Forwarded from گفتوشنود
اطاعت مقدس، خشونت مشروع
پیام همراهان
در حکومتهای ایدئولوژیک دینی، «اطاعت» صرفاً یک رفتار سیاسی نیست، بلکه بهتدریج به فضیلتی اخلاقی و حتی تکلیف شرعی بازتعریف میشود. وقتی فرمانبرداری از قدرت با ایمان گره میخورد، نافرمانی نه یک حق مدنی، بلکه نوعی گناه تلقی میشود. این جابهجاییِ خطرناک، بستر روانی و فرهنگی لازم را برای تولید افرادی فراهم میکند که در بزنگاههای بحرانی، آمادهی اعمال خشونت علیه جامعهی خود هستند.
نظام آموزشی، رسانههای رسمی و منبرهای حکومتی، با تکرار گزارههایی مانند «حفظ نظام اوجب واجبات است» یا «اطاعت از ولیفقیه اطاعت از خداست»، فرد را به موجودی تبدیل میکنند که مسئولیت اخلاقی اعمال خود را به مرجع بالادست واگذار میکند. در چنین ساختاری، خشونت نه بهعنوان نقض ارزشهای انسانی، بلکه بهمثابه انجام «وظیفه» فهم میشود. این همان نقطهای است که فرد از تعریفهای معمول اجتماعی، همدلی، مسئولیتپذیری فردی، حرمت جان انسان فاصله میگیرد و در چارچوب یک منطق ایدئولوژیک بازتعریف میشود.
حکومت دینی تمامیتخواه، با دوگانهسازیِ جامعه به «خودی/غیرخودی» یا «مؤمن/فتنهگر»، فرایند انسانزدایی از معترضان را تسهیل میکند. وقتی مخالف، نه شهروند منتقد بلکه «دشمن دین» معرفی شود، خشونت علیه او نهتنها مجاز، بلکه فضیلتمند جلوه داده میشود. این منطق، عاملان سرکوب را از مواجههی اخلاقی با رنج دیگری معاف میکند و مسئولیت را به «حکم شرع» یا «فرمان رهبری» حواله میدهد.
پیامد اجتماعی چنین سازوکاری، فرسایش همبستگی اجتماعی و تخریب بنیانهای اعتماد عمومی است. جامعهای که در آن اطاعت کور به ارزش تبدیل میشود، نهتنها ظرفیت نقد و اصلاح را از دست میدهد، بلکه در برابر چرخههای تکرارشوندهی خشونت ناتوان میماند. در نهایت، این الگو نه دین را حفظ میکند و نه جامعه را؛ بلکه دین را به ابزار قدرت تقلیل میدهد و جامعه را در برابر خشونت سازمانیافته بیدفاعتر میسازد.
#حکومت_ایدئولوژیک #خشونت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پیام همراهان
در حکومتهای ایدئولوژیک دینی، «اطاعت» صرفاً یک رفتار سیاسی نیست، بلکه بهتدریج به فضیلتی اخلاقی و حتی تکلیف شرعی بازتعریف میشود. وقتی فرمانبرداری از قدرت با ایمان گره میخورد، نافرمانی نه یک حق مدنی، بلکه نوعی گناه تلقی میشود. این جابهجاییِ خطرناک، بستر روانی و فرهنگی لازم را برای تولید افرادی فراهم میکند که در بزنگاههای بحرانی، آمادهی اعمال خشونت علیه جامعهی خود هستند.
نظام آموزشی، رسانههای رسمی و منبرهای حکومتی، با تکرار گزارههایی مانند «حفظ نظام اوجب واجبات است» یا «اطاعت از ولیفقیه اطاعت از خداست»، فرد را به موجودی تبدیل میکنند که مسئولیت اخلاقی اعمال خود را به مرجع بالادست واگذار میکند. در چنین ساختاری، خشونت نه بهعنوان نقض ارزشهای انسانی، بلکه بهمثابه انجام «وظیفه» فهم میشود. این همان نقطهای است که فرد از تعریفهای معمول اجتماعی، همدلی، مسئولیتپذیری فردی، حرمت جان انسان فاصله میگیرد و در چارچوب یک منطق ایدئولوژیک بازتعریف میشود.
