‌
بی‌خبری از وضعیت عرفان جوادی؛ نوجوان کشتی‌گیر دهدشتی پس از بازداشت به یاسوج منتقل شد

عرفان جوادی، متولد ۱۳۸۶، در تاریخ ۷ بهمن‌ماه بازداشت شده است. بنا بر گزارش‌های موجود، او چند روزی را در زندان دهدشت سپری کرده و سپس به یاسوج منتقل شده است.

از زمان بازداشت تاکنون، تنها یک تماس چندثانیه‌ای از سوی او برقرار شده و به‌جز این تماس کوتاه، هیچ خبر مشخصی از وضعیت جسمی، محل نگهداری و شرایط پرونده‌اش در دسترس نیست.
گفتنی است عرفان جوادی سابقه قهرمانی در مسابقات رسمی کشتی را در کارنامه خود دارد.

#عرفان_جوادی #دهدشت #یاسوج #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

نگرانی از ناپدیدسازی قهری؛ مهدی نجاتی از ۲۴ دی در بازداشت و بی‌خبری

بازداشت و بی‌خبری مطلق از سرنوشت مهدی نجاتی، شهروند ۴۷ ساله اهل مشهد، نگرانی‌های جدی خانواده و نزدیکان او را برانگیخته است. بر اساس گزارش‌ دریافتی، نیروهای امنیتی روز ۲۴ دی‌ماه با یورش به محل کار او را در مغازه‌ای که مشغول فعالیت بود بازداشت کرده‌اند.

از زمان بازداشت تاکنون، هیچ تماس تلفنی یا اطلاع رسمی درباره محل نگهداری، وضعیت جسمی و حقوقی او در دسترس خانواده قرار نگرفته است؛ وضعیتی که مصداق ناپدیدسازی قهری و نقض آشکار حقوق اولیه بازداشت‌شدگان تلقی می‌شود.

#مهدی_نجاتی #نشهد #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

تمدید یک‌ماهه بازداشت خشایار رضوانی و شرایط نامناسب جسمی او در زندان تهران بزرگ

خشایار رضوانی، شاعر و نویسنده اهل گچساران و ساکن تهران، ۴۱ ساله و متأهل، روز ۲۴ دی‌ماه توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و ابتدا به زندان اوین منتقل شد. او پس از ۱۴ روز به زندان تهران بزرگ انتقال یافت؛ جایی که بنا بر گزارش‌ها با شرایط نامناسب نگهداری روبه‌روست و در حالی‌که از بیماری ریوی و سرفه‌های شدید رنج می‌برد، از دسترسی کافی به پزشک و خدمات بهداری محروم مانده است.

قرار بازداشت این زندانی سیاسی روز ۲۵ بهمن‌ماه توسط قاضی ایمان افشاری برای مدت یک ماه دیگر تمدید شده است. اتهامات منتسب به خشایار رضوانی «اجتماع و تبانی علیه نظام و امنیت ملی» و «تبلیغ علیه نظام» عنوان شده است. هنوز تاریخ دادگاه او مشخص نیست. از مصادیق اتهامات انتسابی اطلاعی در دست نیست.

#خشایار_رضوانی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت عموهای جاویدنام احمد شکراللهی جان‌باخته خیزش ۱۴۰۱ در اصفهان و بی‌خبری از وضعیت آن‌ها

