و گمان می‌کردم
از افسون دروغ‌هایت
نجات یافته‌ام
تا اینکه عصای جادویی دیدارت
چون پتکی بر سرم
فرود آمد
و دانستم که از
چاه و طوفان‌ات
از سوختن و دیوانگی‌ات
از حلاوت سروده‌های دروغین‌ات
مرا نجاتی نیست
پس ای شاعر دروغ‌های زیبا
اراده کن
تا مرا در آب‌های زلال و غبارآلوده‌ات
هزاران سال نوری فرو ببری
شاید دوباره زاده شوم
زایشی واقعی
میان دروغ‌های روشنی
به نام عشق تو.

-غادة السمان

چشم اگر باز کنیم،
چیزی خواهیم دید که تا حالا ندیده‌ایم.
گوش اگر فرا دهیم،
چیزی خواهیم شنید که تا حالا نشنیده‌ایم.
راه اگر برویم،
راهی خواهیم رفت که تا حالا نرفته‌ایم.
رنگی نو، حرفی نو، راهی نو.

نمایشنامه «چیزی شبیه زندگی»

حسین پناهی / شـــعر پارسی

من از بیگانگان دیگر ننالم
که با من هرچه کرد آن آشنا کرد

حافظ / شـــعر پارسی

عشق یعنی در لحظه‌ای که به تو فکر می‌کنم، جهان متوقف شود. یعنی در حضور تو، تمام رنج‌های جهان رنگ ببازند. یعنی وقتی تو هستی، دیگر نیازی به هیچ‌چیز نیست.

«خانه‌ی ادریسی‌ها»

-غزاله علیزاده

مولانا شرف‌الدین را در آخر عمر قولنجی عارض شد. اطبا خون گرفتند. فرمودند مفید نیامد. شراب دادند، فایده نداد. حُقنه کردند، در نزاع افتاد.

یکی پرسید که حال چیست؟
گفت: حال آن‌که من بعد از هشتاد و پنج سال، مست و کون‌دریده به حضرت رب خواهم رفت!

-عبید زاکانی

ای جنسِ هنر، چون تو متاعی به جهان نیست
عیب تو همین است که از کشور مایی

طالب آملی / شـــعر پارسی

زین رنج و ملالی که نمی‌دانم چیست
بیدل، من و حالی که نمی‌دانم چیست

عمری‌ست به گردن خیال افتاده‌ست
تشویش خیالی که نمی‌دانم چیست

بیدل دهلوی / شـــعر پارسی

▫️Woman leaning on a table (1893)
By Eugene Carriere

دیدار تو گر صبح ابد هم دهدم دست
من سرخوشم از لذت این چشم به راهی

فریدون‌مشیری / شـــعر پارسی