حکومت دینی تمامیتخواه، با دوگانهسازیِ جامعه به «خودی/غیرخودی» یا «مؤمن/فتنهگر»، فرایند انسانزدایی از معترضان را تسهیل میکند. وقتی مخالف، نه شهروند منتقد بلکه «دشمن دین» معرفی شود، خشونت علیه او نهتنها مجاز، بلکه فضیلتمند جلوه داده میشود. این منطق، عاملان سرکوب را از مواجههی اخلاقی با رنج دیگری معاف میکند و مسئولیت را به «حکم شرع» یا «فرمان رهبری» حواله میدهد.
پیامد اجتماعی چنین سازوکاری، فرسایش همبستگی اجتماعی و تخریب بنیانهای اعتماد عمومی است. جامعهای که در آن اطاعت کور به ارزش تبدیل میشود، نهتنها ظرفیت نقد و اصلاح را از دست میدهد، بلکه در برابر چرخههای تکرارشوندهی خشونت ناتوان میماند. در نهایت، این الگو نه دین را حفظ میکند و نه جامعه را؛ بلکه دین را به ابزار قدرت تقلیل میدهد و جامعه را در برابر خشونت سازمانیافته بیدفاعتر میسازد.
#حکومت_ایدئولوژیک #خشونت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤9👍7🕊3
Forwarded from گفتوشنود
غزاله رعیت، شهروند بهائی، در تاریخ ۲۵ دیماه در محل کار خود در مشهد توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است. بنا بر گزارشها، تاکنون هیچ توضیح یا دلیل مشخصی درباره علت بازداشت او به خانوادهاش اعلام نشده و پیگیریهای نزدیکان وی نیز بیپاسخ مانده است. با گذشت هفتهها از زمان بازداشت، او همچنان در وضعیت بلاتکلیف در زندان نگهداری میشود و اطلاعی از وضعیت حقوقی پرونده، اتهامات انتسابی یا دسترسی او به وکیل در دست نیست.
این بازداشت در چارچوب تداوم فشارهای سیستماتیک بر اقلیتهای مذهبی و عقیدتی در ایران رخ میدهد؛ روندی که سالهاست با احضار، بازداشت، پروندهسازی، محدودیتهای شغلی و اقتصادی و محرومیت از حقوق شهروندی همراه بوده است. بهویژه پس از اعتراضات سراسری اخیر، گزارشهای متعددی از افزایش فشار بر شهروندان بهائی در نقاط مختلف کشور منتشر شده است؛ فشارهایی که اغلب با طرح اتهامات کلی و مبهم امنیتی همراه بوده و بدون شفافیت قضایی اعمال میشود.
ادامه بازداشت و بلاتکلیفی غزاله رعیت، در کنار بیاطلاعی خانواده از وضعیت او، موجب نگرانی جدی فعالان حقوق بشر درباره سلامت، امنیت و رعایت حقوق قانونی این شهروند بهائی شده است. نهادهای حقوق بشری همواره تأکید کردهاند که بازداشتهای خودسرانه و نگهداری افراد در وضعیت بلاتکلیف، نقض آشکار اصول دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین شهروندان محسوب میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
این بازداشت در چارچوب تداوم فشارهای سیستماتیک بر اقلیتهای مذهبی و عقیدتی در ایران رخ میدهد؛ روندی که سالهاست با احضار، بازداشت، پروندهسازی، محدودیتهای شغلی و اقتصادی و محرومیت از حقوق شهروندی همراه بوده است. بهویژه پس از اعتراضات سراسری اخیر، گزارشهای متعددی از افزایش فشار بر شهروندان بهائی در نقاط مختلف کشور منتشر شده است؛ فشارهایی که اغلب با طرح اتهامات کلی و مبهم امنیتی همراه بوده و بدون شفافیت قضایی اعمال میشود.
ادامه بازداشت و بلاتکلیفی غزاله رعیت، در کنار بیاطلاعی خانواده از وضعیت او، موجب نگرانی جدی فعالان حقوق بشر درباره سلامت، امنیت و رعایت حقوق قانونی این شهروند بهائی شده است. نهادهای حقوق بشری همواره تأکید کردهاند که بازداشتهای خودسرانه و نگهداری افراد در وضعیت بلاتکلیف، نقض آشکار اصول دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین شهروندان محسوب میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊26💔4❤2👍2
Forwarded from گفتوشنود
در ادامه روند افزایشی بازداشت شهروندان بهائی در کرمان که همزمان با اعتراضات سراسری در این شهر شدت گرفته است، روز سهشنبه ۲۱ بهمنماه، مأموران امنیتی پویان غلامی، شهروند بهائی، را در محل کارش بازداشت کردند.
بر اساس گزارشها، مأموران پس از بازداشت این شهروند بهائی، با مراجعه به منزل وی اقدام به تفتیش خانه کردند و سپس او را به مکانی نامشخص منتقل کردند. تا لحظه تنظیم این خبر، اطلاعاتی درباره دلایل بازداشت، محل نگهداری و وضعیت حقوقی پرونده پویان غلامی در دست نیست.
این بازداشت در چارچوب تداوم فشارهای سیستماتیک بر اقلیتهای مذهبی و عقیدتی در ایران رخ میدهد؛ روندی که سالهاست با احضار، بازداشت، پروندهسازی، محدودیتهای شغلی و اقتصادی و محرومیت از حقوق شهروندی همراه بوده است. بهویژه پس از اعتراضات سراسری اخیر، گزارشهای متعددی از افزایش فشار بر شهروندان بهائی در نقاط مختلف کشور منتشر شده است؛ فشارهایی که اغلب با طرح اتهامات کلی و مبهم امنیتی همراه بوده و بدون شفافیت قضایی اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بر اساس گزارشها، مأموران پس از بازداشت این شهروند بهائی، با مراجعه به منزل وی اقدام به تفتیش خانه کردند و سپس او را به مکانی نامشخص منتقل کردند. تا لحظه تنظیم این خبر، اطلاعاتی درباره دلایل بازداشت، محل نگهداری و وضعیت حقوقی پرونده پویان غلامی در دست نیست.
این بازداشت در چارچوب تداوم فشارهای سیستماتیک بر اقلیتهای مذهبی و عقیدتی در ایران رخ میدهد؛ روندی که سالهاست با احضار، بازداشت، پروندهسازی، محدودیتهای شغلی و اقتصادی و محرومیت از حقوق شهروندی همراه بوده است. بهویژه پس از اعتراضات سراسری اخیر، گزارشهای متعددی از افزایش فشار بر شهروندان بهائی در نقاط مختلف کشور منتشر شده است؛ فشارهایی که اغلب با طرح اتهامات کلی و مبهم امنیتی همراه بوده و بدون شفافیت قضایی اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊16💔9❤2
Forwarded from گفتوشنود
رویا ثابت، زندانی بهائی، که از تاریخ سوم آبانماه ۱۴۰۴ دوران محکومیت ۱۰ سالۀ خود در زندان عادلآباد شیراز را سپری میکند، در تماس تلفنی با نزدیکانش به شرح شرایط طاقتفرسایی پرداخته که در ماههای اخیر بر او و همبندیهایش گذشته است.
او این وضعیت را «آوارگی در زندان» توصیف کرده و توضیح داده است که حدود یک ماه و نیم گذشته، به دلیل افزایش شمار زندانیان، او و سایر همبندیهایش بهطور مداوم از اتاقی به اتاق دیگر منتقل شدهاند. این جابهجاییها بدون رعایت اصل تفکیک جرائم انجام شده و در نتیجه، زندانیان سیاسی در کنار زندانیانی با اتهامات جرائم خشن نگهداری شدهاند.
به گفتۀ او، پس از جابهجاییهای متعدد، در نهایت وی و تعدادی ازهمبندیهایش به نمازخانۀ زندان منتقل شدهاند؛ مکانی سرد و فاقد ابتداییترین امکانات، از جمله حمام و سرویس بهداشتی. در این شرایط، زندانیان ناچار به استحمام با آب سرد شدهاند که همین موضوع موجب بیماری بسیاری از آنان شده است. در پی آن، صف طولانی از زندانیانب یمار در کنار بهداری شکل گرفته است.
او همچنین گفته است که تلفنها قطع شده بود و حتی در صورت فراهم بودن امکان تماس، زندانیان مجبور بودند بیش از یک ساعت در صف بایستند تا تنها چند دقیقۀ کوتاه بتوانند با خانوادههای خود صحبت کنند. در برخی مواقع نیز تماسها بهطور کامل ممنوع میشده است. علاوه براین، به دلیل کمبود مأمور، امکان استفاده از هواخوری نیز از آنان سلب شده بود.