جلیل و خلیل شکراللهی، عموهای جاویدنام احمد شکراللهی از جان‌باختگان خیزش انقلابی ۱۴۰۱، به‌ترتیب ۳۹ و ۳۷ ساله و اهل اصفهان، بامداد ۲۲ دی‌ماه ساعت سه صبح توسط نیروهای اطلاعات سپاه در منزل خود بازداشت شدند. با گذشت حدود ۴۰ روز از زمان بازداشت، خانواده آنان همچنان از وضعیت دقیق حقوقی و جسمی این دو شهروند بی‌اطلاع‌اند.
بر اساس تماس کوتاهی که تنها یک‌بار از داخل زندان با خانواده برقرار شده، گفته شده است که جلیل و خلیل شکراللهی در زندان دستگرد اصفهان و در بند موسوم به «الفطا» ــ بندی که به نگهداری زندانیان سیاسی، بازجویی و اعتراف‌گیری نسبت داده می‌شود ــ نگهداری می‌شوند.
تا کنون دادگاهی برای رسیدگی به پرونده آنان تشکیل نشده و این دو بازداشت‌شده از حق دسترسی به وکیل و ملاقات و تماس با خانواده (جز همان یک بار) نیز محروم بوده‌اند.

#جلیل_شکراللهی #خلیل_شکراللهی #اصفهان #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری از سرنوشت میلاد آزغ پس از مجروح‌شدن با شلیک گلوله جنگی در تهران

میلاد آزغ، ۲۱ ساله و فرزند نصیب‌الله، شهروند اهل دهدشت، شامگاه ۱۸ دی‌ماه در تهران و در محدوده بلوار نبوتِ پارک هفت‌حوض، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای حکومتی از ناحیه سر یا گردن به‌شدت زخمی شد.
بر اساس گزارش‌دریافتی، همراهان او به‌دلیل شدت تیراندازی و هجوم نیروهای سرکوبگر و همچنین ترس از بازداشت، ناچار به ترک محل شدند و از آن زمان تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت یا محل نگهداری این جوان در دسترس نیست.
به گفته منابع نزدیک به خانواده، جست‌وجوهای انجام‌شده طی حدود ۴۰ روز گذشته برای یافتن نشانی از میلاد آزغ بی‌نتیجه مانده و تداوم این بی‌خبری، نگرانی‌های جدی درباره سرنوشت، سلامت و امنیت جانی او ایجاد کرده است.

#میلاد_آزغ #ناپدیدشدگان_قهری #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

نگرانی‌ درباره سرنوشت، محمد کریم‌خانی جوان ۱۹ ساله بازداشت‌شده در نهاوند

بر اساس اطلاعات دریافتی، محمد کریم‌خانی، جوان ۱۹ ساله اهل روستای فیروزان از توابع شهرستان نهاوند در استان همدان، در جریان اعتراضات شهر نهاوند بازداشت شده است.
گزارش‌ها حاکی از آن است که خانواده این جوان با نگرانی جدی درباره وضعیت پرونده و احتمال صدور احکام سنگین برای او مواجه هستند؛ نگرانی‌ای که در شرایط خاص خانوادگی وی دوچندان شده است. محمد کریم‌خانی پدر ندارد و تنها سرپرست او مادر حدوداً ۵۰ ساله‌ای است که به دلیل بی‌سوادی و سکونت در روستایی دورافتاده، امکان پیگیری حقوقی و رسانه‌ای مؤثر پرونده فرزندش را ندارد.
نبود دسترسی این خانواده به حمایت حقوقی، رسانه‌ای و نهادهای مستقل، نگرانی‌ها درباره روند رسیدگی قضایی و سرنوشت این جوان را افزایش داده است.
از طرفی برخی کاربران در شبکه‌های اجتماعی می‌گویند به او حکم اعدام داذه‌اند، که ما نمی‌توانیم مستقلاً این موضوع را تایید یا تکذیب کنیم، چون دسترسی به پرونده یا منبعی که این موضوع را تایید کند، نداریم.

#محمد_کریمخانی #نهاوند #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

جان‌باختن علیرضا مهدی‌پور، جوان ۲۴ ساله اهل میمند فارس، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سپاه

بر اساس اطلاعات دریافتی، جاویدنام علیرضا مهدی‌پور، ۲۴ ساله و اهل شهر میمند استان فارس، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ بر اثر شلیک مستقیم به ناحیه سر توسط نیروهای سپاه مستقر در این شهر جان خود را از دست داد.
گزارش‌ یکی از اهالی میمند حاکی است که خانواده او همان شب و در میانه تنش‌ها، پیکر وی را به منزل منتقل کرده و روز بعد، ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، شخصاً اقدام به خاکسپاری او کردند.

علیرضا مهدی‌پور به عنوان کارگر در یک کارگاه تولید بطری پلاستیکی متعلق به پسرعمویش مشغول به کار بود. او کارگر بود، توسط حکومتی که شعار حمایت از کارگران و محرومان را می‌دهد ـ اما عملا کارگران را محروم‌تر کرده ـ کشته شد.

#علیرضا_مهدی_پور #میمند #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
یکی از جان‌باختگان دی ماه خونین در شهر رشت، جوانی از اهالی فومن بود که دوست صمیمی جاویدنام مهران بصیرتوانا، از جان‌باختگان انقلاب مهسا بود.
خواهر مهران، دچبه مناسبت چهلم دوست برادرش، چنین نوشت:

«چهل شبانه‌روزه هیچی ازت نگفتم جز یه اسم، و به حرمت دوستی و برادری تو و داداشم حتی از مهرانم هم عکسی نذاشتم.
روزها و شب‌ها رو با غم از دست دادن همتون، چه اونایی که می‌شناسم و چه اونایی که نمی‌شناسم، گذروندم و بارها و بارها از این‌که دارم نفس می‌کشم و شماها زیر خروارها خاک هستین، از خودم بدم اومد.
داداش محمد، تموم اون لحظه‌هایی که بعد از چهلم مهرانم تو بازداشت گذروندی و اون دو هفته‌ای که چوب شرافت و رفاقتت رو خوردی، هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.
اون لحظه‌ای که بعد از آزادیت اومدی سر مزار مهرانم و با صدای بلند بغضت ترکید و گریه کردی، و من خجالت کشیدم بیام و بغلت کنم و دلداریت بدم، فراموش نمی‌کنم.
اون لحظه‌ای که برام نوشتی تو باید قوی باشی تا رفتن اینا رو ببینی، فراموش نمی‌کنم؛ و با همه زخم‌هایی که بر تن و روحم نقش بسته، باز هم استوار می‌مونم تا صدای شما باشم؛ شمایی که با هزاران آرزو و امید رفتین زیر خروارها خاک، فقط برای ذره‌ای زندگی معمولی.»


#دادخواهی #محمد_علیزاده_فومنی #مهران_توانا #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جاویدنام رضا اسدی، جوانی ٣٠ ساله بود که هجدهم دی ماه، در گرگان با شلیک ماموران حکومت کشته شد. در مراسم چهلم او، حاضران سرود «ای ایران» خواندند، چندین کبوتر را رها کردند، و شعار «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» سر دادند.

#رضا_اسدی #گرگان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم بازداشت امیرعلی مرادی، تتوآرتیست ۴۳ ساله، در تهران

امیرعلی مرادی، تتوآرتیست ۴۳ ساله، در تاریخ ۲۱ دی‌ماه در کافه شخصی خود در تهران بازداشت شد.
بر اساس اطلاعات موجود، او هم‌اکنون در زندان تهران بزرگ نگهداری می‌شود.

در دوران بازداشت موقت، به وی اعلام شده که اتهامش «تبلیغ علیه نظام» است؛ با این حال، هیچ اطلاعات روشنی درباره سایر اتهامات احتمالی یا روند رسیدگی به پرونده او در دست نیست.

گفته می‌شود امیرعلی مرادی به‌جز دخترش، عضو نزدیک دیگری در خانواده ندارد.

#امیرعلی_مرادی #از_بازداشتیها_بگو


@Tavaana_TavaanaTech

بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی ایران در قدردانی از گردهمایی‌های جهانی؛ تأکید بر همبستگی ملی و تداوم امید به آزادی

جمعی از زندانیان سیاسی سابق و فعلی ایران با انتشار بیانیه‌ای، از گردهمایی‌های گسترده ایرانیان در روز جهانی اقدام، به‌ویژه اجتماع بزرگ مونیخ و تجمعات هم‌زمان در شهرهای مختلف جهان، قدردانی کرده و این رویدادها را نمادی از همبستگی ملی و تداوم اراده برای آزادی دانستند.

