مطهره گونه‌ای:
در جنگ و نسل‌کشی، طلب استمداد از مجامع بین‌المللی یک ضرورت است

مطهره گونه‌ای، فعال سیاسی، در یادداشتی تحلیلی با تأکید بر اینکه آنچه در ایران رخ داده صرفاً «سرکوب» نیست بلکه «نسل‌کشی» است، معتقد است در مواجهه با حکومتی تا بن‌دندان مسلح که تنها زبان گلوله را می‌فهمد، مفاهیمی چون گذار دموکراتیک و پرهیز مطلق از مداخله خارجی کارایی خود را از دست داده‌اند و «دفاع مشروع» به ضرورتی گریزناپذیر برای نجات ایران بدل شده است.

متن این یادداشت به شرح زیر است:

می‌توان از آدم‌ها بت نساخت، آن‌ها را تقدیس نکرد، اما سخنانشان را شنید و به نقد کشید.
دست‌کم سه سال فرصت وجود داشت تا جزئیات پیشنهاد «نجات ایران» تکمیل و ارائه شود. اکنون، در بحبوحه گذار اعتراض به انقلاب، باید منتظر اراده مردم و پیامدهای آن ماند. در چنین شرایطی حتی سخن گفتن از «دموکراتیک بودن» گذار نیز بی‌معناست.
ما با حکومتی تا بن‌دندان مسلح روبه‌رو هستیم؛ حکومتی که تنها زبان گلوله و موشک را به رسمیت می‌شناسد. این امکان وجود داشت که مجموعه نیروهای سیاسی ـ که برخی از آن‌ها هویت خود را بیش از هر چیز در نفی و انکار جریان مقابل خود تعریف می‌کنند ـ به جای این رویکرد سلبی، بر اتحاد درونی و همبستگی با دیگر نیروهای دارای پایگاه اجتماعی و ظرفیت واقعی تمرکز کنند. استفاده از کلیدواژه‌های مبهم یا جملاتی که حتی به اندازه یک دقیقه به تداوم حیات حاکمیت کمک می‌کنند، دیگر نمی‌تواند نقش «راهنما» ایفا کند.

این روزها شاهد صدور بیانیه‌هایی از سوی فعالان سیاسی هستیم که برخی از آن‌ها بر عدم «مداخله خارجی» تاکید می‌کنند.
اعلام مخالفت صریح با «عدم مداخله خارجی» بدون بازتعریف روشن این مفهوم، یا در قالب کلی‌گویی، پاسخی متناسب با وضعیت ویرانگر کنونی نیست.

نام بزرگ آنچه این روزها بر ایران گذشته را نمی‌توان صرفاً به «سرکوب»، «کشتار» یا «جنایت بشری» تقلیل داد. آنچه در واقع رخ داد، «نسل‌کشی» بود. امروز می‌توان با قاطعیت گفت که تمامیت مردم ایران در برابر تمامیت مرجعیت شیعه و استبداد دینی صف‌آرایی کرده‌اند؛ حتی اگر بهای آن تکه‌تکه شدن کشور یا بدتر از آن، جنگ باشد. با این حال، باید تأکید کرد که جنگ اصلی هم‌اکنون در خاک این سرزمین جریان دارد و دشمن اصلی، خامنه‌ای و جمهوری اسلامی‌اند که ملت را به نابودی می‌کشانند.

از این رو، «دفاع مشروع» و حتی «حمایت از مداخله خارجی» در برابر این تمامیت خون، جنون و ستم، نه‌تنها مذموم و مصداق «وطن‌فروشی» نیست، بلکه عین «وطن‌پرستی» است و در عین حال، گریزناپذیر خواهد بود. تروریسمی که این روزها به‌طور گسترده در ادبیات امنیتی و تبلیغاتی نظام تکرار می‌شود، یادآور ارعاب دهه شصت است؛ دهه‌ای که هم رخدادهایش و هم سرکوب بی‌سابقه‌اش با هدف شکستن اراده مردم رقم خورد.