طبق اطلاعات بهدستآمده، هر بار که مراسم یا مناسبتی در نمازخانه برگزار میشده، زندانیان ناچار بودهاند وسایل خود را جمع کرده و بار دیگر جابهجا شوند؛ وضعیتی که آنان را بهطور مداوم در شرایطی ناپایدار قرار میداده است. در این مدت، زندانیان پیگیریهای متعددی برای وضعیت خود انجام دادهاند. در نهایت، با آزادی برخی از زندانیان و پس از نامهنگاریهای فراوان، اخیرا شماری از زندانیان سیاسی به اتاق پیشین خود منتقل شدهاند؛ انتقالی که سبب شده شرایط در حال حاضر تا حدی به روال گذشته برگردد.
رویا ثابت، شهروند بهائی مقیم امارات است که در ۱۴ دیماه ۱۴۰۲، به منظور ملاقات و پرستاری از والدین سالمند خود به شیراز سفر کرده بود. او سپس در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۲ از سوی ماموران اطلاعات سپاه بازداشت شده و با اتهام «عضویت در فرقۀ ضالۀ بهائیت» و «تبلیغ علیه نظام» به ۲۵ سال حبس که ۱۰ سال آن قابل اجرا است محکوم شد. او پیشتر اتهامات مطروحه علیه خویش را رد کرده و نسبت به تمامی آنها اعتراض کرده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
او این وضعیت را «آوارگی در زندان» توصیف کرده و توضیح داده است که حدود یک ماه و نیم گذشته، به دلیل افزایش شمار زندانیان، او و سایر همبندیهایش بهطور مداوم از اتاقی به اتاق دیگر منتقل شدهاند. این جابهجاییها بدون رعایت اصل تفکیک جرائم انجام شده و در نتیجه، زندانیان سیاسی در کنار زندانیانی با اتهامات جرائم خشن نگهداری شدهاند.
به گفتۀ او، پس از جابهجاییهای متعدد، در نهایت وی و تعدادی ازهمبندیهایش به نمازخانۀ زندان منتقل شدهاند؛ مکانی سرد و فاقد ابتداییترین امکانات، از جمله حمام و سرویس بهداشتی. در این شرایط، زندانیان ناچار به استحمام با آب سرد شدهاند که همین موضوع موجب بیماری بسیاری از آنان شده است. در پی آن، صف طولانی از زندانیانب یمار در کنار بهداری شکل گرفته است.
او همچنین گفته است که تلفنها قطع شده بود و حتی در صورت فراهم بودن امکان تماس، زندانیان مجبور بودند بیش از یک ساعت در صف بایستند تا تنها چند دقیقۀ کوتاه بتوانند با خانوادههای خود صحبت کنند. در برخی مواقع نیز تماسها بهطور کامل ممنوع میشده است. علاوه براین، به دلیل کمبود مأمور، امکان استفاده از هواخوری نیز از آنان سلب شده بود.
طبق اطلاعات بهدستآمده، هر بار که مراسم یا مناسبتی در نمازخانه برگزار میشده، زندانیان ناچار بودهاند وسایل خود را جمع کرده و بار دیگر جابهجا شوند؛ وضعیتی که آنان را بهطور مداوم در شرایطی ناپایدار قرار میداده است. در این مدت، زندانیان پیگیریهای متعددی برای وضعیت خود انجام دادهاند. در نهایت، با آزادی برخی از زندانیان و پس از نامهنگاریهای فراوان، اخیرا شماری از زندانیان سیاسی به اتاق پیشین خود منتقل شدهاند؛ انتقالی که سبب شده شرایط در حال حاضر تا حدی به روال گذشته برگردد.
رویا ثابت، شهروند بهائی مقیم امارات است که در ۱۴ دیماه ۱۴۰۲، به منظور ملاقات و پرستاری از والدین سالمند خود به شیراز سفر کرده بود. او سپس در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۲ از سوی ماموران اطلاعات سپاه بازداشت شده و با اتهام «عضویت در فرقۀ ضالۀ بهائیت» و «تبلیغ علیه نظام» به ۲۵ سال حبس که ۱۰ سال آن قابل اجرا است محکوم شد. او پیشتر اتهامات مطروحه علیه خویش را رد کرده و نسبت به تمامی آنها اعتراض کرده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊8❤1