نه شادی از جنگ، بلکه امید به پایان جمهوری اسلامی
پیام همراهان

می‌گویند «عزای دسته‌جمعی عروسیه». ضرب‌المثلی تلخ که انگار برای چنین روزهایی ساخته شده است. امروز که سایه جنگ بر سر کشور افتاده، هیچ انسان عاقلی از جنگ خوشحال نمی‌شود. جنگ یعنی ترس، ویرانی و رنج برای مردم؛ یعنی شب‌هایی پر از اضطراب برای خانواده‌ها و کودکان.

اما در کنار این تلخی بزرگ، واقعیتی هم هست که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. بسیاری از ما از جنگ خوشحال نیستیم، اما از این که ریشه حکومتی که سال‌ها زندگی ما را با سرکوب، زندان، اعدام و خشونت تباه کرده است کنده شود، احساس دیگری داریم. همان کسانی که دستور قتل و اعدام جوانان ما را دادند، همان کسانی که گلوله را به سوی مردم گرفتند و زندگی نسل‌ها را نابود کردند.

اگر امروز آن ساختار قدرت فرو بریزد و رهبران و آمران این خشونت‌ها از میان بروند، این درد بزرگ ناشی از جنگ، پایانی بر یک رنج طولانی خواهد بود. گاهی دندانی که سال‌ها عفونت کرده، باید کنده شود؛ کاری دردناک، اما ضروری برای نجات.

ما جنگ را نمی‌خواهیم و از رنج مردم اندوهگینیم. اما اگر در دل این بحران، آن دندان لق و فاسد برای همیشه کنده شود، شاید آینده‌ای سالم‌تر برای ما و فرزندانمان ممکن شود. شاید پس از این همه سال، جامعه ما فرصتی پیدا کند تا بدون ترس و سرکوب، زندگی تازه ‌را آغاز کند.

#پایان_جمهوری_اسلامی #پایان_دیکتاتور #جنگ #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

در سال‌های گذشته تصاویر متعددی منتشر شده که نشان می‌دهد بر روی برخی موشک‌های حکومت ایران شعارهایی علیه اسرائیل نوشته شده است؛ حتی در مواردی این تهدیدها به زبان عبری، زبان رسمی اسرائیل نوشته شده‌اند؛ شعارهایی مانند «اسرائیل باید محو شود» یا «مرگ بر اسرائیل». این اقدام صرفاً یک شعار داخلی نبود، بلکه پیامی مستقیم به یک کشور دیگر است: تهدید نظامی آشکار.

استفاده از زبان تهدید و گفتمان نفرت‌پراکنانه همواره از مهم‌ترین بخش‌های سیاست جنگ‌افروزانه است. چنین زبانی امکان همزیستی و زندگی مسالمت‌آمیز را از بین می‌برد. وقتی حکومتی سال‌ها یک کشور دیگر را به نابودی تهدید می‌کند، طبیعی است که آن کشور نیز این تهدیدها را جدی بگیرد.

در روابط بین‌الملل، استفاده از زبان تهدید نظامی آشکار یکی از مهم‌ترین عواملی است که می‌تواند به تنش، درگیری و حتی جنگ منجر شود. خمینی نیز در ابتدای سلطه فرقه‌اش بر ایران آشکارا شیعیان عراق را به شورش علیه حکومت وقت آن کشور دعوت کرده بود، امری که در آغاز جنگ هشت‌ساله تاثیری شدید داشت.

به نظر می‌رسد ولایت فقیه بر اساس نوعی اندیشه جنگ‌طلبانه و خصمانه متشکل شده باشد. وقتی یک فرقه ایدئولوژی «اسلام مُقاتله» را تبلیغ می‌کند، طبیعی است که زبان سیاست خارجی آن نیز زبان تهدید و جنگ باشد. اما این گروه دیگران را متهم کند که آغازگر درگیری‌ها هستند. این در حالی است که تبلیغ نابودی یک کشور، توسعهٔ موشک‌هایی با همین پیام‌ها به زبان همان کشورها و تکرار دائمی این تهدیدها بخشی از سیاست رسمی این فرقه بوده است.

بخشی از ایرانیان در سال‌های گذشته به این سیاست جنگ‌افروزانه نظام اعتراض کردند. اما استراتژِی فرقه ولایت فقیه مانند همیشه ایجاد سر و صدای زیاد و سرکوب صدای دیگران بوده است. هدف این فرقه، پنهان کردن روایت واقعی و ارائه یک روایت جعلی تاریخی است؛ کاری که فرقه ولایت فقیه در آن چندین قرن تجربه‌‌ دارد.


اما هزینهٔ این سیاست‌ها را چه کسی می‌پردازد؟
پاسخ روشن است: مردم ایران.

#پایان_جمهوری_اسلامی #جنگ #پایان_دیکتاتور #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

یادآوری یک توییت: «قطعا زمین سوخته تحویلتان خواهیم داد!»
آیا پیروان فرقه ولایت می‌خواهند ایران را نابود کنند؟
ورق بزنید

در سال‌های گذشته برخی از فرماندهان و چهره‌های نزدیک به فرقهٔ ولایت فقیه از عباراتی استفاده کرده‌اند که نشان‌دهندهٔ نوعی نگاه خطرناک به سرنوشت کشور است. در اندیشه این افراد ایران و ایرانیان و منابع ملی آنان صرفا مانند هیزمی بودند که برای داغ ماندن تنور ولایت باید سوزانده می‌شدند.

توییت این کاربر عرزشی در زمان خود سروصدای زیادی به پا کرد: تهدید به تحویل «زمین سوخته» در صورت شکست فرقه در حفظ سلطه خود بر سرزمین ایران. چنین سخنانی یادآور این پرسش مهم است: آیا پیروان فرقه ولایت ایران را چیزی غیر از غنیمت خود می‌انگارند؟

در بسیاری از فرقه‌های اعتقادی و معنوی، بقای ایدئولوژی و سرکردگان آن از بقای جامعه، کشور یا جان انسان‌های دیگر مهم‌تر تلقی می‌شود. یعنی اگر میان حفظ قدرت و حفظ کشور تضاد ایجاد شود، انتخاب فرقه روشن است. آن‌ها حاضرند همه چیز را نابود کنند اما سلطه خود بر منابع و مردم کشور را از دست ندهند. در چنین شرایطی، کشور می‌تواند به میدان نبردی تبدیل شود که در آن مردم تنها نقش قربانیان را دارند.

ایران سرزمین میلیون‌ها انسان است؛ کشوری با تاریخی طولانی و فرهنگی غنی. هیچ ایدئولوژی و هیچ فرقه‌ای حق نداشته است سرنوشت چنین کشوری را با جنگ‌طلبی بی‌خردانه خود این چنین به خطر بیندازد. اما برای طرفداران این فرقه، اصول اخلاقی و وجدان انسانی چه جایگاهی دارد؟

#پایان_دیکتاتور #پایان_جمهوری_اسلامی #ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402