نباید از سرسختی خامنه‌ای در حفظ قدرت و پیروی‌اش از قرائت عاشورایی از سیاست غافل شد. او از شکست «امت» در برابر «ملت» خشمگین است؛ خشمی که حتی نوزاد بی‌گناه را نیز در آتش انتقام خود می‌سوزاند. امروز دشمن دیگر دیش ماهواره، اینترنت یا «غرب‌زدگی» نیست؛ دشمن کتاب، دانشگاه و رسانه آزاد است. حتی جمعی کوچک که در چایخانه‌ای درباره گرانی بنزین صحبت می‌کنند نیز تحمل نمی‌شود.
در نتیجه، خرد و کلان، پیر و جوان، با یاری ساختار دولتی «خالص» و «مخلص»، به شکلی سیستماتیک حذف می‌شوند؛ یا در خیابان با گلوله جنگی از پشت هدف قرار می‌گیرند، یا از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی محروم می‌شوند. مردم دیگر در آمار حکومت جایی ندارند و این فیلتر جلادِ خالص‌ساز، به فرمان خامنه‌ای آن‌قدر می‌کُشد تا جز مدیحه رهبر چیزی شنیده نشود.
مردم با دست خالی و سنگ، این بار نه صرفاً از سر استیصال، بلکه آگاهانه و با خشمی فزاینده، در نبردی نابرابر با خدا، کتاب و مکتب جمهوری اسلامی ـ که همگی در خدمت حفظ نظام و ولایت مطلقه فقیه‌اند ـ جان می‌بازند.
منطق و تجربه تاریخی حکم می‌کند که در شرایط جنگ و نسل‌کشی، باید از مجامع بین‌المللی طلب استمداد کرد. این امر نه «دخالت نامشروع» است و نه «اشغال سرزمینی»، بلکه تلاشی برای «نجات ایران» از سال‌ها ویرانیِ پیوند دین و قدرت است. این خاک قرار نیست اشغال شود؛ چه‌بسا همین امروز نیز در اشغال جمهوری اسلامی، ماجراجویی‌های آن و عطش سیری‌ناپذیر قدرت و استبداد خامنه‌ای باشد. در چنین وضعیتی، راهی جز «دفاع مشروع» باقی نمانده است.
امید که ایران، دوباره ایران شود.

#مداخله_بشردوستانه #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #ایران #مطهره_گونه‌ای

@Tavaana_TavaanaTech

‌
" ققنوس " با صدا و ترانه و آهنگ ِ هنرمندی، با نام مستعار #صدای_مردم ؛ برای شجاع‌ترین مردم تاریخ جهان که با دستانی خالی و دلی پُر به خیابان‌های شهرشان آمدند سروده و ساخته شده. به یاد هزاران هزار #جاوید_نام که در راه وطن به دست جلادان خونخوار رژیم جمهوری اسلامی کشته شدن. به امید لحظه رهایی مردم کشورم از چنگال ظلم و ستم ؛ به امید آزادی ایران ❤️

متن و ویدیو ارسالی مخاطبان
#ایران #نه_به_جمهورى_اسلامى #هنر_اعتراض

@Tavaana_TavaanaTech

ای هموطن...
خواننده: شمیرام
ترانه: علی انصاری
آهنگساز: سام آیزیا
تنظیم: حامد پورساعی
کارگردان: علی عزیزیان

#برای_ایران #همبستگی #هنر_اعتراض #ایران #نه_به_جمهورى_اسلامى


@Tavaana_TavaanaTech

محکومیت مصطفی مهرآیین به ۵ سال حبس تعزیری قابل اجرا

بر اساس رأی صادره از شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی به تاریخ ۱۱ آذر ماه، که به تایید دادگاه تجدیدنظر نیز رسیده است، مصطفی مهرآیین مجموعاً ۸ سال حبس تعزیری و مجازات‌های تکمیلی محکوم شد.

دادگاه انقلاب اسلامی با صدور دادنامه‌ای، مصطفی مهرآیین را به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» و «اهانت به مقام رهبری» مجرم شناخت.

بر اساس این رأی، وی بابت اتهام اجتماع و تبانی به ۵ سال حبس، بابت فعالیت تبلیغی علیه نظام به یک سال حبس و بابت اهانت به مقام رهبری به دو سال حبس تعزیری محکوم شده است که مطابق مقررات، مجازات اشد قابل اجرا خواهد بود.

دادگاه همچنین با استناد به مواد ۲۳ و ۱۸ قانون مجازات اسلامی، مهرآیین را به عنوان مجازات تکمیلی به محرومیت از فعالیت در فضای مجازی، رسانه‌ها، احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی و نیز ممنوع‌الخروجی از کشور به مدت دو سال محکوم کرده است.

