‌
مادر جاویدنام فریدون محمودی، از جان‌باختگان خیزش انقلابی ۱۴۰۱ در شهر سقز استان کردستان، در این ویدیو خطاب به مردم کردستان می‌گوید که باید متحد شویم تا آزاد شویم.‌ او تاکید می‌کند که نمی‌خواهد مادر دیگری همچون او داغدار از دست دادن فرزندش شود.


#نه_به_جمهوری_اسلامی #اعتراضات_سراسری #دادخواهی #فریدون_محمودی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
🕯 جاویدنام مهران رفیعی، از جان‌باختگان اعتراضات لاهیجان در ۱۸ دی ۱۴۰۴

مهران رفیعی، آرایشگر و از شهروندان لاهیجان، روز پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی این شهر و در محدوده میدان انقلاب جان خود را از دست داد.

او اهل روستای زمیدان بود و به گفته منابع محلی، در حالی کشته شد که در اعتراضات خیابانی حضور داشت. مهران رفیعی یکی دیگر از قربانیان سرکوب خشونت‌بار معترضان است؛ شهروندی عادی که برای مطالبه آزادی و حق زندگی بهتر به خیابان آمده بود.

قتل او بار دیگر نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی با شلیک مستقیم و استفاده از خشونت مرگبار، به اعتراضات مسالمت‌آمیز مردم پاسخ می‌دهد و جان شهروندان بی‌دفاع را هدف قرار می‌دهد.

#مهران_رفیعی #لاهیجان #انقلاب_۱۴۰۴ #نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی


@Tavaana_TavaanaTech

‌
آرزو عابدی، مادر دو فرزند، در اصفهان با شلیک مستقیم به سر در آغوش پسرش جان‌باخت

آرزو عابدی، ۵۰ ساله، اهل و ساکن اصفهان، روز جمعه ۱۹ دی‌ماه در خیابان باغ دریاچه این شهر، با شلیک مستقیم گلوله به سر، در حالی که در آغوش پسرش بود، جان باخت.
او ورزشکار، کوهنورد و مربی فیتنس بود؛ زنی فعال، پرانرژی و الهام‌بخش که زندگی‌اش با سلامت، حرکت و امید گره خورده بود. آرزو عابدی مادر دو فرزند بود؛ یک پسر ۱۹ ساله و یک دختر ۲۵ ساله که اکنون داغدار مادری شده‌اند که بی‌دفاع و در برابر چشمان فرزندش کشته شد.
بر اساس گزارش‌ها، گلوله مستقیماً به سر او شلیک شده است؛ شلیکی هدفمند که بار دیگر نشان می‌دهد نیروهای سرکوبگر بدون هیچ ملاحظه‌ای جان شهروندان عادی را هدف قرار می‌دهند.
آرزو عابدی از مخاطبان آموزشکده توانا بود و تا آخرین روزهای زندگی‌اش، ویدیوها و مطالب منتشرشده توسط توانا را دنبال می‌کرد و به آن‌ها واکنش نشان می‌داد. او یکی از همان شهروندانی بود که آگاهانه، با دغدغه اجتماعی و امید به آینده‌ای بهتر، تحولات کشورش را دنبال می‌کرد.
کشته‌شدن آرزو عابدی، آن هم در آغوش فرزندش، تصویری تکان‌دهنده از خشونت عریان علیه زنان و مادران در جریان سرکوب اعتراضات مردمی است؛ جنایتی که نه‌فقط یک انسان، بلکه یک خانواده را برای همیشه داغدار کرد.

#آرزو_عابدی #نه_به_جمهورى_اسلامى #انقلاب_۱۴۰۴ #اصفهان #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

«ای کاش کنارت بودم…
میان این همه پیکر بی‌جان، میان این سکوت سنگین و این وحشت بی‌پایان.
ای کاش دستت را می‌گرفتم تا بدانی در این جهنم تنها نیستی.

نمی‌دانم عزیزت کدام‌یک از این تن‌های خونین است، اما می‌دانم این رنج، این سرگردانی، این نگاه خیره به مرگ
نباید بی‌نام و بی‌دادخواهی بماند.

تو شاهد جنایتی هستی که می‌خواهند پنهانش کنند،
اما ما فراموش نمی‌کنیم.
و اندوه تو فریادی‌ست که روزی شنیده خواهد شد.

ای کاش کنارت بودم،
برای حقیقت، برای عدالت، برای روزی که دادخواهی جای ترس را بگیرد
و نام عزیزانت از زیر خاک سکوت بیرون کشیده شود.
آن روز خواهد آمد.
برای تو، برای آن‌ها، برای ایران.»

پیام ارسالی از همراهان توانا

#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

کاملیا سجادیان، مادر دادخواه محمدحسن ترکمان، همراه با ویدیو نوشت:
«محکم‌تر و صبورتر و مقاوم‌تر از گذشته کنار هم قرار بگیرید و مطمئن باشید که به منبع نور و روشنایی‌ها و آزادی نزدیک‌تر از قبل شده‌ایم.»
او در بخش دیگری از این پیام تأکید می‌کند: «کنار این غم‌ها بزرگ‌تر و قدرتمندتر از گذشته به فردایی بهتر بیندیشید و مطمئن باشید که خون پاک فرزندان ایران به ثمر خواهد نشست.»

این سخنان، فراتر از یک پیام شخصی آکنده از اندوه، تبلور معنای دادخواهی در جامعه‌ای زخم‌خورده است. دادخواهی مادران و خانواده‌های جان‌باختگان، نه دعوت به انتقام، بلکه فراخوانی برای ایستادن کنار یکدیگر و جلوگیری از فروپاشی پیوندهای اجتماعی است.
در شرایطی که سرکوب و خشونت سازمان‌یافته تلاش می‌کند جامعه را پاره‌پاره، منزوی و ناامید کند، دادخواهی می‌تواند همچون رشته‌ای نامرئی اما استوار، افراد و گروه‌های مختلف جامعه را به هم پیوند بزند.

#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
«درود بر شما توانا
وقت بخیر

شاید نقاشی کشیدن تنها مرهمی باشه برای من، از عذاب وجدانِ اینکه بعد از اون شبهای سیاه،
من چرا زنده‌ام؟!
و چرا همه ی ما باهم به خانه برنگشتیم....
و در حال حاضر تنها روشی که میتونم باهاش فریاد بزنم.
اگر صلاح دونستید به عنوان هنرِ اعتراضی به اشتراک بگذارید.
سپاس از شما🙏🏻

من یک هنرمندم و از نظر من هنرمند فقط آیینه‌دارِ زیبایی نیست،
بلکه راویِ رنجی است که در رگ‌های تاریخ دویده؛
تا فریادِ خون‌های ناحق و مرهمی بر زخمِ بازِ مادران داغ‌دیده باشد.


تابلو " از خونِ جوانانِ وطن ، لاله دمیده "
پیشکش به همه مادران داغ دارِ سرزمینم...»

این نقاشی با شرح فوق، از سوی یکی از هنرمندان ایران، برای ما ارسال شده است.

#هنر_اعتراض #هنر_اعتراضی #دادخواهی #جنایت_عليه_بشريت #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

جامعه هنوز داغدار جان‌باختگان سرکوب است و ابعاد وحشتناک کشتار آشکار نشده، در شرایطی که داغ و دادخواهی در نگاه و کلام ایرانیان موج می‌زند، مقامات حکومتی به‌جای پاسخ‌گویی، از انتشار اسامی و مشخصات قربانیان سخن می‌گویند؛ مسئله برای این قاتلان فقط «مدیریت روایت» است.

معرفی آمران و عاملان کشتار، به «انتشار اطلاعات» قربانیان تقلیل داده شده و همین هم با چنان ادبیات حقیرانه‌ای مطرح شده که گویی دادخواهی خون پاک فرزندان ایران، منتظر تایید ضحاک خونریز مانده.

تاکید می‌کنیم دادخواهی با وارونه‌سازی حقیقت خاموش نمی‌شود. نام‌ها و روایت‌ها، در مسیر روشن‌شدن مسئولیت جنایت و پاسخ‌گویی قدرت منتشر خواهند شد و نه تطهیر آن.

#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

مسعود فرهیخته، زندانی سیاسی:
استبداد با ترفند و دروغ، گناهان خود را بر شانه قربانیان می‌اندازد
مسعود فرهیخته، معلم زندانی و فعال صنفی محبوس در زندان مرکزی کرج، در بیانیه‌ای از زندان به کشتارهای موسوم به «دی‌ماه خونین» واکنش نشان داد و بر ضرورت دادخواهی و مقابله با مقصرسازی قربانیان تأکید کرد.
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:
نظریه «مقصر دانستن قربانیان» به ویژگی حکومت‌های استبدادی اشاره دارد که با ترفند و دروغ، گناه خود را بر شانه قربانیان می‌اندازند. در این متن، به داستان خونین نسل‌کشی ۱۸ و ۱۹ دی اشاره شده و بر مقصرسازی مردم مظلوم توسط حاکمان اسلامی تأکید شده است. قربانیانی مانند جوانان و معلمان مبارز با دست خالی از جان برخاستند. خواهان دادخواهی و انصاف هستند تا مسئولان جان‌ستان خود را به کیفر گرفتار کنند. دادخواهی فعال و مسؤولانه در مسیر حق، یک الزام ماست.
روی باومایستر، روان‌شناس شاخه اجتماعی، در اواخر قرن بیستم نظریه افسانه شیطانی با عنوان «مقصر دانستن قربانیان» را مطرح کرده است. افسانه شیطانی از ویژگی‌های بارز حکومت‌های دیکتاتوری و استبدادی است. آنان با ترفند و تبحر، گناهان و اعمال شرورانه و شیطانی خود را به گردن قربانیان خود می‌اندازند.
در نظریه افسانه شیطانی، شیطان هرگز فکر نمی‌کند که کار اشتباهی انجام داده و همیشه قربانیان خود را مقصر می‌داند.
تفکر شیطانی در بین حاکمان بیدادگر جمهوری اسلامی و طرفداران خشک‌مغز و متعصب آنان موج می‌زند. متأسفانه در دی‌ماه خونین امسال، حاکمان شیطان‌صفت جمهوری اسلامی برای حفظ بقا و غارت و چپاول بیشتر اموال عمومی، شهروندان مطالبه‌گر و آزادی‌خواهان این سرزمین را، به‌رغم حضور اعتراضی و میلیونی مردم به‌جان‌آمده، به‌مثابه یک دشمن بیگانه معرفی نمودند و با تبحر و ترفند، خود را در حال دفاع مشروع در برابر تروریست‌های مسلح و اشرار معرفی کردند. اما صحنه‌های خیابان پر از جنازه‌های متبرک بهترین فرزندان ایران، به‌ویژه جوانانی شد که با دست خالی و صرفاً به خاطر اعتراض به نظام جبار و ستمگر حاضر، به میدان آمدند، اما حاکمان ستمگر با سلاح گرم، قلب معصوم آن‌ها را هدف قرار دادند.
حاکمان ستمکار قصد دارند با حیله و تبلیغ دروغین، اعمال شرورانه، سرکوبگرانه، خشونت، بازداشت، زندان، اعدام و کشتار مردم را وارونه جلوه داده و تمامی آزادی‌خواهان کشته‌شده راه آزادی را مقصر فاجعه نسل‌کشی ۱۸ و ۱۹ دی، پنجشنبه و جمعه سیاه دی‌ماه جلوه دهند.
حاکمان اختلاس‌گر و رانت‌خوار که عامل ۴۷ سال فقر و فلاکت و تیره‌روزی مردم این مملکت بوده‌اند، تمام مشکلات و مصائبی را که خود مسبب آن‌اند و از هر سو بر ملت تحمیل کرده‌اند، به گردن مردم انداخته‌اند.
امیدوارانه و با اطمینان و یقین کامل تأکید می‌کنم که ملت ایران به‌زودی معشوق آزادی را به آغوش خواهد کشید و آمران و عاملان این جنایت وحشتناک و فاجعه عظیم نسل‌کشی پنجشنبه و جمعه سیاه دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز به‌زودی در دادگاه‌های صالحه به سزای اعمالشان خواهند رسید.
اما دردناک‌ترین و هولناک‌ترین بخش این کشتار عظیم، نشانه‌گرفتن قلب بی‌شمار دانش‌آموزان آینده‌ساز این سرزمین بود که با هزاران آرزو و امید، با گلوله‌های جانیان به قلبشان، برای همیشه خاموش شدند. از جامعه معلمان و کنشگران انتظار می‌رود در دادخواهی خون به‌ناحق‌ریخته این نوجوانان و جوانان پرپرشده، قصور و کوتاهی نکنند. تاریخ گریبان ما را خواهد گرفت که چگونه به خون‌خواهی فرزندان معصوم و بی‌گناه کشته‌شده خود پاسخ دادیم.
متأسفانه تعدادی از معلمان مبارز نیز در این دی‌ماه خونین به دست شقی‌ترین‌ها کشته شدند و برخی دیگر دستگیر و زندانی شدند. بر کنشگران صنفی و تشکل‌ها فرض است آنگونه که مسئولیت تاریخی و اخلاقی ایجاب می‌کند، در مسیر دادخواهی همه همت خود را به کار بندند. زمان چندانی برای انتخاب و حرکت در مسیر درست در اختیار ما نیست. دادخواهی و همراهی در لحظه بی‌پناهی و مظلومیت این همه جان از دست‌رفته، معنای کنشگری پویا و صادقانه است.
آن هنگام که استبداد به کناری رود و زبان‌ها گشوده شود، حتماً از ما خواهند پرسید در آن هنگامه خونین برای این همه جان بی‌پناه کشته‌شده چه کردید؟ آن روز، روزی است که باید سربلند و سرافراز در پیش وجدان و تاریخ باشیم.
به امید آزادی ایران و میهمانی جشن آفتاب
زندان مرکزی کرج، سالن ۱۶
۹ بهمن ۱۴۰۴

#مسعود_فرهیخته #دادخواهی #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech