عفو بین‌الملل: حمله ماموران سرکوب به بیمارستان در ایلام نقض حقوق بین‌الملل است

سازمان عفو بین‌الملل در واکنش به حمله ماموران سرکوب به یک بیمارستان در ایلام با محکوم کردن این اقدام اعلام کرد حمله به یک بیمارستان جایی که معترضان مجروح برای دریافت مراقبت‌های پزشکی یا پناه گرفتن حضور داشتند، نقض حقوق بین‌الملل است.
عفو بین‌الملل در این بیانیه افزود: این اقدام نشان می‌دهد که مقامات جمهوری اسلامی تا چه حد حاضرند برای سرکوب اعتراضات و خاموش کردن صدای مخالفان پیش بروند.

#اعتراضات_سراسری #سرکوب #ایلام #عفو_بین_الملل #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دادستان تربت‌حیدریه از صدور حکم ۶۰ سال حبس و ۲۰ سال تبعید و مجازات تکمیلی برای چند تن از هواداران جریان “یمانی” خبر داد. او بدون اشاره به تعداد محکومان، آنان را «لیدرها و فعالان مجازی وابسته به جریان بهائیت نوظهور» توصیف کرد.

دادستان عمومی و انقلاب تربت‌حیدریه از صدور حکم حبس برای چند تن از هواداران جریان “یمانی” خبر داد.
محمدحسین حسن‌نژاد در این خصوص گفت: “بر اساس حکم صادره، لیدرها و فعالان مجازی این گروه مذهبی در مجموع به ۶۰ سال حبس، ۱۶۰ سال محرومیت از خدمات اجتماعی و ۲۰ سال تبعید به مناطق گرمسیر مرزی محکوم شدند. علاوه بر این هرکدام از این افراد مشمول پرداخت ۸۰۰ میلیون ریال جزای نقدی نیز شدند.”
وی این شهروندان را «متهمان اصلی پرونده عناصر وابسته به جریان انحرافی احمد اسماعیل بصری ملقب به بهائیت نوظهور» عنوان کرد.

به گفته او، این احکام بر اساس مواد ۴۹۹ و ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی صادر
شده‌اند.

جریان یمانی به رهبری احمد الحسن، جنبشی مذهبی درون فضای شیعه است که ‌باور دارند احمد الحسن «یمانی موعود» و فرستاده امام دوازدهم (امام مهدی) است. پیروان این جریان معتقدند او مأمور هدایت مردم پیش از ظهور مهدی است و اطاعت از او را واجب می‌دانند. این جریان با تفسیر خاص خود از روایات آخرالزمانی، بسیاری از مراجع و ساختار سنتی مرجعیت شیعه را رد می‌کند و به همین دلیل از سوی علمای رسمی شیعه، جریانی انحرافی و فاقد اعتبار دینی شناخته می‌شود.

#یمانی #احمدالحسن #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
غزل مرزبان، فعال مدنی و نوکیش کاتولیک مسیحی، نیمه‌شب چهارشنبه ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ با یورش خشونت‌آمیز مأموران لباس‌شخصی وابسته به اطلاعات سپاه به منزل شخصی‌اش در تهران بازداشت شد. این بازداشت در حالی صورت گرفت که او در خواب بود.

بر اساس گزارش‌های رسیده، مأموران با شکستن درِ منزل، او را با فحاشی، اجبار و خشونت از خواب بیدار کرده و تنها به او فرصت پوشیدن یک دست لباس داده‌اند. در جریان این یورش، برخی وسایل شخصی او از جمله کتاب مقدس (انجیل) و حتی درخت کریسمس نیز توقیف و به انباری منتقل شده است.

غزل مرزبان کارمند یک فروشگاه بزرگ زنجیره‌ای بوده و طبق گفته نزدیکانش، از صبح زود تا غروب مشغول کار روزانه بوده است. مأموران در زمان بازداشت هیچ‌گونه توضیحی درباره اتهام یا دلایل بازداشت ارائه نکرده‌اند.

از زمان بازداشت تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت، محل نگهداری یا شرایط جسمی و روانی او در دست نیست. تنها تماس کوتاه او با همسرش حاکی از نگهداری‌اش در بازداشتگاه اطلاعات بوده است. نگرانی‌ها درباره احتمال اعتراف اجباری و شکنجه به‌شدت افزایش یافته است.

با گذشت بیش از یک هفته از بازداشت (تا سوم بهمن‌ماه)، همسر او به دلیل بی‌خبری مطلق، اقدام به اعلام مفقودی و ثبت شکایت رسمی در دادسرا کرده است.

غزل مرزبان پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های مذهبی و اعتقاداتش با فشارهای امنیتی مواجه بوده و در سال ۱۴۰۲ بازداشت شده بود. اتهامات او معمولاً تحت عناوینی چون «تبلیغ علیه نظام» یا «اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل کلیساهای خانگی» مطرح شده؛ اتهاماتی که به‌طور گسترده علیه نوکیشان مسیحی در ایران به‌کار می‌رود.

فعالان حقوق بشر خواستار اطلاع‌رسانی فوری درباره وضعیت او و پایان بازداشت‌های خودسرانه مبتنی بر باورهای دینی هستند.

#نوکیش_مسیحی #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

سیاست جمهوری اسلامی در قبال آزادی باور و ادیان، همواره بر پایه سرکوب سیستماتیک، امنیتی‌سازی عقیده و حذف سازمان‌یافته اقلیت‌های دینی استوار بوده است. این سرکوب نه‌تنها مستمر، بلکه در بزنگاه‌های سیاسی و اجتماعی به‌طور محسوسی تشدید می‌شود؛ از خیزش «زن، زندگی، آزادی» پس از قتل مهسا امینی گرفته تا جنگ دوازده‌روزه و موج‌های اخیر اعتراضات سراسری. در چنین مقاطعی، حکومت با بهره‌گیری از فضای امنیتی، فشار بر اقلیت‌های دینی را افزایش داده و با پرونده‌سازی، بازداشت و اتهامات ساختگی، آنان را به ابزاری برای انحراف افکار عمومی و توجیه سرکوب گسترده‌تر جامعه تبدیل می‌کند.

اکانت رسمی وزارت خارجه ایالات متحده امریکا نوشت:

‏در پی اعتراضات اخیر، رژیم جمهوری اسلامی بار دیگر سرکوب خود علیه اقلیت‌های دینی را تشدید کرده است. بهائیان، که تحت‌سخت‌ترین آزارهای مذهبی در ایران قرار دارند، به اتهامات دروغین جاسوسی و ارتباط با صهیونیسم بازداشت می‌شوند. این الگوی همیشگی رژیم است: هرگاه جمعیتی گسترده را سرکوب می‌کند، از این فرصت برای مقصر جلوه دادن بهائیان و دیگر اقلیت‌های دینی، از جمله مسیحیان، یهودیان، زرتشتیان و سنی مذهب‌ها، با استفاده از اتهامات بی‌اساس برای توجیه سرکوب بهره می‌برد. این حملات سیستماتیک نقض آشکار حقوق بشر است. هیچ‌کس فریب نمی‌خورد، ما می‌دانیم این بخشی از تلاش گستردهٔ رژیم برای ساکت کردن هر کسی است که از حکومت تبعیت نمی‌کند.

@usabehfarsi

‏⁧#آزادی_دین #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

آفرین بشاش شهروند ۴۵ سالهٔ بهائی ساکن مشهد، روز یکشنبه ۲۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ در محل کار خود توسط مامورین اطلاعات دستگیر و به مکانی نامعلوم منتقل شد. او پس از چند روز بازجویی به زندان وکیل‌آباد منتقل شده و تاکنون در وضعیتی نامشخص در این زندان به‌سر می‌برد.

خانم بشاش هیچ‌ فامیل نزدیکی در مشهد ندارد که بتواند در زندان با او ملاقات کند. به همین دلیل خالهٔ او که در تهران سکونت دارد، به ناچار به مشهد سفر کرده تا بتواند وضعیت خواهرزاده‌اش را پیگیری کند. با این‌حال در ابتدا به او نیز اجازهٔ ملاقات داده نشد و پس از مدتی از طریق نامه‌نگاری از داخل زندان و نیز پیگیری‌های خالهٔ خانم بشاش، امکان ملاقات فراهم گردید.

در روزهای اول زمستان با وجود درخواست لباس گرم از سوی خانم بشاش، مسئولین از تحویل لباس‌هایی که خاله‌اش برای او برده بود خودداری کردند. این موضوع به بیمار شدن خانم بشاش در زندان منجر شد.

لازم به ذکر است طی هفته‌های اول، او و دیگر بازداشتی‌ها را در بند قرنطینه نگه می‌داشتند که محیطی بسیار شلوغ و کثیف است. پس از مدتی او را به بند دیگری منتقل کردند که آن‌جا اجازهٔ برقراری تماس تلفنی نیز وجود نداشت. در نهایت او به بندی منتقل شد که به او امکان برقراری تماس‌های تلفنی بسیار کوتاه، در حد دو یا سه دقیقه، با خاله‌اش را می‌دهد.

در این مدت، بارها به دادگاه انقلاب مشهد مراجعه شده و پروندهٔ او مورد پیگیری قرار گرفته است، اما تا به امروز هیچ جواب مشخصی دریافت نشده و اتهامات مطروحه علیه او عنوان نشده است.

آفرین بشاش در پایان ملاقات حضوری که دوشنبه ۲۷ بهمن‌ماه با خاله‌اش داشته، از طرف مامور زندان برای شرکت در جلسهٔ دادگاه در داخل زندان فراخوانده ‌شده است. گفته می‌شود که او و تعدادی دیگر از دستگیرشدگان اخیر در داخل زندان محاکمه شده‌اند و در حال حاضر او و بستگانش نگران صدور حکم هستند.

در این مدت تمام تلاش‌ها برای تبدیل بازداشت موقت یک ماههٔ خانم بشاش به تعیین قرار وثیقه و آزادی موقت، با شکست مواجه شده است. این در حالی است که همان یک ماه بازداشت موقت نیز در تاریخ ۲۱ بهمن‌ماه خاتمه پیدا کرده است. تداوم بازداشت و بلاتکلیفی وضعیت او بر نگرانی نزدیکان وی افزوده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

رویا استوار، شهروند بهایی، توسط شعبه ۱۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب اصفهان به ریاست وحید همت‌نژاد به پنج سال حبس، ۱۶۵ میلیون تومان جزای نقدی و ۱۵ سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شده است.

بر پایه این گزارش، خانم استوار در اول تیر ۱۴۰۳ هنگام ورود به ایران در فرودگاه اصفهان مورد بازجویی قرار گرفت و تمامی لوازم الکترونیکی و گذرنامه وی ضبط شد. او دو ماه بعد به اطلاعات اصفهان احضار و بازجویی شد و در چهارم آبان همان سال، پس از مراجعه به دادگاه در پی دریافت ابلاغیه، با تودیع وثیقه یک میلیارد تومانی آزاد گردید.

جلسه رسیدگی به پرونده در یکم بهمن ۱۴۰۴ بدون حضور متهم و با حضور وکیل وی برگزار شد. بنا بر گزارش، قاضی پرونده در جریان رسیدگی اظهار داشته است که «نصف این شلوغی‌ها به‌خاطر بهایی‌هاست». در نهایت، دادگاه وی را به اتهام فعالیت تبلیغی مخل به شرع اسلام و اهانت به اسلام به پنج سال حبس، ۱۶۵ میلیون تومان جزای نقدی و پانزده سال محرومیت از حقوق اجتماعی و همچنین به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به یک سال حبس محکوم کرد که بر اساس حکم صادره، مجازات اشد یعنی پنج سال حبس قابل اجرا اعلام شده است.

#بهائیان_ایران #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا #داستان_ما_یکیست

@Dialogue1402

گزارش چهار سازمان مسیحی: موج بی‌سابقه بازداشت و صدور احکام سنگین برای مسیحیان ایران در سال ۲۰۲۵

هشتمین گزارش سالانه چهار سازمان مسیحی با عنوان «قربانی‌سازی»، از تشدید بی‌سابقه سرکوب مسیحیان در ایران حکایت دارد. بر اساس این گزارش، در سال ۲۰۲۵ تعداد بازداشت مسیحیان دو برابر شده و احکام زندان صادر شده علیه آنها، از جمله محکومیت‌های ۱۰ ساله، افزایش چشمگیری داشته است.

سازمان “ماده ۱۸” با همکاری سه سازمان جهانی مسیحی، شامل “درهای باز” (Open Doors)، “همبستگی جهانی مسیحی” (CSW) و “دیده‌بان خاورمیانه” (Middle East Concern)، هشتمین گزارش سالانه خود را درباره وضعیت مسیحیان در ایران منتشر کرد. این گزارش با عنوان «قربانی‌سازی» (Scapegoats) که وضعیت مسیحیان در سال ۲۰۲۵ میلادی را بررسی می‌کند، از افزایش بی‌سابقه بازداشت‌ها و صدور احکام سنگین‌تر برای نوکیشان مسیحی خبر می‌دهد.
 
موج بازداشت‌ها و اتهامات بی‌اساس
گزارش مذکور به‌طور ویژه به موج بازداشت نوکیشان مسیحی پس از جنگ ۱۲ روزه جمهوری اسلامی با اسرائیل اشاره دارد. این بازداشت‌ها با اتهاماتی همچون «جاسوسی» و «مسیحیت صهیونیستی» و بدون ارائه مستندات معتبر صورت گرفته‌اند.
این گزارش در تاریخ ۳۰ بهمن ماه (۱۹ فوریه) و همزمان با سالگرد قتل ارسطو سیاح، کشیش نوکیش کلیسای اسقفی که تنها هشت روز پس از استقرار جمهوری اسلامی در شیراز به قتل رسید، منتشر شده است. در بخش دیگری از این گزارش، به سرکوب اعتراضات سراسری پایان سال ۲۰۲۵ اشاره شده و آمده است که «واکنش به این اعتراضات هولناک بوده است؛ گزارش‌ها از کشته شدن هزاران نفر، از جمله دستکم ۱۹ مسیحی، حکایت دارد». سازمان ماده ۱۸ و ائتلاف جهانی مسیحیان ایرانی این سرکوب و کشتار گسترده را محکوم کرده‌اند.

#مسیحیان_ایران #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

گزارشگر ویژه سازمان ملل: متهم کردن اقلیت‌های دینی به «جاسوسی» بخشی از الگوی سرکوب در ایران است

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با اشاره به نقض گسترده حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی اعلام کرد که متهم کردن اقلیت‌های دینی به «جاسوسی برای کشورهای خارجی» یکی از رویه‌های رایج حکومت در برخورد با منتقدان و معترضان است.

ساتو روز دوشنبه ۲۵ اسفند در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو گفت از زمان آغاز مأموریت او به‌عنوان گزارشگر ویژه در اوت ۲۰۲۴، روند نقض حقوق بشر در ایران تشدید شده است. او در گزارش خود به سرکوب معترضان در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه اشاره کرد و گفت ده‌ها هزار نفر، از جمله اعضای کادر درمان و وکلا، بازداشت شده‌اند و از برخی بازداشت‌شدگان اعترافات اجباری گرفته شده است.

او همچنین از رویه حکومت در «تروریست» خواندن معترضان و طرح اتهام جاسوسی علیه اقلیت‌های دینی انتقاد کرد و افزود گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد شماری از کودکان در ارتباط با اعتراضات به اعدام محکوم شده‌اند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در ادامه به قطع مجدد اینترنت در ایران، آوارگی حدود سه میلیون نفر در داخل کشور، وخامت وضعیت بازداشت‌شدگان و کمبود غذا و خدمات پزشکی برای زندانیان اشاره کرد و گفت نبود پناهگاه کافی برای مردم نیز از دیگر مشکلات موجود در شرایط جنگی است.

ساتو در پایان خواستار مذاکره میان طرف‌های درگیر شد، اما تأکید کرد جامعه جهانی نباید مطالبات مردم ایران را نادیده بگیرد. به گفته او، مردم ایران خواهان آینده‌ای متفاوت و برخورداری از حق تعیین سرنوشت هستند و این موضوع باید محور اصلی هر راه‌حلی برای بحران ایران قرار گیرد.

#سرکوب_آزادی_باور #اقلیت_دینی #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

تناقض بقا
چرا توافق سیاسی در جمهوری اسلامی به «گشایش داخلی» نمی‌انجامد؟

این پرسش که آیا جمهوری اسلامی «اصلاح‌پذیر» است، بیش از آنکه یک بحث تئوریک باشد، تجربه‌ای است که جامعه ایران در چهار دهه گذشته با گوشت و پوست خود لمس کرده است. بسیاری امیدوارند که با نهایی شدن توافقات احتمالی با آمریکا و آزادسازی منابع ارزی، حکومت دست به گشایش‌های سیاسی و اجتماعی بزند؛ اما شواهد موجود، روایت متفاوتی از «ذات بقای ایدئولوژیک» این نظام ارائه می‌دهد.

سیاست جمهوری اسلامی همواره «سینوسی» بوده است؛ به این معنا که در بزنگاه‌های مرگ و زندگی، چه در مواجهه با جنگ و چه در اعتراضات و بحران های داخلی، حکومت از برخی مواضع ایدئولوژیک خود به‌صورت تاکتیکی عقب‌نشینی می‌کند تا «امنیت نسبی» را بازسازی کند. اما بلافاصله پس از عبور از بحران و رسیدن به ثبات، نه تنها گشایشی رخ نمی‌دهد، بلکه سرکوب‌ها با شکل‌های نو بازمی‌گردند.

دقیقا در شرایطی که مردم زیر فشار تورم افسارگسیخته و دلار ۱۸۰ هزار تومانی در حال فروپاشی اقتصادی هستند، حاکمیت نه تنها «قرارداد اجتماعی» را بازنگری نمی‌کند، بلکه برای حفظ ابزار ترس، فشار بر سبک زندگی را به اوج رسانده است. همزمان با اخبار توافق، شاهد پلمب گسترده کافه‌ها و اماکن فرهنگی هستیم. صدور حکم شلاق برای پرستو احمدی و اعضای گروهش به جرم برگزاری یک کنسرت مجازی در یوتیوب، گواهی است بر این حقیقت که «آزادی» برای این حکومت، یک خط قرمز غیرقابل‌عبور است، حتی اگر در اوج نیاز به مشروعیت و آرامش باشد.

این اقدامات نشان می‌دهد که برای حاکمیت، «ثبات سیاسی» از طریق «سرکوب» به دست می‌آید، نه از طریق «رضایت عمومی». توافق با غرب برای جمهوری اسلامی نه راهی برای گشایش فضای تنفسی جامعه، که «اکسیژنی برای دستگاه سرکوب» است. حکومت با استفاده از درآمدهای حاصل از توافق، نه زیرساخت‌های اقتصادی را ترمیم می‌کند و نه به فشارهای اجتماعی پایان می‌دهد؛ بلکه منابع را صرف تقویت نهادهای امنیتی و بازتولید ایدئولوژی‌اش می‌کند.

در واقع، تداوم پلمب‌ها و احکام قضایی علیه هنرمندان در میانه بحران معیشتی، پیامی روشن به جامعه است: حکومت نه تنها اصلاح‌پذیر نیست، بلکه هرگونه گشایش در سیاست خارجی را فرصتی برای «تسویه‌حساب» با جامعه مدنی می‌بیند.

جمهوری اسلامی آموخته است که امتیاز دادن به «دشمن خارجی»، هزینه بقا برای «سرکوب داخلی» است. بنابراین، انتظار گشایش از سیستمی که موجودیتش را در گرو تقابل با سبک زندگی مدرن و خواسته‌های جامعه مدنی می‌داند، نوعی خوش‌خیالی تاریخی است. تا زمانی که ایدئولوژی حاکم بر ستون «دشمن‌تراشی» و «نظارت بر بدن و افکار مردم» استوار است، هیچ توافق خارجی نمی‌تواند منجر به «آزادی داخلی» شود؛ چرا که برای این نظام، آزادیِ شهروندان، بزرگ‌ترین تهدید برای امنیت حکومت است.

#توافق #سرکوب #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

تعلیق دکتر احمد بنی‌جمالی استاد علوم سیاسی دانشگاه آزاد

بر اساس گزارش دریافتی، دکتر احمد بنی‌جمالی، استاد علوم سیاسی دانشگاه آزاد، از خرداد ۱۴۰۴ با دستور مستقیم رئیس واحد دانشگاه و بر اساس رأی کمیته حقوقی و انضباطی، برای سومین بار از فعالیت آموزشی تعلیق شده است.

در پی این تصمیم، تمامی کلاس‌های آموزشی، دسترسی‌های اداری و فعالیت‌های دانشگاهی این استاد تا اطلاع ثانوی مسدود شده است.
دکتر احمد بنی‌جمالی پیش‌تر نیز در جریان جنبش سبز و همچنین در پی خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ با احکام تعلیق از دانشگاه مواجه شده بود. در پاییز ۱۴۰۱، او به اتهام «تشویش اذهان عمومی» و «تحریک دانشجویان به شرکت در تجمعات اعتراضی» با رأی کمیته انتظامی و حقوقی به یک سال تعلیق محکوم شده بود.
تعلیق اخیر، سومین مورد از محرومیت او از فعالیت دانشگاهی در ارتباط با تحولات سیاسی و اجتماعی سال‌های گذشته محسوب می‌شود.

#احمد_بنی_جمالی #سرکوب_اساتید

@Tavaana_TavaanaTech

من و وکیلم، در یک روز، در دادسرای امنیت و در دو شعبه کنار هم برای دفاع از خودمان احضار شدیم

گلشن فتحی، فعال مدنی، با انتشار متنی در شبکه اجتماعی ایکس، از احضار هم‌زمان خود و وکیلش به دادسرای امنیت خبر داد و این وضعیت را نمادی از عملکرد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی دانست؛ سیستمی که به گفته او، نه‌تنها شهروندان، بلکه وکلای مدافع را نیز به جای حمایت از حق دفاع، در جایگاه متهم قرار می‌دهد.

فتحی نوشت که امروز برای سومین بار به دادسرای امنیت احضار شده است. او پیش از حضور در دادسرا با وکیل خود تماس گرفته و از او خواسته بود این بار حتماً در جلسه حاضر شود، زیرا در احضار قبلی اجازه ورود وکیل به شعبه داده نشده بود. اما وکیلش پس از بررسی تاریخ احضاریه به او پاسخ داده است: «نمی‌تونم… همون روز و همون ساعت، خودم به‌عنوان متهم، تو شعبه بغلی باید حاضر بشم.»

این فعال مدنی با اشاره به این هم‌زمانی نوشت: «تلخ‌تر از این طنزی سراغ دارید؟»

او سپس به یکی از اصول بنیادین دادرسی عادلانه اشاره کرده و نوشته است: «می‌گویند هر متهمی حق دارد وکیل داشته باشد؛ اما اینجا، وکیل هم باید برای پرونده خودش از شعبه‌ای به شعبه دیگر بدود.»

فتحی با بیان اینکه «من و وکیلم، در یک روز، در دادسرای امنیت و در دو شعبه کنار هم برای دفاع از خودمان احضار شدیم»، تأکید کرده است که این وضعیت، خلاصه منطق سیستمی است که آن‌قدر «متهم» بی‌دلیل تولید می‌کند که حتی مدافعان حقوق متهمان نیز از اتهام در امان نمی‌مانند.

او افزوده است: «روزی که وکیل در اتاق بغلی، همزمان با موکلش، در جایگاه متهم می‌ایستد، خودِ حق دفاع، امنیت قضایی و عدالت، روی صندلی اتهام نشانده شده‌اند.»

به گفته این فعال مدنی، در چنین شرایطی، حق برخورداری از وکیل که یکی از اساسی‌ترین اصول دادرسی عادلانه است، عملاً بی‌اثر می‌شود؛ زیرا وکلایی که باید از موکلان خود دفاع کنند، خود با پرونده‌های امنیتی مواجه شده و تحت تعقیب قرار می‌گیرند. در نتیجه، هم شهروندان از حق دفاع مؤثر محروم می‌شوند و هم وکلای دادگستری به دلیل انجام وظیفه حرفه‌ای خود در معرض فشار، تعقیب و اتهام قرار می‌گیرند.

گلشن فتحی در ادامه نوشته است: «در شرایط فعلی ایران، دادسرای امنیت کارخانه تولید پرونده و متهم است؛ جایی که مرز میان "دفاع" و "اتهام" عمداً محو می‌شود تا متهم بودن، نه یک استثنا، بلکه به وضعیت عادی جامعه تبدیل شود.»

او در پایان، این روند را خطرناک‌ترین بخش عملکرد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی دانسته و تأکید کرده است که عادی‌سازی پرونده‌سازی علیه شهروندان و حتی وکلای مدافع، عدالت را به ابزاری برای سرکوب و ارعاب حکومت تبدیل کرده است.


#گلشن_فتحی #عدالت #سرکوب

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم موج اخراج دانشجویان؛ حکم اخراج علیرضا جعفرزاده از دانشگاه بهشتی تأیید شد

کانال تلگرامی «دانشجویان متحد» از تأیید حکم اخراج علیرضا جعفرزاده، دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی بین‌الملل دانشگاه بهشتی، در شورای تجدیدنظر این دانشگاه خبر داده است. این دانشجو پیش‌تر از سوی کمیته انضباطی دانشگاه با اتهاماتی از جمله «ایجاد آشوب و بلوا در محیط دانشگاه» به اخراج محکوم شده بود.

به گزارش کانال تلگرامی «دانشجویان متحد»، کمیته انضباطی دانشگاه بهشتی علیرضا جعفرزاده را به اتهام «ایجاد آشوب و بلوا در محیط دانشگاه» به اخراج از دانشگاه محکوم کرده و این حکم پس از اعتراض، در شورای تجدیدنظر نیز تأیید شده است.

بر اساس تصویری که «دانشجویان متحد» از نامه شورای انضباطی دانشگاه منتشر کرده، در پرونده این دانشجو عناوینی از جمله «بلوا و آشوب در محیط دانشگاه»، «توهین به شعائر و مقدسات اسلامی و ملی» و «عدم رعایت شئونات دانشجویی» مطرح شده است.

علیرضا جعفرزاده، دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد رشته اقتصاد سیاسی بین‌الملل، پیش‌تر نیز در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ با پرونده قضایی مواجه شده بود. بنا بر این گزارش، او به دلیل آنچه «اهانت به رهبری» عنوان شده بود، به یک سال حبس تعزیری و دو سال منع فعالیت در فضای مجازی محکوم شده است.

تأیید حکم اخراج جعفرزاده در شرایطی صورت می‌گیرد که گزارش‌های متعددی از صدور احکام اخراج و محرومیت از تحصیل علیه دانشجویان منتشر می‌شود؛ روندی که نشان‌دهنده تداوم استفاده از سازوکارهای انضباطی دانشگاه برای برخورد با دانشجویان به دلیل فعالیت‌ها و مواضع اعتراضی آنان است.

#سرکوب_دانشگاه #علیرضا_جعفرزاده

@Tavaana_TavaanaTech

علی احمدی، معلم بازنشسته اهل نورآباد ممسنی، بیش از شش ماه پس از بازداشت همچنان در قرنطینه زندان عادل‌آباد شیراز نگهداری می‌شود. او روز ۱۵ اسفند در پی ورود ماموران امنیتی به منزلش بازداشت و از آن زمان از آزادی محروم شده است.

به گزارش شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، پرونده این معلم پیشکسوت با گذشت بیش از شش ماه هنوز به نتیجه مشخصی نرسیده است. گفته شده در تمام این مدت، بازپرس پرونده تنها یک بار و آن هم از طریق ویدئوکنفرانس با او گفت‌وگو کرده و وضعیت قضایی او همچنان بلاتکلیف است.

همچنین گزارش شده است که علی احمدی در دوران بازداشت بارها با فشار و آزار روحی و جسمی مواجه شده است. ادامه نگهداری طولانی‌مدت او در قرنطینه، با توجه به سن بالا و وضعیت نامناسب سلامتی‌اش، نگرانی‌ها درباره شرایط نگهداری او را افزایش داده است.

این معلم بازنشسته از مشکلات قلبی و کلیوی رنج می‌برد و بنا بر گزارش موجود، پزشک در ۱۰ شهریور انتقال او برای مداوا را ضروری تشخیص داده است. با وجود این توصیه پزشکی و اطلاع مسئولان زندان از وضعیت جسمانی او، از انتقال وی برای دریافت درمان مورد نیاز جلوگیری شده است.


#علی_احمدی #سرکوب_معلمان

‌
میثاق زارع: سینما برای ما سلاحی در برابر سانسور و سرکوب است

میثاق زارع، بازیگر فیلم «کمی نور»، در جشنواره فیلم ونیز گفت ناتوانی مردم در برابر حکومتی که حتی انتشار یک پست اعتراضی را با احضار و سرکوب پاسخ می‌دهد، به یأس و بی‌حسی اجتماعی دامن می‌زند.

میثاق زارع گفت: «ماجرا فقط بی‌حسی نیست؛ ناتوانی هم هست. ناتوانی در برابر حکومتی که سرکوب می‌کند؛ حکومتی که اگر من در صفحه شخصی اینستاگرامم پستی در اعتراض به اعدام منتشر کنم، ممکن است فردای آن روز احضار شوم.»

او افزود: «در چنین شرایطی، بسیاری از مردم احساس می‌کنند هیچ کاری از دستشان برنمی‌آید. همین نتوانستن، یأس و احساس ناتوانی بیشتری به وجود می‌آورد و در نهایت می‌تواند به بی‌حسی منجر شود.»

این بازیگر با اشاره به جایگاه سینما در مقابله با سرکوب و سانسور گفت: «برای ما که در این حوزه کار می‌کنیم، سینما صرفاً هنر نیست؛ به یک سلاح تبدیل شده است. ما از این هنر به‌عنوان ابزاری برای ایستادگی در برابر سانسور و تمام اتفاقاتی که در جامعه رخ می‌دهد، استفاده می‌کنیم.»


#میثاق_زارع #سانسور #سرکوب #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

حکم اخراج رضا نیاپرست از دانشگاه بهشتی تأیید شد؛ ادامه موج برخورد با دانشجویان

حکم اخراج رضا نیاپرست، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته تاریخ دانشگاه بهشتی، در شورای تجدیدنظر این دانشگاه عیناً تأیید و قطعی شده است.

به گزارش «صنف مستقل دانشجویان بهشتی»، نیاپرست پیش‌تر در کمیته بدوی انضباطی دانشگاه با اتهاماتی از جمله «ایجاد بلوا و آشوب در محیط دانشگاه» و «توهین به شعائر مذهبی یا ملی» به دو ترم محرومیت از تحصیل و پیشنهاد اخراج از دانشگاه محکوم شده بود.

بر اساس این گزارش، شورای تجدیدنظر دانشگاه بهشتی نیز رأی صادرشده علیه این دانشجو را بدون تغییر تأیید کرده و به این ترتیب حکم اخراج او قطعی شده است.

رضا نیاپرست پیش از صدور این حکم نیز حدود پنج ماه از خدمات آموزشی و رفاهی دانشگاه محروم بوده است. همچنین با وجود قبولی در مقطع دکتری دانشگاه بهشتی، امکان دفاع از پایان‌نامه کارشناسی ارشد و ثبت‌نام در مقطع جدید از او سلب شده بود.

اخراج رضا نیاپرست در شرایطی صورت می‌گیرد که طی ماه‌های اخیر گزارش‌های متعددی از تشدید برخوردهای انضباطی و امنیتی با دانشجویان دانشگاه‌های مختلف ایران منتشر شده است.

یکی از گسترده‌ترین موارد گزارش‌شده مربوط به دانشگاه الزهراست. منابع دانشجویی از ممنوع‌الورود شدن حدود ۱۵۰ دانشجوی این دانشگاه خبر داده‌اند و گفته‌اند برای بسیاری از آنان حتی حکم انضباطی صادر یا به‌صورت کتبی ابلاغ نشده و برخی دانشجویان تنها هنگام مراجعه به دانشگاه متوجه ممنوع‌الورود بودن خود شده‌اند. مسئولان دانشگاه الزهرا این آمار را رد کرده و تعداد فعلی دانشجویان ممنوع‌الورود را کمتر از پنج نفر اعلام کرده‌اند.

هم‌زمان، گزارش‌هایی از صدور حکم دو تا چهار ترم محرومیت از تحصیل برای ۳۰ دانشجوی دانشگاه هنر تهران منتشر شده است. در دانشگاه‌های شریف، شهید بهشتی، تهران و علم‌وصنعت نیز ده‌ها دانشجو با پرونده‌های انضباطی، تعلیق، محرومیت از تحصیل، ممنوع‌الورودی یا اخراج مواجه شده‌اند. موارد دیگری از برخورد با دانشجویان دانشگاه‌های امیرکبیر، خواجه‌نصیر و بیرجند نیز گزارش شده است.

بخش قابل توجهی از این پرونده‌ها پس از اعتراضات دانشجویی اسفندماه ۱۴۰۴ تشکیل شده‌اند. گزارش‌های دانشجویی حاکی از آن است که در برخی موارد، دانشجویان بدون دریافت ابلاغ رسمی یا برگزاری روند کامل رسیدگی انضباطی از ورود به دانشگاه منع شده یا با محدودیت تحصیلی مواجه شده‌اند.

مجموع این گزارش‌ها نشان‌دهنده ابعاد گسترده برخوردهای انضباطی در دانشگاه‌های ایران است؛ برخوردهایی که از احضار و تشکیل پرونده آغاز می‌شود و تا ممنوع‌الورودی، محرومیت چندترمی از تحصیل، اخراج از خوابگاه و اخراج کامل از دانشگاه امتداد یافته است.

#رضا_نیاپرست #سرکوب_دانشگاه

@Tavaana_TavaanaTech

‌
برنامه زنده در کلاب هاوس توانا
با حضور کارشناسان حقوقی دادبان

موضوع: سرکوب معلمان و نیمکت‌های خالی

با حضور اسماعیل عبدی، فعال حقوق معلمان و دانش‌آموزان و زندانی سیاسی سابق

پنجشنبه، ۹ مهر ۱۴۰۵
ساعت ۲۰:۳۰ به وقت ایران


https://tinyurl.com/3wdk6xxk

#سرکوب_معلمان #نیمکتهای_خالی #اسماعیل_عبدی

@daadbaan2021

@Tavaana_TavaanaTech

اموال و حساب‌های بانکی غزل قادری، بلاگر و کارآفرین مقیم آمریکا، در ایران توقیف شد

در ادامه رویه سرکوب‌های فرامرزی و فشارهای اقتصادی نهادهای امنیتی، بخشی از دارایی‌ها و اموال «غزل (ربکا) قادری»، بلاگر و صاحب برند تجاری «ربکا قادری» (RG Perfume) در ایران توقیف و مصادره شده است.

بر اساس این گزارش‌ها، چندین حساب بانکی و غرفه‌های تجاری عرضه محصولات این برند در بازار دلگشای تهران مسدود شده‌اند؛ اقدامی که تحت عنوان ساختگی «جبران خسارت‌های حوادث سال گذشته» صورت گرفته است.

خانم قادری هم‌اکنون در ایالت کالیفرنیای آمریکا سکونت دارد و جزئیات دقیقی از ارزش دارایی‌های مسدودشده یا تعداد حساب‌های توقیف‌شده‌اش منتشر نشده است.

ابهام بزرگ‌تر در این میان، پنهان‌کاری نهادهای قضایی و امنیتی درباره مرجع صادرکننده این احکام، اتهامات ادعایی و نبود شفافیت حقوقی است؛ روشی که در آن بدون وجود احکام قضایی شفاف و قابل اعتراض، اموال شهروندان مصادره می‌شود.

▪️از مصادره‌های ابتدای انقلاب تا سرکوب فرامرزی؛ تداوم غارت سازمان‌یافته اموال ایرانیان

اقدام اخیر دستگاه قضایی و نهادهای امنیتی در توقیف دارایی‌های غزل قادری، بار دیگر رویه دیرینه و ساختاری جمهوری اسلامی یعنی «سیاست مصادره اموال» را به نمایش می‌گذارد؛ سیاستی که از نخستین روزهای روی کار آمدن این حکومت با مصادره اموال سرمایه‌داران و مخالفان سیاسی آغاز شد و امروز به ابزاری برای سرکوب فرامرزی مخالفان، دگراندیشان و فعالان رسانه‌ای مقیم خارج از کشور تبدیل شده است.

جمهوری اسلامی در دهه‌های گذشته نشان داده است که هرگاه از کنترل معترضان در داخل مرزها ناتوان می‌ماند، ترکشِ سرکوب را به خارج از مرزها پرتاب می‌کند.

مصادره اموال، تهدید خانواده‌ها و پرونده‌سازی‌های غیابی، اضلاع مثلث «سرکوب فرامرزی» هستند که هدف آشکار آن، اعمال فشار روانی و اقتصادی بر چهره‌های مستقل و منتقدان ساکن خارج است تا هزینه‌ی فعالیت آزادانه و مخالفت را به بالاترین حد ممکن برسانند.

این نوع راه‌زنی حکومتی زیر لوای عناوین قضایی، نه اجرای عدالت، که بازتولید غارتگری سازمان‌یافته‌ای است که چهار دهه پیش با غارت اموال عمومی و خصوصی کلید خورد و امروز به سلاحی علیه کنشگران مستقل ایرانی بدل شده است.

#سرکوب_فرامرزی #مصادره_اموال #غزل_قادری #ربکا_قادری

@Tavaana_TavaanaTech