جاویدنام محمدرضا انتظامی، جوان ورزشکاری که ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ با گلوله نیروهای سرکوبگر کشته شد

محمدرضا انتظامی، ۲۹ ساله. جوانی پرشور و ورزشکار بود. او قهرمان پارکور بود و البته در تئاتر هم فعالیت‌هایی می‌کرد.

نیروهای سرکوبگر، محمدرضا را در ۱۸ دی ماه در منطقه هفت‌حوض نارمک تهران، به ضرب گلوله کشتند. او در یکی از پست‌های اینستاگرامش نوشته بود: «به امید روزی که با لسکیت‌هامون پرواز کنیم» و او بالاخره پرواز کرد ...

چه جوان‌هایی، چه استعدادهایی را رژیم تبهکار جمهوری اسلامی از ایرانیان گرفت، تا افرادی مثل خامنه‌ای و جنتی و ... که پایشان دم گور است، چند روز بیشتر باقی بمانند و حکومت کنند.

#محمدرضا_انتطامی #انقلاب_۱۴۰۴
#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

‌
«تصاویر دریافتی از حمله نیروهای حکومتی با اسلحه و باتوم و... به مردمی که به یک ساختمان در تهران پناه برده‌اند و تلاش شجاعانه یکی از شهروندان که می‌خواد مانع ورود اراذل و اوباش سرکوب‌گر بشه!

زمانی که روی مانتیور دوربین مداربسته دیده می‌شه: 'چهارشنبه ۷ ژانویه، ساعت ۱:۴۰ بامداد'»


این ویدئو به وضوح نشان می‌دهد که نیروهای امنیتی لباس شخصی از هر نوع سلاحی برای سرکوب و کشتار معترضان استفاده می‌کنند، از جمله تفنگ ساچمه‌ای، یوزی، باتوم، قمه، چوب و لیزر.
FSeifikaran

📡 @VahidOnline

من جدی صدبار این ویدئو رو دیدم!
باور نکردنیه!!
جدی شبیه فیلمای درام میمونه!
طرف میدونه هیچ شانسی برای بسته نگه داشتن در نداره، ولی تمام تلاششو میکنه وقت بخره برای بقیه😭😭
mahdiiiii_

اونیکه درو نگه داشت تا بقیه فرار کنن. مگه میشه؟!
EgoEgonn
اون مرد رو می‌بینین که تک و تنها در رو جلوی این وحشی‌های قمه به دست، نگه‌داشته تا آدما فرار کنن؟ این یه نمونه از مردم عزیز ایرانه.
میلیون‌ها آدم به همین شریفی، به همین شجاعی توی ایران هست که تو چنگال ج‌ا گیر افتادن.
mademoola
بله بله کاملا مشخصه تروریستای خارجی بودن که به مردم حمله کردند!!!
با اسلحه و باتوم افتادن دنبال مردم حتی تا توی خونه ها.
دیدن فیلمش هم آدمو دچار وحشت میکنه!
بیچاره مردم چی کشیدن!
jinzianazadi
یه نفر چقدر میتونه شجاع باشه که این کارو بکنه؟ آدم پشمی براش نمیمونه که این مردم چقدر شجاعن
the_shin0bi
اون یه نفری که تنهایی سعی کرد درو بسته نگه داره، چه قهرمان‌هایی داره وطنمون.
Adithefree
چند نفر به یک‌ خونه پناه میارن، یک قهرمان پشت در وایمیسته که قاتلین جمهوری اسلامی نتونند وارد شن، اون ها در باز میکنند با شمشیر و قمه و اسلحه و اولین کاری که میکنند دوربین از کار‌ میندازن
ImanOracle
همه شواهد نشان می‌دهند که آنچه در ایران رخ داد، یکی از شدیدترین و بی‌سابقه‌ترین اشکال کشتار و سرکوب ملت ایران بوده که باید با دقت و جزییات ثبت و بررسی شود؛ چیزی شبیه به حکومت خمرهای سرخ در کامبوج در دهه ۷۰، یا نسل‌کشی روآندا و کشتارهای بالکان در دهه ۹۰.
Kayvan_Hosseini
ببین ما چطوری ۴۷ سال کنار این وحشی ها زندگی کردیم، آیا اینا خانواده دارن، میشه یه نفر انقدر خوی درندگی‌ داشته باشه، وااای بر شما، بترسید از فردا
MShamsmolavi


ویدیویی که وحیدآنلاین منتشر کرده و واکنش کاربران توییتر به این ویدیو

#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴ ایران

@Tavaana_TavaanaTech

یکی از مخاطبان توانا از ایران، توانست به سختی این ویدیوها را برای ما ارسال کند.
ویدیوها مربوط به روزهای ۱۸ و ۱۹ دی و محدوده خیابان آزادی و میدان توحید است.

