🔴دولت افغانستان قطره‌ای آب به ایران نمی‌دهد
🔺یک نماینده مجلس در این باره هم اظهارات نگران کننده‌ای داشته است: «سرنوشت نزدیک به یک و نیم میلیون سیستانی وابسته به رودخانه هیرمند است که متاسفانه دولت افغانستان در این زمینه به هیچ صراطی مستقیم نبوده، بماند که بحث سیاسی، امنیتی و حکمرانی آمریکا و اسرائیل در ابعاد مختلف بر این ماجرا سلطه دارد و دولت افغانستان عملا اعلام کرده تحت هیچ شرایطی قطره‌ای آب از هیرمند به ایران نمی‌دهد».
🔺موضع دولت در این باره نیز همواره تلاش برای تعامل با طرف افغانستانی بوده است؛ هرچند که در بهمن ماه سال گذشته، معاون اول رئیس جمهور درباره عهدشکنی کشور همسایه موضع گیری قاطعی داشت و گفت: «در صورت تامین نشدن حقابه ایران، 700 هزار تبعه افغانستانی ساکن استان سیستان و بلوچستان به کشورشان برگشت داده خواهند شد».
🔺حالا قرار است علی سلاجقه معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان محیط زیست هم در راس یک هیئت فنی عازم افغانستان شود. این خبر را رئیس مرکز اموربین الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست اعلام و تصریح کرده است: «اگر توافق نامه سال 1352 و حقوق تاریخی حقابه پیگیری شود و طرف افغانستانی هم سازنده مذاکره کند، به نظر می‌آید بتوانیم به این حقابه دست پیدا کنیم و منطقه از این وضعیت بحرانی خارج شود»./خراسان
salamatnews.com/news/354364
🔺یک نماینده مجلس در این باره هم اظهارات نگران کننده‌ای داشته است: «سرنوشت نزدیک به یک و نیم میلیون سیستانی وابسته به رودخانه هیرمند است که متاسفانه دولت افغانستان در این زمینه به هیچ صراطی مستقیم نبوده، بماند که بحث سیاسی، امنیتی و حکمرانی آمریکا و اسرائیل در ابعاد مختلف بر این ماجرا سلطه دارد و دولت افغانستان عملا اعلام کرده تحت هیچ شرایطی قطره‌ای آب از هیرمند به ایران نمی‌دهد».
🔺موضع دولت در این باره نیز همواره تلاش برای تعامل با طرف افغانستانی بوده است؛ هرچند که در بهمن ماه سال گذشته، معاون اول رئیس جمهور درباره عهدشکنی کشور همسایه موضع گیری قاطعی داشت و گفت: «در صورت تامین نشدن حقابه ایران، 700 هزار تبعه افغانستانی ساکن استان سیستان و بلوچستان به کشورشان برگشت داده خواهند شد».
🔺حالا قرار است علی سلاجقه معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان محیط زیست هم در راس یک هیئت فنی عازم افغانستان شود. این خبر را رئیس مرکز اموربین الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست اعلام و تصریح کرده است: «اگر توافق نامه سال 1352 و حقوق تاریخی حقابه پیگیری شود و طرف افغانستانی هم سازنده مذاکره کند، به نظر می‌آید بتوانیم به این حقابه دست پیدا کنیم و منطقه از این وضعیت بحرانی خارج شود»./خراسان
salamatnews.com/news/354364
سلامت نیوز
دولت افغانستان قطره‌ای آب به ایران نمی‌دهد
اجرایی نشدن قانون انتقال آب دریای عمان، خودداری افغانستان از تامین حقابه هیرمند و نامشخص بودن وضعیت استخراج آب های ژرف، استان سیستان و بلوچستان را با خطر تشدید بیکاری و مهاجرت مواجه کرده است.
Forwarded from مجله گیچ-سبک‌زندگی‌سبز
⚠️پتروشیمی میانکاله مصداق توسعه به سبک ایرانی / توسعه ناپایدار و نامتوازن
🔰 لطفا منتشر کنید...
✍ مجله گیچ gich.ir احسان میرزائی:
🌏 طبیعت هیچ مرزی ندارد و همه‌ی ما سوار یک قایق هستیم! همانطور که امروز خاک عربستان و عراق به چشم و ریه‌های ما می‌رود.
🌎 آنهایی که رویای احداث پتروشیمی در میانکاله را دارند و می‌گویند هیچ آسیبی برای طبیعت و مردم ندارد باید بروند روزگار مردم عسلویه و شهر‌های مجاور آن را ببینند و حال آنها را بپرسند.
🔰 عناوین این یادداشت:
🌐 در مجله گیچ بخوانید:
🌐 https://gich.ir/6952
✍ #نیش_خط: بازنشر به مناسبت جانمایی مجدد برای احداث پتروشیمی در میانکاله!!!
🟢 مجله گیچ در شبکه‌های ارتباطی:
📡 https://t.me/gicher
📡 https://ble.ir/gicher
📡 https://iGap.net/gicher
📡 https://eitaa.com/gicher
📡 https://Instagram.com/gich.ir
🔰 لطفا منتشر کنید...
✍ مجله گیچ gich.ir احسان میرزائی:
🌏 طبیعت هیچ مرزی ندارد و همه‌ی ما سوار یک قایق هستیم! همانطور که امروز خاک عربستان و عراق به چشم و ریه‌های ما می‌رود.
🌎 آنهایی که رویای احداث پتروشیمی در میانکاله را دارند و می‌گویند هیچ آسیبی برای طبیعت و مردم ندارد باید بروند روزگار مردم عسلویه و شهر‌های مجاور آن را ببینند و حال آنها را بپرسند.
🔰 عناوین این یادداشت:
🔹پتروشیمی میانکاله به چه قیمت؟
🔹شرایط توسعه و احداث صنایع
🔹سلامتی در ازای اشتغال!
🔹پتروشیمی میانکاله توسعه به سبک ایرانی؟
🔹همه‌ی ما در یک قایق نشسته‌ایم
🔹امروز و آینده‌ی ایران قربانی سیاست‌زدگی | گیچ
🌐 در مجله گیچ بخوانید:
🌐 https://gich.ir/6952
✍ #نیش_خط: بازنشر به مناسبت جانمایی مجدد برای احداث پتروشیمی در میانکاله!!!
🟢 مجله گیچ در شبکه‌های ارتباطی:
📡 https://t.me/gicher
📡 https://ble.ir/gicher
📡 https://iGap.net/gicher
📡 https://eitaa.com/gicher
📡 https://Instagram.com/gich.ir
مجله گیچ
نه به احداث پتروشیمی در میانکاله - مجله گیچ
پتروشیمی میانکاله توسعه به سبک ایرانی! حال آیا احداث پتروشیمی در میانکاله متضمن تحقق و تامین اقتدار و امنیت و منافع و اعتماد ملی است؟
🔴بازی دلالان با جان کودکان سرطانی
🔺بحران کمبود و گراني دارو در چند هفته اخير به حدي جدي شده که نمايندگان مجلس نيز نسب به بروز جدي بحران در عرصه دارو، به‌خصوص داروهاي خاص و سرطاني، لب به اعتراض باز کردند. در همين راستا برخي از اعضاي کميسيون بهداشت هشدار داده‌اند که با آن «يارانه ناچيز قانون بودجه» و با اين «چيدمان بازار دارو»، اعتبار دولتي دارو (همان 64 هزار ميليارد تومان) در نهايت براي شش ماه از سال کفايت خواهد کرد و در نتيجه بيمه‌ها و بيمه‌شدگان با دردسر‌هايي جدي مواجه خواهند شد.
🔺خسرونيا در مورد مافياي دارويي مي‌گويد: مافياي دارويي يک واقعيت غيرقابل انکار در کشور ماست که وزارت بهداشت توان مقابله با آن را ندارد. گروهي شامل برخي از توليد کنندگان و وارد کنندگان دارو که اجازه نمي‌دهند دارو از مجراي وزارت بهداشت به شکلي صحيح در بازار توزيع شود.
🔺وي با ذکر اينکه اين نابساماني در حوزه داروهاي خاص از جمله داروهاي سرطاني شديدتر است، مي‌گويد: اين نابساماني باعث شده تا برخي از داروهاي رايج اين بيماري تا چند ده ميليون تومان در بازار آزاد به فروش برسد يا داروهاي ساخت کشورهايي مانند هند با قيمتي پايين تر وارد بازار شود که کيفيت چندان خوبي ندارد.
🔺رئيس انجمن متخصصان داخلي، در پاسخ به اين سوال که آيا ارز دولتي که دولت براي واردات دارو وعده داده بود، براي واردات اختصاص پيدا نکرده است مي گويد: «اين مساله نيز مانند اکثر وعده‌ها فقط روي کاغذ تحقق پيدا کرده است وگرنه در عمل تجار دارو هيج اکثر تجار دارو به نظر مي رسد ارزي دريافت نمي کنند يا اگر هم دريافت مي کنند آن را جاي ديگري صرف مي کنند و داروهاي وارداتي خودشان را با همان نرخ ارز آزاد وارد بازار مي کنند. به بياني اگر دولت هر چه سريعتر فکري براي نظارت بر بازار دارو نکند بحراني شدن وضعيت بسياري از داروها در آينده اي نزديک، دور از ذهن نخواهد بود!./آرمان امروز
salamatnews.com/news/354353
🔺بحران کمبود و گراني دارو در چند هفته اخير به حدي جدي شده که نمايندگان مجلس نيز نسب به بروز جدي بحران در عرصه دارو، به‌خصوص داروهاي خاص و سرطاني، لب به اعتراض باز کردند. در همين راستا برخي از اعضاي کميسيون بهداشت هشدار داده‌اند که با آن «يارانه ناچيز قانون بودجه» و با اين «چيدمان بازار دارو»، اعتبار دولتي دارو (همان 64 هزار ميليارد تومان) در نهايت براي شش ماه از سال کفايت خواهد کرد و در نتيجه بيمه‌ها و بيمه‌شدگان با دردسر‌هايي جدي مواجه خواهند شد.
🔺خسرونيا در مورد مافياي دارويي مي‌گويد: مافياي دارويي يک واقعيت غيرقابل انکار در کشور ماست که وزارت بهداشت توان مقابله با آن را ندارد. گروهي شامل برخي از توليد کنندگان و وارد کنندگان دارو که اجازه نمي‌دهند دارو از مجراي وزارت بهداشت به شکلي صحيح در بازار توزيع شود.
🔺وي با ذکر اينکه اين نابساماني در حوزه داروهاي خاص از جمله داروهاي سرطاني شديدتر است، مي‌گويد: اين نابساماني باعث شده تا برخي از داروهاي رايج اين بيماري تا چند ده ميليون تومان در بازار آزاد به فروش برسد يا داروهاي ساخت کشورهايي مانند هند با قيمتي پايين تر وارد بازار شود که کيفيت چندان خوبي ندارد.
🔺رئيس انجمن متخصصان داخلي، در پاسخ به اين سوال که آيا ارز دولتي که دولت براي واردات دارو وعده داده بود، براي واردات اختصاص پيدا نکرده است مي گويد: «اين مساله نيز مانند اکثر وعده‌ها فقط روي کاغذ تحقق پيدا کرده است وگرنه در عمل تجار دارو هيج اکثر تجار دارو به نظر مي رسد ارزي دريافت نمي کنند يا اگر هم دريافت مي کنند آن را جاي ديگري صرف مي کنند و داروهاي وارداتي خودشان را با همان نرخ ارز آزاد وارد بازار مي کنند. به بياني اگر دولت هر چه سريعتر فکري براي نظارت بر بازار دارو نکند بحراني شدن وضعيت بسياري از داروها در آينده اي نزديک، دور از ذهن نخواهد بود!./آرمان امروز
salamatnews.com/news/354353
سلامت نیوز
بازی دلالان با جان کودکان سرطانی
بحران کمبود و گرانی دارو در چند هفته اخیر به حدی جدی شده که نمایندگان مجلس نیز نسب به بروز جدی بحران در عرصه دارو، به‌خصوص داروهای خاص و سرطانی، لب به اعتراض باز کردند. در همین راستا برخی از اعضای کمیسیون بهداشت هشدار داده‌اند که با آن «یارانه ناچیز قانون…
Forwarded from آب و محیط زیست
💥 زنگ خطر برای ایران زمین!
🌳🪵جنگل‌هایی که می‌میرند
بخشی از جنگل‌های روستای «زرندین» در میان جنگل‌های هیرکانی و زمین‌های کشاورزی منطقه و در فاصله پنج کیلومتری شهرستان نکا، از حدود سال‌های ۱۳۶۴، میزبان زباله‌های این شهرستان و روستاهای اطراف آن بوده‌اند.
روزانه حدود ۶۰ تن زباله در این منطقه دپو می‌شوند، آن‌هم در شرایطی که لندفیل اصولی در محوطه وجود ندارد؛ در این شرایط علاوه بر اینکه بوی تعفن و پراکنده شدن زباله به وسیله باد و حیوانات وحشی در زمین‌های کشاورزی، خسارت‌های زیادی به مردم این منطقه و منابع طبیعی آن وارد کرده است، شمار زیادی از درختان بر اثر آلودگی خاک و آب، آفت زده شده و از بین رفته‌اند. نشت شیرابه به سمت جنگل و ورود به آب‌های زیرزمینی و آلوده‌سازی آب از دیگر معضلات اساسی دپوی غیر اصولی زباله در این منطقه است.
عکاس: مصطفی شانچی- مصطفی کاظمی
https://www.isna.ir/photo/1402020401254/
🪴 @Wateriran_Env 💧🇮🇷
🔹برترین کانال آب و محیط زیست ایران 👆
🌳🪵جنگل‌هایی که می‌میرند
بخشی از جنگل‌های روستای «زرندین» در میان جنگل‌های هیرکانی و زمین‌های کشاورزی منطقه و در فاصله پنج کیلومتری شهرستان نکا، از حدود سال‌های ۱۳۶۴، میزبان زباله‌های این شهرستان و روستاهای اطراف آن بوده‌اند.
روزانه حدود ۶۰ تن زباله در این منطقه دپو می‌شوند، آن‌هم در شرایطی که لندفیل اصولی در محوطه وجود ندارد؛ در این شرایط علاوه بر اینکه بوی تعفن و پراکنده شدن زباله به وسیله باد و حیوانات وحشی در زمین‌های کشاورزی، خسارت‌های زیادی به مردم این منطقه و منابع طبیعی آن وارد کرده است، شمار زیادی از درختان بر اثر آلودگی خاک و آب، آفت زده شده و از بین رفته‌اند. نشت شیرابه به سمت جنگل و ورود به آب‌های زیرزمینی و آلوده‌سازی آب از دیگر معضلات اساسی دپوی غیر اصولی زباله در این منطقه است.
عکاس: مصطفی شانچی- مصطفی کاظمی
https://www.isna.ir/photo/1402020401254/
🪴 @Wateriran_Env 💧🇮🇷
🔹برترین کانال آب و محیط زیست ایران 👆
یک داستان تخلیی؛ رویایی برای نجات آب‌های زیرزمینی
مهتا بذرافکن©
روزی روزگاری در روستای کوچکی که در دامنه یک رشته کوه بزرگ قرار داشت، مردم برای تامین نیازهای روزانه خود به آب های زیرزمینی متکی بودند. آب چاه های روستا زلال و شیرین بود، اما روستاییان هرگز نمی دانستند از کجا آمده و چگونه از آن محافظت کنند.
با گذشت سالها، روستا بزرگتر و آبادتر شد و تقاضای آب نیز به همین ترتیب افزایش یافت و آب چاهها کمتر و کمتر شد. هر چه آب چاه ها کم میشد، چاهها عمیق تر و عمیق تر حفر شدند و به زودی آب شروع به خشک شدن کرد.
در این وضعیت روستاییان نمی دانستند چه باید بکنند - آنها همیشه به آسانی به آب دسترسی داشتند و بر این باور در زمان نیاز همیشه چاهها پر آب است زندگی می کردند.
وضعیت روز به روز بدتر می شد. تا این که روزی چند جوان روستایی تصمیم گرفتند برای یافتن علت کم شدن آب روستا و با استفاده از ردپای چاهها منبع آب را پیدانمایند. آنها مسافت طولانی طی کرده و به چشمه هایی که خیلی دورتر از روستا بود رسیدند و فهمیدند که آنها منبع آب های زیرزمینی روستا هستند. آن چشمه های ارزشمند منبع سلامت کل حوضه آبخیز روستا بود و سلامت روستا نیز در گرو پاکیزه نگه داشتن و حفاظت از این چشمه هابود. آنها متوجه شدند که برداشت بی رویه آب توسط روستاییان به این چشمه ها و آب‌های زیرزمینی آسیب زده است.
جوانان به روستا بازگشته و مردم را جمع کردند و آنچه دیده بودند را با دیگر اهالی روستا در میان گذاشتند و از آنها خواستند سریعا یک انجمن برای مدیریت آب مصرفی روستا تعیین کنند.
آنها به مردم گفتند که باید از آلوده کردن آب های زیرزمینی با زباله ها و مواد شیمیایی جلوگیری کنند و برای اطمینان از سلامت آب های زیرزمینی با یکدیگر همکاری و مشارکت کنند.
در ابتدا، برخی از روستاییان در برابر این حرفها مقاومت کردند و نگرانی های آنها را بی معنی تلقی کردند.
اما آنها نیز که کم شدن آب های زیرزمینی را دیده و آشکار شدن عواقب اقدامات شان را لمس کردند؛ با تشکیل کمیته ای برای مدیریت آب روستا موافقت نمودند.
مردم با دعوت از یک کارشناس آب؛ درخواست کردند که به آنها راه‌هایی برای محافظت از چشمه ها، ایجاد موانع برای جلوگیری از فرسایش خاک، کاشت درختان برای جذب آب و جمع آوری آب باران برای آبیاری باغچه ها و کاشت سبزی در داخل منازل آموزش دهد.
بعد از آموزش مردم همگی با تشکیل انجمن و تقسیم کار در جهت محافظت از آب؛ با یکدیگر همکاری و مشارکت کردند. آنها با مشارکت و همدلی و غلبه بر طمعکاری؛ با کمک مهندسان سیستم چرخشی برای استفاده از چاه ها و پیشگیری از ضایعات آب ایجاد کردند، به طوری که هر خانوار با کاهش بارگذاری بر منابع آب زیرزمینی، به آب نسبتا کافی دسترسی داشت.
به لطف تلاش جوانان و مسئولیت پذیری جمعی روستاییان، چشمه‌ها هرچند کمتر اما آب سالم و شیرین را فراهم می‌کردند و مردم نیز زندگی و درآمدشان را مطابق با مقدار آبی که در دسترس داشتند هماهنگ کردند.
قدرشناسی و تلاش مردم روستا سبب شد که این روستا به الگویی از مدیریت پایدار آب تبدیل شده و الهام بخش سایر روستاها شود که آنها نیز روش محافظت از آب را دنبال کنند.
©@ruralwomenissues
مهتا بذرافکن©
روزی روزگاری در روستای کوچکی که در دامنه یک رشته کوه بزرگ قرار داشت، مردم برای تامین نیازهای روزانه خود به آب های زیرزمینی متکی بودند. آب چاه های روستا زلال و شیرین بود، اما روستاییان هرگز نمی دانستند از کجا آمده و چگونه از آن محافظت کنند.
با گذشت سالها، روستا بزرگتر و آبادتر شد و تقاضای آب نیز به همین ترتیب افزایش یافت و آب چاهها کمتر و کمتر شد. هر چه آب چاه ها کم میشد، چاهها عمیق تر و عمیق تر حفر شدند و به زودی آب شروع به خشک شدن کرد.
در این وضعیت روستاییان نمی دانستند چه باید بکنند - آنها همیشه به آسانی به آب دسترسی داشتند و بر این باور در زمان نیاز همیشه چاهها پر آب است زندگی می کردند.
وضعیت روز به روز بدتر می شد. تا این که روزی چند جوان روستایی تصمیم گرفتند برای یافتن علت کم شدن آب روستا و با استفاده از ردپای چاهها منبع آب را پیدانمایند. آنها مسافت طولانی طی کرده و به چشمه هایی که خیلی دورتر از روستا بود رسیدند و فهمیدند که آنها منبع آب های زیرزمینی روستا هستند. آن چشمه های ارزشمند منبع سلامت کل حوضه آبخیز روستا بود و سلامت روستا نیز در گرو پاکیزه نگه داشتن و حفاظت از این چشمه هابود. آنها متوجه شدند که برداشت بی رویه آب توسط روستاییان به این چشمه ها و آب‌های زیرزمینی آسیب زده است.
جوانان به روستا بازگشته و مردم را جمع کردند و آنچه دیده بودند را با دیگر اهالی روستا در میان گذاشتند و از آنها خواستند سریعا یک انجمن برای مدیریت آب مصرفی روستا تعیین کنند.
آنها به مردم گفتند که باید از آلوده کردن آب های زیرزمینی با زباله ها و مواد شیمیایی جلوگیری کنند و برای اطمینان از سلامت آب های زیرزمینی با یکدیگر همکاری و مشارکت کنند.
در ابتدا، برخی از روستاییان در برابر این حرفها مقاومت کردند و نگرانی های آنها را بی معنی تلقی کردند.
اما آنها نیز که کم شدن آب های زیرزمینی را دیده و آشکار شدن عواقب اقدامات شان را لمس کردند؛ با تشکیل کمیته ای برای مدیریت آب روستا موافقت نمودند.
مردم با دعوت از یک کارشناس آب؛ درخواست کردند که به آنها راه‌هایی برای محافظت از چشمه ها، ایجاد موانع برای جلوگیری از فرسایش خاک، کاشت درختان برای جذب آب و جمع آوری آب باران برای آبیاری باغچه ها و کاشت سبزی در داخل منازل آموزش دهد.
بعد از آموزش مردم همگی با تشکیل انجمن و تقسیم کار در جهت محافظت از آب؛ با یکدیگر همکاری و مشارکت کردند. آنها با مشارکت و همدلی و غلبه بر طمعکاری؛ با کمک مهندسان سیستم چرخشی برای استفاده از چاه ها و پیشگیری از ضایعات آب ایجاد کردند، به طوری که هر خانوار با کاهش بارگذاری بر منابع آب زیرزمینی، به آب نسبتا کافی دسترسی داشت.
به لطف تلاش جوانان و مسئولیت پذیری جمعی روستاییان، چشمه‌ها هرچند کمتر اما آب سالم و شیرین را فراهم می‌کردند و مردم نیز زندگی و درآمدشان را مطابق با مقدار آبی که در دسترس داشتند هماهنگ کردند.
قدرشناسی و تلاش مردم روستا سبب شد که این روستا به الگویی از مدیریت پایدار آب تبدیل شده و الهام بخش سایر روستاها شود که آنها نیز روش محافظت از آب را دنبال کنند.
©@ruralwomenissues
مسئولانی که مسبب فیلترینگ سایتها و فضاهای سرگرمی اند؛ این چنین نوجوانان را به سمت نصب فیلترشکن و دسترسی به دارک وب هدایت می کنند.
وقتی سیستم با فیلتر فضاهای مورد علاقه جوانان و نوجوان اینچنین آنها را به سمت استفاده از فیلترشکن هل می‌دهد، کاری از دست والدین بر نمی آید، چه کنند؟
نوجوانان جهانی شده را نمی توان با پند و اندرز و جلسه دشمن شناسی قانع کرد که بازی نکنند، یوتیوب استفاده نکنند، موزیک نشوند و...
اما آیا تصمیم گیرندگان نمی‌دانند با فیلتر سایتهای مورد علاقه نوجوانان و هل دادن آنها به سمت فیلترشکن و بی اثر کردن فیلترینگ دارک وب؛ چه بلایی بر سر روح و روان آنها می آورند؟
از روستا تا کلان شهر مردم از همه سنین به دنبال فیلترشکنند، زیان‌های مادی به کنار، مردم با این دسترسی کودکان به فضاهای سیاه چه کنند؟ !!
©@ruralwomenissues
وقتی سیستم با فیلتر فضاهای مورد علاقه جوانان و نوجوان اینچنین آنها را به سمت استفاده از فیلترشکن هل می‌دهد، کاری از دست والدین بر نمی آید، چه کنند؟
نوجوانان جهانی شده را نمی توان با پند و اندرز و جلسه دشمن شناسی قانع کرد که بازی نکنند، یوتیوب استفاده نکنند، موزیک نشوند و...
اما آیا تصمیم گیرندگان نمی‌دانند با فیلتر سایتهای مورد علاقه نوجوانان و هل دادن آنها به سمت فیلترشکن و بی اثر کردن فیلترینگ دارک وب؛ چه بلایی بر سر روح و روان آنها می آورند؟
از روستا تا کلان شهر مردم از همه سنین به دنبال فیلترشکنند، زیان‌های مادی به کنار، مردم با این دسترسی کودکان به فضاهای سیاه چه کنند؟ !!
©@ruralwomenissues
Forwarded from هواشناسی ایران
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 تغذیه مصنوعی آبخوان‌ها در ایالت کالیفرنیا در آمریکا پس از چند سال خشکسالی و سپس ترسالی امسال که با برنامه ریزی دقیق و هدایت روان‌آب‌ها آب‌های زیرزمین تغذیه می‌شوند.
آیا این الگویی برای ایران نمی‌تواند باشد؟
@iran_weather
آیا این الگویی برای ایران نمی‌تواند باشد؟
@iran_weather
20 درصد چاههای مجاز تا 10 برابر پروانه خود برداشت آب دارند
آمارهای رسمی نشان می‌دهند که 85 درصد از آبی که به طور سالانه از سفره‌های آب زیرزمینی برداشت می‌شوند، مربوط به چاههای مجاز فعال است و این در حالی است که 20 درصد چاههای مجاز بعضا تا 10 برابر پروانه مجاز خود برداشت آب دارند.
https://energyemrooz.ir/20-درصد-چاههای-مجاز-تا-10-برابر-پروانه-خو/
آمارهای رسمی نشان می‌دهند که 85 درصد از آبی که به طور سالانه از سفره‌های آب زیرزمینی برداشت می‌شوند، مربوط به چاههای مجاز فعال است و این در حالی است که 20 درصد چاههای مجاز بعضا تا 10 برابر پروانه مجاز خود برداشت آب دارند.
https://energyemrooz.ir/20-درصد-چاههای-مجاز-تا-10-برابر-پروانه-خو/
انرژی امروز
20 درصد چاههای مجاز تا 10 برابر پروانه خود برداشت آب دارند - انرژی امروز
آمارهای رسمی نشان می‌دهند که 85 درصد از آبی که به طور سالانه از سفره‌های آب زیرزمینی برداشت می‌شوند، مربوط به چاههای مجاز فعال است و این در حالی است که 20 درصد چاههای مجاز بعضا تا 10 برابر پروانه مجاز خود برداشت آب دارند.
#اختصاصی
🔻 گویا تیغ دولت هم نمی‌برد
✍️ یادداشت شاهرخ جباری ارفعی
کارشناس حوزه جنگل
🔷 چه سیاست‌گذاری‌ای از این بهتر که کارشناسان ساعت‌ها بنشینند و برنامه جامعی برای نگهداری و صیانت از جنگل بنویسند و این برنامه به تصویب هیات وزیران رسیده و برای اجرا ابلاغ شود؟
🔹اما چه رخدادی از این بدتر که ۱۰ سال بگذرد و معلوم نشود که آن مصوبه چه اندازه اثربخشی داشته و اگر موفق نبوده و به جایی نرسیده دلیل آن چیست؟ این داستان در بیست سال اخیر دو بار تکرار شده است.
🔷 یک بار در سال۱۳۸۲ که هیات وزیران پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور با عنوان برنامه جامع صیانت از جنگل‌های کشور را تصویب و در آن با دقت وظایف دستگاه‌های دولتی را در سطوح مختلف حاکمیتی تعیین و تبیین کرد که نافرجام ماند و یک بار دیگر در سال ۱۳۹۲ که این بار هیات وزیران پیشنهاد وزارت جهادکشاورزی با عنوان برنامه بهینه‌سازی، حفظ، بهره‌برداری و مدیریت جنگل‌های کشور را تصویب و بازهم وظایفی برای دستگاه‌های دولتی تعیین کرد که از سرنوشت آن گزارشی منتشر نشده است.
🔷 نظارت بر اجرای مصوبات هیات وزیران به عهده کیست؟ اگرچه در مصوبه سال ۱۳۸۲ از مسئول نظارت بر اجرای مصوبه به تصریح نام برده نشده اما در ماده آخر مصوبه سال ۱۳۹۲ آمده است:«وزارت جهاد کشاورزی به عنوان مسئول نظارت بر حسن اجرای این تصویب‌نامه موظف است گزارش روند اجرای آن را به صورت سالانه به هیات وزیران ارائه کند.»
🔷 با توجه به اینکه در این مصوبه وظایفی برای وزارت جهادکشاورزی تعیین شده است، پرسش این است که چه جایگاهی مسئول نظارت بر حسن اجرای عملکرد وزارت جهادکشاورزی است؟ و آیا اساسا این وزارت‌خانه در این ده سال گزارشی به هیات وزیران ارائه داده و اگر در این گزارش به عدم اجرای وظایف سایر دستگاه‌ها پرداخته شده، هیات وزیران چه اقدام بعدی انجام داده است؟
🔷 به نظر می‌رسد نهادهایی چون مجلس شورای اسلامی، رئیس جمهور یا معاون اول او فرصت و امکان نظارت بر انبوه #مصوبات هیات وزیران را نخواهند داشت و اساسا نظارت آنان دامنه شمول کلانتری دارد؛ در این صورت این وظیفه رسانه‌ها و سازمان‌های مردم نهاد است که سرنوشت مصوبات هیات وزیران را از پیگیری و مطالبه کنند.
🔹به عنوان نمونه وزارت جهاد کشاورزی به این پرسش پاسخ دهد که در ۱۰ سالی که از مصوبه برنامه بهینه‌سازی، حفظ، بهره‌برداری و مدیریت #جنگل‌های کشور گذشته است؛
🔷 چند بار گزارش حسن اجرای آن را به هیات #دولت ارائه داده و در صورت وجود گزارش، بازخورد هیات وزیران با آن چه بوده است؟ مرور مصوبه برنامه بهینه‌سازی... نشان می‌دهد که نیمی از مواد آن محقق نشده است و حتی وزارت جهاد کشاورزی نیز به وظایف خود عمل نکرده است؛
🔷 در این صورت دلیل این عدم موفقیت در اجرای مصوبه چیست و آن وزارت‌خانه و معاونت #منابع_طبیعی آن چه سیاست دیگری را برای تصویب هیات وزیران برای ده سال سوم و مصوبه احتمالی سال۱۴۰۲ در نظر دارند؟
🔹نهایتا اگر هیات وزیران تصمیمی اتخاذ کرده و مجموعه دولت به هر دلیل قادر به اجرای آن نیست؛ آیا این پرسش پیش نمی‌آید که در موضوع پایداری جنگل، تیغ دولت هم نمی‌برد./#پیام_ما
#محیط_زیست
@payamema
🔻 گویا تیغ دولت هم نمی‌برد
✍️ یادداشت شاهرخ جباری ارفعی
کارشناس حوزه جنگل
🔷 چه سیاست‌گذاری‌ای از این بهتر که کارشناسان ساعت‌ها بنشینند و برنامه جامعی برای نگهداری و صیانت از جنگل بنویسند و این برنامه به تصویب هیات وزیران رسیده و برای اجرا ابلاغ شود؟
🔹اما چه رخدادی از این بدتر که ۱۰ سال بگذرد و معلوم نشود که آن مصوبه چه اندازه اثربخشی داشته و اگر موفق نبوده و به جایی نرسیده دلیل آن چیست؟ این داستان در بیست سال اخیر دو بار تکرار شده است.
🔷 یک بار در سال۱۳۸۲ که هیات وزیران پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور با عنوان برنامه جامع صیانت از جنگل‌های کشور را تصویب و در آن با دقت وظایف دستگاه‌های دولتی را در سطوح مختلف حاکمیتی تعیین و تبیین کرد که نافرجام ماند و یک بار دیگر در سال ۱۳۹۲ که این بار هیات وزیران پیشنهاد وزارت جهادکشاورزی با عنوان برنامه بهینه‌سازی، حفظ، بهره‌برداری و مدیریت جنگل‌های کشور را تصویب و بازهم وظایفی برای دستگاه‌های دولتی تعیین کرد که از سرنوشت آن گزارشی منتشر نشده است.
🔷 نظارت بر اجرای مصوبات هیات وزیران به عهده کیست؟ اگرچه در مصوبه سال ۱۳۸۲ از مسئول نظارت بر اجرای مصوبه به تصریح نام برده نشده اما در ماده آخر مصوبه سال ۱۳۹۲ آمده است:«وزارت جهاد کشاورزی به عنوان مسئول نظارت بر حسن اجرای این تصویب‌نامه موظف است گزارش روند اجرای آن را به صورت سالانه به هیات وزیران ارائه کند.»
🔷 با توجه به اینکه در این مصوبه وظایفی برای وزارت جهادکشاورزی تعیین شده است، پرسش این است که چه جایگاهی مسئول نظارت بر حسن اجرای عملکرد وزارت جهادکشاورزی است؟ و آیا اساسا این وزارت‌خانه در این ده سال گزارشی به هیات وزیران ارائه داده و اگر در این گزارش به عدم اجرای وظایف سایر دستگاه‌ها پرداخته شده، هیات وزیران چه اقدام بعدی انجام داده است؟
🔷 به نظر می‌رسد نهادهایی چون مجلس شورای اسلامی، رئیس جمهور یا معاون اول او فرصت و امکان نظارت بر انبوه #مصوبات هیات وزیران را نخواهند داشت و اساسا نظارت آنان دامنه شمول کلانتری دارد؛ در این صورت این وظیفه رسانه‌ها و سازمان‌های مردم نهاد است که سرنوشت مصوبات هیات وزیران را از پیگیری و مطالبه کنند.
🔹به عنوان نمونه وزارت جهاد کشاورزی به این پرسش پاسخ دهد که در ۱۰ سالی که از مصوبه برنامه بهینه‌سازی، حفظ، بهره‌برداری و مدیریت #جنگل‌های کشور گذشته است؛
🔷 چند بار گزارش حسن اجرای آن را به هیات #دولت ارائه داده و در صورت وجود گزارش، بازخورد هیات وزیران با آن چه بوده است؟ مرور مصوبه برنامه بهینه‌سازی... نشان می‌دهد که نیمی از مواد آن محقق نشده است و حتی وزارت جهاد کشاورزی نیز به وظایف خود عمل نکرده است؛
🔷 در این صورت دلیل این عدم موفقیت در اجرای مصوبه چیست و آن وزارت‌خانه و معاونت #منابع_طبیعی آن چه سیاست دیگری را برای تصویب هیات وزیران برای ده سال سوم و مصوبه احتمالی سال۱۴۰۲ در نظر دارند؟
🔹نهایتا اگر هیات وزیران تصمیمی اتخاذ کرده و مجموعه دولت به هر دلیل قادر به اجرای آن نیست؛ آیا این پرسش پیش نمی‌آید که در موضوع پایداری جنگل، تیغ دولت هم نمی‌برد./#پیام_ما
#محیط_زیست
@payamema
◻️ حجت میان‌آبادی، پژوهشگر دیپلماسی آب، در گفت‌و‌گو با #پیام‌ما:
🔻 از دیپلماسی نوین آب غفلت کرده‌ایم
✍️ فاطمه باباخانی
🔷 حجت میان‌آبادی پژوهشگر دیپلماسی آب و استادیار دانشکده کشاورزی، مهندسی و مدیریت آب دانشگاه تربیت مدرس در گفت‌و‌گو با #پیام_ما با تشریح خطاهای راهبردی در زمینه دیپلماسی آب راهبردهای غیرواقعی برای حل مسئله کم‌آبی را نقد کرده است.
🔹باید وزارت نیرو به عنوان کمیسار آبی #هیرمند و متولی اصلی آب‌های فرامرزی، وزارت امور خارجه و سازمان حفاظت محیط زیست تعریف خود را از «دیپلماسی فعال و پویا» مشخص کنند.
🔹کشورهای خارجی نظیر ترکیه، هند یا آمریکا از پروژه‌های سدسازی متعدد در افغانستان برای نفوذ سیاسی در این کشور یا فشار بر ایران استفاده می‌کنند.
🔹مسئولان استانی بگویند درس آموخته‌هایشان از این‌همه بودجه و پروژه‌های شکست خورده در سیستان چیست؟
🔹زمانی که از دیپلماسی محیط زیستی صحبت می‌کنیم ابتدا باید تعریفی از دیپلماسی داشته باشیم. متاسفانه بر اساس یک باور غلط تاریخی که شاید ریشه اجتماعی-سیاسی داشته باشد، دیپلماسی همان مذاکره فرض گرفته شده است.
🔹متاسفانه رویکردهای ما در مواجهه با دیپلماسی آبی نامشخص و نسخه‌های منسوخ شده است.
🔹سازمان برنامه و بودجه و دستگاه‌های نظارتی باید به شکل شفاف به جامعه و مردم سیستان بگویند بودجه‌هایی که به اسم حل مسئله آب در سیستان در سه دهه اخیر خرج شده، چه سرنوشتی داشته‌اند .
🔹ما چندین پروژه چند ده هزار میلیارد تومانی در سه دهه گذشته به اسم مردم سیستان داشتیم که آبی نصیب مردم نکرده است. علاوه بر آن کسانی که چنین صحبت‌هایی را مطرح می‌کنند باید به این پرسش پاسخ دهند که نیاز آبی سیستان چقدر است و طرح‌هایی مثل آب ژرف و آب شیرین‌کن چه میزان از این نیاز را برطرف می‌کنند؟/#پیام_ما
#آب
@payamema
🔻 از دیپلماسی نوین آب غفلت کرده‌ایم
✍️ فاطمه باباخانی
🔷 حجت میان‌آبادی پژوهشگر دیپلماسی آب و استادیار دانشکده کشاورزی، مهندسی و مدیریت آب دانشگاه تربیت مدرس در گفت‌و‌گو با #پیام_ما با تشریح خطاهای راهبردی در زمینه دیپلماسی آب راهبردهای غیرواقعی برای حل مسئله کم‌آبی را نقد کرده است.
🔹باید وزارت نیرو به عنوان کمیسار آبی #هیرمند و متولی اصلی آب‌های فرامرزی، وزارت امور خارجه و سازمان حفاظت محیط زیست تعریف خود را از «دیپلماسی فعال و پویا» مشخص کنند.
🔹کشورهای خارجی نظیر ترکیه، هند یا آمریکا از پروژه‌های سدسازی متعدد در افغانستان برای نفوذ سیاسی در این کشور یا فشار بر ایران استفاده می‌کنند.
🔹مسئولان استانی بگویند درس آموخته‌هایشان از این‌همه بودجه و پروژه‌های شکست خورده در سیستان چیست؟
🔹زمانی که از دیپلماسی محیط زیستی صحبت می‌کنیم ابتدا باید تعریفی از دیپلماسی داشته باشیم. متاسفانه بر اساس یک باور غلط تاریخی که شاید ریشه اجتماعی-سیاسی داشته باشد، دیپلماسی همان مذاکره فرض گرفته شده است.
🔹متاسفانه رویکردهای ما در مواجهه با دیپلماسی آبی نامشخص و نسخه‌های منسوخ شده است.
🔹سازمان برنامه و بودجه و دستگاه‌های نظارتی باید به شکل شفاف به جامعه و مردم سیستان بگویند بودجه‌هایی که به اسم حل مسئله آب در سیستان در سه دهه اخیر خرج شده، چه سرنوشتی داشته‌اند .
🔹ما چندین پروژه چند ده هزار میلیارد تومانی در سه دهه گذشته به اسم مردم سیستان داشتیم که آبی نصیب مردم نکرده است. علاوه بر آن کسانی که چنین صحبت‌هایی را مطرح می‌کنند باید به این پرسش پاسخ دهند که نیاز آبی سیستان چقدر است و طرح‌هایی مثل آب ژرف و آب شیرین‌کن چه میزان از این نیاز را برطرف می‌کنند؟/#پیام_ما
#آب
@payamema
مهمترین مساله کشور آب یا حجاب؟
این عکس رو یه کاربر گذاشته و نوشته
📷 خشکسالی امسال ترکمن صحرا و منطقه خالدنبی خیلی وحشتناک و باورنکردنیه، عکس سمت چپ رو پارسال اوایل اردیبهشت خودم گرفتم و تصویر سمت راست برای چند روز قبل دقیقا از همون نقطه است.
⛔این نمایش ترسناکی از خشکسالی است که با حکمرانی فاجعه بار آب کشور تشدید شده است.
انتقال آب، سدسازی و توسعه فاجعه بار کشاورزی می تواند در کنار خشکسالی آینده هولناکی را رقم زند که این تصویر تکان دهنده نمادی از آن است.
روزهاست که همه مسئولان و غیر مسئولان؛ از وزیر و وکیل و مدیر ریز و درشت دارند در مورد حجاب و جرم انگاری و تنبیه و.. و حتی با تعطیلی کسب و کارها اعمال قدرت می کنند.
اما هیچکدام کلمه ای درباره اوضاع وخیم آب در 23 استان کشور حرفی نزده است. در خصوص آب‌های زیرزمینی غارت شده توسط چاههای غیرمجاز متمولین آب فروش، باغ ویلاها، کشاورزی فاجعه بار، صنایع الاینده آب های سطحی و... چه اقدامی شده؟ آب که پایداری سرزمین مان به آن وابسته است به اندازه حجاب اهمیت ندارد که به حال خود رها شده است؟
©@ruralwomenissues
این عکس رو یه کاربر گذاشته و نوشته
📷 خشکسالی امسال ترکمن صحرا و منطقه خالدنبی خیلی وحشتناک و باورنکردنیه، عکس سمت چپ رو پارسال اوایل اردیبهشت خودم گرفتم و تصویر سمت راست برای چند روز قبل دقیقا از همون نقطه است.
⛔این نمایش ترسناکی از خشکسالی است که با حکمرانی فاجعه بار آب کشور تشدید شده است.
انتقال آب، سدسازی و توسعه فاجعه بار کشاورزی می تواند در کنار خشکسالی آینده هولناکی را رقم زند که این تصویر تکان دهنده نمادی از آن است.
روزهاست که همه مسئولان و غیر مسئولان؛ از وزیر و وکیل و مدیر ریز و درشت دارند در مورد حجاب و جرم انگاری و تنبیه و.. و حتی با تعطیلی کسب و کارها اعمال قدرت می کنند.
اما هیچکدام کلمه ای درباره اوضاع وخیم آب در 23 استان کشور حرفی نزده است. در خصوص آب‌های زیرزمینی غارت شده توسط چاههای غیرمجاز متمولین آب فروش، باغ ویلاها، کشاورزی فاجعه بار، صنایع الاینده آب های سطحی و... چه اقدامی شده؟ آب که پایداری سرزمین مان به آن وابسته است به اندازه حجاب اهمیت ندارد که به حال خود رها شده است؟
©@ruralwomenissues
☀️ محققان دانشگاه «علم و صنعت ملک عبدالله» (KAUST) موفق به توسعه نوع جدیدی سلول خورشیدی چندپیوندی (Tandem) شده‌اند که رکورد بازدهی (PCE) را شکسته است. این سلول خورشیدی به بازدهی 33.2 درصد دست پیدا کرده که بالاتر از رکورد 32.5 درصدی قبلی به‌دست‌آمده توسط یک مؤسسه آلمانی است.
🔺سلول‌های خورشیدی چندپیوندی با ترکیب سیلیکون و پروسکایت توسعه پیدا می‌کنند. سلول خورشیدی محققان عربستانی که در آزمایشگاه فتوولتائیک مرکز خورشیدی دانشگاه KAUST توسعه یافته، توسط سازمان اروپایی ESTI تأیید شده است.
جزئیات بیشتر را در دیجیاتو بخوانید:
👇👇
https://dgto.ir/2-hk
📱 @digiato 📡
🔺سلول‌های خورشیدی چندپیوندی با ترکیب سیلیکون و پروسکایت توسعه پیدا می‌کنند. سلول خورشیدی محققان عربستانی که در آزمایشگاه فتوولتائیک مرکز خورشیدی دانشگاه KAUST توسعه یافته، توسط سازمان اروپایی ESTI تأیید شده است.
جزئیات بیشتر را در دیجیاتو بخوانید:
👇👇
https://dgto.ir/2-hk
📱 @digiato 📡
داستان خیالی: زنان و حیات یک تالاب
مهتا بذرافکن ©
روستای کوچکی در جوار تالاب وسیعی قرار داشت، گروهی از زنان روستا از این تالاب با مهربانی و عشق حفاظت می کردند. آنها مهارت‌های حفاظت از تالاب را از مادر و مادربزرگان خود آموخته بودند. برای نسل‌ها، این زنان دانش و مهارت‌های خود را به یکدیگر منتقل کرده و کشاورزی، ماهیگیری و بافندگی را به یکدیگر آموزش می‌دادند.
این تالاب منبع اصلی اغذا و امرار معاش برای اهالی روستا بود، اما همچنین مردم می‌دانستند که تالاب اکوسیستم شکننده ای است که نیاز به توجه و مراقبت دقیق دارد و این را زنان روستا بهتر از هر کس دیگری درک می کردند و برای حفظ تعادل ظریف طبیعت بدون خستگی تلاش می کردند.
اما کم کم متوجه شدند که آب تالاب رو به کاهش است. ماهیگیری سخت شده و پرندگان اطراف تالاب کم شده بودند. زنان می دانستند که اتفاقی افتاده و بایدکاری کنند.
بزودی شورای تالاب تشکیل شد و تصمیم گرفتند مساله را از مسئولان محلی جویا شوند. تیمی برای مذاکره راهی شهر شد و متوجه شدند حقآبه تالاب برای کشاورزی و کارهای دیگر دزدیده می شود.
آنها ساکت ننشستند. خود را به صورت تیمی سازماندهی کردند و از کنشگران محیط زیست کمک گرفته برای حقآبه تالاب را دادخواهی کردند.
علیرغم مواجهه با چالشهای سخت در این مسیر، از جمله شرایط آب و هوایی سخت و کمبود منابع، زنان استقامت کردند و حقآبه تالاب را بازگرداندند.
هرچند حقآبه نسبت به قبل کمتر شده بود اما سرانجام پس از ماه‌ها کار سخت، زندگی به تالاب بازگشت و دهکده دوباره رونق گرفت.
میراث این زنان برای نسل بعدی علاوه بر مهارت و دانش بومی؛ قدرت مبارزه و تلاش خستگی ناپذیر در جهت محافظت از طبیعت و بخش کوچکی از زمین بود که الهام بخش برای فرزندان شان شد.
©@ruralwomenissues
مهتا بذرافکن ©
روستای کوچکی در جوار تالاب وسیعی قرار داشت، گروهی از زنان روستا از این تالاب با مهربانی و عشق حفاظت می کردند. آنها مهارت‌های حفاظت از تالاب را از مادر و مادربزرگان خود آموخته بودند. برای نسل‌ها، این زنان دانش و مهارت‌های خود را به یکدیگر منتقل کرده و کشاورزی، ماهیگیری و بافندگی را به یکدیگر آموزش می‌دادند.
این تالاب منبع اصلی اغذا و امرار معاش برای اهالی روستا بود، اما همچنین مردم می‌دانستند که تالاب اکوسیستم شکننده ای است که نیاز به توجه و مراقبت دقیق دارد و این را زنان روستا بهتر از هر کس دیگری درک می کردند و برای حفظ تعادل ظریف طبیعت بدون خستگی تلاش می کردند.
اما کم کم متوجه شدند که آب تالاب رو به کاهش است. ماهیگیری سخت شده و پرندگان اطراف تالاب کم شده بودند. زنان می دانستند که اتفاقی افتاده و بایدکاری کنند.
بزودی شورای تالاب تشکیل شد و تصمیم گرفتند مساله را از مسئولان محلی جویا شوند. تیمی برای مذاکره راهی شهر شد و متوجه شدند حقآبه تالاب برای کشاورزی و کارهای دیگر دزدیده می شود.
آنها ساکت ننشستند. خود را به صورت تیمی سازماندهی کردند و از کنشگران محیط زیست کمک گرفته برای حقآبه تالاب را دادخواهی کردند.
علیرغم مواجهه با چالشهای سخت در این مسیر، از جمله شرایط آب و هوایی سخت و کمبود منابع، زنان استقامت کردند و حقآبه تالاب را بازگرداندند.
هرچند حقآبه نسبت به قبل کمتر شده بود اما سرانجام پس از ماه‌ها کار سخت، زندگی به تالاب بازگشت و دهکده دوباره رونق گرفت.
میراث این زنان برای نسل بعدی علاوه بر مهارت و دانش بومی؛ قدرت مبارزه و تلاش خستگی ناپذیر در جهت محافظت از طبیعت و بخش کوچکی از زمین بود که الهام بخش برای فرزندان شان شد.
©@ruralwomenissues
Forwarded from سرشت نیوز
🔻 غار قوری‌قلعه در معرض نابودی/ضرورت واگذاری مدیریت غار به سازمان حفاظت محیط زیست
🔸مدیریت غار قوری قلعه در حالی از سال ۱۳۸۷ به شرکت توسعه گردشگری واگذار شده که هیچ سهمی از درآمد این غار نصیب منطقه اورامانات نمی‌شود، از طرفی آسیب‌های بسیار جدی متوجه ساختار غار و زیستمندان اندمیک و نادر آن شده است.
🔹غار قوری‌قلعه (کوردی: قوڕی قه‌ڵا) بزرگ‌ترین غار آبی(قابل شُرب) آسیا در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر، در دامنه جنوبی کوهستان شاهو و مشرف بر جاده روانسر - پاوه(استان کرمانشاه) زیستگاه یک گونه جانوری اندمیک به نام سمندر خال زرد(یا سمندر کردستانی که فقط در منطقه اورامانات دو استان کرمانشاه و کردستان وجود دارد) و دو گونه خفاش نادر (موش گوشی و نعل اسبی) می‌باشد که متأسفانه چند سال اخیر مشاهده نشده‌اند و احتمال پایان زیست(انقراض) آنها در این غار محتمل است.
🔹شرکت توسعه گردشگری در طول پانزده سال مدیریت غار قوری‌قلعه علئ‌رغم بازدیدهای هزاران نفری گردشگران در طول سال و درآمد قابل توجه، به بهانه واریز وجوه حاصله به خزانه دولت، به نوعی در حال خیانت به ثروت خدادای ساکنان بومی و محیط زیست منطقه اورامانات می‌باشد، به طوری که در سال ۱۴۰۰ با ورود دادستان وقت شهرستان روانسر حاضر به پرداخت حقوق معوقه چند ماهه کارکنان بومی خود شد.
🔹نصب پروژکتور‌های بزرگ و متعدد در طیف‌های رنگی مختلف، سازه‌های بتنی و نرده‌های آهنی در داخل غار قوری‌قلعه بی‌نظیر عملا در تضاد با ماهیت اصلی گردشگرپذیر بودن منطقه که همان طبیعت زیبا و ارزش‌های اکولوژیکی و محیط‌زیستی اورامانات است به طوری که روند نابودی محیط‌زیست و گردشگری این غار در حال توسعه می‌باشد نه توسعه گردشگری!/سرشت نیوز
✍محمدیان_1402/02/05
➖➖➖➖
@sereshtnews
🔸مدیریت غار قوری قلعه در حالی از سال ۱۳۸۷ به شرکت توسعه گردشگری واگذار شده که هیچ سهمی از درآمد این غار نصیب منطقه اورامانات نمی‌شود، از طرفی آسیب‌های بسیار جدی متوجه ساختار غار و زیستمندان اندمیک و نادر آن شده است.
🔹غار قوری‌قلعه (کوردی: قوڕی قه‌ڵا) بزرگ‌ترین غار آبی(قابل شُرب) آسیا در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر، در دامنه جنوبی کوهستان شاهو و مشرف بر جاده روانسر - پاوه(استان کرمانشاه) زیستگاه یک گونه جانوری اندمیک به نام سمندر خال زرد(یا سمندر کردستانی که فقط در منطقه اورامانات دو استان کرمانشاه و کردستان وجود دارد) و دو گونه خفاش نادر (موش گوشی و نعل اسبی) می‌باشد که متأسفانه چند سال اخیر مشاهده نشده‌اند و احتمال پایان زیست(انقراض) آنها در این غار محتمل است.
🔹شرکت توسعه گردشگری در طول پانزده سال مدیریت غار قوری‌قلعه علئ‌رغم بازدیدهای هزاران نفری گردشگران در طول سال و درآمد قابل توجه، به بهانه واریز وجوه حاصله به خزانه دولت، به نوعی در حال خیانت به ثروت خدادای ساکنان بومی و محیط زیست منطقه اورامانات می‌باشد، به طوری که در سال ۱۴۰۰ با ورود دادستان وقت شهرستان روانسر حاضر به پرداخت حقوق معوقه چند ماهه کارکنان بومی خود شد.
🔹نصب پروژکتور‌های بزرگ و متعدد در طیف‌های رنگی مختلف، سازه‌های بتنی و نرده‌های آهنی در داخل غار قوری‌قلعه بی‌نظیر عملا در تضاد با ماهیت اصلی گردشگرپذیر بودن منطقه که همان طبیعت زیبا و ارزش‌های اکولوژیکی و محیط‌زیستی اورامانات است به طوری که روند نابودی محیط‌زیست و گردشگری این غار در حال توسعه می‌باشد نه توسعه گردشگری!/سرشت نیوز
✍محمدیان_1402/02/05
➖➖➖➖
@sereshtnews
Telegram
attach 📎
👍1
#اختصاصی
🔻 آب بی‌پناه است
✍️ یادداشت کامران داوری
استاد دانشگاه فردوسی مشهد
🔷اینکه چه درصدی از آب از کدام منابع سطحی یا زیرزمینی و برای چه مصرفی استفاده می‌شود، به خودی خود مهم نیست. مسئله مهم این است که نسبت به تجدید‌پذیری این منابع چه رفتاری داریم. فاجعه همین‌جا اتفاق می‌افتد؛ جایی مثل خراسان رضوی که ۱۳۰ درصد از منابع تجدیدپذیر را برداشت می‌کنیم. این در حالی است که طبق استاندارد جهانی، اجازه نداریم که بیشتر از ۴۰درصد منابع تجدیدپذیر را برداشت کنیم. فرقی هم نمی‌کند که از منابع سطحی است یا زیرزمینی، چرا که این دو به هم وابسته‌اند.
🔷آب‌های سطحی با ایجاد رواناب در اثر بارش‌ها، شکل می‌گیرد، سفره‌های زیرزمینی را تغذیه می‌کند و در فصولی که بارش وجود ندارد، به صورت جریان چشمه‌ها به سطح زمین می‌رسد یا با نشت از کف رودخانه‌ها آنها را آبیاری می‌کند. بنابراین آب‌های سطحی و زیرزمینی از هم جدا نیستند. وقتی منابع آب تمام و حوضه مسدود شد، راه حل این است که مجوزهایی که تاکنون صادر شده، تنها مجوزهای موجود باشد و هر که آب لازم دارد، از همین مجوزها خرید و فروش کند.
🔷اما تفکر غالب اجازه این کار را نداده است. در ایران با آمدن پمپ‌ها در حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰سال پیش اضافه برداشتی شکل گرفت که پیش از آن وجود نداشت و رفته‌رفته مشکلاتی را پدید آورد.
🔷به طور خاص در سال ۱۳۴۷ در مشهد وقتی متوجه پایین رفتن سطح سفره‌های زیرزمینی شدند، باید حفر چاههای بیشتر ممنوع میشد و مجوز جدیدی صادر نمی‌شد. در آن زمان دشت مشهد حدود یک هزار و ۵۰۰ حلقه چاه رسمی داشت و اکنون شمار چاهها نزدیک به هشت هزار حلقه رسیده است. مجوز این چاهها را وزارت نیرو صادر کرده که نباید می‌کرد. این اشتباهی است که به دلیل نحوه تفکر دربارهٔ آب‌های زیرزمینی در آن زمان انجام شده اما بدتر این است که اشتباه ادامه داشته است و کمابیش همچنان ادامه دارد.
🔷فرض کنید در مشهد هنوز همان یک هزار و ۵۰۰ حلقه وجود داشت و با گسترش شهر و افزایش نیاز آبی، صنایع مجبور به خرید مجوزهای پیشین بودند و اجازه برداشت از منابع دیگر را نداشتند. اگر چنین بود به شرایط امروز دچار نمی‌شدیم. اما اولویت قائل بودن برای شهر و صنعت جلوی شکل‌گیری بازار آب را گرفته است.
🔷ملی بودن منابع به معنای این است که حق تضییع آنها را نداریم. اما موضوع ملی بودن آب در ایران به دولتی بودن تقلیل داده شده است. دولتی تلقی کردن آب باعث شده تا دولت خود را یدِ واسطی ببیند که هر طور می‌خواهد درباره آب تصمیم بگیرد. این نقطه اول مشکل است. چرا که وقتی کالایی کاهش می‌یابد، مالکیت شکل می‌گیرد. وقتی آب هم کم می‌شود، مالکیت شکل می‌گیرد.
🔷در فقه و دنیا موضوع مالکیت محترم است. در این میان، آب، ماهیت سه‌گانه‌ای دارد؛ عمومی، حیاتی و اقتصادی. ما ارزش آب را نادیده گرفته‌ایم و مسائل را پیچیده کرده‌ایم.
🔷شهرداری‌ها موظف هستند همانطور که محیط زیست شهری و فضای سبز را بهبود می‌دهند، مسئله آب و فاضلاب را به عهده بگیرند چرا که سهام‌دار ۴۹ درصدی آبفا هستند. اما اکنون هیچ یک از شهرداری‌های بزرگ کشور در آبفا هزینه نمی‌کنند. این در حالی است که باید برنامه‌ریزی انجام شود و برای تامین آب منابع مالی فراهم کنند.
🔷زمانی نخستین تونل انتقال آب در اصفهان احداث شد که این شهر دچار مشکلات جدی آب شده بود. اما مشکل آب اصفهان حل نشد. تونل دوم و سوم هم مشکل آب را مرتفع نکرد بلکه اشتها برای توسعه افزایش یافت. مدیریت تقاضا درست عکس این روند است. وقتی هزینه‌های زیرساختی در جایی بالا رفت، اشخاص تمایلی به زندگی در آنجا نخواهند داشت. اگر شهر ارزانی بسازیم که هم ارزان است و هم پول در آن فراوان است، جمعیت در آن افزایش می‌یابد و هجوم به آن انتها ندارد.
🔷 وقتی قواعد بازار را رعایت نکنید، باغ-ویلاهای مجانی راه می‌افتد و آب‌دزدی هم شکل می‌گیرد. اما اگر این ارزش شکل بگیرد، همان مالکان چاههای آب، اجازه نمی‌دهند هیچ چاه غیرمجازی حفر شود. اما وقتی این شرایط پیش بیاید، هیچ‌کس برای آب مالکیتی قائل نیست. آب به ماده بی‌پناهی تبدیل می‌شود و فاجعه منابع مشترک در پی آن پدید می‌آید. ما نگذاشته‌ایم که افراد احساس مالکیت و مادری به آب داشته باشند.
🔷پیش از این اما باید تفویض اختیار انجام شود. آیا اجازه داده‌ایم که به طور مثال شهر قوچان درباره آب تصمیمات بنیادین بگیرد؟ حوزه محلی نیازمند حکمرانی محلی و حوزه استانی نیازمند حکمرانی استانی است./#پیام_ما
#آب
@payamema
🔻 آب بی‌پناه است
✍️ یادداشت کامران داوری
استاد دانشگاه فردوسی مشهد
🔷اینکه چه درصدی از آب از کدام منابع سطحی یا زیرزمینی و برای چه مصرفی استفاده می‌شود، به خودی خود مهم نیست. مسئله مهم این است که نسبت به تجدید‌پذیری این منابع چه رفتاری داریم. فاجعه همین‌جا اتفاق می‌افتد؛ جایی مثل خراسان رضوی که ۱۳۰ درصد از منابع تجدیدپذیر را برداشت می‌کنیم. این در حالی است که طبق استاندارد جهانی، اجازه نداریم که بیشتر از ۴۰درصد منابع تجدیدپذیر را برداشت کنیم. فرقی هم نمی‌کند که از منابع سطحی است یا زیرزمینی، چرا که این دو به هم وابسته‌اند.
🔷آب‌های سطحی با ایجاد رواناب در اثر بارش‌ها، شکل می‌گیرد، سفره‌های زیرزمینی را تغذیه می‌کند و در فصولی که بارش وجود ندارد، به صورت جریان چشمه‌ها به سطح زمین می‌رسد یا با نشت از کف رودخانه‌ها آنها را آبیاری می‌کند. بنابراین آب‌های سطحی و زیرزمینی از هم جدا نیستند. وقتی منابع آب تمام و حوضه مسدود شد، راه حل این است که مجوزهایی که تاکنون صادر شده، تنها مجوزهای موجود باشد و هر که آب لازم دارد، از همین مجوزها خرید و فروش کند.
🔷اما تفکر غالب اجازه این کار را نداده است. در ایران با آمدن پمپ‌ها در حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰سال پیش اضافه برداشتی شکل گرفت که پیش از آن وجود نداشت و رفته‌رفته مشکلاتی را پدید آورد.
🔷به طور خاص در سال ۱۳۴۷ در مشهد وقتی متوجه پایین رفتن سطح سفره‌های زیرزمینی شدند، باید حفر چاههای بیشتر ممنوع میشد و مجوز جدیدی صادر نمی‌شد. در آن زمان دشت مشهد حدود یک هزار و ۵۰۰ حلقه چاه رسمی داشت و اکنون شمار چاهها نزدیک به هشت هزار حلقه رسیده است. مجوز این چاهها را وزارت نیرو صادر کرده که نباید می‌کرد. این اشتباهی است که به دلیل نحوه تفکر دربارهٔ آب‌های زیرزمینی در آن زمان انجام شده اما بدتر این است که اشتباه ادامه داشته است و کمابیش همچنان ادامه دارد.
🔷فرض کنید در مشهد هنوز همان یک هزار و ۵۰۰ حلقه وجود داشت و با گسترش شهر و افزایش نیاز آبی، صنایع مجبور به خرید مجوزهای پیشین بودند و اجازه برداشت از منابع دیگر را نداشتند. اگر چنین بود به شرایط امروز دچار نمی‌شدیم. اما اولویت قائل بودن برای شهر و صنعت جلوی شکل‌گیری بازار آب را گرفته است.
🔷ملی بودن منابع به معنای این است که حق تضییع آنها را نداریم. اما موضوع ملی بودن آب در ایران به دولتی بودن تقلیل داده شده است. دولتی تلقی کردن آب باعث شده تا دولت خود را یدِ واسطی ببیند که هر طور می‌خواهد درباره آب تصمیم بگیرد. این نقطه اول مشکل است. چرا که وقتی کالایی کاهش می‌یابد، مالکیت شکل می‌گیرد. وقتی آب هم کم می‌شود، مالکیت شکل می‌گیرد.
🔷در فقه و دنیا موضوع مالکیت محترم است. در این میان، آب، ماهیت سه‌گانه‌ای دارد؛ عمومی، حیاتی و اقتصادی. ما ارزش آب را نادیده گرفته‌ایم و مسائل را پیچیده کرده‌ایم.
🔷شهرداری‌ها موظف هستند همانطور که محیط زیست شهری و فضای سبز را بهبود می‌دهند، مسئله آب و فاضلاب را به عهده بگیرند چرا که سهام‌دار ۴۹ درصدی آبفا هستند. اما اکنون هیچ یک از شهرداری‌های بزرگ کشور در آبفا هزینه نمی‌کنند. این در حالی است که باید برنامه‌ریزی انجام شود و برای تامین آب منابع مالی فراهم کنند.
🔷زمانی نخستین تونل انتقال آب در اصفهان احداث شد که این شهر دچار مشکلات جدی آب شده بود. اما مشکل آب اصفهان حل نشد. تونل دوم و سوم هم مشکل آب را مرتفع نکرد بلکه اشتها برای توسعه افزایش یافت. مدیریت تقاضا درست عکس این روند است. وقتی هزینه‌های زیرساختی در جایی بالا رفت، اشخاص تمایلی به زندگی در آنجا نخواهند داشت. اگر شهر ارزانی بسازیم که هم ارزان است و هم پول در آن فراوان است، جمعیت در آن افزایش می‌یابد و هجوم به آن انتها ندارد.
🔷 وقتی قواعد بازار را رعایت نکنید، باغ-ویلاهای مجانی راه می‌افتد و آب‌دزدی هم شکل می‌گیرد. اما اگر این ارزش شکل بگیرد، همان مالکان چاههای آب، اجازه نمی‌دهند هیچ چاه غیرمجازی حفر شود. اما وقتی این شرایط پیش بیاید، هیچ‌کس برای آب مالکیتی قائل نیست. آب به ماده بی‌پناهی تبدیل می‌شود و فاجعه منابع مشترک در پی آن پدید می‌آید. ما نگذاشته‌ایم که افراد احساس مالکیت و مادری به آب داشته باشند.
🔷پیش از این اما باید تفویض اختیار انجام شود. آیا اجازه داده‌ایم که به طور مثال شهر قوچان درباره آب تصمیمات بنیادین بگیرد؟ حوزه محلی نیازمند حکمرانی محلی و حوزه استانی نیازمند حکمرانی استانی است./#پیام_ما
#آب
@payamema
👍1
🔹رئیس سازمان امور اراضی :
بنا بر آمارهای شرکت مدیریت منابع آب ایران، در حال حاضر ۵۵ درصد از ۹۸ میلیارد مترمکعب آبی که به صورت سالانه در کشور به مصرف می‌رسد، از طریق منابع آب زیرزمینی تأمین می‌شود و از نظر نوع طبقه‌بندی نیز ۸۷ درصد از مصارف سالانه کشور به کشاورزی، ۹ درصد به شرب و بهداشت و ۳ درصد به صنایع اختصاص پیدا می‌کند.😱😱😱
💧همچنین در میان استان‌های کشور بیشترین وابستگی به آب‌های زیرزمینی به استان‌هایی چون کرمان، یزد، البرز، خراسان جنوبی، هرمزگان، همدان، خراسان رضوی و فارس اختصاص دارد که به ترتیب در این استانها سهم برداشت آب از منابع آب زیرزمینی نسبت به آب‌های سطحی ۹۳ درصد، ۹۱ درصد، ۸۹ درصد، ۸۹ درصد، ۸۸ درصد، ۸۷ درصد، ۸۴ درصد و ۸۰ درصد است/ايلنا
© @ruralwomenissues
بنا بر آمارهای شرکت مدیریت منابع آب ایران، در حال حاضر ۵۵ درصد از ۹۸ میلیارد مترمکعب آبی که به صورت سالانه در کشور به مصرف می‌رسد، از طریق منابع آب زیرزمینی تأمین می‌شود و از نظر نوع طبقه‌بندی نیز ۸۷ درصد از مصارف سالانه کشور به کشاورزی، ۹ درصد به شرب و بهداشت و ۳ درصد به صنایع اختصاص پیدا می‌کند.😱😱😱
💧همچنین در میان استان‌های کشور بیشترین وابستگی به آب‌های زیرزمینی به استان‌هایی چون کرمان، یزد، البرز، خراسان جنوبی، هرمزگان، همدان، خراسان رضوی و فارس اختصاص دارد که به ترتیب در این استانها سهم برداشت آب از منابع آب زیرزمینی نسبت به آب‌های سطحی ۹۳ درصد، ۹۱ درصد، ۸۹ درصد، ۸۹ درصد، ۸۸ درصد، ۸۷ درصد، ۸۴ درصد و ۸۰ درصد است/ايلنا
© @ruralwomenissues
◻️ ۳۰۵روستا در این استان به آب شرب پایدار دسترسی ندارند
🔻 آبرسانی سیار به ۳۸ هزار نفر در اصفهان(مهد فولاد و صنعت ایران، جایی که کشاورزی را با وجودکم آبی توسعه داده و چشم به انتقال آباز سایر استانها دوخته اند!! )
✍️ستاره حجتی
🔷نخستین ماه بهار سپری شد و اصفهان فقط دو ماه تا رسیدن به تابستان زمان دارد، آن هم در شرایطی که با وجود بارش برف زمستانه قابل توجه در زردکوه سیراب کننده زاینده رود، شرکت آب منطقه ای این استان اعلام کرده است که مجموع ذخیره آب سدهای بزرگ استان اصفهان به ۵۲۷ میلیون مترمکعب رسید./#پیام_ما
@payamema
هرجا آب نیست؛ زنان در خط مقدم کولبری و حمل دبه های آبند.
©@ruralwomenissues
🔻 آبرسانی سیار به ۳۸ هزار نفر در اصفهان(مهد فولاد و صنعت ایران، جایی که کشاورزی را با وجودکم آبی توسعه داده و چشم به انتقال آباز سایر استانها دوخته اند!! )
✍️ستاره حجتی
🔷نخستین ماه بهار سپری شد و اصفهان فقط دو ماه تا رسیدن به تابستان زمان دارد، آن هم در شرایطی که با وجود بارش برف زمستانه قابل توجه در زردکوه سیراب کننده زاینده رود، شرکت آب منطقه ای این استان اعلام کرده است که مجموع ذخیره آب سدهای بزرگ استان اصفهان به ۵۲۷ میلیون مترمکعب رسید./#پیام_ما
@payamema
هرجا آب نیست؛ زنان در خط مقدم کولبری و حمل دبه های آبند.
©@ruralwomenissues
💬بخش خدمات و خرده فروشی، شده مرغ عزا و عروسی اقتصاد ایران.
کرونا میشه این بخش باید تعطیل بشه، در اعتراضات فشار روی این بخش است که تعطیل کنند و حالا سر موضوع حجاب، باز این بخش را پلمب می‌کنند.
یعنی تنها بخشی از اقتصاد ایران که به دلیل وابستگی کمتر به تحریم‌ها می‌توانست نجات بخش اقتصاد ایران باشه، حالا خودش افتاده وسط مشکل، زیبا نیست؟
✍سیامک قاسمی
©@ruralwomenissues
کرونا میشه این بخش باید تعطیل بشه، در اعتراضات فشار روی این بخش است که تعطیل کنند و حالا سر موضوع حجاب، باز این بخش را پلمب می‌کنند.
یعنی تنها بخشی از اقتصاد ایران که به دلیل وابستگی کمتر به تحریم‌ها می‌توانست نجات بخش اقتصاد ایران باشه، حالا خودش افتاده وسط مشکل، زیبا نیست؟
✍سیامک قاسمی
©@ruralwomenissues