این بیانیه با عبارت‌های «به نام ایران، به نام آزادی و به نام مردمی که ایستاده‌اند تا میهن خود را بازپس گیرند» آغاز شده و امضاکنندگان آن تأکید کرده‌اند که «از پشت دیوارهای زندان و در شرایطی که می‌کوشند صدایمان را خاموش کنند، با قلبی سرشار از امید، غرور و سپاس، در برابر شکوه و عظمت گردهمایی بزرگ ایرانیان… سر تعظیم فرود می‌آوریم.»

در ادامه، از حضور گسترده ایرانیان در شهرهای مختلف جهان به‌عنوان پیامی روشن یاد شده است:
«ایران زنده است، اراده ملت زنده است، و فریاد آزادی خاموش‌شدنی نیست.»

امضاکنندگان بیانیه، این تجمع‌ها را «تنها یک تجمع» ندانسته و آن را «تجلی اراده یک ملت» توصیف کرده‌اند؛ ملتی که «سال‌ها رنج کشیده‌اند اما تسلیم نشده‌اند» و باور دارند «آینده ایران از آنِ آزادی است.»

در بخش دیگری از بیانیه، از برگزارکنندگان، سازمان‌دهندگان، داوطلبان و شرکت‌کنندگان قدردانی شده و آمده است:
«شما در آن روز نه فقط برای خود، بلکه برای میلیون‌ها ایرانی که امکان حضور نداشتند ایستادید و فریاد زدید، و این فریاد به درون زندان‌ها نیز رسید.»

همچنین از سخنان شاهزاده رضا پهلوی که بر «همبستگی ملی، امید به آینده و ضرورت نجات ایران» تأکید کرده‌اند، به‌عنوان پیامی نیرو‌بخش برای ادامه ایستادگی در سخت‌ترین شرایط یاد شده است.

در ادامه بیانیه با تأکید دوباره بر اتحاد ملی آمده است:
«بدانید که مردم ایران صدای شما را شنیدند.
بدانید که این همبستگی، این اتحاد و این اراده، پایه‌های استبداد را به لرزه درآورده است.
بدانید که هیچ قدرتی توان ایستادن در برابر ملتی بیدار و مصمم را ندارد.»

نویسندگان بیانیه در پایان با ابراز امید نسبت به آینده تصریح کرده‌اند که «روزی نه‌چندان دور، همین فریادها در خیابان‌های ایران طنین خواهد انداخت و ملت ایران… آزادی، سربلندی و شکوه میهن را جشن خواهد گرفت.»

این بیانیه به امضای ده‌ها تن از زندانیان سیاسی سابق و فعلی رسیده و در مجموع، بیش از هر چیز بر همبستگی ایرانیان در داخل و خارج از کشور به‌عنوان نیرویی تعیین‌کننده برای آینده ایران تأکید دارد.

اسامی امضاکنندگان:
فرشته سوری
سوری بابائی چگینی
رضا نوروزی
حجت الاه رافعی
بهفرلاله زاری
صالح خاموشی
حسین استاجی آریان
محمد حسین سهرابی
بختیار ساسانی
مسعود حساس
آزاد پیکری فرد
میثم غلامی
امین سخنور
کاظم علی نژاد بارانلو
شهریار بیات
علی اصغر حسنی راد
بختیار ساسانی
مرسل کتابی
وحید قدیرزاده
علی جهانیان
محسن خانمحمدی
سعید نسیمی
میثم محمدی
محمد دانیالی
غلامجسین بروجردی
رضا بهروز مرادی
حسن قرآن نویس
مجتبی ابراهیمی
مهدی ساورعلیا
افشار مونسی
علی مقصد جو
محمد سلطانی
محمد رهبری
علیرضا بهاری
میلاد حسنلوئی
محمد رضا عزیز محمدی
محمد رزازیان
حامد محمدی
فرشید لاهوتی
یاشار قضائی
سهراب حسن خانی

#بیانیه #همبستگی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

روایت جان‌باختن جاویدنام عرفان یوسفی؛ جوان ۲۶ ساله‌ای که پس از اصابت گلوله، در بیمارستان جان داد

۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، عرفان یوسفی، ۲۶ ساله، در محدوده فرمانداری شهرقدس (قلعه حسن‌خان) هدف اصابت گلوله قرار گرفت. او در لحظه تیرخوردن به اطرافیانش اعلام کرد که زخمی شده است. با باز بودن درِ یکی از خانه‌های اطراف، وی را به آنجا منتقل کردند تا خودرویی برای رساندنش به بیمارستان پیدا شود. پس از یافتن خودرو، عرفان به بیمارستان نور شهریار انتقال داده شد.

در مسیر بیمارستان، حدود ساعت ۹ شب، او با شماره‌ای ناشناس با خواهرش تماس گرفت و گفت: «به پهلوم تیر خورده و مردم دارن می‌برنم بیمارستان نور شهریار.»
در گفت‌وگوی کوتاه میان آن دو، خواهرش پس از شنیدن خبر تیرخوردن به او گفت به وجودش افتخار می‌کند و عرفان در حالی‌ که از درد شدید سخن می‌گفت، پاسخ داد: «نوکرتم آبجی، ولی انقدر درد دارم نفسم داره بند میاد.»

زمانی که پدر و خواهرش به بیمارستان رسیدند، عرفان از نخستین افرادی بود که به اتاق عمل منتقل شده بود. آنان تا نزدیک ساعت ۳ بامداد در بی‌خبری کامل از وضعیت او بودند تا اینکه با پیگیری‌های مداوم، خواهرش پیکر عرفان را در سردخانه بیمارستان شناسایی کرد. مسئولان بیمارستان از خانواده خواستند ساعت ۸ صبح برای تحویل گرفتن پیکر مراجعه کنند، اما حدود ساعت ۵ صبح نیروهای پلیس از درِ پشتی وارد شده و پیکر را از سردخانه به کهریزک منتقل کردند؛ اقدامی که به دور از دید مردم انجام شد.

بر اساس اطلاعات موجود، گلوله از پشت به پهلوی عرفان اصابت کرده و از جلو خارج شده بود؛ آسیبی که منجر به سوراخ شدن کامل ریه شده بود. گفته می‌شود او تا پیش از ورود به اتاق عمل زنده بوده، اما از درد شدید و بی‌حسی پاها شکایت داشته است.

کد پیکر در کهریزک ۱۱۹۴۳ اعلام شد. پیکر عرفان در ۲۰ دی‌ماه به شهرقدس منتقل و خانواده سرانجام در ۲۲ دی‌ماه موفق به برگزاری مراسم خاکسپاری شدند.
به گفته نزدیکان، خانواده او رؤیای دیدن مراسم ازدواج عرفان را در سر داشتند؛ رؤیایی که هرگز محقق نشد.

#عرفان_یوسفی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

به گزارش کانال «دانشجویان متحد»، در ادامه فشارها و برخوردهای امنیتی با دانشجویان، محمد اسدی، دانشجوی رشته پزشکی و دبیر کمیته صنفی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی تبریز، روز دوشنبه ۲۷ بهمن‌ماه بازداشت شده است.

بر اساس این گزارش، تاکنون اطلاعاتی درباره نهاد بازداشت‌کننده، اتهام‌های مطرح‌شده و محل نگهداری این دانشجو منتشر نشده و خانواده و هم‌دانشگاهی‌های او در بی‌خبری کامل به سر می‌برند.

اطلاع‌رسانی درباره وضعیت دانشجویان و دیگر بازداشت‌شدگان، به‌ویژه در شرایطی که نهاد بازداشت‌کننده و محل نگهداری اعلام نمی‌شود، اهمیت حیاتی دارد. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که سکوت و بی‌خبری، خطر نقض حقوق بازداشت‌شدگان را افزایش می‌دهد و انتشار خبر می‌تواند در کاهش فشارها و حفظ امنیت آنان مؤثر باشد.

در ماه‌های اخیر، علاوه بر دانشجویان، گزارش‌هایی از بازداشت یا احضار پزشکان و اعضای کادر درمان نیز منتشر شده است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره گسترش دامنه برخوردهای امنیتی به محیط‌های درمانی و دانشگاهی را افزایش داده است.
#از_بازداشتیها_بگو #نه_به_جمهوری_اسلامی #محمد_اسدی

@Tavaana_TavaanaTech

گزارش‌هایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که نشان می‌دهد روی برخی خانه‌ها در محله‌هایی مانند یوسف‌آباد و نقاطی دیگر از تهران علامت‌هایی نصب یا حک شده است. یکی از کاربران نوشته‌ وقتی از همسایه‌ها درباره این نشانه‌ها پرسیده‌، پاسخ شنیده‌ که این خانه‌ها در جریان اعتراضات به معترضان پناه داده بودند.
نشانه‌گذاری منازل شهروندان، آن هم با اتهام‌هایی سیاسی امنیتی، نه‌تنها نقض حریم خصوصی و امنیت فردی است بلکه می‌تواند زمینه‌ساز فشار، تهدید یا حتی حمله‌های بعدی شود.

این الگو—شناسایی، علامت‌گذاری و سپس اعمال فشار—برای بسیاری یادآور تجربه‌های تلخ تاریخی است. در آلمان دوره نازی، نشانه‌گذاری خانه‌ها و مغازه‌های یهودیان یکی از ابزارهای طرد اجتماعی و زمینه‌سازی برای سرکوب گسترده‌تر بود. شباهت در «روش»—یعنی جدا کردن و قابل‌تشخیص کردن گروهی از شهروندان از طریق علامت‌گذاری—همان چیزی است که امروز موجب نگرانی و مقایسه‌های تاریخی شده است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

خواهر جاویدنام سعید خورده فراهانی محل جان‌باختن او را گلباران می‌کند

سعید خورچه فراهانی بر اثر شلیک تک‌تیرانداز در افسریه تهران کشته شد.

سعید خورچه فراهانی، متولد ۲ دی‌ماه ۱۳۷۲، روز ۱۸ دی‌ماه در منطقه افسریه تهران در پی اصابت گلوله جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، تیراندازی از سوی فردی مستقر بر بام یک ساختمان و با استفاده از سلاح جنگی انجام شده و گلوله از ناحیه پشت سر به او برخورد کرده است؛ آسیبی که منجر به مرگ فوری وی در محل شد.
نزدیکان سعید خورچه فراهانی می‌گویند او پیش‌تر وصیت کرده بود که در صورت جان‌باختن، در اطلاعیه‌ها و بنرهای مراسمش عنوان «شهید در راه ایران» درج شود. با این حال، به گفته خانواده، اجازه ندادند این وصیت عملی شود.

#سعید_خورچه_فراهانی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
تداوم بی‌خبری از وضعیت سهند عباس‌نیا؛ دانشجوی هنر بازداشت‌شده در تبریز

بر اساس اطلاعات دریافتی، سهند عباس‌نیا، دانشجوی رشته هنر و از شهروندان تبریز، پس از بازداشت دوباره توسط نیروهای امنیتی همچنان در وضعیت بی‌خبری به‌سر می‌برد.
گزارش‌ها حاکی است که او روز ۱۹ دی‌ماه در حالی‌ که برای رفتن به محل کار خود در یکی از کافه‌های تبریز عازم بود، بازداشت و پس از سه روز آزاد شد. با این حال، مأموران امنیتی بار دیگر در تاریخ ۲ بهمن‌ماه با مراجعه به منزلش او را بازداشت کرده و با خود بردند.
از زمان این بازداشت دوم تاکنون، هیچ اطلاع روشنی درباره محل نگهداری، وضعیت جسمی یا روند پرونده قضایی وی منتشر نشده است. گفته می‌شود او پیش‌تر نیز در ارتباط با رویدادهای پس از جان‌باختن مهسا امینی دارای پرونده قضایی بوده است.
در همین حال، برخی شنیده‌ها از نگرانی نسبت به احتمال صدور احکام سنگین برای این دانشجو حکایت دارد؛ موضوعی که بر اضطراب خانواده افزوده است. به گفته یکی از دوستانش، خانواده سهند عباس‌نیا تحت فشار و هراس قرار دارند و امکان پیگیری مؤثر وضعیت او را ندارند.

#تبریز #سهند_عباس‌نیا #از_بازداشتیها_بگو #سهند_عباس_نیا

@Tavaana_TavaanaTech

فراخوان اعتصاب شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران برای نیمکت‌های خالی


شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در فراخوانی «برای نیمکت‌های خالی، برای رویاهای ناتمام» اعلام عزای عمومی و تعطیلی مدارس (اعتصاب) در روز چهارشنبه ۲۹ بهمن داد.

در این فراخوان آمده است:

بیش از دویست و سی کودک و نوجوان؛
بیش از دویست و سی رویای ناتمام؛
بیش از دویست و سی نیمکت خالی.
هر نیمکت خالی، زخمی عمیق است بر وجدان جامعه. جای دستی که باید بالا می‌رفت برای پاسخ دادن، جای خنده‌ای که باید زنگ تفریح را پر می‌کرد، و جای دفتری که باید پر از تمرین و آرزو می‌شد، اکنون سرد و خالی است.

در کنار این نیمکت‌ها، جای خالی معلمانی است که تنها جرمشان «فریاد زدنِ دردِ دانش‌آموز» بود.

کلاس‌هایی که اکنون نه دانش‌آموز دارد و نه معلم؛ تنها سکوتی مرگبار که فریاد می‌زند: «عدالت کجاست؟»

این‌ها عدد نبودند.
نام داشتند، خانواده داشتند، آینده داشتند…

وقتی کودکی کشته می‌شود، جامعه فقط سوگوار نمی‌شود؛ آینده‌اش تیرباران می‌شود.
ما سال‌هاست شاهد تعطیلی مدارس به بهانه‌های گوناگون هستیم:
برای آلودگی هوا، برای کمبود گاز، برای بحران‌های مختلف.

۱. از تمامی همکاران فرهنگی دعوت می‌شود روز چهارشنبه ۲۹ بهمن‌ماه، به نشانه سوگ و اعتراض، با اعتصاب، از حضور در کلاس‌های درس (مدرسه و اداره) خودداری کنند.

۲. از والدین محترم و آگاه دانش‌آموزان درخواست داریم تا برای حفظ امنیت فرزندان‌شان و به نشانه همبستگی با خانواده‌های داغدار، در این روز از فرستادن فرزندان خود به مدرسه خودداری نمایند.

۳. همچنین از عموم فرهنگیان و مردم شریف دعوت می‌شود تا در صورت امکان، در مراسم چهلم این عزیزان و کودکان جان‌باخته شرکت کرده و مرهمی بر داغ خانواده‌ها باشند.

نیمکت‌های خالی را عادی نمی‌کنیم.
فراموشی را نمی‌پذیریم.
مدرسه را به میدان مطالبه‌گری برای حق زندگی تبدیل می‌کنیم.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران
۲۷بهمن ماه ۱۴۰۴

#نیمکتهای_خالی
#کلاسهای_بی_معلم #اعتصاب_سراسری #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech