محمدعلی شهدادنژاد، متولد ۳۱ شهریور ۱۳۸۲، جوانی ۲۰ ساله و سرباز وظیفه ارتش بود که در توپخانه ۴۴ اصفهان خدمت می‌کرد. او مانند هزاران جوان دیگر در ایران، نه با انتخاب آزاد، بلکه زیر اجبار نظام سربازی به نیروهای مسلح پیوسته بود. به روایت یکی از نزدیکانش، در بحبوحه وضعیت جنگی، نیروهای کادر و رسمی پادگان محل خدمت او از محوطه اصلی خارج شده و در نقاط امن‌تری مستقر شده بودند، اما سربازان وظیفه را با ارعاب و تهدید – از جمله این‌که «اگر نیایید، دادگاهی می‌شوید و در شرایط جنگی خائن به کشور محسوب می‌شوید» – به داخل پادگان کشاندند. آن‌ها را در گودال‌هایی غیر اصولی و ناایمن مستقر کردند و همان عصر ده‌ها تریلی تجهیزات نظامی وارد پادگان شد؛ در حالی که فرماندهان شب را در خانه‌های خود گذراندند و این جوانان بی‌اختیار را در قلب خطر رها کردند. حدود ساعت یک و نیم بامداد ۸ فروردین، پادگان زیر آتش بمباران رفت و ده‌ها، شاید صدها سرباز به خاک و خون کشیده شدند؛ محمدعلی یکی از آن‌ها بود.

دو روز پیش از عزیمت دوباره به اصفهان و تنها سه روز پیش از کشته‌شدن، محمدعلی روی دستش تتویی زد که روی آن نوشته بود: «فرزند ایران و جان‌فدای میهن»؛ عبارتی که در سال‌های اخیر برای معرفی جان‌باختگان اعتراضات مردمی در ایران بسیار به کار رفته و برای نسل معترض، معنایی فراتر از یک شعار دارد. او پیش‌تر، در ۲۲ اسفند، وصیت‌نامه‌ای نوشته و در آن تأکید کرده بود که اگر برایش اتفاقی افتاد، او را «فرزند ایران و جان‌فدای میهن» معرفی کنند؛ وصیتی که نشان می‌دهد خود را فرزند مردمی می‌دید که برایشان جان می‌دهد، نه سرباز یک حکومت. نزدیکانش می‌گویند بسیاری از سربازانی که آن شب در پادگان ماندند، خودشان منتقد یا مخالف جمهوری اسلامی بودند؛ بعضی از آن‌ها پیش‌تر در اعتراضات خیابانی شرکت کرده و علیه همین حاکمیت شعار داده بودند، اما در نهایت، زیر اجبار خدمت سربازی و در شرایط ناامن، کشته شدند.

برادر محمدعلی نیز در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات مردمی بازداشت شده بود؛ خانواده‌ای که هم فرزند معترض در خیابان داشته، و هم سربازی که در چارچوب ارتش جان داده است. منبعی مطلع درباره خاکسپاری محمدعلی می‌گوید: «حقیقتاً آن لحظه باید سوگواری می‌کردم، ولی انگار مبارزه واجب‌تر بود.» او تأکید می‌کند که نگذاشته خون محمدعلی به نام حاکمیت مصادره شود یا او را «شهید» همان سیستمی معرفی کنند که با رها کردن سربازان وظیفه در موقعیت ناامن، زمینه مرگشان را فراهم کرده است. به گفته او، ویدیوی تشییع پیکر محمدعلی شهدادنژاد نشان می‌دهد مردم حاضر در مراسم، شعارهایی می‌دادند که با روایت رسمی جمهوری اسلامی هم‌خوانی نداشت و بیش از آن‌که او را «قهرمان جنگ» حاکمیت بنامند، همان عبارتی را که روی دستش حک کرده بود، تکرار می‌کردند: «فرزند ایران، جان‌فدای میهن».

#محمدعلی_شهدادنژاد #جنگ #سرباز_وظیفه #فرزند_ایران_جانفدای_میهن

@Tavaana_TavaanaTech

در میانه افزایش تنش‌ها و نگرانی‌ها از گسترش درگیری‌های منطقه‌ای، ۲۶۸ کنشگر سیاسی و مدنی، استاد دانشگاه و نماینده پیشین مجلس با صدور بیانیه‌ای اعلام کردند که مردم ایران خواهان جنگ نیستند و حق دارند در صلح، امنیت و زندگی شرافتمندانه به سر ببرند.

این بیانیه به شرح زیر است:

جنگ نمی‌خواهیم

بیانیه ۲۶۸ تن از فعالان سیاسی، مدنی، اساتید دانشگاه و نمایندگان سابق مجلس و …

هم‌میهنان و هم‌نوعان در سراسر جهان

ما، امضاکنندگان این بیانیه و همه شهروندان ایرانی، حق داریم در صلح و امنیت، زندگی شرافتمندانه‌ای داشته باشیم.

صلح، موهبتی الهی و حقی بشری است. کمینهِ بهره‌مندی از صلح، خاتمه کامل و قطعی جنگ و پایان دادن به هرگونه تهدید، نفرت‌پراکنی و جنگ‌افروزی است.

ما بر این باوریم که اکثریت قاطع مردم ایران خواهان صلح و برخورداری از حق زندگی شایسته‌اند. بنابراین، از آنجا که هیچ تصمیمی نباید برخلاف اراده ملت بر کشور حاکم شود ـ و این اراده همواره از طریق مراجعه به آرای عمومی قابل احراز است ـ مؤکداً به همه دولت‌ها و گروه‌های نظامی درگیر در مخاصماتِ ادامه‌دار اخیر در خاورمیانه و نیز تمامی کنشگران جامعه جهانی یادآور می‌شویم که نقض این حق مسلم ایرانیان، جنایتی بزرگ در حق ملتی است که جنگ نمی‌خواهد و طرفدار صلح است.

ما، علی‌رغم همه تفاوت‌هایمان، ندای “نه به جنگ” را سر می‌دهیم و تمامی هم‌وطنان خود را، فارغ از جنسیت، گرایش سیاسی و فکری، مذهب، قومیت و هرگونه تفاوت دیگر، صمیمانه فرامی‌خوانیم تا با تأیید این ندا، بر پژواک آن بیفزایند.

اگر پیل زوری وگر شیر چنگ
به نزدیک من صلح بهتر که جنگ (سعدی)

فهرست کامل اسامی امضاکنندگان
https://tinyurl.com/yj69v3jp

لازم به ذکر است، این بیانیه به دلیل محکوم نکردن آمریکا و اسرائیل مورد انتقاد جمعی از فعالان اصولگرا و اصلاح‌طلب حکومتی واقع شده است.

#جنگ #ایران

@Tavaana_TavaanaTech