مهرآیین اعلام کرده ‌است ظرف سه روز آینده باید خود را به زندان معرفی کند.

جمهوری اسلامی یک استاد جامعه‌شناسی را تنها به‌دلیل نوشتن چند نامه خطاب به علی خامنه‌ای، فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و بیان دیدگاه‌های انتقادی، به زندانی طولانی‌مدت محکوم کرده است؛ حکمی که نه نشانه اقتدار، بلکه اعترافی آشکار به ترس عمیق از اندیشه، گفت‌وگو و هر صدای مستقل در جامعه است. حکومتی که از نامه یک استاد دانشگاه می‌هراسد، پیشاپیش مشروعیت خود را از دست داده است.
اگر خامنه‌ای در سال‌های گذشته به هشدارها و توصیه‌های دلسوزانه افرادی چون آقای مهرآیین گوش می‌داد و به‌جای چنگ زدن به قدرت، راه کناره‌گیری مسئولانه و گذار مسالمت‌آمیز را انتخاب می‌کرد، امروز این همه خون در ایران ریخته نمی‌شد، این حجم از ویرانی و اندوه بر جامعه تحمیل نمی‌شد و هزینه تغییر تا این اندازه سنگین نمی‌شد.
اما اصرار بر ماندن به هر قیمت، سرکوب بی‌وقفه منتقدان و بستن همه راه‌های اصلاح، کشور را به نقطه‌ای رسانده که حتی نوشتن نامه و بیان مسالمت‌آمیز اعتراض نیز با زندان و مجازات پاسخ داده می‌شود؛ وضعیتی که بیش از هر زمان دیگر نشان می‌دهد بحران اصلی نه صدای منتقدان، بلکه ساختاری است که بقای خود را در خاموش کردن حقیقت جست‌وجو می‌کند.

#مصطفی_مهرآئین #نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

این سخنان ابوالفضل بهرام‌پور، چهره رسمی و مورد استفاده صداوسیمای جمهوری اسلامی، بار دیگر منطق عریان خشونت در ایدئولوژی حاکم را آشکار می‌کند. او در یک برنامه رسمی تلویزیونی، نه‌تنها از کشتن «۱۰ هزار نفر» در جامعه ایران دفاع می‌کند، بلکه با جزئیات، «زجرکش‌کردن» را توضیح می‌دهد؛ از بریدن دست راست و پای چپ تا درآوردن چشم، و مدعی می‌شود که با چنین اعمالی «افراط» صورت نگرفته است.
همین منطق است که امروز در خیابان‌ها، زندان‌ها و بازداشتگاه‌ها به عمل تبدیل شده: شلیک به معترضان بی‌دفاع، کشتن نوجوانان، صدور و اجرای گسترده احکام اعدام، و عادی‌سازی مرگ به‌عنوان ابزار «حفظ نظم».
پرسش اصلی اینجاست: چه کسی واقعاً امنیت جامعه را به خطر انداخته است؟ امنیتی که از آن سخن می‌گویند، نه امنیت مردم، بلکه امنیت قدرت، ایدئولوژی و منافع حاکمان است.

ابوالفضل بهرام‌پور کارشناس ارشد ادبیات و علوم قرآنی و مؤسس دفتر ترجمه و تفسیر دارالقرآن و از چهره‌های وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی تهران است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

علی مطهری، به‌تازگی در یک مصاحبه گفت:
«الان که جامعه در آزادی کامل است. خانم‌ها هر جور می‌خواهند می‌آیند بیرون، مشروبات الکلی هم راحت گیر می‌آید؛ پس چرا اعتراض می‌کنید؟»
این ادعا در حالی مطرح می‌شود که همان گوینده، پیش‌تر خواستار برخورد پلیس با زنانی شده بود که «ناف‌شان مشخص است» و دویدن زنان در ماراتن کیش را «پدیده‌ای زشت» خوانده بود.
او که فرزند آیت‌الله مطهری است، سال‌ها پیش گفته بود:
«بدبین نباشید، نیروهای حشدالشعبی هم‌وطن ما هستند؛ اصلا هر جا اسلام باشد، وطن همان‌جاست.»
همین یک جمله‌ به‌روشنی نشان می‌دهد در نگاه او، مرز، ملت و حقوق شهروندی اهمیتی ندارد و ایدئولوژی جای ایران و مردمش نشسته است.

پاسخ شما به علی مطهری چیست؟!
#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

در نهایت بی‌شرمی دانش‌آموزان دبیرستانی و کودکان کار را تروریست می‌خوانند

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، در گفت‌وگو با رادیو فردا پیرامون انتشار فهرست دولتی اسامی جان‌باختگان گفت این اولین بار است که لیستی از اسامی جان‌باختگان منتشر می‌شود. هیچ وقت این اتفاق نمی‌افتاد. علتش این است که میزان فاجعه آن‌قدر وسیع بود که آنها با انتشار یک لیست نادرست و ادعای این که کسانی که به خیابان آمدند تروریست بودند می‌خواهند تا حدی از نظر رسانه‌ای رفع و رجوع کنند.

او افزود: تعداد زیادی از جان‌باختگان زیر ۱۸ سال بودند، دانش‌آموز بودند که لیستشان تا الان مشخص شده و البته هنوز کامل نیست. تعدادی از کودکان کار بودند. آنها آیا تروریست هستند؟ از نگاه حقوق‌بشری بازی با اعداد تمسخر عدالت است. حتی یک جان‌باخته هم زیاد است. وقتی این‌چنین دروغ می‌گویند خاک به چشم حقیقت می‌پاشند، یعنی این که می‌خواهند ابعاد فاجعه‌ای که مرتکب شدند را کوچک‌تر جلوه دهند. مسلما این روایت‌سازی‌ها در آینده دادخواهی تاثیر ندارد.

خانم عبادی تاکید کرد که کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل با تمدید ماموریتش به جمع‌آوری مستندات فجایع این دوران می‌پردازد. از اینجا از مردم ایران خواهش می‌کنم اگر اطلاعاتی دارید، اگر از بستگان شما کسی جان‌باخته یا مجروح شده، با مراجعه به کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد مدارک‌تان را ارائه دهید و بگذارید در جای مطمئنی ثبت شود. مسلما در روز اجرای عدالت بسیار مفید خواهد بود، برای این که بعد از مدتی اگر ثبت نشود فراموش می‌شود و مورد انکار جانیان قرار می‌گیرد.

به گفته این فعال حقوق بشر، به وعده‌های مامورین امنیتی که اگر کسی بداند فلان بلا را سر شما می‌آوریم یا اگر زندانی دارید شما را با تهدید و وعده و وعید می‌گویند به کسی خبر ندهید، وکیل نگیرید، خودمان آزادش می‌کنیم، شما قبول نکنید. اینها توصیه‌های دشمن خونی مردم است. این جانیان فکر می‌کنند اگر قبول کنند که مثلا ۳۰۰۰ نفر را فقط کشتند خیلی هم بد نیست. علتش این است که ۴۷ سال است که خون مردم را ریختند و فراموش کردند که دهه ۶۰ در ایران چه اتفاقی افتاد. آنها ممکن است فراموش کرده باشند اما مردم و خانواده‌های دادخواه فراموش نمی‌کنند. فراموش نکردیم که در آبان ۹۸ چطور در نیزار ماهشهر به مردم شلیک کردند و در خیابان‌ها چند نفر را کشتند و فراموش نکردیم شلیک به هواپیمای مسافربری را. جنایات این حکومت خیلی بیش از این حرف‌هاست.

خانم عبادی افزود: به خیال خودشان با انتشار یک عدد دروغین هم می‌خواهند مثلا صداقت خودشان را نشان دهند و هم ابعاد فاجعه را کوچک کنند و اعلام کردند که بله کودتا شده و خوب هر جا کودتا شود عده‌ای کشته می‌شوند و ما هم این آمار را اعلام می‌کنیم که نصفش ماموران خودمان هستند و بقیه هم تروریست و کودتاچی. شرم نمی‌کنند دانش‌آموز دبیرستان را کودتاچی معرفی می‌کنند.

او در ادامه گفت: خامنه‌ای چندی قبل تهدید کرد که خدای دهه ۶۰ هنوز زنده است. یادمان نمی‌رود در دهه ۶۰ با جوانان زندانی چکار کردید. امروز هم تعداد زیادی از بازداشتی‌ها احتیاج به درمان دارند. مجروح را از درمانگاه و بیمارستان می‌ربایند و می‌اندازند زندان. خوب معلوم است که اگر در زندان بمیرد این در حقیقت یک نوع قتل عمدی است.

نخستین ایرانی برنده جایزه صلح نوبل با انتقاد از جامعه جهانی گفت:
خیلی متاسفم که جامعه جهانی این طوری که باید و شاید واکنش نشان نمی‌دهد. گویا تصور می‌کنند که جوانان ما شغلشان مردن است. این همه ما شهید دادیم در راه آزادی و دولت‌ها دست نکشیدند از معامله با جمهوری اسلامی. ما دیدیم که در ۸۸ مردم فریاد می‌زدند اوباما یا با اونا یا با ما. اما بی‌رحمانه جوانان کشته شدند و قرارداد برجام هم امضا شد. الان هم نگرانی شخص من این است که دنیا پا روی خون جوانان بی‌گناه بگذارد و نادیده بگیرد و باز هم با جمهوری اسلامی به توافق برسد. اینها بگویند خیلی خوب ما غنی‌سازی را صفر می‌کنیم و ذخیره اورانیوم را هم به شما می‌دهیم و بعد همه چیز تمام بشود.

این در حالتی که این جمهوری اسلامی حتی اگر چنین قراردادی را هم امضا کند امیدوارم که چشم‌های آمریکا و دولت‌های اروپایی باز شود. این حکومت دروغگوست و زیر هر قراردادی می‌زند. الان به قول خودشان دانشش را دارند، اورانیوم را تهیه می‌کنند و ظرف مدت کوتاهی دوباره این کارها را شروع می‌کنند و اگر هم توافق کنند به این امید است که دوره چهار ساله ترامپ تمام می‌شود و دوباره دموکرات‌ها می‌آیند سر کار و مثل دوران اوباما سر و ته کار را هم می‌آورند!

@ShirinEbadiofficial


#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

روز گذشته سعید سحرخیزان، مهاجم تیم فوتبال استقلال، در دیدار برابر شمس‌آذر قزوین از انجام شادی پس از گل خودداری کرد و به‌جای آن، با گرفتن دست مقابل دهانش، واکنشی نمادین نشان داد.

پیش از او هم تعدادی از بازیکنان لیگ برتر، از جمله رامین رضاییان، حامد لک و مهدی تیکدری، در واکنش به کشتار مردم از سوی جمهوری اسلامی در جریان انقلاب ملی ایرانیان، به اشکال مختلف مواضع نمادین و اعتراضی اتخاذ کرده بودند. سروش رفیعی، کاپیتان پرسپولیس، هم پس از بازی با چادرملو، به اجبار ادامه مسابقات در میانه این وضعیت اشاره کرد و گفت فوتبالی که هم‌زمان با اندوه عمومی و در استادیوم‌های خالی برگزار می‌شود، نه شوقی دارد و نه معنا.

در همین روزها، سارا قمی، کاپیتان تیم فوتبال ملوان بندرانزلی، با خداحافظی از فوتبال، صدای دیگری از دل جامعه داغدار ایران شد.
این واکنش‌ها، در کنار حمایت‌ها و خداحافظی‌های اعتراضی بسیاری دیگر از ورزشکاران ایرانی، نشان می‌دهد که ورزش از بستر اجتماعی خود جدا نیست.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

عبدالرضا کاهانی، کارگردان و فیلمنامه‌نویس شناخته‌شده سینمای ایران، با انتشار این استوری در صفحه اینستاگرامش، یادآوری کرد که عادی‌سازی خشونت و فراموشی، از همان جایی آغاز می‌شود که سکوت می‌کنیم.

در روزهایی که سرکوب، کشتار و درد جمعی با سرگرمی و حاشیه‌سازی به حاشیه رانده می‌شود، حمایت و موضع‌گیری افراد شاخص اهمیتی دوچندان دارد. صدای هنرمندان، نویسندگان و چهره‌های شناخته‌شده می‌تواند مانع عادی‌شدن خشونت شود.
ایرانیان در این روزهای سخت، هنرمندانی را که در کنار مردم ایستادند فراموش نخواهد کرد؛ هنرمندانی که مسئولیت مدنی خود را می‌شناسند و می‌دانند سکوت، بی‌طرفی نیست.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران امروز با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد شمار کودکان و نوجوانانی که در جریان انقلاب ملی جان خود را از دست داده‌اند، دست‌کم به ۲۰۰ نفر رسیده است.

در این بیانیه تأکید شده است: «این فهرست آرشیو مرگ نیست؛ کیفرخواستی است علیه سیستمی که کودک را نه صاحب زندگی، بلکه مانعی برای بقای خود می‌بیند.»

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان با اشاره به نقش آموزش در مواجهه با این خشونت ساختاری، در بخش دیگری از اطلاعیه خود نوشته است:
«ما این نام‌ها را می‌نویسیم تا آموزش از بی‌طرفی دروغین بیرون بیاید و جامعه بداند تا وقتی مرگ کودک بی‌هزینه است، هیچ نظم سیاسی‌ای مشروع نیست.
این فهرست فقط برای سوگواری نیست؛ برای بیدار ماندن است، برای فراموش‌نکردن این حقیقت که کودک‌کشی، سیاست است.»

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران
#دو_صد_نیمکت_خالی #کودک‌کشی_سیستماتیک

@Tavaana_TavaanaTech

روزنامه شرق در گزارشی به قلم نسترن فرخه، از پیامدهای هولناک درمان‌نشدن یا درمان دیرهنگام مجروحان اعتراضات دی‌ماه پرده برداشته است؛ زخمی‌هایی که به‌دلیل ترس از بازداشت و احضار، به بیمارستان مراجعه نکردند و زخم‌هایشان را در خانه مداوا کردند.

در این گزارش آمده است که نتیجه این ترس، برای برخی نابینایی کامل، خطر قطع عضو، عفونت‌های شدید، ناتوانی دائمی و حتی مرگ بوده است. شاهدان عینی و مجروحان در گفت‌وگو با شرق روایت کرده‌اند که چگونه ساچمه‌ها را با کمک خانواده، در خانه از بدن خارج کرده‌اند و هفته‌ها با درد، بی‌حسی و عفونت زندگی کرده‌اند.

امیرعلی، یکی از مجروحان، می‌گوید نزدیک به ۷۰ ساچمه به بدنش اصابت کرده و هنوز تعدادی از آن‌ها در بافت بدنش باقی مانده است.

این گزارش نشان می‌دهد که ترس از پیگرد قضایی، چگونه حق ابتدایی درمان را از معترضان گرفته و بیمارستان را برای بسیاری به مکانی ناامن بدل کرده است؛ وضعیتی که پیامدهای آن هنوز ادامه دارد و قربانی می‌گیرد.


#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

مسعود حبیبی، معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت، اعلام کرد که در جریان اعتراضات اخیر، نزدیک به ۱۰۰ دانشجو در سراسر کشور جان خود را از دست داده‌اند. او با اشاره به اینکه «بسیاری از این جان‌باختگان با نظر رهبر جمهوری اسلامی شهید شناخته شده‌اند»، به واقعیتی اشاره می‌کند که پیش‌تر هم بارها گزارش شده است:
فشار نهادهای حکومتی بر خانواده‌ها برای پذیرش عنوان «شهید»، در حالی که این جان‌باختگان در بستر اعتراضات و در نتیجه سرکوب وحشیانه توسط جمهوری اسلامی به قتل رسیده‌اند.

تحمیل روایت دروغین حکومت بر خانواده‌های داغدار، تلاشی برای پاک‌کردن مسئولیت نهادهای سرکوبگر است و هم‌زمان حق حقیقت، عدالت و سوگواری آزادانه را از بازماندگان سلب می‌کند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

سردار آزمون، بازیکن تیم ملی فوتبال ایران، این استوری و پست را در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد.
در روزهایی که جمهوری اسلامی تلاش می‌کند صداها را حذف کند، معترضان را «اغتشاشگر» و «تروریست» و حتی اعتراضات را «کودتا» بنامد، انتشار همین تصویرها و همین جمله‌ها، اهمیتی دوچندان دارد اینها تبدیل به سند می‌شوند.
دادخواهی فقط در دادگاه‌ها شکل نمی‌گیرد؛ در حافظه جمعی، در روایت‌های شخصی و در ایستادن چهره‌های شناخته‌شده کنار مردم معنا پیدا می‌کند. حمایت ورزشکاران و افراد شاخص از اعتراضات، شکستن دیوار سکوت است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

همدیگر را تنها نگذاریم.

