‌
جاویدنام رضا اسدی، جوانی ٣٠ ساله بود که هجدهم دی ماه، در گرگان با شلیک ماموران حکومت کشته شد. در مراسم چهلم او، حاضران سرود «ای ایران» خواندند، چندین کبوتر را رها کردند، و شعار «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» سر دادند.

#رضا_اسدی #گرگان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی ایران در قدردانی از گردهمایی‌های جهانی؛ تأکید بر همبستگی ملی و تداوم امید به آزادی

جمعی از زندانیان سیاسی سابق و فعلی ایران با انتشار بیانیه‌ای، از گردهمایی‌های گسترده ایرانیان در روز جهانی اقدام، به‌ویژه اجتماع بزرگ مونیخ و تجمعات هم‌زمان در شهرهای مختلف جهان، قدردانی کرده و این رویدادها را نمادی از همبستگی ملی و تداوم اراده برای آزادی دانستند.

این بیانیه با عبارت‌های «به نام ایران، به نام آزادی و به نام مردمی که ایستاده‌اند تا میهن خود را بازپس گیرند» آغاز شده و امضاکنندگان آن تأکید کرده‌اند که «از پشت دیوارهای زندان و در شرایطی که می‌کوشند صدایمان را خاموش کنند، با قلبی سرشار از امید، غرور و سپاس، در برابر شکوه و عظمت گردهمایی بزرگ ایرانیان… سر تعظیم فرود می‌آوریم.»

در ادامه، از حضور گسترده ایرانیان در شهرهای مختلف جهان به‌عنوان پیامی روشن یاد شده است:
«ایران زنده است، اراده ملت زنده است، و فریاد آزادی خاموش‌شدنی نیست.»

امضاکنندگان بیانیه، این تجمع‌ها را «تنها یک تجمع» ندانسته و آن را «تجلی اراده یک ملت» توصیف کرده‌اند؛ ملتی که «سال‌ها رنج کشیده‌اند اما تسلیم نشده‌اند» و باور دارند «آینده ایران از آنِ آزادی است.»

در بخش دیگری از بیانیه، از برگزارکنندگان، سازمان‌دهندگان، داوطلبان و شرکت‌کنندگان قدردانی شده و آمده است:
«شما در آن روز نه فقط برای خود، بلکه برای میلیون‌ها ایرانی که امکان حضور نداشتند ایستادید و فریاد زدید، و این فریاد به درون زندان‌ها نیز رسید.»

همچنین از سخنان شاهزاده رضا پهلوی که بر «همبستگی ملی، امید به آینده و ضرورت نجات ایران» تأکید کرده‌اند، به‌عنوان پیامی نیرو‌بخش برای ادامه ایستادگی در سخت‌ترین شرایط یاد شده است.

در ادامه بیانیه با تأکید دوباره بر اتحاد ملی آمده است:
«بدانید که مردم ایران صدای شما را شنیدند.
بدانید که این همبستگی، این اتحاد و این اراده، پایه‌های استبداد را به لرزه درآورده است.
بدانید که هیچ قدرتی توان ایستادن در برابر ملتی بیدار و مصمم را ندارد.»

نویسندگان بیانیه در پایان با ابراز امید نسبت به آینده تصریح کرده‌اند که «روزی نه‌چندان دور، همین فریادها در خیابان‌های ایران طنین خواهد انداخت و ملت ایران… آزادی، سربلندی و شکوه میهن را جشن خواهد گرفت.»

این بیانیه به امضای ده‌ها تن از زندانیان سیاسی سابق و فعلی رسیده و در مجموع، بیش از هر چیز بر همبستگی ایرانیان در داخل و خارج از کشور به‌عنوان نیرویی تعیین‌کننده برای آینده ایران تأکید دارد.

اسامی امضاکنندگان:
فرشته سوری
سوری بابائی چگینی
رضا نوروزی
حجت الاه رافعی
بهفرلاله زاری
صالح خاموشی
حسین استاجی آریان
محمد حسین سهرابی
بختیار ساسانی
مسعود حساس
آزاد پیکری فرد
میثم غلامی
امین سخنور
کاظم علی نژاد بارانلو
شهریار بیات
علی اصغر حسنی راد
بختیار ساسانی
مرسل کتابی
وحید قدیرزاده
علی جهانیان
محسن خانمحمدی
سعید نسیمی
میثم محمدی
محمد دانیالی
غلامجسین بروجردی
رضا بهروز مرادی
حسن قرآن نویس
مجتبی ابراهیمی
مهدی ساورعلیا
افشار مونسی
علی مقصد جو
محمد سلطانی
محمد رهبری
علیرضا بهاری
میلاد حسنلوئی
حامد محمدی
فرشید لاهوتی
یاشار قضائی
سهراب حسن خانی

#بیانیه #همبستگی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

روایت جان‌باختن جاویدنام عرفان یوسفی؛ جوان ۲۶ ساله‌ای که پس از اصابت گلوله، در بیمارستان جان داد

۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، عرفان یوسفی، ۲۶ ساله، در محدوده فرمانداری شهرقدس (قلعه حسن‌خان) هدف اصابت گلوله قرار گرفت. او در لحظه تیرخوردن به اطرافیانش اعلام کرد که زخمی شده است. با باز بودن درِ یکی از خانه‌های اطراف، وی را به آنجا منتقل کردند تا خودرویی برای رساندنش به بیمارستان پیدا شود. پس از یافتن خودرو، عرفان به بیمارستان نور شهریار انتقال داده شد.

در مسیر بیمارستان، حدود ساعت ۹ شب، او با شماره‌ای ناشناس با خواهرش تماس گرفت و گفت: «به پهلوم تیر خورده و مردم دارن می‌برنم بیمارستان نور شهریار.»
در گفت‌وگوی کوتاه میان آن دو، خواهرش پس از شنیدن خبر تیرخوردن به او گفت به وجودش افتخار می‌کند و عرفان در حالی‌ که از درد شدید سخن می‌گفت، پاسخ داد: «نوکرتم آبجی، ولی انقدر درد دارم نفسم داره بند میاد.»

زمانی که پدر و خواهرش به بیمارستان رسیدند، عرفان از نخستین افرادی بود که به اتاق عمل منتقل شده بود. آنان تا نزدیک ساعت ۳ بامداد در بی‌خبری کامل از وضعیت او بودند تا اینکه با پیگیری‌های مداوم، خواهرش پیکر عرفان را در سردخانه بیمارستان شناسایی کرد. مسئولان بیمارستان از خانواده خواستند ساعت ۸ صبح برای تحویل گرفتن پیکر مراجعه کنند، اما حدود ساعت ۵ صبح نیروهای پلیس از درِ پشتی وارد شده و پیکر را از سردخانه به کهریزک منتقل کردند؛ اقدامی که به دور از دید مردم انجام شد.

بر اساس اطلاعات موجود، گلوله از پشت به پهلوی عرفان اصابت کرده و از جلو خارج شده بود؛ آسیبی که منجر به سوراخ شدن کامل ریه شده بود. گفته می‌شود او تا پیش از ورود به اتاق عمل زنده بوده، اما از درد شدید و بی‌حسی پاها شکایت داشته است.

کد پیکر در کهریزک ۱۱۹۴۳ اعلام شد. پیکر عرفان در ۲۰ دی‌ماه به شهرقدس منتقل و خانواده سرانجام در ۲۲ دی‌ماه موفق به برگزاری مراسم خاکسپاری شدند.
به گفته نزدیکان، خانواده او رؤیای دیدن مراسم ازدواج عرفان را در سر داشتند؛ رؤیایی که هرگز محقق نشد.

#عرفان_یوسفی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

به گزارش کانال «دانشجویان متحد»، در ادامه فشارها و برخوردهای امنیتی با دانشجویان، محمد اسدی، دانشجوی رشته پزشکی و دبیر کمیته صنفی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی تبریز، روز دوشنبه ۲۷ بهمن‌ماه بازداشت شده است.

بر اساس این گزارش، تاکنون اطلاعاتی درباره نهاد بازداشت‌کننده، اتهام‌های مطرح‌شده و محل نگهداری این دانشجو منتشر نشده و خانواده و هم‌دانشگاهی‌های او در بی‌خبری کامل به سر می‌برند.

اطلاع‌رسانی درباره وضعیت دانشجویان و دیگر بازداشت‌شدگان، به‌ویژه در شرایطی که نهاد بازداشت‌کننده و محل نگهداری اعلام نمی‌شود، اهمیت حیاتی دارد. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که سکوت و بی‌خبری، خطر نقض حقوق بازداشت‌شدگان را افزایش می‌دهد و انتشار خبر می‌تواند در کاهش فشارها و حفظ امنیت آنان مؤثر باشد.

در ماه‌های اخیر، علاوه بر دانشجویان، گزارش‌هایی از بازداشت یا احضار پزشکان و اعضای کادر درمان نیز منتشر شده است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره گسترش دامنه برخوردهای امنیتی به محیط‌های درمانی و دانشگاهی را افزایش داده است.
#از_بازداشتیها_بگو #نه_به_جمهوری_اسلامی #محمد_اسدی

@Tavaana_TavaanaTech

گزارش‌هایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که نشان می‌دهد روی برخی خانه‌ها در محله‌هایی مانند یوسف‌آباد و نقاطی دیگر از تهران علامت‌هایی نصب یا حک شده است. یکی از کاربران نوشته‌ وقتی از همسایه‌ها درباره این نشانه‌ها پرسیده‌، پاسخ شنیده‌ که این خانه‌ها در جریان اعتراضات به معترضان پناه داده بودند.
نشانه‌گذاری منازل شهروندان، آن هم با اتهام‌هایی سیاسی امنیتی، نه‌تنها نقض حریم خصوصی و امنیت فردی است بلکه می‌تواند زمینه‌ساز فشار، تهدید یا حتی حمله‌های بعدی شود.

این الگو—شناسایی، علامت‌گذاری و سپس اعمال فشار—برای بسیاری یادآور تجربه‌های تلخ تاریخی است. در آلمان دوره نازی، نشانه‌گذاری خانه‌ها و مغازه‌های یهودیان یکی از ابزارهای طرد اجتماعی و زمینه‌سازی برای سرکوب گسترده‌تر بود. شباهت در «روش»—یعنی جدا کردن و قابل‌تشخیص کردن گروهی از شهروندان از طریق علامت‌گذاری—همان چیزی است که امروز موجب نگرانی و مقایسه‌های تاریخی شده است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

خواهر جاویدنام سعید خورده فراهانی محل جان‌باختن او را گلباران می‌کند

سعید خورچه فراهانی بر اثر شلیک تک‌تیرانداز در افسریه تهران کشته شد.

سعید خورچه فراهانی، متولد ۲ دی‌ماه ۱۳۷۲، روز ۱۸ دی‌ماه در منطقه افسریه تهران در پی اصابت گلوله جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، تیراندازی از سوی فردی مستقر بر بام یک ساختمان و با استفاده از سلاح جنگی انجام شده و گلوله از ناحیه پشت سر به او برخورد کرده است؛ آسیبی که منجر به مرگ فوری وی در محل شد.
نزدیکان سعید خورچه فراهانی می‌گویند او پیش‌تر وصیت کرده بود که در صورت جان‌باختن، در اطلاعیه‌ها و بنرهای مراسمش عنوان «شهید در راه ایران» درج شود. با این حال، به گفته خانواده، اجازه ندادند این وصیت عملی شود.

#سعید_خورچه_فراهانی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech