مریم ابراهیم‌وند، فیلمساز و زندانی سیاسی سابق، در متنی که در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد، با نگاهی فراتر از لحظه حمله، به تصمیم‌هایی پرداخت که پیش از آغاز جنگ گرفته شد؛ تصمیم‌هایی که به گفته او، با وجود پیش‌بینی خطر و انتقال برخی وابستگان به مکان‌های امن، کودکان، از جمله نوه‌های علی خامنه‌ای، را در موقعیتی ناامن باقی گذاشت و آن‌ها را به قربانیانی بی‌دفاع بدل کرد؛ کودکانی که هیچ نقشی در این تصمیم‌ها نداشتند اما بهای آن را با جان خود پرداختند.
متن خانم ابراهیم‌وند با کمی ویرایش به شرح زیر است:
«جنایتی که قبل از جنگ در بیت علی خامنه‌ای اتفاق افتاد:
جنگ باعث شده که برخی در مورد کودکان کشته‌شده در جنگ [بی توجه به حق حیات کودکان] موضع سیاسی بگیرند؛ [برخی اینگونه تعبیر کردند که اگر کسانی] از کشته‌شدن کودکان میناب بنویسند یعنی در راستای روایت جمهوری اسلامی حرکت می‌کنند و اگر حمایت نکنند، باعث می‌شود برچسبی نخورند.
خیلی‌ها هم با [وجود] دسترسی به اینترنت در داخل، سکوت را انتخاب کرده‌اند تا مورد قضاوت سیاسی قرار نگیرند. عده‌ای هم فقط یک بخشی از حقیقت را می‌نویسند اما اشاره‌ای به ریشه این جنایت نمی‌کنند. من تا به امروز در مورد کودکان کشته‌شده میناب و جنگ، نظری ندادم و سعی کردم تمام زوایا را ببینم، بعد از آن نقد یا محکوم کنم.
اما می‌خواهم از یک جنایت سخن بگویم؛
شاید ریشه کشته‌شدن کودکان میناب را بتوانیم در این جنایت پیدا کنیم.
قبل از اینکه آمریکا و اسرائیل حمله کنند، نهادهای نظامی و امنیتی می‌دانستند که قرار است در روزهای بسیار نزدیک جنگ رخ دهد.
[شواهدی نشان می‌دهد که] از مدتی قبل از جنگ، مسئولان سیاسی که در بیت رهبری و حومه آن زندگی و [فعالیت] می‌کردند، به لحاظ امنیتی از آنجا خارج و به مکان‌های دیگری از جمله قم منتقل شدند. [زنده ماندن اصغر حجازی و محمد محمدی گلپایگانی، وحید و ... شاید به همین دلیل باشد]
اما اجازه دادند کودک سه ساله، نوه علی خامنه‌ای، در بیت حضور داشته باشد. چرا در چنین شرایطی، کودکان مشمول این جابه‌جایی و حفاظت نشدند؟
زمانی که فردی مانند علی خامنه‌ای جنگ، ایثار و ملحق‌شدن به خدا را در چنین چارچوبی معنا می‌کند و کودک سه ساله را جلوی موشک‌های آمریکا و اسراییل قرار می‌دهد. حالا دیگر نباید فقط موشک‌های آمریکایی را [در خصوص کشته شدن کودکان] محکوم کنیم.
گرچه باید کشته‌شدن همه کودکان، از کودک سه‌ساله تا کودکان میناب، محکوم شود؛ کودکانی که روشن است پیش از هر چیز در نتیجه تصمیم‌هایی در بیت در معرض خطر قرار گرفتند، آنجا که کودک سه‌ساله را با وجود شرایط ناامن جابه‌جا نکردند و در موقعیتی پرخطر نگه داشتند.
اینجا کشته‌شدن کودک خردسال ناشی از تصمیمات علی خامنه‌ای «کودک کُش» است یا موشک‌های آمریکایی؟
من نمی‌توانم کشته‌شدن «کودکان میناب » را صرفاً محکوم کنم و بگویم با موشک‌های آمریکا کشته شدند، وقتی پیش از آن، در سطح تصمیم‌گیری، امکان پیش‌بینی و حفاظت وجود داشته اما به‌طور کامل اعمال نشده است. در چنین شرایطی، مسئولیت را نمی‌توان فقط متوجه عاملان حمله دانست. برای من، پیش از موشک‌های آمریکایی، سطحی از مسئولیت متوجه ساختار تصمیم‌گیری داخلی است؛ آیا این روند، به‌نوعی، زمینه‌ساز یک فاجعه و نوعی جنایت علیه کودکان نبوده است؟
کودکان، فراتر از هر روایت سیاسی، قربانیان بی‌دفاع‌اند و هر تصمیم یا عدم‌تصمیمی که منجر به به‌خطر افتادن جان آن‌ها شود چه در داخل و چه در خارج باید مورد پرسش و پاسخ‌گویی قرار گیرد.»
ـ متن برگرفته از حساب کاربری خانم ابراهیم‌وند
لازم به ذکر است، جمهوری اسلامی در شرایطی کشور را به ورطه جنگ کشاند، که نه پناهگاه درست کرده بود و نه سیستم هشدار داشت، نه رادار داشت و نه پدافند مؤثر برای دفاع از جان مردم به ویژه کودکان!
گرچه این موضوع هم نافی مسئولیت نیروهای مهاجم در مورد هدف قرار دادن مدرسه و اهداف غیرنظامی نیست.
در مورد قربانیانی همچون نوه‌های خامنه‌ای یا فرزندان برخی مسئولان حکومتی، افراد غیرنظامی کشته شده، مسئولیت مرگ در اثر نگهداری کودکان در محل پرخطر و عدم توجه به حفاظت جان شهروندان در شرایط جنگی بر عهده ساختار تصمیم‌گیری حکومت است. کما اینکه در طرف مقابل جنگ یعنی اسرائیل، تعداد کشته‌شدگان (به دلیل وجود سیستم هشدار و پدافند پیشرفته و پناهگاه) بسیار کمتر گزارش شده است.
ـ عکس: نوه‌های خامنه‌ای که در جنگ کشته شدند
#جنگ #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
متن خانم ابراهیم‌وند با کمی ویرایش به شرح زیر است:
«جنایتی که قبل از جنگ در بیت علی خامنه‌ای اتفاق افتاد:
جنگ باعث شده که برخی در مورد کودکان کشته‌شده در جنگ [بی توجه به حق حیات کودکان] موضع سیاسی بگیرند؛ [برخی اینگونه تعبیر کردند که اگر کسانی] از کشته‌شدن کودکان میناب بنویسند یعنی در راستای روایت جمهوری اسلامی حرکت می‌کنند و اگر حمایت نکنند، باعث می‌شود برچسبی نخورند.
خیلی‌ها هم با [وجود] دسترسی به اینترنت در داخل، سکوت را انتخاب کرده‌اند تا مورد قضاوت سیاسی قرار نگیرند. عده‌ای هم فقط یک بخشی از حقیقت را می‌نویسند اما اشاره‌ای به ریشه این جنایت نمی‌کنند. من تا به امروز در مورد کودکان کشته‌شده میناب و جنگ، نظری ندادم و سعی کردم تمام زوایا را ببینم، بعد از آن نقد یا محکوم کنم.
اما می‌خواهم از یک جنایت سخن بگویم؛
شاید ریشه کشته‌شدن کودکان میناب را بتوانیم در این جنایت پیدا کنیم.
قبل از اینکه آمریکا و اسرائیل حمله کنند، نهادهای نظامی و امنیتی می‌دانستند که قرار است در روزهای بسیار نزدیک جنگ رخ دهد.
