانی، نگرانی از بازگشت دوباره سیاست به خواست اصلی جامعه است. اکنون بعد از یک دوره رکود، تمایلات و خواست‌های سیاسی مجددا فعال شده و به سطح جامعه بازگشته‌اند.البته تضمینی نیست که این آمادگی و حضور لزوما به نتیجه رسیده و تداوم یابد. اما دستکم تا اطلاع ثانوی دوباره "امید به تغییر" در شریان‌های جامعه به حرکت در آمده است. دوقطبی در منازعات بلوک قدرت بالا گرفته و عرصه را برای نقش آفرینی مردم به لحاظ بالقوه مساعد ساخته است. تمهیدات مختلف خامنه‌ای و نیرو‌های همسو از سال ۹۲ به بعد در مسیری به جریان یافت که سیاست به حاشیه برود. ولی اکنون مشاهده می‌کنند که علی رغم همه ترفند‌ها، سرکوب‌های سخت و نرم و اقدامات مهندسی شده باز دوره دیگری از تغییر خواهی سیاسی در متن جامعه شکل یافته است.
https://www.radiozamaneh.com/347210
—---------------------------------------------—
◄ کانال زمانه در تلگرام:
https://telegram.me/radiozamaneh
◄ زمانه در اینستاگرام:
http://www.instagram.com/radiozamaneh
◄ زمانه در توئیتر
https://twitter.com/radiozamaneh

#خامنه‌ای و فتح قلعه #دانشگاه_آزاد با انتصاب #فرهاد_رهبر
#علی_افشاری: انتصاب فرهاد رهبر به سرپرستی دانشگاه آزاد نقطه عطفی در تحولات مدیریتی و مالکیت دانشگاه آزاد محسوب می‌شود. اگر حکم وی توسط شورای انقلاب فرهنگی تایید شود، آنگاه می‌توان گفت پروسه هاشمی زدایی و خارج کردن دانشگاه آزاد از کنترل رفسنجانی و تجدید نظر طلب‌های نظام به ایستگاه پایانی خود نزدیک شده است. در شرایطی که دولت در دست جناح اعتدالی است و وزرای بهداشت و علوم اصلاح طلب هستند، اگر دانشگاه آزاد به طور کامل در اختیار اصول گرا‌ها قرار بگیرد، آنگاه تغییر آن در آینده تقریبا غیر ممکن می‌شود. حسن روحانی که تا کنون پاسخی به تقاضای مداخله حسن خمینی نداده، اینک در وضعیت سختی قرار گرفته است. پرسش این است که آیا در آستانه تشکیل دولت دوازدهم آیا او اراده و توان آن را دارد تا جلوی تسلط کامل اصول گرایان و تغییرات گسترده در دانشگاه آزاد با انگیزه‌های سیاسی را بگیرد. ...
فرهاد رهبر متعلق به حلقه امنیتی و ولایی اصول گرایان است. اگرچه او مدعی است همکاری اش با وزارت اطلاعات را از دوران وزارت علی یونسی در دولت اصلاحات شروع کرده است، اما برخی از شواهد و منابع حاکی است که همکاری‌های اطلاعاتی وی سابقه بیشتری دارد. حداقل خود رهبر تایید کرده است که پیشتر فعالیت‌هایی با شورای امنیت ملی داشته است. اما شهرت رهبر بیشتر به دوران ریاست شش ساله وی در دانشگاه تهران بر می‌گردد که یکی از شدید‌ترین فضا‌های پلیسی بر این دانشگاه حاکم بود و دانشجو و دانشگاهیان دوره سختی را پشت سر گذاشتند. اینک او بعد از برکناری توسط دولت روحانی در سطحی گسترده تر به مدیریت دانشگاهی برگشته است. ...
اینک به نظر می‌رسد حضور فرهاد رهبر مقدمه دگرگونی گستره در بافت مدیریتی دانشگاه آزاد و مراکز متعدد آن باشد. تنها ممانعت از تایید وی در شورای عالی انقلاب فرهنگی می‌تواند جلوی تکمیل پروژه یاد شده را بگیرد. اما از آنجاییکه اکثریت اعضای این شورا با نگرش علی اکبر ولایتی همسو هستند، روحانی امکان مانور زیادی ندارد و تنها با استفاده از اقدامات خاص می‌تواند، رقبا را کنار بزند. حال باید دید روحانی آیا ریسک خواهد کرد؟ و یا اینکه در برابر فتح کامل دانشگاه آزاد توسط اصول گرایان تسلیم می‌شود. البته صلاح دانشگاه آزاد در تحلیل آخر استقلال از هر دو جناح نظام سیاسی است. امری که با واقعیت‌های موجود فاصله زیادی دارد.
https://www.radiozamaneh.com/350066
—----------------------------------------------
◄ برای دریافت فیلترشکن «سایفون» زمانه، یک ایمیل خالی ارسال کنید به:
zamaneh@psiphon3.com
—---------------------------------------------—
◄ کانال زمانه در تلگرام:
https://telegram.me/radiozamaneh
◄ زمانه در اینستاگرام:
http://www.instagram.com/radiozamaneh
◄ زمانه در توئیتر
https://twitter.com/radiozamaneh

دیدگاه / #علی_افشاری: بررسی انتقادی #کابینه_دوازدهم

بخش دیدگاه زمانه / علی افشاری – کابینه دوازدهم سنخیتی با ۲۴ میلیون رای مردم به روحانی ندارد. این کابینه نشانه فرادستی ولایت فقیه در عرصه سیاست رسمی و سترونی ساختاری نهاد‌های انتخابی است...
آنچه مشخص است شکاف فعال شده جمهوریت و ولایت در همان ابتدای کار مهار شد و ولی فقیه و نیرو‌های همسو توانستند اراده شان را بر روحانی تحمیل کنند. درک چرایی این مسئله ابهام و پیچیدگی ندارد.
نخست بدیهی است تهدید نهفته در یادآوری تجربه ابوالحسن بنی صدر تاثیرات بازدارنده بر فردی چون روحانی دارد که سیاست‌ورزی‌اش مقید به چارچوب‌های رسمی نظام جمهوری اسلامی بوده و وابستگی‌های بسیار دارد. اما توجه صرف به این عامل نمی‌تواند توضیح دهنده باشد. بدیهی است که روحانی قرار نبود تحول بزرگی ایجاد کند و کابینه اش را بر اساس موازین شایسه سالاری، دمکراسی وبرابری سیاسی انتخاب نماید. داوری منصفانه و واقع بینانه حکم می‌کند که محدودیت روحانی در گزینش از بین کارگزاران تجدید نظر طلب و میانه روی نظام را به رسمیت شناسیم ودر چارچوب الزامات حرکت رفورمیستی تصمیمات او را ارزیابی کنیم. در واقع متر و معیار منطقی برای سنجش، مواضع و وعده‌های روحانی در ایام انتخابات است. با قبول این اصل و آشنایی عملی روحانی با موانع ؛ کابینه دوم روحانی از منظر سیاسی، بورکراسی و شایسته سالاری نمره منفی می‌گیرد. او امکان انتخاب‌های بهتری داشت و می‌توانست با چانه زنی با ولی فقیه و مانور بر روی آراء ۲۴ میلیونی وزرای توانمند تر و خوش موضع تری را به طور نسبی به مجلس معرفی کند. اگر او قرار بود اینگونه پاپس بکشد، دلیلی نداشت حوزه مواجهه و مقاومت در برابر رهبری را در حوزه کلام و نظر گسترش دهد!
جلسه غیر متعارف فرماندهان سپاه با روحانی که روایت‌های متضادی از آن منتشر شد، دیگر عاملی است که می‌تواند مورد توجه قرار بگیرد. بعد از آن دیدار روحانی نه تنها به حملات در پوشش" دولت با تفنگ" ادامه نداد، بلکه رویکرد آشتی جویانه‌ای با سپاه در پیش گرفت.
بازداشت و آزادی سریع حسین فریدون و اتهام زنی‌های گسترده مالی به نزدیکان دولت نیز دریچه بالقوه دیگری در فهم تسلیم روحانی است.
سهم خواهی نزدیکان و بده و بستان‌ها نیز اثر گذار بوده است.
ولی پاره‌ای شواهد علت انتخاب کابینه ضعیف و زاویه دار با خواست مردم را را از محدوده نتوانستن بالا تر می‌برد. چه بسا روحانی خود نیز تمایلی به انتخاب‌های بهتر نداشته که ناگزیر او را بیشتر به اصلاح طلبان وابسته می‌کرد. روحانی و نزدیکانش تمایلی به حل شدن در اصلاحات و یا دنباله روی آنان ندارند. سنخیت روحانی با اصول گرایان منتقد چون علی لاریجانی بیشتر است. از این رو می‌توان دریافت که او برای آینده بیشتر به تحکیم ائتلاف با علی لاریجانی و ناطق نوری‌ها می‌اندیشد تا اینکه سرنوشت خود را به اصلاح طلبان گره بزند. ...
https://www.radiozamaneh.com/355493
—---------------------------------------------—
◄ برای دریافت فیلترشکن «سایفون» زمانه، یک ایمیل خالی ارسال کنید به:
zamaneh@psiphon3.com
—---------------------------------------------—
◄ کانال زمانه در تلگرام:
https://telegram.me/radiozamaneh
◄ زمانه در اینستاگرام:
http://www.instagram.com/radiozamaneh
◄ زمانه در توئیتر
https://twitter.com/radiozamaneh

#علی_افشاری: شباهت‌ها و تفاوت‌های #جنبش‌های_اعتراضی در ایران در دو دهه گذشته، #تظاهرات_اعتراضی_۱۳۹۶، #جنبش_اعتراضی، #تظاهرات_سرتاسری

بخش دیدگاه زمانه / علی افشاری − اعتراضات سراسری‌ای که ۸۲ شهر را در هم نوردید، عرصه سیاسی ایران دگرگون ساخته است. اگرچه مانایی این حرکت اعتراضی معلوم نیست اما در میان فعالان و ناظران سیاسی کم نیستند کسانی که تصور می‌کنند این حرکت با توجه به پیش زمینه‌ها و شرایط پدید آورنده آن، قابلیت استمرار و تحول به جنبش اعتراضی توانمند را دارد.
یکی از حوزه‌های مهم برای گمانه زنی پیرامون آینده این خیزش غافلگیر کننده مردمی مقایسه آنان به جنبش‌های اعتراضی در دو دهه اخیر است. ایران تقریبا از دهه هفتاد به بعد هر ۱۰ سال یک بار شاهد شکل گیری جنبش اعتراضی بزرگی بوده که چالشی بزرگ برای جمهوری اسلامی ایجاد کرده و بحران مشروعیت و اقتدار آن را تشدید کرده است. در این راستا اگرچه در نگاه اول به نظر می‌رسد جا دارد اعتراضات ۹۶ با سال‌های ۷۸ و ۸۸ مقایسه شود که به امروز نزدیک تر بوده و در حافظه نیرو‌های میدانی زنده تر هستند اما واکاوی عمیق تر روشن می‌سازد چه بسا به لحاظ نوع کنش اعتراضی، ماهیت خواسته‌ها، عناصر محیطی و فضای حرکت شباهت‌های بیشتری با انقلاب بهمن ۵۷ دیده می‌شود. البته در هر صورت باید دقت کرد هر حرکت و جنبش سیاسی فرزند زمانه خویش و پدیده‌ای خاص و منحصر به فرد است که نباید در تحلیل آن دچار زمان پریشی تاریخی شد. ...

◄◄◄متن کامل در سایت زمانه


https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/377052&rhash=eec6b76cb50965

لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/377052

اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

برخورد سرد اروپا با فرمان غنی‌سازی خامنه‌ای


🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/399086&rhash=eec6b76cb50965

بخش دیدگاه زمانه / #علی_افشاری: فرمان #خامنه‌ای با توجه به دستور العمل ۹ ماده‌ای ابلاغی وی پیش از مرحله نهایی تصویب #برجام در سال ۱۳۹۴، اتفاق جدیدی نیست. همچنین با توجه به مواضع و دیدگاه‌های خامنه‌ای و نگاه بخش مسلط قدرت در شرایط خروج آمریکا از برجام، یک برخورد حداقلی محسوب می‌شود که با تاکید بر اجرای فرمان فوق در چارچوب مفاد توافق جامع هسته ای، عملا حساسیت‌ها و خطوط قرمز غرب و اسرائیل و متحدان منطقه‌ای آنها رعایت شده است.


🌎 https://www.radiozamaneh.com/399086

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

گروهی از دانشگاهیان و فعالان #حقوق_بشر ایرانی خارج از کشور، از بیانیه «گروه کاری #سازمان_ملل متحد درباره #بازداشت‌های_خودسرانه» حمایت کرده‌ و آن را افشاگر «سیاست اخاذی ایران» دانسته‌اند. در متنی که به امضای #شیرین_عبادی، #ژانت_افاری، #مهناز_افخمی، #کاظم_علمداری، #مهرداد_امانت، #علی_بانوعزیزی، #مهران_براتی، #مهرزاد_بروجردی، #هما_هودفر، #هوشنگ_چاهابی، #مهرداد_درویش‌پور، #علی_افشاری، #رضا_افشاری، #پروانه_حسینی، #عطا_هودشتیان، #مهرک_کمالی_سروستانی، #مهرانگیز_کار، #زیبا_میرحسینی، #علی_میرسپاسی، #آزاده_پورزند، #نیره_توحیدی و شمار دیگری از فعالان و دانشگاهیان رسیده، امضا کنندگان از واکنش گروه کاری سازمان ملل متحد نسبت به شرایط #شی_وانگ (زی یو وانگ) در ایران قدردانی و تاکید کرده‌اند که هیچ پایه قانونی‌ای برای دستگیری و بازداشت او در ایران وجود نداشته است.» امضاکنندگان این بیانیه خواهان آزادی فوری وانگ شده‌ و تاکید کرده‌اند که او «یک گروگان» است و هدف جمهوری اسلامی این است که «او را با مأموران نظام اسلامی که در ایالات متحده آمریکا مجرم شناخته شده و محکوم شده‌اند مبادله کند» یا «در ازای دریافت پول» آزاد کند: اشاره‌ به مبادله‌‌ای که در سال ۲۰۱۶ و هنگامی صورت گرفت که چهار گروگان و شهروند دوتابعیتی، از جمله جیسون رضائیان، خبرنگار واشنگتن پست، در ازای دریافت پول نقد آزاد شدند. یا آزادی سه شهروند آمریکایی که سال ۲۰۰۹ در منطقه مرزی ایران و عراق دستگیر شده بودند و با دریافت مبلغ ۴۶۵ هزار دلار با میانجیگری سلطان عمان آزاد شدند. امضاکنندگان این بیانیه همچنین از «گروه کاری سازمان ملل متحد در مورد بازداشت‌های خودسرانه» خواسته‌اند تا وضعیت بد دیگر زندانیان سیاسی در ایران را نیز بررسی کند. همچنین از گروه کاری سازمان ملل درباره بازداشت‌های خودسرانه و از همه نهادهای حقوق بشری و جامعه بین‌المللی خواسته شده موج جدید دستگیری‌ها، اعدام‌ها و نقض حقوق بشر کنشگران حقوق زنان، دانشجویان، روزنامه‌نگاران، کارگران و اقلیت‌های قومی و مذهبی (از جمله دراویش) و فعالان حفظ محیط زیست در ایران را بررسی کنند.

@RadioZamaneh رادیو زمانه