شاکر بوری، طنزپرداز، با انتشار ویدیویی یادآوری می‌کند که در اعتراضات اخیر، بسیاری نان‌آورشان را از دست داده‌اند؛ بعضی جان باخته‌اند، بعضی بازداشت شده‌اند یا زخمی شده‌اند و خیلی‌ها امروز بی‌کار و بی‌پناه مانده‌اند.
در چنین شرایطی، هرکدام از ما، در حد توان‌مان، می‌توانیم کاری بکنیم همین باهم‌بودن و هوای هم را داشتن، کمترین و در عین حال مهم‌ترین کاری‌ست که از ما برمی‌آید.

به نظر شما چه راه‌هایی برای حمایت عملی از هم‌وطنان‌مان وجود دارد؟
کمک مالی، حمایت رسانه‌ای، همراهی روحی، یا هر شکل دیگری از همبستگی…
تجربه‌ها و پیشنهادهایتان را بنویسید.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

️ حتی تخت سفید هم امن نماند

به گزارش انجمن اسلامی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران، نهادهای سرکوبگر با ارسال نامه به برخی دانشگاه‌های علوم پزشکی، عملا حریم بیمارستان را هدف گرفته‌اند؛ اقدامی که امنیت بیماران و استقلال مراکز درمانی را با تهدیدی جدی روبه‌رو کرده است.

در این ابلاغیه از مراکز درمانی خواسته شده مدارک بالینی و تصاویر مربوط به مجروحان اعتراضات را در اختیار نیروهای امنیتی قرار دهند. این درخواست، نقض آشکار اصل محرمانگی پزشکی و خیانت به سوگند حرفه‌ای کادر درمان است؛ اصلی که باید جان و کرامت بیمار را بی‌قیدوشرط حفظ کند.

جمهوری اسلامی با این رویکرد، بیمارستان را از پناهگاه درمان به میدان تعقیب تبدیل می‌کند. در چنین وضعیتی، بیمارِ زخمی دیگر فقط انسانی نیازمند مراقبت نیست؛ بلکه به «پرونده‌ای امنیتی» بدل شود. این یعنی عبور از آخرین خط قرمزهای اخلاق پزشکی.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران


@Tavaana_TavaanaTech

به نام انسانیت
خطاب به ایرانیان خارج از کشور

این نامه نه از سر سیاست، بلکه از دل خستگی و رنج نوشته شده است. از دل مردمی که سال‌هاست با سرکوب، زندان و داغ عزیزانشان زندگی می‌کنند. مردمی که هنوز ایستاده‌اند، اما صدایشان به اندازه رنجشان شنیده نشده است.

در روز جهانی اقدام، که قرار است صدای ایران به گوش جهان برسد، پیش از هر چیز باید از «جاویدنامان» گفت. آنان که برای آزادی، کرامت انسانی و ایران جان دادند.
پشت هر نام، مادری چشم‌انتظار، پدری دل‌شکسته و خانواده‌ای ایستاده که زندگی‌شان برای همیشه تغییر کرده است. بسیاری از این عزیزان، نان‌آور خانواده بودند و اکنون خانواده‌ها در اندوه، زیر فشار امنیتی و معیشتی هستند.

از زندان‌ها نیز باید گفت؛ از بازداشت‌شدگانی که در شرایط غیرانسانی، با تراکم شدید، محروم از وکیل مستقل و درمان مناسب نگهداری می‌شوند. از اتهام‌های بی‌اساس، اعتراف‌های اجباری و شکنجه؛ از جوانانی که به‌جای کلاس درس، در سلول‌های انفرادی‌اند؛ و از مادرانی که پشت درهای زندان تنها یک خبر از فرزندشان می‌خواهند و پاسخی نمی‌گیرند.

آزادی زندانیان سیاسی فقط آزادی چند نفر نیست. زندانیان سیاسی نشانه زنده بودن وجدان یک ملت هستند و آزادی‌شان گامی ضروری برای آزادی ایران است.

اگر ایرانیان خارج از کشور در روز جهانی اقدام گرد هم می‌آیند، پیامشان باید روشن، انسانی و فراگیر باشد:
ما آزادی، کرامت انسانی و حق زندگی شرافتمندانه می‌خواهیم.
ما خواهان پایان سرکوب، پایان اعدام و آزادی فوری زندانیان سیاسی هستیم.
ما نمی‌خواهیم جهان تنها تماشاگر رنج ما باشد؛ ما می‌خواهیم صدای مردم ایران شنیده شود.

امروز فشار جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی حیاتی است. صدای شما در بیرون از ایران می‌تواند سپر جان ما در داخل باشد. هر تریبون و رسانه‌ای که نام زندانیان، جاویدنامان و خانواده‌هایشان را زنده نگه دارد، نجات‌بخش است.

ما که در داخل کشور زیر شدیدترین فشارها زندگی می‌کنیم و هر روز هزینه می‌دهیم، از شما می‌خواهیم در کنار هر شعار سیاسی، نام و تصویر جاویدنامان، به‌ویژه جوانان و نوجوانان و آنان که خانواده‌ای چشم‌انتظار دارند، حضور داشته باشد. آنان برای انسانیت جان دادند، نه برای مصادره شدن در نزاع‌های سیاسی.

امروز بیش از هر زمان، ایران به همبستگی نیاز دارد. شعارهای حذف‌کننده، زبان کینه و هر رفتاری که ایرانی را در برابر ایرانی قرار دهد، ناخواسته تفرقه و استبداد را که سال‌ها با آن جنگیده‌ایم تقویت می‌کند. جنبشی که برای «زندگی» برخاسته است، نمی‌تواند با فرهنگ «مرگ بر دیگری» پیروز شود.

چشم امید بسیاری از جوانان، به‌ویژه آنان که در روزهای خونین دی‌ماه به خیابان آمدند، به آینده‌ای است که در آن آزادی و قانون جایگزین ترس و سرکوب شود.
مسئولیت تاریخی همه ماست که نگذاریم خون آنان ابزار اختلاف یا بی‌مسئولیتی گردد.

از شما انتظار می‌رود، به‌عنوان شهروندان ایران که صدایشان در جهان شنیده می‌شود، بیش از هر چیز پیام وحدت، کرامت انسانی، تکثرگرایی و گذار دموکراتیک را نمایندگی کنید؛ تا در انقلاب شیروخورشید ایران، شاهد پیروزی حاکمیت قانون بر استبداد باشیم.

بگذارید صدایی که در این روز بلند می‌شود،
صدای همه ایران باشد. صدایی که با ۴۷ سال اعدام، زندان و سرکوب، هنوز خاموش نشده است.

با امید به روزی که هیچ مادری پشت در زندان نایستد، و هیچ انسانی برای گفتن «آزادی» جان ندهد.

پاینده ایران
با احترام
رضا محمد حسینی
زندان قزلحصار

#بیانیه #رضا_محمدحسینی #از_بازداشتیها_بگو #از_جاویدنامها_بگو #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت اعضای کادر درمان در چند شهر؛ تداوم فشار بر جامعه پزشکی

سه نفر از اعضای کادر درمان با نام‌های شیدا ریاحی‌چلوانی، پزشک بیمارستان سیدالشهدا اصفهان، محمدرضا عبدالله‌پور، تکنسین اتاق‌عمل در تنکابن و فاطمه افشاری، کارشناس اتاق‌عمل بیمارستان آتیه تهران بازداشت شده‌اند.
پیش از این هم روزنامه شرق در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ در گزارشی با عنوان «سرنوشت مبهم بازداشتی‌های درمان» هویت ۲۵ پزشک و پرستار بازداشت‌شده را منتشر کرده و نسبت به وضعیت نامعلوم آنان هشدار داده بود.

هم‌زمان، گزارش‌ها حاکی از آن است که در ابلاغیه‌هایی به برخی مراکز درمانی، از مسئولان بیمارستان‌ها خواسته شده مدارک بالینی و تصاویر مربوط به مجروحان اعتراضات را در اختیار نیروهای امنیتی قرار دهند؛ اقدامی که نقض آشکار اصل محرمانگی پزشکی و تعهد حرفه‌ای کادر درمان به حفظ جان و کرامت بیماران محسوب می‌شود.

تبدیل بیمارستان از فضای امن درمان به عرصه مداخله و تعقیب امنیتی، پیامدهای جدی برای اعتماد عمومی دارد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

هرعشقی می‌میرد، خاموشی می‌گیرد، عشق تو نمی‌میرد…

طرح از علیرضا پاکدل
alirezapakdel_artist

#ایران #عشق #نه_به_جمهورى_اسلامى #عاشقان_ایران

@Tavaana_TavaanaTech