[شواهدی نشان می‌دهد که] از مدتی قبل از جنگ، مسئولان سیاسی که در بیت رهبری و حومه آن زندگی و [فعالیت] می‌کردند، به لحاظ امنیتی از آنجا خارج و به مکان‌های دیگری از جمله قم منتقل شدند. [زنده ماندن اصغر حجازی و محمد محمدی گلپایگانی، وحید و ... شاید به همین دلیل باشد]
اما اجازه دادند کودک سه ساله، نوه علی خامنه‌ای، در بیت حضور داشته باشد. چرا در چنین شرایطی، کودکان مشمول این جابه‌جایی و حفاظت نشدند؟
زمانی که فردی مانند علی خامنه‌ای جنگ، ایثار و ملحق‌شدن به خدا را در چنین چارچوبی معنا می‌کند و کودک سه ساله را جلوی موشک‌های آمریکا و اسراییل قرار می‌دهد. حالا دیگر نباید فقط موشک‌های آمریکایی را [در خصوص کشته شدن کودکان] محکوم کنیم.
گرچه باید کشته‌شدن همه کودکان، از کودک سه‌ساله تا کودکان میناب، محکوم شود؛ کودکانی که روشن است پیش از هر چیز در نتیجه تصمیم‌هایی در بیت در معرض خطر قرار گرفتند، آنجا که کودک سه‌ساله را با وجود شرایط ناامن جابه‌جا نکردند و در موقعیتی پرخطر نگه داشتند.
اینجا کشته‌شدن کودک خردسال ناشی از تصمیمات علی خامنه‌ای «کودک کُش» است یا موشک‌های آمریکایی؟
من نمی‌توانم کشته‌شدن «کودکان میناب » را صرفاً محکوم کنم و بگویم با موشک‌های آمریکا کشته شدند، وقتی پیش از آن، در سطح تصمیم‌گیری، امکان پیش‌بینی و حفاظت وجود داشته اما به‌طور کامل اعمال نشده است. در چنین شرایطی، مسئولیت را نمی‌توان فقط متوجه عاملان حمله دانست. برای من، پیش از موشک‌های آمریکایی، سطحی از مسئولیت متوجه ساختار تصمیم‌گیری داخلی است؛ آیا این روند، به‌نوعی، زمینه‌ساز یک فاجعه و نوعی جنایت علیه کودکان نبوده است؟
کودکان، فراتر از هر روایت سیاسی، قربانیان بی‌دفاع‌اند و هر تصمیم یا عدم‌تصمیمی که منجر به به‌خطر افتادن جان آن‌ها شود چه در داخل و چه در خارج باید مورد پرسش و پاسخ‌گویی قرار گیرد.»
ـ متن برگرفته از حساب کاربری خانم ابراهیم‌وند
لازم به ذکر است، جمهوری اسلامی در شرایطی کشور را به ورطه جنگ کشاند، که نه پناهگاه درست کرده بود و نه سیستم هشدار داشت، نه رادار داشت و نه پدافند مؤثر برای دفاع از جان مردم به ویژه کودکان!
گرچه این موضوع هم نافی مسئولیت نیروهای مهاجم در مورد هدف قرار دادن مدرسه و اهداف غیرنظامی نیست.
در مورد قربانیانی همچون نوه‌های خامنه‌ای یا فرزندان برخی مسئولان حکومتی، افراد غیرنظامی کشته شده، مسئولیت مرگ در اثر نگهداری کودکان در محل پرخطر و عدم توجه به حفاظت جان شهروندان در شرایط جنگی بر عهده ساختار تصمیم‌گیری حکومت است. کما اینکه در طرف مقابل جنگ یعنی اسرائیل، تعداد کشته‌شدگان (به دلیل وجود سیستم هشدار و پدافند پیشرفته و پناهگاه) بسیار کمتر گزارش شده است.
ـ عکس: نوه‌های خامنه‌ای که در جنگ کشته شدند
#جنگ #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
💔9❤4
رئیس‌جمهور ایالات متحده درباره ایران:
«آن‌ها می‌خواهند یک توافق انجام دهند، اما من از آن راضی نیستم، بنابراین خواهیم دید چه اتفاقی می‌افتد.»
دونالد ترامپ در پاسخ گزارشگری که پرسید آیا در حال بررسی حملات جدید به ایران هستید؟ گفت: «چرا باید این را به شما بگویم؟»
او در بخش دیگری از سخنانش افزود: «ما همین حالا با ایران گفت‌وگو کردیم. ببینیم چه می‌شود، اما باید بگویم که من خوشحال نیستم… آن‌ها باید به یک توافق درست برسند. در حال حاضر، من از چیزی که پیشنهاد می‌دهند راضی نیستم.»
رئیس‌جمهور آمریکا همچنین درباره جلسه توجیهی خود با فرمانده مرکزی ایالات متحده (سنتکام) گفت:
«گزینه‌هایی وجود دارد. آیا می‌خواهیم برویم و آن‌ها را نابود کنیم و برای همیشه تمامشان کنیم یا می‌خواهیم تلاش کنیم به یک توافق برسیم؟... از نظر انسانی، ترجیح می‌دهم [توافق انجام شود].»
ویدیوها از صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا
@USABehFarsi
ـ در جمهوری اسلامی همچنان وجود تعدد مراکز تصمیم‌گیری و جنگ قدرت، کشور را با خطر از سرگیری حملات نظامی مواجه می‌کند. در این شرایط مردم ایران همچنان آسیب می‌بینند و هزینه می‌پردازند. برای گذار از این وضعیت، لازم است که نیروهای مخالف جمهوری اسلامی و آن‌ها که حفظ و اعتلای ایران برایشان اهمیت دارد، ائتلاف گسترده‌ای شکل دهند و به حکومت فشار وارد کنند و تلاش کنند که تغییر واقعی را رقم بزنند و سرنوشت ایران را تغییر دهند.
#جنگ #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
«آن‌ها می‌خواهند یک توافق انجام دهند، اما من از آن راضی نیستم، بنابراین خواهیم دید چه اتفاقی می‌افتد.»
دونالد ترامپ در پاسخ گزارشگری که پرسید آیا در حال بررسی حملات جدید به ایران هستید؟ گفت: «چرا باید این را به شما بگویم؟»
او در بخش دیگری از سخنانش افزود: «ما همین حالا با ایران گفت‌وگو کردیم. ببینیم چه می‌شود، اما باید بگویم که من خوشحال نیستم… آن‌ها باید به یک توافق درست برسند. در حال حاضر، من از چیزی که پیشنهاد می‌دهند راضی نیستم.»
رئیس‌جمهور آمریکا همچنین درباره جلسه توجیهی خود با فرمانده مرکزی ایالات متحده (سنتکام) گفت:
«گزینه‌هایی وجود دارد. آیا می‌خواهیم برویم و آن‌ها را نابود کنیم و برای همیشه تمامشان کنیم یا می‌خواهیم تلاش کنیم به یک توافق برسیم؟... از نظر انسانی، ترجیح می‌دهم [توافق انجام شود].»
ویدیوها از صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا
@USABehFarsi
ـ در جمهوری اسلامی همچنان وجود تعدد مراکز تصمیم‌گیری و جنگ قدرت، کشور را با خطر از سرگیری حملات نظامی مواجه می‌کند. در این شرایط مردم ایران همچنان آسیب می‌بینند و هزینه می‌پردازند. برای گذار از این وضعیت، لازم است که نیروهای مخالف جمهوری اسلامی و آن‌ها که حفظ و اعتلای ایران برایشان اهمیت دارد، ائتلاف گسترده‌ای شکل دهند و به حکومت فشار وارد کنند و تلاش کنند که تغییر واقعی را رقم بزنند و سرنوشت ایران را تغییر دهند.
#جنگ #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
👍3❤1