Forwarded from گفتوشنود
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
رادان: اگر چادر ما را بگیرند، پرچم ما را هم میگیرند
- وظیفه چنین فردی حفظ امنیت است یا مراقبت از چادر؟
احمدرضا رادان، فرمانده انتظامی، «چادر» را «پرچم زن» نامید و گفت: «چرا بر چادر ما میتازند؟ وقتی مادر ما زن ما دختر ما پرچمدار شد، مرد ما و پسر ما میتواند زیر این پرچم علمدار شود. وقتی پرچم نباشد، علمی نیست. پرچم را بگیرند، علم افتاده.»
به نظر شما اینگونه مقولات فرهنگی و مرتبط با سبک زندگی که همه جا در حیطه اختیار و انتخاب فرد است، چه ارتباطی با یک سردار نظامی و امنیتی دارد؟!
در حوزه استحفاظی این فرد همه روزه و همه ساعته شاهد ناامنی و کیفقاپی و نزاع و درگیری هستیم و حتی تماسهای مردمی با پلیس هم راه به جایی نمیبرد و پلیسی در صحنه حاضر نمیشود. با این حال سرداران جمهوری اسلامی مدام در حال موعظه و برشمردن مزایای حجاب و یا کشف و انهدام مهمانیهای مختلط و … هستند!
نظر شما چیست و چه سخنی با سردار رادان دارید؟
#توتالیتاریسم #سبک_زندگی #رادان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
- وظیفه چنین فردی حفظ امنیت است یا مراقبت از چادر؟
احمدرضا رادان، فرمانده انتظامی، «چادر» را «پرچم زن» نامید و گفت: «چرا بر چادر ما میتازند؟ وقتی مادر ما زن ما دختر ما پرچمدار شد، مرد ما و پسر ما میتواند زیر این پرچم علمدار شود. وقتی پرچم نباشد، علمی نیست. پرچم را بگیرند، علم افتاده.»
به نظر شما اینگونه مقولات فرهنگی و مرتبط با سبک زندگی که همه جا در حیطه اختیار و انتخاب فرد است، چه ارتباطی با یک سردار نظامی و امنیتی دارد؟!
در حوزه استحفاظی این فرد همه روزه و همه ساعته شاهد ناامنی و کیفقاپی و نزاع و درگیری هستیم و حتی تماسهای مردمی با پلیس هم راه به جایی نمیبرد و پلیسی در صحنه حاضر نمیشود. با این حال سرداران جمهوری اسلامی مدام در حال موعظه و برشمردن مزایای حجاب و یا کشف و انهدام مهمانیهای مختلط و … هستند!
نظر شما چیست و چه سخنی با سردار رادان دارید؟
#توتالیتاریسم #سبک_زندگی #رادان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊17👍7😍4❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
دکتر مصطفی مهرآیین در این ویدیو به تحلیل سیاستهای فرهنگی و اجتماعی نظام جمهوری اسلامی میپردازد. او بیان میکند که سیاست رسمی حکومت پس از انقلاب، دخالت در حوزه فرهنگ و خاموش کردن صداهای متفاوت بوده است. او این رویکرد را به مثابه ایجاد یک "سطل زباله" فرهنگی توصیف میکند که در آن، تمام صداها، ایدهها، و رفتارهای متنوع که با نگاه نظام سازگار نیستند، کنار گذاشته شدهاند.
وی تاکید میکند که این تکصدایی، توان فکری جامعه را کاهش داده و عقل جمعی را به تعطیلی کشانده است، که نتیجه آن فقدان ایده و آرمان در مدیریت سیاسی و فرهنگی است. به اعتقاد او، نظام سیاسی به جای بهرهبرداری از استعدادهای درونی افراد جامعه، آنها را سرکوب کرده و به یکسانسازی اجباری در حوزههای مختلف از جمله پوشش، رفتار، و آیینها روی آورده است.
دکتر مهرآیین همچنین این نظام را "فاقد عقلانیت" توصیف میکند و میگوید که در آن، افراد ناآگاه و غیرمنطقی حکومت میکنند. او به مشکلات نظام آموزشی نیز اشاره دارد و آن را ابزاری برای پر کردن ذهن دانشآموزان با ایدههای نادرست و محدود کردن خلاقیتهای فردی میداند.
در نهایت، او نتیجه میگیرد که این سیاستهای تکصدایی باعث ایجاد دشمنی، افزایش اضطراب، و ترویج فرهنگ ترس در جامعه شده و نظام سیاسی را به یک ساختار ناتوان و سردرگم تبدیل کرده است که به جای حل مشکلات، به رفتارهای سطحی، بیمعنی و واکنشی متوسل میشود.
مرتبط:
انسانها در عصر ظلمت، اثر هانا آرنت
https://tavaana.org/hannah-arendt-men-in-dark-times/
#تکصدایی #سرکوب #نه_به_پوشش_اجباری #توتالیتاریسم #فاشیسم #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
وی تاکید میکند که این تکصدایی، توان فکری جامعه را کاهش داده و عقل جمعی را به تعطیلی کشانده است، که نتیجه آن فقدان ایده و آرمان در مدیریت سیاسی و فرهنگی است. به اعتقاد او، نظام سیاسی به جای بهرهبرداری از استعدادهای درونی افراد جامعه، آنها را سرکوب کرده و به یکسانسازی اجباری در حوزههای مختلف از جمله پوشش، رفتار، و آیینها روی آورده است.
دکتر مهرآیین همچنین این نظام را "فاقد عقلانیت" توصیف میکند و میگوید که در آن، افراد ناآگاه و غیرمنطقی حکومت میکنند. او به مشکلات نظام آموزشی نیز اشاره دارد و آن را ابزاری برای پر کردن ذهن دانشآموزان با ایدههای نادرست و محدود کردن خلاقیتهای فردی میداند.
در نهایت، او نتیجه میگیرد که این سیاستهای تکصدایی باعث ایجاد دشمنی، افزایش اضطراب، و ترویج فرهنگ ترس در جامعه شده و نظام سیاسی را به یک ساختار ناتوان و سردرگم تبدیل کرده است که به جای حل مشکلات، به رفتارهای سطحی، بیمعنی و واکنشی متوسل میشود.
مرتبط:
انسانها در عصر ظلمت، اثر هانا آرنت
https://tavaana.org/hannah-arendt-men-in-dark-times/
#تکصدایی #سرکوب #نه_به_پوشش_اجباری #توتالیتاریسم #فاشیسم #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍31💯1
Forwarded from گفتوشنود
واتسلاو هاول نویسنده، نمایشنامهنویس، اندیشمند و سیاستمدار اهل چک، یکی از چهرههای برجسته مبارزه با رژیمهای توتالیتر در قرن بیستم بود.
او در دوران حکومت کمونیستی چکسلواکی، با شجاعت و پایداری از حقوق بشر، آزادی بیان و کرامت انسانی دفاع کرد.
هاول علاوه بر فعالیتهای سیاسی و اجتماعیاش، بهواسطه آثار ادبی و نمایشنامههای تأثیرگذارش نیز شناخته میشود. او پس از فروپاشی رژیم کمونیستی، بهعنوان اولین رئیسجمهور چکسلواکیِ پساکمونیست انتخاب شد.
کتاب مشهور «قدرت بیقدرتان» (The Power of the Powerless) یکی از تأثیرگذارترین آثار هاول است که در آن به تحلیل وضعیت انسان در نظامهای سرکوبگر میپردازد.
در این اثر، هاول از مفهوم «زندگی در حقیقت» سخن میگوید و نشان میدهد که چگونه افراد عادی، با ایستادگی اخلاقی و امتناع از همکاری با دروغهای نظام، میتوانند قدرت واقعی را از آن خود کنند.
نسخه صوتی کتاب قدرت بیقدرتان را از سایت آموزشکده توانا بشنوید.
https://www.tavaana.org/the_power_of_the_powerless/
#واتسلاو_هاول #واسلاو_هاول #توتالیتاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
واتسلاو هاول نویسنده، نمایشنامهنویس، اندیشمند و سیاستمدار اهل چک، یکی از چهرههای برجسته مبارزه با رژیمهای توتالیتر در قرن بیستم بود.
او در دوران حکومت کمونیستی چکسلواکی، با شجاعت و پایداری از حقوق بشر، آزادی بیان و کرامت انسانی دفاع کرد.
هاول علاوه بر فعالیتهای سیاسی و اجتماعیاش، بهواسطه آثار ادبی و نمایشنامههای تأثیرگذارش نیز شناخته میشود. او پس از فروپاشی رژیم کمونیستی، بهعنوان اولین رئیسجمهور چکسلواکیِ پساکمونیست انتخاب شد.
کتاب مشهور «قدرت بیقدرتان» (The Power of the Powerless) یکی از تأثیرگذارترین آثار هاول است که در آن به تحلیل وضعیت انسان در نظامهای سرکوبگر میپردازد.
در این اثر، هاول از مفهوم «زندگی در حقیقت» سخن میگوید و نشان میدهد که چگونه افراد عادی، با ایستادگی اخلاقی و امتناع از همکاری با دروغهای نظام، میتوانند قدرت واقعی را از آن خود کنند.
نسخه صوتی کتاب قدرت بیقدرتان را از سایت آموزشکده توانا بشنوید.
https://www.tavaana.org/the_power_of_the_powerless/
#واتسلاو_هاول #واسلاو_هاول #توتالیتاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍16❤3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
استفاده ابزاری جمهوری اسلامی از روانپزشکی برای سرکوب مخالفان
در آستانهی سالگرد جانباختن کیانوش سنجری، یادآوری کنیم که چگونه حاکمیتهای توتالیتر در طول تاریخ، از روانپزشکی بهعنوان ابزار سرکوب استفاده کردهاند. همانطور که در این گفتوگوی شنیدنی میان بهرنگ رهبری، خبرنگار، و دکتر احمدرضا یزدی، روانشناس، آمده است، از شوروی استالینی تا جمهوری اسلامی ایران، یک الگوی تکراری وجود دارد: برچسب زدنِ بیماری روانی به مخالفان سیاسی برای بیاعتبارسازی و حذف اجتماعی آنان.
در بخشی از این مصاحبه، دکتر یزدی توضیح میدهد که رژیمهای تمامیتخواه، وقتی برچسبهایی چون «ضد انقلاب» یا «عامل بیگانه» کارایی خود را از دست میدهند، از ابزار روانپزشکی بهره میگیرند تا مخالف را نه بهعنوان معترض، بلکه بهعنوان «بیمار» معرفی کنند. او میگوید: «در ایرانِ امروز، همانطور که در چین و شوروی سابق شاهد بودیم، از بستری اجباری، شوک درمانی و داروهای روانپزشکی بهعنوان ابزار حذف روانی و اجتماعی استفاده میشود.»
در این گفتوگو به نامهایی اشاره میشود که قربانی این روش بودهاند: آهو دریایی، سامان یاسین، ملیکا قرهگزلو، ماهان جلالدوست، سها مرتضوی، هاشم خواستار، بهنام محجوبی و از البته کیانوش سنجری — جوانی که از نوجوانی بارها بازداشت شد، در انفرادی نگهداری شد و در یکی از بازداشتها به آسایشگاه روانی منتقل گردید و همه میدانیم چه اتفاقاتی پس از آن افتاد.
دکتر یزدی تأکید میکند: «این روشها نشانهی شکست رژیم است، نه قدرت آن؛ زیرا دیگر جامعه برچسبهای سیاسی را باور ندارد، و حکومت ناچار به سوءاستفاده از روانپزشکی شده است.»
🔸 از بهرنگ رهبری و دکتر احمدرضا یزدی سپاسگزاریم که فایل این گفتوگو را در اختیار ما قرار دادند.
ـ در صورتی که بازداشت شدید یا از خانوادههای دادخواه هستید و به روانشناس نیاز دارید، با ادمین توانا تماس بگیرید.
درسنامه «راهنمای حمایت روانی-اجتماعی از زندانیان سیاسی
https://tavaana.org/mental-health-political-prisoners-ebook/
سلامت روان زندانیان سیاسی
https://tavaana.org/psychosocial-s
در چنگ استبداد چگونه دوام بیاوریم؟
https://tavaana.org/resilience-prison-detention-interrogation-iran/
زخمهای پنهان؛ راهنمای مقدماتی برای فهم تراما در قربانیان سرکوب
https://tavaana.org/trauma-among-political-prisoners-in-iran/
#روانشناسی #ابزار_سرکوب #سرکوب_مخالفان #مجنون_انگاری #زندانیان_سیاسی #استبداد #توتالیتر #توتالیتاریسم #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
در آستانهی سالگرد جانباختن کیانوش سنجری، یادآوری کنیم که چگونه حاکمیتهای توتالیتر در طول تاریخ، از روانپزشکی بهعنوان ابزار سرکوب استفاده کردهاند. همانطور که در این گفتوگوی شنیدنی میان بهرنگ رهبری، خبرنگار، و دکتر احمدرضا یزدی، روانشناس، آمده است، از شوروی استالینی تا جمهوری اسلامی ایران، یک الگوی تکراری وجود دارد: برچسب زدنِ بیماری روانی به مخالفان سیاسی برای بیاعتبارسازی و حذف اجتماعی آنان.
در بخشی از این مصاحبه، دکتر یزدی توضیح میدهد که رژیمهای تمامیتخواه، وقتی برچسبهایی چون «ضد انقلاب» یا «عامل بیگانه» کارایی خود را از دست میدهند، از ابزار روانپزشکی بهره میگیرند تا مخالف را نه بهعنوان معترض، بلکه بهعنوان «بیمار» معرفی کنند. او میگوید: «در ایرانِ امروز، همانطور که در چین و شوروی سابق شاهد بودیم، از بستری اجباری، شوک درمانی و داروهای روانپزشکی بهعنوان ابزار حذف روانی و اجتماعی استفاده میشود.»
در این گفتوگو به نامهایی اشاره میشود که قربانی این روش بودهاند: آهو دریایی، سامان یاسین، ملیکا قرهگزلو، ماهان جلالدوست، سها مرتضوی، هاشم خواستار، بهنام محجوبی و از البته کیانوش سنجری — جوانی که از نوجوانی بارها بازداشت شد، در انفرادی نگهداری شد و در یکی از بازداشتها به آسایشگاه روانی منتقل گردید و همه میدانیم چه اتفاقاتی پس از آن افتاد.
دکتر یزدی تأکید میکند: «این روشها نشانهی شکست رژیم است، نه قدرت آن؛ زیرا دیگر جامعه برچسبهای سیاسی را باور ندارد، و حکومت ناچار به سوءاستفاده از روانپزشکی شده است.»
🔸 از بهرنگ رهبری و دکتر احمدرضا یزدی سپاسگزاریم که فایل این گفتوگو را در اختیار ما قرار دادند.
ـ در صورتی که بازداشت شدید یا از خانوادههای دادخواه هستید و به روانشناس نیاز دارید، با ادمین توانا تماس بگیرید.
درسنامه «راهنمای حمایت روانی-اجتماعی از زندانیان سیاسی
https://tavaana.org/mental-health-political-prisoners-ebook/
سلامت روان زندانیان سیاسی
https://tavaana.org/psychosocial-s
در چنگ استبداد چگونه دوام بیاوریم؟
https://tavaana.org/resilience-prison-detention-interrogation-iran/
زخمهای پنهان؛ راهنمای مقدماتی برای فهم تراما در قربانیان سرکوب
https://tavaana.org/trauma-among-political-prisoners-in-iran/
#روانشناسی #ابزار_سرکوب #سرکوب_مخالفان #مجنون_انگاری #زندانیان_سیاسی #استبداد #توتالیتر #توتالیتاریسم #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍13🕊2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی»، دانشآموزان حضور در رنگی داشتند. آنها در خیابان و در مدرسه اعتراض خود را بیان میکردند. جمهوری اسلامی برای سرکوب دانشآموزان روشی در پیش گرفت که پیشتر در کشور افغانستان به کار گرفته شده بود. استفاده از یک ماده شیمیایی بد بو در مدارس سراسر کشور که موجب میشد حال دانشآموزان بد شود. این کار به طور سازماندهی شده انجام میشد.
اما مقامات حکومتی و وابستگان به آنها بیان میکردند که این بد شدن حال دانشآموزان ناشی از یک عامل روانی و هیستری جمعی است و عامل بیرونی ندارد.
در این گفتوگوی شنیدنی میان بهرنگ رهبری، خبرنگار، و دکتر احمدرضا یزدی، روانشناس، درباره این موضوع صحبت میشود.
🔸 از بهرنگ رهبری و دکتر احمدرضا یزدی سپاسگزاریم که فایل این گفتوگو را در اختیار ما قرار دادند.
ـ در صورتی که بازداشت شدید یا از خانوادههای دادخواه هستید و به روانشناس نیاز دارید، با ادمین توانا تماس بگیرید.
درسنامه «راهنمای حمایت روانی-اجتماعی از زندانیان سیاسی
https://tavaana.org/mental-health-political-prisoners-ebook/
سلامت روان زندانیان سیاسی
https://tavaana.org/psychosocial-s
در چنگ استبداد چگونه دوام بیاوریم؟
https://tavaana.org/resilience-prison-detention-interrogation-iran/
زخمهای پنهان؛ راهنمای مقدماتی برای فهم تراما در قربانیان سرکوب
https://tavaana.org/trauma-among-political-prisoners-in-iran/
#روانشناسی #حمله_شیمیایی_به_مدارس #استبداد #توتالیتر #توتالیتاریسم #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
اما مقامات حکومتی و وابستگان به آنها بیان میکردند که این بد شدن حال دانشآموزان ناشی از یک عامل روانی و هیستری جمعی است و عامل بیرونی ندارد.
در این گفتوگوی شنیدنی میان بهرنگ رهبری، خبرنگار، و دکتر احمدرضا یزدی، روانشناس، درباره این موضوع صحبت میشود.
🔸 از بهرنگ رهبری و دکتر احمدرضا یزدی سپاسگزاریم که فایل این گفتوگو را در اختیار ما قرار دادند.
ـ در صورتی که بازداشت شدید یا از خانوادههای دادخواه هستید و به روانشناس نیاز دارید، با ادمین توانا تماس بگیرید.
درسنامه «راهنمای حمایت روانی-اجتماعی از زندانیان سیاسی
https://tavaana.org/mental-health-political-prisoners-ebook/
سلامت روان زندانیان سیاسی
https://tavaana.org/psychosocial-s
در چنگ استبداد چگونه دوام بیاوریم؟
https://tavaana.org/resilience-prison-detention-interrogation-iran/
زخمهای پنهان؛ راهنمای مقدماتی برای فهم تراما در قربانیان سرکوب
https://tavaana.org/trauma-among-political-prisoners-in-iran/
#روانشناسی #حمله_شیمیایی_به_مدارس #استبداد #توتالیتر #توتالیتاریسم #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊16👍4❤3
دور جدید سرکوب روشنفکران: تحلیل تئوریکی یک بحران نهادی
پیام همراهان
فضای دانشگاهی و هنری ایران یک بار دیگر شاهد موجی از برخوردهای خشونتبار، حذف و اخراج استادان، منتقدان و هنرمندان است. گزارشها از تشدید فعالیت نهادهای امنیتی- ایدئولوژیک در محیطهای آکادمیک حکایت دارد؛ نهادهایی که با تشکیل پروندههای امنیتی و اتهامزنیهای سیاسی و اعتقادی، به خاموش کردن صداهای مستقل و انتقادی میپردازند.
در دانشگاهها و بهخصوص واحدهای دانشگاه آزاد، مسئولین حراست، مسئولین گزینش، مسئولین بسیج اساتید، دفتر فرهنگ اسلامی با همراهی برخی از رؤسای دانشگاه، تیمهایی تشکیل دادهاند و با تشکیل پرونده، اخراج اساتید را از سر گرفتهاند.
برای درک عمق این رویداد، باید فراتر از تحلیلهای سیاسی روزمره رفت و آن را در چارچوب تئوریکی و با توجه به نظریههای قدرت، نظارت و میدانهای نبرد نمادین بررسی کرد.
در قلب این پدیده، تقابلی تاریخی میان دو گونه از «قدرت» نهفته است: قدرت نهادیشده (حکومتی) و قدرت نمادین. دانشگاه و عرصه هنر، به عنوان کانونهای تولید «قدرت نمادین»، یعنی قدرت تعریف واقعیت، مشروعیتبخشی به گفتمانها و شکلدهی به ذهنیتها، همواره در کانون توجه نظامهای سیاسی اقتدارگرا بودهاند.
روشنفکران و استادان دانشگاه، با تولید دانش و نقد، این قدرت نمادین را در اختیار دارند. هنگامی که گفتمان مسلط حکومت با چالشهای فکری و ایدئولوژیک روبرو میشود، طبیعی است که به سرکوب تولیدکنندگان گفتمانهای رقیب روی آورد. این سرکوب، نه یک واکنش تصادفی، بلکه استراتژیی برای حفظ انحصار در تعریف «حقیقت» و «امنیت» است.
از منظر نظریه «زیستقدرت» فوکو، این رویدادها را میتوان نمونهای از «مدیریت جمعیت» دانست. حکومتهای مدرن تنها به کنترل جسم افراد اکتفا نمیکنند، بلکه میکوشند «زندگی» را در تمامی ابعادش، از جمله افکار، باورها و هویت، مدیریت و کنترل کنند. دانشگاه و محیطهای هنری، فضاهایی هستند که در آنها «سوژه»های مستقل و نقاد شکل میگیرند. حمله نظاممند به این فضاها، تلاشی است برای بازتولید «سوژههای مطیع»؛ افرادی که نه تنها در رفتار، بلکه در اندیشه و اعتقاد نیز با هنجارهای تعیینشده از سوی قدرت همسو هستند. اتهامهای «اعتقادی- فکری» نشان میدهد که قدرت، قلمرو خصوصی اندیشه را نیز قلمرو عمومی خود میداند و حق دخالت در آن را برای خود محفوظ میدارد.
این فرآیند با مفهوم «هژمونی» آنتونیو گرامشی نیز قابل تحلیل است. حکومت میکوشد با استفاده از ابزارهای «اجبار» (نهادهای سرکوبگر)، توازن را در «میدان نبرد هژمونیک» به نفع خود تغییر دهد. زمانی که قانعکردن (اقناع) و جلب رضایت، که ارکان اصلی هژمونی هستند، با مشکل مواجه میشوند، ابزارهای قهری و خشن به میدان میآیند. اخراج استادان و سکوت تحمیلشده بر هنرمندان، نشانهای از تضعیف هژمونی موجود و تلاش برای جبران این ضعف از طریق اعمال خشونت نهادی است. این اقدام در بلندمدت میتواند به مشروعیت نظام لطمه بزند، زیرا آشکارا نشان میدهد که وفاداری ایدئولوژیک بر شایستگی علمی و استقلال فکری اولویت دارد.
پیامدهای این رویدادها ویرانگر است. اولاً، این اقدامات به «فرار مغزها» و «فرار اندیشهها» دامن میزند. با بسته شدن فضای نقد و گفتوگو، بسیاری از نخبگان فکری یا کشور را ترک میکنند یا به سکوت و انزواء روی میآورند. این امر منجر به فقر علمی و فرهنگی و قطع ارتباط دانشگاه و هنر ایران با جریانهای جهانی فکر میشود. ثانیاً، فضای بیاعتمادی و ترس در دانشگاهها نهادینه میشود. رابطه استاد و دانشجو مخدوش شده و به جای خلاقیت و پرسشگری، همشکلی و تقلید ترویج میشود. در چنین فضایی، دانشگاه دیگر «میدان تولید دانش» نیست، بلکه به «دستگاه ایدئولوژیک دولت» تبدیل میشود.
در نهایت، این دور جدید سرکوب را باید نشانهای از یک بحران بزرگتر دانست: بحران گفتوگو. هنگامی که یک ساختار سیاسی، توانایی و ظرفیت شنیدن، تحمل و پاسخ منطقی به صدای مخالف را از دست میدهد، تنها راه چاره را در حذف فیزیکی و نمادین مخالف میبیند. این استراتژی اگرچه ممکن است در کوتاهمدت فضایی به ظاهر آرام ایجاد کند، اما در عمق جامعه، گسلهای اجتماعی را تعمیق کرده و نارضایتی را به سوختی زیر خاکستر تبدیل میکند. تاریخ نشان داده است که حذف روشنفکران، آتش اندیشه را خاموش نمیکند، بلکه تنها آن را به کورههای زیرزمینی میبرد تا روزی با شدتی بیشتر شعلهور شود.
#سرکوب_دانشگاه #استبداد #عرصه_عمومی #کنترل #توتالیتاریسم #ولایت_فقیه #حکومت_ایدئولوژیک #دانشگاه #سرکوب_اساتید #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
پیام همراهان
فضای دانشگاهی و هنری ایران یک بار دیگر شاهد موجی از برخوردهای خشونتبار، حذف و اخراج استادان، منتقدان و هنرمندان است. گزارشها از تشدید فعالیت نهادهای امنیتی- ایدئولوژیک در محیطهای آکادمیک حکایت دارد؛ نهادهایی که با تشکیل پروندههای امنیتی و اتهامزنیهای سیاسی و اعتقادی، به خاموش کردن صداهای مستقل و انتقادی میپردازند.
در دانشگاهها و بهخصوص واحدهای دانشگاه آزاد، مسئولین حراست، مسئولین گزینش، مسئولین بسیج اساتید، دفتر فرهنگ اسلامی با همراهی برخی از رؤسای دانشگاه، تیمهایی تشکیل دادهاند و با تشکیل پرونده، اخراج اساتید را از سر گرفتهاند.
برای درک عمق این رویداد، باید فراتر از تحلیلهای سیاسی روزمره رفت و آن را در چارچوب تئوریکی و با توجه به نظریههای قدرت، نظارت و میدانهای نبرد نمادین بررسی کرد.
در قلب این پدیده، تقابلی تاریخی میان دو گونه از «قدرت» نهفته است: قدرت نهادیشده (حکومتی) و قدرت نمادین. دانشگاه و عرصه هنر، به عنوان کانونهای تولید «قدرت نمادین»، یعنی قدرت تعریف واقعیت، مشروعیتبخشی به گفتمانها و شکلدهی به ذهنیتها، همواره در کانون توجه نظامهای سیاسی اقتدارگرا بودهاند.
روشنفکران و استادان دانشگاه، با تولید دانش و نقد، این قدرت نمادین را در اختیار دارند. هنگامی که گفتمان مسلط حکومت با چالشهای فکری و ایدئولوژیک روبرو میشود، طبیعی است که به سرکوب تولیدکنندگان گفتمانهای رقیب روی آورد. این سرکوب، نه یک واکنش تصادفی، بلکه استراتژیی برای حفظ انحصار در تعریف «حقیقت» و «امنیت» است.
از منظر نظریه «زیستقدرت» فوکو، این رویدادها را میتوان نمونهای از «مدیریت جمعیت» دانست. حکومتهای مدرن تنها به کنترل جسم افراد اکتفا نمیکنند، بلکه میکوشند «زندگی» را در تمامی ابعادش، از جمله افکار، باورها و هویت، مدیریت و کنترل کنند. دانشگاه و محیطهای هنری، فضاهایی هستند که در آنها «سوژه»های مستقل و نقاد شکل میگیرند. حمله نظاممند به این فضاها، تلاشی است برای بازتولید «سوژههای مطیع»؛ افرادی که نه تنها در رفتار، بلکه در اندیشه و اعتقاد نیز با هنجارهای تعیینشده از سوی قدرت همسو هستند. اتهامهای «اعتقادی- فکری» نشان میدهد که قدرت، قلمرو خصوصی اندیشه را نیز قلمرو عمومی خود میداند و حق دخالت در آن را برای خود محفوظ میدارد.
این فرآیند با مفهوم «هژمونی» آنتونیو گرامشی نیز قابل تحلیل است. حکومت میکوشد با استفاده از ابزارهای «اجبار» (نهادهای سرکوبگر)، توازن را در «میدان نبرد هژمونیک» به نفع خود تغییر دهد. زمانی که قانعکردن (اقناع) و جلب رضایت، که ارکان اصلی هژمونی هستند، با مشکل مواجه میشوند، ابزارهای قهری و خشن به میدان میآیند. اخراج استادان و سکوت تحمیلشده بر هنرمندان، نشانهای از تضعیف هژمونی موجود و تلاش برای جبران این ضعف از طریق اعمال خشونت نهادی است. این اقدام در بلندمدت میتواند به مشروعیت نظام لطمه بزند، زیرا آشکارا نشان میدهد که وفاداری ایدئولوژیک بر شایستگی علمی و استقلال فکری اولویت دارد.
پیامدهای این رویدادها ویرانگر است. اولاً، این اقدامات به «فرار مغزها» و «فرار اندیشهها» دامن میزند. با بسته شدن فضای نقد و گفتوگو، بسیاری از نخبگان فکری یا کشور را ترک میکنند یا به سکوت و انزواء روی میآورند. این امر منجر به فقر علمی و فرهنگی و قطع ارتباط دانشگاه و هنر ایران با جریانهای جهانی فکر میشود. ثانیاً، فضای بیاعتمادی و ترس در دانشگاهها نهادینه میشود. رابطه استاد و دانشجو مخدوش شده و به جای خلاقیت و پرسشگری، همشکلی و تقلید ترویج میشود. در چنین فضایی، دانشگاه دیگر «میدان تولید دانش» نیست، بلکه به «دستگاه ایدئولوژیک دولت» تبدیل میشود.
در نهایت، این دور جدید سرکوب را باید نشانهای از یک بحران بزرگتر دانست: بحران گفتوگو. هنگامی که یک ساختار سیاسی، توانایی و ظرفیت شنیدن، تحمل و پاسخ منطقی به صدای مخالف را از دست میدهد، تنها راه چاره را در حذف فیزیکی و نمادین مخالف میبیند. این استراتژی اگرچه ممکن است در کوتاهمدت فضایی به ظاهر آرام ایجاد کند، اما در عمق جامعه، گسلهای اجتماعی را تعمیق کرده و نارضایتی را به سوختی زیر خاکستر تبدیل میکند. تاریخ نشان داده است که حذف روشنفکران، آتش اندیشه را خاموش نمیکند، بلکه تنها آن را به کورههای زیرزمینی میبرد تا روزی با شدتی بیشتر شعلهور شود.
#سرکوب_دانشگاه #استبداد #عرصه_عمومی #کنترل #توتالیتاریسم #ولایت_فقیه #حکومت_ایدئولوژیک #دانشگاه #سرکوب_اساتید #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤12🕊3👍2