کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست
مگر آن کس که به شهر آید و غافل برود

سعدی / شـــعر پارسی

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریدۀ عالم دوام ما

حافظ / شـــعر پارسی

همچو مردابیم و هر کس یک نظر بر ما رسید
سنگ زد ما را به شوق دیدن تشویش ما

محمد شیخی / شـــعر پارسی

سیل از ویرانه با رخسار گردآلود رفت
زود می‌مالَد فلک روی ستمگر را به خاک!

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

هر شَبی روزی و هر روز زوالی دارد
شب وصل من و معشوقِ مرا آخر نیست

سعدی / شـــعر پارسی

سوال ما نبود غیر آرزویِ محال
نشسته‌ایم بر آن در که وا نخواهد شد

کلیم کاشانی / شـــعر پارسی

سایه‌ی بید گُزیدم که ز صحرا بِرَهم
بید مجنون شد و آن هم ره صحرا برداشت

میرشوقی / شـــعر پارسی

جواب نامه‌ام از بس ز جانان دیر می‌آید
جوان گر می‌رود قاصد ز کویش پیر می‌آید

معلوم شبستری / شـــعر پارسی

چو گنجشکی‌ست مرغ جان به دست طفل حیرانی
که بیش از جان عزیزش دارد، اما می‌کُشد زودش

محتشم کاشانی / شـــعر پارسی

ساقی قدحی که از میان خواهم رفت
آشفته و مست از جهان خواهم رفت

در آمدنم نبود از هیچ خبر
آن دَم که روم نیز چنان خواهم رفت

بابافغانی / شـــعر پارسی

یاد زلفت کرده‌ایم و نام زلفت برده‌ایم
هم پریشان گشته‌ایم و هم پریشان گفته‌ایم

عطار / شـــعر پارسی

جانم ز طرب چون شکر انباشته‌ای
چون برگ گل اندر شکرم داشته‌ای

امروز مرا خنده فرو می‌گیرد
تا در دهنم چه خنده‌ها کاشته‌ای

مولانا / شـــعر پارسی

گر ز غمت شکست دل، راز تو فاش کی شود؟
گنج نهفته‌تر شود، خانه اگر خراب شد

کلیم کاشانی / شـــعر پارسی

دست ما گیرد مگر در راه عشقت جذبه‌ای
ورنه پای ما کجا وین راه بی‌پایان کجا

هاتف اصفهانی / شـــعر پارسی

دل خود چون به سر زلف تو دیدم، گفتم:
ای خوش آن دم که پریشان به پریشان برسد!

طالب‌ آملى / شـــعر پارسی

محرومیِ عشق است که یک بار ندیدیم
شمعی به سرِ تربتِ پروانه گذارند

اشرف مازندرانی / شـــعر پارسی

قولِ صد بوسه ی شیرینِ لبت یادت هست؟
نکند وعده یِ گندم سرِ خرمن باشد؟

آرش مهدی‌پور / شـــعر پارسی

گر تو رابا ما تعلق نیست ،ما را، شوق هست
ور تو را بی ما صبوری هست ما را، تاب نیست

رهی معیری / شـــعر پارسی

تا مگر یک نفسم بوی تو آرد دم صبح
همه شب منتظر مرغ سحرخوان بودم

سعدی / شـــعر پارسی

بی‌شک بخیر میشود این صبح اگر مرا
با یک پیام ساده، به یاد آوری؛ همین!

مجتبی سپید / شـــعر پارسی