#انقلاب_۱۴۰۴ #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بر اساس اطلاعات اختصاصی منتشرشده از سوی ایران‌اینترنشنال، هم‌زمان با تحولات گسترده سیاسی و اجتماعی در جریان انقلاب ملی ایرانیان، علیرضا جیرانی حکم‌آباد، دیپلمات ارشد جمهوری اسلامی در مقر اروپایی سازمان ملل متحد در ژنو، محل مأموریت خود را ترک کرده و از دولت سوئیس درخواست پناهندگی داده است.

به‌گفته منابع دیپلماتیک در ژنو، جیرانی حکم‌آباد که با رتبه رایزن یکم و سمت وزیرمختار، معاونت نمایندگی دائم جمهوری اسلامی در مقر اروپایی سازمان ملل و چند نهاد بین‌المللی مستقر در ژنو را بر عهده داشت، به همراه اعضای خانواده‌اش تقاضای پناهندگی کرده است.

تا زمان انتشار این گزارش، وزارت خارجه سوئیس و دبیرخانه دولتی امور مهاجرت این کشور به درخواست‌ها برای ارائه توضیح درباره وضعیت پرونده پناهجویی این مقام دیپلماتیک جمهوری اسلامی پاسخی نداده‌اند.

علیرضا جیرانی حکم‌آباد در ژنو مسئولیت «دیپلماسی اقتصادی» جمهوری اسلامی را بر عهده داشت؛ رخدادی که در صورت تأیید رسمی، می‌تواند نشانه‌ای معنادار از تشدید بحران در بدنه دیپلماتیک و ساختار حکومتی جمهوری اسلامی در شرایط کنونی باشد.
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل به پستی از علی خامنه‌ای روی شبکه اجتماعی ایکس واکنش نشان داد و او را «فرزند واقعی شیطان» نامید.

آقای هاکبی در حساب ایکس خود، نوشت: او فرزند واقعی شیطان است که در سراسر جهان و علیه مردم خودش ترور به راه می‌اندازد و اما بی‌شرمانه آمریکا و اسرائیل را به خاطر اعمال شرورانه خودش مقصر می‌داند. او بیمار و دچار اختلال ذهنی است.

علی خامنه‌ای پنجشنبه شب فرمان کشتار هزاران ایرانی معترض را صادر کرد. او اینترنت را قطع کرد تا دنیا از این کشتار مطلع نشود. همزمان کارکنانش، اظهارات او را روی اینترنت برای جهان مخابره می‌کنند. در پستی که روز شنبه از او منتشر شد، خامنه‌ای مدعی شد: «عوامل آمریکا و رژیم صهیونیستی در این فتنه مرتکب جنایات فجیعی شدند. آنها ۲۵۰ مسجد و بیش از ۲۵۰ مرکز آموزشی و علمی را تخریب کردند. به شبکه برق، بانک‌ها و مراکز درمانی آسیب رساندند. چندین هزار نفر را به قتل رساندند.»

این ادعای علی خامنه‌ای دروغ است. صدها عکس و ویدئو نشان می‌دهد ماموران جمهوری اسلامی از نهادهای زیر نظر رهبر همچون سپاه پاسداران و بسیج به سوی مردم بدون سلاح تیراندازی می‌کنند. گزارش شده که تک تیراندازیهای سپاه از بالای کلانتری و اماکن دولتی به سوی مردم شلیک کرده‌اند. بعضی از عکس‌ها نشان می‌دهد ماموران در بیمارستان‌ها به مجروحان تیر خلاص زده اند.
نهادهای حقوق بشری تاکنون اسامی بیش از دو هزار کشته را منتشر کرده‌اند. گزارش تازه‌ای از شبکه خبری سی‌بی‌اس نیوز حاکی از آن است که جمهوری اسلامی از زمان آغاز خیزش سراسری و ملی ایرانیان، بین ۱۲ هزار تا ۲۰ هزار معترض را به قتل رساند.
همچنین ساندی تایمز لندن در گزارش جدیدی به نقل از پزشکان نوشت که دستکم ۱۶هزار و ۵۰۰ معترض ایرانی توسط سرکوبگران جمهوری اسلامی کشته و ۳۳۰ هزار معترض ایرانی دیگر زخمی شده‌اند. ساندی تایمز این کشتار را «وحشیانه‌ترین سرکوب رژیم آخوندی در ۴۷ سال حیات آن» توصیف کرده است.


#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

برای تک تک حروف الفبا‏

✍️بهروز کاظمی

بهروز کاظمی، روزنامه‌نگار ایرانی ساکن آمریکا، در یادداشتی تکان‌دهنده نوشت که این متن را برای «فراموش نکردن» می‌نویسد؛ برای ثبت جنایتی که به گفته او با قطع اینترنت، کشتار خیابانی، تیر خلاص به مجروحان و تبدیل ایران به زندانی بزرگ، رقم خورد تا تاریخ بداند مردم ایران فقط زندگی و آزادی ساده می‌خواستند، اما با خشونتی بی‌سابقه روبه‌رو شدند.


«اینو برای سالهای بعد می‌نویسم که اگر زنده بودم برگردم و بخونم.
‏یادم بیاد اکثر مردم ایران مخالف جنگ بودن تا اینکه علی خامنه‌ای و یارانش تصمیم گرفتن مردم رو به چنان خاک و خونی بکشن که هیچکس باور نمی‌کرد. تمام گزارش‌هایی که از داخل ایران گرفتم نشون می‌داد که پنجشنبه‌شب و جمعه‌شب، حکومت کنترل خودش رو بر برخی از شهرها (به خصوص شهرهای کوچک) از دست داده بود.
‏یادم بیاد که دوستی می‌گفت یکی از افسران نیروی انتظامی را دیده که به مردم التماس می‌کرده که برید خونه. به اینا گفتن بکشنتون. مردم به جمعیتشون نگاه می‌کردن و باور نمی‌کردن که ایرانی دست به قتل این حجم جمعیت اونم با رگبار بزنه! وقتی تیراندازی شروع می‌شه همون افسر سر نیروهای لباس شخصی و رسمی داد می‌زده که "تیر نزن! دارم می‌فرستمشون خونه. نزن بی‌شرف!"
‏درسته گزارش‌های خیلی خیلی کمی از این جنس دلسوزی‌ها اومده ولی اکثر ماموران حکومت چه رسمی و چه لباس شخصی، با خشونتی که تا الان سابقه نداشته دست به قتل‌عام زدن.
‏یادم باشه که چند منبع متفاوت تایید کردن افراد لباس شخصی که در بین مردم بودن، یک‌دفعه شروع به تیراندازی از فاصله نزدیک به مردم کردن. اگر متوجه می‌شدن که کسی از شجاعت کافی برخورداره و زخمی شده تعقیبش می‌کردن و توی بیمارستان یا هر جایی که گیرش می‌آوردن بهش تیر خلاص می‌زدن. (حداقل در سه شهر مشهد، تهران و کرج گزارش تایید‌شده داریم).
‏یادم بیاد که گزارش‌های زیادی رسیده که مردم عادی که برای رفتن سر کار یا خرید خونه اومده بودن بیرون، در خیابان خلوت و جایی که هیچ نشانی از تطاهرات نبود توسط ماموران متوقف می‌شدند و گاهی بدون دلیل بهشون شلیک می‌شد تا «حساب کار دست همه بیاد!».
‏یادم بیاد مردم ایران اینترنت نداشتن. یادم بیاد مردم ایران یهو شدن مردم کره شمالی. یادم بیاد که دوستی می‌گفت روز دوشنبه و سه‌شنبه که به خیابان می‌رفتیم مردمی را می‌دیدیم که بهت زده شده‌اند. بلد نبودن که وقتی اینترنت ندارن و گوشی موبایل با یه تیکه آجر هیچ فرقی نداره باید چیکار کنن. سکوت پر از بهت و ترس و خشم بر کل ایران ٩٣ میلیونی حاکم شده بود.
‏یکی توی مترو به کناریش گفته بود "فیلما رو دیدی توی اینترنشنال؟ حالا اون پیرمرد گفت بکشید. اینا واقعا ما رو کشتن؟ مگه اینا اجاره خونه نمی‌دن؟ مگه اینا نمی‌بینن رنگ بچه‌هامون از گشنگی پریده؟" و شروع کرده بود به گریه کردن. و گفته بود "ببخشید. نمی‌دونم چی شد بعد از سه روز یهو اشکم دراومد."
‏یادم بیاد یک هفته‌س که نگران «س» هستم چون هیچ خبری ازش نیست. نگران «ع».
‏نگران «ف».
‏نگران «م».
‏نگران «س».
‏نگران «ح».
‏نگران «ا».
‏نگران «س».
‏نگران تمام حروف الفبا که اولین حرف اسم کسی‌ست. دوستی؛ عزیزی؛ هم‌وطنی…
‏باید همیشه یادم بیاد که مردم فقط کمی زندگی بهتر می‌خواستند. ابن را باید یادم بماند. مردم کمی آزادی می‌خواستند. مردم می‌خواستند مثل اکثر مردم دنیا، یک هفته کار کنند و چهارشنبه عصر وقتی از محل کار بیرون می‌آیند به همکارشون بگن "برنامه‌ت برای آخر هفته چیه؟" و شنبه صبح وقتی همدیگرو می‌بیینن بگن "خوش گذشت؟"
‏مردم یک زندگی ساده با مشکلات و خوشی‌های ساده می‌خواستند اما پیرمرد ٨۶ ساله این را دوست نداشت. او سالها تصمیمش را گرفته بود. او و سازمان مخوفی که درست کرده بود.
‏باید همه اینها یادم بماند. باید یادم بماند چون بشر فراموشکاره و به خصوص وقتی زمان بگذره، اولین کاری که می‌کنه پاک کردن خاطراتیه که چشم انسان برای دیدنش آمادگی نداره چه برسه به اینکه تبدیل به حافظه ماندگار بشه. مغز انسان برای تحمل این حجم مصیبت ساخته نشده. یادم بیاید که جمهوری اسلامی نه تنها شبیه همه پلیدی‌های شده بود که ۴٧ سال علیه‌ش حرف زده بود بلکه بدتر شده بود. بدتر از یزید، بدتر از شمر، بدتر از صدام و بدتر از همه کسانی که به آنها هر روز «مرگ» می‌فرستاد.
‏باید همه اینها رو یادداشت کنم که یادم بماند...»

#جنایت_علیه_بشریت
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

برای تک تک حروف الفبا‏

✍️بهروز کاظمی

بهروز کاظمی، روزنامه‌نگار ایرانی ساکن آمریکا، در یادداشتی تکان‌دهنده نوشت که این متن را برای «فراموش نکردن» می‌نویسد؛ برای ثبت جنایتی که به گفته او با قطع اینترنت، کشتار خیابانی، تیر خلاص به مجروحان و تبدیل ایران به زندانی بزرگ، رقم خورد تا تاریخ بداند مردم ایران فقط زندگی و آزادی ساده می‌خواستند، اما با خشونتی بی‌سابقه روبه‌رو شدند.


«اینو برای سالهای بعد می‌نویسم که اگر زنده بودم برگردم و بخونم.
‏یادم بیاد اکثر مردم ایران مخالف جنگ بودن تا اینکه علی خامنه‌ای و یارانش تصمیم گرفتن مردم رو به چنان خاک و خونی بکشن که هیچکس باور نمی‌کرد. تمام گزارش‌هایی که از داخل ایران گرفتم نشون می‌داد که پنجشنبه‌شب و جمعه‌شب، حکومت کنترل خودش رو بر برخی از شهرها (به خصوص شهرهای کوچک) از دست داده بود.
‏یادم بیاد که دوستی می‌گفت یکی از افسران نیروی انتظامی را دیده که به مردم التماس می‌کرده که برید خونه. به اینا گفتن بکشنتون. مردم به جمعیتشون نگاه می‌کردن و باور نمی‌کردن که ایرانی دست به قتل این حجم جمعیت اونم با رگبار بزنه! وقتی تیراندازی شروع می‌شه همون افسر سر نیروهای لباس شخصی و رسمی داد می‌زده که "تیر نزن! دارم می‌فرستمشون خونه. نزن بی‌شرف!"
‏درسته گزارش‌های خیلی خیلی کمی از این جنس دلسوزی‌ها اومده ولی اکثر ماموران حکومت چه رسمی و چه لباس شخصی، با خشونتی که تا الان سابقه نداشته دست به قتل‌عام زدن.
‏یادم باشه که چند منبع متفاوت تایید کردن افراد لباس شخصی که در بین مردم بودن، یک‌دفعه شروع به تیراندازی از فاصله نزدیک به مردم کردن. اگر متوجه می‌شدن که کسی از شجاعت کافی برخورداره و زخمی شده تعقیبش می‌کردن و توی بیمارستان یا هر جایی که گیرش می‌آوردن بهش تیر خلاص می‌زدن. (حداقل در سه شهر مشهد، تهران و کرج گزارش تایید‌شده داریم).
‏یادم بیاد که گزارش‌های زیادی رسیده که مردم عادی که برای رفتن سر کار یا خرید خونه اومده بودن بیرون، در خیابان خلوت و جایی که هیچ نشانی از تطاهرات نبود توسط ماموران متوقف می‌شدند و گاهی بدون دلیل بهشون شلیک می‌شد تا «حساب کار دست همه بیاد!».
‏یادم بیاد مردم ایران اینترنت نداشتن. یادم بیاد مردم ایران یهو شدن مردم کره شمالی. یادم بیاد که دوستی می‌گفت روز دوشنبه و سه‌شنبه که به خیابان می‌رفتیم مردمی را می‌دیدیم که بهت زده شده‌اند. بلد نبودن که وقتی اینترنت ندارن و گوشی موبایل با یه تیکه آجر هیچ فرقی نداره باید چیکار کنن. سکوت پر از بهت و ترس و خشم بر کل ایران ٩٣ میلیونی حاکم شده بود.
‏یکی توی مترو به کناریش گفته بود "فیلما رو دیدی توی اینترنشنال؟ حالا اون پیرمرد گفت بکشید. اینا واقعا ما رو کشتن؟ مگه اینا اجاره خونه نمی‌دن؟ مگه اینا نمی‌بینن رنگ بچه‌هامون از گشنگی پریده؟" و شروع کرده بود به گریه کردن. و گفته بود "ببخشید. نمی‌دونم چی شد بعد از سه روز یهو اشکم دراومد."
‏یادم بیاد یک هفته‌س که نگران «س» هستم چون هیچ خبری ازش نیست. نگران «ع».
‏نگران «ف».
‏نگران «م».
‏نگران «س».
‏نگران «ح».
‏نگران «ا».
‏نگران «س».
‏نگران تمام حروف الفبا که اولین حرف اسم کسی‌ست. دوستی؛ عزیزی؛ هم‌وطنی…
‏باید همیشه یادم بیاد که مردم فقط کمی زندگی بهتر می‌خواستند. ابن را باید یادم بماند. مردم کمی آزادی می‌خواستند. مردم می‌خواستند مثل اکثر مردم دنیا، یک هفته کار کنند و چهارشنبه عصر وقتی از محل کار بیرون می‌آیند به همکارشون بگن "برنامه‌ت برای آخر هفته چیه؟" و شنبه صبح وقتی همدیگرو می‌بیینن بگن "خوش گذشت؟"
‏مردم یک زندگی ساده با مشکلات و خوشی‌های ساده می‌خواستند اما پیرمرد ٨۶ ساله این را دوست نداشت. او سالها تصمیمش را گرفته بود. او و سازمان مخوفی که درست کرده بود.
‏باید همه اینها یادم بماند. باید یادم بماند چون بشر فراموشکاره و به خصوص وقتی زمان بگذره، اولین کاری که می‌کنه پاک کردن خاطراتیه که چشم انسان برای دیدنش آمادگی نداره چه برسه به اینکه تبدیل به حافظه ماندگار بشه. مغز انسان برای تحمل این حجم مصیبت ساخته نشده. یادم بیاید که جمهوری اسلامی نه تنها شبیه همه پلیدی‌های شده بود که ۴٧ سال علیه‌ش حرف زده بود بلکه بدتر شده بود. بدتر از یزید، بدتر از شمر، بدتر از صدام و بدتر از همه کسانی که به آنها هر روز «مرگ» می‌فرستاد.
‏باید همه اینها رو یادداشت کنم که یادم بماند...»

#جنایت_علیه_بشریت
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#انقلاب_۱۴۰۴

ریما شیرمحمدی، فعال حقوق‌بشر، روایتی از جمعه خونین ‌ #نسیم_شهر⁩ منتشر کرد:

‏«جمعه، ۹ ژانویه، مردم در مقابل کلانتری نسیم‌شهر تجمع کردند. نسیم‌شهر یکی از مناطق حاشیه‌ای و فقیر تهران است. جمعیت شعار می‌داد: «نیروی انتظامی، حمایت، حمایت»

‏از میان جمعیت، یک پسر جوان با صدای بلند گفت: «آقا نیروی انتظامی، من به خاطر برادر، خواهر، پسر و دختر تو اومدم تو خیابون، پس به همراه ما باش. تو هم مثل مایی. به تو هم مثل من و میلیون‌ها انسان ظلم شده.»

‏هرچه زمان می‌گذشت، به تعداد جمعیت افزوده می‌شد. بعد از یک ساعت، جمعیت به حدود ۳۰۰ نفر رسید. از میان جمعیت، کسی شعار داد: «فقر، فساد، گرونی، می‌ریم تا سرنگونی! » و جمعیت این شعار را تکرار کرد.

‏شعار بعدی «رضا شاه، روحت شاد! » بود و جمعیت آن را تکرار کرد. سپس شعار «مرگ بر دیکتاتور! » سر داده شد و مردم آن را تکرار کردند.

‏در میانه‌ این شعارها، ناگهان صدای گلوله شنیدم. یکی از بچه‌های محله‌مان که قرار بود تا ۴۸ ساعت آینده داماد شود، هدف گلوله قرار گرفت. گلوله به وسط سرش اصابت کرده بود و در مدت کوتاهی بدنش غرق در خون شد. جمعیت با دیدن این صحنه به سمت درِ کلانتری حرکت کرد. از این لحظه، صدای گلوله به‌صورت ممتد شنیده می‌شد. جمعیت به گلوله بسته شد و هر چند ثانیه یک نفر غرق در خون به زمین می‌افتاد.
‏افرادی که مقابل کلانتری بودند شروع به فرار کردند. کسانی که در حال فرار بودند، از پشت مورد اصابت گلوله قرار می‌گرفتند. هر لحظه احساس می‌کردم نفر بعدی که با گلوله سرش شکافته می‌شود من هستم. ناامیدانه می‌دویدم و در حال دویدن می‌دیدم افراد کنارم و پشت سرم یکی‌یکی با ضرب گلوله به خون می‌غلتند.
در نهایت به کوچه‌ای امن رسیدم و با احتیاط به سمت کلانتری نگاه کردم. ده‌ها نفر در دم کشته شده بودند و تعدادی دیگر در حال جان دادن بودند. چند نفر که از ناحیه‌ی شکم و پا زخمی شده بودند، دست‌هایشان را به نشانه‌ تسلیم بالا برده بودند و فریاد می‌زدند:
‏«شلیک نکنید!» اما شلیک‌ها همچنان ادامه داشت.

‏اکنون بیش از ۸ روز از این جنایت هولناک می‌گذرد و دست‌کم ۳۰ نفر در این واقعه کشته شده‌اند. از چهار روز پیش، بازداشت افرادی که در مقابل کلانتری تجمع کرده بودند و جان سالم به در برده‌اند، آغاز شده است.»
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

اشکان دژاگه، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران، با انتشار یک استوری اینستاگرامی به قطع کامل اینترنت در ایران واکنش نشان داد و نوشت:

«۱۰۰ ساعت است که ۹۰ میلیون نفر بدون هیچ ارتباطی در حال جنگ با بی‌رحم‌ترین سرکوبگران جهان هستند. با دست خالی. هیچکس هیچ خبری از آنها ندارد.»
جمهوری اسلامی از پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه، اینترنت را به‌طور کامل در سراسر ایران قطع کرد؛ اقدامی که با هدف پنهان‌سازی ابعاد سرکوب، قطع ارتباط مردم با جهان و جلوگیری از انتشار اخبار اعتراضات صورت گرفت.
واکنش اشکان دژاگه نمونه‌ای از موضع‌گیری چهره‌های شاخصی است که با شکستن سکوت، تلاش می‌کنند صدای مردمی باشند که زیر شدیدترین سرکوب‌ها قرار دارند. در چنین شرایطی، حمایت علنی ورزشکاران، هنرمندان و چهره‌های شناخته‌شده بین‌المللی اهمیتی حیاتی دارد؛ زیرا هر صدای بلندتر، دیوار سانسور را ترک می‌دهد و هزینه سرکوب را برای حکومت افزایش می‌دهد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech